Από την Παρασκευή 6 Μαρτίου, όταν κατέληξε μετά από σοβαρό αιμορραγικό εγκεφαλικό, εν ενεργεία εκπαιδευτικός, στην οποία είχε επιδοθεί από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης η παραπομπή της σε Υγειονομική Επιτροπή για πνευματική ανεπάρκεια στην άσκηση διδακτικών και άλλων καθηκόντων, έχει ξεσπάσει θύελλα αντιδράσεων στην εκπαιδευτική κοινότητα.
Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Καρδίτσας εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους της εκπαιδευτικού. Το τραγικό αυτό γεγονός επαναφέρει με οδυνηρό τρόπο στο προσκήνιο την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα σχολεία, ως αποτέλεσμα της διαχρονικής αντιεκπαιδευτικής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων. Το περιστατικό αυτό δεν μπορεί να καταγραφεί ως ένα «μεμονωμένο γεγονός». Αναδεικνύει την ασφυκτική πίεση, την εντατικοποίηση της εργασίας, καθώς και το κλίμα φόβου και αυταρχισμού που εμφανίζονται όλο και συχνότερα στους χώρους δουλειάς των εκπαιδευτικών.
Οι συνθήκες που διαμορφώνονται στα σχολεία επιβαρύνουν ολοένα και περισσότερο το εκπαιδευτικό έργο και την καθημερινότητα των εκπαιδευτικών. Μεγάλα τμήματα 27 και 28 μαθητών, η απουσία επαρκών υποστηρικτικών δομών, όπως κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχολόγοι, οι συνεχείς μετακινήσεις εκπαιδευτικών σε 4 και 5 σχολεία, καθώς και η διαρκής μεταφορά νέων ευθυνών στους εκπαιδευτικούς, συνθέτουν μια πραγματικότητα που δυσκολεύει ουσιαστικά τη λειτουργία του σχολείου.
Οι εκπαιδευτικοί βιώνουν μια εξουθενωτική καθημερινότητα. Διδασκαλία, δράσεις, εφημερίες, υπερωρίες, επιμορφώσεις, συνεδριάσεις, έλεγχος της τήρησης του σχολικού κανονισμού, επιβολή ποινών, τρέξιμο να βγει η ύλη. Συνειδητοποιούν ότι είναι υπεύθυνοι για όλα. Παράλληλα οικοδομείται μια εχθρική συνθήκη με την αξιολόγηση-κατηγοριοποίηση που υπονομεύει τη συναδελφικότητα, την αλληλεγγύη, την αλληλοϋποστήριξη. Οι εκπαιδευτικοί δεν νιώθουν καμία ασφάλεια. Κινούνται υπό τη δαμόκλεια σπάθη των διώξεων, των πειθαρχικών και των δυνητικών απολύσεων. Διοίκηση και Υπουργείο είναι εχθρικά προς τους εκπαιδευτικούς.
Επίσης μέσα στο σχολείο αντανακλώνται οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που ζουν οι μαθητές και οι οικογένειές τους, η εξάντληση από το άγχος των εξετάσεων και των φροντιστηρίων, που θα γιγαντωθούν ακόμη περισσότερο αν εφαρμοστεί το λεγόμενο «εθνικό απολυτήριο», κάνοντας το σχολείο ακόμη πιο πιεστικό και αποκρουστικό για τα παιδιά. Παιδιά που βιώνουν τη φτώχεια και την εξαθλίωση, με γονείς που εργάζονται σε 2 και 3 δουλειές για να καλύψουν τις βασικές ανάγκες, Αυτή η κοινωνική ασφυξία μετατρέπεται σε απαξίωση και μίσος για τη σχολική ζωή.
Πρόσφορο έδαφος βρίσκει και ο κοινωνικός κανιβαλισμός, όλοι εναντίον όλων (γονείς – εκπαιδευτικοί – μαθητές), γεγονός που ενισχύεται από το κυρίαρχο αφήγημα ότι οι κυβερνήσεις με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές τους δεν έχουν καμιά ευθύνη για τα κακώς κείμενα μέσα στα σχολεία. Μάλιστα το Υπουργείο επιχειρεί συστηματικά να φέρει σε αντιπαράθεση τους γονείς με τους εκπαιδευτικούς μέσα από πλατφόρμες , όπως η e-quality,όπου οι γονείς θα αξιολογούν εκπαιδευτικούς και σχολεία. Εχθροί δεν είναι οι μαθητές μας και οι γονείς τους , αλλά οι πολιτικές επιλογές που γκρεμίζουν το δημόσιο σχολείο.
Η πλήρης διερεύνηση των συνθηκών του περιστατικού στη Θεσσαλονίκη είναι απολύτως αναγκαία. Ωστόσο, εξίσου αναγκαίο είναι να ληφθούν άμεσα ουσιαστικά μέτρα για τη στήριξη των εκπαιδευτικών και την ενίσχυση της δημόσιας εκπαίδευσης. Οι εκπαιδευτικοί δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι.
Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα δημόσιο σχολείο που θα εξασφαλίζει τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, αλλά και την αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού.