Λία Ρογγανάκη:

Υπάρχουν άνθρωποι που, όσο περνούν τα χρόνια, δεν απομακρύνονται από τη ζωή. Αντίθετα, μοιάζει να αποκτούν μια άλλη θέση μέσα της. Μια θέση πιο ήσυχη, αλλά γεμάτη σοφία από τις εμπειρίες. Είναι οι άνθρωποι της μεγαλύτερης ηλικίας. Εκείνοι που κουβαλούν στις ρυτίδες τους όχι μόνο τον χρόνο, αλλά και ιστορίες, απώλειες, αγώνες, γνώσεις, αγάπη και …

Σε μια χώρα μακρινή ζούσε μια νεράιδα. Ο χρόνος κυλούσε όμορφα και ανέμελα με φίλους, δραστηριότητες, παιχνίδια άντε και μερικές αταξίες που κάνανε την μαμά να την μαλώνει. Ώσπου μια μέρα, από εκείνες που δεν θέλεις να σκέφτεσαι, μα δεν ξεχνάς ποτέ, εμφανίστηκε ένα μαύρο σύννεφο τεράστιο, έτοιμο να προκαλέσει μια καταιγίδα αλλιώτικη… Μια καταιγίδα …

Η γιαγιά μου, η Γιαννούλα, ήταν ένας δυνατός άνθρωπος, πάντοτε έδινε πολλά και ζητούσε ελάχιστα. Η στάση ζωής της, η γενναιότητα ψυχής, η κοινωνικότητα, η νεανικότητα του πνεύματος της ,η διάθεση για προσφορά, η διατήρηση του ελέγχου της ζωής της, ήταν ένα φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση. Ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος μου έδωσε πολλά μαθήματα …