Κατά 45 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού «ψήλωσε» η λίμνη Πλαστήρα μετά τις τελευταίες χιονοπτώσεις και βροχοπτώσεις που είχαμε, το τελευταίο διάστημα, στην περιοχή. Το γεγονός αυτό αποτελεί μια ιδιαίτερα θετική εξέλιξη και είναι πολύ σημαντικό σε ό, τι αφορά στη διασφάλιση υδατικών πόρων.
Ερωτηθείς για το θέμα από το Ηχόραμα 100,8 και την εκπομπή «Μεσημεριανό Μαγκαζίνο» (καθημερινά 13:00-14:00) με τη Βάσω Μπαλαμπάνη, ο δήμαρχος Λ. Πλαστήρα Παναγιώτης Νάνος τόνισε τα εξής:
«Έπεσε ένα πρόσθετο χιόνι προχθές την Κυριακή και το τοπίο είναι ακριβώς αυτό το οποίο θέλουμε.
Το δυνατό μας σημείο στη λίμνη Πλαστήρα, που είναι ένας χειμερινός προορισμός, είναι να είναι χιονισμένα τα βουνά, να καθρεφτίζονται μέσα στη λίμνη.
Η λίμνη έχει πάρει περίπου 45 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού και ουσιαστικά έχει επανακάμψει και έχει καλύψει τις απώλειες που είχαμε από την αρδευτική περίοδο.
Θα έλεγα ότι είναι μια πολύ καλή στιγμή».

Έρευνα περιβαλλοντικών επιπτώσεων
Στο μεταξύ, ο Δήμος Λίμνης Πλαστήρα έχει ξεκινήσει με το Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ) μια έρευνα για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που άφησαν οι πλημμύρες Ιανός και Daniel στο οικοσύστημα της λίμνης Πλαστήρα.
Σχετικά με το ζήτημα αυτό, ο δήμαρχος Λίμνης Πλαστήρα Παναγιώτης Νάνος τόνισε στο Ηχόραμα 100,8 τα ακόλουθα:
«Είναι ένα θέμα το οποίο το έχουμε αναδείξει.
Η αλήθεια είναι ότι εμείς έχουμε μια πάγια και σταθερή θέση.
Θέλουμε το κράτος, οι αρμόδιοι, οι υπηρεσίες να δουν ξανά το μέγεθος της καταστροφής που έχει συντελεστεί.
Δυστυχώς, είναι αθέατη αυτή η καταστροφή.
Διότι οι φερτές ύλες που έπεσαν από τις πλημμύρες Daniel και Ιανός έχουν, ουσιαστικά, αλλοιώσει τον πυθμένα, έχουν περιορίσει τη χωρητικότητα της λίμνης Πλαστήρα, συνεπώς και την ποσότητα των νερών.
Δεν θα κουραστώ να λέω ότι δεν είναι η ίδια λίμνη που φτιάχτηκε κάποτε.
Από τις δυο φυσικές καταστροφές, ο πυθμένας αλλοιώθηκε.
Άρα, πρέπει να ξαναδούμε ποια είναι η φέρουσα ικανότητα της λίμνης Πλαστήρα, ποιο είναι και το οικολογικό της όριο το οποίο πρέπει να θεσπιστεί και να επαναπροσδιοριστεί με τις νέες συνθήκες και, κυρίως, να δούμε τη λίμνη Πλαστήρα σαν μια περιβαλλοντική οντότητα και όχι ως μια δεξαμενή άντληση νερών για άρδευση.
Έχει και αρδευτικό χαρακτήρα. Ναι, πρέπει να στηρίξει το αγροτικό εισόδημα.
Ωστόσο, όμως, δεν είναι η κύρια πηγή που παραμένει, δυστυχώς, μέχρι σήμερα, άρδευσης του Θεσσαλικού κάμπου.
Γι ΄ αυτό και εμείς πιέζουμε να γίνουν και τα άλλα έργα, τα φράγματα Μουζακίου, Πύλης και Φαρσάλων έτσι ώστε να έχουμε περισσότερο νερό για το Θεσσαλικό κάμπο και η λίμνη Πλαστήρα να σταματήσει να καταπονείται και να υποβαθμίζεται το φυσικό περιβάλλον».
Βάσω Μπαλαμπάνη













