Tag Archive | "Φωτόπουλος"

Tags: , ,

Δήλωση του Προέδρου της ΔΗΜ.Τ.Ο. κ. Βασίλη Φωτόπουλου για τις εκλογές

Posted on 29 Μαΐου 2019 by admin

Θέλω να συγχαρώ τον κ. Βασίλη Τσιάκο για την πρωτιά του στις Δημοτικές εκλογές και για το εντυπωσιακό ποσοστό τού 41%. Το πολύ μεγάλο ποσοστό τού Βασίλη Τσιάκου αποτυπώνει ξεκάθαρα την βούληση της τοπικής κοινωνίας για τον αυριανό μας Δήμαρχο.

Όλοι μαζί θα πρέπει  την επόμενη Κυριακή να στηρίξουμε, έναν άνθρωπο που μπορεί να αλλάξει το Δήμο μας και να τον κάνει καλύτερο. Οι Καρδιτσιώτισσες και οι Καρδιτσιώτες στις εκλογές της Κυριακής ψηφίζουμε Βασίλη Τσιάκο και ολοκληρώνουμε τη νίκη της 1ης Κυριακής.

 

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Οφειλόμενη ανταπάντηση στον κ. Φωτόπουλο

Posted on 07 Φεβρουαρίου 2019 by admin

Σχετικά με όσα ανέφερε σε νέα επιστολή του ο Πρόεδρος της ΔΗΜ. ΤΟ Καρδίτσας της ΝΔ κ. Βασ. Φωτόπουλος του θυμίζουμε ότι “στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί.”  Ο κ. Χρήστος Δημακόπουλος, αντιπρόεδρος της ΔΕΥΑΚ ουδέποτε εισέπραξε έστω και ένα ευρώ από την ΔΕΥΑΚ. Παρά το γεγονός ότι στο πλαίσιο της χρηστής διοίκησης, η εργασία που προσέφερε και προσφέρει δικαιολογεί αμοιβή, ο ίδιος έχει επιλέξει να παραμείνει άμισθος αντιπρόεδρος.

Αντίθετα ο κ. Φωτόπουλος εισέπραττε κάθε χρόνο από τον Δήμο Καρδίτσας  32.248 €, για παροχή υπηρεσιών.Το γεγονός αυτό βέβαια δεν τον εμπόδισε, να αδειάσει τους συνεργάτες για λόγους που μόνο ο ίδιος γνωρίζει. Και επειδή η αχαριστία είναι κοινωνικό αδίκημα, οφείλει να δώσει εξηγήσεις στην κοινωνία για τη στάση του αντί να παριστάνει τον τιμητή.

Comments (0)

Tags: , ,

Βασ. Φωτόπουλος: Πιστεύουμε στην Νέα Δημοκρατία

Posted on 30 Απριλίου 2018 by admin

Μετά από ώριμη σκέψη, και παρακινούμενος από  τις προτροπές πολλών μελών και στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, αποφάσισα να συμμετάσχω ως υποψήφιος για πρόεδρος της Δημ.Τ.Ο. Καρδίτσας, στις επόμενες εκλογές του κόμματος μας.

Με την  αγωνία για την πορεία της Πατρίδας μας και το αύριο των παιδιών μας, με αίσθημα ευθύνης και πνεύμα ενότητας, αισθάνομαι την ανάγκη να συμμετάσχω πιο ενεργά σε αυτή την μεγάλη στιγμή που έρχεται, στη μεγάλη μάχη για την Ελλάδα που ονειρευόμαστε και αξίζουμε, καταθέτοντας τις δυνάμεις μου, τις γνώσεις και την εμπειρία μου, για το καλό της παράταξης και της Πατρίδας.

Καλώ όλους τους Νεοδημοκράτες και τις Νεοδημοκράτισες, να προσέλθουν μαζικά στις κάλπες, και όλοι μαζί, να δώσουμε το μήνυμα, ότι πιστεύουμε στην Νέα Δημοκρατία και στον πρόεδρό μας Κυριάκο Μητσοτάκη, αναδεικνύοντας  στις κομματικές θέσεις τα στελέχη εκείνα που έχουν την διάθεση και τις ικανότητες να προσφέρουν στον κρίσιμο αυτό αγώνα.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Κόκκινα δάνεια – ροζ κορδέλες & πράσινα άλογα – Του Βασίλη Φωτόπουλου

Posted on 12 Ιανουαρίου 2018 by admin

Με ένα ογκωδέστατο νομοσχέδιο, 1.326 σελίδων και 400 άρθρων, ενός ακόμη μνημονιακού πολυνομοσχεδίου, το οποίο πρέπει να ψηφιστεί έως την Δευτέρα 15 Ιανουαρίου, η κυβέρνηση μας «ευχήθηκε» καλή χρονιά για το νέο έτος 2018. Με το καλημέρα να ψηφίσουνε άρον-άρον το πολυνομοσχέδιο, και να κλείσουνε το σκοπιανό. Ωρύεται η κοινωνία, οργανώνει συλλαλητήρια, αλλά ποιος την  ακούει. Τα γράφω και εγώ,  για να τα δούνε αυτοί που ψηφίζουν, οι πολιτικοί μας.  Τώρα εάν θα διαβάσουν αυτά που θα ψηφίσουν, δεν νομίζω. Διαβάζουν μόνον αυτοί που θέλουν να διακρίνουν το καλό από το κακό, αυτοί που έχουν το θάρρος να πούνε τη γνώμη τους, και να σηκώσουν αν χρειαστεί, το ανάστημά τους. Εάν δεν το έχουν τότε τζάμπα κόπος. Θα χάσουν την ώρα τους. Βέβαια οι κυβερνητικοί βουλευτές, έχουν φτάσει στο αντίθετο άκρο, αντί να προσπαθούν να πιέσουν την κυβέρνηση να βελτιώσει κάποια άρθρα προς όφελος των πολιτών και της κοινωνίας, αυτοί να προσπαθούν να  «πείσουν» τους πολίτες, για το δίκαιο και το ωφέλιμο  των μέτρων, δηλαδή «της θηλιάς που θα τους κρεμάσουν».

Ο στόχος της πολιτικής κοινωνίας κατά τον Αριστοτέλη είναι, η ευδαιμονία όλων των πολιτών της

Κάτι που πρέπει  να κατανοήσουμε όλοι μας είναι η ευθύνη και η αξία τού πολίτη, και η αξία και η ευθύνη του πολιτικού. Ο πολίτης μπορεί να επιλέγει, αλλά οι ευθύνες των πολιτικών δεν είναι ισοβαρής με των πολιτών. Οι πολιτικοί είναι οι «κλειδούχοι», αυτοί που πρέπει να αντιστέκονται και όχι να παραδίδουν τα κλειδιά ή να αφήνουν τις πόρτες ορθάνοιχτες..

Η επιλογή των δικαίων είναι απλή,  όταν η κοινωνία δεν τους πολιορκεί, όταν αυτοί  είναι ελεύθεροι.                     

Αλλιώς δεν είναι δίκαιοι. Άρα η κοινωνία δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτούς.

Δύο λέξεις πρέπει να θυμόμαστε, ότι και αν κάνουμε στην ζωή μας. Την αλήθεια και το δίκαιο. Είναι κανόνας της ζωής, το δίκιο να  ακολουθεί την αλήθεια, και  το άδικο να ακολουθεί το ψέμα. Αν γνωρίζουμε την αλήθεια πιθανότατα, θα πράξουμε δίκαια. Η γνώση της αλήθειας θα διώξει την σύγχυση, και θα πάρουμε  τις σωστές αποφάσεις. Η αλήθεια λέγεται ΠΑΝΤΑ με απλό και κατανοητό τρόπο, 1+1 πάντα κάνουν  2.  Όταν  ακούμε ίσως, μπορεί και αλλά, θέλουν να μας πουν ότι μπορεί να κάνει και 3. Το περί δικαίου αίσθημα είναι κοινό  για όλους τους πολίτες ανεξαρτήτως τι ψηφίζουν .

Όσοι  μας λένε ψέματα ή μας αποκρύπτουν την αλήθεια, σίγουρα  δεν το κάνουν για το καλό μας.

Θα αναφερθώ εν’ συντομία, σε δύο θέματα, τα οποία είναι αλληλένδετα και κατά την γνώμη μου,  έχουν άμεση σχέση με τα μνημόνια και την φτωχοποίηση του λαού μας. Στην Ανακεφαλαιοποίηση   και στο «Δημόσιο Χρέος»

1ον.Στην περίπτωση της Ανακεφαλαιοποίησης (κόκκινα δάνεια) τα ερωτήματα πού πρέπει να απαντηθούν είναι. Ανακεφαλαιοποιήσαμε τις τράπεζες, με 209 δις €?, Που πήγαν αυτά τα χρήματα?,  Αυτά τα ποσά μπήκαν στο δημόσιο χρέος δηλαδή τα χρωστάει ο λαός ή τα  χρωστάνε οι τράπεζες?, Πότε, πόσο πουλήθηκαν και γιατί πουλήθηκαν οι τράπεζες?

