Καθισμένοι σε κεντρικό ζαχαροπλαστείο οι συνταξιούχοι δημόσιοι υπάλληλοι, Πελοπίδας και Αριστοτέλης απολάμβαναν τον καφέ τους και συζητούσαν για την κρίση που μάστιζε την Ελλάδα λίγο μετά το 2010.
Οι ίδιοι κατείχαν καίριες θέσεις στο δημόσιο τομέα, τις εκμεταλλεύτηκαν δεόντως και πλούτισαν.
Ξεκίνησαν να ψάχνουν για δουλειά για να μπορέσουν να επιβιώσουν και τα απωθημένα τους από τα χρόνια της ανέχειας τους τύφλωσαν και έδιναν και την ψυχή τους για να ξεφύγουν για πάντα από τη μιζέρια και τη φτώχεια .
Κάθε μέρα συναντιότανε στο καφεζαχαροπλαστείο και μακάριζαν την τύχη τους που η κρίση δεν τους άγγιζε στο παραμικρό.
Κάποια μέρα πηγαίνοντας προς το σπίτι του ο Πελοπίδας το μεσημέρι ,σταμάτησε στο καφενείο ουζερί της γειτονιάς του, γιατί τον φώναξε ένας γείτονας του να τον κεράσει ένα τσίπουρο. Ακριβώς απέναντι βρίσκονταν το δημοτικό σχολείο της γειτονιάς .
Το περιφραγμένο με κάγκελα προαύλιο του σχολείου βρίσκονταν ακριβώς απέναντι ,το χώριζε από το καφενείο ο δρόμος .
Μερικά παιδιά στο διάλλειμα κόλλησαν στα κάγκελα και ζητούσαν από τον καταστηματάρχη ,πατατάκια ,κουλούρια και διάφορα άλλα ,ενώ άλλα παιδιά απλώς παρατηρούσαν πικραμένα και ο Πελοπίδας κάτι ένιωσε μέσα του και πλησίασε δυο τρία από αυτά.
-Εσείς τα ρώτησε δεν θα αγοράσετε κάτι ;
-Δεν έχουμε λεφτά , οι μαμάδες μας δεν είχαν να μα δώσουν . Οι γονείς μας απολύθηκαν από τις δουλειές τους .
Έφυγε το έδαφος κάτω από τα πόδια του Πελοπίδα ,αποχαιρέτισε τον γείτονα του και πήγε στο σπίτι του. Μέχρις ότου κοιμηθεί το βράδι ,δεν μπορούσε να ξεχάσει το πονεμένο βλέμμα των παιδιών .
Στον ύπνο του τα όνειρα του ήταν εφιαλτικά . Εξ΄ αιτίας σου πεινάνε παιδιά ,άκουγε φωνές . Που πήγαν οι αξίες τις οποίες υπερασπιζόσουνα σαν φοιτητής .
Δουλειά για όλους ,ελευθερία ,παιδεία ,υγεία , ισονομία .
Πρωτοστατούσες στις διαδηλώσεις για να τις υπερασπιστείς . Έριξες μαύρο δάκρυ από τα δακρυγόνα και ξυλοκοπήθηκες για αυτές.
Τώρα εξ΄αιτίας σου και των όμοιων σου το κράτος υπολειτουργεί .
Δεν υπάρχουν λεφτά για την υγεία ,την παιδεία ,για όλους τους δημόσιους οργανισμούς ,δουλειές για τους φτωχούς και πολλοί έχουν αυτοκτονήσει .
Είσαι και εσύ ηθικός αυτουργός για τους θανάτους αυτούς .
Πετάχτηκε κάθυδρος από τον ύπνο του ο Πελοπίδας και νωρίτερα πήγε στο καφεζαχαροπλαστείο για να συζητήσει με το φίλο του για αυτά .
Η αναμονή του φάνηκε χρόνος . Είχε μεγάλη νευρικότητα .
Σαν έφτασε ο Αριστοτέλης είπε στον φίλο του .
-Δεν σε βλέπω καλά ,σου συμβαίνει κάτι ;
-Πράγματι δεν είμαι καλά . Του εξιστόρησε τα γεγονότα ,ακόμη και όσα είδε στον ύπνο του .
Ο φίλος του προσπάθησε να τον καθησυχάσει .
-Άδικα στενοχωριέσαι εμείς δεν κλέβαμε από το δημόσιο λεφτά , οι πολίτες μας τα έδιναν για να τους εξυπηρετούμε .
-Ναι , για κάτι παράνομο που ζητούσαν . Κανένας δεν είναι αφελής να προσφέρει λεφτά όταν ζητάει κάτι που δικαιούται από το νόμο . Αυτοί στη συνέχεια ζημίωναν πολλαπλάσια το δημόσιο όπως γίνεται πάντα στις περιπτώσεις αυτές .
-Και τι θέλεις τώρα και τα σκαλίζεις ,να χαλάμε συνεχώς την υγεία μας ;
-Ότι κάναμε ,κάναμε ,δεν μπορεί να διορθωθεί .
- Ούτε και να παραγραφεί για μας .
- Κάνε όπως νομίζεις ,σε χαιρετώ .
Το τηλέφωνο χτύπησε και κάλεσαν τον Πελοπίδα να πάει στο νοσοκομείο επειγόντως γιατί η αδελφή του είχε πάλι επεισόδιο με την καρδιά .
- Πήγε στο νοσοκομείο και βρήκε την αδελφή του νεκρή . Δεν βρέθηκε του είπαν
κρεβάτι στην εντατική και πέθανε στο ράντζο .
Ο Πελοπίδας έφυγε από το νοσοκομείο και τον βρήκαν κρεμασμένο .
- -Έπεσαν από τα σύννεφα όλοι οι γνωστοί του ,δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτό που συνέβη . Μόνο ο Αριστοτέλης γνώριζε τα αίτια που οδήγησαν το φίλο του στην απονενοημένη πράξη .
-Με θάλασσα ωκεανού μοιάζει η ανθρώπινη ψυχή , τη μια στιγμή είναι ,ήρεμη ,γαληνεμένη ,την άλλη σκοτεινή ,φονική ,φουρτουνιασμένη .
Θάλασσα ωκεανού ,με την ψυχή μας μοιάζεις ,μα στο έρεβος και στο βάθος εκείνη σε υπερβαίνει .
- ΥΓ .Το διήγημα θα κυκλοφορήσει σε βιβλίο από τις εκδόσεις ΚΟΜΝΗΝΟΣ ,Κεραμεικός Αθήνα .
