Τον τελευταίο μήνα βιώσαμε με συγκίνηση και δέος την αποκάλυψη των ντοκουμέντων από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή. Φωτογραφίες που επανέφεραν μνήμες, εικόνες και παλιές ιστορίες που τώρα προσωποποιήθηκαν μέσα από το φωτογραφικό υλικό, για την δρακογενιά της ηρωϊκής δεκαετίας του ‘40.
Η σκέψη πήγε αμέσως στην ιδιαίτερη πατρίδα μου την ανταρτομάνα Καρδίτσα με τους σχεδόν 2500 νεκρούς αγωνιστές την περίοδο εκείνη. Και μιλάω για αυτούς τους Καρδιτσιώτες και της Καρδιτσιώτισσες της πόλης και των χωριών που έδωσαν τη ζωή τους για ανώτερα ιδανικά, για τη λευτεριά της πατρίδας μας, για την κοινωνική πρόοδο.
Πρόκειται για ανθρώπους με ονόματα, ιστορία και απογόνους που η ανάγκη τα τιμηθούν είναι παραπάνω από απαραίτητη. Είναι αδιανόητο στην πόλη μας, στην πρώτη απελευθερωμένη πόλη στην Ευρώπη που απελευθερώθηκε από τον ΕΛΑΣ, να μην υπάρχει εκείνο το μνημείο που θα εκφράσει την συλλογική μνήμη και την τιμή σε όλους εκείνους που έπεσαν στις γραμμές του ΕΑΜ του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ.
Τη στιγμή που σε όλη την Ελλάδα έχουν ανεγερθεί δεκάδες μνημεία με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, όπως στο Μεζούρλο στη Λάρισα που η δημοτική αρχή παραχώρησε χώρο, στο Λαζαρέτο στην Κέρκυρα, στη Γυάρο, στη Φλώρινα, στη Μακρόνησο, στις Πρέσπες και σε πολλά άλλα μέρη από άκρη σε άκρη της Ελλάδας.
Οφείλουμε να κρατήσουμε ζωντανή την ιστορία της Ελλάδας, έχουμε καθήκον απέναντι στις νέες γενιές να έχουν τη δυνατότητα να τη γνωρίσουν, να διδαχθούν από τα συμπεράσματα, να γαλουχηθούν από το ηθικό ανάστημα τόσων χιλιάδων ηρώων που βάδισαν στο θάνατο βλέμμα καθαρό, κοιτώντας τον κατάματα!
Συντάσσομαι λοιπόν μαζί με όλους εκείνους που απαιτούν την ανέγερση μνημείου για τους νεκρούς αγωνιστές αυτής της περιόδου. Η γνώμη μου είναι, ότι η δημοτική αρχή πρέπει να υλοποιήσει την απόφασή της για την παραχώρηση της έκτασης στο ΚΚΕ στην περιοχή του Υδατόπυργου, όπως αποφασίστηκε ομόφωνα τόσο σε προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο όσο και στη Δημοτική Επιτροπή.
