Τρία ακριβώς χρόνια από την καταστροφική επέλαση του Daniel, που κόστισε τη ζωή αρκετών ανθρώπων και βούλιαξε στα λασπόνερα τις περιουσίες εκατοντάδων νοικοκυριών, και στη Μεταμόρφωση του Δήμου Παλαμά ακόμα περιμένουν τόσο τη μετεγκατάσταση του χωριού όσο και τα απαιτούμενα έργα υποδομής.
Στις 7 Σεπτεμβρίου οι μνήμες έγιναν και πάλι ολοζώντανες ενώ το απόγευμα της ίδιας μέρας η Τοπική Κοινότητα Μεταμόρφωσης τίμησε τη μνήμη του ήρωα βαρκάρη Κώστα Τασιόπουλου, που έσωσε με τη βάρκα του 30 περίπου συνανθρώπους του (και ένα χρόνο μετά τον Daniel έφυγε από τη ζωή), δίνοντας το όνομά του στην πλατεία του χωριού.
Ο Πρόεδρος της Τ.Κ. Μεταμόρφωσης Πέτρος Κοντογιάννης μίλησε στο Ηχόραμα 100,8 και στην εκπομπή «Μεσημεριανό Μαγκαζίνο» (καθημερινά 13:00-14:00) με τη Βάσω Μπαλαμπάνη για όλα όσα έζησαν εκείνες τις τραγικές ημέρες, για το σήμερα, το τι έγινε ή δεν έγινε, και την επόμενη μέρα σε ένα χωριό που από 220 κατοίκους έμεινε με μόλις 60!!!
Πιο αναλυτικά, ο κ. Κοντογιάννης τόνισε τα ακόλουθα:
Πλατεία «Κωνσταντίνου Τασιόπουλου – Βαρκάρη»
«Μετά το θάνατο του Κώστα Τασιόπουλου και με δεδομένο το τι έχει προσφέρει αυτός ο άνθρωπος, θέλαμε πραγματικά να τιμήσουμε τη μνήμη του.
Ο άνθρωπος αυτός, εκείνες τις δύσκολες στιγμές, βοήθησε πολλούς συνανθρώπους μας με γενναιότητα και αυταπάρνηση.
Τα θύματα θα ήταν πολύ περισσότερα.
Οπότε, ήταν το λιγότερο που μπορούσαμε να κάνουμε.
Να κάνουμε μετονομοσία της πλατείας από κεντρική πλατεία σε ΄΄Πλατεία Κωνσταντίνου Τασιόπουλου – Βαρκάρη΄΄ ούτως ώστε κανείς μας, ούτε και οι επόμενες γενιές, να μην ξεχάσουν την αυταπάρνηση, την αυτοθυσία που έδειξε σε μια τέτοια δύσκολη στιγμή για το χωριό μας.
Το όνομά του, πλέον, για εμάς περνάει στην αιωνιότητα, σαν ένα λαμπρό παράδειγμα».
Έχουμε αργήσει με τη μετεγκατάσταση
«Όσον αφορά στη μετεγκατάσταση του χωριού μας, βρισκόμαστε σε ένα στάδιο όπου έχουμε αργήσει πάρα πολύ.
Όμως, μέσω του Δήμου Παλαμά που ανακοίνωσε, θα γίνει τώρα η διαδικασία ώστε να βγει η δημοπρασία για τις υποδομές.
Περίπου 10 Οκτωβρίου θα βγει αυτή η δημοπρασία που δεν ξέρουμε πόσο θα διαρκέσει, αν θα είναι τέσσερις ή έξι μήνες, και με το που θα βρεθεί ο ανάδοχος ο οποίος θα αναλάβει το έργο των υποδομών, και με βάση τα χρήματα που έχουν δοθεί, τα οποία ανέρχονται σε 14 εκατομμύρια, ώστε να γίνουν οι υποδομές.
Είναι το πρώτο σκέλος για να αρχίσει.
Υπολογίζουμε ότι αν θέλει έξι μήνες περίπου για να ξεκινήσει η μετεγκατάσταση, υπολείπονται δυο χρόνια ακόμα, βάσει χρονοδιαγράμματος.
Το βασικό σκέλος τώρα είναι να περάσουμε στη δημοπρασία».
Μεγάλη αγωνία και ανασφάλεια στο χωριό
«Υπάρχει μεγάλη αγωνία στο χωριό και μεγάλη ανασφάλεια.
