Tag Archive | "Αναγνωστόπουλος"

Tags: , ,

Δήλωση του Δ. Αναγνωστόπουλου για το Αντάμωμα των Καραγκούνηδων

Posted on 03 Σεπτεμβρίου 2019 by admin

Με ιδιαίτερη τιμή η περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας της περιφέρειας Θεσσαλίας, συνδιοργανώνει στις 5, 6 και 7 Σεπτεμβρίου στην αίθουσα ΠΕΔ Καρδίτσας, το 6ο Διεθνές Εθνολογικό Συνέδριο με θέμα «Αγροτική λαϊκή λατρεία, έθιμα, δοξασίες, μύθοι, θρύλοι και παραδόσεις στο λαό της πεδινής Θεσσαλίας, στους Καραγκούνηδες», και την Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου το 6ο Καραγκούνικο Αντάμωμα στο Εθνικό Στάδιο Καρδίτσας.

Πρόκειται για σημαντικές εκδηλώσεις που αφορούν στους γηγενείς κατοίκους της Θεσσαλίας, τους Καραγκούνηδες, οι οποίοι διατηρούνε στο πέρασμα των χρόνων άλιωτα τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας.

Μέσα από το Διεθνές Συνέδριο, το Πανελλήνιο Αντάμωμα και τον τρανό χορό, προσπαθούμε να αναδείξουμε τον πλούτο αυτό.

Οι Καραγκούνηδες αποτελούν μια ευδιάκριτη πολιτισμική ομάδα, ένα από τα δυναμικότερα τμήματα του Ελληνισμού, γεγονός που αποδεικνύεται από την συμμετοχή τους στους απελευθερωτικούς αγώνες και από τον κοινωνικό και πολιτιστικό ρόλο στη ζωή της σύγχρονης Ελλάδας.

Η διοργάνωση τέτοιων εκδηλώσεων αποτελεί χρέος της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας, καθώς με αυτόν τον τρόπο δίνουμε την ευκαιρία στους Συλλόγους του τόπου μας να προβάλλουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την πλούσια δράση τους, και όλοι μαζί να αναδείξουμε την ιδιαίτερη πολιτισμική μας ταυτότητα.

Τέλος, θα ήθελα να συγχαρώ την δραστήρια Αμφικτιονία για το έργο της και να ευχηθώ καλή επιτυχία στις εκδηλώσεις.

Comments (0)

Tags: , ,

Φυτσιλής Βασίλης: Ένας πολυτάλαντος άνθρωπος

Posted on 01 Οκτωβρίου 2018 by admin

Δεν είχα επισκεφθεί το Καλλίθηρο εδώ και αρκετά χρόνια, πάντα όμως  με γύριζαν παλιότερες επισκέψεις μου είτε για να κάνω καμιά καταγραφή παραμυθιού είτε να χαρώ τη φιλία μου με τον Βασίλη Φυτσιλή.Μέσα Σεπτεμβρίου βρέθηκα και πάλι  στο όμορφο χωριό ( το βρήκα ομορφότερο τώρα, είναι αλήθεια ) και είχα στη σύντομη επίσκεψή μου την ευκαιρία να διαπιστώσω και τις άλλες καλλιτεχνικές πλευρές  του  Βασίλη Φυτσιλή.

Τον γνώριζα  (όπως και οι περισσότεροι) ως ποιητή και πεζογράφο με κεντρομόλο θέμα του την Εθνική Αντίσταση. Και για τις δυο ιδιότητές του έχω μιλήσει και έχω  γράψει παλιότερα:Ομιλία στα Αμπελάκια και στην Καρδίτσα με θέμα «Η αδελφική αγάπη», αναφερόμενη στο βιβλίο του «Κουβεντιάζοντας με τον Γιάννη» και δημοσιευμένη στα «Θεσσαλικά Μελετήματα», τόμ.1ος, 2011, σελ.73-86, επίσης στο βιβλίο μου «Η Θεσσαλία στον έντεχνο και λαϊκό λόγο», σελ. 88-89, και μια σύντομη κριτική για το έργο του «Ωδή ηρωική και πένθιμη για τον νεκρό Καπετάνιο». Παράλληλα , όσο μπορώ, παρακολουθώ το συγγραφικό του έργο, ποίηση και πεζογραφία με  την τολμηρή γραφή του και τις αυτοβιογραφικές μαρτυρίες του με δημιουργική επικέντρωση , κυρίως, στον Εμφύλιο.

