Το απόγευμα της Τρίτης 10 Φεβρουαρίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος χοροστάτησε στην ακολουθία του Εσπερινού επί τη ιερά μνήμη των Αγίων Βλασίου και Θεοδώρας της Αυγούστης, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Υπεραγίας Θεοτόκου «Σπηλαιωτίσσης» και των Αγίων Βλασίου και Θεοδώρας στη Κέρκυρα. Στον ιστορικό αυτό ναό φυλάσσονται ιερά λείψανα του Αγίου Ιερομάρτυρος Βλασίου, καθώς και το άφθαρτο ιερό λείψανο της Αγίας Θεοδώρας.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος στην ομιλία του, εξέφρασε καταρχάς τη βαθιά ευγνωμοσύνη του για την πρόσκληση και την ευλογία να βρίσκεται στους Παξούς, αλλά και στο νησί της Κέρκυρας και να συμμετέχει στην πανήγυρη των Αγίων Βλασίου και Θεοδώρας. Με ιδιαίτερη συγκίνηση αναφέρθηκε στον ιστορικό Ιερό Μητροπολιτικό Ναό, όπου, όπως τόνισε, αξιώθηκε να λάβει τον δεύτερο βαθμό της Ιερωσύνης, γεγονός που καθιστά την παρουσία του εκεί προσωπικά φορτισμένη και ευλογημένη.
Στάθηκε στην πνευματική χαρά της τοπικής Εκκλησίας, επισημαίνοντας ότι οι πιστοί καλούνται να γευθούν «την αγάπη και τα αισθήματα ευφροσύνης» που γεννά η τιμή των Αγίων. Αναφέρθηκε σύντομα και στην ιστορική διαδρομή του Ναού, ο οποίος αρχικά ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Βλάσιο, στη συνέχεια στην Υπεραγία Θεοτόκο τη «Σπηλαιώτισσα» και τελικά, με την τοποθέτηση της εικόνος της Αγίας Θεοδώρας, έλαβε τη σημερινή του μορφή και ευλογία.
Κεντρικό πρόσωπο της ομιλίας του αποτέλεσε η Αγία Θεοδώρα η Αυγούστα, την οποία χαρακτήρισε «ξεχωριστή προσωπικότητα», πάνω στην οποία η Χάρις του Θεού άφησε ανεξίτηλα τα χαρίσματά Της. Υπογράμμισε ότι η ανάδειξή της σε αυτοκράτειρα συνδέεται με τη βαθιά μεταμόρφωση που έφερε ο Χριστός στην ιστορία, ανυψώνοντας την προσωπικότητα της γυναίκας μέσα στην κοινωνία.
Πρώτο και θεμελιώδες γνώρισμα της Αγίας υπήρξε η σταθερή πίστη στον Ιησού Χριστό, την οποία κληρονόμησε από τους γονείς της. Η πίστη αυτή εκφραζόταν μέσα από την ευσέβεια, την ελεημοσύνη και την ταπείνωση. Η φιλανθρωπία της δεν ήταν απλή κοινωνική πράξη, αλλά καρπός καρδιάς που ζούσε σε κοινωνία με τον Θεό. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε, «η προσευχή είναι η πνοή και η τροφή της ψυχής», και αυτή η αδιάλειπτη σχέση με τον Θεό της έδωσε υγιή κοινωνική αντίληψη και πνευματική διάκριση.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Σεβασμιώτατος στη σύνεση που επέδειξε η Αγία κατά την περίοδο της Εικονομαχίας. Παρότι η ίδια τιμούσε κρυφά τις ιερές εικόνες, δεν ενήργησε παρορμητικά μετά τον θάνατο του εικονομάχου συζύγου της Θεοφίλου. Με διάκριση και «νοῦν συνετὸν κατὰ Χριστόν» άφησε να καταλαγιάσουν τα πράγματα και, επί Πατριαρχίας Αγίου Μεθοδίου του Ομολογητού, συγκάλεσε Σύνοδο, αποκαθιστώντας τη διδασκαλία της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου περί τιμής των ιερών εικόνων, «ότι ἡ τιμὴ ἐπὶ τὸ πρωτότυπον διαβαίνει».
