Το πρωί ξυπνάω με μεγάλη χαρά . Ο λόγος επειδή ξύπνησα ζωντανός.
Τρομάζω μερικά βράδια όταν σκέπτομαι ένα φίλο μου που κοιμήθηκε ζωντανός και ξύπνησε πεθαμένος ,όπως χαρακτηριστικά είπε κοινός φίλος μας .
Αμέσως αρχίζω να ενημερώνομαι για το τι συμβαίνει στον κόσμο .
Με τους πολέμους κουράστηκα και τώρα διαβάζω τι λένε οι επιφανείς παγκοσμίως οικονομικοί αναλυτές .
Όλοι προβλέπουν μεγάλο κραχ και σύντομα.
Τότε σκέφτομαι τα παιδιά μου , τα εγγόνια μου και γενικώς όλα τα παιδιά . Θα ζουν όπως ζούσαμε εμείς τη δεκαετία του 1950 . Και τότε τρομάζω.
Πως θα αντέξουν τα σημερινά παιδιά ;
Υπάρχει μεγάλη διαφορά με τις γενιές της δεκαετίας του πενήντα και του εξήντα .
Τότε τα παιδιά άρχιζαν τη ζωή τους με μεγάλες στερήσεις και το βιοτικό τους επίπεδο ανέβαινε σιγά -σιγά .
Τώρα απότομα θα βρεθούν από ψηλά στα τάρταρα βαθιά .
Το σκέπτομαι και πλέον άρχισα να ζηλεύω τον φίλο μου που πέθανε στον ύπνο του.
Κατάντησε κόλαση η ζωή και συνεχώς χειροτερεύει .
Ο νέος φιλοευρωπαίος Ούγγρος πρωθυπουργός από τα πρώτα που δήλωσε αμέσως μετά την εκλογή του ήταν ότι θα επιτραπεί και πάλι η παρέλαση των γκέι.
Αισθάνομαι ότι όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες σήμερα για απάντηση στις ανησυχίες μας ,
μας λένε .
.Αλλάξτε φύλλο και προσαρμοστείτε .
Κοινώς να πάτε να ….