Παρ΄ όλα αυτά, αγνοούσα ( όπως φαντάζομαι και πολλοί άλλοι), κάποιες άλλες σημαντικές πλευρές της προσωπικότητάς του, πτυχές της δημιουργίας του όχι ευκαταφρόνητες, που απλώνονται σε καλλιτεχνικούς χώρους, όπως είναι η ζωγραφική και η γλυπτική. Συμβαίνουν, δυστυχώς,  αυτά και  σε πολλά επίπεδα, να έχουμε δηλαδή ελλιπή εικόνα ενός δημιουργού ή να τον ταυτίζουμε με μια μόνο δεξιότητα, αν και έχει πολλά ταλέντα και πολλαπλές εκφάνσεις και, έτσι, να τον αδικούμε στην κρίση μας, ακούσια τις περισσότερες φορές. Και μου εξέφρασε ως μικρό παράπονο  την  αδιαφορία του κόσμου, που δεν ενδιαφέρονται δηλαδή να δουν και να γνωρίσουν και την άλλη πλευρά του, την καλλιτεχνική.

Δεν είμαι ειδικός, αλλ΄ ωστόσο μπορώ να προσεγγίσω ένα έργο ζωγραφικής και να εκτιμήσω την αξία του, πάντα υποκειμενικά και με βάση τα βιώματά μου. Τα έργα που είχα την ευκαιρία και τη χαρά να περιεργαστώ  με άγγιξαν συναισθηματικά και η σκέψη μου γύρισε στα παιδικά μου χρόνια, στο χωριό μου. Χάρηκα τους ζωγραφικούς του  πίνακες με τα απαλά χρώματα, τα ηλιόχαρα χωράφια, τους γλαυκούς κι απέραντους ορίζοντες, τα περήφανα άλογα, τα κοπάδια με πρόβατα κ.ά. Θεσσαλικά τοπία και θεσσαλική ζωή, που παραπέμπουν  στο ζωγραφικό ύφος  του μεγάλου Γιολδάση, άλλωστε το εξομολογείται ο ίδιος ο Φυτσιλής  στο βιβλίο του «Δημήτρης Γιολδάσης, ο δάσκαλός μου, ο φίλος μου Μνήμη και Τιμή στα 20 χρόνια από το θάνατό του» (Καρδίτσα 2014), ότι «μαθήτευσε» κοντά του , αφού , όπως γράφει, «Από μικρός είχα μια αδυναμία και μια αγάπη στην τέχνη της ζωγραφικής». ΄Εχω τη γνώμη πως κάποιος ειδικός θα έπρεπε να δει τα ζωγραφικά έργα  του Φυτσιλή και να μιλήσει για την τεχνοτροπία και τη θεματολογία του από μια καθαρά κριτική και καλλιτεχνική σκοπιά.

΄Ομως και μια άλλη πλευρά της καλλιτεχνικής δημιουργίας του Φυτσιλή που δεν έχει προβληθεί όσο θα έπρεπε είναι και τα γλυπτά του έργα, που κοσμούν όχι  μόνο την πλατεία της Σέκλιζας(Το Ηρώο και το Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης ), αλλά και τη γύρω περιοχή, όπως το Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης στο «Δέλτα» της Ραχούλας, το Μνημείο πεσόντων Σεκλιζιωτών, το Άγαλμα της Ειρήνης στην είσοδο του χωριού, του καπετάν Δίπλα  στο Γρεβενοδιάσελο κ.ά. Εκείνο το στοιχείο που ξεχωρίζει (πέραν των άλλων) είναι η επιβλητικότητα των έργων με τον όγκο τους, το ύψος (που φτάνει τα 7 και πλέον μέτρα) και η αντρική μορφή με τον αποφασιστικό διασκελισμό και το θεληματικό πηγούνι. Αλλά επίσης ξαφνιάστηκα (και ξεγελάστηκα) με το ζευγάρι των πελαργών που πάνω στην καμινάδα του σπιτιού του φτιάχνουν τη φωλιά τους, ολοχρονίς! Έργο των χειρών του  κι αυτό.

