Για την πορεία της, για το ρεμπέτικο τραγούδι, για τη ζωή και τη σημερινή εποχή, για τους νέους, για όλα όσα την πληγώνουν αλλά και για όλα όσα «φωτίζουν» τη ζωή και την καθημερινότητά της μίλησε αποκλειστικά στο Ηχόραμα 100,8 η καταξιωμένη ερμηνεύτρια Φωτεινή Βελεσιώτου.
Η αγαπημένη (Καρδιτσιώτισσα) καλλιτέχνης ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Μεσημεριανό Μαγκαζίνο» (καθημερινά 13:00-14:00) με τη Βάσω Μπαλαμπάνη όπου επεσήμανε τα εξής ενδιαφέροντα:
Ερώτηση: Στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, το ρεμπέτικο έγινε ένα ζωντανό χρονικό της εποχής. Τι είναι για εσάς το ρεμπέτικο τραγούδι; Τι αποκομίσατε από την πρόσφατη μουσική παράσταση «Τα ρεμπέτικα της Κατοχής και της Αντίστασης» όπου τραγουδήσατε μαζί με τον Μπάμπη Τσέρτο;
Απάντηση: Ήταν ένα αντικείμενο που γνώριζα λίγο. Και κάθισα πραγματικά και διάβασα, μελέτησα. Τα τραγούδια τα ήξερα. Την ιστορία των τραγουδιών δεν γνώριζα.
Γιατί αυτά τα τραγούδια είναι ένα ζωντανό χρονικό μιας από τις πιο σκοτεινές αλλά και πιο ηρωικές περιόδους της πατρίδας μας.
Είναι τραγούδια που εκφράζουν την πείνα, τη φτώχεια, το φόβο, τον πόνο, τα βάσανα, τις αγωνίες αλλά εκεί που δεν το περιμένεις τον έρωτα. Αυτός δεν κρύβεται.
Ο Μπαγιαντέρας, για παράδειγμα, το 1940 έγραψε το «Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη», όταν γνώρισε τη γυναίκα της ζωής του.
Είναι τραγούδια που αναφέρονται σε όλα τα συναισθήματα και που ταυτόχρονα δείχνουν και το ανυπότακτο πνεύμα του ανθρώπου. Του ανθρώπου που παλεύει για την ελευθερία.
Και είναι τραγούδια τα οποία είναι και σήμερα επίκαιρα, άκρως επίκαιρα θα έλεγα, γιατί οι δοκιμασίες της κοινωνίας μπορεί να αλλάζουν κατά περιόδους αλλά η ανάγκη του ανθρώπου για να αντιστέκεται, να υπάρχει δικαιοσύνη, να υπάρχει αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη, παραμένει ίδια.
Το ότι άντεξαν αυτά τα τραγούδια μέσα στον χρόνο (κοντεύουν 100 χρόνια από το γράψιμό τους) και κάποια τα έγραψαν μεν οι συνθέτες τους αλλά δεν αποτυπώθηκαν σε κάποιο βινύλιο διότι είχαν κλείσει τα εργοστάσια παραγωγής δίσκων. Και υπήρχε και λογοκρισία μετά. Ο φόβος σκίαζε τα πάντα.
Ήταν η ανάγκη του ανθρώπου κάπου να στηριχτεί για να επιβιώσει.
Και αυτό είναι η πιο μεγάλη απόδειξη της δύναμης της λαϊκής μας παράδοσης!
Ερώτηση: Το ρεμπέτικο ήταν η αρχή, ο λόγος για τον οποίο σήμερα τραγουδάτε; Έτσι είναι;
Απάντηση: Έτσι ακριβώς είναι.
Δηλαδή, τα ακούσματά μου, από τότε που γεννήθηκα, από το 1958, στην πόλη της Καρδίτσας, τότε που ο πατέρας μου άκουγε Τρίτο Πρόγραμμα, κλασική μουσική και βυζαντινή μουσική. Δεν είχα τίποτα άλλο από ακούσματα.
Πήγα στη Χορωδία στον «Αρίωνα» όταν ήμουνα στη Β ΄ Λυκείου, τότε Ε ΄ Γυμνασίου (τότε είχαμε το εξατάξιο) και εκεί άκουσα λίγο Ξαρχάκο, λίγο Μαρκόπουλο, λίγο Θεοδωράκη, λίγο Χατζιδάκι.
Και μετά άκουσα και τραγούδησα λίγα τραγούδια.
