Tag Archive | "Λάμπος"

Tags: , ,

Λευτεριά στους οπαδούς – Γράφει ο Κώστας Λάμπος

Posted on 12 Φεβρουαρίου 2020 by admin

Όταν οι κοινωνίες είναι αιχμάλωτες οργανωμένων οικονομικών, κοινωνικών, θρησκευτικών, ιδεολογικών, κομματικών, εθνικιστικών, τοπικιστικών, ρατσιστικών, ποδοσφαιρικών και πολλών άλλων αναρίθμητων αλληλοσπαρασσόμενων συμμοριών, τότε οι άνθρωποι αισθάνονται υπαρξιακή ανασφάλεια και αναγκάζονται να προβατοποιούνται και παραιτούμενοι από το δικαίωμα της Εαυτότητάς τους καταλήγουν οπαδοί αποδεχόμενοι δανεικές ταυτότητες έτοιμοι να κατασπαράξουν ο ένας το άλλον κραδαίνοντας τα ‘ιερά σύμβολα’ του ‘κόμματός τους’, του ‘δόγματός τους’, της ‘ιδεολογίας τους’, της ‘ομάδας τους’, ακόμα και του πολέμαρχου, αρχηγού και προέδρου τους και ανεξάρτητα από το ποιος και πόσο ανήθικος είναι αυτός ο ‘αρχηγός’.

Η οπαδοποίηση, η όποια οπαδοποίηση, είναι πνευματική αναπηρία που προσβάλλει ιδιαίτερα στερημένους μόρφωσης, αλλά και φοβικούς ‘μορφωμένους’ χαμηλής αυτοεκτίμησης και αποτελεί την πλέον απεχθή οικονομική, κοινωνική, πολιτική και πνευματική αλλοτρίωση του κοινωνικού μας Εγώ, της προσωπικότητάς μας, η οποία μας καθιστά καλούς αγωγούς του ψεύδους, της ανηθικότητας, και της απανθρωπιάς, εθελόδουλους, αυτοκαταστροφικούς, σαδομαζοχιστές, φανατικούς πιστούς, χουλιγκάνους και εύκολα θύματα πολλών ταυτόχρονα σκοταδιστικών, ιδεολογικών  και εξουσιαστικών ιερατείων.

Οι συμμορίες σφάζονται μεταξύ τους για το ποια θα υποτάξει το μεγαλύτερο μέρος της εκάστοτε οπαδοποιημένης κοινωνίας στα δικά της σύμβολα για να αποσπάσει το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου που παράγει η συγκεκριμένη κοινωνία και στην προσπάθεια επιδίωξης  αυτού του σκοπού αναγκάζονται να συνάπτουν κάθετες λυκοσυμμαχίες. Έτσι βλέπουμε συγκεκριμένες οικονομικές συμμορίες να συμμαχούν με συγκεκριμένες ιδεολογικοπολιτικομματικές συμμορίες που συμπληρώνονται από άλλες δευτερεύουσας σημασίας αλλά πρακτικά χρήσιμες συμμορίες με διάφορες μορφές συνηθέστερες των οποίων είναι κάποιες συνδικαλιστικές συντεχνίες, μηχανισμοί της Δημόσιας Διοίκησης, οι λεγόμενες ΠΑΕ, ομάδες δηλαδή επαγγελματικού ποδοσφαίρου, Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου, θρησκευτικοί και ‘πνευματικοί όμιλοι’, κατασκευασμένες ‘προσωπικότητες’ διαμορφωτές κοινής γνώμης’, κ. λπ., κ. λπ., που λειτουργούν διασπαστικά στους κόλπους της κοινωνίας για να μπορούν να την εντάσσουν, με το αζημίωτο πάντα, στους σχεδιασμούς της εκάστοτε οικονομικής συμμορίας. Όλες οι συμμορίες καθώς και οι διάφορες συμμοριοσυμμαχίες έχουν τους δικούς τους αυστηρούς και ματωμένους κώδικες διαπλοκής, επικοινωνίας, ιεραρχίας και ευθύνης αναφορικά με τους ξεχωριστούς ρόλους και τις αντίστοιχες αμοιβές τους, Αυτό, όμως δεν αποκλείει την εμφάνιση του φαινομένου της ‘σέκτας’, της ‘φράξιας’ της ‘παράγκας’, όπου τα πάνω έρχονται κάτω και τα κάτω επάνω, με αποτέλεσμα την αλληλοσφαγή και την διάσπαση/διάλυση της σομμοριοσυμμαχίας. Έτσι συμβαίνει όταν κάποιο επίπεδο μιας κάθετης συμμορίας προσπαθήσει να συνεργαστεί καθ’ υπέρβαση και οριζόντια με άλλο επίπεδο ανταγωνιστικής κάθετης συμμοριοσυμμαχίας και για ίδιο όφελος, τότε ‘οι συμφωνίες χαλάνε’ και ο κάθε ‘παράγοντας’ αυτονομείται απέναντι στους υπόλοιπους της μεγάλης συμμορίας για να μην χάσει το πόστο του ‘εκφραστή της δικής του συμμορίας’ που του δίνει το δικαίωμα και την ‘ισχύ’ να συμμετέχει στο έγκλημα και στη μοιρασιά της λείας. Το συνηθέστερο σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι μια ή περισσότερες καρατομήσεις και σε διάφορα επίπεδα και μια νέα μαφιόζικη ενδοσυμμοριακή και διασυμμοριακή ισορροπία τρόμου.

Κάποτε όμως αυτή η ‘κρίση’ ξεφεύγει από τον έλεγχο της πυραμίδας και μεταφέρεται στην επιμέρους οπαδοποιημένη κοινωνία η οποία απειλεί την υπόλοιπη με αποσταθεροποίηση για λογαριασμό των μεγάλων μαφιόζων αφεντικών. Όταν αυτή η συγκυρία συμπέσει με άλλη συγκυρία κατά την οποία η συγκεκριμένη κοινωνία/χώρα αντιμετωπίζει υπαρξιακά προβλήματα, επειδή κάποιες άλλες γειτονικές ή και μακρινές ηγεμονικές ανταγωνιστικές συμμορίες σχεδιάζουν και οργανώνουν την λεηλασία της, τότε αποδείχνεται περίτρανα ο εχθρικός, καταστροφικός και προδοτικός ρόλος των οργανωμένων συμμοριών. Κι είναι τότε οι στιγμές που αρχίζουμε να σκεπτόμαστε αν και τι μπορεί να περισωθεί. Κι είναι τότε οι στιγμές που δεν πρέπει να κάνουμε το λάθος να επαναξιολογήσουμε τις συμμορίες για να επιλέξουμε στη λογική του ‘μη χείρον βέλτιστον’ την ‘λιγότερο κακή και άχρηστη’, γιατί όλες οι συμμορίες είναι κακές, αντικοινωνικές, άχρηστες και επικίνδυνες για την συνοχή και την ύπαρξη των κοινωνιών.

Είναι τώρα που οφείλουμε να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε για τις ρίζες αυτού του φαινομένου που χωρίζει τις κοινωνίες σε αλληλοσπαρασσόμενες φατρίες, συμμορίες και εμπόλεμα στρατόπεδα και μας υποβαθμίζει από Πολίτες σε οπαδούς έτοιμους ‘να σκοτώσουν και να σκοτωθούν’. Ας αποβάλλουμε τις δανεικές ταυτότητες που μας φόρτωσαν επιτήδειοι και μας οπαδοποιούν κι ας αναλογιστούμε ότι το κακό ξεκινάει από το γεγονός ότι στην κορυφή αυτής της πυραμίδας βρίσκονται οι πλουτοκράτες, οι μεγαλοϊδιοκτήτες των μέσων παραγωγής με το πολιτικό χρήμα των οποίων κινούνται τα κόμματα, ιδρύονται οι Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες, οι Τηλεοπτικοί σταθμοί και στήνονται ορατοί και αόρατοι μηχανισμοί προπαγάνδας και χειραγώγησής μας, κι ας αποφασίσουμε να επανακτήσουμε την αυθεντική Ευατότητά μας ως αυθεντικά Εγώ ενός ενιαίου κοινωνικού Εμείς, μιας κοινωνίας ως Όλον, απαλλαγμένης από οικονομικές, πολιτικές, θρησκευτικές, ποδοσφαιρικές και λοιπές συμμορίες. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να αλλάξουμε τις συγκυρίες και να συγχρονίσουμε ως άτομα, κοινωνίες, χώρες και ανθρωπότητα τον βηματισμό μας με τον διαχρονικό βηματισμό των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού που κινείται αργά, αλλά σταθερά από τον κόσμο της κοινωνικής ανισότητας προς έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο της κοινωνικής ισότητας με την μορφή της αταξικής δημοκρατίας και του οικουμενικού ουμανιστικού πολιτισμού.

Ας αρχίσουμε να σκεπτόμαστε και να δρούμε ως Πολίτες Σήμερα. Μην το αφήνουμε για Αύριο γιατί το Αύριο, Μεθαύριο θα είναι Χθες και συνεπώς θα είναι αργά. Λευτεριά στους οπαδούς σημαίνει κοινωνική λευτεριά, σημαίνει απελευθέρωση της κοινωνίας από το κεφάλαιο κι αυτή δεν χαρίζεται, κατακτιέται…

 

* Ο τίτλος είναι δανεισμένος από το ανώνυμο σύνθημα που είναι γραμμένο στην πρόσοψη ενός κιβωτίου/διανομέα του ΟΤΕ που βρίσκεται στην διασταύρωση των οδών Ομήρου και Βυζαντίου στην Νέα Σμύρνη, όπως φαίνεται στην συνημμένη φωτογραφία.

Γράφει ο Κώστας Λάμπος, Συγγραφέας – Οικονομολόγος

Για την αντιγραφή Σωκράτης Βασιλάκος

Comments (0)

Tags: , ,

Κ. Λάμπος: Πρωτοβουλία Διαλόγου για την Άμεση Δημοκρατία και τον Ουμανισμό

Posted on 02 Ιανουαρίου 2018 by admin

Η εμπειρία και η Λογική μας, μας λένε πως ούτε οι ευχές, ούτε και οι κατάρες φέρνουν λύσεις στα προβλήματά μας, γιατί αυτά τα προκάλεσαν οι δραστηριότητες των σκοταδιστικών και των εξουσιαστικών ιερατείων, η δική μας αδράνεια και η πλάνη μας ότι κάποιες τάχα μεταφυσικές δυνάμεις θα παρέμβουν για να εμποδίσουν τις δυνάμεις του κακού, δηλαδή του κεφαλαίου, να συνεχίσουν να εκμεταλλεύονται, να μακελεύουν την ανθρωπότητα και να καταστρέφουν τον πλανήτη.

Η εμπειρία και η Λογική μας, μας λένε να πάψουμε να έχουμε άλλες ψευδαισθήσεις και να συνειδητοποιήσουμε ότι τα δικά μας προβλήματα θα λυθούν μόνο με την δική μας ατομική και συλλογική, ενεργό, συστηματική, αποφασιστική και ασταμάτητη συμμετοχή στο κοινωνικό Γίγνεσθαι και συνεπώς δεν πρέπει να περιμένουμε ότι θα τα λύσουν εκείνοι που συστηματικά και σκόπιμα μας τα δημιούργησαν.

Ας ξεκινήσουμε με την μελέτη και την αυτομόρφωση για να κατανοήσουμε τις αιτίες, αλλά και τις λύσεις των προβλημάτων μας και ας ανοίξουμε έναν δημόσιο διάλογο που θα καταστήσει εφικτή την μετακίνηση των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού από αντικείμενο εκμετάλλευσης σε υποκείμενο της ιστορίας και σε αρχιτέκτονα ενός καλύτερου κόσμου, του κόσμου της κοινωνικής ισότητας, της άμεσης δημοκρατίας με περιεχόμενο την αταξική κοινωνία, στην προοπτική ενός οικουμενικού ουμανιστικού πολιτισμού.

Ας αφήσουμε πίσω μας τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες που βολεύουν τους εκμεταλλευτές μας, τους πολεμοκάπηλους καταστροφείς του πολιτισμού και του πλανήτη και ας ξαναδημιουργήσουμε τον δημόσιο χώρο με τον δημόσιο διάλογο που δεν έβλαψε ποτέ και κανέναν, εκτός από εκείνους που μας θέλουν κωφούς, βωβούς, τυφλούς και δούλος ανύπαρκτων θεών/σκιάχτρων και υπαρκτών και αχόρταγων αφεντικών και ηγεμόνων.

Ας κάνουμε τον χρόνο που έρχεται, το 2018, αφετηρία ενός πνευματικά, ιδεολογικά, οργανωτικά και πολιτικά ακηδεμόνευτο αγώνα των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού για έναν αντικαπιταλιστικό, ουμανιστικό, καλύτερο κόσμο. Όλοι μαζί μπορούμε.

Να νικήσουμε τον φόβο όλων των εξουσιών και του θεού/σιάχτρου με αυτοσεβασμό και αυτοπεποίθηση

Για την αντιγραφή Σωκράτης Βασιλάκος

* Ο Κώστας Λάμπος είναι Δρ Οικονομολόγος και συγγραφέας 17 βιβλίων πολιτικοκοινωνικού περιεχομένου

Comments (0)

Tags: , ,

Κ. Λάμπος : Ο σκοταδισμός ως επιστήμη της δογματικής αγυρτείας

Posted on 10 Οκτωβρίου 2016 by admin

Η απάνθρωπη, εκμεταλλευτική και καταστροφική εξουσία των λίγων πάνω στους πολλούς μοιάζει με τη μυθική Λερναία Ύδρα. Έχει πολλά φονικά κεφάλια που αποδεκατίζουν τον πληθυσμό της Λέρνης και της ευρύτερης περιοχής της Αργολίδας, τα οποία ο λαός της, ως μυθικός Ηρακλής, τα έκοψε με το σπαθί του και με τον αναμμένο δαυλό τα καυτηρίασε για να μην ξαναφυτρώσουν διπλά. Είναι εύκολο να κατανοήσουμε τον ισχυρό συμβολισμό του μύθου, σύμφωνα με τον οποίο η σκοτεινή εξουσία των λίγων με τα πολλά κεφάλια μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με τον φωτεινό δαυλό των πολλών που συμβολίζει τη Γνώση που γίνεται δύναμή τους και ο μεγαλύτερος εχθρός κάθε σκοταδισμού και εξουσίας.

Η σύγχρονη Λερναία Ύδρα έχει κι αυτή πολλά σκοταδιστικά και εξουσιαστικά κεφάλια-ιερατεία που συνεργάζονται για την εκμετάλλευση των εργαζόμενων κοινωνιών αλλά και αλληλοσπαράσσονται για το ποιο από τα σκοταδιστικά και εξουσιαστικά ιερατεία θα έχει το πάνω χέρι στη μοιρασιά της λείας. Αυτό συμβαίνει διαρκώς και αδιαλείπτως, εδώ και πολλούς αιώνες στο θεοκρατικό κράτος του χριστιανιστάν, από τότε που ο εβραϊκός μύθος του περιούσιου λαού διεπλάκεται με τον ορφισμό, τον πυθαγορισμό και τον ιδεαλισμό του Πλάτωνα και με τη βία του Ιμπεράτορα Κωνσταντίνου και την πανουργία του Ευσεβίου Καισαρείας κατάφερε να εκτοπίσει τον Ελληνισμό της φιλοσοφίας, της επιστήμης, της γνώσης και του ανθρωπισμού και να βάλλει στη θέση του το αποκρουστικό κατασκεύασμα του θεοκρατικού παπισμού της Δύσης και του νόθου ‘ελληνοχριστιανισμού’ της βυζαντινής Ανατολής.

Από τότε και μέχρι σήμερα στρατιές ολόκληρες αργόσχολων αγυρτών που συγκροτούνται σε σωτηριολογικές θρησκείες και παρηγορητικές Εκκλησίες ζουν παρασιτικά σε βάρος της εργαζόμενης κοινωνίας, σμιλεύουν θρησκευτικούς μύθους, αόρατες πνευματικές αλυσίδες, κολάσεις και παράδεισους, καίνε βιβλιοθήκες και επιστήμονες και κρατάνε τη γνώση μακριά από τα ποίμνιά τους, γιατί γνωρίζουν πως «αν τα θύματα, τα ψώνια και τα σύμβολα τα αιώνια ξυπνήσουν μονομιάς θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς».

