Tag Archive | "Γραμμένος"

Tags: , ,

Το στοίχημα της νέας Δημοτικής Αρχής Αργιθέας η σήραγγα Τυμπάνου

Posted on 05 Ιουλίου 2019 by admin

Δεν έχει κοπάσει ακόμα ο «θόρυβος» από το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών της 26ης Μαΐου 2019. Αυτό είναι φυσικό  αφού, όπως συμβαίνει σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, οι παρενέργειες είναι πολλές και για να βγουν όσο πιο ασφαλή συμπεράσματα, χρειάζεται και ο απαραίτητος χρόνος. Αυτός, ο χρόνος, εν τέλει και η ιστορία, αμείλικτα κάνουν τη δουλειά τους. Λογικό επίσης κάθε τι νέο, να δημιουργεί ελπίδες και προσδοκίες. Οι συγκρίσεις με το παλιό είναι πάντα αναπόφευκτες. Το νέο που επαγγέλθηκε η Νέα Εποχή και είναι διατυπωμένο στο πρόγραμμα της, όντως έχει δημιουργήσει λογικές προσδοκίες και ο πήχης έχει ανέβει αλλά οι Αργιθεάτες έχουν μάθει,και ολιγαρκείς να είναι και δίκαιοι κριτές.                                                                                                                                                                     Ο νέος δήμαρχος Αργιθέας,Ανδρέας Στεργίου, έχει καταστήσει σαφές για το ποιες θα είναι οι προτεραιότητες της νέας δημοτικής αρχής. Οι δέκα προγραμματικοί άξονες: Καθημερινότητα, υποδομές και οδικό δίκτυο, περιβάλλον και διαχείριση φυσικών πόρων, λειτουργία του δήμου και διοικητική διαφάνεια, κοινωνική πολιτική υγεία και πρόνοια, πολιτισμός, νεολαία – αθλητισμός και εθελοντισμός, αναπτυξιακή προοπτική και εξωστρέφεια , πρωτογενής τομέας και τοπική επιχειρηματικότητα, αγροτουρισμός και εναλλακτικές μορφές τουρισμού, περιγράφουν ξεκάθαρα τους στόχους.

Δεν είναι στις προθέσεις μου να εξειδικεύσω αναλύοντας τους δέκα άξονες. Αυτό εξάλλου θα αποδειχθεί με έργα και όχι λόγια.

Θα ήθελα όμως να σχολιάσω σύντομα κάποιες σκέψεις  για την καθημερινότητα. Παράδειγμα: πρώτιστο μέλημα ιεραρχείται η ασφάλεια και υγεία των μόνιμων κατοίκων και επισκεπτών στην Αργιθέα. Άρα το θέμα της στελέχωσης των ιατρείων και η παρουσία γιατρών στην Αργιθέα πρέπει να επαναπροσδιορισθούν και να μπουν πλέον σε καινούρια βάση, αφού και τα δεδομένα έχουν αλλάξει και αλλάζουν  με το πέρασμα του χρόνου. Η ενημέρωση τουλάχιστον των δημοτών για το θέμα είναι το λιγότερο!                                                                                                                         Επίσης, συζητώντας με αρκετούς συνδημότες, εκείνο το οποίο αβίαστα προκύπτει είναι, ότι δεν έχουν παράλογες απαιτήσεις  αλλά τα μόνα που θεωρούν απαραίτητα ενδεικτικά είναι:

  • Καθαρό και ικανοποιητικό νερό (τακτική συντήρηση δεξαμενών και δικτύου)
  • Πρόσβαση σε όλα τα σπίτια και τις αγροκτηνοτροφικές επιχειρήσεις, στο μέτρο του δυνατού.
  • Φως (ΔΕΗ) αλλά και εξωτερικός φωτισμός όταν και όπου χρειάζεται.
  • Εξυπηρέτηση δημότη.
  • Wf και κεραίες τηλεόρασης και τηλέφωνου παντού σε βάθος τετραετίας
  • Προστασία της φύσης και της ταυτότητας της Αργιθέας

Ήδη ο νέος δήμαρχος ξεκίνησε με όρεξη και διάθεση, από την επομένη των εκλογών στοχευμένες επαφές και ενημέρωση, έτσι ώστε η νέα δημοτική αρχή, με την ανάληψη των καθηκόντων, να πιάσει αμέσως δουλειά. Στόχος να προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί  κάθε ευκαιρία με εξωστρέφεια και συνεργασία με όλους. Πιστεύω ότι στη διαχείριση της καθημερινότητας με αρκετή δουλειά, σωστό προγραμματισμό και καλή συνεργασία όλων, είναι εφικτό, η νέα δημοτική αρχή να πετύχει και να σταθεί  αντάξια της εμπιστοσύνης των Αργιθεατών.

