Tag Archive | "Απελυθέρωση"

Tags: , ,

Η ομιλία του Δομήνικου Βερίλλη για την επέτειο του υψώματος 731

Posted on 12 Μαρτίου 2019 by admin

Μία σημαντική ιστορική επέτειο της Ελλάδος, με πρωταγωνιστές Καρδιτσιώτες γιορτάζει σήμερα η πόλη μας. Γιορτάζουμε τη νίκη  του δυτικοθεσσαλικού 5ου Συντάγματος Πεζικού, επί  των δυνάμεων του Μουσολίνι στις μάχες που διεξήχθησαν από τις 9 Μαρτίου 1941 στο ύψωμα 731.

Με τη σημερινή εκδήλωση  τιμούμε   όσους έχασαν τη ζωή τους εκεί και γενικότερα όσους αγωνίστηκαν κάτω από δύσκολες συνθήκες. Παράλληλα όμως και όχι μόνον σήμερα, αλλά για πολλά χρόνια προσπαθούμε:
-Να προβάλουμε αυτά τα γεγονότα

-Να προβάλουμε την Καρδίτσα

-Να προωθήσουμε τους  στόχους για χρηματοδότηση, φιλοτέχνιση και κατασκευή των μνημείων στην πόλη μας όπως αρμόζει σε μία πολιτισμένη χώρα και συγχρόνως

-Να αναδείξουμε τον  προβληματισμό και την αποστολή των επίκαιρων «μηνυμάτων» σε μία πολύ δύσκολη περίοδο για τη χώρα μας και τους
πολίτες.

ΟΙ αγωνες στο υψωμα 731

Από τις 9 Μαρτίου 1941, στο ύψωμα 731, που βρίσκεται στην Αλβανία λίγα  χιλιόμετρα βόρεια της πόλης Κλεισούρας, οι δυτικοθεσσαλοί μαχητές του 5ου Συντάγματος Πεζικού απέκρουσαν, μετά από πολυήμερες και αιματηρές μάχες, την Εαρινή Επίθεση του Μουσολίνι και αυτό απετέλεσε την πρώτη μεγάλη ήττα των δυνάμεων του Άξονα (δηλαδή του Χίτλερ, του Μουσολίνι και των συμμάχων τους) στην Ευρώπη κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το ιστορικό αυτό γεγονός είχε τεράστια σημασία για την έκβαση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου γιατί αφενός ανέβασε το ηθικό ολόκληρης της δοκιμαζόμενης Ευρώπης σε μια δύσκολη περίοδο, κατά την οποία οι δυνάμεις του Άξονα σημείωναν συνεχείς νίκες, και αφετέρου γιατί η ήττα ανάγκασε τον Χίτλερ να επέμβει στην Ελλάδα. Καθυστέρησε έτσι η επίθεση, με την κωδικό ονομασία «Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα», της Γερμανίας κατά της Σοβιετικής Ένωσης και αυτό οδήγησε σε πανωλεθρία των Χιτλερικών δυνάμεων στον επόμενο βαρύ χειμώνα του ρωσικού μετώπου.

Τα γεγονότα, που διαδραματίστηκαν στις μεγάλες μάχες του υψώματος 731  αποτελούν μοναδικό φαινόμενο και χαρακτηριστικό παράδειγμα του ηρωισμού, της αυταπάρνησης και της αποτελεσματικότητας του δυτικοθεσσαλού στρατιώτη κατά τη διάρκεια του Ελληνοϊταλικού Πολέμου 1940-41.

Η δικαιωση των προσπαθειων

Από το 2001-όταν στην Καρδίτσα διοργανώσαμε την πρώτη πανελλαδικά εκδήλωση για τους αγωνιστές του υψώματος 731, με ομιλητές τον αντιστράτηγο  Ι. Μυτηλιναίο Δ/ντή της Ιστορίας Στρατού και τον Δομ. Βερίλλη, τότε πρόεδρο της Ν.Ε του ΤΕΕ Καρδίτσας-και μέχρι σήμερα, παράλληλα με τη γενικότερη προσπάθειά μας να αναδείξουμε αυτά  τα γεγονότα και να τιμήσουμε τους πρωταγωνιστές εκείνων των μαχών θέσαμε επιπλέον και τρεις ξεκάθαρους, σαφείς και ιδιαίτερους στόχους:

–  Να αναγνωρισθεί επίσημα από την ελληνική πολιτεία η συμμετοχή και η μοναδική συμβολή των Καρδιτσιωτών στις, μεγάλης σημασίας, μάχες της «Εαρινής Επίθεσης» του Μουσολίνι. Κάτι που επιτεύχθηκε με την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος 128/2009, που ορίζει την 9η Μαρτίου κάθε έτους (ημερομηνία έναρξης της επίθεσης) τοπική γιορτή για την Καρδίτσα. Ενώ παράλληλα τα γεγονότα έχουν αναδειχθεί πανελλαδικά και έχουν γραφεί αρκετά βιβλία και δεκάδες δημοσιεύματα σε πολλά περιοδικά και εφημερίδες της χώρας.

