Tag Archive | "Παπατσιμούλης"

Tags: , ,

Ο Γυμνός βασιλιάς – Του Κώστα Παπατσιμούλη

Posted on 04 Ιουνίου 2019 by admin

Ήταν μια χώρα μαγική. Ένας παραδεισένιος τόπος, φτιαγμένος με πλήθος  χρώματα, γιομάτος ευωδιές , ήχους και μουσικές ……Είχε κι ένα μοναδικό, ξεχωριστό φως!! Και μια θάλασσα!! Γιομάτη στην αγκαλιά της μαργαριτάρια.  Σ αυτή ζούσαν δημοκρατικοί άνθρωποι, οι πιο τυχεροί του κόσμου, έλεγαν οι σοφοί μέντορες των βασιλιάδων που κατά καιρούς είτε εκλέγονταν βάση ικανοτήτων, είτε ήταν γόνοι αυτής της «ράτσας». Ο κάθε που λάμβανε το..στέμμα πάντα κατηγορούσε τον προηγούμενο για κακή συμπεριφορά απέναντι στο λαό  και αυτός, ο νέος , ο ερχόμενος αντικαταστάτης  θα τον φρόντιζε καλύτερα από κείνον, τον κακό, τον προηγούμενο. Που να’  ξερε!!   Έτσι περνούσαν οι καιροί. Ο ένας βασιλιάς ανέβαινε στο θρόνο με τα δικά του «παιχνίδια» κι ο άλλος επέστρεφε στο λαό που τον καταδίκαζε στην πτώση, παραδίδοντας  τα κλειδιά της εξουσίας και του θησαυροφυλακίου στον νέο. Πάντα τα ταμεία όμως ήταν άδεια κι έτσι έπρεπε να εφαρμόζουν σκληρά μέτρα λιτότητας και φορολογίας για να τα γεμίσουν κι όταν το επέτρεπαν τα εκάστοτε «δημοσιονομικά» θα μοιράζονταν στο λαό που πάντα πλήρωνε κι ακόμη και σήμερα πληρώνει τα παιχνίδια του θρόνου.    Όμως, μια άνοιξη και λίγο πριν έρθει το ζεστό καλοκαιράκι, πριν να μεστώσουν τα σταφύλια και πριν  γίνει η στέψη στο γαλάζιο βασιλιά, έτσι έδειχναν τα αστέρια,  ο φαινομενικά απερχόμενος  ροζούλης βασιλιάς, φρόντισε έτσι ώστε να μην έχει την απόλυτη εξουσία ο νέος και να χρειασθεί να μοιραστούν τα κλειδιά της. Να συνεργασθούν..                            Είχαν φτάσει οι μέρες της λαϊκής ετυμηγορίας. Ο λαός διψασμένος για τιμωρία του ροζούλη βασιλιά – ψεύτη, προδότη, κλέφτη,  έτσι τον είχαν βαφτίσει οι τελάληδες του γαλάζιου νεόγονου βασιλιά , έτρεξε στις αίθουσες της μυστικότητας για να ψηφίσουν.  Την πρώτη μέρα βγήκαν οι σύμβουλοι των δυο υποψηφίων. Κανείς όμως δεν έλαβε το συν ένα πάνω των μισών. Αυτό σήμαινε πως  όποιος και να ήταν πρώτος στη δεύτερη ψηφοφορία δεν θα είχε την πλειοψηφία, μη επιτρέποντάς του την αυτόβουλη διαχείριση της εξουσίας.  Κι έτσι, τη δεύτερη φορά ψηφίσανε μόνο για το ποιος από τους δυο θα πάρει το βασιλικό στέμμα.  Οι αίθουσες μυστικότητας έδειξαν το γαλάζιο βασιλιά. Επαληθεύτηκαν τα αστέρια.                 Την επομένη της εκλογής του , ο νεόγονος γαλάζιος βασιλιάς έδωσε εντολή να βάψουν το βασιλικό ανάκτορο..γαλάζιο. Να το ετοιμάσουν για τη μέρα της επίσημης στέψης. Κι έτσι , δούλοι, σκλάβοι, και εθελοντές, πιάσανε τα πινέλα και ρίχτηκαν στο… βάψιμο. Μέσα σε τρεις μέρες τα κατάφεραν. Βάφτηκε το βασιλικό ανάκτορο! Μόνο τα έπιπλα δεν αλλάχτηκαν , παρέμειναν τα ίδια. Βλέπετε , δεν κρατιόταν ο νεόγονος γαλάζιος βασιλιάς. Κοίταζε το στέμμα πάνω στο βασιλικό θρόνο και γούρλωνε τα ματάκια του!

Κι η μέρα , εκείνη, η ποθητή του μέρα έφτασε. Μόνο που δε ζούσε ο βασιλιάς πατέρας του για να τον καμαρώσει.  Βλέπετε ακόμη και σ αυτόν το θαυμαστό , μαγικό τόπο  ο… Μορφέας κι  ο Άδης δεν κάνουν εκπτώσεις. Κάλεσε όλο το λαό στη στέψη του. Στήθηκε το πιο τρανό πανηγύρι. Το γαλάζιο κυριαρχούσε παντού.                                                                                    Ο λαός είχε μαζευτεί στην μεγάλη βασιλική αυλή  και περίμενε το νεόγονο βασιλιά, το γαλάζιο, να εκφωνίσει τον πρώτο επίσημο χαιρετισμό του. Η αναγγελία της στέψης από το βασιλικό συμβούλιο που ομόφωνα έκρινε την απόφαση της λαϊκής ετυμηγορίας για τη στέψη, συνοδεύτηκε από σαλπίσματα . Ο ήλιος έλαμπε . Αρχές καλοκαιριού βλέπετε…                                       Ο  ανυπόμονος βασιλιάς μετά τη στέψη του αποχώρησε στο βασιλικό του δώμα για ν αλλάξει ενδυμασία. Να βάλει τη γαλάζια του.  Όμως η δίψα του για την αποθέωση από το λαό ήταν τόση….. Τρέχοντας στους βασιλικούς γαλάζιους διαδρόμους δεν άκουγε τους συμβούλους του που του φώναζαν να σταματήσει πριν βγει στο γαλάζιο μπαλκόνι της εξουσίας κι αναγγείλει τα σχέδιά του γι αυτόν τον εξαπατημένο λαό από το ροζούλη βασιλιά.                  Δεν πρόλαβαν να τον σταματήσουν το νεόγονο βασιλιά ..Κι εκείνος , βγαίνοντας στο γαλάζιο μπαλκόνι  των αναγγελιών, άκουσε ένα απότομο βουητό των οπαδών και του λαού του που σκέπασε τους ήχους χαράς και πανηγυριού. Τι να είχε γίνει, αναρωτήθηκε;   Μην ήταν που στην πρώτη σειρά ήταν ο ροζούλης βασιλιάς που του κουνούσε τα μισά κλειδιά της εξουσίας; Μην ήταν που το μετάνιωσε ο λαός που του έδωσε τόσο χρώμα; Μην ήταν τα σύννεφα που μαζευόντουσαν; Έτσι γίνεται στις αρχές καλοκαιριού σ αυτό τον τόπο. Εκεί που έχει ήλιο ξαφνικά , κατακλυσμός. Το ίδιο και στην εξουσία. Τι γκαντεμιά να ναι, σκέφτηκε; Από ποιόν να πήρα;                                                                                                                                        Όμως, δεν ήταν τίποτ΄ άλλο εκτός από τη… γύμνια του. Κι όμως, πάνω σε τούτη την απίστευτη δύναμη κατάκτησης του βασιλικού θρόνου και του στέμματος, κατά την αλλαγή ενδυμασίας , πάλι καλά που έβαλε και το βρακί του!! Βγήκε σχεδόν γυμνός ο βασιλιάς.,,,,,,

Αχ, νεόγονε, γαλάζιε βασιλιά μου, τι κι αν πήρες το στέμμα!! Δεν πήρες την εξουσία. Σου την έφερε ο ροζούλης βασιλιάς!!!

Comments (0)

Tags: , ,

Η λίμνη , οι βάτραχοι και τα… βουβάλια – Του Κώστα Παπατσιμούλη

Posted on 30 Οκτωβρίου 2018 by admin

-Ουφ, ζεστάθηκα τόση ώρα έξω από το νερό, ας κάνω καμιά βουτιά στα νερά της λίμνης μας. Εεεεε..σπλάτς!!!

– Ε βρε μικρέ μας Αλέξη, μας τρόμαξες , διαταράσσεις την ησυχία μας.

-Τι να κάνω βρε Πάνο μου, έσκασα έξω στην όχθη, «έκαιγε» και ο ήλιος…

-Εη, βάτραχοι, πάλι μιλάτε εσείς οι δυο; Θα μας αφήσετε επιτέλους ήσυχους στα λιμνόνερα;  Θα μας τρελάνετε με τα καμώματά σας!

-Ααα , Κυριάκο, αν θες να «κουλάρεις», πάνε παραπέρα, στην άλλη άκρη της λίμνης όπου πέφτει το ποτάμι μέσα της. Εκεί πήγαν κι οι άλλοι. Ο λεβεντοβάτραχος, ο χρυσοβάτραχος , ο κοκκινοβάτραχος, και η πρασινοβατραχίνα……….

 

Έτσι κυλούσε η ζωή των βατράχων στη λίμνη τους. Άλλοι ήθελαν την ησυχία τους χωρίς να ταράζονται τα νερά της , άλλοι ήθελαν την ευελιξία και την κολυμβητική ικανότητα των πρωταγωνιστών κι άλλοι ήθελαν να γίνουν εκείνοι πρωταγωνιστές στο δικό τους είδος.

Ζούσαν όμως όλοι στην ίδια λίμνη και τρέφονταν από εκείνη. Ακουμπούσαν το βούρκο χωρίς να βουλιάζουν μέσα του. Ήξεραν τι τους περίμενε σε περίπτωση που.. εγκλωβιζόταν σ αυτόν.

