Το ποτάμι κυλούσε αργά, από τα τελευταία μπουρίνια θολά και ανεβασμένα τα νερά. Τα πολύ βαθιά σημεία τα γνώριζα, το ποτάμι μου ήταν γνωστό από τα χρόνια τα παιδικά.
Πήγα για ψάρεμα γιατί δεν είχα λεφτά να αγοράσω θαλασσινά, αλλά ούτε και κάτι άλλο για φαγητό.
Έριξα τα αγκίστρια και περίμενα.
Ξαφνικά στο ποτάμι παρουσιάστηκε μια γριά που πάλευε με τα ορμητικά νερά για να σωθεί.
Δίχως δεύτερη σκέψη βούτηξα στα νερά και έβγαλα στην όχθη τη γριά.
-Μου έσωσες τη ζωή ,είπε η γριά με κίνδυνο της ζωής σου.
-Δεν κινδύνεψα γιαγιά, ξέρω το ποτάμι απ΄ έξω και ανακατωτά και κολυμπώ καλά. Αλλά και να πνιγόμουνα δεν θα έχανα και πολλά. Μόνος μου σε ένα χαμόσπιτο ζω και πάλι υπάρχουν μέρες που πεινώ. Όμως δεν παραπονιέμαι, γνωρίζω πως πεινάνε παιδιά. Κατάντησε κόλαση η ζωή.
-Επειδή με έσωσες θα σε ανταμείψω.
Όμως θέλεις πρώτα να απολαύσεις το κορμί μου, εδώ στην εξοχή είναι ειδυλλιακά και με μετά μιλάμε για το τι θα σου δώσω, λεφτά, ή κάτι άλλο ..Η απάντηση σου θα είναι οριστική.
Δεν γέλασα σκέφτηκα πως το έχει χαμένο η γριά
-Όχι, όχι δεν θέλω να σε εκμεταλλευτώ.
-Άμα χάνεις τις ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται πως θέλεις να πας μπροστά;
Χιούμορ σκέφτηκα πως έχει η γριά.
Ξαφνικά η γριά μεταμορφώθηκε σε μια νεράιδα με εξωτική ομορφιά.
Ζαλίστηκα και με κράτησε, θα έπεφτα στον ποταμό. Έγκλημα έκανα που αρνήθηκα, από το 2010 έχω να δω γυναίκα, δεν περισσεύανε λεφτά για γυναίκες, ούτε για ένα καφέ.
Νόμιζα ότι μετά την νομιμοποίηση των γκέι και την προβολή τους, παρελάσεις κ.λ.π., ενέργειες που συμβάλλουν στην αύξηση τους ,θα με κυνηγούσαν ακόμη και στο δρόμο οι γυναίκες. Μια με κυνήγησε στο δρόμο και με χτυπούσε με την τσάντα για απρεπή συμπεριφορά. Τι στο διάολο είχε στη τσάντα. Με χτύπησε το 2024 που ψηφίστηκε ο νόμος για το γάμο των ομοφυλόφιλων και ακόμη να φύγουν τα καρούμπαλα.
Όμως καλλίτερα που είπα όχι, που να ξέρω μετά από τόσο καιρό και τόσα που περνώ αν θα μπορώ.
-Είμαι νεράιδα απεσταλμένη του θεού και η αποστολή μου είναι να βοηθάω τους καλούς και να τιμωρώ τους άπληστους και τους κακούς.
-Καιρός ήταν, γίνεται χαλασμός στο κόσμο τον σημερινό. Πόλεμοι παντού κινδυνεύουμε με αφανισμό.
-Εσύ βέβαια θα έχεις ειδική μεταχείριση γιατί βούτηξες για να με σώσεις στον ποταμό .
-Να σε ρωτήσω πρώτα, υπάρχει θεός; Πολλοί άρχισαν να αμφιβάλλουν γιατί δεν επεμβαίνει να αποτρέψει πολλά δεινά.
-Μετά θάνατον ασχολείται με τους ανθρώπους ο θεός.
-Τότε τζάμπα οι προσευχές.
-Είσαι και βλάσφημος, μπορώ να σε κάνω να πνιγείς στον ποταμό και ας ξέρεις να κολυμπάς .
-Δεν με φοβίζει αυτό, πολλές φορές σκέφτηκα από μόνος μου να πνιγώ. Όμως σκεπτόμουνα τι είπε ο Καρυωτάκης και το απέφευγα.
Αν γνωρίζετε καλό μπάνιο είχε πει ,μην προσπαθείτε να πνιγείτε.
Πάλευε οκτώ ώρες στη θάλασσα ο φουκαράς και δεν κατάφερε να πνιγεί.
-Τέλος πάντων να σου δώσω λεφτά να τελειώνουμε. Λέγε πόσα θέλεις.
-Διακόσια ευρώ νομίζω καλά είναι.
-Τί…ι ,μπορώ να σου δώσω δυο εκατομμύρια και παραπάνω και εσύ ζητάς διακόσια ευρώ;
Είσαι άξιος της μοίρας σου. Μην κατηγορείς κανένα για την κατάντια σου , ούτε θεούς ,ούτε πολιτικούς.
-Μια και το ανέφερες τι προβλέπεις για τον Ε.Λ.Α.Σ .
-Δεν σώζεσαι με τίποτα εσύ, είπε η νεράιδα και εξαφανίστηκε.
-Τα διακόσια ευρώ φώναξα, όμως ήταν ήδη αργά, τα ζήτησα ξυπνητός .
Ο ύπνος δίπλα στο ποτάμι με τις ζέστες είναι μεθυστικός.
Έχασα κα τα αγκίστρια τελικά, τα τράβηξαν τα ψάρια ενώ κοιμόμουνα.