Όταν πια πήγα Θεσσαλονίκη για σπουδές, εκεί μπήκα για τα καλά στο ρεμπέτικο, στο ρεμπέτικο το οποίο είναι για μένα τρόπος ζωής.
Καθημερινά, δηλαδή, πήγαινα και αγόραζα κασέτες από τη Λέσχη και έπαιρνα ρεμπέτικα.
Ερώτηση: Ισχύει ότι η «Στάχτη» του Μίνωα Μάτσα είναι από τα τραγούδια που σας συγκινεί ιδιαίτερα;
Απάντηση: Είναι ένα από τα τραγούδια που αγαπώ ιδιαιτέρως αλλά έχω πολλά τραγούδια που έχω δισκογραφήσει.
Η «Στάχτη» είναι από τα πολύ αγαπημένα μου.
Περνάνε κοινωνικά μηνύματα τα τραγούδια του σήμερα;
Ναι. Νομίζω ότι υπάρχουν νέοι άνθρωποι και αρκετά σπουδαίοι τραγουδοποιοί που κάνουν τραγούδια τα οποία περνάνε κοινωνικά μηνύματα.
Βέβαια, όπως ξέρουμε όλοι, ο πολύ κόσμος θέλει το ανάλαφρο, το άσχετο, αυτό που δεν αγγίζει συναισθήματα.
Υπάρχουν όμως. Υπάρχουν.
Ερώτηση: Πάντως, είναι ελπιδοφόρο το γεγονός ότι υπάρχουν νέοι που αγαπούν σήμερα το ρεμπέτικο τραγούδι. Σωστά;
Απάντηση: Αυτό είναι το παρήγορο. Και εγώ αυτό θα έλεγα.
Γιατί η αξία των ρεμπέτικων τραγουδιών ακόμα δεν έχει αναγνωριστεί.
Τα ρεμπέτικα είναι η βάση μας. Είναι αλφαβητάρι.
Γι ΄ αυτό και έχουν αυτή τη διαχρονική επικαιρότητα;
Μα, βέβαια! Ο απλός ο στίχος!
Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν «Ουκ εν τω πολλώ τω ευ»
Δηλαδή, αυτό! «Σ΄ αγαπώ γιατί είσαι ωραία»!
Λέω κάτι που δεν είναι ρεμπέτικο.
Ή «Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη». Μια φράση που τα λέει όλα.
Ερώτηση: Αναφέραμε πριν τη «Στάχτη». Η Φωτεινή σε τι θα έβαζε «στάχτη» από τα όσα συμβαίνουν στη σημερινή εποχή και κοινωνία;
Απάντηση: Με πληγώνει η αδικία, η ακρίβεια και που δεν μπορούν οι άνθρωποι να ανταπεξέλθουν σε αυτό που μας συμβαίνει και δεν το παίρνουν χαμπάρι.
Με πληγώνει το ότι μας έχουν αφοπλίσει και καθόμαστε στον καναπέ και δεν διαμαρτυρόμαστε.
Ενώ υπάρχει ένα κύμα πανευρωπαϊκό, αυτή τη στιγμή, τεράστιο, εμείς ακόμα είμαστε στον καναπέ.
Ερώτηση: Θα κλείσουμε με «Το Μινόρε της αυγής» που έχετε ερμηνεύσει μοναδικά. Φως, Αυγή, Ξημέρωμα, Αρχή, Όπως το όνομά σας. Τι αποτελεί το δικό σας «φως» στη ζωή σας;
Απάντηση: Οι αγαπημένοι μου άνθρωποι που όταν λέω ότι με αγαπούν εννοώ ότι είναι αφοσιωμένοι, και εγώ το ίδιο σε αυτούς.
Γιατί δεν χρειάζεται να έχεις πολλούς ανθρώπους κοντά σου.
Να έχεις λίγους και εκλεκτούς. Αυτό είναι το νόημα της ζωής.
Ούτε τον κόσμο μπορείς να αλλάξεις, μπορείς όμως να βοηθήσεις με τη στάση ζωής σου.
Δεν μπορείς να αλλάξεις κανένας παρά μόνο τον εαυτό σου!
Ερώτηση: Τι ετοιμάζετε καλλιτεχνικά για τον φετινό χειμώνα;
Απάντηση: Θα είμαι στο Ράδιο Μουσική Σκηνή το Δεκέμβρη και το Γενάρη, τα Σάββατα, με την μπάντα μου, μια μπάντα πολύ φρέσκια, νέα παιδιά που τα αγαπώ και τα έχω σαν οικογένεια και αυτό που δίνει φτερά! Φτερά!
Βάσω Μπαλαμπάνη