Όμως το μεγάλο στοίχημα για τη νέα δημοτική αρχή είναι, να προσπαθήσει τουλάχιστον, ενεργοποιώντας κάθε πρόσφορο τρόπο και μέσο, να βγάλει την Αργιθέα από την απομόνωση. Και αυτό γίνεται με το έργο πνοής, που δεν είναι άλλο, από την πολυπόθητη σήραγγα Τυμπάνου, που χρόνια τώρα παλεύουν οι Αργιθεάτες. Η σήραγγα Τυμπάνου όπως και η πρόσβαση, σε πρώτη φάση, με δρόμο από Φυλακτή –  Πετρίλια είναι το μεγάλο ζητούμενο. Είναι εξάλλου αυτονόητο ότι η Αργιθέα, όπως και η ευρύτερη περιοχή, θα πρέπει να ιδωθούν ως ένα ενιαίο κομμάτι της Πίνδου, με κοινή πορεία, κοινούς στόχους και συνεργασίαόπως και συμβαίνει με τη συμμετοχή του στους ορεινούς και μειονεκτικούς δήμους.

ΣΗΡΑΓΓΑ ΤΥΜΠΑΝΟΥ: σύντομη ιστορική αναφορά.

Η υπόθεση της σήραγγας Τυμπάνου δεν είναι τωρινή υπόθεση.Απασχόλησε και απασχολεί ολόκληρη την περιοχή για χρόνια.  Είναι όνειρο και απαίτηση γενεών. Η μη ύπαρξη της καθόρισετη ζωή των κάτοικων της περιοχής. Προσπάθειες για  ανάδειξη της αναγκαιότητας και χρησιμότητάς της και αγώνες έγιναν από τις δεκαετίες του 70΄και του 80΄και πιο έντονα μετά.Έχουν γίνει κατά καιρούς συνέδρια, ημερίδες, δημοσιεύματα, παρεμβάσεις, έχει συμπεριελήφθη στο πιλοτικό σχέδιο ανάπτυξης και άλλα. Δεν έχει όμως η υπόθεση προχωρήσει.

Για χρόνια η απάντηση των αρμόδιων ήταν ότι δεν εντάθηκε τα πρώτα χρόνια σε κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, γιατί δεν υπήρχε μελέτη. Εδώ όμως και αρκετά χρόνια , από ότι γνωρίζω, υπάρχει μελέτη, που βρίσκεται σε κάποιο συρτάρι.Η διαδικασία της μελέτης  θυμίζω, ξεκίνησε το1998 ,προκηρύχτηκε το 2001, δημοπρατήθηκε και  το 2004 ανατέθηκε στις συμπράττουσες εταιρίες.

Πέρασαν ΚΠΣ, υπουργοί, έγιναν δηλώσεις για την αναγκαιότητα και ύψιστη σημασία του έργου ως «εθνικού έργου μεγάλης σπουδαιότητας και σημασίας», επισημάνσεις για  την πανέμορφη παρθένα περιοχή(Αργιθέα – Κοιλάδα του Αχελώου), υπογράφηκε σύμβαση για αναστήλωση της ιστορικής γέφυρας Κοράκου και άλλα. Τονίζονταν από αρμόδιους ότι: «…μια επικοινωνία που χάνεται στα βάθη των αιώνων και έχει ιστορικά, πολιτιστικά αλλά και οικονομικά χαρακτηριστικά» . Έγινε λόγος σε «καλές εποχές» για  αντιστάθμιση με τα μεγάλα έργα εκτροπής! Άλλη μια  χαμένη μεγάλη ευκαιρία!Γιατί άραγε τόσες καθυστερήσεις. Το οικονομικό;Δενυπήρξε πολιτική βούληση;.Δεν υπήρξε δυνατή και στοχευμένη διεκδίκηση;Ένα όμως είναι σίγουρο, ότι όλα αυτά τα χρόνιαπαίχτηκαναρκετά πολιτικά παιχνίδια γύρω από τη σήραγγα!.   Εν κατακλείδι σίγουρα έχουν γίνει προσπάθειες αλλά και παραλήψεις και χάθηκαν ευκαιρίες τα περασμένα καλύτερα οικονομικά χρόνια. Θεωρώ όμως ότι δεν είναι του παρόντος η αυτοκριτική. Εξάλλου είναι σε όλους γνωστό ότι η περιοχή έχει πληρώσει βαρύ τίμημα στον Τύμπανο.43 οι νεκροί ! Από την άλλη η σημασία τεράστια.Είναι ο πιο σύντομος δρόμος που συνδέει το λιμάνι του Βόλου με την Ηγουμενίτσα και με την Ιόνια οδό. Σχετικά δε με την Αργιθέα εάν και τώραδεν γίνει η σήραγγα Τυμπάνου και δεν  βρεθεί λύση και στο οδικό της Ανατολικής Αργιθέας η υπόθεση «Αργιθέα» είναι μάλλον για τούτες τις γενιές οριστικά και αμετάκλητα χαμένη.Στο ερώτημα τι τέλος πάντων πρέπει να γίνει, αν θέλουμε να δούμε στις μέρες το έργο, η απάντηση είναι ΜΙΑ.!!!