Αν κάποιος δεν ξέρει την αλήθεια στις παραπάνω ερωτήσεις, δεν μπορεί να κρίνει, για το θέμα του δημοσίου χρέους, για τους πλειστηριασμούς, και τα κόκκινα δάνεια. Ας απαντήσει κάποιος, απλά και συγκεκριμένα, και τότε θα καταλάβουμε πως δημιουργήθηκε το χρέος, και εάν τελικά ο λαός χρωστάει στις τράπεζες, ή μήπως οι τράπεζες του χρωστάνε?  Ας διαλέξουν οι τράπεζες, ή τα σπίτια , ή τα 209 δις των ανακεφαλαιοποιήσεων.

Αν πάρουνε τα σπίτια, θα πρέπει δώσουν πίσω τα 209 δις. Αν πάρουν τα 209 δις θα πρέπει να αφήσουν τα σπίτια. Μονά ζυγά δικά τους δεν γίνεται.

2ον Για το Δημόσιο Χρέος, αντί να προσπαθούν να μας πείσουν για την αναγκαιότητα  των μνημονίων, θα ήταν χρήσιμο να γνωρίζουμε τα εξής: Ποιό είναι το αποτέλεσμα των μνημονίων και των επώδυνων μέτρων  από το 2010 έως και σήμερα? Πόσο άραγε μειώθηκε το χρέος? Ρητορικό είναι το ερώτημα. Η απάντηση είναι η εξής:

 Σύμφωνα λοιπόν  με τον οργανισμό διαχείρισης του Δημοσίου xρέους,

Το Δημόσιο Χρέος στις                       31/12/2009 ανέρχονταν σε  299,7 δις €,    η 127,9% του ΑΕΠ.

Το Δημόσιο Χρέος σήμερα                10/1/2017   ανέρχεται     σε  327,8 δις €,   η 190.17% του ΑΕΠ.

Αυτό σημαίνει ότι η οικονομία κατέρρευσε, το χρέος μεγάλωσε και ταυτόχρονα ξεπουλήσαμε και τον δημόσιο πλούτο. Και τώρα που βρεθήκαμε, χωρίς περιουσία, χωρίς οικονομία και με μεγαλύτερο χρέος, τι θα κάνουμε?

Αυτή ήταν η επιτυχία των μνημονίων, αυτό κατάφεραν οι φωστήρες της εγχώριας και ευρωπαϊκής οικονομίας.

Κατά τα άλλα τί νόημα έχει να ακούμε τους πολιτικούς να  συζητάνε για το χρέος, για τα μνημόνια, για τα  κόκκινα δάνεια, για πράσινα άλογα και ροζ κορδέλες.

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε που λέει και ο λαός. Η απόκρυψη της αλήθειας είναι ισοδύναμο του ψεύδους.

Κάποια στιγμή όμως η θεωρία πρέπει να σταματά και να περνάμε στην πράξη. Η αξία της αρετής δεν αναγνωρίζεται μόνον στην θεωρητική μελέτη αυτής, αλλά και στην πρακτική της εφαρμογή.

Η γενιά μας εξαιτίας των πολιτικών της, θα πρέπει να απολογηθεί στις επόμενες γενεές, όχι μόνο για τις σκληρές και άδικες πράξεις των κακών ανθρώπων της, όσο για την απαράδεκτη σιωπή των καλών ανθρώπων της .

Το σκοτάδι κάλυψε την Ελλάδα γιατί οι πολιτικοί, μας σβήσανε τα φώτα. Ο ήλιος όμως δεν μπορεί να σβήσει.

 

Του Βασίλη Φωτόπουλου, Οικονομολόγος-Σύμβουλος Επιχειρήσεων

 

Comments (0)

Tags: , ,

Βασ. Φωτόπουλος: Οργάνωση δράσεων και ενεργειών για την ανάπτυξη της Καρδίτσας

Posted on 20 Δεκεμβρίου 2017 by admin

Δοθείσης της ευκαιρίας με τις πρόσφατες εκλογές στο Επιμελητήριο Καρδίτσας, θα ήθελα να συγχαρώ όλους τους υποψηφίους, για την  συμμετοχή τους. Και εάν αξίζουν συγχαρητήρια στους εκλεγέντες, αξίζουν τα διπλά στους μη εκλεγέντες διότι αφενός δεν αισθάνθηκαν την χαρά και την ικανοποίηση της εκλογής, αφετέρου η συμβολή τους συνετέλεσε στην επιτυχία τού συνδυασμού τους.

Η εκλογική επιτυχία θα πρέπει να είναι το 1ο βήμα για την έναρξη κάποιων προγραμματισμένων ενεργειών και δράσεων, που θα οδηγήσουν στην επίτευξη κάποιου σκοπού.

Να με συγχωρήσουν οι επικεφαλείς εάν σφάλω, αλλά δεν κατέστη δυνατή η διάκριση των σκοπών και των δράσεων που πρεσβεύουν οι συνδυασμοί τους.

Οι εκλογές λοιπόν, δεν γίνονται για να τονωθεί ό εγωισμός των εκλεγμένων, ούτε αποτελούν πιστοποιητικό για την διοικητική ικανότητα, την μαχητικότητα, και εγγύηση για την επίτευξη των στόχων.

Γράφω το κείμενο για  να εκφράσω τους προβληματισμούς,  όπως τους  βιώνουν καθημερινά όλοι οι το επιχειρηματίες, που ειδικά στην περιοχή μας αγωνιούν  για την επιβίωση τους.

Σε ένα Νομό που συνεχώς συρρικνώνεται, ο επαγγελματίας/επιχειρηματίας δεν δύναται πλέον να ανταποκριθεί ούτε στους εξοντωτικούς φόρους-τέλη-εισφορές που καλείται να πληρώσει, ούτε στις υπάρχουσες συνθήκες επιβίωσης της επιχείρησης του, ούτε και στην προσπάθεια συντήρησης της οικογένειας του με αξιοπρέπεια.

Έχουμε καταντήσει ο τελευταίος Νομός στη χώρα με βάση το ΑΕΠ, και είναι φαιδρό υπό τέτοιες συνθήκες να ασχολούμαστε με την επιφάνεια και όχι με την ουσία. Και όσο δεν ψάχνουμε την ουσία, θα χειροτερεύουν τα πράγματα.

Φτάνει να δούμε τα στοιχεία που αφορούν γεννήσεις θανάτους, και ΑΕΠ, μετανάστευση των νέων, ανεργία. Ο Νομός Καρδίτσας με βάση το ΑΕΠ, (μέσος όρος 2012-2014) είναι τελευταίος με κατά κεφαλή ΑΕΠ 9.741 €. Συγκλονιστικά επίσης είναι και τα στοιχεία που αφορούν το δημογραφικό πρόβλημα, (στοιχεία από το ληξιαρχείο Καρδίτσας για το 2016), τα οποία δείχνουν ότι ο Νομός μας εξαφανίζεται καθώς ο δείκτης Γεννήσεις/Θάνατοι είναι 1/7 ( Θάνατοι 742, Γεννήσεις 111).

Και γι’ αυτό, δεν μπορεί να μην ευθύνονται, και αυτοί που ηγούνται στο ΕΒΕ Καρδίτσας.

Βεβαίως υπήρξαν δραματικές αλλαγές στην χώρα τα τελευταία χρόνια, αλλά για όλους τους νομούς, όχι μόνο για τον δικό μας. Και εάν για εμάς λόγω κάποιων ιδιαίτερων συνθηκών ήταν πιο επώδυνο, τί μπορούμε να κάνουμε.

 Κάτι που επίσης θα πρέπει να μας προβληματίσει έντονα, είναι η μεγάλη αποχή, κάτι που αποτελεί αρνητικό ρεκόρ στην ιστορία του θεσμού.

Οι επιχειρηματίες είναι άνθρωποι πρακτικοί και ουσιαστικοί.  

Τι δίνω και τι παίρνω. Δεν παρασύρονται τόσο εύκολα ούτε από τους πολιτικούς ούτε από τα κόμματα. Δεν περιμένουν κανένα επιμελητήριο, κανέναν πολιτικό και καμία κυβέρνηση να τους σώσει, γιατί απλά δεν έχουν το περιθώριο να το κάνουν. Η επιβίωσή τους είναι ένας καθημερινός αγώνας και πρέπει να γίνει τώρα.  Αν «πεθάνω» σήμερα, τι να τις κάνω τις υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο…

Θα μπορούσε κανείς να κάνει πολλές προτάσεις, αρκεί η διοίκηση που θα εκλεγεί να έχει την διορατικότητα και την διάθεση να εργαστεί. Ενδεικτικά θα αναφέρω κάποιες.

 Η στήριξη των επιχειρήσεων για την είσοδο τους σε νέες αγορές κυρίως του εξωτερικού κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να είναι ο 1ος στόχος. Η Αύξηση των πωλήσεων σημαίνει περισσότερα χρήματα στο νομό, αύξηση της απασχόλησης και αναζωογόνηση της τοπικής αγοράς.  Και  για τις υπηρεσίες αυτές το ΕΒΕ μπορεί να λαμβάνει ένα μικρό ποσοστό, από τις νέες πωλήσεις εξασφαλίζοντας έσοδα για την λειτουργία του νέου τμήματος.

2ος στόχος η προάσπιση των  συμφερόντων των τοπικών επιχειρήσεων.

Μνημείο ραγιαδισμού και υποτέλειας αποτελεί η αντίδραση στις αυξήσεις των δημοτικών τελών.

Εάν είναι δυνατό, όταν οι επιχειρήσεις βρίσκονται στη δίνη της υπερφορολόγησης και των μνημονίων, και η Καρδίτσα έχει καταντήσει στον πάτο της χώρας, ο Δήμαρχος να διπλασιάζει τα δημοτικά τέλη? Δεν ξέρουμε από που να φυλαχτούμε. Πού είναι η αγωνιστικότητα και η υπεράσπιση των συμφερόντων των επιχειρηματιών ? Απλώς σκύβουμε το κεφάλι και φεύγουμε ? Και το κακό είναι ότι αυτή η μοιρολατρία, μεταδίδεται στην κοινωνία. Όλοι σε τούτο το Νομό, περπατάνε με σκυμμένο το κεφάλι, και δεν τους πρέπει.

Πως είναι δυνατό να επιτρέπεται την ψήφιση τέτοιων μέτρων. Που να διεκδικήσουμε και παραπέρα… Οι πλειστηριασμοί  λ.χ. δεν μας αφορούν ?.

Η αναθεώρηση των στόχων, της οργάνωσης και των πρακτικών, είναι επιβεβλημένη.

Για τους παραπάνω λόγους, να ευχηθώ καλή και εποικοδομητική θητεία σε όσους εκλέχτηκαν, ελπίζοντας να καταφέρουν, να δώσουν ελπίδα και όραμα στην τοπική κοινωνία, για να μην καταλήξουμε και εμείς και παιδιά μας, μετανάστες, στις μεγαλουπόλεις της Ευρώπης, για να μην εξαφανιστούμε από το χάρτη.

 


 

Γράφει ο Βασίλης Φωτόπουλος, Οικονομολόγος – Σύμβουλος Επιχειρήσεων

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Βασ. Φωτόπουλος: Τα Χρόνια των μνημονίων

Posted on 19 Σεπτεμβρίου 2017 by admin

Νομίζαμε ότι τα είχαμε δει όλα τα πρώτα χρόνια των μνημονίων αλλά αυτά που ζήσαμε από το 2015 και μετά ξεπέρασαν κάθε «προσδοκία». Δεν υπάρχει ανάλογο προηγούμενο στον πολιτισμένο «Δυτικό » κόσμο.

Πως ήρθαν τα πάνω κάτω σε λίγα μόνο χρόνια ούτε ο πιο ευφάνταστος νους δεν θα μπορούσε να το σκεφτεί.

Την τελευταία επταετία ζήσαμε τόσο συμπυκνωμένα τις εξελίξεις λες και περάσανε 30 χρόνια. Πώς περάσαμε από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή το 2009, στον «μέγιστο διδάκτορα της ανάπτυξης» τον Γιώργο το 2010, που μας έταξε ότι ήξερε που βρίσκονταν τα λεφτά, και εμείς φυσιολογικά τον πιστέψαμε.

Τι στο καλό λέμε κοτζάμ πρωθυπουργός θέλει να γίνει, δεν μπορεί να μην ξέρει τι λέει ? Είναι δυνατόν να μας λέει ψέματα…?

Και  ο λαός τον πίστεψε και τον εξέλεξε πρωθυπουργό.

Που να το περιμένεις από σωτήρας να σου βγει οδοστρωτήρας.

Και δεν είναι να πεις και κανένας τυχαίος, κανένας άπειρος.

Από που πήρε αυτό το παιδί και βγήκε έτσι; Τι να πω δεν μπορώ να καταλάβω.

Ο πατέρας του ήταν ντόμπρος άνθρωπος.

Το ψέμα ήταν άγνωστη λέξη στην οικογένεια.

Τελικά ακόμη και τα παιδιά των «καλών οικογενειών » καμιά φορά παραστρατούν…

Και εκεί που μας έσωζε ο μέγιστος, με τις στατιστικές αλχημείες του, με τα ΔΝΤ του, με τους δανειστές του, με τα μνημόνιά του και με την ωραία Τρόικα, με τις λίστες που έχαναν στα συρτάρια τους, και όλα κυλούσαν όμορφα και ωραία, είπε σε μια σύνοδο κορυφής στις Κάννες μια απαγορευμένη λέξη «Δημοψήφισμα» έ ρε τι ήταν να πει τέτοια κακιά λέξη, έπεσαν να τον φάνε όλοι οι ευρωπαίοι που μέχρι τότε «βάζανε πλάτη» για να βοηθήσουν την Ελλάδα.

Ουστ κοπρόσκυλο από εδώ και μην τολμήσεις να ξαναπατήσεις του είπαν.

Έ εντάξει ρε Γιώργο, συγνώμη δηλαδή αλλά και εσύ τους πρόσβαλες, δεν έπρεπε, ήταν βαριά κουβέντα «το Δημοψήφισμα».

Πως έφυγε αυτός ο Πρωθυπουργός και εξαφανίστηκε οικειοθελώς κανείς δεν το κατάλαβε. Έχουν προχωρημένες μεθόδους οι Ευρωπαίοι στην  εφαρμογής της «Δημοκρατίας». Τέτοιες μέθοδοι θα έπρεπε  να διδάσκονται στις σχολές πολιτικών  επιστημών.

Και επιτέλους τον Νοέμβριο του 2011,  ήρθε η Εθνική Συνεννόηση για να πάει μπροστά η χώρα.

Αφού διαφώνησαν για λίγο προσπαθώντας να διαλέξουν τον πιο επιφανή Έλληνα για Πρωθυπουργό, μην είναι ο Πετσάλνικος, μην είναι ο Βαγγέλης, μην είναι η Έλσα, μην  είναι η Φώφη, και άλλα καταξιωμένα πρόσωπα?

Ήταν βλέπεις και τόσο μικρές οι διαφορές ανάμεσα στο τεράστιο έργο των ογκόλιθων αυτών που αυτόματα καθιστούσε την επιλογή πάρα μα πάρα πολύ δύσκολη. Τελικά την λύση έδωσε ο μεγάλος Καρατζαφέρης, ο άνθρωπος που προβλέπει το μέλλον.

Παπαδήμος ο «Σωτήρ» για να κουρέψει το χρέος της Ελλάδας κατά 100.000.000.000,00 € (δις)

Σε λίγους μήνες έως τον Μάιο του 2012, την έκανε την δουλειά. Πάει το κούρεψε το χρέος.

Και τού κανε ένα μαλλί!!!

Και με το που πέτυχε το κούρεμα και το χρέος μας είπανε ότι μειώθηκε κατά 100 δις, το μαλλί το μετρήσαμε και αυτό είχε ξαναμεγαλώσει.

Ρε εσύ σκεφτήκαμε αυτός δεν είναι πρωθυπουργός είναι ο κουρέας της Σεβίλλης, αυτός βρήκε το φάρμακο για την φαλάκρα, που μεγαλώνει το μαλλί σε μία ημέρα.  Θαύμα θαύμα είπαν όλοι οι πολιτικοί. Και δώστου πάλι εκλογές.

Και ήρθε στην εξουσία τον Ιούνιο του 2012 ο συγκάτοικος και συμφοιτητής του Γιώργου. Αυτός φαινόταν πιο διαβασμένος.

Και πάρε και  το Ζάππειο 1, και να σου το Ζάππειο 2 και να σου το Ζάππειο 3, δεν τον προλαβαίναμε .

Ε τι να λέμε τώρα φαινόταν διαβασμένος ο άνθρωπος, όχι σαν τον άλλον το «στουρνάρι.»

Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι αυτήν τη φορά ο λαός θα πετύχαινε  «Διάνα» με την ψήφο του.  Συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ τον ρώτησαν υπάρχει περίπτωση να…  Ούτε να ακούσει για συγκυβέρνηση διαλαλούσε από το Περιστέρι «Φυλακή θα τους βάλω μόλις βγω» είπε…

Τι να πεις. Μπορείς να αμφισβητήσεις δεν άφηνε κανένα περιθώριο, ούτε να  τολμήσεις να το σκεφτείς.

Τι να κάνει και ο Λαός. Πάρε και εσύ Αντώνη «License to Save». 

Και ανέλαβε ο Αντώνης, Και άρχισε το «σώσιμο»

Και πάρε και μια συγκυβέρνηση με αυτόν που θα έβαζε στην φυλακή, και δώστου ένα ξεγυρισμένο ΕΝΦΙΑ και δώστου απολύσεις, πάρε και ένα μαύρο στην ΕΡΤ, πάρε και περικοπές συντάξεων, και βρήκε και τις λίστες των φοροφυγάδων αλλά «δεν πρόκανε» να τους πιάσει, και πάρε φόρους στους αγρότες και όλα πήγαιναν ολοταχώς για την ανάπτυξη.

Και δυστυχώς αυτή η «ομαλή πορεία»  σταμάτησε άδοξα.

Τι ζήσαμε Θεέ μου και το 2015. Είδαμε την Ελπίδα να έρχεται τον γενάρη,  και σε λίγους μήνες να μας κουνάει το μαντήλι, και να γίνεται capital control.

Είδαμε τον Γιάννη να γράφεται με ένα (ν).

Είδαμε να προκαλεί ο Πρωθυπουργός εκλογές – δημοψήφισμα, και  να ζητάει από τον λαό να ψηφίσει Το ΟΧΙ στο μνημόνιο, και αυτός να το κάνει  ΝΑΙ στο μνημόνιο.

Είδαμε το Αλέξη να υπογράφει τον Αύγουστο Νέο Μνημόνιο και να πάει σε εκλογές υπονοώντας ότι ψηφίστε με για να μην εφαρμόσω αυτά που υπέγραψα και άλλα τέτοια γλυκόλογα όπως «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», » θα καταργήσω τα μνημόνια με ένα νόμο», «σεισάχθεια», «όχι στην πώληση των αεροδρομίων», «όχι στην ιδιωτικοποίηση της περιουσίας του λαού», «θα καταργήσω τον ΕΝΦΙΑ», «επιστροφή του Δώρου Χριστουγέννων στους Συνταξιούχους και τους μισθωτούς του Δημοσίου» και άλλα τέτοια κομπλιμέντα.

Και τι να κάνει κι’ ο λαός αν είναι να παλέψεις  για το καλό της Ελλάδας να σε στηρίξουμε λέει.

Πάρε την ψήφο και πάλι γιατί «δεν πρόκανες»? «δεν ήξερες?- δεν ρώταγες?»

Έ ρε και ξαναρχίζει τις διαπραγματεύσεις ο Αλέξης, με μπροστάρη  τον Ευκλείδη αυτήν τη φορά

(που τον βρήκε ? αυτός δεν μπορεί να πει μια πρόταση χωρίς να μπερδευτεί, τι διαπραγμάτευση να σου κάνει ?)

Ε ρε κι αρχίζει το σώσιμο ο Αλέξης.

Ποιός είδε τον θεό και δεν τον φοβήθηκε. Τι Γιώργος, Τι Λουκάς, Τι Αντώνης…

Εδώ να δεις σώσιμο, από το δεν πληρώνω και το  κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη, καταλήξαμε να δώσουμε και τις ίδιες τις Τράπεζες, και πάρε και  τα αεροδρόμια, και πάρε και τα τρένα, και δώσε και τον Αστέρα και το ελληνικό, και πάρε και κάτι ξεγυρισμένες μειώσεις στις συντάξεις 30%, όχι παίζουμε, τις λίστες ήθελε  αλλά δεν…, τον ΕΝΦΙΑ θα τον αλλάξει όνομα,  και έχει πολύ δρόμο ακόμη…

Ζωή να’ χουμε να σας πιστεύουμε….

 

Το ηθικό δίδαγμα από το χρονικό της τελευταίας επταετίας ?

Τα ερωτήματα που γεννώνται είναι τα εξής:

Είναι η πολιτική ανυπακοή στην περίπτωσή μας λάθος,  ή είναι υποχρέωση και τιμή για κάθε Έλληνα, και πώς θα πρέπει εν΄ τέλει να αντιδράσουμε  όταν επανελειμένα έχουμε εξαπατηθεί και έχουμε  να κάνουμε  με υποκριτές, ψεύτες, και «απατεώνες».

Όλους τους ψήφισε ο λαός και όλοι τον εξαπάτησαν.  Ποιος θα μας προστατεύσει από τους «Σωτήρες»? Μήπως η δικαιοσύνη είναι λίγο νωθρή, και ήρθε η ώρα να λειτουργήσει και στα δύσκολα? ή θα οδηγηθούμε σε καταστάσεις βίαιων λαϊκών εξεγέρσεων?

Ας καθίσουμε όλοι οι Έλληνες να σκεφτούμε και κατόπιν στο τραπέζι για να συζητήσουμε τί πρέπει να αλλάξουμε, για να πάμε μπροστά.  Χωρίς Μνημόνια και χωρίς Νταβατζήδες…

 

Του Βασίλειου Φωτόπουλου, Οικονομολόγου – Συμβούλου Επιχειρήσεων

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Βασίλης Φωτόπουλος: Δύο χρόνια ΣΥΡΙΖΑ – 30 χρόνια πίσω η χώρα

Posted on 31 Ιανουαρίου 2017 by admin

Δυο χρόνια στην κυβέρνηση κλείνει ο ΣΥΡΙΖΑ και πανηγυρίζει, οργανώνοντας επετειακές εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα. Πως να μην πανηγυρίζει – δύο ολόκληρα χρόνια είναι αυτά. Πανηγυρίζει για την εξουσία  βέβαια και όχι για τα επιτεύγματα του.                                                                                                            Γιατί αν μετρούσαν τα κατορθώματα τους, θα έκαναν μνημόσυνα. Εις μνήμην όσων μας έταζαν.

Τελικά η Ελπίδα δεν ήρθε όπως μας έταξε ο Αλέξης Τσίπρας.  Ούτε η ανάπτυξη ήρθε, ούτε η εθνική υπερηφάνεια ήρθε.  Το πήραμε απόφαση, ότι δεν θα έρθουν και δεν περιμένουμε άλλο.

Ένας χρόνος δεν μας έφτανε για να τον καταλάβουμε, θέλαμε κι άλλο?   

Η ψυχή μας ξέρει πως πέρασαν αυτά  τα  χρόνια, αιώνας φάνηκαν.  Και ο Τσίπρας, «κουράστηκε να διαπραγματεύεται με υπερηφάνεια, και  να σκίζει μνημόνια».

Αντί για αυτές τελικά ήρθαν, η απόγνωση, η οπισθοδρόμηση, και η αγανάκτηση.

Δύο χρόνια ΣΥΡΙΖΑ 30 χρόνια πίσω πήγε η χώρα, και αν εξαντλήσει την τετραετία όπως λέει, μας βλέπω να γυρίζουμε…….

Αν νομίζεται ότι υπερβάλλω, επιτρέψτε μου να σας θυμίσω μερικά πράγματα.

Τριάντα χρόνια πίσω πήγαν οι μισθοί.  Διαδήλωναν τα παιδιά πρωτοστατούντος του ΣΥΡΙΖΑ, με  τους  αγανακτισμένους, για το αδιέξοδο της νεολαίας, και για την γενιά των 700 €.                                                                                       Σήμερα στον ιδιωτικό τομέα, είμαστε στα 400 €. Τετρακόσια ευρώ ή 136.300 δρχ., πρέπει να πάμε πολλά χρόνια πίσω για να βρούμε.

Οι οικοδομική δραστηριότητα 50 χρόνια πίσω. Βάζω 50 χρόνια εδώ γιατί επί επταετίας υπήρξε μεγάλη ανοικοδόμηση, και πρέπει να πάω ακόμη πιο πίσω για να βρούμε το αντίστοιχο.

Η πραγματική ανεργία ξεπερνά το 35%, ιστορικό ρεκόρ. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εργαζομένων με part-time δουλειά βρίσκεται στην Ελλάδα με (72,1%)

Τα τραπεζικά δάνεια, ποτέ δεν ζητούσαν τόσες εγγυήσεις για τόσο μικρά ποσά, ακόμη και όταν τα επιτόκια ήταν 29%, το μακρινό 1991.

Τριάντα χρόνια πίσω στους δείκτες κατανάλωσης των νοικοκυριών.                                                                                              Τριάντα χρόνια πίσω στις πωλήσεις αυτοκινήτων. Οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων, βλέπουν πελάτη μια στο τόσο. Μόνον μεταχειρισμένα αυτοκίνητα πωλούνται σήμερα, από 2° και 3° χέρι.

Η βιομηχανική παραγωγή και η επιχειρηματική δραστηριότητα επίσης, Πώς να είναι ανταγωνιστική η επιχείρηση, με φόρους 29%- 45%, με ΟΑΕΕ 27% επί των κερδών, με τον  ΦΠΑ 24%, με το τέλος επιτηδεύματος, με τον ενφια, με το κόστος μεταφοράς στα ύψη λόγω υψηλής φορολογίας των καυσίμων (70% της τιμής), με την ΔΕΗ στα ύψη? ούτε επί τουρκοκρατίας τέτοια λεηλασία…

Να πούμε για την μετανάστευση των νέων στο εξωτερικό για ανεύρεση εργασίας, και περισσότερο των επιστημόνων μας. Στο διάστημα των τελευταίων 100 ετών, η χώρα έχει γνωρίσει άλλες δύο ίδιες φάσεις. Οι περίοδοι μαζικής μετανάστευσης Ελλήνων είναι: από το 1903 έως το 1917, 1960-1972 και 2010-σήμερα και σχετίζονται και στις τρεις φάσεις με οικονομικά κίνητρα με εξαίρεση μέρος του δεύτερου κύματος, τα έτη 1969-1971, που οφείλεται σε πολιτικούς λόγους (δικτατορία). «Δεν είναι τυχαίο ότι και οι τρεις φάσεις έλαβαν χώρα μετά μια έντονη υφεσιακή διαταραχή που διεύρυνε το χάσμα μεταξύ της χώρας μας και των ανεπτυγμένων κρατών, και τροφοδότησε τη μαζική φυγή ανθρώπων, νέων στην πλειονότητά τους, που αναζητούσαν νέες ευκαιρίες και δυνατότητες προόδου».

Μέχρι και οι δείκτες γεννήσεων – θανάτων, κοιτάξτε στον Νομό μας. Οι θάνατοι έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τις γεννήσεις. (Ληξιαρχείο Καρδίτσας στατιστικά στοιχεία του 2016.-Σύμφωνα με αυτά συμπεριλαμβανομένων και των Δημοτικών Ενοτήτων Μητροπόλεως, Καλλιφωνίου, Ιτάμου και Κάμπου, υπήρξαν 443 θάνατοι και 111 γεννήσεις.               Εδώ για να βρούμε αντίστοιχα φτάνουμε στον πόλεμο τού ’40.

Θέλετε κι άλλα για να πιστείτε? Θα πω κι ένα τελευταίο. (Τίτλος δημοσιεύματος 26/1/2017. Παιδιά πεινούν σε δημοτικά σχολεία της Καρδίτσας και λιποθυμούν…! θλιβερή διαπίστωση διευθυντών σε σύσκεψη με την τοπική εκκλησία) «Ντροπή σε όλους μας, μα πιο πολύ σε εκείνους». 

 Μόνο η προπαγάνδα είναι μπροστά. Ακούγοντας να μιλάνε κυβερνητικά στελέχη νομίζεις ότι όλα πάνε καλά στη χώρα. Όλα τα βλέπουν φυσιολογικά. Τους έφεξε βλέπετε…

Τί να λέμε τώρα, ότι μας βρήκε μας βρήκε, τόσο να ήταν.  Και 3ος χρόνος μην τούς βρει να λέμε, και 3ος χρόνος μην τους βρει.

 

Του Βασίλη Φωτόπουλου, Οικονομολόγου – Αντιπρόεδρου ΝΟ.Δ.Ε. Καρδίτσας

Comments (0)

Tags: , ,

Β. Φωτόπουλος: Στο 1 τρις ευρώ ετησίως υπολογίζεται η απώλεια εσόδων του δημοσίου

Posted on 02 Ιανουαρίου 2017 by admin

Στο 1 τρις ευρώ ετησίως υπολογίζεται η απώλεια εσόδων του δημοσίου από την φοροαποφυγή  των πολυεθνικών στην Ευρώπη.ΠΙΕΡ ΜΟΣΚΟΒΙΣΙ – Επίτροπο Φορολογίας, Δασμών, Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο ευρύτερος προσανατολισμός της ασκούμενης φορολογικής πολιτικής είναι η εδραίωση ενός δίκαιου και αποτελεσματικού φορολογικού περιβάλλοντος όπου ο καθένας θα συνεισφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του, και θα λειτουργεί με διαφάνεια, κάτω από ενιαίους κανόνες, χωρίς αδικαιολόγητες εξαιρέσεις. Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα ;

Στο πλαίσιο τη δημοσιονομικής επιστήμης έχουν υιοθετηθεί δύο κατά βάση όροι, προκειμένου να αποδοθεί το φαινόμενο της μη καταβολής του οφειλόμενου φόρου, από όσους διαθέτουν φοροδοτική ικανότητα, αυτοί της φοροαποφυγής και της φοροδιαφυγής. Αρχικά, ως φοροαποφυγή χαρακτηρίζεται η συμπεριφορά εκείνη που εκμεταλλευόμενη κενά ή ατέλειες της φορολογικής νομοθεσίας, χωρίς ωστόσο να παραβιάζει άμεσα τις σχετικές διατάξεις, αποσκοπεί στην ολική ή μερική αποφυγή της φορολογικής υποχρέωσης. Επί της ουσίας δηλαδή, η φοροαποφυγή είναι μία συμπεριφορά η οποία αντίκειται στο πνεύμα και όχι στο γράμμα του νόμου.

Πιο αναλυτικά, για να θεωρηθεί μια ενέργεια ως φοροαποφυγή, πρέπει να έχει τρία βασικά χαρακτηριστικά. Πρώτον, να διέπεται από το στοιχείο της ανειλικρίνειας, της πλαστότητας ή της εικονικότητας. Δεύτερον, να έχει συντελεστεί στο πλαίσιό της εκμετάλλευσης των κενών, των ασαφειών και της κακής διατύπωσης  της φορολογικής νομοθεσίας, ή διαφορετικά εκμετάλλευση δυνατοτήτων («παράθυρα»), οι οποίες δεν ήταν στην πρόθεση του νομοθέτη να παρασχεθούν. Τρίτον, να χαρακτηρίζεται από μυστικότητα ώστε να αποτραπεί η λήψη μέτρων εκ μέρους του νομοθέτη, για την πάταξη της φοροαποφυγής συνολικά αλλά κυρίως μέσω της εν λόγω ενέργειας.

 

Γιατί δεν φορολογούνται οι Πολυεθνικές?                                                                                                                                           

Συμπερασματικά λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι, «η παράνομη αποφυγή φόρων ονομάζεται επίσημα φοροδιαφυγή, ενώ η νόμιμη αποκαλείται ωραιοποιημένα «φοροαποφυγή». Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ τους είναι ουσιαστικά το ότι, η μεν πρώτη χρησιμοποιείται από αδαείς ιδιώτες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, συνιστώντας ποινικό αδίκημα, ενώ η δεύτερη από τις μεγάλες επιχειρήσεις ,εκμεταλλευόμενες συστηματικά όλα τα πλεονεκτήματα που έχουν εξασφαλισθεί από τις πολυεθνικές, σε διάφορες χώρες. Τα ποσά της παράνομης αποφυγής φόρων, της φοροδιαφυγής δηλαδή, είναι ασύγκριτα χαμηλότερα, σε σχέση με αυτά της νόμιμης.  Οι  Πολίτες ενημερώνονται μόνο για την πρώτη, συνήθως όταν αποφασίζονται νέα μέτρα λιτότητας ή φορολόγησής τους, αποδίδοντας τις ευθύνες των δημοσίων χρεών ο ένας στον άλλο θεωρώντας  τους εαυτούς τους θήτες, ενώ είναι ανόητα «θύματα». Προφανώς τα κράτη υπερβάλλουν με τους φόρους, τους οποίους επιβάλλουν στους Πολίτες, μεταξύ άλλων για να εξισορροπήσουν τις απώλειες εσόδων από τις πολυεθνικές..

Luxleaks: Ο παράδεισος της φοροαποφυγής, με την υπογραφή του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ

Οι αποκαλύψεις της Διεθνούς Σύμπραξης Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) για τις απόρρητες φορολογικές συμφωνίες του Λουξεμβούργου συντάραξε τον παγκόσμιο Τύπο, αλλά όχι και τον ελληνικό.

