Για τους φτωχούς παντοτινός χειμώνας. Για τους περισσότερους ο φετινός θα είναι οδυνηρός.
-Δεν λες καλλίτερα ο στερνός, άκουσα μια φωνή.
- Ποιος είσαι εσύ;
- Ένας άστεγος είμαι .
- Για τους όμοιους σου μιλάς;
- Όχι, εμάς μας βοηθάνε οι άνθρωποι, είναι συμπονετικοί, μας δίνουν χρήματα, τρόφιμα, κλινοσκεπάσματα και ότι άλλο χρειαστεί .
- Περίεργη η συμπεριφορά των ανθρώπων. Πριν καταλήξουμε εδώ, πολλοί χαίρονταν υποσυνείδητα σαν έβλεπαν να κατρακυλάμε.
Το γιατί ούτε οι ίδιοι δεν το γνώριζαν.
Από χαρά που οι ίδιοι βρίσκονταν σε καλλίτερη θέση , από μνησικακία, από βλακεία ,μάλλον λίγο από όλα.
Ξεχνούν το γνωμικό του Ισοκράτη .
Μηδενί συμφοράν ονειδίσεις, κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον αόρατο.
Αναφέρομαι σε όσους θα τους λείπει η θέρμανση, το ρεύμα, τα τρόφιμα . Προσοχή στα μαγκάλια .
Αυτοί σε σχέση με μας είναι μόνοι τους και δεν έφτασαν στο δικό μας σημείο που δεχόμαστε κάθε βοήθεια.
-Σαν τον άκουσε ο βοριάς, άρχισε να αγριεύει και να τον απειλεί.
Όμως ο άστεγος δεν τον παρακάλεσε για να σωθεί.
- Φέρε και χιόνι ,σκέπασε με αυτό ,αιώνια να αποκοιμηθώ.
Τότε ο βοριάς θυμώνει, το χιόνι προσκαλεί και τον άστεγο σιγά-σιγά αρχίζει να τον εξοντώνει.
-Γνωρίζω λέει στο βοριά πως σαν ισχυρός και εσύ, όπως όλοι οι ισχυροί, τον αδύναμο χτυπάς με οργή.
Αποτελείωσε με, οριστικά από εσάς να απαλλαγώ.
