Για τις εργασίες του αιολικού πάρκου στη θέση Αέρας – Αφεντικό

04 Απριλίου 2019

Μπορεί η περιβαλλοντική αδειοδότηση να έχει λήξει από τον περασμένο Νοέμβριο χωρίς να έχει μέχρι σήμερα ανανεωθεί και χωρίς, απ’ ότι πληροφορούμαστε, να έχει αξιολογηθεί καν ο φάκελος με το αντίστοιχο αίτημα και τα απαραίτητα στοιχεία της ενδιαφερόμενης εταιρίας, που δημόσια έχει δηλώσει πως τα δεδομένα του έργου έχουν μεταβληθεί και απέχουν σημαντικά από εκείνα στα οποία βασίστηκε η αρχική αδειοδότηση (π.χ. μεταβολές στο γήπεδο εγκατάστασης του έργου, λιγότερες σε αριθμό αλλά πολύ μεγαλύτερης ισχύος και μεγέθους ανεμογεννήτριες, κ.λ.π.), στοιχεία που προκύπτουν και από αποφάσεις της αρμόδιας Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας.

Μπορεί απαραίτητες άδειες από αρμόδιες υπηρεσίες (όπως π.χ. Πολεοδομία, Αρχιτεκτονική Επιτροπή για κτήριο Υποσταθμού, κ.λ.π.) να μην έχουν ληφθεί. Μπορεί η παραβίαση των όρων της αρχικά εκδοθείσας απόφασης περιβαλλοντικής αδειοδότησης (όπως π.χ. με τη μη απομάκρυνση των μπαζών σε κατάλληλους χώρους, που το αρμόδιο Δασαρχείο πρέπει να καθορίσει) ν’ αποτελεί φαινόμενο καθημερινό. Όπως και οι μη καλυπτόμενες από αναγκαίες μελέτες διανοίξεις ή διαπλατύνσεις δρόμων στις κορυφογραμμές της Καράβας μας, ενός από τα πιο θρυλικά, παρθένα και πιο όμορφα βουνά της πατρίδας μας.

Μπορεί κανείς να μην έχει, ακόμα, ενημερώσει για το πως και από που θα μεταφερθούν στις κορυφές της Καράβας και σε υψόμετρο που ξεπερνά τα 1.500 μ., οι θεόρατες ανεμογεννήτριες, που κάποιοι σχεδιάζουν να εγκαταστήσουν εκεί, καθώς και για τις επιπτώσεις του συγκεκριμένου εγχειρήματος.

Κι όμως!!! Κάτω ακριβώς απ’ αυτές τις συνθήκες κάποιοι δε δίστασαν να προβούν στο «σκίσιμο» και στο «κατέβασμα» του βουνού της Καράβας, ξεκινώντας τις εργασίες κατασκευής του αιολικού πάρκου στη θέση «ΑΕΡΑΣ – ΑΦΕΝΤΙΚΟ» (περιοχή Διάσελο Τυμπάνου) των Δήμων Μουζακίου και Αργιθέας. Εργασίες που συνεχίζονται παρά τις σχετικές μας καταγγελίες προς αρμόδιες αρχές και υπηρεσίες (Αρμόδια Εισαγγελική Αρχή, αρμόδιο Δασαρχείο, Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας/Στερεάς Ελλάδας, αρμόδιο Αστυνομικό Τμήμα, κ.λ.π.), στις οποίες αναγκαστήκαμε ως εκ της αποστολής μας αλλά και συμμεριζόμενοι τις ανησυχίες και την αγανάκτηση κατοίκων της περιοχής να προβούμε, και οι οποίες εξακολουθούν να εκκρεμούν.

