Η άποψη «εγώ ελπίζω να τη βολέψω» συντρίφτηκε από την πραγματικότητα.
Η πραγματικότητα είναι πως από το Μάη του 2013 και μετά είχαμε:
-
απολύσεις 12.000 αναπληρωτών
-
καταργήσεις χιλιάδων οργανικών με την αύξηση του ωραρίου και εκατοντάδες «πλεονάζοντες» συναδέλφους σε κάθε νομό.
-
20.000 εκπαιδευτικούς τη φετινή χρονιά, με επισφαλείς σχέσεις εργασίας, ενώ πολλοί απ’ αυτούς τους συναδέλφους μας είναι ακόμα απλήρωτοι.
και έρχονται:
-
οι πρώτες μαζικές απολύσεις μονίμων εκπαιδευτικών στις 23 Μάρτη
-
νέες απολύσεις με την (αυτο)«αξιολόγηση» και τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων που αυτή η «αξιολόγηση» θα επιβάλει
-
η εφαρμογή του νόμου για το αποκαλούμενο «Νέο Λύκειο» που το μετατρέπει το Λύκειο σε λαιμητόμο, εξωθεί τη νεολαία μας στην πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ακόμη μεγαλύτερη μείωση των εκπαιδευτικών
-
κατηγοριοποίηση των σχολείων, με βάση την δήθεν αντικειμενικότητα των εξετάσεων, διαχωρισμός τους σε «καλά» και «κακά» και συνακόλουθος διαχωρισμός και των εκπαιδευτικών με τις ανάλογες επιπτώσεις στις εργασιακές τους σχέσεις
Το Δημόσιο Σχολείο διαλύεται από την επιθετική πολιτική τρόικας και κυβέρνησης.
Το ίδιο συμβαίνει σ’ όλο το Δημόσιο Τομέα.
Η υγειονομική μας περίθαλψη «αναζητείται» μετά τη διαθεσιμότητα 8.500 γιατρών και την «εξαφάνιση» του ΕΟΠΥΥ από τον υπουργό Υγείας, Άδωνη Γεωργιάδη, που περισσότερο μοιάζει με δήμιο, κάθε φορά που ανακοινώνει και υλοποιεί τις «αναδιαρθρώσεις» του.
Ο υπουργός διοικητικής μεταρρύθμιση, Κυρ. Μητσοτάκης, τρεις μέρες πριν, δήλωσε στην πόλη μας: «εγώ υλοποιώ …και …ναι κάποιοι θα απολυθείτε!!»
Ο αντίπαλος το λέει ξεκάθαρα σε καθέναν από μας και προκαλεί: «θα απολυθείς!»
Για να πνιγούν οι διαμαρτυρίες όσων επιμένουν να αντιστέκονται, οι δημοκρατικές ελευθερίες στήνονται στο απόσπασμα, αφού ο χημικός πόλεμος εφαρμόζεται συστηματικά και οι ασπίδες των ΜΑΤ κλείνουν τους δρόμους στους διαδηλωτές, για να επελαύνει ανενόχλητη η βαρβαρότητα.
Μετά την υποχώρηση του Σεπτέμβρη, οι εκπαιδευτικοί βρισκόμαστε μπροστά στα αδιέξοδα που δημιουργεί η ταλάντευσή μας και είναι ανάγκη να αποφασίσουμε και πάλι τα βήματα της αντίστασής μας. Αυτή η αντίσταση επιβάλλεται να είναι ανάλογη της επίθεσης που δεχόμαστε. Να σηκώσουμε το γάντι που πετά η κυβέρνηση.
Τώρα που πλήττεται όλο το Δημόσιο, υπάρχουν «οι όροι και οι προϋποθέσεις» για να συμπορευτούμε.
Το δίλημμα τέθηκε: «ή θα αντισταθείς ή θα απολυθείς».
Εμείς οφείλουμε να απαντήσουμε.
Όλοι παρόντες στη Γενική συνέλευση της ΕΛΜΕ,
την Τρίτη 25 Φεβρουαρίου,
στις 7 το απόγευμα στο Εργατικό Κέντρο.
ΕΝΩΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