Tag Archive | "Νταλαγιώργος"

Tags: , ,

Επιμνημόσυνη δέηση για τους κεκοιμημένους ενορίτες στην Κρανιά

Posted on 16 Απριλίου 2019 by admin

Επιμνημόσυνη δέηση για όλους τους κεκοιμημένους ενορίτες τελέστηκε την Κυριακή 14 Απριλίου 2019 στους Αγίους Αναργύρους Κρανιάς Μουζακίου, όπου στο τέλος το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο τίμησε το απερχόμενο Εκκλησιαστικό Συμβούλιο τον κο Βραντζα Χρήστο και τον Κο Κουτσιανα Ματθαίο, προσφέροντας μία Εικόνα τις Παναγίας Βασίλισσας ευχαριστώντας για την διακονία τους στην Εκκλησία και Ενορία των Αγίων Αναργύρων.  Τέλος ο Πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου προσέφερε Δίπλωμα Ευχαριστίας στον Πρόεδρο της Τ.Κ. Κρανέας κον Θωμα Κοτρωτσιο, ο οποίος δεν θα υποβάλλει εκ νέου υποψηφιότητα στις επερχόμενες Δημοτικές Εκλογές.

«Η Ενορία των Αγίων Αναργύρων και το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου απονέμει το παρόν δίπλωμα ίνα ευχαριστήσωμεν τον αξιώτιμον Πρόεδρον της Τ.Κ. Κρανέας Θωμαν Κοτρωτσιον τω συμβάλλοντι τα μέγιστα εις την Ενορία των Αγίων Αναργύρων κατά την θητείαν του ως Πρόεδρος της Τ.Κ. Κρανέας-Αγίων Αναργύρων και συγχαίροντες Υμάς επί τη πολυσημάντω κοινοφελή και ευγενή προσφορά, επιδαψιλεύομεν Υμίν πλουσίαν τη χάριν του Θεού δια πρεσβειών του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου των Αγίων και Ιαματικών Αναργύρων και της Υπερενδόξου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου της Βασιλίσσης.»

Comments (0)

Tags: , ,

Eκκλησία: Το Αντίδωρο της Ελπίδας στην επανάσταση του 1821

Posted on 22 Μαρτίου 2019 by admin

Οι Εθνικοί Αγώνες του Ελληνικού Γένους μας ήταν μπροστά πάντοτε η Εκκλησία, με τους Επισκόπους, τους παπάδες και τους Καλογέρους, στο πλευρό των πολεμιστών, των τραυματισμένων μαχητών, των πεινασμένων παιδιών, των νεκρών.   Η πόρτα της Εκκλησίας σε όλους τους αγώνες δεν έμεινε ποτέ κλειστή, κι’ αυτό το πλήρωσε ακριβά, με το αίμα όλων των σφαγιασθέντων Επισκόπων, Παπάδων και Καλογέρων.  Με βάση την αψεγάδιαστη και ανελέητη γυμνή αλήθεια των αριθμών θα μπορούμε πλέον να μιλούμε για μικρή ή μεγάλη συμμετοχή αυτών στην παλιγγενεσία και να παύσουν επί τέλους οι μεγαλοστομίες για αόριστες  «εκατόμ­βες»  θυμάτων αλλά και οι γκρίνιες και μεμψιμοιρίες των επι­κριτών ότι μόνο 2-3 ήταν οι αρχιερείς που έλαβαν μέρος στον αγώνα. Από τους 200 λοιπόν αρχιερείς, που υπήρχαν σ’ ολόκληρη την Οθωμανική αυτοκρατο­ρία, μαρτυρούνται να :

α)  Έλαβαν ενεργό μέρος, στον αγώνα επώνυμα και αδιαμφισβήτητα, 73 ιεράρχες, δηλ. ποσοστό 36,5%.

β) Είναι γνωστοί ότι δοκιμάσθηκαν, φυλακίσθηκαν, βασανίσθηκαν κ.λπ. 42 αρχιερείς, δηλ. ποσοστό 21,0% και

γ) Μαρτυρείται ότι θυσιάσθηκαν για την ελευθερία, είτε από βασανιστήρια και θανατώσεις των Τούρκων είτε στις πολεμικές συρράξεις, 45 αρχιερείς, δηλ. ποσοστό 22,5%

Γενικό ποσοστό  80,0%

Αν όμως ληφθεί υπόψη ότι οι πλείστοι αρχιερείς της Μ. Ασίας, της Συρίας, της Σερβίας ή Βουλγαρίας λόγω αδιαφο­ρίας ή αδυναμίας των χριστιανών των περιοχών αυτών, δεν έλαβαν μέρος στους αγώνες, τότε το ποσοστό των αρχιερέων της Ελληνικής χερσονήσου, δηλ. από τη Θράκη, τη Μακε­δονία και τα δυτ. παράλια της Μ. Ασίας και κάτω είναι ασφαλώς πολύ υψηλότερο, που φθάνει οπωσδήποτε γύρω στα 90% του συνολικού αριθμού των αρχιερέων.

