Με την ευκαιρία της έναρξης εφαρμογής του νέου αντεργατικού νόμου 5239/2025, βρέθηκα στο Εργατικό Κέντρο Καρδίτσας, όπου είχα μια ουσιαστική συζήτηση με τον Πρόεδρο κ. Γιώργο Καπράνα και τη Γενική Γραμματέα κ. Δώρα Γούλα.
Η επίσκεψή μου αυτή αποτελεί συνέχεια της συμμετοχής μου τον περασμένο φθινόπωρο στις σχετικές κινητοποιήσεις των φορέων στην κεντρική πλατεία της Καρδίτσα. Τότε, εκφράζαμε την ανησυχία μας για το τι έρχεται. Σήμερα, με την εφαρμογή του νόμου, οι κίνδυνοι για το 13ωρο, την απλήρωτη εργασία και τη βίαιη απορρύθμιση της καθημερινότητας των συμπολιτών μας είναι πλέον εδώ.
Στη συζήτησή μας κυριάρχησε ένα σοκαριστικό δεδομένο: η κατακόρυφη αύξηση των εργατικών ατυχημάτων τα τελευταία χρόνια. Κι αναρωτιέμαι: Πιστεύει στ’ αλήθεια κανείς ότι η εξάντληση του 13ωρου θα λειτουργήσει ως… μέτρο ασφαλείας;
Είναι τουλάχιστον προκλητικό να βαφτίζεται «εκσυγχρονισμός» ένα καθεστώς που μετατρέπει τον εργαζόμενο σε εξαντλημένη μηχανή, περιμένοντας το επόμενο «ανθρώπινο λάθος» για να δικαιολογήσει μια ακόμα τραγωδία. Η κόπωση δεν είναι επιλογή, είναι ο προθάλαμος του ατυχήματος.
Ως Δημοσιονομικός Ελεγκτής, οφείλω να επισημάνω ότι η υποτίμηση της εργασίας δεν είναι μόνο κοινωνικά άδικη, αλλά και οικονομικά επικίνδυνη. Όταν συμπιέζεται το εισόδημα και ο ελεύθερος χρόνος του μισθωτού, οι επιπτώσεις μετακυλίονται άμεσα στην τοπική αγορά της Καρδίτσας, στον έμπορο και στον επαγγελματία.
Στηρίζω τις προσπάθειες του Εργατικού Κέντρου για την προστασία των εργαζομένων. Όπως σημείωνα και σε άρθρο μου τον Οκτώβριο, η «κοινωνική σιωπή» δεν είναι λύση. Η ανάπτυξη του τόπου μας δεν μπορεί να βασίζεται σε συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα, αλλά στην αξιοπρέπεια και τη δικαιοσύνη.
Γιατί στο τέλος, η ελευθερία δεν χάνεται με έναν νόμο· χάνεται κάθε φορά που αποφασίζουμε να μη μιλήσουμε.
Μπάμπης Παπαδόπουλος
Δημοσιονομικός Ελεγκτής Γ.Λ.Κ.
Πρώην Δήμαρχος Σοφάδων
