Έκανε καθημερινά πεζοπορία για λόγους υγείας ο Σοφοκλής, γιατί γνώριζε πως ο πατέρας της Ιατρικής Ιπποκράτης θεωρούσε το περπάτημα ως το καλλίτερο φάρμακο του ανθρώπου .
Βάδιζε γύρω στα τέσσερα χιλιόμετρα την ημέρα περιφερειακά της πόλης για να αποφεύγει τον συνωστισμό και την μεγάλη κυκλοφορία των αυτοκινήτων .Κάποιο απόγευμα αργά βγήκε έξω από την πόλη και βρέθηκε να περνά έξω από το μαντρί του γέρου φίλου του του Ξενοφώντα , ο οποίος διατηρούσε περί τα εξήντα πρόβατα και περί τα δέκα γίδια .
-Έλα του φώναξε ο Ξενοφώντας ,μόλις τελείωσα τις δουλειές . Κερνάω τσίπουρο με μεζέ αγγουράκια δικής μου παραγωγής .
-Τα σκυλιά ;
-Είναι δεμένα ,αλλά και να μην ήταν αν τα προστάξω δεν θα κάνουν ούτε βήμα .
Πέρασα στο εσωτερικό του του αυλόγυρου που ήταν ένα καταπράσινο λιβάδι . Καθίσαμε κάτω από μια τεράστια λεύκα στην οποία πηγαινοέρχονταν τα πουλιά .
-Στον παράδεισο είσαι Φόντα .
-Και ως γνωστόν ο παράδεισος είπε ο Ξενοφώντας συνορεύει με τη Κόλαση .Αργότερα θα καταλάβαινα γιατί το είπε .
Εκείνη την ώρα έξω από την πόρτα ,που απείχε περί τα εβδομήντα μέτρα από το σημείο που καθόμασταν ,στάθμευσε ένα επιβατικό μικρό αυτοκίνητο .
Έχεις πελάτες Ξενοφώντα ,είπα στο φίλο μου ,πουλάς γάλα εδώ ;
-Νέα παιδιά είναι ,δεν γνωρίζουν γάλα τι θα πει .
– Ξέχασα ,γεράσαμε Φόντα , ήρθαν να βρουν κατάλληλο μέρος για ερωτικά παιχνίδια τα παιδιά .
-Βράστα και άστα Σοφοκλή ,τη δόση τους παίρνουν .
Αντί να λαχταρούν τον έρωτα σαν νέα παιδιά ,αυτά έρχονται για να ΄΄φτιαχτούν ΄΄ με ναρκωτικά . Σε λίγο θα δεις να καταφθάνουν και άλλα αυτοκίνητα .
Φτιάξιμο είναι αυτό ή κατεδάφιση και χώρος ερειπίων ; Το αυτοκίνητο αυτό έχει μόνιμο στέκι την είσοδο του αγροκτήματος .
-Τα είδες καμιά φορά ;
-Πολλές φορές . Είναι πολύ καλά παιδιά και ευγενικά .
Η ώρα περνούσε ευχάριστα ,προβληματίστηκα πολύ με τα παιδιά ,αλλά και ξεχνούσα παρατηρώντας να καταφθάνουν στη λεύκα κατά δεκάδες για να κουρνιάσουν τα πουλιά .
Άρχισε να σουρουπώνει , σηκώθηκα και αφού ευχαρίστησα τον φίλο μου ξεκίνησα να φύγω .
Ρίξε κα μια ματιά στα παιδιά μου είπε ο Φώντας ,σαν πολύ αργούνε σήμερα .Φρόντισα να κοιτάζω διακριτικά ,αλλά σαν πλησίασα , άκουσα σιγανά να καλεί σε βοήθεια ο νεαρός .
Η Ελένη ψέλλισε δεν είναι καλά . Έτρεξα κοντά και το κορίτσι δεν είχε τις αισθήσεις του. Τους έβαλα και τους δυο στο πίσω κάθισμα και βιαστικά ξεκίνησα για το νοσοκομείο . Στο δρόμο έχασε τις αισθήσεις του και ο νεαρός . Σαν έφτασα στα επείγοντα έβαλαν σε φορεία τα παιδιά και τότε σάστισα πιο πολύ.
Αναγνώρισα το κορίτσι . Ήταν ανιψιά μου ,κόρη πρώτης μου εξαδέλφης μου που έμεινε σε άλλη γειτονιά .
Αμέσως την πήρα τηλέφωνο να την ενημερώσω .
Παραξενεύτηκα επειδή μόλις έμαθε τι συνέβη , έδειχνε σαν να γνώριζε τι είχε συμβεί από πριν .
Σε λίγο έφτασαν στο νοσοκομείο .Δεν τους ρώτησα κάτι ,βρίσκονταν στον κόσμο τους .
Ρώτησα το γιατρό μόλις βγήκε αν κινδυνεύουν τα παιδιά και μου απάντησε ψυχρά . Και
να γλιτώσουν τούτη τη φορά ,κάποια άλλη φορά δεν θα είναι τυχερά .
Όμως τα παιδιά δεν ήταν τυχερά ,πέθαναν και τα δυο.
Δυο ημέρες μετά την κηδεία επισκέφτηκα τους γονείς . Γνωρίζατε ρώτησα την ξαδέλφη μου ότι η Ελένη έπαιρνε ναρκωτικά ;
-Εδώ και δυο χρόνια κοντά . Ζούσαμε στη κόλαση .Χτυπούσε το τηλέφωνο και τρέχαμε σαν τρελοί .
Παράξενο την ημέρα της κηδείας κοιμηθήκαμε σαν άνθρωποι δίχως εφιάλτες .
Τώρα ευχόμαστε να μας πάρει γρήγορα ο θεός να βρεθούμε κοντά της .
Τα ναρκωτικά χτυπάνε την πόρτα του καθένα μας . Κανένας δεν μπορεί να εμποδίσει τη διακίνηση τους μέχρι και το τελευταίο χωριό .
Οι γονείς πρέπει να συμβουλεύουν και να προσέχουν τα παιδιά .