Αναφέρθηκε επίσης στις προσωπικές της δοκιμασίες: στον δύσκολο γάμο της με τον Θεόφιλο, στις ηθικές εκτροπές του, αλλά και στην ταπείνωση που επέδειξε όταν ο αδελφός της Βάρδας την έκλεισε στη Μονή της Γαστρίας το 852. Παρότι μπορούσε να ξεσηκώσει στρατό και λαό υπέρ της, επέλεξε τον δρόμο της ταπείνωσης και της υπακοής, παραδίδοντας την αυτοκρατορία οικονομικά εύρωστη, αφού προηγουμένως είχε δαπανήσει αφειδώς για τους πτωχούς.
Ο Σεβασμιώτατος χαρακτήρισε την Αγία «φιλόσοφο του Αγίου Πνεύματος», κατά την έκφραση του Αγίου Μακαρίου του Αιγυπτίου, δηλαδή άνθρωπο που μεταμορφώνει τη ζωή του με την παρουσία του Θεού. Επισήμανε ότι έζησε «μαρτύριο συνειδήσεως», αντιτάσσοντας στα πάθη των οικείων της την αυτοκυριαρχία και την ειρήνη του Θεού που κατοικούσε μέσα της.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο εκκλησιαστικό γεγονός που συνοδεύει το όνομά της: «ἡ στερεώσασα τὴν Ὀρθοδοξίαν». Με πίστη, σύνεση και πνευματικό αγώνα επιβεβαίωσε την ορθόδοξη πίστη, ειρήνευσε τις καρδιές των ανθρώπων και αποκατέστησε τις ιερές εικόνες στους ναούς και στο παλάτι.
Ολοκληρώνοντας, ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται και ότι η αμαρτία εμφανίζεται με νέα πρόσωπα και μορφές. Το ζητούμενο είναι να μεταποιήσουμε την κοσμική ιστορία σε «ιερή ιστορία», ζώντας κατά Χριστόν. Ευχήθηκε η Χάρις του Θεού, δια πρεσβειών της Αγίας Θεοδώρας, να ενισχύει όλους στο έργο και τη διακονία τους, ώστε, μέσα στις σύγχρονες αποϊεροποιημένες καταστάσεις, να παραμένουν όρθιοι, βιώνοντας το μαρτυρικό φρόνημα και την κλήση της αγιότητας.
Την κυριώνυμη ημέρα της εορτής, το πρωί της Τετάρτης 11 Φεβρουαρίου 2026, τελέσθηκε Αρχιερατικό Συλλείτουργο στον ίδιο Ιερό Μητροπολιτικό Ναό, όπου βρίσκονται τεθησαυρισμένα το άφθαρτο σκήνωμα της Αγίας Θεοδώρας της Αυγούστης και τμήμα λειψάνου του Αγίου Ιερομάρτυρος Βλασίου, στο πλαίσιο των λατρευτικών εκδηλώσεων προς τιμήν των δύο Αγίων.
Στο Αρχιερατικό Συλλείτουργο συλλειτούργησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αχαΐας κ. Αθανάσιος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος.
Μετά την αρτοκλασία ευλογήθηκε το καθιερωμένο «χειμωνικό», το οποίο προσφέρεται προς τιμήν του Αγίου Βλασίου, Επισκόπου Σεβαστείας, σε ανάμνηση θαύματός του, σύμφωνα με την τοπική εκκλησιαστική παράδοση.
Οι λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν των Αγίων ολοκληρώθηκαν το απόγευμα της 11ης Φεβρουαρίου 2026 με την τέλεση της Παρακλήσεως και των Χαιρετισμών στην Αγία Θεοδώρα, μέσα σε κλίμα ευλάβειας και πνευματικής χαράς για τον λαό της Κέρκυρας.
Β.Γ.
