Μια συνάντηση της παράδοσης με τη σύγχρονη τέχνη, με κεντρική θεματική τη γυναίκα στην τοπική παραδοσιακή κοινωνία, και στόχο να ανοίξει έναν διάλογο ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, αποτέλεσε το Φεστιβάλ «Μύθοι σε Κίνηση» που πραγματοποιήθηκε στο Θραψίμι. από τις 21 έως τις 23 Αυγούστου 2026.
Ο πάντα δραστήριος Εκπολιτιστικός Σύλλογος Θραψιμιωτών και Φίλων Θραψιμίου «Ο Λύχνος» διοργάνωσε για δεύτερη χρονιά το Φεστιβάλ, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, και πραγματικά ήταν ένα τριήμερο έκφρασης και δημιουργίας, με πολλές δυνατές στιγμές, πολλά μηνύματα και ιδιαίτερα ενδιαφέροντα συμπεράσματα ως προς τη θεματική.
Κεντρικό άξονα του Φεστιβάλ συνέθεσαν τρία δωρεάν τρίωρα καλλιτεχνικά εργαστήρια, με αντικείμενο το θέατρο, την κίνηση και τα εικαστικά.
Και τα τρία εργαστήρια είχαν ως κοινή αφετηρία ένα παραδοσιακό τραγούδι, το οποίο προσεγγίζεται μέσα από διαφορετικές μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης.
Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να εξερευνήσουν το ίδιο υλικό μέσα από διαφορετικές τέχνες, να δημιουργήσουν και να πειραματιστούν, με τη διαδικασία να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του καλλιτεχνικού εγχειρήματος.
Το αποτέλεσμα των τριών εργαστηρίων παρουσιάστηκε την Κυριακή 23 Αυγούστου, σε μια ενιαία παρουσίαση, όπου οι διαφορετικές καλλιτεχνικές προσεγγίσεις συναντήθηκαν συνδιαμόρφωσαν ένα κοινό έργο.
Αυτό το μοναδικό τριήμερο δημιουργίας, μνήμης και διαλόγου παρακολουθήσαμε και εμείς και σας μεταφέρουμε αναλυτικά όλα όσα συνέβησαν.
1η ημέρα (Παρασκευή 21/8)
Εγκαίνια Έκθεσης Εικαστικού Ομίλου Καρδίτσας
Ο Εικαστικός Όμιλος Καρδίτσας συμμετείχε στο Τριήμερο Φεστιβάλ Τεχνών στο Θραψίμι, συμβάλλοντας με μια ομαδική έκθεση έργων των μελών του, αφιερωμένη στη γυναίκα, στο πλαίσιο της φετινής θεματικής του Φεστιβάλ «Γυναίκα – Μύθοι σε Κίνηση».
Τα εγκαίνια της έκθεσης έγιναν την Παρασκευή 21 Αυγούστου, στις 21:00, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας τριήμερης συνάντησης.
Στην έκθεση, τα μέλη του Εικαστικού Ομίλου Καρδίτσας κατέθεσαν τη δική τους εικαστική ματιά πάνω στη γυναίκα: ως πρόσωπο, σώμα, μνήμη, μητέρα, δημιουργό, σύμβολο, μύθο αλλά και σύγχρονη κοινωνική παρουσία. Διαφορετικές τεχνοτροπίες και προσωπικές εικαστικές γλώσσες συναντώνται, χωρίς να επιδιώκουν μία ενιαία απάντηση. Αντίθετα, συγκροτούν ένα πολυφωνικό πεδίο εικόνων και ερωτημάτων γύρω από τη γυναικεία ταυτότητα και τις μεταμορφώσεις της.
Στον χαιρετισμό του, ο Πρόεδρος του Εικαστικού Ομίλου Καρδίτσας Κώστας Μπιλιούρης τόνισε, μεταξύ άλλων, τα εξής:
«Κάθε Έκθεση των μελών του Εικαστικού Ομίλου Καρδίτσας, είναι για εμάς κάτι περισσότερο από μια παρουσίαση έργων.
Είναι μια συνάντηση διαφορετικών ματιών.
Και αυτό γιατί η ζωγραφική δεν έχει μια αλήθεια. Έχει πολλές!
Κάθε καλλιτέχνης, με τον δικό του τρόπο, προσπαθεί ν ΄ αποκαλύψει κάτι που ίσως δεν μπορούμε να δούμε με τα μάτια μας στον αισθητό αυτό κόσμο της καθημερινότητας (ρουτίνα, υποχρεώσεις).
Ο καλλιτέχνης έχει την ικανότητα να επιβραδύνει αυτή την ανεξέλεγκτη ροή του χρόνου που καταβροχθίζει τη στιγμή και με αυτόν τον τρόπο παρατηρεί, αναλύει την καθημερινότητα, ερμηνεύει και αναδεικνύει.