Στη σύγχρονη Ελλάδα η επιρροή της Εκκλησίας έχει παγιδεύσει τα μυαλά των ‘πιστών’ της σε βαθμό που να μπερδεύουν την θρησκευτική με την κομματική κατήχηση και να επιλέγουν τη συντηρητική-θανατόφιλη στάση ζωής. Σε όλα τα σχολεία και σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες ο υποτιθέμενος ιδρυτής και το σύμβολο του εβραιορωμαϊκού χριστιανισμού κρέμονται πάνω από τα κεφάλια των πιστών και υπηκόων ως μεγάλος αδερφός έτοιμος να τιμωρήσει ‘παραβάτες και αμαρτωλούς’. Το ξεκίνημα κάθε σχολικής χρονιάς δεν το κάνει κάποιος εκπρόσωπος της Πολιτείας ή κάποιος, λαμπρό παράδειγμα και εκφραστής της επιστήμης, αλλά κάποιος αγράμματος παπάς ή παραμορφωμένος ιεράρχης, πράγμα που δημιουργεί σύγχυση στα παιδικά μυαλά για τη σχέση επιστήμης και γνώσης με την θρησκεία και την πίστη. Ακόμα και οι εκλεγμένες κυβερνήσεις δεν ορκίζονται στο όνομα του Ελληνικού Λαού, αλλά στο όνομα του φετίχ της εξουσίας του κεφαλαίου, ενός τρικέφαλου φανταστικού μη-όντος, της λεγόμενης ‘αγίας τριάδας’. Και η Βουλή των Ελλήνων δεν ξεκινά τις εργασίες της υπό τον συμβολικό εκφραστή της ενότητας των Ελλήνων, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά υπό την απειλή σύσσωμης της πολυπληθούς λεγόμενης ‘διαρκούς ιεράς συνόδου’. Η οποία μάλιστα νουθετεί τους υποτιθέμενους εκπροσώπους του λαού κάνοντας επίδειξη δύναμης, η οποία βέβαια απορρέει από το γεγονός ότι η Εκκλησία ασκεί μεγάλη πολιτική επιρροή στους πνευματικά λεηλατημένους ψηφοφόρους του ‘ποιμνίου’ της, αλλά και στα κόμματα απευθείας και με αυτόν τον τρόπο στέλνει στη Βουλή δεκάδες, ή και εκατοντάδες βουλευτές έτοιμους να γκρεμίσουν κυβερνήσεις αν κάποια επιχειρήσει να θίξει τα άνομα και καταχρηστικά προνόμια του ιερατείου. Κι όλα αυτά συμπορεύονται με το φαινόμενο εκατοντάδες χωριά να μην έχουν σχολειό και δάσκαλο για τα παιδιά τους, ή να έχουν σχολειό χωρίς παράθυρα και θέρμανση, αλλά κανένα χωριό δεν στερείται πανάκριβης και πολυτελούς εκκλησίας και παπά.

Τέλος, για να αρκεστούμε μόνο σε αυτά τα χαρακτηριστικά παραδείγματα θεοκρατίας, στην Ελλάδα το αργόσχολο παπαδαριό μισθοδοτείται από το δημόσιο ταμείο και όχι από τις εισφορές των πιστών, όπως συμβαίνει σε όλες τις πολιτισμένες χώρες, παρά το γεγονός ότι η λεγόμενη ‘ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας’ κατέχει αμύθητη κινητή και ακίνητη περιουσία η κοινωνικοποίηση της οποίας θα αρκούσε να μορφωθούν όλοι οι Έλληνες κα να εξαλείψει την φτώχεια από τη χώρα.

Η σύγχρονη Ελλάδα πασχίζει εδώ και πολλές δεκαετίες να χαλαρώσει λίγο από την ασφυκτική πίεση της ολιγαρχικής εξουσίας της κομπραδόρικης μπουρζουαζίας της, από τον λαϊκισμό και τις ιδεολογικές ψευδαισθήσεις των υπό εξωθεσμική πατρωνία τελούντων πολιτικών κομμάτων και από τον σκοταδισμό της εκκλησιαστικής συμμορίας που όλοι μαζί υπηρετούν τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας σε βάρος της εργαζόμενης κοινωνίας. Όσες φορές όμως κάποιες μετριοπαθείς αστικές ή ‘κεντροαριστερές’ κυβερνήσεις επιχείρησαν κάτω από την λαϊκή πίεση και την αναγκαιότητα των πραγμάτων να ξεχωρίσουν την Εκκλησία από το κράτος, να ξεχωρίσουν τον θρησκευτικό προσηλυτισμό από τη μαθησιακή διαδικασία και το σχολειό, να κοινωνικοποιήσουν την τεράστια εκκλησιαστική περιουσία υπέρ των πενόντων Ελλήνων και να εκλογικεύσουν κάπως τις μεταξύ τους διαπλεκόμενες σχέσεις, άλλες τόσες φορές το παπαδαριό χέρι-χέρι με τη συντηρητική παράταξη και τις ακροδεξιές παραφυάδες της απείλησε, ‘με τη βοήθεια του θεού’-εργαλείου, να ρίξει λάδι στη φωτιά τού, από το 1823 πότε ενεργού και πάντα υποβόσκοντα, εμφύλιου σπαραγμού. Κι όλα αυτά υποτίθεται για ‘του Χριστού την πίστη την αγία’, η οποία μεταφράζεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρώ για τη μισθοδοσία των έντεκα και πλέον χιλιάδων ρασοφόρων που διαχειρίζονται τεράστια κοινοτικά και κρατικά κονδύλια, αλλά και το χρυσοφόρο παγκάρι από το υστέρημα των λεηλατημένων πιστών.

Τις τελευταίες μέρες ο ‘υπουργός παιδείας, έρευνας και θρησκευμάτων’, (πίστευε και μη ερεύνα!) κ. Φίλης, στην προσπάθειά του να αναστηλώσει την ξεφτισμένη αριστεροσύνη από τις νεοφιλελεύθερες κωλοτούμπες του κόμματός του, απείλησε να αντικαταστήσει το μάθημα των θρησκευτικών, (που στην ουσία πρόκειται για την υποτιθέμενη ιστορία του ‘περιούσιου λαού’ των εβραίων και τον μύθο περί Χριστού που δεν επιβεβαιώνεται ούτε από την ιστορία, ούτε από την επιστήμη, αλλά ούτε και από την απλή Λογική), με το μάθημα της συγκριτικής θρησκειολογίας που θα εφοδίαζε τα παιδιά με την κρίσιμη και χρήσιμη γνώση να επιλέξουν αν χρειάζονται να θρησκεύονται, ή να μην θρησκεύονται. Το κακό είναι ότι μπροστά σ’ αυτό το αυτονόητο η λεγόμενη ιεραρχία θορυβήθηκε, γιατί γνωρίζει ότι η αντικειμενική επιστημονικά έγκυρη και κοινωνικά χρήσιμη γνώση σκορπίζει τους σκοταδιστικούς μύθους και αναστηλώνει την αυτοπεποίθηση των ανθρώπων, η οποία γκρεμίζει μύθους και διαλύει ποίμνια και στρούγκες εγκλωβισμένων στο ψέμα και στην ψευδαίσθηση ανθρώπων, αντί να δεχτεί να δείξει τη δύναμη της υποτιθέμενης δικής της μεταφυσικής αλήθειας. Το πιθανότερο είναι ότι και αυτό το πολιτικό πυροτέχνημα, όπως και το δημοψήφισμα του 2015, κάτω και από την πίεση του συμπολιτευόμενου ‘ψεκασμένου’ εταίρου του, ο Τσίπρας θα το πάρει πίσω επαινώντας τον Φίλη, όπως επαινέθηκε και ο Τρίτσης, ότι έγραψε ιστορία υποχωρώντας στις πιέσεις της λεγόμενης ‘ιεραρχίας’.

