Όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος.
-Τι έπαθε το μάτι σου Παντελή;
-Πήγα χθες του αγίου Ηλία σε ένα ορεινό εκκλησάκι του προφήτη να προσευχηθώ, χωρίς να γνωρίζω ότι λειτουργούσε ο Μάικ Τάισον εκεί.
-Έγινε ο Μάικ Τάισον παπάς;
-Δεν γνωρίζω εάν ήταν ο ίδιος , αλλά το αριστερό κροσέ που με έβγαλε νοκ άουτ αυτόν μου θύμισε.
-Δηλαδή;
Κάποια στιγμή ζαλίστηκα μέσα στην εκκλησία από τα κεριά και βγήκα να πάρω βουνίσιο αέρα να συνέλθω. Αυτό επαναλήφθηκε άλλες δυο φορές και την τρίτη με ακολούθησε και ο παπάς .
– Τι το πέρασες εδώ ρε, μου λέει.
Μπαινοβγαίνεις στο μέσο της λειτουργίας και αφαιρείς την προσοχή των πιστών.
Εδώ είναι πιο αυστηρά από ότι στα σχολεία.
Βγαίνει κανείς από την αίθουσα χωρίς την άδεια του καθηγητή ;
-Δεν ήθελα να διακόψω τη λειτουργία.
-Τη διέκοψες όμως.
-Πάτερ ας με συγχωρέσει ο θεός.
-Ο θεός συγχωρεί , εγώ όμως όχι.
-Με ένα ταχύτατο αριστερό κροσέ με έστρωσε στο έδαφος στη στιγμή. Ένας φίλος μου σαν είδε τι συμβαίνει έτρεξε να βοηθήσει αλλά βρέθηκε στο έδαφος και αυτός .
Οι υπόλοιποι πιστοί τρομοκρατήθηκαν και δεν έβγαλαν μιλιά .
Δυο κατάφεραν να ξεφύγουν και χάθηκαν στο βουνό.
Μπορεί να μην ήταν ο Μάικ Τάισον , αλλά ήταν ισάξιος του .
-Θα τον μηνύσεις τον παπά ;
-Τι βλακείες λες,αφού ξέρεις ότι είμαι λάτρης της πυγμαχίας .
-Περαστικά σου και χρόνια πολλά.