Tag Archive | "ΕΘΕΜ"

Tags: , ,

Ο υδάτινος πλούτος της Θεσσαλίας και τα προβλήματα στη διαχείρισή του

Posted on 08 Φεβρουαρίου 2019 by admin

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η ημερίδα με τίτλο “Η Θεσσαλία και ο υδάτινος πλούτος της. Οι νέες προκλήσεις στην γεωργία και στην υδροηλεκτρική ενέργεια, η νέα λίμνη Κάρλα”, που διοργάνωσε η Εταιρεία Θεσσαλικών Μελετών (ΕΘΕΜ), στις 5 Φεβρουαρίου 2019 στην ΑΘΗΝΑ, στην αίθουσα του ΤΕΕ, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Θεσσαλίας και της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων (ΠΕΔ) Θεσσαλίας.

Την εκδήλωση χαιρέτισαν ο πρόεδρος της ΕΘΕΜ κ. Ιωάννης Καλλές, ο δήμαρχος Μουζακίου και πρόεδρος της ΠΕΔ κ. Γεώργιος Κωτσός, ο εκπρόσωπος του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας κ. Απόστολος. Μπίλλης, αντιπεριφερειάρχης  Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής Θεσσαλίας, οι κ.κ.: Χρήστος Κέλλας, βουλευτής Ν.Δ., Ν. Λάρισας, Χρήστος Μπουκώρος, βουλευτής Ν.Δ., Ν. Μαγνησίας, Κώστας Στεργίου, βουλευτής ΚΚΕ, Ν. Μαγνησίας. Χαιρετισμό απέστειλαν επίσης οι κ.κ.: Χρυσούλα Κατσαβριά-Σιωροπούλου, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ν. Καρδίτσας, Άννα Βαγενά, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ν. Λάρισας, Νίκος Καντερές, πρ. βουλευτής Ν.Δ. Ανατολικής Αττικής.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν ο εισηγήσεις και οι παρεμβάσεις που αναπτύχθηκαν.

Η καθηγήτρια κ. Ιφιγένεια Κάγκαλου, η οποία παρουσίασε την εισήγηση με τίτλο: «Καλωσορίζοντας τη νέα λίμνη Κάρλα: Επαληθεύονται οι προσδοκίες μας;», αναφέρθηκε στη σημασία της δημιουργίας του νέου Ταμιευτήρα αλλά και στις δυσκολίες και στις προκλήσεις από την διαχείριση του νέου οικοσυστήματος στο μέλλον.

Ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ. Θεοφάνης Γέμτος, ο οποίος παρουσίασε την εισήγηση με τίτλο «Η Θεσσαλία μπροστά σε νέες προκλήσεις: Διαχείριση Υδάτων για οικολογική αναβάθμιση της και ανάπτυξη του πρωτογενή τομέα»,  αναφέρθηκε στην δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Θεσσαλία από την καταστροφική διαχείριση των υδάτων στο θεσσαλικό υδατικό διαμέρισμα και τους κινδύνους που ελλοχεύουν. Ο κ. Θεοφάνης Γέμτος τεκμηρίωσε επίσης την ανάγκη ολοκλήρωσης των έργων Άνω Αχελώου (Συκιά και σήραγγα μεταφοράς) θεωρώντας ως ιδιαίτερα σημαντική την συμβολή τους στην κάλυψη των υδατικών ελλειμμάτων αλλά και την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. Τέλος, αναφέρθηκε στις προκλήσεις  της Γεωργίας για το μέλλον και στις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του πρωτογενή τομέα.

Ο αναπληρωτής καθηγητής του ΕΜΠ κ. Νίκος Μαμάσης, ανέπτυξε την εισήγηση με θέμα: «Η τραγωδία της Υδροηλεκτρικής Ενέργειας στην Ελλάδα της κρίσης» και παρουσίασε τα σημαντικά πλεονεκτήματα της υδροηλεκτρικής ενέργειας. Επεσήμανε, επίσης, την καθυστέρηση στην δημιουργία νέων υδροηλεκτρικών έργων και επέκρινε την εγκατάλειψη των έργων Άνω Αχελώου και τους κινδύνους που αυτή προκαλεί.