Το χειρότερο όμως όλων αυτών των τραγελαφικών επεισοδίων και συμβάντων είναι ότι ενώ ο ‘προκαθήμενος’ της λεγόμενης Εκκλησίας της Ελλάδας κ. Ιερώνυμος έκανε, στην από 27 Σεπτεμβρίου 2016 κακογραμμένη, υποκριτική και αντιφατική επιστολή του προς τον πρωθυπουργό κ. Τσίπρα, μάθημα για το ρόλο της Εκκλησίας, με πολλές αναφορές του, περί «θεολογικής επιστήμης», και περί «επιστημόνων θεολόγων», χωρίς να πάρει μια σχετική απάντηση από την Ακαδημία Αθηνών, τον υποτιθέμενο φύλακα και υπερασπιστή των γραμμάτων και των επιστημών στη χώρα. Ούτε από τα πανεπιστήμια, από μεμονωμένους επιστήμονες εγνωσμένου κύρους, ή από διακεκριμένους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών για την συνειδητή και σκόπιμη αλχημική απόπειρα του προκαθήμενου να εμφανίσει ως επιστήμη τη θεολογία και τους θεολόγους ως επιστήμονες, υπενθυμίζοντάς του ότι Επιστήμη είναι η ορθολογική και μεθοδική έρευνα της συγκεκριμένης φυσικής, κοινωνικής και ανθρώπινης υπαρξιακής πραγματικότητας και η συστηματική οργάνωση της γνώσης που προκύπτει από την έρευνα, το πείραμα και την επαλήθευση-απόδειξη της συγκεκριμένης πραγματικότητας. Ενώ αντίθετα ως θρησκεία νοείται η τυφλή πίστη σε ένα υποτιθέμενο ύψιστο Όν, η ύπαρξη του οποίου δεν αποδείχνεται ιστορικά, επιστημονικά και λογικά, γιατί αποτελεί κατασκεύασμα κάποιας εξουσίας δια της υποτιθέμενης ‘θείας αποκάλυψης’ που την παρέδωσε τάχα ο υποτιθέμενος θεός στον υποτιθέμενο Χριστό, ο υποτιθέμενος Χριστός στον υποτιθέμενο άγγελό του, ο υποτιθέμενος άγγελος στον υποτιθέμενο εκστασιαζόμενο Ιωάννη και ο υποτιθέμενος εκστασιαζόμενος Ιωάννης στον υποτιθέμενο συνεκστασιαζόμενο μαθητή του τον Πρόχορο. Ο θεολόγος Μπέγζος ορίζει την θρησκεία ως σχέση του ανθρώπου με τον θεό, χωρίς ωστόσο να μας εξηγήσει ποιος και γιατί διαμεσολάβησε και ποιόν άλλον εξυπηρετεί τελικά αυτή η σχέση εκτός από την δημιουργό του θεού-εργαλείου, δηλαδή την μόνη υπαρκτή οικονομικοκοινωνικοπολιτική εξουσία. Η Χριστιανική Φοιτητική Δράση προσθέτει: Θρησκεία είναι η φυσική και τέλεια, η ολόψυχη στροφή και αφοσίωση του ανθρώπου στο Θεό, ώστε να νοιώθει ο άνθρωπος και με αυτή τη στροφή του προς το Θεό να ομολογεί, πως χωρίς το Θεό δεν μπορεί να ζει, δεν μπορεί να ζει ευτυχισμένος, χαρούμενος και ειρηνικός’. Κανένας από όλους αυτούς τους υποκριτές δεν μας είπε πόσα δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν ταπεινωμένοι και δυστυχισμένοι και πόσα εκατομμύρια συνάνθρωποί μας πεθαίνουν κάθε χρόνο από την πείνα και τους πολέμους που γίνονται στο όνομα κάποιου υποτιθέμενου θεού, κάποιου φετίχ της εξουσίας των εκμεταλλευτών-εξουσιαστών και μακελάρηδων της ανθρωπότητας.

Όπως και κανένας από τα σκοταδιστικά και εξουσιαστικά ιερατεία και τους διανοούμενους-παραδουλεύτρες τους δεν θα μας πει ότι η αμφισβήτηση των θρησκευτικών μύθων και των εξουσιαστικών ιδεολογιών δεν είναι έργο κάποιων κακών ‘αθέων’, γιατί δεν υπάρχουν άθεοι, αφού θεοί δεν υπάρχουν, παρά μόνο απάνθρωπες και καταστροφικές εξουσίες και συνεπώς η αναζήτηση της αλήθειας για τα φυσικά και κοινωνικά φαινόμενα μπορεί να είναι μόνο έργο ανθρώπων που αγωνίζονται για την κοινωνική ισότητα, την πραγματική κοινωνική δημοκρατία, την αταξική κοινωνία και τον ανθρωπισμό με την έννοια του οικουμενικού ουμανισμού. Όπως και κανένας δεν θα μας πει ότι το λεγόμενο ‘θρησκευτικό φαινόμενο’ που επικαλείται ο προκαθήμενος και η παρέα του δεν είναι παρά ένα εφεύρημα των εκάστοτε εξουσιών που γίνεται ευκαιρία επαγγελματικής αποκατάστασης αργόσχολων θεολόγων, παπάδων και θεολογούντων με σκοπό την εξαπάτηση των ‘πιστών’ και την διευκόλυνση της εκμετάλλευσης των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, με κατάληξη τη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η προσπάθεια του Ιερώνυμου και των ομοίων του, συνεπικουρούμενων από το ιερατείο της εξουσιαστικής συστημικής ‘αριστεράς’, να ταυτίσει την επιστήμη με την θεολογική αγυρτεία δεν μπορεί να εξαπατήσει κανέναν σκεπτόμενο άνθρωπο που σέβεται τον εαυτό του και αγωνίζεται για την κοινωνική ισότητα και την πνευματική ελευθερία.

Οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, τα θύματα της σκοταδιστικής καπιταλιστικής βαρβαρότητας συνειδητοποιούμε μέρα τη μέρα την καταστροφικότητα των σκοταδιστικών μύθων, των κομματικών ιδεολογιών και των δοτών πολιτικών διαχειριστών του κεφαλαίου, που λειτουργούν ως διαμεσολαβητές εξαπάτησης των κοινωνιών και γι αυτό όλο και περισσότεροι, όλο και περισσότερο πυκνώνουμε τις γραμμές του αγώνα για την αποκαπιταλιστικοποίηση μαζί και την αποθρησκειοποίηση του μυαλού μας, ως ικανή και αναγκαία συνθήκη για την οικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου, του κόσμου της κοινωνικής ισότητας, των κοινών αγαθών και της άμεσης-αταξικής δημοκρατίας χωρίς σκιάχτρα και εξουσίες, χωρίς αφεντικά και δούλους, χωρίς ηγεμόνες και υποτελείς.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Κ. Λάμπος : Μια ΟικόΣφαιρα σε κάθε τόπο για να σώσουμε την Βιόσφαιρα

Posted on 27 Σεπτεμβρίου 2016 by admin

Οι Θεσσαλοί, μαζί φυσικά και οι Καρδιτσιώτες βιώνουν καθημερινά την παρακμιακή καπιταλιστική κρίση της λιτότητας για τους πολλούς και της αφθονίας για τους λίγους, όπως συμβαίνει άλλωστε με όλους τους Έλληνες και τους εργαζόμενους του πλανήτη μας, αλλά δεν λυγίζουν, δεν μοιρολατρούν και δεν περιμένουν κάποιο ‘θεό’ ή κάποια εξουσία να τους σώσει, γιατί γνωρίζουν ότι η όποια βελτίωση της ζωής τους μπορεί να είναι το αποτέλεσμα της δικής τους συλλογικής προσπάθειας, του δικού τους οργανωμένου αγώνα για την τρέχουσα καθημερινότητα, ως στοιχείου του αγώνα για έναν καλύτερο κόσμο χωρίς αφεντικά και δούλους, χωρίς επαγγελματίες σκοταδιστικούς και πολιτικούς ‘ποιμένες’ και ‘ποίμνια’. Δεν μοιρολατρούν γιατί γνωρίζουν ότι «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία».

