Ήταν Οκτώβριος του 2024 όταν «γεννήθηκε» η Ομάδα Ενηλίκων του Θεατρικού Εργαστηρίου Μουζακίου «Θέατρο για Όλους», ως ένας ανοιχτός χώρος συνάντησης, έκφρασης και θεατρικής αναζήτησης.
Άνθρωποι διαφορετικών διαδρομών συναντιούνται στη σκηνή με κοινό τόπο την ανάγκη για συλλογική δημιουργία, μοίρασμα και ουσιαστική καλλιτεχνική επικοινωνία.
Τον Ιούνιο του 2025 η Ομάδα παρουσίασε την πρώτη της θεατρική δουλειά με τίτλο «Μια φιγούρα σιωπηλή».
Πρόκειται για μια παράσταση αφιερωμένη στις γυναίκες που έζησαν συχνά στη σκιά, μίλησαν μέσα από τη σιωπή τους και άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα με τη δύναμη, την αντοχή και την καθημερινή τους παρουσία.
Αυτή η υπέροχη και πολύπλευρα σημαντική παράσταση συμμετείχε, τον περασμένο Μάριο, στο διαγωνιστικό μέρος του 41ου Πανελλήνιου Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας αποσπώντας δυο πολύ σημαντικά Βραβεία και, κυρίως, την αγάπη και τα ιδιαίτερα συγκινητικά λόγια του κόσμου.
Το Ηχόραμα 100,8 θέλησε να γνωρίσει καλύτερα την Ομάδα Ενηλίκων του Θεατρικού Εργαστηρίου Μουζακίου «Θέατρο για Όλους» της ITAMOS Μουζάκι, να αφουγκραστεί τις ανησυχίες και τους στόχους των μελών της και, βεβαίως, να μάθει τι ήταν εκείνο που τους παρακίνησε να ασχοληθούν με το θέατρο και τις ακριβώς σημαίνει για εκείνους η συγκεκριμένη Τέχνη.
Ο Θωμάς Καλαμπαλίκης (ηθοποιός και μέλος της ITAMOS Μουζάκι), η Αντονέλλα Χήρα (σκηνοθέτις-εμψυχώτρια) και η Έφη Πατσιαούρα (ηθοποιός) ήταν καλεσμένοι στην εκπομπή «Μεσημεριανό Μαγκαζίνο» (καθημερινά 13:00-14:00) με τη Βάσω Μπαλαμπάνη και πραγματικά, μέσα από τις αφηγήσεις τους, μας μετάγγισαν την βαθιά και ειλικρινή αγάπη τους για το θέατρο.
Αναλυτικά, η συνέντευξή τους στο Ηχόραμα 100,8 έχει ως εξής:
Ερώτηση: Πότε και πως ΄΄γεννήθηκε΄΄ η Ομάδα Ενηλίκων του Θεατρικού Εργαστηρίου Μουζακίου «Θέατρο για Όλους» της ITAMOS Μουζάκι;
Θωμάς Καλαμπαλίκης: Κοιτάζοντας το ημερολόγιο και τον Απολογισμό εκδηλώσεων τον περσινό Σεπτέμβριο, είχε έρθει τότε μια θεατρική ομάδα από την Καρδίτσα, με επιχορήγηση της Περιφέρειας, και εκεί γεννήθηκε η ιδέα ότι θα μπορούσαμε και στο Μουζάκι να δημιουργήσουμε μια θεατρική ομάδα και να καλύψουμε αυτό το κενό. Να μην περιμένουμε μια ή δυο φορές τον χρόνο για να απολαύσουμε μια θεατρική παράσταση.
Έτσι, λοιπόν ήρθαμε σε επαφή με την Αντονέλλα Χήρα και τον Άγγελο Αντωνίου, που είναι σκηνοθέτες-εμψυχωτές και έχουν την επαγγελματική κατάρτιση και ικανότητα να στήσουν κάτι τέτοιο, και πραγματικά δικαιωθήκαμε από την εμπιστοσύνη που δείξαμε στα πρόσωπα αυτά.
Ερώτηση: Ποιος είναι ο σκοπός της Θεατρικής Ομάδας και πόσα μέλη αριθμεί;
Θωμάς Καλαμπαλίκης: Το Τμήμα Ενηλίκων έχει, αυτή τη στιγμή, 15 εκπαιδευόμενους ηθοποιούς.
Έχουμε Τμήμα Παιδιών που έχει και αυτό γύρω στα 15 άτομα.