Στην συνέχεια η κ. Γλυκερία Σιούτη, καθηγήτρια Δημοσίου Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών αναφέρθηκε στην σημερινή νομική κατάσταση των έργων του Αχελώου με ειδική αναφορά στις αιτήσεις ακύρωσης κατά των Σχεδίων Διαχείρισης που συζητούντο στο Συμβούλιο της Επικρατείας την επόμενη 6/2/2019, ενώ ο κ. Άγγελος Ζαχαρόπουλος, επίτιμος Δ/ντής Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τ. Γενικός Δ/ντής του Υπουργείου Γεωργίας αναφέρθηκε στην ανάπτυξη  των υπόγειων υδάτων και στο γενικότερο πρόβλημα της Θεσσαλίας.

Ακολούθησαν, επίσης, παρεμβάσεις πολλών επιστημόνων και πολιτικών.

Τον συντονισμό της εκδήλωσης είχε ο Γραμματέας του Δ.Σ. της Ε.ΘΕ.Μ., δικηγόρος, κ. Φώτης Γιαννούλας.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων οι κ.κ.: Κρις Σπύρου, πρόεδρος της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, πρώην γερουσιαστής ΗΠΑ,  Νίκος Καλλές, πρώην βουλευτής Ν. Μαγνησίας, Παναγιώτης Σκοτινιώτης, πρ. βουλευτής Ν. Μαγνησίας, Κώστας Τζανακούλης. πρ. Δήμαρχος Λαρισαίων, Δημήτρης Αρχοντής, πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας, πρόεδροι και μέλη Δ.Σ. Θεσσαλικών Συλλόγων Αττικής, πολλοί Θεσσαλοί και φίλοι της Θεσσαλίας.

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ανοιχτή επιστολή για τα έργα της Θεσσαλίας και τον Αχελώο

Posted on 06 Οκτωβρίου 2017 by admin

Παρακολουθούμε τον διάλογο που αναπτύσσεται τις τελευταίες ημέρες γύρω από τα μείζονα προβλήματα της Θεσσαλίας που αφορούν σε όλη την μεταπολεμική πορεία ανάπτυξης, στα υδατικά και οικολογικά θέματα, στον πρωτογενή τομέα, στην ηλεκτρική ενέργεια αλλά και στο μέλλον όλων των παραπάνω.

Μας έχουν εντυπωσιάσει οι μηδενιστικές και απαξιωτικές  απόψεις για ότι έγινε έως σήμερα, η μονομερής κριτική και η αναζήτηση ενόχων, θέσεις που εκπορεύονται από τα κυβερνόν κόμμα με την ευκαιρία της αναθεώρησης των Σχεδίων Διαχείρισης του 2014.Ακουσαμε γενικές αναφορές σε «προβληματικά» έργα, σε στρεβλή ανάπτυξη, σε παραγωγικά αδιέξοδα, σε ανυπαρξία αρδευτικών έργων στον κάμπο, στα έργα του Αχελώου που υποτίθεται δεν υλοποιήθηκαν και άλλα πολλά.

Κατ’ αρχήν θα πούμε πως η αποσπασματική παρουσίαση της ιστορίας αποτελεί παραχάραξη.  Ποια είναι η πραγματικότητα ;

Αμέσως μετά τον πόλεμο (1955) ένα από τα πρώτα σημαντικά έργα πολλαπλού σκοπού στη χώρα μας (άρδευση, ύδρευση, παραγωγή ενέργειας) έγινε στην περιοχή μας.  Έτσι  η λεκάνη Πηνειού ενισχύεται εδώ και μισό αιώνα από την γειτονική λεκάνη Αχελώου κατά 100-150 εκ. κ.μ. ετησίως μέσω του Ταμιευτήρα Ν. Πλαστήρα, καλύπτοντας  το 7-10% των σημερινών αναγκών μας.