Στην Καρδίτσα, κάμποσοι επιστήμονες διαφόρων γνωστικών πεδίων και κοινωνικά καταξιωμένοι άνθρωποι που αγαπάνε τον τόπο τους αποφάσισαν εδώ και περίπου δυό δεκαετίες να ενώσουν τις δυνάμεις τους και ίδρυσαν την Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία: «ΟικόσφαιραΚίνηση για τοΠεριβάλλον, τον Άνθρωπο και την Ποιότητα ζωής». Μελετούν τα προβλήματα του τόπου τους και οργανώνουν με έναν υποδειγματικά αμεσοδημοκρατικό τρόπο ήπιες κοινωνικές παρεμβάσεις με πολύ θεαματικά αποτελέσματα. Παρεμβάσεις που έγιναν θεσμοί γιατί αγκαλιάστηκαν από την τοπική κοινωνία, επειδή ακριβώς ανταποκρίνονται στις αγωνίες και στις ανάγκες της. Η Οικόσφαιρα εξελίσσεται σταθερά σε ένα κοινωνικό εργαστήρι που κάνει δημιουργικούς και υπερήφανους τους Καρδιτσιώτες και αποτελεί ένα επιτυχημένο παράδειγμα προς μίμηση. Η δράση της εκτυλίσσεται σε όλα τα επίπεδα της πόλης και διαπερνά ολόκληρο τον κοινωνικό ιστό της αφήνοντας βαθύ το κοινωνικό αποτύπωμα της ανοιχτής και ελεύθερης, συλλογικής και συμμετοχικής δημιουργικότητας. Έχει ένα εκλεγμένο από γενικές συνελεύσεις συλλογικό συντονιστικό όργανο, αλλά δεν έχει πυραμιδική οργάνωση, ούτε ηγεσία. Δεν έχει ούτε Γραφείο. Από τα μέλη της προτείνονται και αυτοπροτείνονται τα άτομα που αναλαμβάνουν να οργανώσουν και να φέρουν σε πέρας την εκάστοτε ενέργεια και εκδήλωση, βέβαια με την αμέριστη βοήθεια όλων των άλλων μελών και μη μελών εθελοντών. Οι δράσεις της έχουν γίνει πια θεσμοί που ενσωματώνονται στη ζωή της πόλης σε αρμονία και όχι σε ανταγωνισμό με τις δημοτικές και τις περιφερειακές αρχές.

Η Οικολογική Γιορτή Καρδίτσας που συμμετέχει στον αγώνα κατά των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (μεταλλαγμένα), επαναλήφθηκε φέτος, το τετραήμερο από Πέμπτη 22 μέχρι την Κυριακή 25 Σεπτέμβρη, αφιερωμένη στοαστικό πράσινο, για 16η χρονιά με τεράστια επιτυχία. Το πλούσιο πρόγραμμα που περιλάμβανε περίπου σαράντα ενημερωτικές και ψυχαγωγικές δράσεις, όπως ποδηλατοδρομίες, θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες τοπικών μουσικών συνόλων, για όλες τις ηλικίες και για όλα τα ενδιαφέροντα, για τις οποίες είχαν κληθεί και ανταποκριθεί καθηγητές πανεπιστημίων, ειδικοί επιστήμονες και εμπειρογνώμονες από όλη την Ελλάδα. Ενδεικτικά για το επίπεδο και τη χρησιμότητα αναφέρονται μερικές δράσεις, όπως: Ημερίδα με θέμα «Ο ρόλος του Πολίτη στην αναβάθμιση του αστικού πρασίνου», «Διατλαντικές Συνεργασίες. Δούρειοι ίπποι του αμερικανισμού», «Κοινωνικά υποστηριζόμενη Γεωργία», «Υδρογονοενέργεια. Το μέλλον της ανθρωπότητας» και πολλές άλλες πολύ ενδιαφέρουσες εκπαιδευτικές και ψυχαγωγικές εκδηλώσεις. Η Γιορτή έγινε με τη βοήθεια και τη συμπαράσταση των συνδιοργανωτών: Περιφέρεια Θεσσαλίας, Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, Δήμος Καρδίτσας, Δήμος Αργιθέας, Κέντρο Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης Europe DirectΚαρδίτσας, Αναπτυξιακή Καρδίτσας, Αναπτυξιακή Α.Ε Ο.Τ.Α., Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Μουζακίου και το Κέντρο Γενετικής Βελτίωσης Ζώων. Συμμετείχαν στα πενήντα περίπτερα της Γιορτής, που διεξάγεται κάθε χρόνο στο πανέμορφο ‘Άλσος Παυσίλυπο’, παραγωγοί πιστοποιημένων βιολογικών προϊόντων από όλη την Ελλάδα και την επισκέφτηκαν χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών από όλη την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας.

Παράλληλα έχουν καθιερώσει την Εαρινή Γιορτή για την προστασία του περιβάλλοντος και την ποιότητα ζωής, με πολλές παράλληλες δράσεις και θεαματικά αποτελέσματα. Ακολουθούν η Αλληλέγγυα Μονάδα Ανταλλαγών, ωςΕναλλακτική, ανταλλακτική μονάδα προϊόντων και υπηρεσιών,το Ανταλλακτικό-Χαριστικό Παζάρι, ως Δράση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης, κοινωνικής συνεργασίας και δημιουργίας και ολοκληρώνεται με τη δράση για τον Εξωραϊσμό της Παραποτάμιας Περιοχής για την ανάπλαση και ανάδειξη της παραποτάμιας περιοχής.

Η Οικόσφαιρα Καρδίτσας καταφέρνει τελικά να υπηρετεί το περιβάλλον, να βελτιώνει την ποιότητα ζωής και να αναδείχνει τον άνθρωπο σε διαχειριστή της ζωής του και διαμορφωτή του μέλλοντός του. Τελικά και με όλα αυτά καταφέρνει να προσθέτει αισιοδοξία και ευτυχία στην πόλη της όμορφης Καρδίτσας και περηφάνια στους κατοίκους της.

Βέβαια δεν μπορεί να απαλλάξει την τοπική κοινωνία από τις ευρύτερες ντόπιες και εξωχώριες συστημικές δυνάμεις που εμποδίζουν την Καρδίτσα, την χώρα και τον κόσμο να ειρηνεύσει και να ευημερήσει σε συνθήκες κοινωνικής ισότητας και κοινωνικής ελευθερίας. Δείχνει όμως το δρόμο, περιορίζει τους εφιάλτες και ενθαρρύνει τους Καρδιτσιώτες και ιδιαίτερα τη Νέα Γενιά της να ονειρεύεται και να αγωνίζεται για ένα καλύτερο κόσμο. Σίγουρα αντίστοιχες πρωτοβουλίες υπάρχουν και αλλού, αλλά όχι παντού. Μήπως είναι καιρός να γεμίσουμε τη χώρα με Οικόσφαιρες για να εκτοπίσουμε την εθνική μας κατάθλιψη που μας καθηλώνει στη μιζέρια και στην εθελοδουλία που απειλεί την Ελλάδα, τον Ελληνισμό και την ανθρωπότητα ολόκληρη;

 

Comments (0)

Tags: , ,

Κ. Λάμπος : Υδρογονοενέργεια – Το μέλλον της ανθρωπότητας

Posted on 23 Σεπτεμβρίου 2016 by admin

Όλοι ξέρουμε πως ζούμε σ’ ένα κόσμο ενεργειακά φτωχό, εχθρικό, καταστροφικό και επικίνδυνο. Ξέρουμε όμως πως ζούμε και σε ένα κόσμο που ασταμάτητα αλλάζει και μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο για όλους μας, φτάνει να ξέρουμε, όσοι έχουμε λόγο να τον αλλάξουμε, πως θα τον αλλάξουμε.

Στο βιβλίο μου Ποιος φοβάται το υδρογόνο; αναλύω το πρόβλημα των ορυκτών καυσίμων, ως πρόβλημα εξουσιαστικού συγκεντρωτικού ενεργειακού συστήματος και ως πηγή κατακτητικής βίας, οικονομικής στρέβλωσης, κοινωνικής καταπίεσης, φτώχειας και δυστυχίας και περιβαλλοντικής καταστροφής και αντιπαραθέτω σ’ αυτό τις συνδυαζόμενες Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας με βάση το Υδρογόνο, ως ένα αποκεντρωμένο εξισωτικό ενεργειακό σύστημα που ανοίγει νέους ορίζοντες για την οικονομική-κοινωνική απελευθέρωση της ανθρωπότητας από το απάνθρωπο και καταστροφικό κεφαλαιοκρατικό σύστημα, με προοπτική την κοινωνική αυτοδιεύθυνση και έναν καλύτερο κόσμο, χωρίς τοπικά αφεντικά και παγκόσμιους ηγεμόνες.

Aς φανταστούμε ένα κόσμο στον οποίο τα νοικοκυριά, οι γειτονιές, τα χωριά, οι πολυκατοικίες, οι συνοικίες, οι πόλεις, τα κράτη και τελικά η ανθρωπότητα απόκτησαν την ενεργειακή αυτονομία τους, γιατί μπορούν να έχουν άφθονη, φτηνή έως δωρεάν, ασφαλή και καθαρή ενέργεια από το υδρογόνο. Είναι ο κόσμος της υδρογονοενέργειας που γεννιέται και δυναμώνει μέρα με τη μέρα και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για αυτόνομη αειφόρο τοπική ανάπτυξη και καθολική ευημερία, χωρίς ανασφαλείς εργαζόμενος, ανασφάλιστους ανέργους και πεινασμένους. Είναι ένας κόσμος της ενεργειακής και κοινωνικής ισότητας, των ίσων ευκαιριών και δικαιωμάτων, χωρίς πλούσιους και φτωχούς, χωρίς εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους.

