Ασχολείται με τον εθελοντισμό και τη φιλοζωία εδώ και 18 χρόνια, κάτι για την οποία αποτελεί τρόπο και στάση ζωής.
Ο λόγος για την Πρόεδρο του Σωματείου «Διασώζω Καρδίτσας» Ερμιόνη Γιαννακού η οποία πρόσφατα βραβεύτηκε για το έργο της από την Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς του Υπουργείου Εσωτερικών.
Αυτή ακριβώς ήταν η αφορμή για να την καλέσουμε στο Ηχόραμα 100,8 και να μας αφηγηθεί την ιστορία της, που είναι οι ιστορίες εκατοντάδων τετράποδων φίλων μας που χρειάστηκαν την ανθρώπινη βοήθεια για να επιβιώσουν, κάποια από αυτά κυριολεκτικά για να ζήσουν.
Η κ. Γιαννακού ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Μεσημεριανό Μαγκαζίνο» (καθημερινά 13:00-14:00) με τη Βάσω Μπαλαμπάνη, σε μια συνέντευξη γεμάτη ανθρωπιά, συγκίνηση και τρυφερότητα.
Αναλυτικά, η συνέντευξη της Ερμιόνης Γιαννακού στο Ηχόραμα 100,8 έχει ως εξής:
Ερώτηση: Στις 5/12/25, ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας Εθελοντή, παρευρεθήκατε και βραβευτήκατε στην πρώτη εκδήλωση απονομής των βραβείων «Ηρωικές Καρδιές 2025» που διοργάνωσε η Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς του Υπουργείου Εσωτερικών στην Αθήνα. «Μαζί καταφέραμε να σώσουμε αμέτρητα ζώα, και αυτό είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή», αναφέρατε σχετικά. Πως αισθάνεστε γι ΄ αυτή την τιμή και αναγνώριση του έργου σας;
Απάντηση: Είναι, βέβαια, τιμή μια τέτοια αναγνώριση.
Μια αναγνώριση που θεωρώ πως ανήκει σε κάθε εθελοντή που θυσιάζει πολλά από τη ζωή του, που σηκώνεται ακόμα και μεσάνυχτα ή ξημερώματα για να βοηθήσει ένα τραυματισμένο ζώο.
Προσφέρει το χρόνο και κομμάτια της ψυχής του και θυσιάζει τη δική του ζωή για να τα προλάβει όλα.
Αυτό το βραβείο ανήκει σε κάθε άνθρωπο που δεν γυρίζει το βλέμμα του αλλού, που προσφέρει το λίγο ή το πολύ.
Σε αυτούς τους ανθρώπους ανήκω και εγώ.
Ήταν ένα βραβείο που ναι, μου άφησε μια γλυκιά συγκίνηση αλλά είναι μια ελπίδα ότι τα ζώα δεν είναι αόρατα για το κράτος.
Από την εκδήλωση απονομής των βραβείων «Ηρωικές Καρδιές 2025»
Αλλά και εμείς οι εθελοντές δεν είμαστε αόρατοι.
Ερώτηση: Πάμε να γνωρίσουμε καλύτερα τη δράση και το εθελοντικό σας έργο. Μιλήστε μας για το Φιλοζωικό Σωματείο «Διασώζω Καρδίτσας», του οποίου είστε Πρόεδρος, και γενικότερα για τη δράση σας.
Απάντηση: Το Σωματείο «Διασώζω Καρδίτσας» δημιουργήθηκε πριν πολλά χρόνια.
Ήταν από την ανάγκη μας να μη μείνει κανένα ζώο αβοήθητο.
Ξεκινήσαμε πολλοί λίγοι άνθρωποι και με πολλή θλίψη, θα έλεγα, για ό,τι συνέβαινε γύρω μας.
Αλλά είχαμε και πολλή αγάπη.
Φθάνοντας στο σήμερα, έχουμε καταφέρει να διασώζουμε, να περιθάλπουμε, να στειρώνουμε, να θεραπεύουμε και να δίνουμε δεύτερες ευκαιρίες σε ζώα που η ζωή δεν τους φέρθηκε καλά.
Δεν κάνουμε απλά διασώσεις. Αλλάζουμε μοίρες.
Για εμάς είναι μια πράξη αγάπης.