Γενική πανστρατιά και καθολική απαίτηση θεσμών, φορέων,συλλόγων,πολιτώνγια την κατασκευή του έργου. Με μπροστάρη την Εκκλησία, τις δυο Περιφέρειες Ηπείρου και Θεσσαλίας, ιδιαίτερα τις δυο περιφερειακές ενότητες Καρδίτσας και Άρτας και τους δυο δήμους Αργιθέας και Γ. Καραϊσκάκη να διεκδικήσουμε μαζικά, οργανωμένα και με σταθερά βήματατο έργο.Εξάλλου πολλοί ειδικοί και μη, Υπουργοί,  Ευρωπαίοι επίτροποι υπηρεσιακοί παράγοντες κλπ. έχουν μιλήσει για την αναγκαιότητα του έργου.

Για το σκοπό αυτό προτείνουμε:

Την άμεσηυλοποίηση Διαπεριφερειακής Ημερίδας στην οποία θα συζητηθεί το θέμα,θα εκλεγεί ευέλικτη επιτροπήδιεκδίκησης του έργου και θα εγκριθεί ψήφισμα προς την Πολιτεία για την άμεσηυλοποίηση του. Μέχρι τότε θα λειτουργήσει με πρωτοβουλία του Δήμου Αργιθέας σελίδα διαβούλευσης, όπου πολίτες, θεσμοί, φορείς και σύλλογοι μπορούν να καταχωρούνενυπόγραφα τη συμμετοχή τους, την άποψή τους και τησυγκατάθεσή τους.

ΣΧΕΔΙΟ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ – ΠΡΟΤΑΣΗ

15οςαιώνας π.χ.: Η αρχαία Αμβρακία οδός ΤΡΙΚΚΗ – ΓΟΜΦΟΙ – ΑΡΓΙΘΕΑ – ΑΜΒΡΑΚΙΑ ένωνε την Θεσσαλία με την Ήπειρο.

21Οςαιώνας μ.Χ., : Η σημερινή  επαρχιακή οδός  ΤΡΙΚΑΛΑ – ΜΟΥΖΑΚΙ- ΑΡΓΙΘΕΑ – ΑΡΤΑ,  «χωρίζει» την Ήπειρο από τη Θεσσαλία.!!!

Εμείς οι υπογράφοντες πολίτες, θεσμοί, φορείς, σύλλογοι που χρησιμοποιούμε τον οδικό άξονα … ΜΟΥΖΑΚΙ – ΑΡΓΙΘΕΑ – ΤΕΤΡΑΦΥΛΛΙΑ – ΑΡΤΑ

ΤΩΡΑ…ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΔΕΝ ΕΠΑΙΤΟΥΜΕ

από τη συντεταγμένη πολιτεία την άρση επιτέλους της οδικής απομόνωσης  και την ουσιαστική επανασύνδεση των παραπάνω περιοχών. Πιστεύουμε, ότι έστω και τώρα, πριν είναι οριστικά αργά, οι παραπάνω περιοχές θα σωθούν και θα ξαναζωντανέψουν. Η   κοιλάδα του Αχελώου,η συνέχισηκαι ολοκλήρωση των έργων εκτροπής του άνω ρου του Αχελώου, η ανακατασκευή της ιστορικήςγέφυραςΚοράκου, η ιδιαίτερη ταυτότητα της περιοχής κλπ. αποτελούν σημαντικούς παράγοντεςκαι εγγύηση για  αυτό. Στον 21οαιώνα και με τόσεςτεχνολογικές και τεχνικές δυνατότητες, είναι άδικο να μην προχωρήσει το έργο. Εξάλλου σήμερα η απαραίτητη προϋπόθεση της σύνταξης και ύπαρξης μελέτης υφίσταται.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: ΟΙ υποψήφιοι βουλευτές και των δυο περιφερειών, όλων των κομμάτων ας πάρουνπροεκλογικά και μετεκλογικά δημόσια θέση  για το παραπάνω θέμα.

 

Του Κων/νου Αλ. Γραμμένου

Comments (0)

Tags: , ,

Ιστορική γέφυρα Κοράκου: Γέφυρα με το μέλλον – Του Κώστα Γραμμένου

Posted on 27 Φεβρουαρίου 2019 by admin

Τον τελευταίο καιρό, όχι άδικα, η Ιστορική Γέφυρα Κοράκου βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, εξαιτίας της υπογραφής πρόσφατα (15 Φεβρουαρίου 2019) από την Κυβέρνηση της σύμβασης (16.800.000 ευρώ) για την ανακατασκευή της και τη διαμόρφωση του περιβάλλοντα χώρου της.