Ας φανταστούμε έναν κόσμο χωρίς σκοταδιστικούς και εξουσιαστικούς μύθους, χωρίς ρύπανση του περιβάλλοντος και χωρίς πολυεθνικά ενεργειακά μονοπώλια, χωρίς πολέμους για τον έλεγχο της ενέργειας και για την παγκόσμια ηγεμονία. Αυτός ο κόσμος είναι πια, χάρη στην απλοχεριά της Φύσης και τις τεράστιες δυνατότητες της επιστημονικοτεχνικής και υδρογονοενεργειακής επανάστασης, μια υπαρκτή πραγματικότητα και δεν είναι φαντασία. Είναι ο κόσμος που ονειρευτήκαμε ως ανθρωπότητα και τον χτίσαμε, ως δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού με τον ιδρώτα και το αίμα χιλιάδων γενεών.

Ο παρακμασμένος και καταστροφικός καπιταλισμός και τα επικίνδυνα ορυκτά καύσιμα δεν είναι η μοίρα της ανθρωπότητας και συνεπώς το τέλος τους δεν μπορεί παρά να είναι μια νέα αρχή για την ιστορία της, για την Άμεση Δημοκρατία, την Αταξική Κοινωνία και τον Οικουμενικό Ουμανιστικό Πολιτισμό.

Ένας καλύτερος κόσμος είναι πια μπροστά μας, ας ανοίξουμε τα μάτια μας να τον θαυμάσουμε και ας απλώσουμε τα χέρια μας να τον κάνουμε δικό μας, γιατί σ’ εμάς ως άτομα, ως εργαζόμενη κοινωνία και ως εργαζόμενη ανθρωπότητα ανήκει και σε κανέναν άλλον.

*Το θέμα θα παρουσιάσει ο κ. Λάμπος την Κυριακή 25/9 ώρα 12.30- 13.30 στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων της 16ης Οικολογικής Γιορτής Καρδίτσας.

**Ο κ. Λάμπος είναι διδάκτωρ οικονομικών επιστημών και συγγραφέας

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Θεός και Κεφάλαιο του Κώστα Λάμπου

Posted on 20 Μαΐου 2016 by admin

Στο βιβλίο ‘Θεός και Κεφάλαιο’ ο Κώστας Λάμπος καταγράφει την πορεία της ανθρωπότητας διαχρονικά, από τις πρωτόγονες κοινωνίες μέχρι σήμερα. Μελετάει και αναλύει τους σημαντικότερους σταθμούς στην εξέλιξή τους.

Με όπλο τη γνώση και παραθέτοντας τα αποτελέσματα των ερευνών των επιστημών, μας βοηθάει να κατανοήσουμε τον διαρκή αγώνα των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού ενάντια στους σκοταδιστικούς μύθους, ‘περί ύπαρξης θεού’ και του ρόλου των θρησκειών στην στήριξη της εξουσίας.

Ο Κώστας Λάμπος φωτίζει τον ρόλο των θρησκειών και των ιερατείων στην πλαστογράφηση και μεταχρονολόγηση των κειμένων προς όφελος της εξουσίας και την προσαρμογή τους ανάλογα με τις εξελίξεις της επιστήμης. Ανατρέχοντας στα ίδια τα κείμενα των ιερατείων, μας θυμίζει τον ρόλο τους στην αντιμετώπιση της γυναίκας ως διπλής δούλης του θεού και του άνδρα αφέντη και τις ολέθριες συνέπειες, ιδιαίτερα κατά τον Μεσαίωνα.

Στον σύγχρονο καπιταλισμό ο ρόλος των θρησκειών και η στήριξή τους στην εξουσία είναι ολοκληρωτική. Στην Ελλάδα και στην διάρκεια της δικτατορίας με το μότο ‘Ελλάς, Ελλήνων Χριστιανών’, η επίσημα ιεραρχία της Εκκλησίας, εκτός από τις ορκωμοσίες της Χούντας, υπήρξε παντελώς απούσα για τους φυλακισμένους, τους εξόριστους και τις οικογένειές τους. Αλλά και η επόμενη εκκλησιαστική ιεραρχία, όπως μας είπε η ίδια, δεν πήρε είδηση τι γινότανε στην περίοδο της Χούντας, επειδή ‘μελετούσε τα γραφάς’.

Ο συγγραφέας Κώστας Λάμπος, μας αναλύει τον ρόλο ορισμένων επιστημόνων στην στήριξη της εξουσίας. Σε μια πλούσια βιβλιογραφία που μελετάει διαχρονικά, η οποία είναι ένας θησαυρός γνώσεων, παραθέτει τα συμπεράσματά του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το πλήθος των ασθενειών που αναφέρει ως ψυχικές ασθένειες το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρίας, υιοθετώντας αυθαίρετες θεωρίες περί χημικών ανισορροπιών ορισμένων εγκεφάλων.

Σε αντιπαράθεση αυτού του παραδείγματος αναφέρω την μαρτυρία της Κίττυς Αρσένη στο Συμβούλιο της Ευρώπης για τα βασανιστήρια που υπέστη στην ταράτσα της Μπουμπουλίνας και τις συνέπειες που αυτά είχαν στην υγεία της. Απαντώντας δε στον ανταποκριτή του Νew York Times, είπε πως «περνώντας κάποιος από μια τέτοια δοκιμασία, τον μόνο γιατρό που δεν χρειάζεται είναι ο ψυχίατρος», (Βλέπε, Αρσένη Κίττυ, Μπουμπουλίνας 18, Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 2005).

Αλλά, την ίδια γνώμη είχε και ο γιατρός Ασφαλείας του κολαστηρίου της οδού Μπουμπουλίνας, Νίκος Κιούπης, που μου μέτραγε τους σφυγμούς και με εύρισκε πάντα γερή για περισσότερη φάλαγγα…

Καταλήγοντας, δανείζομαι τα λόγια του Κώστα Λάμπου στο εισαγωγικό σημείωμά του, συμφωνώντας μαζί του: «Η πραγματικότητα, όπως αυτή εκφράζεται από την ιστορική εμπειρία, δείχνει πως η κοινωνία-ανθρωπότητα πορεύεται σταδιακά, αργά ίσως αλλά σταθερά, με τους δικούς της ρυθμούς, προς την πνευματική και κοινωνική απελευθέρωσή της, προς την αταξική κοινωνία, προς έναν καλύτερο κόσμο, χωρίς σκοταδιστικούς μύθους και εξουσιαστικές ιδεολογίες, χωρίς θεούς και αφέντες, με πρότυπο τον Νέο Άνθρωπο, τον συνειδητοποιημένο, τον δημιουργικό και ευτυχισμένο άνθρωπο, τον homo humanisticus universalis»

Παρουσιάζεται:

21 Μαΐου, 20.30 στο βιβλιοπωλείο ΚΗΘΡΕΣ στα Τρίκαλα και

22 Μαΐου , 11.00 στην αίθουσα ΠΕΔ, Μεγάλου Αλεξάνδρου 34, στην Καρδίτσα

 

Συμβολή στην παρουσίαση του βιβλίου που έγινε στο βιβλιοπωλείο ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ στις 15 Απρίλη στην Πάτρα από την Νατάσα Μερτίκα**

** Η Νατάσα Μερτίκα, είναι ένα από τα κορίτσια της βροχής που στο κολαστήριο της οδού Μπουμπουλίνας, βίωσαν στο πετσί τους τη διαπλοκή εξουσίας και θρησκείας στα πέτρινα χρόνια της ‘Ελλάδας Ελλήνων Χριστιανών’.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Κ. Λάμπος : Βιβλιοπαρουσίαση – διάλογος για τη ζωή

Posted on 16 Μαΐου 2016 by admin

Η σημερινή κατάσταση στον τόπο μας, αλλά και στον κόσμο ολόκληρο δεν αφήνει περιθώρια ωχαδερφισμού, ατομισμού και μοιρολατρίας, γιατί η καμπάνα δεν χτυπάει μόνο για τον γείτονα, αλλά και για εμάς, για τα παιδιά μας, για το μέλλον μας, για το μέλλον της μικρής μας πατρίδας, αλλά και για το μέλλον της μοναδικής μεγάλης και κοινής μας πατρίδας, του πλανήτη Γη.