Όλα αυτά μάταια προσπαθούν κάποιοι να τα σκεπάσουν, να τα θάψουν, να τα εξαφανίσουν, ξεχνώντας φυσικά ότι είναι Ιστορία και η Ιστορία είναι η προφητεία του μέλλοντος .  και πρέπει να διδαχθεί από αυτήν το κάθε έθνος σα να ήταν πολύτιμος Διδάσκαλος.  Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης π. Αυγουστίνος Καντιώτης είπε χαρακτηριστικά σε ομιλία του κατά την τέλεση της Δοξολογίας στις 25-03-1972: «Λαός, ο οποίος λησμονεί την Ιστορία του και δεν φροντίζει να διδαχθεί από το παρελθόν, είναι σαν δένδρο που αποκόπτεται από τις ρίζες του, είναι λαός καταδικασμένος σε παρακμή και εξαφάνιση.  Καρδιά της Ελλάδος είναι η πίστη μας, είναι η Ορθοδοξία.  Ζει σώμα χωρίς καρδιά;  Αν μπορεί να ζήσει το σώμα χωρίς την καρδιά, έτσι μπορεί να ζήσει και η Ελλάς χωρίς την Ορθοδοξία… και σεις να είστε πιστά τέκνα της Ελλάδος, να είστε η καρδιά της Ελλάδος και όταν η πατρίς έχει τοιούτους Έλληνας τότε «Της Βασιλείας Αυτής ούκ έστε τέλος».

Και εμείς, οι Έλληνες Καρδιτσιώτες γνωρίζουμε πολύ καλά τι θα πει ΘΥΣΙΑ ΙΕΡΑΡΧΟΥ ! Όταν ο Αρχιεπίσκοπος Φαναρίου και Άγιος Σεραφείμ, γύρισε από περιοδεία στα χωριά των Αγράφων, πήγε πεσκέσι στον Αγά υποβάλλοντας τα σέβη του, κάστανα και καρύδια τα οποία μάζεψε στο δρόμο της επιστροφής για την Αρχιεπισκοπή στο Φανάρι Καρδίτσας.  Κι επειδή οι Τούρκοι του απέδωσαν την κατηγορία της συνωμοσίας και εξεγέρσεως με τον Τρίκκης Διονύσιο και του ζητήθηκε το ίδιο πράγμα που ζητούσαν και στον Ιερομόναχο Αθανάσιο Διάκο και στον Παπαφλέσσα αλλά και σε άλλους, να αλλάξει δηλαδή την πίστη του, η κατάληξη του Αγίου μας Σεραφείμ, ήταν το μαρτύριο και ο θάνατος «για του Χριστού την Πίστην την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερίαν».  

Αδελφοί μου, ο Στρατηγός Μακρυγιάννης αναφέρει τα εξής:  «Οι αγωνισταί βάστηξαν την θρησκείαν τους τόσους αιώνες με τους Τούρκους-και τους κάναν τόσα μαρτύρια και την βάσταξαν˙ και λευτέρωσαν και την Πατρίδα τους, αυτείνοι με την θρησκεία τους, οπού ήταν πεντακόσιοι Τούρκοι εις τον αριθμόν κι αυτείνοι ένας και χωρίς τ’ αναγκαία του πολέμου και την μάθησιν οι περισσότεροι˙ και τ’ άρματά τους δεμένα με σκοινιά. Καί η πίστι εις τον Θεόν-λευτέρωσαν την Πατρίδα τους».