Είναι, πράγματι, αδύνατο ν’ αντιληφθούμε μέσα από μια φωτογραφία το μέγεθος της πραγματικής καταστροφής, που οραματίστηκαν ως «ανάπτυξη» κάποιοι στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Μουζακίου, και περιχαρείς πλέον τη φέρνουν και στα μέρη μας, βοηθούμενοι και από ντόπιους υποστηρικτές τους. Είναι αδύνατο να φανταστούμε, παρατηρώντας απλά μια φωτογραφία, τις συνέπειες των «ήπιων» (έτσι δε μας έλεγαν και έτσι δε συνεχίζουν να μας λένε;) επεμβάσεών τους στο περιβάλλον, που στην πραγματικότητα θα καταστρέψουν και θ’ αλλοιώσουν ολοκληρωτικά και ανεπανόρθωτα τη φυσιογνωμία μιας περιοχής με ανεκτίμητο φυσικό πλούτο και κάλος, παραμερίζοντας τις διάφορες άλλες ανεξάντλητες δυνατότητες για πραγματικά «αειφόρα» ανάπτυξή του (πρωτογενής τομέας, ήπια τουριστική αξιοποίηση, κ.λ.π.) και δεσμεύοντας, ταυτόχρονα, τον τόπο  υπέρ των «επενδυτών», που, αν δεν είναι από την αρχή, καταλήγουν πάντα (τι σύμπτωση !!!) να είναι ιδιώτες!!! Και υπόψη πως αυτά που άρχισαν δεν είναι παρά ένα μόνο ελάχιστο δείγμα των όσων αναμένουμε ν’ ακολουθήσουν.

Κι όλ’ αυτά χωρίς κανένα πραγματικό ενεργειακό όφελος για την περιοχή και τη χώρα και χωρίς, κατά συνέπεια, κανένα παραπέρα όφελος για την τοπική και εθνική οικονομία ή το περιβάλλον. Και τούτο επειδή, παρά τα όσα αντίθετα και εσκεμμένα ορισμένοι εξακολουθούν να ισχυρίζονται, έχει πλέον περίτρανα και στην πράξη διαπιστωθεί, χωρίς ν’ αμφισβητείται από αρμόδιους φορείς, επιστήμονες, κ.λ.π., ότι η αιολική ενέργεια αδυνατεί να συμβάλει χωρίς υποστήριξη από συμβατικές πηγές (π.χ. λιγνίτης, εισαγόμενο φυσικό αέριο, κ.λ.π.), στη με σταθερότητα και ασφάλεια κάλυψη των ενεργειακών μας αναγκών. Και αδυνατεί γιατί η όποια παραγόμενη απ’ αυτή ηλεκτρική ενέργεια αφενός είναι τυχαία και μεταβλητή (ανάλογα, δηλαδή, από το αν, πότε και πόσο φυσάει) αφετέρου δεν είναι πρακτικά και οικονομικά δυνατό να αποθηκευθεί, ώστε να τη χρησιμοποιούμε όταν και όσο κάθε φορά τη χρειαζόμαστε.

Όλ’ αυτά και πάλι έναντι υποσχόμενων «ανταποδοτικών» και «αντισταθμιστικών» που, αφενός δε μπορούν σε καμία περίπτωση ν’ αντισταθμίσουν τις απώλειες και την καταστροφή που παραπάνω περιγράψαμε, αφετέρου έχει στην πράξη αποδειχθεί πως όσα ή ότι και να είναι δεν καταβάλλονται απ’ αυτούς που υποχρεούνται προς τούτο, αφού οι διάφοροι σημερινοί δικαιούχοι αναγκάζονται να εκλιπαρούν ή να προβούν σε προσφυγές στη δικαιοσύνη για τη διεκδίκησή τους.

Εμείς συνεχιζουμε ν’ αντιστεκόμαστε με κάθε νόμιμο τρόπο και μέσο στην ασκοπη καταστροφη, που, επαναλαμβάνουμε, κανενα ουσιαστικο για την περιοχη και τον τοπο μας οφελος δεν προκειται ν’ αποφερει. έχει ακόμα δρόμο που πρέπει να διανυθεί και ας γνωρίζουν όλοι πως τιποτα δεν προκειτα ν’ αφεθει στην τυχη του και πως θα κληθεί να λογοδοτήσει, αν, όπου και όπως κατά νόμο πρέπει, κάθε υπεύθυνος.

