-Σεραφείμ που τον έχεις σήμερα τον φίλο σου τον Παρμενίων ρώτησε ένας θαμώνας στο καφεζαχαροπλαστείο. -Σήμερα είναι Κυριακή ,ο Παρμενίων είναι στην εκκλησία .
-Πως και δεν τον ακολουθείς και εκεί ;
-Κάθε ένας πιστεύει με τον τρόπο του ,ο θεός είναι παντού .
-Γι ΄αυτό σε είδα μια μέρα να προσεύχεσαι σε ένα εκκλησάκι ,σε μια μάντρα μαρμάρων, είπε και ξέσπασε σε γέλια .
Ο Σεραφείμ όμως κατάφερε να με πείσει να τον ακολουθήσω για ένα διήμερο το δεκαπενταύγουστο στο ορεινό μοναστήρι της Παναγιάς .
Ο ηγούμενος ήταν φίλος του ,έκανε και προσφορές στο μοναστήρι , οπότε δεν αισθάνθηκα άσχημα που θα έμενα στο μοναστήρι για δυο βραδιές .
Φτάσαμε το απόγευμα της 14ηs Αυγούστου . Μόλις είχε τελειώσει η λειτουργία και ο ηγούμενος έσπευσε να μας υποδεχτεί χαρούμενος .
-Ήρθατε σε καλλίτερη στιγμή από αυτή της λειτουργίας , είπε ο ηγούμενος γελώντας . Περάστε ,είναι η ώρα του δείπνου.
Όλα τα φαγητά ,σαλατικά ελιές και άλλα είναι δικής μας παραγωγής ,όπως και το κρασί . Το μοναστήρι έχει σχεδόν αυτάρκεια σε φαγητά . Μετά τον δεκαπενταύγουστο να ξανάρθετε να ψήσουμε αρνί .
Οι νεαροί μοναχοί έστρωσαν το τραπέζι και έφεραν μια κανάτα γεμάτη κρασί .Αφού ο ηγούμενος έψαλλε μερικές ευχαριστίες αρχίσαμε το φαγοπότι . Ο ηγούμενος στην αρχή έπινε το κρασί σαν νερό . Μετά από τέσσερα πέντε ποτήρια μετρίασε κάπως το ρυθμό . συνέχισε όμως να πίνει για αρκετή ώρα και η κανάτα γέμισε άλλες δυο φορές .
Εάν έπινα ο ίδιος τόσο κρασί θα ήμουνα σε κώμα . Όμως ο ηγούμενος είχε μεγάλη αντοχή στο κρασί . Μόνο που του λύθηκε κάπως η γλώσσα .
Στην υγειά μας φώναζε τώρα πιο συχνά . Να ευχαριστούμε το θεό για όσα μας προσφέρει .
-Και το διάβολο ,πρόσθεσα για να τον κεντρίσω ,απελευθερωμένος και ο ίδιος από το κρασί .
-Βεβαίως και τον διάβολο ,προσφέρει πολλά και αυτός .
-Πάτερ… , μίλησε ο Σεραφείμ .
-Μην ενοχλείσαι ,Σεραφείμ , στο θεό αρέσουν οι αλήθειες . Χωρίς το διάβολο οι άνθρωποι θα ήταν οι ίδιοι πολύ πιο διαβολικοί . Δεν θα είχαν τίποτα να φοβηθούν αφού η κόλαση θα έβαζε λουκέτο .Όλων οι μοχθηρίες του υποσυνείδητου θα έβγαιναν στην επιφάνεια και ουαί ημίν . Όλα τα εγκλήματα θα γίνονταν από όλους τους ανθρώπους και καθημερινά . Οι εκκλησίες θα έβαζαν λουκέτο . Οι άγιοι δεν θα είχαν λόγο ύπαρξης ,ούτε οι εκπρόσωποι του θεού . Να μην επεκταθώ . Θεός και διάβολος συνεργάζονται ,γι΄αυτό ο θεός δεν τον εξοντώνει που μπορούσε να το κάνει . Αύριο συνεχίζουμε είπε ο ηγούμενος και σηκωθήκαμε για ύπνο .οι δυο μοναχοί μας οδήγησαν στα κελιά .Ακούγαμε τις κραυγές από τα νυχτοπούλια και τα ουρλιαχτά των αγριμιών . Είχε φεγγάρι και από το παράθυρο παρατηρούσα το πανοραμικό τοπίο . Λίγο πιο ψηλά οι κορυφές των έλατων έδειχναν να αγγίζουν τον ουρανό .