Είναι αλήθεια ότι από το χρόνο της αρχικής πρότασης  μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα κύλησε αρκετό νερό…

Είναι γνωστό επίσης ότι η προσπάθεια στο ξεκίνημά της αγκαλιάστηκε από το σύνολο του κόσμου. Δεν θα αναφερθώ ιδιαίτερα σε ονόματα που συνέβαλλαν θετικά, αφού είναι τόσοι πολλοί και ίσως αδικήσω κάποιον. Γνωστό επίσης είναι ότι στην αρχή υπήρξαν και αυτοί που χλεύαζαν την πρόταση και προσπάθεια και σήμερα κάποιοι από αυτούς είναι όψιμοι χειροκροτητές, ενώ κάποιοι ακόμα συνεχίζουν να παραπληροφορούν, γιατί φαίνεται πως η εξέλιξη τους ξένισε !!!. Οφείλω όμως να τονίσω πως η υπόθεση, χωρίς  και την ιδιαίτερη συμβολή, του φίλου και οραματιστή Αντώνη Κοσσυβάκη, πιθανόν δεν θα έφτανε σήμερα ως εδώ. Εξάλλου είναι γνωστό σε όλους και ιδιαίτερα στους παροικούν τες την Κοιλάδα  του Αχελώου.

Με την ευκαιρία όμως της θετικής αυτής εξέλιξης των ημερών, θεωρώ σκόπιμο να ξαναθυμίσω στο ευρύ κοινό το ιστορικό της απαρχής της πρότασης, επισυνάπτοντας το πρώτο ιστορικό κείμενο, και να καταθέσω κάποιες σκέψεις – επισημάνσεις. Και αυτό για πολλούς λόγους, όπως για παράδειγμα, την αντικειμενική καταγραφή από την ιστορία των γεγονότων, την έγκυρη ενημέρωση του κάθε ενδιαφερόμενου, την αποκατάσταση κάποιων παραλείψεων στην πορεία της προσπάθειας, σκόπιμων ή από αμέλεια, και άλλους που δεν είναι του παρόντος.!!! Δίκαιο επίσης είναι να αναγνωριστεί στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μουζακίου, όπως εξάλλου φαίνεται και από το επισυναπτόμενο παρακάτω αρχικό κείμενο, η απαρχή της πρότασης.   

Φυσικά με την υπογραφή της σύμβασης έγινε ένα πολύ μεγάλο βήμα. Τίποτα όμως δεν έχει τελειώσει. Στην προσπάθεια αυτή, χρειάζεται συνεχίζοντας όπως ξεκινήσαμε, να πάμε ολοι μαζι ενωμένοι μέχρι τέλους, για να επιτύχουμε το ποθητό αποτέλεσμα. Με αυτό το σκεπτικό και στην  κατεύθυνση αυτή και προσπάθεια συνεχίζουμε.                             Ήδη πρότασή μας είναι το  Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μουζακίου  και άλλοι φορείς  να συνδιοργανώσουν ανοιχτή εκδήλωση  στις 28 Μαρτίου2019, στην οποία θα γίνει αποτίμηση και επικαιροποίηση της πορείας της προσπάθειας. Εξάλλου βρίσκεται σε διαδικασία υλοποίησης και η άλλη γνωστή πρότασή μας σχετικά με την καθιέρωση της Πανελλήνιας, Πανευρωπαϊκής και Παγκόσμιας ¨Ημερας πετρινων γεφυριων¨.

Δεν είναι στις προθέσεις μου να αναλύσω στο παρόν  το όλο θέμα. Εξάλλου σε τόσες αράδες είναι αδύνατο να καλυφθεί. Σίγουρα όμως θα δοθεί η ευκαιρία και στο μέλλον να επανέλθουμε πιο αναλυτικά και συγκεκριμένα.                                                                                            Θα ήθελα όμως προς το παρόν  να κάνω τις παρακάτω επισημάνεις και να θέσω  και κάποια ερωτήματα.                                                                           v  Όπως είναι γνωστό κάθε χρόνος είναι αφιερωμένος από την ευρωπαϊκή ένωση σε μια θεματική ενότητα. «Τα Ευρωπαϊκά Έτη είναι αφιερωμένα σε συγκεκριμένα θέματα. Το 2018 καθιερώθηκε ως Ευρωπαϊκό Έτος Πολιτιστικής Κληρονομιάς (ΕΕΠΚ) και σύνθημα «Η κληρονομιά μας: όταν το παρελθόν συναντά το μέλλον». Στο πλαίσιο αυτού του έτους, προγραμματίζονται διάφορες πρωτοβουλίες και εκδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη, που έχουν ως στόχο να δώσουν τη δυνατότητα στους πολίτες να γνωρίσουν καλύτερα την πολιτιστική τους κληρονομιά και να συμμετάσχουν πιο ενεργά στη διατήρησή της. Η πολιτιστική κληρονομιά έχει οικουμενική αξία για εμάς ως άτομα, κοινότητες και κοινωνίες. Για τον λόγο αυτό, είναι σημαντικό να διατηρηθεί και να κληροδοτηθεί στις μελλοντικές γενιές. Παρόλο που η πολιτιστική κληρονομιά μπορεί να θεωρηθεί ότι ανήκει στο παρελθόν ή ότι είναι κάτι το στατικό, στην πραγματικότητα εξελίσσεται μέσα από την ουσιαστική συμμετοχή μας σε αυτή. Επιπλέον, η ΕΕ θα χρηματοδοτήσει έργα που στηρίζουν την πολιτιστική κληρονομιά. Ειδική πρόσκληση υποβολής προτάσεων για έργα συνεργασίας σχετικά με το Ευρωπαϊκό Έτος έχει προκηρυχθεί στο πλαίσιο του προγράμματος «Δημιουργική Ευρώπη».