Πέρασαν 198 χρόνια από τότε που στα Δερβενάκια ο Γέρος του Μωριά Κολοκοτρώνης, παρακαλούσε την Παναγιά να εμψυχώσει τους Έλληνες, από τότε που η Μπουμπουλίνα εδόξαζε τον Τριαδικό Θεό που έχασε τον σύζυγο και τον πρεσβύτερο υιό της για την πατρίδα, από τότε που ο Κανάρης εόρτασε την νίκη του καταποντισμού της Τουρκικής Ναυαρχίδος, ανεβαίνοντας ξυπόλητος στον Αϊ-Νικόλα για να προσκυνήσει, εκεί που κοινώνησε τον Χριστό πριν ξεκινήσει το τόλμημα. Στα ιερά τους κόκαλα θεμελιώθηκε το κράτος του Νέου Ελληνισμού. Αλήθεια, δύο ερωτήματα προβάλλουν επιτακτικά:

  1. Πως εκδηλώνουμε την ευγνωμοσύνη και τιμή προς τους ήρωες του 1821; και

2.Πόσο ακλόνητη και δυνατή είναι η πίστη μας στην πρόνοια του Θεού και στην προστασία της Παναγίας;

Του Πρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου

Comments (0)

Tags: , ,

Ιερά Αγρυπνία στους Αγίους Αναργύρους Κρανιάς

Posted on 31 Ιανουαρίου 2019 by admin

Την Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2019 εις τον Ιερόν Ναόν Αγίου Γεωργίου στους Αγίους Αναργύρους Κρανιάς Μουζακίου Καρδίτσης, θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία από 8:30 Μ.Μ. εως 12:30 βραδινή, δια την Δεσποτικήν Εορτή της Υπαπαντής, τιμώντας το πάνσεπτον πρόσωπον της Παναγίας Βασίλισσας ως Μητέρα του Κυρίου μας.

Comments (0)

Tags: , ,

4η Ορθόδοξη Συνάντηση για νέους και γονείς

Posted on 17 Ιανουαρίου 2019 by admin

Την Κυριακή 20 Ιανουαρίου και ώρα 5:30μ.μ. θα πραγματοποιηθεί η 4η Ορθόδοξη Συνάντηση για νέους και γονείς με θέμα: «Η Οσιότητα του βίου». Προηγείται Ιερά Παράκληση στις 5:00 μ.μ. στους Αγίους Αναργύρους.

Comments (0)

Tags: , ,

Χριστούγεννα: Το μυστήριο της Θεού συγκαταβάσεως

Posted on 24 Δεκεμβρίου 2018 by admin

Ακούγοντας όλο και περισσότερο την υμνολογία «Χριστός Γεννάται δοξάσατε…», αλλά και ψηλαφώντας την προετοιμασία μέσα στους υπέροχους ύμνους και στις εικόνες που μας παρουσιάζονται για την μεγάλη ημέρα των Χριστουγέννων, σκεφτόμουν πως πραγματικά, μέσα στην Εκκλησία βιώνουμε το μυστήριο της Βασιλείας του Θεού.  Το ερώτημα είναι γιατί εμείς οι Χριστιανοί το ξεχνούμε και πως μπορούμε να επιστρέψουμε σ’ αυτό;

Αυτό συμβαίνει επειδή δεν αγαπούμε τον Θεό «…εν’ όλη τη καρδία και εν όλη τη ψυχή  και εν όλη τη διανοία και τον πλησίον ως σεαυτόν» (Ματθ. 22-37).  Παραβαίνουμε δηλαδή την πρώτη μεγάλη εντολή που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο, και γι’ αυτό δεν μπορούμε να υπακούσουμε σε άλλη εντολή, διότι σε αυτές τις «δύο» εντολές «…όλος ο Νόμος και οι προφήται κρέμανται» (Ματθ. 22-40).  Λέγει χαρακτηριστικά ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: «Μερικοί σκέφτονται πως ο Κύριος γεννήθηκε και έπαθε από αγάπη για τον άνθρωπο ˙  επειδή όμως δεν βρίσκουν μέσα τους την αγάπη, διαλογίζονται πως αυτό έγινε κάποτε παλιά και πέρασε.  Όταν όμως η ψυχή μας γνωρίσει την αγάπη του Θεού, τότε αισθάνεται καθαρά πως ο Κύριος είναι ο Πατέρας μας, ο γνησιότατος, ο πλησιέστατος, ο πιο αγαπημένος, ο αγαθότατος και δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από το ν’ αγαπάς τον Θεό με όλο το νου και την καρδιά και τον πλησίον σαν τον εαυτό σου.  Κι όταν πια εγκατασταθεί μέσα μας αυτή η αγάπη, τότε όλα χαροποιούν την ψυχή».