Έχει ιδιαίτερη σημασία και συγκινεί το γεγονός ότι μόνος του (χωρίς καμιά βοήθεια, από πουθενά), εντελώς αφιλοκερδώς, για χρόνια εργάστηκε  κουβαλώντας πέτρα πέτρα και με δική του τεχνική ανήγειρε αυτά τα μνημεία, για να θυμίζουν τους αγώνες του λαού. Και σημειώνει ο ίδιος:  «Λοιπόν, εξομολογούμαι και βεβαιώνω, στο λόγο της τιμής μου, ότι όχι μόνο δεν «κονόμησα» ούτε μια δραχμή από τα μνημεία αυτά, για τα οποία δούλεψα σκληρά, όχι μήνες αλλά χρόνια ολόκληρα, παρά ξόδεψα και απ΄ την τσέπη μου κάτι μικρές οικονομίες που είχα στην άκρη για ώρα ανάγκης»(Βλ. του ιδίου, Η Σέκλιζα στους δρόμους του αγώνα, Κατοχή και Εμφύλιος, 1940-1950, σελ. 266).

Ως κατακλείδα αυτού του σημειώματος, θα είχα να πω πως άνθρωποι σαν τον Βασίλη Φυτσιλή, με προσφορά στα Γράμματα και την Τέχνη, η κοινωνία και η πολιτεία μας θα έπρεπε να τους προσέχει και να τους τιμάει ιδιαίτερα. Να τους προβάλει ως παράδειγμα. Γιατί αυτή η φυσική δωρεά, το ταλέντο που έχουν, είναι μια εμπράγματη φωνή πολύ δυνατή που απευθύνεται σε όλους, μικρούς και μεγάλους, και πρέπει να αναδεικνύεται, πολύ περισσότερο όταν είναι αφιερωμένη δια βίου στους αγώνες του λαού, όπως εδώ ο Βασίλης Φυτσιλής!

 

Γράφει ο Β.Δ. Ανγνωστόπουλος, Ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Comments (0)

