Το Σάββατο 24 Γενάρη πραγματοποιήθηκε η πολιτική εκδήλωση-συνεστίαση της Τομεακής Οργάνωσης Καρδίτσας με μαζική παρουσία μελών και φίλων του κόμματος στο κέντρο ΣΑΛΕ.
Στην συνεστίαση μίλησε ο Βασίλης Μεταξάς βουλευτής του κόμματος που ξεκινώντας την ομιλία του, χαιρέτισε τον μεγαλειώδη αγώνα των πάνω από 50 ημερών, στα μπλόκα της αξιοπρέπειας των βιοπαλαιστών αγροτών, κτηνοτρόφων, μελισσοκόμων και ψαράδων σε όλη την Ελλάδα.
Τόνισε ότι η τεράστια συσπείρωση στην Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων και το γεγονός ότι εκατοντάδες Αγροτικοί Σύλλογοι, Ομοσπονδίες, πάνω από 62 μπλόκα, λειτούργησαν σαν ένα μπλόκο, οι δημοκρατικές διαδικασίες με τις συνελεύσεις και τις πανελλαδικές συναντήσεις και κυρίως η ανάδειξη της ανάγκης σύγκρουσης με την πολιτική της ΚΑΠ της Ε.Ε. που στηρίζουν πολύμορφα όλα τα υπόλοιπα κόμματα, αποτέλεσαν εκείνα τα χαρακτηριστικά που στρίμωξαν την κυβέρνηση, επέβαλαν την ατζέντα συζήτησης, ανέδειξαν με εκκωφαντικό τρόπο τα δίκαια αιτήματά της αγροτιάς.
Μεγάλη παρακαταθήκη επιπλέον αποτελεί το τεράστιο κύμα αλληλεγγύης όλου του λαού που εκφράστηκε με πολλούς τρόπους, ακριβώς επειδή ο αγώνας για φτηνά, ασφαλή και ποιοτικά προϊόντα, που μπορεί να παράξει ο τόπος μας, είναι η καθολική απαίτηση όλων των λαϊκών οικογενειών που προσκρούει στο καπιταλιστικό κέρδος και τις πολιτικές και συμφωνίες για την εξασφάλισή του!
Όπως είπε: «Αυτό που ανησυχεί περισσότερο, όχι μόνο τη ΝΔ αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα που στηρίζουν την ίδια πολιτική είναι ότι στις προχτεσινές γενικές συνελεύσεις των μπλόκων κάθε άλλο παρά λήξη του αγώνα κήρυξαν οι χιλιάδες και χιλιάδες αγωνιζόμενοι αγροτοκτηνοτρόφοι! Ότι δεν είπαν: “Τέλος, πάμε τώρα σπίτια μας, να κλειστούμε στον καναπέ και να βλέπουμε δημοσκοπήσεις για το ποιος νέος δήθεν σωτήρας θα μας κατσικωθεί πάλι στον σβέρκο μας”. Ότι όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι ο αγώνας είναι σκληρός, μακροχρόνιος και πολύμορφος, ακριβώς επειδή το ξεκλήρισμα, με την πολιτική αυτή, είναι μονόδρομος!».
Ότι και αυτός ο αγώνας απέδειξε πως ο μόνος τρόπος για να κερδίσει ο λαός είναι να χάσουν τα μονοπώλια, τα κόμματά τους και το κράτος τους, αυτό το εχθρικό για τον λαό αστικό κράτος.
Και συνέχισε λέγοντας: «Στη βάση όλων των παραπάνω, χρειάζεται να κατανοηθεί μέσα στο ίδιο το κίνημα ότι ο κάθε αγώνας, όπως και ο αγώνας των τελευταίων 54 ημερών, δεν είναι ούτε η αρχή, ούτε το τέλος! Γιατί η μάχη απέναντι στα μονοπώλια, τα κόμματά τους και το κράτος τους δεν είναι εύκολο ζήτημα και ούτε ζήτημα μίας μόνο μάχης όσο σκληρά και με αυτοθυσία και αν δίνεται! Άρα το τι κερδίζεις από έναν αγώνα, δεν μπορείς να το μετράς αποκλειστικά και μόνο με το “πόσα πήρες στο χέρι”. Μπορεί να μην πάρεις πολλά στο χέρι, αλλά να κερδίσεις στην ωριμότητα, στη δύναμη, στο συντονισμό, στην αποκάλυψη των αντιπάλων και των συμμάχων τους, στη μαχητικότητα, στην εμπειρία, ώστε στην επόμενη φάση να τους ζορίσεις πιο πολύ! Ο αγώνας, εξάλλου, αντικειμενικά δεν μπορεί να σταματήσει παρά μόνο όταν οριστικά ξεμπερδέψουμε με τη ρίζα που οδηγεί στο ξεκλήρισμα των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων, δηλαδή το καπιταλιστικό κέρδος.»
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις επιθέσεις που δέχτηκε το ΚΚΕ στη διάρκεια αυτών των κινητοποιήσεων τονίζοντας οτι:
«Μάταιη προσπάθεια! Και αυτή πήγε κουβά! Γιατί; Γιατί τα μέλη και στελέχη του Κόμματος, από όποιο μετερίζι, έχουν κατακτήσει με το σπαθί τους το κύρος και την πλατιά αναγνώριση, επειδή μπορούν να εκφράζουν τα συμφέροντα της πλατιάς πλειοψηφίας της κοινωνίας, των εργαζόμενων, των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων, επαγγελματιών, της νεολαίας και των γυναικών των λαϊκών οικογενειών!
