Με αυτά που διαβάζω καθημερινά έφερα στο νου μου τα χρόνια τα μεταπολεμικά και πως ζούσανε τότε τα παιδιά. Η πλειονότητα, ελάχιστα ήταν τα προνομιούχα.
Μερικές ατάκες ήταν στο σύνολο γνωστές.
-Μάνα πεινάω, τι θα φάω;
-Πάλι, πριν λίγο έφαγες ,τα ποδάρια σου να φας . Αν σε πιάσω θα φας ξύλο .
Τα παιδιά τότε λόγω πείνας ,έκαναν γιουρούσι στις γειτονιές και αν εντόπιζαν κάποια καλή κορομηλιά , έπεφταν σαν τις ακρίδες .
Αλίμονο αν κάποιο παιδί έπεφτε στα χέρια του ιδιοκτήτη ,το ξυλοφόρτωνε για τα καλά .
Δεν τον συγκινούσε η δικαιολογία ότι πεινούσε , ήταν κάτι κοινό .
Δεν υπήρχαν μόνο κορομηλιές ,αλλά και άλλα αυτοφυή οπωροφόρα ,Ροδακινιές ,αχλαδιές ,συκιές ,διάφορα .Τρώγανε όμως και φρούτα που σήμερα θεωρούνται πολυτελείας .
Βατόμουρα από άγριους βατιώνες ,όταν δεν εύρισκαν μεγάλα.
Το καλαμπόκι στήριζε και αυτό την διατροφή του πληθυσμού . Σε όλους τους παλιούς είναι γνωστή η μπομπότα που γίνονταν από καλαμποκάλευρο .
Τα αυτοφυή χόρτα πολλές φορές αποτελούσαν το κυρίως φαγητό ,όπως οι λαχανοκεφτέδες .
Για να τρώνε κρέας τα παιδιά όλα κυνηγούσαν πουλιά ,συνήθως μικρά . Τις σφενδόνες [λάστιχα κοινώς ] , τις κουβαλούσαν πάντα μαζί τους ακόμη και στο σχολείο . Πολλά παιδιά έφτιαναν βρόχια από τρίχες αλογοουράς ,τα οποία έστηναν σε ρυάκια . ‘Οταν είχε χιόνι ,έπιαναν συχνά ,μπεκατσίνια ,καλημάνες ,αγριόπαπιες και διάφορα άλλα .
Προς τα τέλη της δεκαετίας του πενήντα πάρα πολλοί κάτοικοι στις πόλεις και όλοι στα χωριά άρχιζαν να διατηρούν οικόσιτα ζώα μεγάλα και μικρά .
Τα καλοκαίρια οι αγελάδες στις μικρές επαρχιακές πόλεις έβοσκαν στα βοσκολίβαδα ομαδικά . Όσοι αναλάμβαναν τη φύλαξη τους ,οι λεγόμενοι γελαδάρηδες ,ακολουθούσαν στη πόλη συγκεκριμένη διαδρομή και οι ιδιοκτήτες γνώριζαν την ώρα και έβγαζαν τις αγελάδες να ακολουθήσουν το κοπάδι .
Το ίδιο και τα άλογα που πρόσφεραν πολλά . Εκτός από τις μεταφορές , αντικατέστησαν τα βόδια στο όργωμα της γης και τα γεωργικά προιόντα αυξάνονταν σιγά-σιγά . Το ζυμωτό ψωμί υπήρχε σε όλα τα σπίτια σιγά-σιγά .
Τα οικόσιτα ζώα άρχισαν να διευκολύνουν την κατάσταση στον τομέα της διατροφής .
Τα γαλακτοκομικά υπήρχαν σχεδόν σε όλα τα νοικοκυριά .Γάλα βρασμένο με ψωμί, ,τυρί ,βούτυρο που έβγαζαν οι γυναίκες χτυπώντας το γάλα στο μποτινέλο [ ξύλινο δοχείο ] , κουρκούτι ,γιαούρτι ,μυζήθρες .
Το γάλα έφερε στο μενού ,πιο εκλεκτά φαγητά , όπως η μπατζίνα , η γαλατόπιτα ,οι τυρόπιτες . Μπατζίνα φτιάχνουν και σήμερα πολλές γυναίκες .
Τα Χριστούγεννα όλοι στα χωριά και πάρα πολλοί στις πόλεις [πολυκατοικίες δεν υπήρχαν ], εκτρέφανε από το καλοκαίρι ένα συνήθως γουρούνι για τη λεγόμενη γουρνοχαρά . Παραμονές Χριστουγέννων έσφαζαν τα γουρούνια και τα σκουξίματα ,ακούγονταν παντού.
Η διαδικασία κλασσική . Τα χοιρινά ήταν εγχώριων φυλών με πολύ λίπος ,αλλά αυτό δεν αποτελούσε μειονέκτημα . Το λίπος [λίπα] ,αποθηκεύονταν σε γκαζοτενεκέδες και αντικαθιστούσε το ελαιόλαδο που δεν υπήρχε στην πλειονότητα των νοικοκυριών .
Σειρά είχε η παρασκευή των λουκάνικων ,τσιγαρίδων ,και παστουρμά για όλο το χειμώνα .
Προς το τέλος της δεκαετίας του εξήντα ,η κατάσταση άρχισε να βελτιώνεται συνεχώς.
Τα οικόσιτα ζώα στη δεκαετία του ενενήντα άρχισαν να εκλείπουν και σήμερα δυστυχώς και η επιχειρηματική μειώνεται σιγά -σιγά . Το εγχώριο βόειο κρέας κατάντησε είδος πολυτελείας .
Σε εμπόλεμη περίοδο η πείνα θα είναι ο μεγαλύτερος εχθρός των Ελλήνων .
Ούτε θέλω να σκέφτομαι τι θα συμβεί στα σημερινά παιδιά.
ΥΓ. Στα χρόνια τα πολεμικά και στην κατοχή η κατάσταση ήταν τραγική .Η πείνα σκότωσε πάρα πολλούς .Και έρχονται οι πολεμοκάπηλοι ηγέτες να μας δώσουν συμβουλές για πως θα επιβιώσουμε τις πρώτες 72 ώρες . Μετά θάνατος .
ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ .