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επι­τροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ βρέ­θηκε σε δεινή θέση όταν λίγο πριν από την εκλογή του αποκαλύφθηκε ότι η χώρα του, το Λουξεμβούρ­γο, και μάλιστα κατά τη θητεία του ως πρωθυπουργού, είχε γίνει η χώρα που έδινε φορολογικό συγχωροχάρτι στις μεγαλύτερες πολυε­θνικές του πλανήτη. Το σκάνδαλο αποκαλύφθηκε από τη Διεθνή Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων, στην κατοχή της οποίας περιήλθαν 28.000 σελίδες εγγράφων, τα οποία πέρα από κάθε αμφισβήτηση αποδείκνυαν το κόλ­πο γκρόσο με το οποίο άλλα ευρω­παϊκά κράτη έχασαν έσοδα δισεκα­τομμυρίων ευρώ. Σύμφωνα με τα έγγραφα που πα­ρουσιάστηκαν για το χρονικό διά­στημα 2002 – 2011 που υπάρχουν στοιχεία, το Λουξεμβούργο προχώ­ρησε στη σύναψη ειδικών φορολο­γικών συμφωνιών με περισσότερες από 370 πολυεθνικές εταιρείες, συμφωνίες που προέβλεπαν τη φορολόγησή τους με συντελεστή χα­μηλότερο του 1%. Ο πρόεδρος της Κομισιόν, μετά τον θόρυβο που προκάλεσε το σκάνδα­λο LuxLeaks, δεσμεύθηκε επίσης ότι  θα παρου­σιάσει κοινοτική Οδηγία αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών για όσους εμπλέκονται σε κρούσματα φοροδι­αφυγής και σχετικές δικαστικές απο­φάσεις, μεταξύ των κρατών – μελών και των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε., σε μια προσπάθεια να υπάρξει κατά το δυνατόν καταπολέμηση της φο­ροδιαφυγής και της φοροαποφυγής.

Η διαρροή απορρήτων εγγράφων και η σχετική έρευνα που πραγματοποίησαν 80 δημοσιογράφοι της Διεθνούς Σύμπραξης Ερευνητών Δημοσιογράφων αποκάλυψαν ότι η Οι εταιρείες τις οποίες αφορούν οι αποκαλύψεις της ICIJ, ανάμεσά τους οι Apple, Amazon, Verizon, AIG, Heinz, Pepsi, Ikea, Axa, Credit Agricole, Accenture, Burberry, Procter & Gamble, JP Morgan, FedEx, Abbot Labaratories, Deutsche Bank, Macquarie, Coca-Cola, και ακόμη 343 πολυεθνικές εταιρίες έχουν συνάψει πληθώρα μυστικών συμφωνιών με το Λουξεμβούργο που τους επέτρεψαν να αποφεύγουν τη φορολόγηση της πλειοψηφίας των κερδών τους και στερώντας πολύτιμα έσοδα από τις αιμορραγούσες οικονομικά κυβερνήσεις του πλανήτη. Τα στοιχεία αντλήθηκαν  από την επίσημη ιστοσελίδα της International Consortium of Investigated Journalist (ICIJ) https://www.icij.org/project/luxembourg-leaks.

Ένα κράτος – off shore στην καρδιά της Ευρώπης…   

Στο Λουξεμβούργο λοιπόν εταιρείες απολαμβάνουν επί  της ουσίας φορολόγηση κάτω από το 1% επί των κερδών που έχουν  εμφανίσει εκεί! Οι εταιρείες αυτές μπορεί να έχουν μεταφέρει εκεί τα κέρδη από τις δραστηριότητες τους στην Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ιταλία ή οπουδήποτε αλλού.

Οι υπάλληλοι των εταιρειών αυτών μπορεί να φορολογούνται  (συνολικά) με πάνω από το 50% του ακαθάριστου εισοδήματος τους (αν συνυπολογίσουμε πέρα από το φόρο εισοδήματος και όλους τους υπόλοιπους φόρους που μας έχουν επιβληθεί). Οι ίδιες οι εταιρείες όμως μπορούν (με τις λεγόμενες τριγωνικές τιμολογήσεις) να εμφανίζουν αλλού τα κέρδη τους και στην πράξη να πληρώνουν  ελάχιστα…

Η φοροαποφυγή των πολυεθνικών στο στόχαστρο των Ελλήνων Ευρωβουλευτών                                                                             

Στις  5/8/2014, ο Ευρωβουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και Αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Δημήτρης Παπαδημούλης κατέθεσε Ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, , για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής πολυεθνικών εταιρειών, που δραστηριοποιούνται σε Ευρωπαϊκό έδαφος και το φορολογικό καθεστώς των χωρών τους επιτρέπουν ενδο-ομιλικές συναλλαγές μεταξύ μητρικών και θυγατρικών εταιρειών. Πιο συγκεκριμένα, ο Δημήτρης Παπαδημούλης στην ερώτησή του έθετε το θέμα της φοροδιαφυγής των μεγάλων εταιρειών «μέσω φορολογικών παραδείσων και τη χρήση φορολογικών και χρηματοπιστωτικών συμφωνιών» και ζητούσε από την Κομισιόν πληροφορίες σχετικά με «το μέγεθος των απωλειών σε φορολογικά έσοδα των κρατών μελών από την διεθνή και ευρωπαϊκή πρακτική της νομιμοφανούς φοροαποφυγής μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών», από τη μια, και τη στρατηγική που σκοπεύει να αναπτύξει η Ευρωπαϊκή Ένωση για «την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής πολυεθνικών εταιρειών», από την άλλη.

Στο 1 τρισεκατομμύριο ευρώ ετησίως η φοροδιαφυγή των πολυεθνικών στην Ε.Ε             

Στην απάντησή του ο Επίτροπος Μοσκοβισί αναφέρει ότι «η Επιτροπή δεν διαθέτει στοιχεία σχετικά με τον συνολικό αριθμό των φορολογικών απωλειών στην ΕΕ». Σημειώνει, ωστόσο, ότι «σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, οι οποίες θα πρέπει να ληφθούν υπόψη με σύνεση, το κόστος της φοροδιαφυγής ανέρχεται περίπου σε 1 τρισεκατομμύριο ευρώ ετησίως». Εν συνεχεία, παραθέτει τα επιτεύγματα του Κοινού Φόρουμ για τον Καθορισμό των Τιμών Μεταβίβασης (ενδο-ομιλικές συναλλαγές) στην ΕΕ, πολλά από τα οποία, σύμφωνα με την Κομισιόν, «αποτελούν πλέον τη βάση για τις επιμέρους δράσεις του σχεδίου δράσης του ΟΟΣΑ για την αντιμετώπιση της διάβρωσης της βάσης και της μεταφοράς των κερδών».

– Στο μείζων ζήτημα της φοροδιαφυγής και  φοροαποφυγής των πολυεθνικών επιχειρήσεων αναφέρθηκε σε παρέμβασή του στις 24/11/2015 και ο Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς, μιλώντας στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο. Ο Έλληνας Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής επισήμανε ότι «τα περισσότερα Κράτη-Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης πλήττονται από την φοροδιαφυγή και την φοροαποφυγή. Και κύριοι πρωταγωνιστές σ’ αυτού του είδους τις πρακτικές έχουν αποδειχθεί οι πολυεθνικές επιχειρήσεις».

Και ο Νότης Μαριάς συνέχισε: «Ειδικότερα η φοροαποφυγή από πολυεθνικές έχει ως αποτέλεσμα μηδενικά φορολογικά έσοδα για τα κέρδη που έχουν σε ευρωπαϊκές δικαιοδοσίες και διάβρωση της εθνικής φορολογικής βάσης. Επιπλέον οι εταιρείες αυτές μέσω των ενδοομιλικών συναλλαγών, αποφεύγουν την καταβολή φόρων για τα κέρδη τους δημιουργώντας έτσι κοινωνικές ανισότητες και επηρεάζοντας αρνητικά τους προϋπολογισμούς των κρατών».

Καταλήγοντας ο Νότης Μαριάς τόνισε: «Ωστόσο απέναντι στις φορολογικές αποφάσεις τύπου tax ruling, καλούνται όλα τα Κράτη Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να λάβουν μέτρα προκειμένου οι πολυεθνικές να πάψουν να στρέφονται σε φορολογικούς παραδείσους και να φοροαποφεύγουν στην Ολλανδία ή στο Λουξεμβούργο μέσω των Luxleaks. Τέλος θα πρέπει τα κέρδη των πολυεθνικών να φορολογούνται εκεί όπου πραγματοποιούνται».