Αποξενωθήκαμε από τον Θεό!  Απομακρυνθήκαμε!  Δεν Εκκλησιαζόμαστε γιατί δεν το θεωρούμε σημαντικό!  Δεν προσευχόμαστε !  Δεν νηστεύουμε !  Ξέρετε γιατί;  Γιατί δεν αγαπάμε τον Θεό και δεν θέλουμε να είμαστε «οι ταπεινοί ποιμένες τις φάτνης».  Δεν μας ζητά τίποτε απ’ όλα αυτά ο Θεός… μόνο να τον αγαπάμε.  Αλλά όταν τον αγαπήσουμε πραγματικά, θέλουμε να τον ψηλαφήσουμε, στην Εκκλησία,  στην Θεία Γέννηση της κάθε Θείας Λειτουργίας.  Θέλουμε να νηστέψουμε γι’ Αυτόν, για να του προσφέρουμε κι εμείς, όπως οι Μάγοι, την θυσία… και φυσικά εξομολογούμαστε για να προσφέρουμε στο Θεό τις αμαρτίες μας, όπως ζήτησε ο Κύριός μας από τον Όσιο Ιερώνυμο, όταν διακονούσε στο Πανάγιο Σπήλαιο της Βηθλεέμ.  Κοντοζύγωναν Χριστούγεννα και στην Βασιλική της Γεννήσεως, ο Όσιος Ιερώνυμος άναβε τα καντήλια και ρίγη διαπερνούσαν το σώμα του γιατί ο ίδιος ζήτησε να φροντίζει, σα μικρό παιδί, το σπήλαιο της Γεννήσεως.  Στην ησυχία της νύχτας, η πιο γλυκιά φωνή του κόσμου καλούσε τον Όσιο.  – «Ιερώνυμε… τι θα μου προσφέρεις για την ημέρα της Γέννησής Μου;».  –«Κύριε… για Σένα τα ‘χω αφήσει όλα.  Για τη δική Σου αγάπη.  Η καρδιά μου ολόκληρη, η ζωή μου είναι δικιά σου.  Τι άλλο έχω να σου προσφέρω;».  – «Κι όμως, Ιερώνυμε, έχεις κάτι ακόμα που το ξεχνάς … Θέλω τις αμαρτίες σου!».  –« Τις αμαρτίες μου, Πανάγιε Θεέ; Τι να την κάνεις τέτοια σιχαμερή προσφορά;»  -«Μα γι’ αυτές ήρθα στον κόσμο, Ιερώνυμε.  Αυτές ζητώ από κάθε άνθρωπο, για να τον καθαρίσω». Αυτό ήταν το δώρο του Οσίου στον Χριστό… το πιο ακριβό δώρο απ’ όλα τα μαλάματα του κόσμου.

Αδελφοί μου,  «ο Θεός πτωχεύει την εμήν σάρκα, ίνα εγώ πλουτήσω την αυτού Θεότητα… κενούται της εαυτού δόξης επί μικρόν, ίνα εγώ της εκείνου μεταλάβω πληρώσεως». Ο Θεός έρχεται να κενωθεί, να πτωχεύσει, να κριθεί, να σταυρωθεί, να κατέλθει στον Άδη, να αναστηθεί και να αναληφθεί, για να φανερώσει την αγάπη Του για τον άνθρωπο.  Έρχεται να βαστάξει όλες τις ασθένειές μας και να σηκώσει όλα τα ανομήματά μας, να μεταμορφώσει όλες τις απελπιστικά ανθρώπινες καταστάσεις που βιώνουμε, σε γνώση της δυνάμεως της Αναστάσεώς Του. Γι’ αυτό εάν θέλουμε να ζήσουμε αληθινά Χριστούγεννα, εάν θέλουμε να πανηγυρίσουμε κρατώντας τα σπάργανα του Χριστού, για να πάρουμε από τη δύναμη τους, δύναμη, εάν θέλουμε να φωνάξουμε μαζί με τους αγγέλους, «δόξα στον ύψιστο Θεό», και με τους ποιμένες, «και ειρήνη στη γη, ευλογία στους ανθρώπους» (Λουκ. 2:14), πρέπει πρώτα απ’ όλα να πιστέψουμε, και ν’ αγαπήσουμε «Κύριον τον Θεόν», έχοντας ήδη εξομολογηθεί. Πρέπει να έχουμε μισήσει την αμαρτία. Πρέπει να εκκλησιαστούμε αυτήν την Άγια Μέρα και να κοινωνήσουμε των Αχράντων Μυστηρίων. Αν ζήσουμε τα φετινά Χριστούγεννα μαζί με τον Χριστό, τότε όλα γύρω μας και μέσα μας, θα πανηγυρίζουν, θα λαμπροφορούν, θα γιορτάζουν. Καλά κι ευλογημένα Χριστούγεννα!

 

Του πρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου

Comments (0)

Tags: , ,

Η πορεία του Χριστού προς την Ανάσταση

Posted on 26 Απριλίου 2016 by admin

Την Κυριακή 17 Απριλίου έγινε η 7η Ορθόδοξη Συνάντηση Νέων και Γονέων στην Ενορία των Αγίων Αναργύρων Κρανιάς Μουζακίου με θέμα: «Η πορεία του Χριστού προς την Ανάσταση», ψηλαφώντας την τραγική εικόνα και τον πόνο που αντίκρισε και ένιωσε ο Κύριος μας στην πορεία προς την Αναγέννηση της Κτίσεως.  Από τις πρωτοκαθεδρίες που ζήτησαν οι μαθητές, το πλήθος ανθρώπων που υποδέχονται τον Κύριό μας στα Ιεροσόλυμα και μετά από τρεις ημέρες φώναζαν να σταυρωθεί, η προδοσία  του Ιούδα, ο οποίος όχι απλώς υπέδειξε τον διδάσκαλό του προκειμένου να συλληφθεί, αλλά τον παρέδωσε με ένα φίλημα, με το δείγμα δηλαδή της αγάπης, υποδεικνύοντας τον Χριστό που είναι η όντως Αγάπη.  Η άρνηση του Πέτρου, ο οποίος παρίστατο στη δίκη του Χριστού και έβλεπε όλη την παρωδία, ο οποίος του είχε υποσχεθεί ότι θα δώσει και την ψυχή του ακόμη για Εκείνον, αυτός ο ίδιος τον αρνείται τρείς φορές, ερωτούμενος όχι από στρατιώτη αλλά από μια υπηρέτρια που ήταν εκεί εάν έχει σχέση με Εκείνον που δικάζετε, ακούγοντας τον πετεινό να λαλεί προειδοποιώντας τον να προσέχει και ο μαθητής να καταναθεματίζει  ότι δεν τον γνωρίζει και ατενίζοντας το βλέμμα του Κυρίου που γύρισε και τον κοίταξε στην Τρίτη άρνηση, σε απόσταση «ωσεί λίθου βολήν» ενθυμούμενος τους λόγους του Πατέρα του και εξερχόμενος έξω απαρηγόρητος, έραναν τους οφθαλμούς και την καρδίαν του δάκρυα μετανοίας.  Μερικοί από εμάς εύχονται να μπορούσαν να ζήσουν στην εποχή του Χριστού, για να είναι κοντά με τον Κύριό μας, από αγάπη για Εκείνον,  όμως δεν ξέρω κατά πόσο θα ήμασταν στον πλήθος της Κυριακής των Βαΐων ή στο πλήθος του Πιλάτου.  Πάντως δεν χρειάζεται να ζήσουμε στην εποχή του Χριστού για να τον σταυρώσουμε διότι σε οποιαδήποτε εποχή και αν ζούμε τον Σταυρώνουμε άνετα με την συμπεριφορά μας απέναντι στον Θεό και στον αδελφό μας.

Ο Χριστός έδωσε υπόδειγμα με την αγία ζωή του και το παράδειγμά του για να ζήσουμε με θάρρος και υπομονή σε ότι ανακύπτει.  Διότι φαινομενικά φαίνεται ότι ο Κύριός μας απέτυχε, καθότι ο ένας μαθητής τον πρόδωσε, ο άλλος τον αρνήθηκε και οι υπόλοιποι τον εγκατέλειψαν, μένοντας μόνος του να τον χτυπούν και να τον εξευτελίζουν. Όμως ο Χριστός δεν εμφανίστηκε στον Πιλάτο μετά την Ανάσταση ούτε στους αρνητές της διδασκαλίας του∙  δεν ασχολήθηκε καθόλου με όλους αυτούς, αλλά εμφανίσθηκε στους μαθητές του και σε όσους ήταν άξιοι να τον δουν, μέσα στην σχέση αγάπης που ανέπτυξαν με τον Κύριό τους, αφήνοντας τους υπόλοιπους στην ελεύθερη βούληση του ανθρώπου.  Από αυτό διδασκόμαστε κι εμείς, διότι στην ζωή μας θα συναντήσουμε ανθρώπους που σήμερα μας αγαπούν, μας είναι φίλοι, μας δέχονται με χαρά, μας ακούν, ενώ μετά θα μας μισήσουν θανάσιμα, θα μας συκοφαντήσουν, θα μας κακοποιήσουν θανάσιμα.  Η εικόνα όμως αυτή του Χριστού, ο οποίος εγκαταλείφθηκε, έρχεται σαν παρηγοριά για να είμαστε έτοιμοι για όλα στην ζωή μας και να μην κάνουμε είδωλα (ανθρώπους, ιδεολογίες κ.α.) γιατί όλα θα συντριβούν στην πορεία της ζωής μας.