–  Να προωθήσουμε το αίτημα της ταφής, σε κοιμητήρια  της Βορείου Ηπείρου, των «άταφων νεκρών Ελλήνων στρατιωτών»,  που έπεσαν στον πόλεμο του 1940-41 και τα οστά τους είναι διασκορπισμένα στα βουνά της Αλβανίας. Κάτι που έχει επιτευχθεί  και άρχισε, ήδη, να υλοποιείται, πριν από λίγους μήνες, μετά την επιτυχή παρέμβαση της Ελληνικής Κυβέρνησης στην αντίστοιχη Αλβανική.

– Κύριος όμως στόχος μας είναι  να φιλοτεχνηθεί και να τοποθετηθεί καλαίσθητο  μνημείο στην Καρδίτσα προς τιμήν των πεσόντων Καρδιτσιωτών στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41. Κάτι που ακόμη δεν έχει επιτευχθεί. Οι διαδικασίες έχουν προχωρήσει αρκετά και αναμένουμε από τον Δήμαρχο και τον Αντιπεριφερειάρχη Καρδίτσας να ολοκληρώσουν σύντομα τις διαδικασίες για την προκήρυξη του σχετικού διαγωνισμού.
Παράλληλα κατασκευάσαμε  ένα μικρό μνημείο στην κορυφή του υψώματος 731και διοργανώνουμε  εκεί εκδρομές και εκδηλώσεις μνήμης με συμμετοχές από όλη την Ελλάδα.

Η Καρδιτσα πρωτη ελευθερη πολη της ευρωπης

Επιβάλλεται όμως σήμερα να αναφερθώ σε μια ακόμη επέτειο που αφορά στην Καρδίτσα. Είναι η απελευθέρωση της Καρδίτσας από τις δυνάμεις κατοχής, στις 11 Μαρτίου 1943, μετά από συνεχείς αγώνες των
Καρδιτσιωτών αντιστασιακών.  H Καρδίτσα γίνεται η πρώτη ελεύθερη πόλη στην κατεχόμενη Ευρώπη. Καταρρίπτεται έτσι για δεύτερη φορά μετά τις μάχες στο ύψωμα 731, ο μύθος του αήττητου άξονα και στέλνονται μηνύματα ελπίδας στους σκλαβωμένους λαούς της Ευρώπης. Γι’ αυτό δίκαια ονομάσθηκε τότε «Η πρωτευουσα της ελευθερης ελλαδας» και «η πρωτη ελευθερη πολη της κατεχομενης ευρωπης».

Γιορτάζουμε δύο επετείους ιστορικών γεγονότων, της ιδίας περιόδου, τα οποία απετέλεσαν σημαντικούς σταθμούς για ολόκληρη την Ευρώπη και επηρέασαν, ως ένα βαθμό, ακόμη και την έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Βέβαια η Καρδίτσα εκείνη την περίοδο «έσπασε όλα τα ρεκόρ» αφού πέραν των δύο προαναφερθέντων υπήρξε η μοναδική πόλη που δεν συνελήφθη ούτε ένας Εβραίος από τους Ναζί. Ενώ εδώ ήταν η μοναδική Ιταλική Μεραρχία-η Μεραρχία Πινερόλο-από όλες τις Ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις που έδρευαν εκτός της Ιταλίας (δύναμη περίπου 800 χιλιάδων), που παραδόθηκε με όλο τον οπλισμό της στις δυνάμεις της Αντίστασης όταν η Ιταλία συνθηκολόγησε με τους Συμμάχους.

Η Καρδιτσα πρωταγωνιστρια στους αγωνες

Γενικότερα, όμως, για την Καρδίτσα, για την ευρύτερη περιοχή μας, μπορούμε να πούμε πως υπήρξε πρωταγωνίστρια όχι μόνο σ’ αυτόν τον αγώνα, του 1940-41, αλλά και σε όλους τους εθνικοαπελευθερωτικούς και κοινωνικούς αγώνες της νεότερης Ελλάδας, σε κάθε προσπάθεια για ελευθερία και γενικότερη πρόοδο.

Είναι πράγματι τεράστια η προσφορά, η συμμετοχή της Καρδίτσας μέχρι σήμερα στους αγώνες για την εθνική ολοκλήρωση, τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους και την πρόοδο του λαού μας.

Η κατασκευη του μνημειου για το 731

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο Την επόμενη τετραετία στόχος μας είναι να ολοκληρωθεί στην πόλη μας η κατασκευή του μνημείου για το ύψωμα 731 καθώς και το Μουσείο της Ιστορίας της Καρδίτσας στους αγώνες της νεότερης Ελλάδας. Το Μουσείο αυτό  θα είναι μοναδικό, πανελλαδικής εμβέλειας. Θα τιμά τους αγώνες των Καρδιτσιωτών και θα προβάλλει την περιοχή μας.

