Για την πορεία του, το σήμερα αλλά και για τα επόμενα καλλιτεχνικά του σχέδια μίλησε αποκλειστικά στο Ηχόραμα 100,8 ο σπουδαίος ηθοποιός Γιάννης Στάνκογλου.
Στο πλαίσιο της βράβευσής του από το 41ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας, ο Γιάννης Στάνκογλου παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Μεσημεριανό Μαγκαζίνο» (καθημερινά 13:00-14:00) με τη Βάσω Μπαλαμπάνη και επεσήμανε πολλά και ενδιαφέροντα.
Αναλυτικά, η συνέντευξη του Γιάννη Στάνκογλου στο Ηχόραμα 100,8 έχει ως εξής:
Ερώτηση: Πως βιώνετε την εμπειρία του 41ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας και ποιες είναι οι εντυπώσεις σας από την Καρδίτσα;
Απάντηση: Είναι πολύ όμορφο πράγμα να συμβαίνουν τέτοιες εκδηλώσεις γιατί θεωρώ ότι το θέατρο, όπως και η μουσική, είναι τρομερή παιδεία και όχι μόνο για τους μικρούς αλλά και για τους μεγάλους.
Και επειδή κατάγομαι κιόλας από το Θούριο, στην Ορεστιάδα, που και η Ορεστιάδα έχει ένα Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου το καλοκαίρι, είναι πάρα πολύ όμορφο να συμβαίνει.
Ερώτηση: Ερασιτεχνικό θέατρο. Άνθρωποι κάθε ηλικίας που διψούν να εκφραστούν καλλιτεχνικά. Στη δική σας περίπτωση, η πρώτη σας εμπειρία ήταν στην Ε ΄ Δημοτικού, σε μια θεατρική παράσταση για το 1821, όταν υποδυθήκατε τον Μάρκο Μπότσαρη. Κάπου εκεί, κάπως έτσι ΄΄φυτεύθηκαν΄΄ οι πρώτοι ΄΄σπόροι΄΄;
Απάντηση: Η αλήθεια είναι πως όχι.
Τότε με ανάγκασε η δασκάλα να κάνω θέατρο.
Αλλά ήταν μια εμπειρία που μου άρεσε.
Και η επόμενη εμπειρία ήταν στην Ευρωκυψέλη, πάλι στην Αθήνα, με ανθρώπους που ασχολούνταν με τα Εβρίτικα, ας το πούμε έτσι, με τους χορούς που έκανα, με χορό, λοιπόν, τραγούδι και θέατρο.
Οπότε, ανεβάσαμε μια παράσταση που λέγονταν ΄΄Ανέβα στη στέγη να φάμε το σύννεφο΄΄ του Γιάννη Ξανθούλη που κατάγεται και αυτός από εκεί.
Αργότερα, νομίζω, θυμήθηκα αυτή την εμπειρία. Αφού είχα ξεχαστεί.
Αλλά ότι είχε μπει ένα ΄΄σποράκι΄΄ στην Ε ΄ Δημοτικού και, μετά αργότερα, μετά από τρία-τέσσερα χρόνια, ναι, όντως ισχύει.
Ερώτηση: Στη συνέχεια της διαδρομής σας, αλλάξατε κάμποσες δουλειές, τα πρώτα ένσημα ήταν ως σιδεράς σε οικοδομή, στο πλευρό του πατέρα σας, σκληρή δουλειά, και στη συνέχεια, αποφοιτώντας από τη Δραματική Σχολή, ξεκινάει μια μεγάλη καλλιτεχνική πορεία. Στις δύσκολες στιγμές της δουλειάς και της ζωής, τι ήταν εκείνο το οποίο κρατούσε πάντα τη ΄΄σπίθα΄΄ αναμμένη;
Απάντηση: Το όνειρο νομίζω.
Το όνειρο του να θέλεις να μάθεις πράγματα, να μπορέσεις να αποκομίσεις εμπειρίες.
Δηλαδή, και τώρα ακόμα, που κάνω αυτή τη δουλειά, αισθάνομαι, μετά από 27 χρόνια, ότι το σημαντικό είναι η καινούργια εμπειρία.
Δηλαδή, δεν μ ΄ αρέσει να ζω σε μια πραγματικότητα που είναι όλα τα ίδια.
Και ένας από τους λόγους που κάνω αυτή τη δουλειά, είναι αυτός.