Όταν ένοιωθαν το κάψιμο του ήλιου βουτούσαν στα νερά της λίμνης κι  όταν δροσίζονταν καλά ξανάβγαιναν στην όχθη. Βλέπετε οι βάτραχοι έχουν μεγάλες φουσκωτές κοιλίτσες, μεγάλες μακριές γλωσσίτσες,  μεγάλα πνευμόνια, ανθεκτικά για ν’ αντέχουν. Αμφίβια, χωρίς όμως πολλές αμφιβολίες για ότι κάνουν. Νοιώθουν τη σιγουριά των πράξεών τους.

Τα καλοκαίρια δεν περνούσε βραδιά, κάτω από τον έναστρο ουρανό, χωρίς τις μοναδικές, δικές τους συναυλίες.  Υπήρχαν κι οι φόβοι του μοιραίου όμως. Από τι θα πήγαιναν!! Από ερπετά; Από πτηνά; ‘Η μήπως από κείνη την παμπόνηρη αγριόγατα που έμοιαζε σαν άγγελος;  Αα, Αγκέλα την ήξεραν στην λιμνιόπιατσα. Έχει φάει αυτή  βατραχάκια τα τελευταία χρόνια!! Αδυναμία της ήταν τα γαλαζοπράσινα.  Βλέπετε, όταν βγαίνεις έξω από τα νερά σου, χάνεται η σιγουριά που σε διακατέχει, δεν ξέρεις τι σε περιμένει. Κι υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι να χαθείς.

Ο χρόνος γύριζε τη ρόδα του κι η ζωή των βατραχιών στη λίμνη τους κυλούσε πότε με γκρίνιες, πότε με βατραχομαχίες, τόσο εντός όσο κι εκτός της φιλόξενης λίμνης, κι άλλες φορές με γλέντια της κάθε βατραχοφυλής.

Ο καιρός όμως έφερε ξηρασίες, το ποτάμι στέρεψε κι η λίμνη έχασε τα νερά της, μειώθηκε η στάθμη της. Τα βατράχια συνωστίζονταν. Άρχισαν ν ανεβάζουν «εσωτερικές θερμοκρασίες».  Ακόμη κι ο βούρκος τέτοιες στιγμές γίνεται απίστευτο θαύμα επιβίωσης.

Από τη ζέστη πια , το ηλιοκαμενοτσουρούφλισμα, χοροπηδούσαν σαν σε χορό χωρίς μουσική, χωρίς εκείνον τον μουσικό αλλοτινό συναυλιακό τους ρυθμό. Το δόγμα του σοκ της απώλειας, τ΄  ονόμασαν οι σοφοί βάτραχοι.  Άλλοι προσπάθησαν να ανεβούν πιο ψηλά χοροπηδώντας στις «καυτές πέτρες» της κοίτης του ξεροποταμιού, Άλλοι προσπάθησαν να ταξιδέψουν στα πιο κοντινά έλη. Βούρκος να ναι κι ότι να ναι , αρκεί να σωθώ σκεφτόταν. Άλλοι περίμεναν απλά το μοιραίο.

Όλοι τους ένοιωθαν, όλοι τους ήξεραν. Η σωτηρία γι αυτούς ήταν μια μεγάλη περίοδος βροχών. Να ξεπλυθούν από τη λάσπη, να κυλήσουν πάλι νερά στις κοίτες , να γεμίσουν ξανά οι λίμνες. Η βροχή λοιπόν. Το ξέπλυμα..Στη φτώχεια των κακών στιγμών ονειρευόταν, προσευχόταν κι εύχονταν για τη ..σωτηρία τους.

Πάνω σε τέτοιες σκέψεις και τόσους διακαής πόθους , μέσα σε όλη αυτή την εικόνα και την εξέλιξη των πραγμάτων, ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος να πλησιάζει τη στεγνή λίμνη τους. ΟΙ βάτραχοι ανασήκωσαν τα χρωματιστά τους κορμάκια, γούρλωσαν περισσότερο τα γουρλωμένα ματάκια τους και αντίκρισαν τους πιο μεγάλους εχθρούς τους..  Ένα κοπάδι από αγριεμένα βουβάλια ερχόταν κατά πάνω τους….

 

Comments (0)

Γλυκερία - Ακολούθησα ένα αστέρι
Παυλίνα Βουλγαράκη - Λαβύρινθοι
Κώστας Μακεδόνας - Είναι πια αργά
Βιολέτα Ίκαρη - Μαύρα
Χάρις Αλεξίου - Πόρτες ανοιχτές
Πυξ Λαξ - Χωρίς ντροπή
Γιάννης Πάριος - Θα σ΄ αγαπώ
Ραλλία Χρηστίδου - Μονάχη ταξιδεύω
Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Έλα
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Έλα ψυχούλα μου

 


The Fray - You found me
Billy Ocean - Loverboy
Cock Robin - The promise you made
Whitney Houston - How will I know
Demi Lovato - I will survive
Beloved - Sweet harmony
Sheryl Crow - My favorite mistake
Asia - Heat of the moment
Zucchero - Wonerful life
Tina Turner - In your wildest dreams

 


Σεπτέμβριος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30EC