Γιατί στους Συλλόγους, στα σωματεία, στο κίνημα των αγροτών, εμείς δεν ζητήσαμε ποτέ κομματικό βιβλιάριο από κανένα, δεν χωρίζουμε τον κόσμο με βάση το τι έκανε στις προηγούμενες εκλογές! Ο κόσμος δεν χωρίζεται έτσι! Ο κόσμος χωρίζεται στους εκμεταλλευτές και τους εκμεταλλευόμενους! Σε εκείνη την ισχνή μειοψηφία που στον καπιταλισμό έχει στα χέρια της τα κλειδιά της οικονομίας, τους βιομήχανους, τους τραπεζίτες, την αστική τάξη, και εκμεταλλεύεται την πλειοψηφία, τους παραγωγούς του πλούτου!
Το ΚΚΕ, τα μέλη και στελέχη του στους αγροτοκτηνοτρόφους, έχουν κατακτήσει με το σπαθί τους το κύρος και την πλατιά αναγνώριση, ακριβώς γιατί μπαίνουν μπροστά στο να λειτουργούν οι συλλογικές τους διαδικασίες, να συμμετέχουν όσο γίνεται περισσότεροι στη λήψη των αποφάσεων, στην υλοποίησή τους. Εκεί στη συνέλευση, που όλοι γνωριζόμαστε, που ο κάθε αγροτοκτηνοτρόφος μπορεί να πει τη γνώμη του και όλοι μαζί στο τέλος απο μονάδες μετατρέπονταν σε μια ισχυρή γροθιά!
Τα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ, έχουν κατακτήσει με το σπαθί τους το ευρύ κύρος, επειδή δεν έχουν καμία δέσμευση, κανένα δέσιμο με τις αντιλαϊκές πολιτικές, με την καπιταλιστική οικονομία και τις στρατηγικές της Ε.Ε. που ξεκληρίζουν τους βιοπαλαιστές αγροτοκτηνοτρόφους. Όλα αυτά τα αντιπαλεύουν με συνέπεια εδώ και χρόνια, αποκαλύπτοντας τις στοχεύσεις, ενημερώνοντας ακόμα και σε περιόδους που δεν ήταν εύκολο να δει η πλατιά πλειοψηφία τις εγκληματικές συνέπειες της ΚΑΠ, που η δράση όλων των άλλων κομμάτων και στελεχών τους, συσκότιζαν πιο αποτελεσματικά το μαύρο περιεχόμενό της.
Κυριως, όμως επειδή, μαζί με την αποκάλυψη και την απόκρουση της επίθεσης, καλούμε τους αγροτοκτηνοτρόφους να επιβάλλουν σε συμμαχία με την εργατική τάξη τον δρόμο της απαλλαγής από τα βιομηχανικά, τραπεζικά, εμπορικά μονοπώλια, τον δρόμο της αναβάθμιση της εργασίας στην αγροτική παραγωγή, της ποιότητας ζωής στην Ύπαιθρο. Το δρόμο της ανατροπής του καπιταλισμού. Του κεντρικού επιστημονικού σχεδιασμού της κοινωνικής παραγωγής, της κοινωνικής ιδιοκτησίας, με την εργατική τάξη, τον λαό πραγματικά την εξουσία.»
Όπως ανέφερε: «Δεν υπάρχει καμία άλλη πρόταση, κανενός κόμματος, που να απαντάει στο βασικό ζήτημα που έθεσαν τα ίδια τα μπλόκα! Το ζήτημα της επιβίωσης! Το δίλημμα “σοσιαλισμός ή καπιταλισμός” είναι το ερώτημα που αναδύεται αμείλικτα!»
Στη συνέχεια ανέδειξε τους δύο δρόμους που ανοίγονται για τον λαό σήμερα από όλες τις πλευρές της ζωής του και επιβεβαιώνουν οι διεθνείς εξελίξεις σε έναν κόσμο που φλέγεται, η όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ακόμα και εντός των διάφορων λυκοσυμμαχιών, όπως τα όσα συζητιώνται τις ημέρες αυτές για τη Γροιλανδία, εξελίξεις στις οποίες αναφέρθηκε αναλυτικά.
Όπως είπε:
«Ο πρώτος δρόμος είναι ο δοκιμασμένος δρόμος των θυσιών χωρίς τέλος για τον λαό. Ο δεύτερος δρόμος είναι δύσκολος, ανηφορικός, συγκρουσιακός, αλλά ο μόνος νικηφόρος για τους λαούς.
Όσο ο κόσμος του καπιταλισμού σαπίζει και γίνεται πιο επιθετικός, τόσο η συνειδητή, μαχητική, οργανωμένη λαϊκή δράση, η καθημερινή, σκληρή αναμέτρηση με το κεφάλαιο και την εξουσία του, με τους εχθρικούς για τον λαό στόχους τους, πρέπει να ανοίγουν το δρόμο της συνολικής ανατροπής.»
Και κατέληξε λέγοντας: «Σε αυτό το καθήκον έχουμε σκοπό να γινόμαστε καθημερινά πιο ικανοί. Αυτό βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης που έχουμε ανοίξει εδώ και μήνες μπροστά στο 22ο Συνέδριο του Κόμματος, ώστε το ΚΚΕ να είναι Δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον Σοσιαλισμό!»
Ακολούθησε λαχειοφόρος αγορά με πλούσια δώρα και γλέντι μέχρι τις πρωινές ώρες.