Η Καρδιτσα στη συγχρονη εποχη

Τέλος, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η ημερομηνία εορτασμού των δύο επετείων συμπίπτει με τη διοργάνωση του 35ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας, το οποίο θα αρχίσει να διεξάγεται στις επόμενες μέρες, από τις 14 Μαρτίου- σ’ αυτήν εδώ την αίθουσα.
Η ημερολογιακή αυτή σύμπτωση επιβεβαιώνει για μια ακόμα φορά την σημαντική θέση της Καρδίτσας, την ταυτότητα της περιοχής μας.
Η Καρδίτσα των Εθνικοαπελευθερωτικών και Κοινωνικών Αγώνων της χώρας του προηγούμενου Αιώνα είναι σήμερα μια σύγχρονη πόλη, πρωταγωνίστρια στα θέματα του πολιτισμού.

Σήμερα η Καρδίτσα διακρίνεται-παρά τις όποιες δυσκολίες-στα γράμματα, τις τέχνες και τον πολιτισμό. Θα πρέπει, όμως, να σημειώσουμε  ότι υστερεί, σε μεγάλο βαθμό, σε σχέση με άλλες περιοχές σε έργα υποδομής και ανάπτυξης, σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο και θα πρέπει επιτέλους να σταματήσουν οι σε βάρος της αδικίες.
Σε κάθε περίπτωση, βέβαια, δεν κρύβουμε τον θαυμασμό μας για τα δυο
αυτά τα ιστορικά γεγονότα που ανεβάζουν το γόητρο της Καρδίτσας και μας κάνουν να νοιώθουμε υπερήφανοι. Σήμερα τιμούμε τους ηρωικούς αγωνιστές  του υψώματος 731 στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο 1940-41.

Τιμούμε τη μνήμη όλων αυτών, που αγωνίστηκαν ηρωικά και πολλοί από αυτούς έδωσαν τη ζωή τους παλεύοντας στο δίκαιο αγώνα της ελευθερίας.
Έχει, δε,  μεγάλη σημασία και αξία σήμερα, πιο αποφασιστικά και μαχητικά, στηριγμένοι στα διδάγματα και τις υποθήκες αυτού του αγώνα, με υπομονή και επιμονή, να προσπαθήσουμε ενωμένοι για να γίνουν πράξη τα όνειρα και τα ιδανικά τους.

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Η Καρδίτσα η πρώτη ελεύθερη πόλη της Ευρώπης – Του Δομήνικου Βερίλλη

Posted on 06 Μαρτίου 2019 by admin

Η Καρδίτσα υπήρξε ο μεγάλος πρωταγωνιστής σε όλους τους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες της νεότερης ιστορίας της. Υπήρξε, δε, πρωτοπόρα και στην Εθνική Αντίσταση κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Η πρώτη απεργία, το Αντάρτικο Αεροδρόμιο, η «Μάχη της Σοδειάς» στον κάμπο, οι πολλές – μικρές και μεγάλες – μάχες στα ορεινά και ημιορεινά του Νομού, η αθρόα συμμετοχή του πληθυσμού στον Αγώνα και οι τεράστιες θυσίες είναι μερικά μόνο από τα τοπικά γεγονότα εκείνης της περιόδου.

Οι ηρωικοί αγώνες και οι θυσίες των Καρδιτσιωτών, η σθεναρή αντίσταση στον κατακτητή, κορυφώθηκαν με την απελευθέρωση της Καρδίτσας, γεγονός πανευρωπαϊκής εμβέλειας που αποτέλεσε μεγάλο πλήγμα για τους ως τότε αήττητους κατακτητές και σκόρπισε την ελπίδα στους σκλαβωμένους λαούς της Ευρώπης.

Η Καρδίτσα ήταν η πρώτη πόλη στην κατεχόμενη Ευρώπη που στις 11 Μαρτίου του 1943 απελευθερώθηκε από τις δυνάμεις του Άξονα.
Για όλους αυτούς τους λόγους δίκαια η Καρδίτσα ονομάστηκε τότε «Πρωτευουσα της ελευθερης Ελλαδας».

Η απόκρουση της «εαρινής επίθεσης» του Μουσολίνι στο 731
Συμπληρώνονται, το Σάββατο 9 Μαρτίου,78 χρόνια από την ημέρα που το ηρωικό 5ο Συντάγματος αποτελούμενο αποκλειστικά από στρατιώτες καταγόμενους από τους νομούς Καρδίτσας και Τρικάλων απέκρουσε με επιτυχία τις επιθέσεις των Ιταλικών δυνάμεων του Μουσολίνι στο Ύψωμα 731. Ενώ είχε προηγηθεί η ήττα των ιταλικών δυνάμεων στην Πίνδο από το Απόσπασμα Δαβάκη το  οποίο συγκροτούσε , κυρίως, το επίσης δυτικοθεσσαλικό 51ο Σύνταγμα Πεζικού.