Αλλά για τα ζώα είναι ζήτημα ζωής.
Ερώτηση: Οι φιλοζωικές οργανώσεις προωθούν την υιοθεσία των αδέσποτων ζώων ενώ πάντα τονίζουν την ανάγκη φροντίδας και προστασίας τους από διάφορους κινδύνους, όπως έλλειψη φαγητού και νερού, καιρικές συνθήκες, ανθρώπινη βία και πολλά άλλα. Έτσι είναι;
Απάντηση: Ναι. Είναι η ουσία.
Τα ζώα δεν πρέπει να είναι αόρατα.
Είναι ζωντανά πλάσματα που μοιράζονται τον ίδιο πλανήτη με τον άνθρωπο.
Έχουν δικαίωμα στη ζωή και εμείς οφείλουμε να τα προστατεύσουμε.
Η υιοθεσία σώζει ζωές.
Η στείρωση είναι ένα μεγάλο κομμάτι από μόνο του που σταματά τον κύκλο του πόνου, όπως το έχω στο μυαλό μου.
Εννοώ ότι γεννιούνται ζώα που δεν προλαβαίνουν να ζήσουν.
Χάνονται κάτω από τις ρόδες αυτοκινήτων ή πεθαίνουν αβοήθητα για διάφορους λόγους.
Αυτό μπορεί να εκλείψει σταματώντας τις ανεξέλεγκτες γέννες.
Για εμάς, είναι μεγάλης σημασίας η στείρωση.
Και, βέβαια, η κακοποίηση των ζώων από την πείνα, το κρύο, τη βία.
Είναι θέμα πολιτισμού.
Αυτές οι καταστάσεις δεν θα έπρεπε κανονικά να υφίστανται.
Και γι ΄ αυτό αγωνιζόμαστε όλοι εμείς που αγαπάμε τους τετράποδους φίλους μας.
Ερώτηση: Πόσο σημαντικό είναι τα μικρά παιδιά να αναπτύξουν από νωρίς τη φιλοζωία, την αγάπη για τα ζώα αλλά και την ενσυναίσθηση, την υπευθυνότητα, τη φροντίδα;
Απάντηση: Έτσι ακριβώς.
Όταν ένα παιδί μαθαίνει να φροντίζει ένα ζωάκι, μαθαίνει να σέβεται την ίδια τη ζωή.
Η ενσυναίσθηση, η υπευθυνότητα και η αγάπη δεν διδάσκονται μόνο μέσα από τα βιβλία αλλά από μέσα από τις πράξεις.
Ένα παιδί που μεγαλώνει μέσα στα ζώα γίνεται σίγουρα ένας καλός άνθρωπος και πιο υπεύθυνος.
Αλλάζω τον τρόπο που σκέφτεται ένας άνθρωπος κατά τη διάρκεια που πλάθεται σαν χαρακτήρας, όπως είναι να αλλάξουμε κάποιες νοοτροπίες.
Αν καταφέρουμε η νέα γενιά να ζήσει τη ζωή της με φροντίδα και αγάπη, πόσο πιο όμορφος θα είναι αυτός ο κόσμος;
Ναι, όντως. Παλεύουμε χρόνια και πηγαίνουμε στα σχολεία και προσπαθούμε να γνωρίσουμε και εμείς τα παιδιά και τα παιδιά εμάς.
Και να αλλάξουμε αυτή τη νοοτροπία που για χρόνια υπήρχε σαν μέρος της ζωής μας.
Ήρθε η στιγμή να αλλάξει αυτό.
Ερώτηση: Ποιο περιστατικό σας συγκίνησε ή σας συγκλόνισε περισσότερο και για ποιους λόγους;
Απάντηση: Είναι πάρα πολλά τα περιστατικά που έχουν χαραχτεί στην ψυχή μου τα οποία είναι απόδειξη ότι η ζωή μπορεί να νικήσει το θάνατο.
Θα σας αναφέρω ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Ο Μπέντζι είχε βρεθεί πριν πολλά χρόνια, βαριά άρρωστος.
Ο Μπέντζι βρέθηκε πριν από χρόνια πυροβολημένος
14 χρόνια μετά, είναι υγιέστατος και η οικογένεια που τον υιοθέτησε, του έκανε γενέθλια
Δεν υπήρχε τρίχα στο κορμί του, ήταν ένα δέρμα γεμάτο πληγές.
