Ο χρόνος μέχρι τις εκλογές του 2028 για το Δήμο Καρδίτσας φαίνεται πολύς, αλλά στην πραγματικότητα οι βάσεις για μια νικηφόρα συμπαράταξη των προοδευτικών δυνάμεων πρέπει να μπουν από τώρα. Το πρώτο βήμα μπορεί να έγινε τον περασμένο Οκτώβριο, αλλά πρέπει άμεσα να προχωρήσουμε οργανωτικά με γνώμονα την ενότητα και τη διασφάλιση του πλαισίου συνεργασίας. Η καθολική απαίτηση της πλειοψηφίας της κοινωνίας για μία εναλλακτική πρόταση για την Καρδίτσα επανέρχεται στο προσκήνιο, όχι ως ιδεολογική πολυτέλεια, αλλά ως επιτακτική ανάγκη αλλαγής της σημερινής απογοητευτικής κατάστασης της παρούσας δημοτικής αρχής. Η ιστορία των τελευταίων εκλογών υπήρξε διδακτική για όλους μας. Η αυτοκριτική και η διεξοδική ανάλυση των αιτιών της ήττας σε ηγετικό επίπεδο, πραγματοποιήθηκε με απόλυτη ειλικρίνεια και παρήχθησαν χρήσιμα συμπεράσματα. Τα λάθη αυτά δεν πρέπει να επαναληφθούν επουδενί και επιβάλλεται αυτή την φορά η κοινή λογική της ενότητας να υπερισχύσει της όποιας προσωπικής φιλοδοξίας.
Η ενότητα δεν είναι μια απλή μαθηματική πρόσθεση των ποσοστών που λάβαμε στις τελευταίες δημοτικές εκλογές. Είναι μια βαθιά πολιτική πράξη ευθύνης που θα μπορέσει να δώσει την νίκη. Το 2028 δεν μπορεί να είναι μια μάχη προσώπων, αλλά μια συνάντηση ιδεών με αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά. Χρειαζόμαστε την εμπειρία των στελεχών που ξέρουν να κινητοποιούν τον κόσμο στις γειτονιές και τα χωριά και μπορούν να προωθήσουν το πρόγραμμα μας. Χρειαζόμαστε τη γνώση των επιστημόνων που μπορούν να σχεδιάσουν μια πόλη ανθεκτική στην κλιματική κρίση και να προσφέρουν με τις γνώσεις τους. Χρειαζόμαστε τη φωνή της νέας γενιάς που ζητά μια Καρδίτσα σύγχρονη, ψηφιακή και ανθρώπινη και πρέπει να τους ακούσουμε.
Η πόλη μας δεν έχει την πολυτέλεια του διχασμού. Οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να γίνουν η φωνή της λογικής και της διεκδίκησης. Μια ενιαία παράταξη, που θα αγκαλιάζει από τον απλό αγρότη και τον επαγγελματία μέχρι τον επιστήμονα και τον νέο άνθρωπο και θα μπορεί να ασκήσει την πίεση που χρειάζεται στην κεντρική εξουσία. Το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα μικρότερα προοδευτικά κόμματα οφείλουν να αφήσουν την τοπική κοινωνία να αποφασίσει, αντί να επιβάλλουν «χρίσματα» που συχνά διχάζουν παρά ενώνουν. Εάν κάποιοι ονειρεύονται αποτυχημένους πολιτευτές με μηδενική αυτοδιοικητική εμπειρία ως υποψήφιους Δημάρχους να το ξεχάσουν. Τον κύριο λόγο επιβάλλεται να έχουν τα πρόσωπα, το πρόγραμμα και οι ικανότητες, αφήνοντας στο περιθώριο τους κομματικούς μηχανισμούς και τις πολιτικές αντιπαραθέσεις. Η Καρδίτσα χρειάζεται ένα «Συμβόλαιο Ενότητας» που θα συνδυάζει την τεχνοκρατική επάρκεια με την κοινωνική ευαισθησία.
Η υπέρβαση των προσωπικών φιλοδοξιών είναι το ελάχιστο χρέος απέναντι σε όσους ακόμα παλεύουν με τις συνέπειες των καταστροφών και την απαξίωση. Η συμπόρευση Γεννάδιου και Ξυλομένου –και όλων των υγιών δυνάμεων του τόπου– θα στείλει ένα ηχηρό μήνυμα: Η Καρδίτσα δεν είναι πια παρατηρητής των εξελίξεων, αλλά πρωταγωνιστής της μοίρας της. Αν οι προοδευτικές δυνάμεις εμφανιστούν ξανά κατακερματισμένες, το αποτέλεσμα είναι ήδη προδιαγεγραμμένο. Η ευθύνη βαραίνει πλέον εμάς τους ίδιους τους πρωταγωνιστές.