Η απόκρουση της μεγάλης «Εαρινής Επίθεσης» των δυνάμεων του Μουσολίνι, η οποία εκδηλώθηκε στις 9 Μαρτίου 1941,  υπήρξε η πρώτη ήττα του λεγόμενου Άξονα (τον αποτελούσαν οι δυνάμεις της  φασιστικής Ιταλίας, της ναζιστικής Γερμανίας και των συμμάχων τους) στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο που ανέβασε το ηθικό ολόκληρης της δοκιμαζόμενης Ευρώπης και ανάγκασε τον Χίτλερ να επέμβει στα Βαλκάνια καθυστερώντας έτσι την επίθεσή του
στη Ρωσία και άλλα μέτωπα.

Οι Θεσσαλοί στρατιώτες του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν συνεχιστές μιας ιστορίας που θέλει τα Θεσσαλικά και ιδιαίτερα τα Δυτικοθεσσαλικά τμήματα  να διακρίνονται πάντοτε στους αγώνες του Έθνους.

Ταφή των πεσόντων Ελλήνων στρατιωτών στην Αλβανία

Εδώ και πολλά χρόνια  ξεκινήσαμε  μία προσπάθεια  για την προώθηση του αιτήματος  της ταφή των πεσόντων ελλήνων στρατιωτών στην Αλβανία οι περισσότεροι των οποίων παραμένουν άταφοι από την περίοδο του πολέμου. Η  προσπάθεια ξεκίνησε το 2001 ενώ υπήρξε προσπάθεια και από άλλους συλλόγους και φορείς.

Ευτυχώς, τελευταία,  η Αλβανική Κυβέρνηση συναίνεσε στην ίδρυση νέων κοιμητηρίων στο έδαφος της Αλβανίας και έτσι άρχισε, επιτέλους, η αναζήτηση και η τοποθέτηση εκεί -ο ενταφιασμός  με θρησκευτική τελετή-των οστών των  πεσόντων ελλήνων στρατιωτών  στον πόλεμο του 1940-41 Μάλιστα οι εργασίες αναζήτησης και εκταφής  συνεχίζονται  στις περιοχές της Κοσσίνας, της Κλεισούρας και της Πρεμετής, με  βάση τις σχετικές αποφάσεις της Μεικτής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων  Ελλάδας-Αλβανίας.

Δικαιώνονται επομένως οι προσπάθειες που με τόση προσήλωση προσπαθήσαμε  όλα αυτά τα χρόνια. Κυρίως όμως οι εξελίξεις αυτές αποτελούν  δικαίωση των Ελλήνων πεσόντων στρατιωτών. Επιτέλους οι ψυχές τους μπορούν να αναπαύονται. Ενώ παράλληλα, αναγνωρίζεται η τεράστια συνεισφορά των Καρδιτσιωτών στον πόλεμο του 1940-41.
Ελπίζουμε, δε, ότι την επόμενη τετραετία θα ολοκληρωθεί στην πόλη μας η κατασκευή του μνημείου για το ύψωμα 731 καθώς και το Μουσείο της Ιστορίας της Καρδίτσας στους αγώνες της νεότερης Ελλάδας. Το Μουσείο αυτό  θα είναι μοναδικό, πανελλαδικής εμβέλειας. Θα τιμά τους αγώνες των Καρδιτσιωτών και θα προβάλλει την περιοχή μας.

Comments (0)

Tags: , ,

Δ. Βερίλλης: Το ευζωνικό της Καρδίτσας και η απελευθέρωση της Μακεδονίας

Posted on 01 Μαρτίου 2019 by admin

Μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων από το 9ου Τάγματος Ευζώνων Καρδίτσης και την παράδοση του συνόλου του Τουρκικού στρατού της Ηπείρου, ο Ελληνικός στρατός κινήθηκε βορειότερα. και ως τις 5 Μαρτίου 1913, χωρίς ισχυρή αντίσταση, απελευθέρωσε τη Βόρειο Ήπειρο.
Όμως το 9ο Τάγμα Ευζώνων, όπως και ολόκληρο το 1ο Σύνταγμα Ευζώνων στο οποίο ανήκε, καθώς και η 1η Θεσσαλική  Μεραρχία, η επονομαζόμενη «Σιδηρά Μεραρχία» του Ελληνικού στρατού, μεταφέρθηκαν εσπευσμένα, χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση, ακτοπλοϊκώς, στη Θεσσαλονίκη.  Τότε ξεκινούσαν τα προβλήματα με τους, μέχρι εκείνη την περίοδο, συμμάχους
μας Βουλγάρους και «άνοιγε» ένα νέο πολεμικό μέτωπο με πολύ ισχυρότερο αντίπαλο.
Ο πανίσχυρος, καλά οργανωμένος, γυμνασμένος και εξοπλισμένος Βουλγαρικός στρατός και με ακριβώς διπλάσιο αριθμό στρατιωτών απειλούσε την Θεσσαλονίκη την οποία είχε καταλάβει ο Ελληνικός στρατός στις 26 Οκτωβρίου του 1912. Ο Βουλγαρικός στρατός που είχε καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας και την Αδριανούπολη, δεν μπορούσε
να δεχθεί ότι ο «αδύναμος» – κατά την άποψή τους –  Ελληνικός στρατός κατέλαβε τη Θεσσαλονίκη. Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο τα καλύτερα στρατιωτικά τμήματα έπρεπε  να βρίσκονται στη Μακεδονία.