Tags: , ,

Β.Δ. Αναγνωστόπουλος: Κοντά στις ρίζες

Posted on 26 Σεπτεμβρίου 2018 by admin

Ένα ηχηρό φαινόμενο της ελληνικής κοινωνίας που παρατηρείται ολοένααυξανόμενο κατά τις τελευταίες δεκαετίες, ιδιαίτερα σ΄αυτή που διανύουμε, είναι τα πολιτιστικά πράγματα, συνέδρια, δρώμενα, γιορτές, πανηγύρια, εκδηλώσεις για την παράδοση, την ιστορία, τη μουσική, το χορό, για τα προϊόντα της γης, της θάλασσας, των φυτών και των δένδρων. Φιλέορτος ο Έλληνας, όπως οι πρόγονοί του.
Αυτή η «κινητικότητα», ιδίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες έχει πολλαπλή σημασία για τους κατοίκους και την οικονομία του τόπου, τους επισκέπτες, την παράδοση και τον πολιτισμό.Ας περιορίσουμε τον προβληματισμό μας στα Συνέδρια και τα Ανταμώματα.Και αφορμή παίρνω από το 5ο Διεθνές Εθνολογικό Συνέδριο και 5ο Αντάμωμα Θεσσαλών Καραγκούνηδωνστα Μεγάλα Καλύβια Τρικάλων, αρχές Σεπτεμβρίου. Θέμα του η «Πολιτιστική κληρονομιά της Πεδινής Θεσσαλίας. Η Πολιτισμική της Διαχείριση».
Κάποια νούμερα ίσως δώσουν το μέγεθος του πολιτιστικού τετραημέρου: Συμμετείχαν με εισηγήσεις πάνω από 50 επιστήμονες, ερευνητές, συγγραφείς, εκπαιδευτικοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό, τιμήθηκαν τρεις προσωπικότητες που συνδέονται με τον πολιτισμό της Θεσσαλίας (ο Γάλλος αρχαιολόγοςBrunoHelly, ο Καθηγητής Β.Δ.Αναγνωστόπουλος και ο Ζωγράφος Χρίστος Καράς), πολλές παράλληλες εκδηλώσεις στο λαογραφικό Μουσείο Μ. Καλυβίων, έκθεση παραδοσιακών παιχνιδιών, παρουσίαση καραγκούνικης ενδυμασίας κ.ά.Στον Τρανό χορό της Κυριακής συμμετείχαν 60 χορευτικάΚαραγκούνικα σωματεία, μια πανδαισία χρωμάτων και κινήσεων!
Όσοι παρακολουθήσαμε τις εργασίες του Συνεδρίου, ασφαλώς διαπιστώνουμε τρία γενικά πράγματα: α) την αγωνία των τοπικών κοινωνιών για το πολιτιστικό παρελθόν της Θεσσαλίας, β) την ελλιπή γνώση αυτού του παρελθόντος και την « μακαριότητα» της πολιτείας και γ) την ανάγκη της εμβριθέστερης μελέτης του πολιτιστικού αποθέματος.Να προσθέσουμε βέβαια και τον προβληματισμό γύρω από την ορθόλογη και σύγχρονη διαχείριση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς.Και όλοι θα θυμούνται τον σπαρακτικό λόγο του Προέδρου της Αμφικτιονίας, του ΑποστόληΦιρφιρή, για τις εγκληματικές λεηλασίες που υφίστανται χρόνο με τον χρόνο οι «Μαγούλες» της Θεσσαλίας.«Γκρεμίζουν το παρελθόν»!