Μεγάλο, αναμφίβολα, το «ενδιαφέρον» ορισμένων για την ευρωπαϊκή «χρηματοδότηση», που συνοδεύει το έργο, από το οποίο, όμως, σε τίποτα δεν ωφελείται ουσιαστικά ο τόπος μας. Γιατί δε μπορούμε, αναλογιζόμενοι πάντα την προαναφερόμενη καταστροφή, να θεωρήσουμε ουσιαστικό όφελος για την περιοχή και τον τόπο τα πενιχρά και προσωρινά έσοδα από το ενοίκιο κάποιων δωματίων, που πιθανό να νοικιάστηκαν για μερικούς μήνες σε γειτονικά με το έργο χωριά, ή από τους κάποιους επιπλέον καφέδες που για λίγο καιρό θ’ αναλωθούν σε μερικά καφενεία της περιοχής. Και ούτε μας αφορούν, αναλογιζόμενοι και πάλι την επερχόμενη ανώφελη και άσκοπη καταστροφή, τα όποια έσοδα αναμένουν (αναφαίρετο δικαίωμά τους, βέβαια) από την εκτέλεση του έργου συγκεκριμένοι κάτοικοι της περιοχής ή οι «εργολάβοι» που το ανέλαβαν (αναφαίρετο και πάλι δικαίωμά τους) και που, παρεμπιπτόντως, δεν είναι από τον τόπο μας, όπως κάποιοι ευαγγελίζονταν μέχρι και πριν λίγο καιρό. Προφανώς, έτσι θα παραμείνουν υποσχέσεις και οι όποιες «μόνιμες» θέσεις εργασίας σήμερα υπόσχονται…

Συνένοχοι στην επιδιωκόμενη σήμερα ασκοπη και ανωφελη καταστροφή του τόπου μας, με συνοδό την αναπόφευκτη και σε βάρος της τοπικής και εθνικής μας οικονομίας αλλά και εθνικής μας κυριαρχίας παραχώρησή του (άμεσα, βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα) σε ιδιώτες (Έλληνες ή ξένους) «επενδυτές», ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ!!!. Γιατί είναι πολλές οι ιστορίες, οι θρύλοι και οι θυσίες που οι μεγαλύτεροι σε ηλικία μας έχουν μεταλαμπαδεύσει γι’ αυτόν τον τόπο, σχετιζόμενες άμεσα με τον αγώνα για τη δική τους επιβίωση αλλά και με την αυτάρκεια (σημαντικό πράγμα, έτσι;) που απολάμβαναν από την αξιοποίησή του, που είναι αδύνατο να μας οδηγήσουν στην αδιαφορία.

Του Δικτύου Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων και της Περιβαλλοντικής Κίνησης Εξόρμηση για την Προστασία του χωριού της Οξυάς

 

Στείλτε το άρθρο Στείλτε το άρθρο

Εκτυπώστε το άρθρο Εκτυπώστε το άρθρο

 

<< Επιστροφή

Γλυκερία - Ακολούθησα ένα αστέρι
Παυλίνα Βουλγαράκη - Λαβύρινθοι
Κώστας Μακεδόνας - Είναι πια αργά
Βιολέτα Ίκαρη - Μαύρα
Χάρις Αλεξίου - Πόρτες ανοιχτές
Πυξ Λαξ - Χωρίς ντροπή
Γιάννης Πάριος - Θα σ΄ αγαπώ
Ραλλία Χρηστίδου - Μονάχη ταξιδεύω
Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Έλα
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Έλα ψυχούλα μου

 


The Fray - You found me
Billy Ocean - Loverboy
Cock Robin - The promise you made
Whitney Houston - How will I know
Demi Lovato - I will survive
Beloved - Sweet harmony
Sheryl Crow - My favorite mistake
Asia - Heat of the moment
Zucchero - Wonerful life
Tina Turner - In your wildest dreams

 


Σεπτέμβριος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30EC