Τι προηγήθηκε

Είχε προηγηθεί η παράδοση της Θεσσαλονίκης  στον Ελληνικό στρατό, στις 26 Οκτωβρίου 1912 (8 Νοεμβρίου με το νέο ημερολόγιο), χωρίς μάχη.

Γιατί η άμυνα του Οθωμανικού στρατού έγινε στην περιοχή των Γιαννιτσών όπου και εκεί την τελική έφοδο που έφερε την υπερκέραση των Οθωμανικών δυνάμεων  και την κατάληψη των οχυρωμένων υψωμάτων πραγματοποίησε στις 20 Οκτωβρίου το 9ο Τάγμα Ευζώνων Καρδίτσης. Η διαφορά είναι ότι στα Γιαννιτσά διοικητής ήταν ο ταγματάρχης Ν. Γεωργούλης, ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη ενώ στα Ιωάννινα ο αντικαταστάτης του ταγματάρχης
Ι. Βελισσαρίου.

Στις 28 Οκτωβρίου ο Αρχιστράτηγος συνοδευόμενος από την 1η «Σιδηρά Θεσσαλική» Μεραρχία με επικεφαλής το δυτικοθεσσαλικό  5ο Σύνταγμα Πεζικού εισήλθε στη Μακεδονική πρωτεύουσα. Επακολούθησε δοξολογία στο Ναό του Αγίου Μηνά, μετάβαση στο Διοικητήριο, παρέλαση της Σιδηράς Θεσσαλικής Μεραρχίας ενώπιόν του και στη συνέχεια δέχθηκε τις Αρχές
της πόλης. Ακολούθως η Μεραρχία κατευθύνθηκε στο Πεδίο του Άρεως και εγκαταστάθηκε στους εκεί στρατώνες. Έτσι οι Ελληνικές Αρχές αισθάνονταν ασφαλείς, στην «ανάστατη» και διεκδικούμενη και από τους Βούλγαρους πόλη, μιας και τις προστάτευαν τα καλύτερα τμήματα του Ελληνικού στρατού. Οι ίδιες δυνάμεις, την άλλη μέρα, συνόδευσαν, τον βασιλιά Γεώργιο Ά  κατά την είσοδό του στη  Θεσσαλονίκη, όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα.

Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος

Στις 16 Ιουνίου του 1913( 29 Ιουνίου με το νέο ημερολόγιο) ξεκίνησε ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος που διεξήχθη έως τις 18 Ιουλίου του 1913, ανάμεσα στην Βουλγαρία και τις υπόλοιπες χώρες του βαλκανικού συνασπισμού (με τις οποίες είχε συμμαχήσει κατά τον Α’ Βαλκανικό
Πόλεμο) τη Σερβία, την Ελλάδα και το Μαυροβούνιο. Κατά δε την εξέλιξή του, κατά της Βουλγαρίας στράφηκαν επίσης η Ρουμανία και η Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η διαφορά με τον πρώτο πόλεμο ήταν ότι τώρα η Βουλγαρία πολέμησε τους πρώην συμμάχους της, προκειμένου να πετύχει ευνοϊκότερη διανομή των ευρωπαϊκών εδαφών που αποσπάστηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στον προηγούμενο πόλεμο.

Η έναρξη του πολέμου βρήκε τις δυτικοθεσσαλικές δυνάμεις βόρεια της Θεσσαλονίκης, στην πρώτη γραμμή, απέναντι στις δυνάμεις του Βουλγαρικού στρατού. Στις σκληρές μάχες που ακολούθησαν πρωταγωνίστησε το 9ο Τάγμα Ευζώνων Καρδίτσης με διοικητή  του τον ταγματάρχη Βελισσαρίου και γενικότερα το 1/38 Σύνταγμα Ευζώνων Καρδίτσης καθώς
και το δυτικοθεσσαλικό 5ο  Σύνταγμα Πεζικού της 1ης Θεσσαλικής Μεραρχίας.
Αυτό έγινε από την πρώτη μεγάλη μάχη του Πολέμου στο Λαχανά(20-21Ιουνίου), όπου διασπάστηκε το Βουλγαρικό μέτωπο και  σε όλες τις μάχες που ακολούθησαν έως  και στην τελευταία μάχη του πολέμου(12-15 Ιουλίου) στο ύψωμα 1378, κοντά στο χωριό Ονιάρ Μαχαλα.
Η συγκεκριμένη  μάχη δεν είναι και τόσο γνωστή ίσως γιατί έγινε βαθειά μέσα στο σημερινό βουλγαρικό έδαφος. Υπήρξε όμως η πλέον  σκληρή και έκρινε το αποτέλεσμα του πολέμου και για αυτό θα ήθελα να κάνω μία σύντομη  αναφορά.