Μου χάρισαν «τιμής ένεκα» δύο βιβλία.Το πρώτο ήταν τα Πρακτικά του 4ου Πανελλήνιου Εθνολογικού Συνεδρίου Αυτόχθονων και Γηγενών Θεσσαλών-Καραγκούνηδων, που έγινε στον Δήμο Κιλελέρ το 2016, με θεματικό άξονα «Γη και Αγώνες των κατοίκων της Πεδινής Θεσσαλίας-Καραγκούνηδες»(επιμέλεια Ε.Αυδίκος-Β.Κοζιού),έκδοση Αμφικτιονία Θεσσαλών Καραγκούνηδων, 2018,σελ.518.Και εδώ περί τους 50 εισηγητές απλώνουν την έρευνα από την παλαιολιθική εποχή ως σήμερα, φέρνουν στο φως νέα στοιχεία αναφερόμενα στους απελευθερωτικούς αγώνες και τις αγροτικές κινητοποιήσεις, στη λαϊκή παράδοση και στο σημερινό status, στη συλλογική μνήμη και την αναζήτηση της ταυτότητας.
Το δεύτερο είναι το δίτομο έργο με τίτλο Το Κεφαλόβρυσο Τρικάλων του καθηγητή Φυσικής Αγωγής Θεόδωρου Καλογράνα, έκδοση Δήμος Φαλώρειας, Κεφαλόβρυσο 2010 (Μεγάλου μεγέθους Α4, 1ος τόμ.σελ.447,2οςτόμ.-ΛΕΥΚΩΜΑ- σελ.391).Αυτό το έργο μου έκανε εξαιρετικήεντύπωση όχι μόνο γιατί «κραυγάζουν» ο κόπος, η υπομονή και η επιμονή , που χρειάστηκε μια τέτοια συλλογή στοιχείων, κυρίως από πληροφορητές, αλλά και για την κατάρτιση Γενεαλογικών Δέντρων των οικογενειών του χωριού, που ξεπερνούν την εκατοντάδα, απόπειρα δύσκολη και χρονοβόρα, αφού απαιτεί προσεκτική συγκέντρωση και διασταύρωση όλων των στοιχείων.Είναι από τα ασυνήθιστα πονήματα και σπουδαία για την προσφορά τους στη μικροϊστορία και την τοπική παράδοση.Και οι δύο τόμοι αποτελούν ένα φράγμα στη λήθη και στο χρόνο.
Ως κατακλείδα στο σύντομο αυτό σημείωμα μπορούμε να τονίσουμε μια πραγματικότητα που χαρακτηρίζει τους Έλληνες: Δείχνουν συγκινητικό ενδιαφέρον και αγάπη για τον γενέθλιο τόπο τους,γι΄αυτό φροντίζουν την παράδοση (προφορική και γραπτή) και συνδέονται μ΄αυτή σαν με ομφάλιο λώρο.Η βαθύτερη ύπαρξή τους αναδεικνύεται μέσα από αυτές τις πολιτιστικές εκφάνσεις, μέσα από όλα αυτά τα πολυάριθμα συνέδρια, τα φεστιβάλ,τις επετειακές εκδηλώσεις, τα λαϊκά πανηγύρια, τις γιορτές προϊόντων (κρασιού, τσίπουρου, κάστανου, σαρδέλας, μελιού, ψωμιού, πίτας κ.ά.), γιορτές παράδοσης για το χορό και τη μουσική κ.λπ.Είναι μια αδιαμφισβήτητη και προφανής επιβεβαίωση για την ταυτότητα και τις ιδιαιτερότητές του. Γυρίζει κοντά στις ρίζες, προσκυνάει το παρελθόν και κοιτάζει ο μέλλον με διαυγέστερο και δημιουργικότερο βλέμμα .Και αυτό, νομίζω , είναι πολύ σημαντικό!