Η καμπάνα, λοιπόν, χτυπάει για όλους μας, γι αυτό είναι η ώρα να βγούμε όλοι από το ασφυκτικό καβούκι του νοσηρού Εγώ μας και να συσπειρωθούμε σ’ ένα αυτενεργό, δημιουργικό και απελευθερωτικό κοινωνικό Εμείς. Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε αυτό που δεν μπορούμε να κάνουμε ο καθένας ξεχωριστά, να αλλάξουμε τα πράγματα και τις ζωές μας.

Στη θέση της άγνοιας που γίνεται μύθος, θεός, θρησκεία, ιδεολογία, εξουσία, υποταγή και του εξουσιαστικού Φόβου που γίνεται άδικος νόμος, εκμετάλλευση, μοιρολατρία, καταπίεση και σκλαβιά, που κατασπαράζει τις ζωές μας και μας αναγκάζει να γεννοβολάμε οπαδούς και νέους δούλους που θα μας αντικαταστήσουν στους βιομηχανικούς στρατούς, στους εμφύλιους και στους κατακτητικούς ιμπεριαλιστικούς πολέμους, οφείλουμε να βάλουμε τη Γνώση, την Επίγνωση και τον αγώνα για την κοινωνική ισότητα.

Οφείλουμε να κρίνουμε πρόσωπα και πράγματα και κύρια εξουσίες και θρησκείες, εξουσιαστές και ιερατεία που μας παραμυθιάζουν πως θα μας φέρουν καλύτερες μέρες και μας οδηγούν από το κακό στο χειρότερο, που μας υπόσχονται τον υποτιθέμενο παράδεισο μετά θάνατον για να μας κάνουν τη μοναδική πραγματική ζωή μας κόλαση. Οφείλουμε να σκεφτούμε λογικά, να απαλλαγούμε από μύθους και ιδέες που ναρκώνουν το μυαλό μας και μας καταντούν άβουλους, μοιρολάτρες, δούλους και αυτόχειρες. Οφείλουμε να μάθουμε την αλήθεια για τον κόσμο, τη ζωή και την κοινωνία μας και να πάρουμε όλοι μαζί τις ζωές στα χέρια μας. Οφείλουμε τέλος να θέσουμε υπό αμφισβήτηση όλες τις υποτιθέμενες μεγάλες θρησκευτικές αλήθειες, για να ανακαλύψουμε ότι στην πραγματικότητα δεν είναι παρά κατασκευασμένα από τις απάνθρωπες εξουσίες ψέματα.

Το βιβλίο «Θεός και Κεφάλαιο. Δοκίμιο για τη σχέση θρησκείας και εξουσίας», (των εκδόσεων ΚΟΥΚΚΙΔΑ), ως ύψιστη έκφραση σεβασμού απέναντι στην ιερότητα της ζωής, της Φύσης, της ανθρωπότητας και του πολιτισμού, γνωρίζοντας τις δυσκολίες να ξεπεράσουμε μύθους και ιδεολογίες που μας φύτεψαν στο μυαλό μας, όταν δεν μπορούσαμε να κρίνουμε, να συγκρίνουμε και να επιλέξουμε, προσπαθεί να ξεκαθαρίσει αυτό το σκοτεινό τοπίο. Προσπαθεί να δείξει ποιες δυνάμεις και γιατί έπλασαν μύθους, μακριά από τη λογική και την επιστήμη και μας έκαναν οπαδούς δογμάτων, κομμάτων και συμμοριών που καλλιεργούν το μίσος, μας διαιρούν σε αντιμαχόμενες ομάδες, τάξεις, και κράτη, για να τρεφόμαστε ο ένας από τις σάρκες του άλλου με αποτέλεσμα οι δημιουργοί και οι χρήστες των σκοταδιστικών και εξουσιαστικών μύθων να πλουτίζουν σε βάρος μας καταστρέφοντας την κοινωνία, την ζωή και την Φύση.

Όμως δεν είναι αυτή η μοίρα των ανθρώπων και της ανθρωπότητας που παλεύει από καταβολής της για ένα κάθε φορά καλύτερο κόσμο, για ένα κόσμο της κοινωνικής ισότητας, τον οποίο μπορούν μόνο οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού να δημιουργήσουν και όχι ανύπαρκτοι θεοί, μεσσίες, βασιλιάδες, στρατηγοί, αρχηγοί, πλανητάρχες και τάχα ‘αριστερές, ‘επαναστατικές’ εξουσιαστικές, διαχειριστικές πρωτοπορίες που μας υπόσχονται έναν τάχα ηθικότερο καπιταλισμό.

Χωρίς εμάς, τους καθημερινούς ανθρώπους που δημιουργούμε τον κοινωνικό πλούτο και τον πολιτισμό, δεν είναι εφικτός ένας καλύτερος κόσμος, αλλά μια καπιταλιστική βαρβαρότητα που όλο και περισσότερο, όλο και ταχύτερα έρχεται κατά πάνω μας, ως ένας νέος σκοτεινός μεσαίωνας, αν βέβαια δεν αντιδράσουμε.

Έχουμε χρέος, ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί, να ξαναχτίσουμε το δημόσιο χώρο και το δημόσιο διάλογο, τη βασική προϋπόθεση για να οικοδομήσουμε το κοινωνικό μας Εμείς, την άμεση δημοκρατία, την κοινωνία των κοινών αγαθών και της καθολικής ευημερίας. Ο πλανήτης μας μπορεί να μας θρέψει όλους φτάνει να βγάλουμε από τη μέση τον απάνθρωπο και καταστροφικό καπιταλισμό των αδικιών, των ανισοτήτων και των καταστροφικών πολέμων και να οργανώσουμε τη ζωή μας στη βάση της ήπιας αποκεντρωμένης τοπικής ανάπτυξης και της δίκαιης μοιρασιάς των αγαθών και του πλούτου που παράγουμε.

Αυτοκρατορίες και δυναστείες κραταιές ήρθαν κατάστρεψαν και στο τέλος ηττήθηκαν από τις δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, από την εργαζόμενη ανθρωπότητα που πορεύεται σταθερά προς την αταξική κοινωνία.

Την ίδια τύχη θα έχει και ο παγκοσμιοποιημένος μανιακός καπιταλισμός Με όλους τους ‘νυχτοφύλακές’ του. Φτάνει να το αποφασίσουμε με αυτοπεποίθηση.

Comments (0)

Tags: , ,

Παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Λάμπου στην Καρδίτσα

Posted on 12 Μαΐου 2016 by admin

Το Βιβλιοπωλείο “Παιδεία” και οι Εκδόσεις Κουκκίδα παρουσιάζουν στην Καρδίτσα το βιβλίο του Κώστα Λάμπου: «ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ-.Δοκίμιο για τη σχέση μεταξύ θρησκείας και εξουσίας».
Η παρουσίαση γίνεται την Κυριακή 22 Μαΐου ώρα11.00 π.μ. στην αίθουσα της ΠΕΔ Καρδίτσας, Μεγάλου Αλεξάνδρου 34.

Δεν είναι καθόλου εύκολο, να γράφει κανείς για θέματα που αποκαλύπτουν την ανηθικότητα και την εγκληματικότητα της εκάστοτε κυρίαρχης τάξης που επιβάλλει, με άδικους νόμους, σκοταδιστικούς μύθους και με τη βία των κατασταλτικών μηχανισμών, συστήματα κοινωνικής ανισότητας, ρατσισμού και φασισμού σε βάρος των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, σε βάρος της κοινωνίας, της Φύσης και της ανθρωπότητας.

Αυτό γίνεται ακόμη δυσκολότερο όταν τα γραπτά αντιβαίνουν με όσα πασχίζουν να μας βάλουν στο μυαλό μας από τη γέννησή μας ως το τέλος της ζωής μας και σχετίζοντας με την πίστη και τις πάμπολες παρεμβάσεις της θρησκείας και των εκπροσώπων της στην καθημερινότητά μας.

Το βιβλίο ‘Θεός και κεφάλαιο, δοκίμιο για τη σχέση μεταξύ θρησκείας και εξουσίας’ ταξιδεύει αυτή την περίοδο στην Ελλάδα συγκεντρώνοντας το ενδιαφέρον του κοινού, γεγονός που αποδεικνύει ότι υπάρχει δίψα για γνώση, για βιβλία που δεν παραπλανούν και κοιμίζουν αλλά ενημερώνουν και αφυπνίζουν.