 Τα χρήματα που δόθηκαν, λοιπόν, είναι στο πλαίσιο αυτό. Αν δεν τα έπαιρνε το Θεογέφυρο θα τα έπαιρνε …άλλο «γεφύρι»! Δεν μπορούσαν με αυτά τα δεδομένα να πάνε σε άλλα έργα. Απλά το επισημαίνω για κάποιους, που καλοπροαίρετα διαφωνούν και υποστηρίζουν, ότι θα μπορούσε να γίνει άλλο έργο.  Σωστά κατά τη γνώμη μου έπραξαν Ευρωπαϊκή Ένωση, Κυβέρνηση και Τοπική Αυτοδιοίκηση. Έπραξαν το καθήκον τους. Είναι μια ενέργεια με βαθιά συμβολική αξία και σημασία.

Αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχει υποχρέωση η περιοχή να  ιεραρχήσει και να παλέψει για τα άλλα  μεγάλα έργα στην περιοχή (Σήραγγα Τυμπάνου, έργα Αχελώου, ανάπτυξη κοιλάδας Αχελώου κλπ).

v Είναι γνωστό ότι ο Άγιος Βησσαρίωνας είχε  αναθέσει στους κατοίκους της Βρεστενίτσας την προστασία του γεφυριού. Το γεφύρι σημειωτέο, σύμφωνα με το βίο του Αγίου (έκδοση Ι.Μ. Άγιου  Βησσαρίωνα Δούσικου 2014) φαίνεται πως χτίστηκε το 1527-1529 και όχι το 1514 όπως συνήθως γράφεται. Αυτό δε σήμαινε όμως  ότι οι Αργιθεατες δεν θα είχαν καμιά υποχρέωση και θα έπρεπε να μένουν απλοί θεατές. Είναι όμως γεγονός ότι στη συγκεκριμένη τωρινή προσπάθεια οι Αρτινοί και Ηπειρώτες έδειξαν πολύ  μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Το ερώτημα είναι γιατί η Αργιθέα και η Καρδίτσα υστέρησαν; Υπήρξε αδιαφορία ή κατευθυνόμενη τακτική; Αλήθεια η διανομαρχιακή από την πλευρά της Καρδίτσας τι έχει να πει;

vΓιατί η σημερινή δημοτική αρχή Αργιθέας, ειδικά στις τελευταίες θετικές εξελίξεις, είναι σχεδόν απούσα και μάλιστα  φέρνει το θέμα για συζήτηση κατόπιν εορτής στο προγραμματισμένο για τις 28 Φεβρουαρίου 2019 Δημοτικό Συμβούλιο; Ελπίζουμε τουλάχιστον να πάρει θετική ομόφωνη απόφαση.!

vΓιατί στις τελευταίες σημαντικές εκδηλώσεις δεν κλήθηκαν, αν και επισημάνθηκε το κενό, να παραβρεθούν θεσμοί ( Εκκλησία, Δίκτυο Πετρογέφυρα, Κ.Π.Ε. Μουζακίου, ΚΕ.ΜΕ.ΠΕ.Γ. κλπ.) ή πρόσωπα, όπως για παράδειγμα ενδεικτικά, ο Σπύρος Μαντάς, ο Αργύρης Πετρονώτης, ο Κώστας Κωτής και η Αναστασία Κουτή, η Ευγενία Μαγουλά, ο Νίκος Ζήσης, ο Νικόλαος Δ. Παπαρούνας, ο Γεώργιος Γκράσσος, η Μαρία Γούλα κλπ., πρόσωπα που συνέβαλλαν και συμβάλλουν  το καθένα από το δικό του πόστο καθοριστικά στην μέχρι τώρα προσπάθεια σε αντίθεση με κάποιους άλλους;

Υστερόγραφο. «Εν τοις πράγμασι» αντιγράφοντας και παραφράζοντας το μεγάλο πατριώτη  Νικόλαο Πλαστήρα:

«Το πλανάσθαι ανθρώπινον, αλλά το ομολογήν την πλάνην είναι ανώτερος πολιτισμός και ευγενέστερος ανδρισμός…»

Παραφράζω: «Το να αποσιωπάς ασυνείδητα και χωρίς λόγο ενίοτε την αλήθεια ανθρώπινο.

Το να την αποσιωπάς όμως συνειδητά, εξυπηρετώντας  φτηνές  και πρόσκαιρες σκοπιμότητες, είναι κατώτερος πολιτισμός, μικροψυχία και αχαριστία…».