Η τελευταία Μάχη στη Μακεδονία

Ήταν της μοίρας  γραφτό να λάβουν μέρος στη φονική αυτή μάχη προ της Άνω Τζουμαγιάς τα δύο γενναιότερα και ενδοξότερα τμήματα και από τα δύο μέρη, το 1/38 Σύνταγμα Ευζώνων και το Σύνταγμα της  Βασιλικής Βουλγαρικής Φρουράς. Γιατί πέρα από τις μέχρι τότε Βουλγαρικές
δυνάμεις, προστέθηκε και το επίλεκτο Σύνταγμα της Βασιλικής Φρουράς του Φερδινάνδου. Λόγω της κρίσιμης κατάστασης που υπήρχε και με την προοπτική της διαφαινόμενης σύναψης ειρήνης, οι Βούλγαροι ήθελαν να κατοχυρώσουν περισσότερα εδάφη.
Στις επιθέσεις αυτές στις 12 Ιουλίου, οι εύζωνοι του Βελισσαρίου πραγματοποιούν βαθιές «σφήνες» μέσα στα εχθρικά τμήματα, που τα μεταγωγικά του Ελληνικού Στρατού είναι αδύνατο να τους παρακολουθήσουν για εφοδιασμό νέων πυρομαχικών. Αυτοί στρεφόμενοι προς τον ταγματάρχη τους του έλεγαν: «Δεν έχομεν πυρομαχικά». Και τότε ο ηρωικός
ταγματάρχης, που ήταν πάντοτε έτοιμος να δώσει λύση και στις πιο κρίσιμες στιγμές του αγώνα είπε: «Και δεν υπάρχουν πέτρες;». Τότε άρπαξε ο ίδιος έναν ογκώδη λίθο και επιτέθηκε. Αστραπιαία όρμησαν και οι εύζωνοί του πετώντας πέτρες στους Βουλγάρους, με αποτέλεσμα πάρα πολλοί από αυτούς να σκοτωθούν από τις πέτρες.
Το ύψωμα 1.378 έγινε πια γνωστό για τις σκληρότερες μάχες που διεξήχθησαν σ’ αυτό. Η κορυφή του θρυλικού υψώματος 1.378 άλλαξε τρεις φορές κάτοχο. Αποτελεί δε το ένδοξο τέρμα των αγώνων. Θριαμβευτής στο τέρμα αυτό βρέθηκε το τμήμα εκείνο που από επιταγή της μοίρας ήταν και πρωτοπόρο πάντοτε. Αυτό, όπως είδαμε, έσπασε πρώτο τις εχθρικές
γραμμές με την «πύρινη ρομφαία της λόγχης και της αστραπής-όπως αναφέρουν οι ιστορικοί- στο Λαχανά και συμπαρέσυρε σε γενική υποχώρηση τους Βουλγάρους. Αυτό έστησε και στο τέρμα του αγώνα τη σημαία του θριάμβου πάνω στην κορυφή 1.378, ως αιώνιο δείγμα θυσίας και αυτοθυσίας για τα ιδανικά της πατρίδας. Κατά την καταμέτρηση, μετά το τέλος της μάχης, από τους 1000 περίπου Εύζωνες που ξεκίνησαν, στην έναρξη του πολέμου, βρέθηκαν σώοι και αβλαβείς 75 στρατιώτες και ένας υπαξιωματικός. Όλοι οι άλλοι είτε σκοτώθηκαν είτε τραυματίσθηκαν.
Μεταξύ αυτών και ο αδελφός του παππού μου Θανάσης Καραγιάννης που τραυματίσθηκε και πέθανε αργότερα στην Καρδίτσα. Αυτοί υπήρξαν οι πραγματικοί ήρωες για την ελευθερία και αυτούς, τους δικούς μας ανθρώπους, πρέπει να τους τιμούμε εμείς στην Καρδίτσα και να μην τους ξεχνά η Μακεδονία και γενικότερα η Ελληνική Πολιτεία.

