Την Κυριακή 3η του Μάη γιορτάζεται η παγκόσμια ημέρα γέλιου. Τη θεωρώ από τις σημαντικότερες γιορτές γιατί το γέλιο ομορφαίνει και μακραίνει τη ζωή. Βγήκα έξω δέκα η ώρα το πρωί με ευχάριστη διάθεση και σκορπούσα χαμόγελα εδώ και εκεί.
Πήγα στο καφέ-ζαχαροπλαστείο και καλημέρισα όλους του θαμώνες με πλατιά χαμόγελα . Περίεργα με κοίταζαν μερικοί.
Μετά από λίγο όλοι στράφηκαν στην τηλεόραση . Έδειχνε τον ενενήντα χρονών γέρο με την καραμπίνα τον τρόμο να σκορπά.
Με έπιασαν γέλια τρανταχτά .
-Γιατί γελάς ρε ,μου είπε ένας νεαρός θαμώνας ,είναι για γέλια αυτό .
Έτσι το βλέπω εγώ .Ενενήντα ετών γέρος να παριστάνει τον βρώμικο Χάρη ,είναι θετικό για τη ζωή . Θα ήταν πιο σωστό να πίνει χαμομήλι από το βράδι έως το πρωί ;
Τη ζωή συνέχισα πρέπει να τη ζεις ζωηρός και ζωντανός μέχρι την τελευταία σου στιγμή .
-Και είναι τρόπος διεκδίκησης έστω και του δίκαιου αυτός;
-Όχι .Ο γέρος είχε άδικο ,αλλά τα κράτη διδάσκουν τέτοιες πρακτικές .
Διεκδικούν άδικα και καταπατούν τα δίκαια με όπλα ,σπέρνοντας θάνατο και καταστροφή .
Λέγοντας αυτά ξέσπασα σε γέλια τρανταχτά.
Α..είναι βλαμμένος αυτός ,είπε και πριν προλάβει να αντιδράσει κανείς με μαύρισε στο ξύλο . Το αποτέλεσμα το ίδιο με πέρυσι ,δυο σπασμένα πλευρά .
-Να τον μηνύσεις μου είπαν δυο τρεις ,μάρτυρες εμείς .
Το ξύλο με αφύπνισε .
-Σε καμία περίπτωση ,είμαστε στο παρά πέντε από το να πέσουν πυρηνικά , οι λαοί δεινοπαθούνε και οι ηγέτες λένε .
Λεφτά μόνο για όπλα .
Μόνο θρήνοι ταιριάζουν τη σημερινή εποχή .
Θρήνοι και οδυρμοί.
To γέλιο οριστικά έχει χαθεί .