Και έχουμε και ένα Τμήμα όπου κάνουμε Θεατρική παιδεία στο χώρο του ΚΑΠΗ.
Συνολικά, δηλαδή, 50 άνθρωποι απολαμβάνουν αυτό που λέμε θεατρικό παιχνίδι, θεατρική αγωγή, θεατρική εκπαίδευση.
Ερώτηση: Τον Ιούνιο του 2025 η Θεατρική Ομάδα παρουσίασε την πρώτη της θεατρική δουλειά με τίτλο «Μια φιγούρα σιωπηλή», μια παράσταση αφιερωμένη στις γυναίκες μιας άλλης εποχής, μια παράσταση με πολλά και σημαντικά μηνύματα. Γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο έργο; Πως βιώσατε τη συγκεκριμένη εμπειρία;
Αντονέλλα Χήρα: Θα μιλήσω για την αφορμή που μας οδήγησε, την Ομάδα Ενηλίκων, να εμπλακούμε με αυτά τα κείμενα και στο τέλος αποφασίσαμε από κοινού να τα παρουσιάσουμε αρχικά στο Μουζάκι και μετά είχε μια αρκετά μεγάλη διαδρομή.
Όλο αυτό ήταν μια άσκηση για να καταλάβουμε τι θα ανέβει στη σκηνή.
Είχαμε, λοιπόν, κάνει, κάπου στο Γενάρη, μια θεατρική άσκηση όπου οι άνθρωποι έπρεπε να πάρουν μια συνέντευξη από ανθρώπους του τόπου τους, να τον ντυθούν, να τον μιμηθούν και την επόμενη Κυριακή, που είναι τα μαθήματα, έπρεπε να έρθουν να μας τον παρουσιάσουν.
Ήταν μια μαγική στιγμή για όλους μας.
Εξήγησα σε όλους ότι πίσω από αυτή την πόρτα υπάρχουν τα παρασκήνια, τα καμαρίνια και όταν άνοιξε η πόρτα είδα ένα θαύμα μπροστά μου.
Είμαι σε αυτό τον χώρο πάνω από 30 χρόνια και δεν μου είχε ξανασυμβεί.
Βγήκαν γυναίκες με μια απίστευτη σωματικότητα, με τόσο υπέροχες ιστορίες, με τόσο βιωματική μνήμη της ντοπιολαλιάς και των γυναικών του τόπου μας.
Δεν θα μπορούσαμε να το αφήσουμε έτσι αυτό το ερέθισμα που δόθηκε.
Οι άνθρωποι ΄΄πάτησαν΄΄ στους προγόνους τους, στις μνήμες τους, στη σωματική και την DNA μνήμη που λέω εγώ, και πραγματικά είδα κάτι το οποίο με άφησε άφωνη.
Σιγά-σιγά ψάξαμε και τα κείμενα και ό,τι ντοκουμέντο υπήρχε καταγεγραμμένο.
Οι άνθρωποι έγραψαν και δικά τους κείμενα, ιστορίες και με μια πολύ ωραία εμπλοκή όλης της ομάδας, καταλήξαμε κάπου τον Ιούνιο ότι παρουσιάζουμε τη ΄΄Σιωπηλή φιγούρα΄΄.
Ερώτηση: Στο 41ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας τιμηθήκατε με το Γ ΄ Βραβείο Παράστασης και με το Βραβείο Κοινού. Πως αισθάνεστε; Πως βιώσατε αυτή τη συμμετοχή σας σε ένα Φεστιβάλ διαγωνιστικού χαρακτήρα;
Έφη Πατσιαούρα: Και εκεί από ΄΄πλάκα΄΄ πήγαμε και βασικά αυτό που μας οδήγησε εκεί ήταν η αγάπη του κόσμου που είδε τις προηγούμενες παραστάσεις και μας έλεγε ότι ΄΄Εσείς είστε για βραβείο΄΄.
Μετά από μια πρόβα, λοιπόν, λέμε στην Αντονέλλα ΄΄Δεν μας πας στο Φεστιβάλ;΄΄.
Έτσι ξεκίνησε, στείλαμε τη συμμετοχή μας, μπήκαμε στην τελική φάση, βραβευτήκαμε.
Εγώ, επειδή έχω και δυνατό ένστικτο, ήμουν σίγουρη ότι θα πάρουμε και βραβείο.
Δεν περίμενα το Βραβείο Κοινού, για να είμαι ειλικρινής.
Το χαρήκαμε πάρα πολύ. Ενθουσιασμός επικρατούσε στις τάξεις της θεατρικής ομάδας.