Το έργο αυτό στη ουσία έδειξε το δρόμο και ακολούθησε ο σχεδιασμός (δεκαετία 1970) των έργων Άνω Αχελώου και ειδικότερα : στη Μεσοχώρα (αμιγώς υδροηλεκτρικό που έχει σχεδόν ολοκληρωθεί από το 2001, το 2014 έληξε η δικαστική εμπλοκή στο ΣτΕ και προ ημερών εκδόθηκε η νέα αδειοδότηση του), στη Συκιά (ημιτελές έργο πολλαπλού σκοπού) καθώς και η σήραγγα μεταφοράς προς λεκάνη Πηνειού (ομοίως ημιτελές, εκτελεσμένο σε ποσοστό 85% από το 2006).

Παράλληλα υλοποιήθηκαν ο ταμιευτήρας Σμοκόβου (άρδευση, ύδρευση, μικρό υδροηλεκτρικό), ο ταμιευτήρας της Κάρλας (τροφοδοτούμενος κατά 70% από εκτροπή υδάτων του Πηνειού) και άλλα μικρότερα (Γυρτώνη, Ληθαίος – ημιτελές κ.ο.κ.).

Η κεντρική ιδέα αυτού του προγραμματισμού υπήρξε απολύτως ορθή και επιβεβλημένη στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης της χώρας και του πρωτογενούς τομέα της, δεδομένου ότι και σήμερα ακόμη οι περιβαλλοντολογικές ορθές λύσεις για τα υδατικά θέματα αναζητούνται σε έργα ταμίευσης αξιόλογου όγκου επιφανειακών υδάτων.

Η πολιτική αυτή συμπληρώθηκε με τη ανάπτυξη ενός σωστά μελετημένου προγράμματος ανόρυξης γεωτρήσεων σε επιλεγμένα σημεία, με σαφείς όμως απαγορεύσεις εκεί όπου υπήρχε περιορισμένη υδροφορία, έτσι ώστε να μην επηρεαστεί η οικολογική ισορροπία. Τέλος υπήρξαν κατά καιρούς προσπάθειες  εξοικονόμησης νερού (Ευρωπαϊκά προγράμματα κ.α.) χωρίς όμως σταθερότητα και συνέπεια στην εφαρμογή.

Προφανώς καθ’ όλη αυτή την πορεία υπήρξαν παραλείψεις, σφάλματα και παθογένειες για τα οποία ο χώρος δεν μας επιτρέπει αναλυτική αναφορά.  Το πιο καθοριστικό κατά την άποψή μας, κάτω από την πίεση των αναγκών αλλά και για πελατειακούς λόγους, ήταν η παραβίαση της περιοριστικής  πολιτικής που είχε καθοριστεί στην αξιοποίηση των υπόγειων υδάτων, τα οποία άρχισαν ως  συμπληρωματικό στοιχείο κάλυψης των αναγκών, κατέληξαν όμως να στηρίζουν ουσιαστικά τη γεωργία σε ποσοστό πάνω από 70% και τις υδρεύσεις κατά 90%. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1975 υπήρχαν μόνο 6.871 γεωτρήσεις ενώ σήμερα βρισκόμαστε κοντά στις 33.000 (νόμιμες και νομιμοποιημένες), με συνολικό ύψος επένδυσης περίπου 1 δις ευρώ (!) που το μεγαλύτερο μέρος τους καλύφθηκε από τους ίδιους τους αγρότες.

Με τις πρακτικές αυτές οδηγηθήκαμε σε υποβάθμιση όλων των υδάτινων σωμάτων και την πρόκληση σημαντικής οικολογικής ζημίας.  Παράλληλα το πρόβλημα επέτειναν οι συνεχείς καθυστε-ρήσεις στην υλοποίηση των αντίστοιχων έργων ταμίευσης και η υποτίμηση της ανάγκης  ωρίμανσης (ακόμη και σήμερα) άλλων σημαντικών ταμιευτήρων (Μουζάκι, Παλαιοδερλί κλπ), σε συνδυασμό και με τη λυσσαλέα προσπάθεια οικονομικών, πολιτικών και ιδεολογικών  συμφερόντων να μπλοκάρουν τα έργα επιφανειακής ταμίευσης στους ορεινούς και ημιορεινούς όγκους κυρίως στην υδατική λεκάνη του Αχελώου.

Συνεπώς στις περασμένες δεκαετίες έγιναν πολλά και  σημαντικά έργα, χωρίς όμως να καλύψουν το σύνολο των αναγκών. Σε κάθε περίπτωση δικαιώνεται η λογική ότι τα έργα ταμίευσης πρέπει να γίνουν και στις δύο θεσσαλικές λεκάνες (Αχελώου και Πηνειού). Δεν  μας φταίει επομένως ο σχεδιασμός για τα έργα ταμίευσης για τη σημερινή κατάσταση, αλλά οι συνήθεις στον τόπο μας παθογένειες υλοποίησης, όπως οι απαράδεκτα χαμηλοί ρυθμοί υλοποίησης των έργων, οι «πελατειακές» παρεκκλίσεις, η απουσία ενός ολοκληρωμένου θεσμικού πλαισίου διαχείρισης και υλοποίησης του σχεδιασμού για τα ύδατα, κάτι που ακόμα και σήμερα αποτελεί ζητούμενο. Αυτή είναι συνοπτικά η πραγματικότητα την οποία στο ΣΥΡΙΖΑ κάνουν ότι αγνοούν. Ξεχνούν επίσης ότι ο προαναφερόμενος σχεδιασμός ως κεντρικές πολιτικές επιλογές, υποστηρίχθηκαν διαχρονικά από ευρύτατες πλειοψηφίες σε όλα τα  επίπεδα της Αυτοδιοίκησης, του ΤΕΕ, του ΓΕΩΤΕΕ, των  αγροτικών και συνεταιριστικών φορέων και φυσικά των κομμάτων της Ελληνικής Βουλής. Αυτοί άλλωστε οι συσχετισμοί διαμόρφωσαν εντός και εκτός της Βουλής μια εκπληκτική και σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα συσπείρωση γύρω από ένα συγκεκριμένο στόχο.

Εάν επομένως το σημερινό κυβερνόν κόμμα, που με τόση μαχητικότητα υποστηρίζει τον αποκλεισμό (ή μήπως την κατεδάφιση;) των έργων ταμίευσης στην λεκάνη του Αχελώου πιστεύει ότι δεν υπάρχει σήμερα αυτή η πλειοψηφία, ας φέρει το ζήτημα στην Βουλή ώστε να λάβει έγκριση από την Εθνική Αντιπροσωπεία. Τέτοιες στρατηγικές αποφάσεις δεν μπορούν να λαμβάνονται ερήμην της Εθνικής Αντιπροσωπείας, η οποία μέχρι σήμερα τις έχει εγκρίνει με συντριπτικές πλειοψηφίες. Είναι ανεπίστρεπτο έτι περαιτέρω να ανατραπούν με διοικητικές διαδικασίες μέσω των Σχεδίων Διαχείρισης για τις οποίες δεν τηρήθηκε ούτε η επιστημονική δεοντολογία (δόθηκε υπουργική εντολή στους μελετητές να μην λάβουν υπόψη τα υφιστάμενα έργα) ούτε κατ’ επέκταση τηρείται η δημοκρατική επιταγή της διαβούλευσης. Άραγε την Δημοκρατία την θεωρούνε μια διαδικασία αλά καρτ;