 

Comments (0)

Tags: , ,

Κ. Γραμμένος: Η τραγωδία των κοινών, χθες, σήμερα, αύριο, διδάγματα και διδαχές

Posted on 30 Ιανουαρίου 2019 by admin

Η ενασχόληση με τα κοινά είναι μια προσωπική υπόθεση την οποία ο καθένας υπηρετεί με τα δικά του ιδιαίτερα κριτήρια. Το γεγονός αυτό για μένα, (είναι γνωστό πως προτίθεμαι να ασχοληθώ ενεργά με τις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές στο Δήμο Αργιθέας) και οι θέσεις του Αριστοτέλη για το θέμα, αποτέλεσαν αφορμή για αυτή την πρώτη επικοινωνία, καταγράφοντας απόψεις και από διάφορες πηγές.

Η Τραγωδία των Κοινών: Η τραγωδία των κοινών είναι μια θεωρία που αναφέρεται στην σύγκρουση των ιδιωτικών συμφερόντων και του κοινού καλού για την διεκδίκηση κοινών πόρων. Η λέξη τραγωδία, δεν χρησιμοποιείται εδώ ως συνώνυμο της καταστροφής, αλλά ως γεγονός που δείχνει την σοβαρή πλευρά της ασυνείδητης λειτουργίας των ανθρώπων και μπορεί να οδηγήσει σε δυστυχία.

«Ότι είναι κοινό, έγραφε ο πανεπιστήμονας Φιλόσοφος Αριστοτέλης στο βιβλίο του «Πολιτικά» πριν από 2.400 χρόνια περίπου, στο μεγαλύτερο βαθμό έλκει τη λιγότερη προσοχή. Οι άνθρωποι δίνουν περισσότερη σημασία σ’ αυτό που είναι δικό τους. Σε κάθε περίπτωση ενδιαφέρονται γι’ αυτό μόνο και στο βαθμό που τους αφορά προσωπικά. Ακόμη κι όταν δεν υπάρχει άλλη αιτία για αδιαφορία, οι άνθρωποι περισσότερο τείνουν να παραμελήσουν το καθήκον τους, όταν σκέφτονται ότι κάποιος άλλος θα ενδιαφερθεί.»

O Αριστοτέλης δεν προσπάθησε  να φτιάξει με τη φαντασία του το ιδανικό πολίτευμα, όπως έκανε ο Πλάτωνας. Παρατήρησε, ερεύνησε,  αναρωτήθηκε, δημιούργησε ορισμούς φαινομένων, ταξινόμησε κατηγορίες και υποκατηγορίες. Με άλλα λόγια, ανέλυσε τη φύση της Πολιτικής, δείχνοντας δρόμους στους φιλοσόφους όλων των εποχών. Οι σκέψεις του μας θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό τις σχετικά πρόσφατες προσεγγίσεις των κοινωνιολόγων του 20ου αιώνα. Ορίζει ως αποστολή

της οργανωμένης Πολιτείας το κοινό καλό των πολιτών. Ως προϋπόθεση θέτει την  πνευματική καλλιέργεια όλων των πολιτών. Ως δεύτερη προϋπόθεση τοποθετεί την ενεργή εμπλοκή τους.Οι έννοιες των ενεργών και σκεπτόμενων πολιτών που διασφαλίζουν την αυτάρκεια και την ευτυχία μιας κοινωνίας, επινοήθηκαν από τον Αριστοτέλη και παραμένουν επίκαιρες  ως σήμερα.

Τα «κοινά» είναι κάθε φυσικός πόρος που μοιράζεται μια ομάδα ανθρώπων.

Παραδείγματα τέτοιων «κοινών» είναι ο αέρας που αναπνέουμε, το νερό που πίνουμε, το έδαφος που χρησιμοποιείται για τη γεωργία και για βόσκηση, τα ψάρια της θάλασσας και το ξύλο των δασών που χρησιμοποιείται για καυσόξυλα και στην κατασκευή κατοικιών, ακόμη και οι συνεταιριστικές οργανώσεις, κλπ. Σε όλες τις χώρες του κόσμου ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της πολιτικής πρακτικής αλλά και γενικότερα της κοινωνίας είναι αυτό της τραγωδίας των κοινών, ίσως με μία πιο ευρεία έννοια από αυτή με την οποία ο όρος πρώτο-χρησιμοποιήθηκε. Αυτό το πρόβλημα, έχει και στην Ελλάδα, – πιο πολύ από τις περισσότερες δυτικές χώρες -, πάρα πολύ σοβαρές επιπτώσεις σχεδόν σε κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής.

Το πρόβλημα για την τραγωδία των κοινών απασχόλησε πριν λίγα χρόνια και τον οικονομολόγο GarrettHardin, σε ένα άρθρο που δημοσίευσε το 1968 στο περιοδικό «Science». Το κεντρικό νόημα γίνεται κατανοητό με την εξής ιστορία: «Φανταστείτε ένα λιβάδι με χόρτα που χρησιμοποιούν από κοινού οι κτηνοτρόφοι του χωριού.

Κανένας δεν σκέφτεται να αμφισβητήσει τον τρόπο χρήσης αυτής της κοινής έκτασης που παρέμεινε εκμεταλλεύσιμη περνώντας από τη μια γενιά στην άλλη.