Παγκόσμια πληγή η φοροδιαφυγή και η διαφθορά

Η άποψη ότι η φορολογική δικαι­οσύνη, η αναδιάρθρωση του φορολογικού συστήματος και η καταπολέμηση της διαφθοράς θα αποτελέσουν την αιχμή του δόρατος της μεταρρυθμιστικής της πολιτικής, δεν αποτελεί μόνο ελληνική αναγκαιότητα, αλλά ένα παγκόσμιο αίτημα που βρίσκει συ­νεχώς νέους συμπαραστάτες. Η χρονική στιγμή που η Ελλάδα θα πρέπει να  αρ­θρώσει έναν διαφορετικό λόγο απέναντι στις αποτυχη­μένες πολιτικές λιτότητας, είναι σε διεθνές επίπεδο η πλέον κατάλληλη αφού παγκοσμίως προβάλλεται η κα­ταπολέμηση της εισοδηματικής και κοινωνικής ανισό­τητας καθώς και η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής ως τα πιο επείγοντα προβλήματα του πλανήτη.

Παγκόσμια Διάσκεψη για το Φορολογικό

Ενδεικτικό είναι ότι η διεθνής οργάνωση Oxfam (η γνωστή οργάνωση που ασχολείται με τα προβλήμα­τα φτώχειας και κοινωνικών ανισοτήτων σε παγκόσμιο επίπεδο) έχει ξεκινήσει παγκόσμια εκστρατεία, σε μια προσπά­θεια όλες οι χώρες ως ισότιμοι εταίροι να συμφωνήσουν σε ένα κοινό πλαίσιο δίκαιης φορολογίας. Είναι χαρακτηριστικό του αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει η παγκόσμια κοινότητα εξαιτίας το ότι ακόμα και η σκληρή Κριστίν Λαγκάρντ χτύπησε το καμπανάκι του κινδύνου. Έτσι, η διευθύντρια του ΔΝΤ σε όλους τους τόνους επισημαίνει ότι η τεράστια εισοδηματική ανισότητα απο­τελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα για την επιβίωση των κυ­βερνήσεων και του πολιτικού συστήματος. Ότι το τερά­στιο εισοδηματικό χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνεπάγεται την κατακόρυφη πτώση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τις κυβερνήσεις αλλά και τους επιχει­ρηματίες σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, πτώση εμπι­στοσύνης που θα οδηγήσει νομοτελειακά σε ευθεία αμ­φισβήτηση του όλου πολιτικού οικοδομήματος.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Oxfam στα μέσα Ιανουαρίου για το μέγεθος της εισοδηματικής και κοινωνικής ανισότητας που κυριαρχεί στον πλανήτη, είναι ότι   μόλις 80 κάτοικοι αυτού του πλανήτη διαθέτουν περιουσία 1,9 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, όση δηλαδή διαθέτουν μαζί 3,5 δισεκατομμύρια πο­λίτες! Παράλληλα, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 1% του πλανήτη κατείχε το 2014 το 48% του παγκόσμιου πλούτου.

Η συγκέντρωση του παγκόσμιου πλούτου στο 1% του πληθυσμού δεν αποτελεί δείγμα μιας άριστης επιχειρηματικής πρακτικής, αλλά συν­δέεται άμεσα με το πολυδαίδαλο σύστημα φο­ροδιαφυγής και φοροαποφυγής που έχει απλώ­σει τα πλοκάμια του στην παγκόσμια οικονομία. Αποκαλύψεις επί αποκαλύψεων, όπως για πα­ράδειγμα το σκάνδαλο LuxLeaks, βεβαιώνουν ότι η κερδοφορία των πολυεθνικών, ιδιαίτερα την τελευ­ταία δεκαετία, έχει οικοδομηθεί πάνω σε χαρι­στικές φορολογικές πολιτικές για τις πολυεθνι­κές εταιρείες αλλά και τους πολύ πλούσιους του πλανήτη.                                                              Όπως επισημαίνει η διεθνής οργάνωση στην έκκλησή της για την πραγματοποίηση της Πα­γκόσμιας Διάσκεψης για τους Φόρους, θα πρέ­πει οι αρχηγοί των κρατών να βάλουν ψηλά στην ατζέντα ζητήματα όπως:

  • Πού πρέπει να φορολογούνται τα κέρδη των εταιρειών, αφού κανόνας έχει γίνει πλέον ότι οι πολυεθνικές δεν φορολογούνται στις χώρες όπου γίνεται η παραγωγή, αλλά σε φορολογι­κούς παραδείσους κατόπιν ακόμα και διακρατι­κών συμφωνιών.
  • Πώς θα σταματήσει ο ιδιότυπος ανταγωνι­σμός που έχει αναπτυχθεί μεταξύ κρατών για το ποιο θα προσφέρει χαμηλότερους φορολο­γικούς συντελεστές σε εκείνους που δεν θέλουν να πληρώσουν για τα κέρδη τους.

 

Να σημειωθεί ότι και από τα αποτελέσματα της παγκόσμιας έρευνας που έγινε με πρωτο­βουλία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και τη συμμετοχή 7 εκατομμυρίων πολιτών από 194 χώρες με αντικείμενο τα αιτήματα των πολιτών εν όψει της αναπτυξιακής ατζέντας για τα επόμε­να δεκαπέντε χρόνια, ως ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα προέκυψε αυτό της ανυποληψίας των κυβερνήσεων. Οι πολίτες στην παγκόσμια δημοσκόπηση του ΟΗΕ έθεσαν στις πρώτες προτεραιότητές τους τη δραστική αλλαγή του τρόπου διακυβέρ­νησης ζητώντας ειλικρινείς, τίμιες κυβερνήσεις, που θα ανταποκρίνονται στα αιτήματά τους.

 

 

 

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ                                                                                                

Από τα παραπάνω φαίνεται ξεκάθαρα ότι:

 1ον   H φορολογική δικαιοσύνη δεν εφαρμόζεται για τις πολυεθνικές αν και είναι υποχρέωση της κυβέρνησης με βάση το σύνταγμα, να εξασφαλίζει τις συνθήκες στην οικονομία της χώρας έτσι ώστε ο καθένας που δραστηριοποιείται οικονομικά στην χώρα να συμβάλει αναλογικά στα έσοδα του κράτους, χωρίς αδικαιολόγητες εξαιρέσεις.

2ον Η φοροαποφυγή αποτελεί μια παγκόσμια πρακτική των πολυεθνικών σε βάρος των κρατών που παράγονται τα κέρδη. Την ίδια στιγμή η ηγεσία της Ευρωζώνης απαιτεί την ύπαρξη φορολογικής συνείδησης στους πολίτες, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής την πληρωμή υψηλότερων φόρων, την υιοθέτηση μέτρων λιτότητας κοκ.

3ον  Οι φοροαποφυγή μειώνει σε ποσοστό άνω του 50% την φορολογητέα ύλη, και τα φορολογικά έσοδα που θα μπορούσαν να επιτύχουν, και έχει ως άμεση συνέπεια τα κράτη να υπερβάλλουν με τους φόρους, τους οποίους επιβάλλουν στους πολίτες, μεταξύ άλλων για να εξισορροπήσουν τις απώλειες εσόδων από τις πολυεθνικές.

4ον  Προκύπτει μείζον ζήτημα περί αθέμιτου ανταγωνισμού, το οποίο πηγάζει από την διαφορετική φορολογική αντιμετώπιση που έχουν ομοειδείς επιχειρήσεις που ασκούν εμπορική δραστηριότητα στην ίδια αγορά.  Οι πρακτικές αυτές μειώνουν την ανταγωνιστικότητα των λοιπών επιχειρήσεων σε σχέση με τις πολυεθνικές,  επιτρέπει στις πολυεθνικές να χειραγωγούν την αγορά, προσαρμόζοντας την τιμολογιακή τους πολιτική, (μειώνοντας τις τιμές) και προκαλώντας οικονομική ασφυξία στις υπόλοιπες  επιχειρήσεις που δεν απολαμβάνουν παρόμοια φορολογική ασυλία, και σταδιακά τις οδηγούν στον μαρασμό και στο κλείσιμο.

5ον Το κράτος με την τακτική αυτή μεταφέρει συνεχώς μερίδιο της αγοράς από τις μικρές επιχειρήσεις που κλείνουν η μια μετά την άλλη, λόγω της αδυναμίας να ανταποκριθούν στην φορολογική λαίλαπα η οποία εντέχνως αποφεύγει να αγγίξει τις πολυεθνικές. Το κράτος είναι αυτονόητο ότι δεν κερδίζει τίποτα από την παραγωγή του πλούτου αυτού, τουναντίον χάνει συνεχώς φορολογικά έσοδα. Και όσο μειώνονται τα έσοδα τόσο αυξάνει τους φόρους στις υπόλοιπες κατηγορίες φορολογουμένων, για να ισοσκελίσει την απώλεια των φορολογικών εσόδων που προκύπτει από τις πολυεθνικές. Είναι αυτονόητο πως όσο μειώνονται οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις τόσο θα μειώνονται και τα έσοδα, και εν’ τέλει αν κλείσουν όλες οι μικρομεσαίες θα μηδενιστούν και τα έσοδα.

