Συνάδελφοι, Την 1η Οκτώβρη δίνουμε αποφασιστικά, μαζική, οργανωμένη απάντηση στα αντεργατικά σχέδια της κυβέρνησης, της μεγαλοεργοδοσίας και των δυνάμεων που στηρίζουν και προωθούν τα συμφέροντα της.
Το νομοσχέδιο, που επιβάλλει 13 ώρες φτηνότερης εργασίας, δεν προωθείται για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα μας, όπως το μεγάλο κόστος ζωής και την ακρίβεια που δεν μας αφήνει να ανασάνουμε. Είναι απαίτηση των βιομηχάνων, των μεγάλων κατασκευαστικών εταιρειών, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και έρχεται να προστεθεί στους εκατοντάδες αντεργατικούς νόμους που έχουν ψηφιστεί από όλες τις κυβερνήσεις τα προηγούμενα χρόνια.
Σύμφωνα με αυτό το έκτρωμα, θα πηγαίνουμε στη δουλειά 7 το πρωί, θα τελειώνουμε μετά τις 8 το βράδυ και θα αμειβόμαστε με λιγότερα χρήματα όχι μόνο σε σχέση με αυτά που παίρναμε στις αρχές της δεκαετίας του 2010 αλλά ακόμα και με αυτά που παίρναμε λίγους μήνες νωρίτερα.
Η προσαύξηση της υπερωριακής απασχόλησης δεν θα υπόκειται σε ασφαλιστικές εισφορές που σημαίνει ότι ακόμη και αν δουλεύουμε τις ίδιες ώρες που δουλεύαμε θα παίρνουμε λιγότερο δωρόσημο και θα έχουμε χειρότερες προϋποθέσεις στο ύψος της σύνταξης η οποία θα είναι ακόμα χαμηλότερη από τις σημερινές, ήδη πενιχρές συντάξεις.
Η 13ωρη δουλειά είναι το σκαλοπάτι που θα λύσει τα χέρια της εργοδοσίας να επιβάλλει ένα στεγνό μεροκάματο με περισσότερες ώρες εργασίας. Είναι το επικίνδυνο πλαίσιο μέσα στο οποίο ο κίνδυνος να σακατευτούμε και να σκοτωθούμε, προκειμένου να φέρουμε ένα μεροκάματο στο σπίτι, μεγαλώνει.
Είναι η βάρβαρη πραγματικότητα που διαμορφώνεται βήμα-βήμα και νομιμοποιείται με την ψήφιση κάθε φορά νέων αντεργατικών νόμων.
Η κυβέρνηση, όπως ακριβώς και οι προηγούμενες, εγκληματεί απέναντι στη ζωή μας και μας κοροϊδεύει κατάμουτρα λέγοντας ότι αυτά τα μέτρα είναι για το καλό μας και ακόμη χειρότερα ότι τα ζητάνε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Η ξετσιπωσιά και η αγριότητα τους δεν έχει όρια. Δεν υπάρχει κανένας εργαζόμενος, κανένας οικοδόμος που να θέλει να δουλεύει από το πρωί ως το βράδυ, ρίχνοντας μπετά στην οικοδομή, σιδερώνοντας πλάκες, σοβατίζοντας και χτίζοντας τοίχους μέχρι να λιώσουν τα κόκκαλα του.
Οι οικοδόμοι, οι εργαζόμενοι στις Κατασκευές, θέλουμε μεροκάματα και μισθούς που να μπορούν να καλύψουν τις οικογενειακές μας ανάγκες και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του σήμερα.
Διεκδικούμε 7ωρο-5νθημερο-35ωρο. Είμαστε άνθρωποι και όχι μηχανές.
Θέλουμε να πηγαίνουμε στη δουλειά μας και να γυρίζουμε γεροί στα σπίτια μας.