Όμως με την πάροδο του χρόνου κάποιοι κτηνοτρόφοι αρχίζουν να μεγαλώνουν το κοπάδι τους ελπίζοντας σε κάποιο συμπληρωματικό εισόδημα. Στη συνέχεια κι άλλοι θα ακολουθήσουν ασυνείδητα το παράδειγμα τους. Καταλήγοντας τελικά όλοι, ανεξάρτητα από τη θέλησή τους, να γίνουν αίτιοι αλλά και θύματα του τελικού δράματος. Την ολική καταστροφή του λιβαδιού λόγω υπερεκμετάλλευσης.»

Κατά τον Χάρντιν, το τέλος επήλθε γιατί τα μεν κέρδη του κάθε ζώου τα αποκόμιζε ατομικά ο ιδιοκτήτης, ενώ τις φθορές που προκαλούσε στο λιβάδι τις μοιράζονταν όλοι. Άρα η τραγωδία των κοινών (αγαθών) είναι μια αναλογία για την σύγκρουση των ιδιωτικών συμφερόντων και του κοινού καλού στην διεκδίκηση πόρων. Με τον όρο αυτό ο Χάρντιν ήθελε να αναδείξει το πρόβλημα της ατομικής συμπεριφοράς απέναντι σε συλλογικά αγαθά. Συμπερασματικά δεν πρέπει να αντιλαμβανόμαστε τα κοινά ως πόρους για τους οποίους δεν θα πρέπει να πληρώνουμε. Η τάση αυτή του ανθρώπου δεν ήταν τυχαία, αφού έτσι είχε συνηθίσει, έχοντας πρόσβαση μέχρι σχετικά πρόσφατα σε απεριορίστους πόρους και ζώντας σε μικρές ομάδες.

Παλιότερα, όλοι γνωρίζονταν κι αν κάποιος άρχιζε να σκέφτεται μόνο το προσωπικό του συμφέρον και να εκμεταλλεύεται την κοινότητα, γινόταν γρήγορα αντιληπτός και το πλήρωνε με την υπέρτατη τιμωρία: έχανε την υπόληψή του.  Επίσης είναι αδύνατον να φανταστούμε ένα υπέρ-κράτος που θα επιβάλλει κανόνες και θα ελέγχει τους υπόλοιπους.

Άρα η λύση που απομένει είναι η ανάγκη συνεργασίας, συντονισμού και προγραμματισμού στη σύγχρονη κοινωνία.

Στον αντίποδα  βέβαια της θεωρίας του Χάρντιν έχουμε τις μελέτες της Έλινορ Όστροµ, που πήρε μάλιστα και βραβείο Νόμπελ οικονομίας γι’ αυτές. Η Όστρομ στηρίζει αυτή τη θέση προβάλλοντας την ικανότητα των ανθρώπων για αυτοδιαχείριση. Η τραγωδία των κοινών δεν αποτελεί,  κατά την άποψή της, μια αναπόφευκτη κατάληξη. Αν και αναμφίβολα έχουν συμβεί τραγωδίες, για χιλιάδες

χρόνια οι άνθρωποι έχουν επιδείξει δείγματα συλλογικής οργάνωσης και έχουν καταφέρει να διαχειριστούν με επιτυχία τους κοινούς πόρους. Ως απάντηση στο δίλλημα της τραγωδίας των κοινών (κράτος ή ιδιωτικοποίηση) προτείνει, συμμετοχικές διαδικασίες διαχείρισης των κοινών και εμπλοκής των τοπικών κοινωνιών, κάτω από την ομπρέλα της κρατικής θεσμικής προστασίας.

Παραδείγματα επιτυχούς αυτοδιαχείρισης των κοινών αναφέρονται εκτενώς στη βιβλιογραφία και ανάμεσα σε αυτά συγκαταλέγεται και ο θεσμός του Τσελιγκάτου στη χώρα μας.

Τα αποτέλεσμα της ¨τραγωδίας των κοινών¨ είναι πολλά και ποικίλα. Κι αυτό εξαιτίας της νοοτροπίας και πλεονεξίας που μας διακατέχει ως ανθρώπινα όντα, αφού προτάσσουμε τα ιδιωτικά συμφέροντα και τις εγωιστικές προσεγγίσεις οι οποίες τελικά αποπροσανατολίζουν από την ιδέα της αειφορικής διαχείρισης των κοινών.

Επίλογος: «Όταν τα σημερινά παιδιά» σημειώνει σε άρθρο του ο Χαρίδημος Κ. Τσούκας «θα μας ρωτούν αύριο γιατί χρεοκόπησε η χώρα», θα πρέπει, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, να τους πούμε τούτο, χαμηλώνοντας με ντροπή τα μάτια: Η Ελλάδα χρεοκόπησε γιατί νοιαστήκαμε μόνο για την πάρτη μας και όχι για τη χώρα!