Άλλος ξεκινάει από το τοπίο, άλλος από κάποιο πρόσωπο, άλλος από τη μνήμη, το χρώμα, το συναίσθημα, την φαντασίωση.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο όμορφο στοιχείο της τέχνης.
“Δεν μας ζητάει να συμφωνήσουμε, μας καλεί να αισθανθούμε.
Τα έργα που παρουσιάζονται σήμερα δεν είναι απλώς εικόνες που τοποθετήθηκαν στους τοίχους.
Είναι μικρές προσωπικές διαδρομές. Κάθε πίνακας κουβαλάει ένα διαφορετικό τρόπο να βλέπει κανείς τον κόσμο, αλλά κυρίως έναν διαφορετικό τρόπο να τον ερμηνεύει.
Και μέσα απ ΄ αυτή την ποικιλία υπάρχει κάτι που μας ενώνει όλους.
΄΄Η ανάγκη του ανθρώπου ν ΄ αφήσει ένα ίχνος΄΄.
Ένα ίχνος στον καμβά, στο χρώμα, στην μνήμη του άλλου.
Ο Εικαστικός Όμιλος Καρδίτσας θέλει να είναι ακριβώς αυτός ο χώρος!
Ένας τόπος όπου διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικών ηλικιών, εμπειριών και καλλιτεχνικών αναζητήσεων, μπορούν να συναντηθούν, να πειραματιστούν, να αμφισβητήσουν, να δημιουργήσουν.
Γιατί πιστεύω βαθιά μέσα μου, πως η τέχνη δεν αρχίζει όταν ξέρουμε ακριβώς τι θέλουμε να πούμε.
Αρχίζει όταν τολμάμε ν ΄ αναζητήσουμε αυτό που ακόμη δεν γνωρίζουμε.
Θέλω, λοιπόν, να συγχαρώ όλους τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες για την δουλειά τους και κυρίως για την τόλμη τους να εκθέσουν κάτι τόσο προσωπικό όσο ένα μοναδικό έργο τέχνης.
Ίσως εκεί μέσα, σ ΄ ένα χρώμα, μια μορφή ή μια σιωπή, να βρίσκεται κάτι που αφορά τελικά όλους μας.
Εύχομαι η τέχνη των ανθρώπων του Ομίλου μας να συνεχίσει ν ΄ ανοίγει δρόμους:
Από τον καμβά προς τον άνθρωπο.
Και από τον άνθρωπο προς τον κόσμο».
Κύκλος τραγουδιών «Οι αδικημένες»
Ακολούθησε, στο προαύλιο του παλιού Δημοτικού σχολείου Θραψιμίου, ο Κύκλος τραγουδιών «Οι αδικημένες», τρία τραγούδια που αφορούσαν στις γυναίκες.
Ερμήνευσε συγκλονιστικά η Μαρία Μερεντίτη, σε διδασκαλία Ρίτσας Τσουκαλά.
Προβολή ντοκιμαντέρ
Σειρά είχε η προβολή του ντοκιμαντέρ «Το όνομά της Ahoo Daryaei» της δημιουργού Ειρήνης Μπουρλέσα (πτυχιακή εργασία στο Τμήμα Θεάτρου Ναυπλίου).
Ομιλία για την κακοποίηση των γυναικών
Η βραδιά έκλεισε με ομιλία του ψυχίατρου-ψυχοθεραπευτή Βασίλη Τσαρούχα (Θραψιμιώτη στην καταγωγή) με θέμα «Η κακοποίηση των γυναικών» που έδωσε τροφή για έναν ουσιαστικό διάλογο και πολύ σκέψη.
2η ημέρα (Σάββατο 22/8)
Εργαστήρια
Το πρωί του Σαββάτου 22/8 το Φεστιβάλ συνεχίστηκε με το Εργαστήριο Εικαστικής προσέγγισης (θεωρητικό μέρος) του Κώστα Μπιλιούρη.
Το απόγευμα ακολούθησε το Εργαστήριο σωματικής προσέγγισης της Ιφιγένειας Πασχάλη.
Θεατρικό Αναλόγιο
Στις 21:00 το πρόγραμμα συνεχίστηκε με το Θεατρικό Αναλόγιο «Η γυναίκα – Ένα δέντρο στον κάμπο», σε κείμενο -σκηνοθεσία Μαρίας Μπαρμπατσάλου, κίνηση Ιφιγένειας Πασχάλη. Ερμήνευσαν μοναδικά οι Κωνσταντίνα Μερεντίτη, Μαρία Μερεντίτη και Αμαλία Βλάχου.