Είμαστε χαρούμενοι αλλά προσγειωμένοι γιατί δεν είμαστε τίποτα άλλο από μια ομάδα που ασχολείται με το ερασιτεχνικό θέατρο, που περνάμε ένα πολύ ωραίο δίωρο και ο καθένας προσπαθεί να αποδώσει όσο μπορεί καλύτερα αυτό που του έχει ανατεθεί ως ρόλος.
Ήταν ένα αποτέλεσμα ομαδικό και όχι προσωπικό.
Αυτό που κέρδισε, πέρα από τα κείμενα που χτυπούσαν κατευθείαν στην καρδιά, ήταν η ολοκληρωμένη εικόνα.
Η σκηνοθεσία της Αντονέλλας, η μουσική επένδυση που συγκινούσε.
Η ομάδα φάνηκε τόσο δεμένη που πραγματικά αυτό ήταν που μας έδωσε και το Βραβείο.
Νομίζω ότι βγήκαμε πιο δεμένοι από τη βράβευση αυτή γιατί καταλάβαμε ότι όταν δουλεύεις σαν ομάδα και δεν είσαι μονάδα, υπάρχει καλύτερο αποτέλεσμα.
Αντονέλλα Χήρα: Μας έκανε και ακόμα πιο ΄΄πλούσιους΄΄.
Και είναι και μέσα στους στόχους του Φεστιβάλ ότι εμείς σαν ομάδα, που είμαστε σε έναν τόπο, στο Μουζάκι, και κάνουμε θέατρο, το να συναντήσουμε, το να δούμε ανθρώπους που μοιράζονται το ίδιο όραμα, σε διαφορετικά και τόσο μακρινά μέρη, η επαφή, ότι τους συναντήσαμε από κοντά, το ότι είδαμε τη δουλειά τους, το πάθος, μας έβγαλαν όλα αυτά πολύ πιο δεμένους και πιο ΄΄πλούσιους΄΄.
Ερώτηση: Μιλήστε μας και για το Παιδικό Τμήμα. Ποια είναι η στόχευση και τι ανταπόκριση υπάρχει από τους μικρούς μας φίλους;
Θωμάς Καλαμπαλίκης: Προσπαθούμε να εισάγουμε το θέατρο, με τα όμορφα και ωραία πράγματα που έχει, με τους συμβολισμούς του, με την αξία του, κυρίως μέσα από θεατρικό παιχνίδι.
Γιατί στα παιδιά οι απαιτήσεις είναι διαφορετικές. Είναι παιδαγωγικές.
Πέρυσι, κατάφεραν και αυτά και έκαναν μια πολύ ωραία παράσταση.
Έκαναν μια πολύ ωραία απόδοση των Μύθων του Αισώπου, με τη δασκάλα τους την κ. Αντονέλλα, και εκεί βάλαμε ένα λιθαράκι στο να ξεκινήσει το θέατρο, να μπει πιο πολύ μέσα στην κοινότητα, να το αγαπήσουν γονείς, μαθητές, όλοι, και να προχωρήσουμε.
Άλλωστε, ήταν ένας από τους βασικούς λόγους του Θεατρικού Εργαστηρίου μας αυτός.
Ερώτηση: Ποιοι είναι οι στόχοι σας για τη συνέχεια;
Αντονέλλα Χήρα: Ο στόχος όσο πιο ψηλά φθάνεις, άλλο τόσο είναι να κυνηγάς τον εαυτό σου.
Όχι, εμείς δεν μπαίνουμε σε αυτό το ΄΄τρυπάκι΄΄, σε αυτόν τον αγώνα δρόμου.
Πάντα κρατάμε ως σκοπό, θα έλεγα, της ομάδας μας να συναντιόμαστε, να δημιουργούμε αυτές τις πολύ ωραίες ομάδες, όπως τις έλεγαν παλιά, σήμερα κοινότητες, θα έλεγα εγώ.
Συναντιόμαστε και όλα, βέβαια, κινούνται, γύρω από τους δρόμους της Τέχνης και του ίδιου του ανθρώπου.
Γιατί μην ξεχνάμε ότι το θέατρο ζητά τον ίδιο τον άνθρωπο.
Με το σώμα του, με τη φωνή του, με το νευρικό του σύστημα, με όλο του το βίωμα.
Οπότε, ο σκοπός μας είναι να συνεχίσουμε και από ό,τι φαίνεται θα τα καταφέρουμε και φέτος και ίσως και του χρόνου.