Αυτή είναι η «τραγωδία των κοινών»: σε ένα σύστημα με στρεβλούς θεσμούς, η συλλογική αποτυχία προκύπτει όταν άτομα (ιδιαιτέρως όσοι κατέχουν ηγετικές θέσεις) και οργανωμένες ομάδες (ιδιαιτέρως πελατειακά κόμματα, διαπλεκόμενες επιχειρήσεις και βολεμένοι γενικά) υπηρετούν με μεθοδικότητα μόνο το στενά ιδιοτελές συμφέρον τους. Η χρεοκοπία είναι το εξαιρετικά οδυνηρό αποτέλεσμα του συνδυασμού πολιτικής φαυλότητας, απαξίωσης των θεσμών και ανεπάρκειας των ηγετών.

Η αναδρομική ανάγνωση της πολιτικής ζωής θυμίζει τα προβλήματα που αγνοήσαμε ή δεν αντιμετωπίσαμε όπως έπρεπε, αναδεικνύει τις ευκαιρίες που χάσαμε και φωτίζει τις βαθιά ριζωμένες νοοτροπίες που αναπαράγουμε με κάθε ευκαιρία. Η συνειδητοποίηση της συλλογικής αποτυχίας μπορεί να μας κάνει να εντρυφήσουμε αναδρομικά στα αίτιά της. Αν τα καταφέρουμε, η πρόσφατη  οικονομική κρίση θα μας έχει κάνει σοφότερους.

 

Γράφει ο Κώστας Α. Γραμμένος, Εκπαιδευτικός Κ.Ε.Α. Μουζακίου

Comments (0)

Tags: , ,

Η Αργιθέα χωρίς… το αλάτι της γης

Posted on 26 Ιανουαρίου 2018 by admin

Την Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018 προβλήθηκε από την ΕΤ άλλο ένα γύρισμα της γνωστής εκπομπής «Το αλάτι της γης» που παρουσιάζει με επιτυχία ο γνωστός πατριώτης καθηγητής κ. Λιάβας Λάμπρος.

Η εκπομπή ήταν αφιερωμένη στη Δ.Θεσσαλία  και ιδιαίτερα στην περιοχή του Μουζακίου, της Αργιθέας και του Σμοκόβου και  παρουσίασε ανάμεσα σε άλλα την μουσική παράδοσή της.

Δεν είναι στις προθέσεις μου να κρίνω ή να αξιολογήσω την εκπομπή και το περιεχόμενό της.

Απλά ως Αργιθεάτη, όπως και σε πολλούς άλλους, δημιουργήθηκαν κάποια ερωτήματα.

Κι αυτό γιατί, ενώ ένα μεγάλο μέρος της εκπομπής ήταν αφιερωμένο γύρω από την Αργιθέα, την ιδιαιτερότητά της, την ιστορία της, τη μουσική παράδοσή της, κλπ, η ΑΡΓΙΘΕΑ δεν εκπροσωπήθηκε από κανένα θεσμικό της φορέα (Δήμο, ΠΟΑΣ, Σύλλογο, χορευτικά κλπ) όπως οι άλλες περιοχές. Παράδειγμα – ευτυχώς που υπήρχε κι αυτός – ο Δήμαρχος Μουζακίου κ . Γιώργος Κωτσός.?

Το ερώτημα διττό: Προσκλήθηκαν θεσμικά κάποιοι εκπρόσωποι Αργιθεατών στην εκπομπή, αν ναι, γιατί δεν παραβρεθήκαν, αν όχι, γιατί δεν προσκλήθηκαν;

Και κάτι ακόμα Γιατί κάποιοι αν και εντόπισαν το κενό δεν ενημέρωσαν αλλά επωμίστηκαν οι ίδιοι το ρολό του εκπροσώπου? Πως και πότε έγινε η επιλογή;

Ποια είναι η θέση του Δήμου, της ΠΟΑΣ αλλά και των συλλόγων.

Σίγουρα κάθε ευκαιρία προβολής της περιοχής είναι σημαντική όσο και αναγκαία. Έχει από μόνη της τη δική της αξία και δεν μηδενίζεται από κανένα.

Όμως, επειδή ακούγονται και πλανώνται διάφορα, καλό είναι οι εμπλεκόμενοι  και οι γνώστες να τοποθετηθούν πλέον, για την τάξη των πραγμάτων.

 

ΓΡΑΜΜΈΝΟΣ ΚΩΣΤΑΣ

Comments (0)

Γλυκερία - Ακολούθησα ένα αστέρι
Παυλίνα Βουλγαράκη - Λαβύρινθοι
Κώστας Μακεδόνας - Είναι πια αργά
Βιολέτα Ίκαρη - Μαύρα
Χάρις Αλεξίου - Πόρτες ανοιχτές
Πυξ Λαξ - Χωρίς ντροπή
Γιάννης Πάριος - Θα σ΄ αγαπώ
Ραλλία Χρηστίδου - Μονάχη ταξιδεύω
Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Έλα
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Έλα ψυχούλα μου

 


The Fray - You found me
Billy Ocean - Loverboy
Cock Robin - The promise you made
Whitney Houston - How will I know
Demi Lovato - I will survive
Beloved - Sweet harmony
Sheryl Crow - My favorite mistake
Asia - Heat of the moment
Zucchero - Wonerful life
Tina Turner - In your wildest dreams

 


Σεπτέμβριος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30EC