Το ορεινό χωριό με υψόμετρο χιλίων μέτρων είχε αλλάξει όψη τα τελευταία χρόνια. Ανάμεσα στα παλαιά χαμηλά σπίτια κτίστηκαν επιβλητικές βίλες με σοφίτες, μπαλκόνια και με όλες τις σύγχρονες προδιαγραφές .
Τα παλαιά σπίτια ,κτισμένα με πέτρες από τους ίδιους τους κατοίκους ,φανέρωναν συγκρινόμενα με τα καινούργια , το σκληρό τρόπο ζωής τω παλαιότερων χρόνων ,σε σχέση με τον σύγχρονο .
Κτίστηκαν για να εξυπηρετούν τις ανάγκες διαμονής των κατοίκων , χωρίς ,άνετους χώρους ,με ξύλινα παραθυρόφυλλα και πόρτες σαν τάβλες και με εξωτερικές τουαλέτες χωρίς τις στοιχειώδεις προδιαγραφές υγιεινής .
Πιο χαμηλά από το χωριό ,φάνταζε μια λίμνη τεχνητή , που μάγευε τους επισκέπτες και αυτή ,ενώ διακόσια μέτρα πιο ψηλά φάνταζε πανοραμικά το μοναστήρι της παναγίας ,το οποίο για να προσευχηθούν επισκέπτονταν πολλοί .
Οι φυσικές ομορφιές του χωριού ήταν ονειρικές . Μόνον δυο κεντρικοί δρόμοι είχαν ασφαλτοστρωθεί και μόνο από τα καλντερίμια ανέβαιναν κάτοικοι και επισκέπτες σε όλα τα σημεία του χωριού .
Στις παρυφές του χωριού δέσποζαν τα ευθυτενή έλατα ,αλλά υπήρχαν δρυς ,πλάτανοι και λίγο πιο χαμηλά καρυδιές καστανιές και άλλα .
Ένα απόγευμα λίγο μετά τη δύση του ηλίου , τα ροδοκόκκινα σύννεφα στις κορυφές του βουνού ,έκαναν το τοπίο φαντασμαγορικό .
Αυτό το απόγευμα διάλεξε η δεκαοκτάχρονη Δάφνη από την Αθήνα που παραθέριζε στο χωριό ,φοιτήτρια της φιλοσοφικής , να επισκεφτεί το μοναστήρι της παναγιάς ,για να γνωρίσει από κοντά τα άδυτα του μοναστηριού. Εκείνη την περίοδο βρίσκονταν στο μοναστήρι τέσσερεις μοναχοί . Σαν έφτασε στην είσοδο του μοναστηριού ο νεαρότερος μοναχός πήγε να την καλωσορίσει. Σαν ζύγωσαν κοντά ,έμειναν σαν αγάλματα και οι δυο . Κάτω από ράσο η κοπέλα αντίκρυσε έναν πολύ όμορφο άντρα ,το πολύ είκοσι δυο χρονών ,ευθυτενή ,με γαλανά μάτια και μαύρα μαλλιά .
Αλλά και η κοπέλα δεν πήγαινε πίσω σε ομορφιά . Ψηλή ,γαλανομάτα και αυτή ,με πολύ ωραία χαρακτηριστικά . Και οι δυο σάστισαν από την ομορφιά του άλλου . Το ειδυλλιακό τοπίο συνέβαλε στη έξαρση συναισθημάτων . Στις μεγαλουπόλεις κυκλοφορούν πολλές ωραίες κοπέλες και άντρες , αλλά όλοι τρέχουν σαν κυνηγημένοι και κανείς δεν δίνει προσοχή .
Μοναχός και κοπέλα συζητούσαν για πολύ ώρα πολύ κοντά ο ένας με τον άλλο ,σαν να γνωρίζονταν από παλιά .
Μετά από αρκετή ώρα η Δάφνη ξαναγύρισε στο χωριό .
Αμέσως μετά ,ένας πόλεμος άρχισε στο μυαλό του μοναχού ,μεταξύ αγγέλων από τη μια και δαιμόνων από την άλλη .