Μ ΄ αρέσει να αποκομίζω καινούργιες εμπειρίες, να γνωρίζω καινούργιους ανθρώπους που με βάζουν στη διαδικασία να μαθαίνω νέα πράγματα, να αλλάζω λίγο τα κακώς κείμενά μου.
Να γίνομαι περισσότερο άνθρωπος.
Ερώτηση: Τριάντα εννέα ταινίες έχετε στο ενεργητικό σας. Τις βρήκατε σε ένα video club στην Ιπποκράτους και λείπουν και τρεις από αυτές. Αμέτρητοι ρόλοι και στο θέατρο και στην τηλεόραση. Πραγματικά πιστεύετε ότι ο καθένας εισπράττει αυτό που του αξίζει, όπως δηλώσατε και κατά τη διάρκεια του τιμητικού αφιερώματος; Χρειάζεται πείσμα, υπομονή, πολύ δουλειά, τι;
Απάντηση: Είναι όλα μαζί.
Και πείσμα, σίγουρα, θέλει. Και τις δυσκολίες να τις αντιμετωπίσεις, αυτό που λέμε ΄΄Να πέσεις εννιά φορές και να σηκωθείς δέκα΄΄, και πίστη πολύ θέλει και διάβασμα και ταλέντο.
Αλλά το ταλέντο είναι ένα πολύ μικρό ποσοστό.
Νομίζω ότι δεν πρέπει ποτέ να σταματάς να ονειρεύεσαι.
Δεν πρέπει να σταματάς να απωθείς αυτό το οποίο θες να κάνεις.
Ερώτηση: Δυο από τους ρόλους που έχετε ερμηνεύσει και ξεχωρίζετε είναι αυτοί που υποδυθήκατε στις τηλεοπτικές ΄΄Άγριες Μέλισσες΄΄ και στο κινηματογραφικό ΄΄Invisible΄΄. ΄΄Δανείζομαι΄΄ τους τίτλους για να ρωτήσω τα εξής. Τι μπορεί να … σας ΄΄κεντρίσει΄΄ το ενδιαφέρον στη ζωή και στην καθημερινότητά σας;
Απάντηση: Μπορεί να με κεντρίσει ό,τιδήποτε είναι καινούργιο και δεν το γνωρίζω και με γοητεύει.
Η ζωή είναι μικρή, πιστεύω, και πρέπει να τη ζούμε όσο πιο έντονα μπορούμε, κατά τη γνώμη μου.
Είναι ωραίο το να μη μένεις στάσιμος.
Συνέχεια να είσαι σε μια διαδικασία, σε μια ροή.
Ερώτηση: Και … ΄΄Invisible΄΄. Πότε είπατε ΄΄Μακάρι να ήμουν για λίγο αόρατος΄΄;
Απάντηση: Αόρατος πολύ συχνά, νομίζω ότι θα ΄ θελα να ΄μουνα.
Θα ήθελα να μπορούσα να το κάνω γιατί είναι και μέρος της δουλειάς. Δηλαδή, η παρατήρηση.
Ε, και πολύ συχνά δεν παρατηρούμε πράγματα γιατί βρισκόμαστε μέσα στους τέσσερις τοίχους.
Ή πολλές φορές θέλουμε να κρυφτούμε και να χαθούμε.
Θα το ΄ θελα να μπορούσα να το κάνω. Θα ήταν ωραίο.
Ερώτηση: Πριν από λίγο καιρό ολοκληρώθηκαν οι θεατρικές παραστάσεις με τη ΄΄Λόλα΄΄, συνεχίζουμε να σας βλέπουμε στο τηλεοπτικό ΄΄Grand Hotel΄΄, τι άλλο ακολουθεί καλλιτεχνικά;
Απάντηση: Συζητάω τηλεοπτικά να είμαι κάπου. Δεν έχουμε κλείσει ακόμα αλλά είμαστε πολύ κοντά στο να κλείσουμε.
Θεατρικά, συζητάω πάλι για μιούζικαλ αλλά λίγο πιο ΄΄τρελό΄΄ αυτή τη φορά.
Συζητάω για το ΄΄Κλουβί με τις τρελές΄΄.
Θα δούμε πως θα γίνει και αν θα γίνει.
Είμαι σε μια διαδικασία επιλογής τώρα, λίγο.
Βάσω Μπαλαμπάνη