Ελπίζω τα πράγματα τώρα να κινηθούν λίγο πιο γρήγορα.
Να γίνει η δημοπρασία, που είναι το πρώτο βήμα, και να συνεχίσουν τα έργα πιο γρήγορους ρυθμούς ώστε να ηρεμήσει και όλος αυτός ο κόσμος».
Ταφόπλακα για τους νέους
«Αυτή η πλημμύρα, η τρίτη που έχει ζήσει το χωριό, ήταν η ταφόπλακα για τους νέους.
Οι άνθρωποι μεγαλύτερων ηλικιών είναι λίγο δύσκολο να αφήσουν το χωριό αλλά υπάρχει αρκετός κίνδυνος και φόβος να έρθει και μια άλλη πλημμύρα. Δεν έχει αλλάξει κάτι».
Έργα υποδομής και φράγματα
«Έχουν γίνει κάποια μικρά έργα υποδομής, όπως στα αναχώματα, αλλά αν δεν γίνουν τα μεγάλα έργα όπως είναι το φράγμα της Συκιάς, το φράγμα του Μουζακίου, πάντα θα κινδυνεύουμε.
Οπότε, ναι, οι νέοι δεν θέλουν να γυρίσουν.
Και θα ήταν δύσκολο να γυρίσουν σε ένα χωριό που ούτως ή άλλως – ξέρετε ποια είναι η εικόνα στα χωριά σε όλη τη χώρα – θα ήταν δύσκολα.
Αλλά η πλημμύρα τους οδήγησε στο να φύγουν ακόμα πιο νωρίς.
Γι ΄ αυτό και η μετεγκατάσταση θα βοηθήσει ώστε να μη φύγουν αυτά τα παιδιά, οι νέοι, μακριά από το σπίτι τους.
Γιατί κάποιος, αν δεν έχει σπίτι, θα προτιμήσει να νοικιάσει στην Καρδίτσα ή στη Λάρισα ή στα Τρίκαλα ή και πιο μακριά.
Όταν, όμως, θα έχουν ένα σπίτι το οποίο θα τους δίνει την απαραίτητη ασφάλεια, οι νέοι θα μπορέσουν να επενδύσουν και έστω να μείνουν κοντά στον τόπο τους».
Από 220 κατοίκους, μείναμε 60
«Σίγουρα, το χωριό μας έχει κατά βάση ανθρώπους μεγάλης ηλικίας. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι πάνω σε αυτό.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να κρατήσουμε τα νέα τα παιδιά μας, να τους δώσουμε ένα σπίτι και να μείνουν κοντά στο χωριό.
Από 200-220 κάτοικοι που ήμασταν πριν την πλημμύρα, τώρα είμαστε γύρω στα 70 άτομα.
60 κατοικίες, αυτή τη στιγμή, κατοικούνται στο χωριό.
Μπορεί σε ένα σπίτι να μένουν μια γιαγιά, ένας παππούς.
Δεν είναι οικογένειες με παιδιά.
Οι πιο νέοι είναι κάποιοι άνθρωποι 50 περίπου χρονών.
Θα πρέπει όλοι οι αρμόδιοι να δείξουν κατανόηση, να συναισθανθούν το φόβο των συγχωριανών μου και την ανασφάλεια και άμεσα να βρεθούν λύσεις, να επισπεύσουν τις διαδικασίες για τη μετεγκατάσταση».
Τι είχε δηλώσει στο Ηχόραμα 100,8 ο ηρωικός βαρκάρης
Ο Κώστας Τασιόπουλος, λίγο μετά τον Daniel, είχε δηλώσει στο Ηχόραμα 100,8:
«Το καθήκον έκανα και εγώ σαν χωριανός. Ό,τι ήταν να κάνουμε, το κάναμε και εμείς. Να σώσουμε τους ανθρώπους.
Η βάρκα αυτή έχει μεγάλη ιστορία. Εγώ είμαι ερασιτέχνης ψαράς. Ψάρευα στα ποτάμια και είχα κάνει αυτοκατασκευή τη βάρκα μόνος μου το 1971. Ψάρευα στα ποτάμια και την είχα εδώ.
Έζησα το 1953 την πλημμύρα όταν ήμουν δέκα ετών. Έζησα τον Ιανό, τον Daniel που ήρθε τώρα αυτή η καταστροφή η μεγάλη.
Το νερό ήταν τόσο πολύ που δεν λεγόταν. Ήταν υπερβολικό το νερό αυτό».
Βάσω Μπαλαμπάνη