Μέρες μετά την ανάσταση θυμήθηκα μια επιγραφή που είχα δει στο τρίτο νεκροταφείο της Αθήνας σε ένα παλαιό χορταριασμένο αλλά μαρμάρινο τάφο. Ημερομηνία θανάτου 1780 μ.χ . ‘Προσδοκώ ανάσταση νεκρών’ .
Θα ανήκει σκέφτηκα σε πλούσιο που περνούσε στη ζωή καλά και γι΄αυτό επιθυμούσε να επιστρέψει στη γη , όπως έλεγε στην επιγραφή. Αν ζούσε σήμερα ,όπως η πλειονότητα ,ίσως να μην το επιθυμούσε.
Βρέθηκα εκεί για κηδεία και έβλεπα τους τελετάρχες να σφύζουν από ζωή . Εκτός των οικείων ο θάνατος εδώ φαντάζει γιορτή . Μεγάλα τα κέρδη για πολλούς .
Βυθίστηκα σε περισυλλογή για τη μάταιη ζωή.
Με έβαλε σε σκέψεις η επιγραφή .
‘ Προσδοκώ ανάσταση νεκρών ’ .
Με προβλημάτισε πολύ και το μυαλό μου ταξίδευε .
Έπιασα με τον θαμμένο στον τάφο νοερή συζήτηση .
-Για να κάνεις τι την θέλεις την ανάσταση ;
-Να κατέβω στη γη να συναντήσω τους δικούς μου ,τους φίλους μου και άλλους ανθρώπους που δεν γνώρισα ποτέ .
-Δεν τους βλέπεις εκεί που είσαι όλους αυτούς ;
-Που εκεί;
-Εκεί που είσαι .
Πάψε αμαρτωλέ ,άκουσα τον παπά ,μην με καθυστερείς ,περιμένουν άλλοι πέντε ,σεβάσου τους νεκρούς .
– Δεν υπάρχουν άλλοι ιερείς ;
-Είναι όλοι κλεισμένοι ,δεν βλέπεις τι γίνεται εδώ ;
Είχε δίκιο ,οι νεκροφόρες κουβαλούσαν συνεχώς .
-Κάθε μέρα έχετε δουλειά ;
– Δοξασμένος νάναι ο θεός .
Καθίκι είπε σιγανά , με παρέσυρες ,που θα με πας .
-Συνέχισα τη συζήτηση με το νεκρό ,δεν τους βλέπεις εκεί που είσαι τον ξαναρώτησα τους συγγενείς και φίλους.
-Εδώ ούτε τη μύτη μας δεν βλέπουμε ,το σκοτάδι είναι βαθύ.
-Στο παράδεισο είσαι ή στην κόλαση ;
-Αυτά είναι παραμύθια , δεν υπάρχει τίποτα ,μόνο σκοτάδι . Εδώ βρίσκεσαι όπου ήσουνα πριν να γεννηθείς .
Θυμάσαι τίποτα από τα χρόνια πριν να γεννηθείς ;
-Με κοροιδεύεις , αφού δεν υπήρχα .
-Άλλο τόσο θα υπάρχεις κα μετά τον θάνατο σου ,γι΄ αυτό προσδοκώ την ανάσταση .
Δεν είδες εκεί το θεό, το Χριστό, την Παναγία και όλους τους υπόλοιπους ;
-Δεν τους είδα όταν έβλεπα και ζούσα στο φως ,τώρα δίχως μάτια θα τους δω ;
΄Περίεργο φαντάζει οι άνθρωποι με τέτοια λογική ,
βαθιά την πίστη νάχουνε πως το θεό στη γη , ποτέ κανείς
τους δεν θα δει όσο είναι ζωντανοί και θέλουν να πιστεύουν,
πως θα τον δουν νεκροί
-Βλέπει το πνεύμα ,άκουσα μια φωνή.
-Το πνεύμα βλέπει ,οι τοίχοι έχουν αυτιά και οι περισσότεροι άνθρωποι κοιμούνται σε όλη τους τη ζωή βαθιά .
Τη πάτησα ,ψιθύρισα
-Γιατί;
-Είμαι πιστός και αυτό με καθηλώνει σε πολλά. .
-Εάν είσαι χωρίς συμφέρον είσαι αγαθός .
-Θέλεις να σου πω που βρίσκονται αυτοί που θέλεις να συναντήσεις και θέλεις να αναστηθείς ;
-Που βρίσκονται .
-Όλοι είναι μαζί σου εκεί ,είναι νεκροί. Ακόμη και η μνήμη σου εδώ είναι νεκρή.
Μετά από αυτό που του είπα δεν μίλησε ούτε αυτός ,ούτε εγώ.
Νεκρική σιγή. Μάταιη είναι η ζωή.
Μόνο τον παπά άκουσα να ψελλίζει , που θα με πας , θα έρθει και η δική σου η σειρά .
Να δω τότε αν θα μιλάς.