6ον  Σ’ αυτή την κοινωνική αδικία ο πρώτος που πρέπει να αντιδράσει είναι ο συνεπής φορολογούμενος, αφού πρώτα και κύρια τα δικά του συμφέροντα θίγονται. Σήμερα μετά από 7 χρόνια μνημονίων και λιτότητας όταν η φορολογία έχει κάνει απαγορευτική την άσκηση οποιασδήποτε δραστηριότητας στην Ελλάδα θα πρέπει, επιτέλους να στραφούν και προς τις πολυεθνικές απαιτώντας να συμβάλουν στο μερίδιο που τις αναλογεί στα φορολογικά έσοδα, εφαρμόζοντας την  βασική αρχή της φορολογικής δικαιοσύνης.  Οι θεσμοί να σταματήσουν τις  πιέσεις στο εσωτερικό, για  νέα φορολογικά και εισπρακτικά μέτρα από κάθε δυνατή πηγή εξεύρεσης εσόδων, απορροφώντας το διαθέσιμο προς κατανάλωση εισόδημα από την αγορά, που  οδηγεί τις όλες τις επιχειρήσεις στον μαρασμό και στην καταστροφή.

Σε κάθε περίπτωση, συμπεραίνει κανείς εύκολα πως πρόκειται για ένα αριστοτεχνικά «στημένο παιχνίδι» υπέρ των πολυεθνικών εταιρειών και εις βάρος όλων των υπολοίπων – οι οποίοι αδυνατούν να το κατανοήσουν.

Κατά την γνώμη μου, όσες προσθήκες ή βελτιώσεις και αν πραγματοποιήθηκαν στις διατάξεις περί φοροαποφυγής, στο πλαίσιο του νέου Κ.Φ.Ε.(Ν. 4172/2013), ο οποίος σημειωτέον αποτελεί και το 4ο μνημόνιο συνεργασίας με την τρόικα, αλλά και του Κ.Φ.Δ(Ν. 4174/2013)(41),  ουσιαστικά αποτελέσματα δεν θα επέλθουν ως προς την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου, του οποίου βεβαίως οι διαστάσεις δεν περιορίζονται σε εθνικό επίπεδο. Κατά την άποψή μου, η αναγνώριση και η παραδοχή της αληθινής βούλησης του νομοθέτη, συνιστά το πρώτο βήμα για να τεθούν τα θεμέλια μιας ουσιαστικότερης και αληθινής προσπάθειας για την πάταξη και των δύο φαινομένων, θέτοντας στο στόχαστρο τους πραγματικούς υπευθύνους και όχι περιοριζόμενοι στα συνήθη εξιλαστήρια θύματα.

Ελπίζω οι φορείς που υπάρχουν για να προασπίζονται τα συμφέροντα των μικρών επιχειρήσεων (επιμελητήρια, εμπορικοί και  επαγγελματικοί σύλλογοι κ.λπ.) να αντιληφθούν το μέγεθος της αδικίας και να διεκδικήσουν το αυτονόητο, την φορολογική δικαιοσύνη προς όφελος ολόκληρης της κοινωνίας.

Η Φορολογική δικαιοσύνη και εξασφάλιση όρων υγιούς ανταγωνισμού είναι υποχρέωση της πολιτείας, δικαίωμα των πολιτών και απαίτηση της κοινωνίας. Χρόνια Πολλά και ευτυχές το νέο έτος 2017

                                                                                                                                                                                                          ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ                                                                                                                                                                                            Οικονομολόγος- Σύμβουλος Επιχειρήσεων

Comments (0)

Tags: , ,

Β. Φωτόπουλος: Ηχηρή και ύποπτη η σιωπή των Βρυξελών στις εξαγγελίες Τσίπρα

Posted on 16 Δεκεμβρίου 2016 by admin

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω τις σκέψεις μου και το άρθρο μου από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου του 2015 για να εξάγω κάποια χρήσιμα συμπεράσματα για το μέλλον.

Το να μην εφαρμόζει Πρωθυπουργός της χώρας την απόφαση του λαού σε Δημοψήφισμα το οποίο ο ίδιος προκάλεσε, και  το αποτέλεσμα ήταν αυτό που επιθυμούσε και προέτρεπε τον λαό να ψηφίσει, Ισοδυναμεί αφ’ ενός με πραξικόπημα, και αφετέρου μα την μεγαλύτερη κωλοτούμπα που έχει καταγραφεί στην παγκόσμια πολιτική ιστορία.  Σε ένα αντίστοιχο δημοψήφισμα πρόσφατα είδαμε τον Ιταλό Πρωθυπουργό να παραιτείτε επειδή έχασε το δημοψήφισμα. Επέδειξε τουλάχιστον αξιοπρέπεια.

Και θα ήθελα να απευθύνω ένα ρητορικό ερώτημα στους υποστηρικτές του κου Τσίπρα,  και να τους ρωτήσω εάν οι ίδιοι θα ανεχότανε από οποιονδήποτε άλλο πρωθυπουργό να παραβιάσει τόσο απροκάλυπτα την απόφαση του Ελληνικού Λαού?.

Αδυνατώ να βρω ένα καλό λόγο για τον οποίο κάποιος Πρωθυπουργός να παραβιάζει το Σύνταγμα, και να κουρελιάζει το Δημοκρατικό Πολίτευμα. Ή μάλλον δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι.

Κάποια δείγματα μας δίνουν το τελευταίο διάστημα κάποιοι υπουργοί με τις δηλώσεις τους όπως «και να χάσουμε μερικά νησιά δεν πειράζει», και το ότι υπουργός ζητάει «να ξεκινήσει διάλογος για να αποποινικοποιηθεί το κάψιμο της Ελληνικής Σημαίας». Είναι στ’ αλήθεια δηλώσεις Ελλήνων υπουργών αυτές? Ακόμη και οι Τούρκοι θα ντρέπονταν να τις εκστομίσουν παρ’  ότι  η  αρπαγή κάποιων νησιών είναι ο διακαής τους πόθος.

Τολμούν όμως να τα λένε κάποιοι «έλληνες» και μάλιστα υπουργοί. Δεν υπάρχει μεγαλύτερος ξεπεσμός. Δεν έχει πιο κάτω.  Πιο κάτω είναι μόνο ο «εφιάλτης» και οι «κερκόπορτες».

Θα ήθελα να σχολιάσω επίσης τις πρόσφατες  εξαγγελίες του Πρωθυπουργού για την 13η σύνταξη.                  Αδυνατώ να πιστέψω ότι είναι αλήθεια, και αναζητώ εναγωνίως την παγίδα που κρύβεται από πίσω.

Δεν μου  φαίνεται λογικό να βγαίνει ο Τσίπρας και να τάζει 614 εκατομμύρια, εν’ μέσω οικονομικού αρμαγεδώνα, όταν οι δανειστές πάνε κι’ έρχονται χωρίς να κλείνουν την αξιολόγηση, όταν ζητούν κάθε χρόνο να επιτυγχάνουμε πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ, που σημαίνει φόρους 6,5 δις,  για τα επόμενα 10 χρόνια τα οποία έχει υπογράψει ήδη η κυβέρνηση. Και καλά το  να τάζει και να ψεύδεται ο Πρωθυπουργός, του έχει γίνει καθημερινότητα, αλλά η “ Τρόϊκα ” να σωπαίνει? Ύποπτο μου  φαίνεται?

Μάλλον εκλογές μυρίζομαι και “ηρεμία πριν την καταιγίδα “

Μακάρι  να είναι αληθινό, και να το περάσει για το καλό όλων μας.

Δεν μπορώ όμως να μην φέρω στο μυαλό μου την περιπέτεια που ζήσαμε πέρυσι με τις «μαγκιές του Βαρουφάκη»  όταν ο Τσίπρας «έφαγε τα μούτρα του»  και μας έμειναν αμανάτι τα  “Capital Controls”.

 Πάμε λοιπόν για νέες περιπέτειες Νο 2 από μια παρέα ανεύθυνων και επικίνδυνων «ηγετίσκων».

Λάβετε θέσεις

 

Του Βασίλη Φωτόπουλου, Οικονομολόγου – Συμβούλου Επιχειρήσεων – Αντιπροέδρου της ΝΟ.Δ.Ε Καρδίτσας

Comments (0)

Σεπτέμβριος 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930EC