Ξημέρωσε η μεγάλη γιορτή . Τα αυτοκίνητα των πιστών όλη την ημέρα πηγαινοέρχονταν συνεχώς .
Σουρούπωσε , μια κοπέλα έμεινε μονάχα . Ο ηγούμενος την πλησίασε .
-Πως ήρθες εδώ ,δεν έχεις αυτοκίνητο ;
-Πάτερ μένω στο κοντινό χωριό .
-Και πως θα πας τώρα . Με τα πόδια μου αρέσει ο περίπατος στο βουνό .
Ο καθαρός αέρας με αναζωογονεί .
-Τέτοια ώρα ο περίπατος στο βουνό είναι επικίνδυνος , τα αγρίμια βγαίνουν από τις κρύπτες τους . Θα σε πηγαίνουν με το τζιπ οι δυο μοναχοί .
Το χωριό απείχε δυο χιλιόμετρα περίπου . στο ενδιάμεσο υπήρχε μια μικρή ψησταριά .
Οι μοναχοί πρότειναν στην κοπέλα να κάνουν στάση για ένα αναψυκτικό.
Δεν υπήρχε βιασύνη για την κοπέλα ,παραθέριζε στο χωριό .
Οι μοναχοί μέθυσαν για τα καλά .
Ξεκίνησαν για το χωριό . Όμως πριν πλησιάσουν στο χωριό ,έστριψαν σε χωματόδρομο που οδηγούσε σε ένα τυφλό σημείο .
Σταμάτησαν και εκεί βίασαν την κοπέλα ,η οποία φώναζε πως δεν πρέπει για να τους αποτρέψει .΄Όμως οι μοναχοί από τη στέρηση είχανε τυφλωθεί . Στο τέλος οδήγησαν την κοπέλα στο χωριό .
Το άλλο πρωινό η κοπέλα ξαναπήγε στο μοναστήρι
-Πάτερ είπε στον ηγούμενο θέλω για λίγο κατ΄ιδίαν να συζητήσω μαζί σου.
-Πάμε μέσα . Η κοπέλα εξιστόρησε στον ηγούμενο τα γεγονότα που είχαν συμβεί .
Ο ηγούμενος έγινε έξαλλος . Θεώρησε τον εαυτό του υπεύθυνο που εμπιστεύτηκε τους μοναχούς . Μας κάλεσε να μας συμβουλευτεί .
-Είναι έγκλημα του είπαμε , αρμόδια είναι η αστυνομία και όχι η εκκλησία .
-Όχι ,αντέδρασε η κοπέλα ,έχουν ήδη τιμωρηθεί και πρέπει να ενημερωθούν . Τους το έλεγα συνεχώς αλλά αυτοί είχαν αφηνιάσει .
Οι γιατροί μου πρότειναν να έλθω το καλοκαίρι στο χωριό και να συνεχίσω τη θεραπεία εδώ . Πρέπει να πάνε σε μεγάλο νοσοκομείο ,αλλιώς το τέλος τους είναι κοντά . Έχω AIDS .
Πέσαμε από τα σύννεφα . Ο ηγούμενος ,πιο ήρεμος πια ,σαν να αισθανότανε πως τους τιμώρησε ο θεός ,κάλεσε τους δυο μοναχούς και τους ενημέρωσε σχετικά . Μαζέψτε τα πράγματα σας ,τα ράσα αφήστε τα εδώ και φεύγετε για την Αθήνα για θεραπεία .
Σε λίγο βγήκε ο ένας . Έψαξαν τον άλλον και τον βρήκαν κρεμασμένο στο κελί .
Θα αναλάβει ο θεός τώρα, είπε ο ηγούμενος .
Εγώ τον συγχωρώ.
YΓ. Το διήγημα θα συμπεριληφθεί σε βιβλίο που θα κυκλοφορήσουν οι εκδόσεις ΄΄Κομνηνός’’.
.