Μπορεί φαινομενικά να βρεθεί κάποιος και να πει ότι το μαρτύριο ενός Αγίου είναι μεγαλύτερο από το μαρτύριο του Χριστού, όμως στην πραγματικότητα ο Κύριός μας πόνεσε περισσότερο και σωματικά και ψυχικά (προδοσία λαού & Ιούδα, άρνηση Πέτρου κ.α.) διότι κανένας δεν αγάπησε περισσότερο τον άνθρωπο από τον ίδιο τον Θεό μας «αγαπήσας τους ιδίους, μέχρι τέλους τους ηγάπησεν αυτούς». Η άπειρη αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο έκανε τα τραύματά του να είναι το μεγαλύτερο μαρτύριο, διότι όπως συμβαίνει ακόμα και στον άνθρωπο, όσο ποιο πολύ αγαπάς τόσο ποιο πολύ πληγώνεσαι.  Γι’ αυτό να μην ταυτιζόμαστε ούτε με το «Ωσαννά» και να λέμε ποιοι είμαστε εμείς και τι καταφέραμε, αλλά ούτε να στενοχωρούμεθα όταν μας σταυρώνουν. Να ξέρουμε ότι και το ένα θα περάσει και το άλλο θα περάσει, αυτό που δεν θα περάσει είναι η παρουσία του Θεού μέσα στην καρδιά του ανθρώπου.  Γι’ αυτό μην «ταρασσέσθω ημών η καρδία» λέγει Κύριος ο Θεός.  Να μην ταράζεσθε με αυτά τα οποία αντιμετωπίζετε καθημερινά.  Να τα βλέπετε όλα σαν ένα θέατρο που θα περάσει.  Εκείνο που θα μείνει πρέπει να είναι ο Θεός και η σχέση του ανθρώπου με τον Θεό.  Στα μάτια των ανθρώπων που φώναζαν το «ωσαννά» ο Κύριός μας φαίνεται ως αποτυχημένος και κακομοίρης ενώ στα μάτια των πιστών, των αγαπόντων τον Κύριο, φαίνεται ως Νικητής του Θανάτου ως ο Θεός που δωρίζει την ζωή σε όλον τον κόσμο. Γι’ αυτό να μην πνιγόμαστε με αυτά που συμβαίνουν σήμερα, αλλά να βλέπουμε την ζωή μας με την προοπτική της Ανάστασης, διότι μετά το Χριστός Ανέστη όλα καθαρίζουν και ο καθένα πηγαίνει εκεί που πρέπει. Και είναι φυσικά τραγικό η Εκκλησία να λέγει την προφητεία «Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού» και κρατώντας τις λαμπάδες να αποχωρούν, όμως τελικά στο τέλος μένουν όσοι πραγματικά θέλουν τον Χριστό, όσοι τον αγαπούν, όσοι θέλουν να κοινωνήσουν του Σώματος και του Αίματος σε αυτήν την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία. Καλή κι Ευλογημένη Ανάσταση σε όλους!

Του πρεσβυτέρου Νικολάου Δαλαγιώργου

Comments (0)

Γλυκερία - Ακολούθησα ένα αστέρι
Παυλίνα Βουλγαράκη - Λαβύρινθοι
Κώστας Μακεδόνας - Είναι πια αργά
Βιολέτα Ίκαρη - Μαύρα
Χάρις Αλεξίου - Πόρτες ανοιχτές
Πυξ Λαξ - Χωρίς ντροπή
Γιάννης Πάριος - Θα σ΄ αγαπώ
Ραλλία Χρηστίδου - Μονάχη ταξιδεύω
Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Έλα
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Έλα ψυχούλα μου

 


The Fray - You found me
Billy Ocean - Loverboy
Cock Robin - The promise you made
Whitney Houston - How will I know
Demi Lovato - I will survive
Beloved - Sweet harmony
Sheryl Crow - My favorite mistake
Asia - Heat of the moment
Zucchero - Wonerful life
Tina Turner - In your wildest dreams

 


Οκτώβριος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031EC