 

Του Δομήνικου Βερίλλη

Comments (0)

Tags: , ,

Η επέτειος της απελευθέρωσης των Ιωαννίνων και της Ηπείρου – Του Δομήνικου Βερίλλη

Posted on 22 Φεβρουαρίου 2019 by admin

Στις 21 Φεβρουαρίου 1913  το 9ο Τάγμα Ευζώνων Καρδίτσης, το οποίο αποτελούνταν από δυτικοθεσσαλούς εύζωνες  και ανήκε στο 1/38 Σύνταγμα Ευζώνων, με διοικητή του τον Ταγματάρχη Βελισσαρίου, απελευθέρωσε τα Ιωάννινα. Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων, μετά από 483 χρόνια Οθωμανικής κυριαρχίας, σήμανε και την απελευθέρωση ολόκληρης της Ηπείρου μιάς και όλος ο Τουρκικός στρατός της Ηπείρου είχε συγκεντρωθεί εκεί για την άμυνα της πόλης. Μάλιστα η απελευθέρωση των Ιωαννίνων από το 9ο Τάγμα Ευζώνων Καρδίτσης, πραγματοποιήθηκε με δική του πρωτοβουλία, χωρίς να λάβει διαταγή, χωρίς να το γνωρίζει η Διοίκηση της Στρατιάς και ο Αρχιστράτηγος και χωρίς άλλη εφεδρεία πλην του Ανατολικοθεσσαλικού 8ου  Τάγματος  Ευζώνων. Υπήρξε, δε,  ένα από
τα ελάχιστα παρόμοια κατορθώματα που έχει να επιδείξει η παγκόσμια
ιστορία.
Ο αγώνας για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων υπήρξε η σημαντικότερη στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
στο μέτωπο της Ηπείρου, κατά τη διάρκεια του Α’ Βαλκανικού Πολέμου (5
Οκτωβρίου 1912- 18 Μαΐου 1913). Η πολεμική αναμέτρηση για την κατάληψη
της πρωτεύουσας της Ηπείρου κράτησε σχεδόν τρεις μήνες, από τις 29
Νοεμβρίου 1912 έως τις 21 Φεβρουαρίου 1913, οπότε οι οθωμανικές
δυνάμεις παραδόθηκαν.
Στο τελευταίο διάστημα των μαχών η κυβέρνηση τού Ελ. Βενιζέλου
επιζητούσε τη γρήγορη απελευθέρωση της Ηπείρου, πριν από τη σύναψη
συνθήκης ειρήνης μεταξύ των εμπολέμων στη Συνδιάσκεψη του Λονδίνου,
που βρισκόταν σε εξέλιξη. Όμως η κατάληψη των Ιωαννίνων φάνταζε
δύσκολή υπόθεση, καθότι ο ελληνικός στρατός έπρεπε να εκπορθήσει τα
οχυρά του Μπιζανίου. Ο ορεινός όγκος του Μπιζανίου, που δεσπόζει νότια
των Ιωαννίνων, αποτελούσε εξαιρετικά ισχυρή αμυντική τοποθεσία, που
επιπλέον είχε ενισχυθεί πρόσφατα με πέντε μόνιμα πυροβολεία,
κατασκευασμένα υπό την επίβλεψη γερμανών ειδικών και οι επιθέσεις
αποτύγχαναν. Για το λόγο αυτό  ο Βενιζέλος απαιτούσε από τον διάδοχο
Κωνσταντίνο να αναλάβει προσωπικά ,ο ίδιος, τις επιχειρήσεις στην
Ήπειρο.

Καλείται η Θεσσαλική Μεραρχία

Ο Κωνσταντίνος όμως για να δεχθεί την ευθύνη της εκστρατείας απαίτησε
με επιστολή του στις 31 Δεκεμβρίου 1912 (13 Ιανουαρίου 1913 με το νέο
ημερολόγιο) να παραλάβει μαζί του την 1 Θεσσαλική Μεραρχία, την
επονομαζόμενη  «Σιδηρά Μεραρχία». Έθεσε ως όρο  να τον συνοδεύσει η
καλύτερη Μεραρχία Ελληνικού Στρατού γιατί γνώριζε τις δυσκολίες και
ότι μόνον τα Θεσσαλικά τμήματα μπορούν να επιτύχουν τη νίκη σε τόσο
δύσκολες  συνθήκες.

Τελικά η κυβέρνηση υποχώρησε. Και στις 6 Ιανουαρίου 1913 ο
αρχιστράτηγος αναχώρησε με το επιτελείο του από τη Θεσσαλονίκη για την
Πρέβεζα. Την ίδια περίοδο, η καθαρά Θεσσαλική, 1η Μεραρχία είχε ήδη
αρχίσει να μεταφέρεται στην Ήπειρο, ενώ λίγες μέρες πριν είχε
μεταφερθεί στην Ήπειρο το 1ο Σύνταγμα Ευζώνων Καρδίτσης. Στο Σύνταγμα
αυτό ανήκε το 9ο Τάγμα Ευζώνων Καρδίτσης το οποίο στις 20 και 21
Φεβρουαρίου έμελε να απελευθερώσει τα Ιωάννινα. Θα λέγαμε ότι ήταν,
χωρίς την παραμικρή αμφιβολία, οι λεγόμενες,  με τη σημερινή
ονοματολογία, « Οι Ειδικές Δυνάμεις» του Ελληνικού Στρατού.

