«Μέσω της ΄΄Μικρής Πατρίδας΄΄ και πολλών άλλων αξιόλογων και σημαντικών τραγουδιών που γράφτηκαν τη δεκαετία του ΄ 90, στοχεύαμε στο να γράψουμε και να ανανεώσουμε το ελληνικό τραγούδι» τονίζει στο Ηχόραμα 100,8 ο κορυφαίος συνθέτης Γιώργος Ανδρέου.
Με αφορμή τη μουσική παράσταση «Μικρή Πατρίδα» που παρουσιάστηκε την περασμένη Τετάρτη στη Λάρισα, και η οποία θα συνεχίσει το μουσικό της ταξίδι και σε άλλες πόλεις, ο αγαπημένος καλλιτέχνης και σύμβουλος πολιτισμού της Περιφέρειας Θεσσαλίας μίλησε στην εκπομπή «Μεσημεριανό Μαγκαζίνο» (καθημερινά 13:00-14:00) με τη Βάσω Μπαλαμπάνη για όλα αυτά τα τραγούδια και μοιράστηκε μαζί μας άγνωστες ιστορίες πίσω από αυτά.
Μας ξεπέρασε αυτό το τραγούδι!
«Μας ξεπέρασε αυτό το τραγούδι!
Εντάξει, εμείς το γράψαμε, μέσα σε έναν κύκλο πραγμάτων, με πολλή αγάπη και πολλή χαρά.
Κάναμε όλο το δίσκο μόνοι μας. Αρνηθήκαμε τις δισκογραφικές.
Κάναμε το εξώφυλλο μόνοι μας. Οικολογικό και με το φοβερό πορτρέτο του Μηνά Καπιτάκη που το ψάχνουν και το ζητούν για να το κορνιζώσουν. Ειδικά το βινύλιο.
Που να φανταστούμε ότι αυτό το κομμάτι θα γίνει κάτι εμβληματικό, το σήμα από τη ζωή των 30 χρόνων που γράφουμε.
Αυτό το έκανε ο κόσμος, το κοινό, το ακροατήριο που αγάπησε το τραγούδι και το έκανε δικό του».
Από το γιατί στο πλατινένιο cd
«Όταν πήγα στην εταιρεία και είπα ότι θέλω να κάνω ένα δίσκο με μαντολίνα, μου λένε ΄΄Γιατί;΄΄
Κι όμως. Αυτό το cd έγινε διπλό και πλατινένιο.
Και αγαπήθηκε, επίσης, πολύ».
Ο «Άγιος Έρωτας» και η άρνηση της Χαρούλας Αλεξίου
Αναφορικά με το άλλο εμβληματικό τραγούδι «Άγιος Έρωτας», ο Γιώργος Ανδρέου τόνισε:
«Η ορχήστρα, όταν το πρωτοέπαιξα, σηκώνεται το πρώτο μαντολίνο και λέει «Να ζητήσω μια χάρη. Να το πει η Χαρούλα».
Και πάμε στη Χαρούλα η οποία είχε κάποια διάφορα θέματα.
Το πήρε το κομμάτι. Αλλά δεν κατέστη δυνατό να το πει.
Οπότε, επειδή είχα βάλει τον Καρατζά να διαβάσει κάποια ποιήματα, είπα θα πω εγώ το τραγούδι.
Που να φανταστώ ότι θα κάνει αυτή την επιτυχία!
Όταν, όμως, έγινε η επιτυχία, ήρθε μια μέρα η Αλεξίου στο στούντιο και μου λέει «Γιώργο μου. Κάθε φορά που θα μου λες κάτι, δεν θα μου το λες ευγενικά, όπως μου το είπες. Θα μπαίνεις μέσα στο σπίτι, στο γραφείο και θα λου λες ΄΄Αυτό να το πεις΄΄».
Και το ερμήνευσα τελικά εγώ, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.
Και δείτε τώρα τι έχε γίνει!»
Να δείξουμε ότι το τραγούδι έχει συνέχεια
«Όπως και με τη «Μικρή Πατρίδα».
Όταν γράψαμε τη «Μικρή Πατρίδα», πήγαινα σε διάφορα μικρά κλαμπ όπου έπαιζαν διάφοροι νέοι με τις κιθάρες τους και πάντα έπαιζαν τη «Μικρή Πατρίδα».
Λίγους μήνες αφού το είχαμε κυκλοφορήσει το κομμάτι, λέμε «Πως έγινε αυτό; Πως έφθασε εδώ αυτό το τραγούδι;»
Μέσω της «Μικρής Πατρίδας» και πολλών άλλων αξιόλογων και σημαντικών τραγουδιών που γράφτηκαν τη δεκαετία του ΄ 90 (από τη γενιά του ΄90, τη δική μου γενικά – ενδεικτικά ο Μάλαμας, ο Παπακωνσταντίνου, ο Περίδης, ο Θαλασσινός, ο Ζούδιαρης) όλοι στοχεύαμε στο να γράψουμε και να ανανεώσουμε το ελληνικό τραγούδι.
Ώστε να μην είμαστε απλά επίγονοι κάποιων πολύ μεγάλων ανθρώπων της δεκαετίας του ΄60.
Να δείξουμε ότι το τραγούδι έχει συνέχεια.
Και αυτό συνέβη γιατί με τη δεκαετία του ΄90 υπήρξε μια συνέχεια στο ελληνικό τραγούδι και αυτό το μήνυμα το πήρε ο κόσμος.
Ότι το ελληνικό τραγούδι είναι παρόν, είναι ζωντανό.
Και υπάρχουν πάντα σημαντικοί άνθρωποι που γράφουν, νεότεροι που πρέπει να τους βοηθήσουμε και να τους στηρίξουμε».
H μαγεία της ζωντανής μουσικής εμπειρίας
«Κανένας δίσκος και κανένα cd, δεν μπορεί απλά να υποκαταστήσει τη ζωντανή μουσική εμπειρία.
Το ίδιο ακριβώς, θεωρώ, ότι σχετίζεται και με το βάθος των πραγμάτων».
Βάσω Μπαλαμπάνη