Τα δόντια του ήταν λιωμένα. Σαν να προσπαθούσε να δαγκώσει αλυσίδα για να ελευθερωθεί.
Και το πόδι του μπροστά ήτα διαλυμένο.
Στην κτηνιατρική εξέταση διαπιστώθηκε ότι τον είχαν πυροβολήσει και τον είχαν εγκαταλείψει να πεθάνει αβοήθητος.
Χρειάστηκε να ακρωτηριαστεί το πόδι του για να σώσουμε τη ζωή του. Η θεραπεία του κράτησε μήνες.
Κι όμως. Φθάνουμε στο σήμερα.
Ο Μπέντζι έχει πια υιοθετηθεί και πρόσφατα έλαβα μια φωτογραφία από την οικογένειά του που γιόρτασε τα 14α γενέθλιά του.
Κάθε τέτοια ιστορία είναι η δύναμή μας.
Ερώτηση: Τι σημαίνουν για εσάς τα ζώα; Και όλο αυτό το εθελοντικό έργο; Είναι ανιδιοτελής αγάπη; Είναι στάση ζωής;
Απάντηση: Έμαθα να ζω τη ζωή μου με σεβασμό και αγάπη όχι μόνο προς το συνάνθρωπο αλλά και προς όλα τα πλάσματα του Θεού που δεν μπορούν να επιβιώσουν μόνα τους. Χρειάζονται φροντίδα.
Η ενσυναίσθηση δεν είναι επιλογή. Είναι κάτι που βγαίνει από την ψυχή.
Εγώ προσωπικά δεν μπορώ να ξεπεράσω τον πόνο.
Δεν είναι απλώς εθελοντισμός. Είναι τρόπος ζωής.
Ερώτηση: Οι δικοί σας τετράποδοι φίλοι, ή καλύτερα τα ζωάκια με τα οποία συγκατοικείτε, ποιοι ή ποια είναι;
Απάντηση: Συγκατοικώ με πολλά ζώα. Ο αριθμός δεν είναι πάντα σταθερός.
Αυτή τη στιγμή είναι 16. Σε αυλή και σπίτι.
Τα περισσότερα είναι τυφλά, κουφά, με αναπηρίες.
Είναι εκείνα που βρέθηκαν εγκαταλελειμμένα σε μια ευάλωτη στιγμή της ζωής τους.
Επιλέγω να υιοθετώ ζώα που δεν είναι εύκολο να τα επιλέξει κάποιος.
Αυτός είναι ο τρόπος σκέψης μου.
Βοηθάω εκείνα που έχουν τις ελάχιστες πιθανότητες να υιοθετηθούν.
Ερώτηση: Ένα καταληκτικό μήνυμα; Τι θα θέλατε να πείτε σε όσους μας ακούνε;
Απάντηση: Ο κόσμος δεν αλλάζει με μεγάλες θεωρίες αλλά με πράξεις.
Ένα ζώο που πεινάει, που υποφέρει, χρειάζεται κάποιον να σταθεί δίπλα του.
Αν δείτε ένα ζώο σε ανάγκη, μην προσπεράσετε.
Μπορεί να είστε ο μόνος άνθρωπος εκείνη τη στιγμή που μπορεί να βοηθήσει.
Μια μικρή πράξη δικής σας, έχει τόσο μεγάλη σημασία για το ζώο που μπορεί να του αλλάξει όλη του τη ζωή.
Η φιλοζωία δεν είναι κάτι μακρινό ή δύσκολο.
Είναι απλώς η επιλογή να είμαστε πιο ανθρώπινοι.
Αν κάποιος επιθυμεί να στηρίξει κάποιο φιλοζωικό σωματείο, μπορεί να το κάνει με πολλούς τρόπους.
Μέσα από κάποια προσφορά, με φιλοξενία, με μια κουβέρτα που θα φέρει, ένα σπιτάκι, με μια οικονομική ενίσχυση στο λογαριασμό του σωματείου.
Είναι πολύτιμη η βοήθεια.
Εγώ προσωπικά προσφέρω τον εθελοντισμό μου 18 χρόνια τώρα.
Είναι στάση ζωής!!!
Βάσω Μπαλαμπάνη
