Ξημερώματα (9/1/2026) σίγησε για πάντα ένα από τα εναπομείναντα αηδόνια της Δημοτικής μας Παράδοσης, ο Γιάννης Ζώτος από το Νεοχώρι, 3η γενιά μουσικών. Αυτοδίδακτος στο παραδοσιακό βιολί, αλλά απόφοιτος της μεγάλης μουσικής οικογένειας των Ζωταίων, υπηρέτησε με συνέπεια το Δημοτικό Τραγούδι, διασώζοντας ατόφια την αυθεντική μουσική των Αγράφων. Αχθοφόρος μιας μεγάλης Παράδοσης στο βιολί, η οποία ξεκινά από τον παππού του Γιάννη Ζώτο, Ηπειρώτη στην καταγωγή, ο οποίος εγκαταστάθηκε στο Νεοχώρι στο μεταίχμιο του 19ου- 20ού αιώνα και είναι ο γενάρχης σπουδαίων λαϊκών οργανοπαιχτών.
Το βιολί παρέλαβε από τον παππού ο πατέρας του Σωτήρης Ζώτος, ο οποίος πάλι το παρέδωσε στον μπαμπα-Γιάννη Ζώτο (Νεοχώρι 1939 – 2026), τον οποίο αποχαιρετούμε Σάββατο 1 το μεσημέρι στην εκκλησία Παναγία Νεοχωρίου.
Ο Γιάννης Ζώτος για δεκαετίες υπηρέτησε την δημοτική παράδοση, συνόδευσε αμέτρητους γάμους και έπαιξε σε εκατοντάδες πανηγύρια στην περιοχή της Νευρόπολης και όχι μόνο. Μαζί του ο αχώριστος συνεργάτης ο αδελφός του Ηλίας Ζώτος ο οποίος έπαιζε κιθάρα και ακορντεόν, ενώ συχνά μαζί τους έπαιζαν και άλλοι μουσικοί της κομπανίας των Ζωταίων, όπως ο Κώστας (λαούτο) ή πάλι με τους Κρομμυδαίους, άλλη σπουδαία μουσική οικογένεια από το Νεοχώρι.
Όλοι τους ήταν σπουδαίοι μουσικοί οι οποίοι είχαν το αυθεντικό χρώμα της Παράδοσης των Αγράφων και ειδικότερα είναι οι φορείς που διέσωσαν τα τραγούδια της Νευρόπολης. Τον μουσικό αυτό πλούτο μας μας τον παρέδωσαν σε μεγάλο δίσκο που έγινε με ευθύνη της ΔΕΤΑΚ. Σε ψηφιακό δίσκο κυκλοφόρησε το 1993 με χρηματοδότηση της ΤΕΔΚ, με επιμέλεια του δημοσιογράφου, ερευνητή και συγγραφέα, αείμνηστου Αλέκου Ζούκα.
Ο Γιάννης Ζώτος ήταν γνήσιος καλλιτέχνης της δημοτικής μουσικής παράδοσης, μας εκπαίδευσε όλους στην αυθεντική τοπική δημοτική μουσική και δεν εγκατέλειψε ποτέ τον τόπο του, αντίθετα τον υπηρέτησε με γενναιοδωρία. Τελευταία φορά έπαιξε δημόσια το καλοκαίρι του 2025, στα βαπτίσια ενός δισέγγονου και όσοι τυχεροί είμασταν εκεί απολαύσαμε την αυθεντική απόδοση της τοπικής μουσικής μας Παράδοσης.
Άριστος οικογενειάρχης, ευτύχησε να δει παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα, άνθρωπος με ευγένεια, καλοσύνη και χαμόγελο, με ένα λόγο άνθρωπος της προσφοράς.
Με την αναχώρηση αυτής της γενιάς των μουσικών, κλείνει ο κύκλος των αυθεντικών δημοτικών τραγουδιών. Μαζί τους φεύγει και ένας ολόκληρος αξιακός κόσμος στον οποίο στηρίχθηκε για δεκαετίες ο Λαϊκός Πολιτισμός της χώρας μας, δομήθηκε η ταυτότητα των Ελλήνων με ήχους καθαρούς και μελωδίες αληθινής λεβεντιάς. Προπαντός μαζί τους φεύγει η καθαρότητα του βλέμματος μιας εποχής αληθινής, με ένα άλλο ήθος που είναι πια δυσεύρετο στα σημεία των καιρών μας και τους ανέμους του μέλλοντος…
Μπαρμπα-Γιάννη Ζώτο, από καρδιάς σε ευχαριστούμε για όσα μας έμαθες, προπαντός για την παρακαταθήκη που μας άφησες. Καλό κατευόδιο στις γειτονιές των αγγέλων και Αιωνία η Μνήμη σου στην αθανασία της προσφορά σου.