«Αναστοχασμοί Γυναικών»
Το παραπάνω Θεατρικό Αναλόγιο έδωσε, στη συνέχεια, αφορμή για συζήτηση με θέμα «Αναστοχασμοί Γυναικών».
Συζήτησαν: η Δρ. Ιστορίας, Μουσειολόγος Φένια Λέκκα, ο Δρ. Λαογραφίας, θεατρολόγος Βάϊος Καμινιώτης και ο ερευνητής Λαογραφίας Νίκος Φίλος.
3η ημέρα (Κυριακή 23/8)
«Ζωγραφίζοντας τη Νεράϊδα»
Το πρωί της Κυριακής 23/8 το πρόγραμμα περιλάμβανε δραστηριότητα για παιδιά «Ζωγραφίζοντας τη Νεράϊδα», με τη θεατροπαιδαγωγό Λεμονιά Κατσαρού.
Ολοκλήρωση του Εργαστηρίου Εικαστικών
Τις ίδιες ώρες έγινε και η ολοκλήρωση του Εργαστηρίου Εικαστικών του Κώστα Μπιλιούρη (εγκατάσταση σε χώρο).
Μια παλιά αποθήκη στο χωριό ήταν ο χώρος που επιλέχθηκε για να πάρει σάρκα και οστά το Εργαστήρι Εικαστικών που προηγήθηκε.
Εκεί, οι συμμετέχοντες δημιούργησαν κάτι μοναδικό, που στην ουσία ήταν η αποτύπωση όσων είχαν εκφράσει νωρίτερα στο θεωρητικό μέρος σε σχέση με το πως βλέπουν και πως αντιλαμβάνονται τη γυναίκα από την Τέχνη και την ελευθερία της έκφρασης.
Μια μήτρα ήταν το κύριο σύμβολο και γύρω από αυτό, μέσα σε όλο αυτό, οι συμμετέχοντες, υπο την καθοδήγηση του εξαιρετικού εικαστικού Κώστα Μπιλιούρη, δημιούργησαν μαι ολόκληρη ιστορία, με απίστευτους συμβολισμούς και συνδέσεις.
Αυτό ακριβώς διαπίστωσαν και όλοι όσοι έλαβαν μέρος στην παρουσίαση που ακολούθησε και την ανοιχτή συζήτηση που αναπτύχθηκε.
Αντί επιλόγου
Για τρεις μέρες, κάτοικοι και επισκέπτες της περιοχής ανταποκρίθηκαν με χαρά στο κάλεσμα του Συλλόγου ¨ο Λύχνος’’ συμμετέχοντας στις δράσεις του Φεστιβάλ, μοιραζόμενοι μια διαφορετική εμπειρία καλλιτεχνικής δημιουργίας και συλλογικής έκφρασης.
Εκεί, στο πανέμορφο Θραψίμι, στην αγκαλιά της φύσης, και μακριά από οθόνες και πάσης φύσεως θορύβους, άνθρωποι γνωστοί και άγνωστοι μεταξύ τους, που στην πορεία δέθηκαν μεταξύ τους, έλαβαν μέρος σε κάτι κοινό, εκφράστηκαν, απελευθερώθηκαν, συνδέθηκαν.
Η Τέχνη τους ώθησε να δημιουργήσουν, να εκφραστούν, να νιώσουν, να μάθουν, να προβληματιστούν.
Μέσα από το θέατρο, τη φωνή, το σώμα, τα εικαστικά και την προφορική παράδοση, οι συμμετέχοντες προσέγγισαν τις ιστορίες, τους μύθους και τα τραγούδια που φωτίζουν τη θέση της γυναίκας στην τοπική κοινωνία.
Ήταν ένα μοναδικό τριήμερο δημιουργίας, μνήμης και διαλόγου.
Και, σίγουρα, τέτοιες κινήσεις και προσπάθειες σαν αυτή του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Θραψιμιωτών και φίλων του Θραψιμίου ΄΄Ο Λύχνος΄΄ αποδεικνύουν ότι ναι, υπάρχουν φωτεινά παραδείγματα και ενεργά κύτταρα πολιτισμού και ανήσυχες φωλιές έκφρασης και δημιουργίας.
Το χωριό των 60 περίπου μόνιμων κατοίκων (που το καλοκαίρι έσφυζε από ζωή και υπέροχες ιστορίες ανθρώπων και τώρα το χειμώνα θα επιστρέψει και αυτό σε μια άλλη καθημερινότητα, πολύ πιο δύσκολη και μοναχική), το Θραψίμι, συνεχίζει να αντιστέκεται πολιτιστικά και το αποδεικνύει με διοργανώσεις υψηλού επιπέδου, σαν και αυτή που ζήσαμε το συγκεκριμένο τριήμερο.
Βάσω Μπαλαμπάνη