Το βιβλίο βρίσκεται στην δεύτερη έκδοσή του και συμβάλει στην ανάπτυξη ενός δημόσιου διάλογου, ο οποίος δεν έβλαψε ποτέ και κανέναν εκτός από τις δυνάμεις εκείνες που μας θέλουν βωβούς, τυφλούς, κωφούς και δούλους ‘θεών’ και αφεντικών.

Και τέτοιες είναι οι δυνάμεις του κεφαλαίου, της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, οι διαπλεκόμενες θρησκείες και ιδεολογίες, συμφέροντα και εξουσίες, που δεν λογαριάζουν και δεν φοβούνται τίποτα εκτός από τον σκεπτόμενο άνθρωπο, τις ενημερωμένες, ακηδεμόνευτες και αυτενεργές δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, όπως αυτές όλο και περισσότερο εκφράζονται μέσα από τα νέα κοινωνικά κινήματα τα οποία χτίζουν αθόρυβα τον καινούργιο κόσμο της κοινωνικής ισότητας μέσα στον παλιό της οικονομικής και κοινωνικής ανισότητας που παράκμασε και φεύγει.

Όπως φοβούνται και από τους όλο και περισσότερο, όλο και περισσότερους συνειδητοποιημένους Πολίτες, η διαρκώς αυξανόμενη ταξική και κοινωνική αφύπνιση των οποίων αναδείχνεται σταδιακά σε εφιάλτη του κεφαλαίου και των ‘ιερών νυχτοφυλάκων’ του, αλλά και στην μοναδική ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο, για τον κόσμο της κοινωνικής ισότητας, της άμεσης δημοκρατίας και του οικουμενικού ουμανιστικού πολιτισμού.
Δύσκολα τα πράγματα, αλλά, όποιος μαζεύει, μεθοδικά και επίμονα, επιστημονικά έγκυρη και κοινωνικά χρήσιμη γνώση, για να μην άγεται και φέρεται ως φερέφωνο σκοταδιστικών μύθων και εξουσιαστικών ιδεολογιών αλλά για να έχει δική του στέρεη γνώμη, γνωρίζει καλά ότι, με τη Λογική των αιώνων, των Λαών και των αγώνων…,κι όμως η ανθρωπότητα κινείται προς το διαχρονικό της όραμα, προς την αταξική κοινωνία.

Το βιβλίο παρουσιάζουν οι: Σωκράτης Βασιλάκος, Γεωπόνος, Ευάγγελος Κατσαρός, μηχανικός , Κρύστα Λάππα φιλόλογος, Αριστοτέλης Τσόγκας, Γεωπόνος, και ο συγγραφέας Κώστας Λάμπος. Θα ακολουθήσει συζήτηση με τον συγγραφέα.

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Η ανθρωπότητα και η επιστήμη μπροστά στην θρησκευτική απάτη και αυταπάτη

Posted on 10 Μαΐου 2016 by admin

Υπάρχουν θέματα ταμπού το άγγιγμα των οποίων θεωρείται ασέβεια, αμαρτία, ‘έγκλημα καθοσιώσεως’ που επισύρει τις ανάλογες τιμωρίες, που κλιμακώνονται από την τιμωρία και την φυλακή μέχρι την ‘κόλαση’, την πυρά και την αγχόνη, τις οποίες επιβάλλουν οι φύλακες των ταμπού, τα σκοταδιστικά και τα εξουσιαστικά ιερατεία, στους ασεβείς, στους αμαρτωλούς, στους αντικαθεστωτικούς και στους ‘αναρχικούς’. Παράλληλα υπάρχουν καταστάσεις που προκαλούνται από τα ταμπού των θρησκειών και των εξουσιών που επιφέρουν την οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση, το ξεκλήρισμα, τον εκτοπισμό και το θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων, η αντιμετώπιση των οποίων αποτελεί χρέος ύψιστο των επιστημών και των επιστημόνων, πράγμα που επιβάλλει το άγγιγμα, το ξεκλείδωμα και την απομυθοποίηση των θρησκευτικών και των εξουσιαστικών ταμπού.

Κάποιοι, ταυτισμένοι με τα θρησκευτικά και εξουσιαστικά ιερατεία αφορίζουν, ή καταδικάζουν και φυλακίζουν, ακόμα και δολοφονούν, σκοτώνουν και καίνε όσους ξεπερνούν τον εξουσιαστικό Φόβο και συνεπείς στην επιστημονική και κοινωνική συνείδησή τους τολμούν να αναζητήσουν την αλήθεια, τις ρίζες των αιτιών της κακοδαιμονίας, με κίνδυνο να χάσουν, όχι μόνο την όποια βολή τους, αλλά την ίδια τη ζωή τους. Σ’ αυτούς, στους τολμηρούς χρωστάμε άνθρωποι και ανθρωπότητα, όλες τις κατακτήσεις που μας οδήγησαν μέσα από αγώνες στη σημερινή πραγματικότητα που υπόσχεται έναν καλύτερο κόσμο, τον κόσμο της κοινωνικής ισότητας.

Σεβαστές οι δοξασίες και η πίστη του καθενός, φτάνει να είναι δικές τους και ‘μετά Λόγου Γνώσεως’ και όχι από φόβο και από άγνοια και να μην τον καθιστούν υποχείριο των θρησκευτικών και εξουσιαστικών ιερατείων και αντικείμενο οικονομικής, κοινωνικής, πνευματικής και πολιτικής εκμετάλλευσης. Επειδή όμως κανένας δεν επέλεξε την θρησκεία και την πίστη του, αλλά του επιβλήθηκε από τα σκοταδιστικά και τα εξουσιαστικά ιερατεία, σε ηλικία που δεν μπορούσε να κρίνει, να συγκρίνει και να επιλέξει να πιστεύει ή να μην πιστεύει σε κάτι, γι αυτό η αναζήτηση της αλήθειας για την κακοδαιμονία της ύπαρξης και της συνύπαρξης ανθρώπων και Λαών, αποτελεί σήμερα, στον 21ο αιώνα της κοινωνικά χρήσιμης επιστήμης και της απελευθερωτικής τεχνολογίας, πρώτη προτεραιότητα η αναζήτηση της εξόδου από τους μύθους και την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Όσον αφορά στο παραμύθι των επαγγελματιών θεολόγων, των παπάδων, των ιδεολόγων-φιλοσόφων της εξουσίας και μερικών μονοδιάστατων και παρτάκηδων ‘επιστημόνων’ για τον υποτιθέμενο παρηγορητικό ρόλο των θρησκειών που τάχα ανακουφίζει τους αδύναμους, τους φτωχούς και τους πάσχοντες, πράγμα που τάχα τις καθιστά χρήσιμες και αναγκαίες, οφείλουμε να ρωτάμε για τη συμβολή των θρησκειών στην διαίρεση των κοινωνιών σε πιστούς και απίστους, σε ισχυρούς και αδύναμους σε πλούσιους και φτωχούς, σε έχοντες και μη έχοντες σε βολεμένους και σε πάσχοντες. Οφείλουμε να ρωτάμε γιατί άραγε όλες οι θρησκείες διαπλέκονται με τις εκάστοτε εξουσίες, η ύπαρξη των οποίων προϋποθέτει την κοινωνική ανισότητα, δηλαδή την ύπαρξη φτωχών, αδύναμων και πασχόντων.

 

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

http://epithesh.blogspot.gr/2016/04/blog-post_25.html,

 

Επιμέλεια

Σωκράτης Βασιλάκος

 

Comments (0)

Γλυκερία - Ακολούθησα ένα αστέρι
Παυλίνα Βουλγαράκη - Λαβύρινθοι
Κώστας Μακεδόνας - Είναι πια αργά
Βιολέτα Ίκαρη - Μαύρα
Χάρις Αλεξίου - Πόρτες ανοιχτές
Πυξ Λαξ - Χωρίς ντροπή
Γιάννης Πάριος - Θα σ΄ αγαπώ
Ραλλία Χρηστίδου - Μονάχη ταξιδεύω
Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Έλα
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Έλα ψυχούλα μου

 


The Fray - You found me
Billy Ocean - Loverboy
Cock Robin - The promise you made
Whitney Houston - How will I know
Demi Lovato - I will survive
Beloved - Sweet harmony
Sheryl Crow - My favorite mistake
Asia - Heat of the moment
Zucchero - Wonerful life
Tina Turner - In your wildest dreams

 


Ιούλιος 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031EC