Η κατάληψη των Ιωαννίνων

Στις 19 Φεβρουαρίου 1913, την παραμονή της γενικής επίθεσης, ο
Ελληνικός στρατός  με κάποιες ενισχύσεις της τελευταίας στιγμής,
διέθετε 41.000 ετοιμοπόλεμους άνδρες και 105 κανόνια, τα οποία άρχισαν
να βάλουν με επιτυχία κατά των τουρκικών θέσεων στο Μπιζάνι. Ο Εσάτ
Πασάς παρέταξε 35.000 στρατιώτες, άγνωστο αριθμό ατάκτων και 162
κανόνια. Η γενική ελληνική επίθεση εκδηλώθηκε τις πρωινές ώρες της
20ης Φεβρουαρίου και μέχρι τις πρώτες βραδινές ώρες της ίδιας ημέρας
το 9ο Τάγμα του 1ου Συντάγματος Ευζώνων υπό τον ταγματάρχη Ιωάννη
Βελισσαρίου, υπερκέρασε τις τουρκικές δυνάμεις και βρέθηκε στα
μετόπισθεν του εχθρού. Οι εύζωνες φρόντισαν να καταστρέψουν τα
τηλεφωνικά δίκτυα, διακόπτοντας την επικοινωνία της τουρκικής
διοίκησης με τον στρατό της, που παρέμενε αποκομμένος, αλλά άθικτος
στο Μπιζάνι και τα άλλα οχυρά.
Η παράδοση ήταν πλέον μονόδρομος για τον Εσάτ Πασά. Στις 11 το βράδυ
της 20ης Φεβρουαρίου έφθασε στις προφυλακές του 9ου Τάγματος Ευζώνων
ένα αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαιναν ο επίσκοπος Δωδώνης, ο υπολοχαγός
Ρεούφ και ανθυπολοχαγός Ταλαάτ. Έφεραν μαζί τους επιστολή, που
υπογραφόταν από τους προξένους στα Ιωάννινα της Ρωσίας,
Αυστρο-Ουγγαρίας, Γαλλίας και Ρουμανίας και περιείχε πρόταση του Εσάτ
Πασά προς τον Κωνσταντίνο για άμεση και χωρίς όρους παράδοση των
Ιωαννίνων και του Μπιζανίου.
Στις 2 π.μ. της 21ης Φεβρουαρίου 1913 οι τρεις απεσταλμένοι,
συνοδευόμενοι από τον ταγματάρχη Βελισσαρίου, έφθασαν στο στρατηγείο
της 2ας Μεραρχίας. Εκεί περίμεναν την άφιξη ενός αυτοκινήτου, που τους
οδήγησε στις 4:30 π.μ. στο χάνι του Εμίν Αγά, όπου έδρευε το ελληνικό
στρατηγείο. Ο Κωνσταντίνος συμφώνησε με το περιεχόμενο της επιστολής
και στις 5:30 το πρωί δόθηκε εντολή κατάπαυσης του πυρός σε όλες τις
μονάδες.
Το πρωί της 22ας Φεβρουαρίου 1913 οι πρώτες μονάδες του ελληνικού
στρατού παρέλασαν στην πόλη υπό τις επευφημίες των κατοίκων. Τα
Ιωάννινα, μετά από 483 χρόνια δουλείας, ήταν και πάλι ελεύθερα. Το
χαρμόσυνο άγγελμα για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων έγινε αμέσως
γνωστό στην Αθήνα, σκορπώντας φρενίτιδα ενθουσιασμού.
Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων, πέρα από την εξουδετέρωση κάθε σοβαρής
τουρκικής απειλής στην Ήπειρο και την κυρίευση σημαντικού πολεμικού
υλικού, είχε επίδραση στο ελληνικό γόητρο, το οποίο μετά την επιτυχία
αυτή εξυψώθηκε διεθνώς. Οι επιχειρήσεις στο Μπιζάνι σήμαναν ουσιαστικά
και τη λήξη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου στο στρατιωτικό πεδίο. Τις
επόμενες ημέρες ο ελληνικός στρατός κινήθηκε βορειότερα και ως τις 5
Μαρτίου 1913 είχε απελευθερώσει τη Βόρειο Ήπειρο.

Comments (0)

Γλυκερία - Ακολούθησα ένα αστέρι
Παυλίνα Βουλγαράκη - Λαβύρινθοι
Κώστας Μακεδόνας - Είναι πια αργά
Βιολέτα Ίκαρη - Μαύρα
Χάρις Αλεξίου - Πόρτες ανοιχτές
Πυξ Λαξ - Χωρίς ντροπή
Γιάννης Πάριος - Θα σ΄ αγαπώ
Ραλλία Χρηστίδου - Μονάχη ταξιδεύω
Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Έλα
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Έλα ψυχούλα μου

 


The Fray - You found me
Billy Ocean - Loverboy
Cock Robin - The promise you made
Whitney Houston - How will I know
Demi Lovato - I will survive
Beloved - Sweet harmony
Sheryl Crow - My favorite mistake
Asia - Heat of the moment
Zucchero - Wonerful life
Tina Turner - In your wildest dreams

 


Ιούλιος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031EC