Σαφώς έχουμε περάσει σε καινούργια κείμενα.
Θέλουμε ό,τι έχουμε δουλέψει την προηγούμενη χρονιά, να το εξελίξουμε.
Την επόμενη χρονιά, οι επόμενοι στόχοι μας, είναι να εξελίξουμε αυτή τη δουλειά.
Και όταν είμαστε έτοιμοι, θα το παρουσιάσουμε και στον κόσμο.
Ερώτηση: Τι σημαίνει για τον καθένα από εσάς η ενασχόληση με την υποκριτική; Θα παροτρύνατε κάποιον να ασχοληθεί με το Θεατρικό Εργαστήρι; Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε ως επίλογο αυτής της συζήτησης;
Έφη Πατσιαούρα: Τι θέατρο για κάποιους είναι έκφραση.
Για άλλους είναι ελευθερία.
Για άλλους, το θέατρο είναι τρόπος επικοινωνίας.
Σου δίνεται η δυνατότητα να χτίσεις μια γέφυρα με το κοινό, με τον κόσμο.
Παίρνω σαν παράδειγμα την παράσταση την οποία ανεβάσαμε η οποία πραγματικά ήταν μια γέφυρα με τον κόσμο.
Μετά το τέλος της κάθε παράτασης, ο κάθε θεατής μας περίμενε για να μας πει πόσο ωραίες μνήμες του ξύπνησε ο καθένας από εμάς.
Τα βιώματά του, τις εικόνες που έβλεπε πάνω στη σκηνή.
Υπήρξαν πολύ άνθρωποι που, μέσα από το συγκεκριμένο θεατρικό έργο, έχτισαν μια άλλη επικοινωνία με εμάς.
Το θέατρο είναι η γέφυρα της επικοινωνίας.
Για όλους μας είναι μια θεραπεία το θέατρο.
Μπορείς να ξεπεράσεις τους φόβους σου, τις αναστολές σου, ό,τι σε πάει λίγο πίσω.
Το θέατρο, σε αυτό το κομμάτι, σε απελευθερώνει.
Το θέατρο είναι μαγεία.
Σε βοηθάει να θεραπεύσεις το μέσα σου και να βγάλεις προς τα έξω έναν άλλο εαυτό.
Η Τέχνη σε κάνει καλύτερο άνθρωπο.
Αντονέλλα Χήρα: Εγώ θέλω να ευχαριστήσω τον Θωμά Καλαμπαλίκη για την πρόταση που μου έκανε και να αναφέρω όλους όσοι έκαναν αυτό το ταξίδι μοναδικό. Το ταξίδι της ΄΄Σιωπηλής φιγούρας΄΄.
Βοηθός σκηνοθέτη ο Άγγελος Αντωνίου, Σκηνικά ο Στέργιος Στάμος και στην ερμηνεία: Παναγιώτα Βράντζα, Θωμάς Καλαμπαλίκης, Έφη Καλύβα, Αλεξάνδρα Κοκκινάκη, Μαρίνα Λέντζα, Ελένη Νάσιου, Ευμορφία Παγκάκη, Έφη Πατσιαούρα, Μαρία Σοφογιάννη, Μαρία Ταμπάκου, Ιουλία Τόλια.
Θωμάς Καλαμπαλίκης: Πίσω από όλα αυτά, είτε είναι θεατρικό είτε είναι άλλα έργα, υπάρχει μια ομάδα ανθρώπων η οποία δουλεύει, που στηρίζει.
Είναι η IΤAMOS Μουζάκι, εγώ, ο Νίκος Πολίτης, ο Αντώνης Ντάνης, ο Νίκος Μπαρδάνης, ο Δημήτρης Βασιλείου.
Υπάρχουν πάρα πολλοί φίλοι, συνεργάτες και εθελοντές.
Γιατί όλες αυτές οι δουλειές, που είναι κάτι περισσότερο από απλές, είναι σύνθετες δουλειές, αφορούν κόσμο και έχουν σοβαρό αντίκτυπο στην τοπική κοινωνία, δεν θα γίνονταν αν δεν ήταν ομαδικές δουλειές.
Εγώ νιώθω βαθιά ικανοποίηση ότι σιγά-σιγά πετυχαίνουμε τους στόχους μας και σας ευχαριστούμε, το ραδιόφωνό σας, για τη δυνατότητα που μας δώσατε να επικοινωνήσουμε όλο αυτό το έργο μας.
Βάσω Μπαλαμπάνη