Όπως τα έντομα περιστρέφονται τη νύχτα σε ένα αναμμένο φανό ,’ετσι βούιζαν στο μυαλό του οι δαίμονες και οι άγγελοι μαζί .
Φύγε , ακολούθησε το κορίτσι να σωθείς ,δεν σου ζήτησε ο θεός να απομονωθείς για να τον υπηρετείς . Δραπέτευσες από τη ζωή και θα ζητάς και εύσημα μετά ; Με τις πράξεις τους υπηρετούν οι άνθρωποι το θεό ,όπως και τον διάβολο . Και οι δυο βρίσκονται δίπλα στον καθένα και δίνουν μάχη να κερδίσουν την ψυχή του καθενός .
Οι άγγελοι από την άλλη μεριά του έλεγαν πως αν φύγει θα εγκαταλείψει και προδώσει το θεό .
Το άλλο πρωινό η Δάφνη ξαναεπισκέφτηκε το μοναστήρι .
Συζητούσαν ώρες ατελείωτες ,μέχρι το σούρουπο .
Ο ηγούμενος που έζησε σαν νέος τους ίδιους προβληματισμούς και τελικά επέλεξε τον μοναχισμό , ακόμη και τώρα δεν είναι σίγουρος αν έπραξε το σωστό . Την κάθε γυναίκα που επισκέπτεται το μοναστήρι ,την βλέπει σαν δική του γυναίκα και τα παιδιά της σαν παιδιά του .Διψάει να αγωνιστεί για αυτά ,να τα σπουδάσει , να τα κάνει ανθρώπους σωστούς . Να αγωνιστεί ,να δημιουργήσει στη ζωή .
Προβληματισμένος και ίσως και λίγο στεναχωρημένος ήπιε κόκκινο κρασί και έπεσε να κοιμηθεί . Στον ύπνο του δεν παρουσιάστηκε κάποιος άγιος όπως φοβότανε για να τον συνετίσει , αλλά η Δάφνη που έμοιαζε με νεράιδα εξωτική .
Ο Μάριος του είπε ,δεν θα αποφασίσει να εγκαταλείψει το μοναστήρι .
Πάμε να φύγουμε οι δυό μας ,νέος είσαι ακόμη . Θα κάνουμε παιδιά ,θα ταξιδεύουμε ,θα χαιρόμαστε τη ζωή . Πετάχτηκε από τον ύπνο και φώναξε ξυπνητός . Φεύγουμε αυτή τη στιγμή .
Την άλλη μέρα κάλεσε τα δυο παιδιά και τα ρώτησε .
– Τι αποφασίσατε ;
-Χρειάζεται χρόνος για τέτοιες αποφάσεις ,είπε ο μοναχός .
-Δεν χρειάζεται χρόνος ,αλλά χρόνια για να αποφασίσεις εσύ και τότε θα είναι πολύ αργά .
– Εσύ ρώτησε το κορίτσι ο ηγούμενος ,θέλεις να σε ακολουθήσει ο Μάριος , να ζήσετε μαζί .
-Με όλη μου την ψυχή .
-Μα δεν είναι αμάρτημα να εγκαταλείψω το θεό , είπε ο νεαρός μοναχός.
-Όχι θα σε ακολουθεί η ευλογία του παντού .
-Τότε να μας παντρέψεις .
Το Σάββατο θα σας παντρέψω , θα καλέσω και τον παπά του χωριού .
Το μοναστήρι θα σας δώσει σαν γαμήλιο δώρο ένα σεβαστό ποσό για να μπορέσετε να σταθείτε στα πόδια σας στις αρχές. Έφτασε Σάββατο .
Νυμφεύεται ο δούλος του θεού Μάριος την δούλη του θεού Δάφνη ,εις το όνομα … μετά από λίγο άρχισε να ζαλίζεται γιατί στη θέση του Μάριου φανταζόταν τον εαυτό του . Λίγο αργότερα από τη μεγάλη συγκίνηση έπεσε νεκρός από ανακοπή.
Το μυστήριο θα συνεχιστεί είπε ο παπάς . Ο ηγούμενος μετέβη στους ουρανούς για να μεταφέρει το χαρμόσυνο μήνυμα .