Γράφει ο Β.Δ. Αναγνωστόπουλος, Ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Comments (0)

Tags: , ,

Ο δικός μας Μακεδονομάχος – Γράφει ο Β. Δ. Αναγνωστόπουλος

Posted on 31 Ιουλίου 2018 by admin

Ασφαλώς το ξεσκόνισμα των ιστορικών μας γνώσεων, από καιρού εις καιρόν, ενισχύει την κρίση μας και ξεκαθαρίζει τον εθνικό μας ορίζοντα. Έτσι, μάς προφυλάσσει και από τυχόν φανατισμούςκαι κορόνες αντιπαλότητας. Γιατί, φορτώσαμε πολύ τις μέρες που περνούμε με ψευδολογίες και κακόβουλα τεχνάσματα, με αποτέλεσμα να θολώνει η ατμόσφαιρα και να πνιγόμαστε από μια θανατηφόρα δύσπνοια.
Το «Μακεδονικό» θέλει την έγκυρη γνώση μας, τον πόνο του καθενός. Οφείλει δηλαδή ο ίδιος ο πολίτης να αναζητήσει την αλήθεια καταφεύγοντας σε γραπτά ντοκουμέντα και σε βιβλιογραφία, που είναι πλούσια και προσιτή στον αναγνώστη. Διάβασα αυτό τον καιρό (ξαναδιάβασα, δηλαδή)το βιβλίο του Κώστα Λιάπη «Καπετάν Κώστας Γαρέφης- Ο σταυραετός του Πηλίου», Έκδοση Εξωραϊστικού- πολιτιστικού Συλλόγου Μηλεών «Γρηγόριος Κωνσταντάς»,Β΄ Έκδοση, Βόλος 2008, σελ.189. Βιβλίο, γραμμένο με έμπνευση, ισοζυγιασμένο, αφηγηματικό και πατριωτικά συγκινητικό.Άλλωστε, η θυσία ενός Μακεδονομάχου πάντα θα μάς γεμίζει τα μάτια δάκρυα και την καρδιά μας περηφάνια!
Ο Καπετάν Κώστας Γαρέφης καταγόταν από τις Μηλιές του Πηλίου, απ΄ όπου και οι διδάσκαλοι του Γένους, Άνθιμος Γαζής, Γρηγόριος Κωνσταντάς και Δανιήλ Φιλιππίδης. Ο παππούς του, από ηρωική σουλιώτικη οικογένεια, κλεφταρματολός και καταδιωκόμενος από τον Αλή Πασά, ήρθε και εγκαταστάθηκε στο Πήλιο, όπου και παντρεύτηκε, αποκτώντας τρεις γιους, τον Απόστολο, τον Κωνσταντίνο και τον Δημήτριο ή Κατσούδα, τον πατέρα του Μακεδονομάχου.Συνεχίζοντας την πολεμική παράδοση της οικογένειας συμμετείχαν και διακρίθηκαν στις πηλιορείτικες επαναστάσεις του 1854 και 1878.Για τον Κώστα Γαρέφη (1874 – 1906), δευτερότοκο με άλλα 6 αδέλφια, σχετικά με τα νεανικά του χρόνια οι πληροφορίες είναι λειψές, όπως μάς βεβαιώνει ο Λιάπης.Ατίθασος χαρακτήρας, δεν έβγαλε το Δημοτικό, αγαπούσε τη θάλασσα, σε ηλικία 16 ετών γίνεται ναυτόπουλο του πολεμικού μας ναυτικού στον Πόρο,για να γυρίσει γρήγορα στο καράβι του πατέρα του.Μνήμες και ενθυμίσεις τον θέλουν ασυμβίβαστο με ανυπόταχτο φρόνημα και «δε ζούσε παρά για την παλικαριά», συγκέντρωνε τις αρετές – καθώς σημειώνει ο συγγραφέας- ενός Ανδρούτσου, ενός Καραϊσκάκη, ενός Μπότσαρη, ενός Κολοκοτρώνη.
Ως υπαρχηγός του Καραβαγγέλη πήρε μέρος στον άδοξο πόλεμο του 1897, το 1904 ξενιτεύεται στη Μαύρη Ήπειρο κοντά στον θείο του Δημ. Γεωργιάδη,για να βοηθήσει την οικογένειά του, αλλά ενωρίς τον εγκαταλείπει και εγκαθίσταται στην Αίγυπτο ανοίγοντας μικρό καπνοπωλείο.Τον ίδιο χρόνο ο Μακεδονικός αγώνας, με τη θυσία του Παύλου Μελά, ξεσηκώνει το πανελλήνιο.Εγκαταλείπει την Αίγυπτο και δηλώνει «Θα πάω στη Μακεδονία», ήταν η φωνή του χρέους προς την Ελλάδα.Έτσι, με την επιστροφή του, αρχές του 1905, έσπευσε να καταταγεί στο Σώμα του Καπετάν Ακρίτα (του Κώστα Μαζαράκη), ο οποίος στις 18 Απριλίου 1905, μαζί με τους οπλαρχηγούς Μπούα (Σπυρομήλιο) και Κόδρου (Μωραΐτη) ξεκινούν για την τουρκοκρατούμενη Μακεδονία.Με πολλές δυσκολίες φθάνουν στον Όλυμπο,στην Πιερία, περνούν τον Αλιάκμονα, πολεμώντας τους Βουλγάρους κομιτατζήδες και Ρωμούνους.Από την Νάουσα ο Γαρέφηςκατευθύνθηκε προς το Μορίχοβο, διαδρομή όπου έδειξετην παλικαριά και τα ηγετικά του προσόντα.Τέλος του 1905 επιστρέφει στο Βόλο, όπου στις Μηλιές του αποδίδονται μεγάλες τιμές.
Την άνοιξη του 1906 ως οπλαρχηγός και με εντολή του Προξενείου της Θεσσαλονίκης επιχειρεί νέα έξοδο στη Μακεδονίαμε το πηλιορείτικο Σώμα, που είχε συγκροτήσει και μετά από την τελετή της «Αγίας Τριάδας» (26 Μαΐου 1906). Και μάς περιγράφει ο Λιάπης: «Εκεί λοιπόν, μέσα στο μυροβόλο ανοιξιάτικο τοπίο, έγινε πρώτα σεμνά η μυστική τελετή της αδελφοποίησης και του όρκου των παλικαριών, ακολούθησε κατανυκτική θεία λειτουργία, στη διάρκεια της οποίας ο Γαρέφηςμ΄όλα τα παλικάρια του, κοινώνησε των αχράντων μυστηρίων…», ακολούθησε αποχαιρετιστήριο γλέντι και ξεκινώντας βροντοφώναξε: «Στη Μακεδονία θα λιώσω.Άτιμος δε θα γυρίσω!»
Με εντολή του Προξενείου βάδισε για το Μερίχοβο, στις ανατολικές κορφές του Καϊμακτσαλάν, κοντά στα σύνορα με τη Fyrom, όπου δρούσαν οι Βούλγαροι κομιτατζήδες με αρχηγούς τον Λούκα και Καρατάσο.Με την πολύτιμη βοήθεια των Σαρακατσαναίων της περιοχής κατόρθωσε να εξοντώσει τις συμμορίες τους.Η σφοδρή και θανατηφόρα επίθεση έγινε το πρωί της 5ης ή 6ης Αυγούστου.Στη μάχη τραυματίζεται από σφαίρα στην κοιλιά και τα ξημερώματα «έφυγε» σαν αρχάγγελος! Έγινε η ταφή του ως κοινού Σαρακατσάνου στο ελληνικό χωριό Γραδέσνιτσα. Και σημειώνει ο συγγραφέας: «Εκεί που ακόμα βρίσκονται τα τιμημένα κόκαλά του, καρτερώντας ίσως το ξύπνημα ενός μεγάλου και πανίερου Χρέους της ελληνικής Πολιτείας και των συμπατριωτών του…»
Τέτοια βιβλία πρέπει να διδάσκονται τα ελληνόπουλα στα σχολεία, αν θέλουμε να έχουμε πολίτες με αρετές και αξίες που υπερβαίνουν το πρόσκαιρο και το ρηχό.Η γνώση της ιστορίας είναι γνώση ζωής.Και η γνώση όσων πότισαν με το αίματους το χώμα της πατρίδας, είναι ο φωτεινός δρόμος του μέλλοντος. Λέγεται ότι οι παπαρούνες της Μακεδονίας είναι πιο κόκκινες, γιατί είναι ποτισμένες με το άλικο αίμα των ηρώων της! Και ήταν πολλοί και διαλεχτοί από τη μοίρα αυτοί οι ήρωες! Και ανάμεσα στους πρώτους ο δικός μας Μακεδονομάχος, ο Θεσσαλός, ο Καπετάν Κώστας Γαρέφης!
Διαβάζοντας κανείς με προσοχή το βιβλίο,κατανοεί την αγωνία και τον πολυχρόνιο μόχθο, που χρειάστηκε ο συγγραφέας για να συλλέξει σπειρίσπειρί την αλήθεια των γεγονότων εκείνης της ηρωικής εποχής.Να ακούσει, να μελετήσει πηγές και το ιστορικό πλαίσιο, να καταγράψει καινα διασταυρώσει πληροφορίες, να επιχειρήσει επιτόπια έρευνα, να αναζητήσει τον τάφο του ήρωα!Και να μάς χαρίσει μια σπουδαία μονογραφία για τον Μηλιώτη ήρωα, τον σταυραετό του Πηλίου!
Σαν τέτοιες μέρες, πριν από 112 χρόνια, 6 Αυγούστου, «έφυγε» για τη χώρα των ηρώων, χύνοντας το αίμα του για τη Μακεδονία, ο δικός μας Μακεδονομάχος, ο Καπετάν Κώστας Γαρέφης!Και η Μνήμη του τιμή και δόξα και χρέος για όλους!

Γράφει ο Β. Δ. Αναγνωστόπουλος, Ομότιμος καθηγητής πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Comments (0)

Tags: , ,

Σε διεθνές συνέδριο για την Υγεία ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Β. Αναγνωστόπουλος

Posted on 11 Απριλίου 2017 by admin

Σε διεθνές συνέδριο στη Αθήνα με θέμα «Η Δημόσια Υγεία στον 21ο αιώνα – Διάλογος για την μεταρρύθμιση της Δημόσιας Υγείας στην Ελλάδα» συμμετείχε ο Αντιπεριφερειάρχης Δημόσιας Υγείας κ. Βασίλης Αναγνωστόπουλος, ως εκπρόσωπος του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας και Προέδρου της ΕΝΠ.Ε  Κώστα Αγοραστού και με εντολή να αποκομισθούν όσο το δυνατό περισσότερα στοιχεία στον πολύπαθο χώρο της Υγείας και τι μέλλει γενέσθαι (προτάσεις, ιδέες, κυβερνητική πολιτική κλπ).

Αντικείμενο και σκοπός του συνεδρίου ήταν το ξεκίνημα ενός συλλογικού προγράμματος για την μεταρρύθμιση του Συστήματος Υγείας, για καθολική κάλυψη υγείας και με ιδιαίτερη έμφαση στις πιο ευάλωτες και σε κρίση ομάδες. Επιπλέον δόθηκε έμφαση στον έλεγχο και στην πρόληψη των μεταδοτικών ασθενειών δεδομένου του Μεταναστευτικού προβλήματος στη χώρα μας.

Το συνέδριο υποστηρίχθηκε δυναμικά από την Ευρωπαϊκή επιτροπή και τον Π.Ο.Υ  (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας), ώστε να υπάρξει μια νέα μεσοπρόθεσμη εθνική στρατηγική για τις Ελληνικές Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης για την ενίσχυση της ικανότητας Υπηρεσιών Υγείας, το « Υγεία 2020 » και τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης ( SDGs).  Έγινε συζήτηση κατ’ αντιπαράθεση και με συναινετική διάθεση για να οριοθετηθούν και να διαμορφωθούν κατευθυντήριες οδηγίες για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων στη Δημόσια Υγεία , σε αντιστοίχηση με το « Σχέδιο Στρατηγική και Δράση για τη Υγεία»  των προσφύγων και μεταναστών του Π.Ο.Υ. Ευρώπης και δέσμευση στη συνέχεια για την βελτίωση της Υγείας του ευρύτερου πληθυσμού και όχι μόνο μεταναστών και προσφύγων.

Μεταξύ των ομιλητών ήταν εκτός των Ελλήνων (Ανδρέας Ξανθός-Υπουργός Υγείας, Ιωάννης Μπασκόζος – Γενικός Γραμματέας Υπουργείου Υγείας, Χρήστος Χατζηχριστοδούλου – Καθηγητής Υγιεινής-Επιδημιολογίας Π.Θ. και άλλοι ),  ο Υπουργός Υγείας της Κύπρου κος Γιώργος Παμπορίδης, η Περιφερειακή Δ/ντρια Π.Ο.Υ. για την Ευρώπη Dr. Zsusanna  Jakab , o Hofman  Thomas Dieter, o Kluge Hans, o Ostlin Piroska και πολλοί άλλοι διακεκριμένοι Επιστήμονες.

Ο κος Αναγνωστόπουλος είχε σειρά κατ’ ιδίαν συναντήσεων και συζητήσεις για το θέμα του Συνεδρίου και επιπλέον προβλήματα της Θεσσαλίας με διακεκριμένους επιστήμονες όπως ο κος Θάνος Δημόπουλος – Πρύτανης Πανεπιστημίου Αθηνών και Καθηγητής Παθολογίας, Χρήστος Χατζηχριστοδούλου – Καθηγητής Υγιεινής και Επιδημιολογίας Π.Θ, Μάρω Καντζανού – Καθηγήτρια Πανεπιστήμιου Αθηνών και μέλος του ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ., Claudia Stein – Υπεύθυνη Καινοτομίας και Έρευνας του Π.Ο.Υ.  και με άλλους.

Comments (0)

Γλυκερία - Ακολούθησα ένα αστέρι
Παυλίνα Βουλγαράκη - Λαβύρινθοι
Κώστας Μακεδόνας - Είναι πια αργά
Βιολέτα Ίκαρη - Μαύρα
Χάρις Αλεξίου - Πόρτες ανοιχτές
Πυξ Λαξ - Χωρίς ντροπή
Γιάννης Πάριος - Θα σ΄ αγαπώ
Ραλλία Χρηστίδου - Μονάχη ταξιδεύω
Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Έλα
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Έλα ψυχούλα μου

 


The Fray - You found me
Billy Ocean - Loverboy
Cock Robin - The promise you made
Whitney Houston - How will I know
Demi Lovato - I will survive
Beloved - Sweet harmony
Sheryl Crow - My favorite mistake
Asia - Heat of the moment
Zucchero - Wonerful life
Tina Turner - In your wildest dreams

 


Σεπτέμβριος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30EC