Ακόμη, παρατηρώντας αυτή την κινητικότητα και τις υποσχέσεις των τελευταίων ημερών, μας εντυπωσιάζει ότι, μετά από σχεδόν τρία χρόνια στη εξουσία,  ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα μόλις  ανακάλυψε ότι υπάρχουν προτάσεις για έργα στο Νεοχωρίτη, στην Πύλη κλπ. Για την ιστορία θα αναφέρουμε ότι όλα τα στοιχεία για τα περιφερειακά έργα της λεκάνης Πηνειού καθώς και τα συμπεράσματα σχετικής επιστημονικής εκδήλωσης τους ΤΕΕ ΚΔΘ, ο τότε Πρόεδρός του κ. Ντίνος Διαμάντος και η ΕΘΕΜ τα είχαμε παραδώσει ιδιοχείρως τον Ιανουάριο 2014 στον ίδιο τον γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ κ. Βίτσα, ώστε να τα συμπεριλάβουν στο πρόγραμμά τους.  Δυστυχώς όμως τόσον καιρό δεν καταπιάστηκαν με τα χρήσιμα αυτά έργα και τώρα υποκριτικά  τα «εξαγγέλλουν», χωρίς όμως να έχουν  κάνει ούτε καν στοιχειώδη προεργασία για την ωρίμανση τους. Περιττό να αναφέρουμε ότι ούτε σκέψη για έναν αναπτυξιακό σχεδιασμό που θα περιλαμβάνει και αύξηση των αρδευόμενων εκτάσεων. Με όλα αυτά δικαιούμαστε να είμαστε ιδιαίτερα επιφυλακτικοί ως προς τις πραγματικές τους προθέσεις. Θεωρούμε ανειλικρινή την τοποθέτηση του κ. Φάμελλου ότι δήθεν επιθυμεί ο πρωτογενής τομέας να αποτελέσει «βασικό μοχλό ανάπτυξης» για τη Θεσσαλία, κατά μείζονα λόγο όταν το «σχέδιο» του (1,3 δις ευρώ και ανώριμα έργα μακροπρόθεσμης προοπτικής) είναι πρακτικά ανεφάρμοστο και η Θεσσαλία κινδυνεύει να μείνει χωρίς νερό.

Εκτιμούμε πως τίποτε πια δεν έχουμε να περιμένουμε από  τον κ. Φάμελλο ούτε από τη διαβούλευση για την αναθεώρηση του Σχεδίου του 2014, την οποία  ο ίδιος  άνοιξε και ουσιαστικά την έκλεισε με τις ανεφάρμοστες, επικοινωνιακού τύπου, προτάσεις τους. Ομοίως επικοινωνιακής και μόνο αξίας είναι και τα περί δήθεν «Αναπτυξιακού Συνεδρίου» προσεχώς στην Θεσσαλία.  Ως Θεσσαλοί οφείλουμε να μην παγιδευτούμε σε ψεύτικα διλήμματα και σε μηδενιστικού τύπου αντιπαραθέσεις, αλλά να δούμε καθαρά το πραγματικό διακύβευμα που συμπυκνώνεται στο όραμά μας για τον πρωτογενή τομέα, στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων παραγωγής καθαρής υδροηλεκτρικής ενέργειας, στην απόκρουση των κινδύνων ερημοποίησης της περιοχής μας. Αυτά είναι τα πραγματικά διακυβεύματα που η άλλη πλευρά επιδιώκει να «εκφυλίσει» σε μια ρηχή, δημοψηφιστικού χαρακτήρα, ως συνηθίζει, αντιπαράθεση ΝΑΙ/ΟΧΙ στην Εκτροπή του Αχελώου, η οποία οδηγεί σε ένα ΟΧΙ στην ανάπτυξη της Θεσσαλίας.

 

Γιάννης Καλλές, δικηγόρος, Πρόεδρος Εταιρίας Θεσσαλικών Μελετών (Ε.ΘΕ.Μ.)

Ανθούλα Βασ. Αναγνωστοπούλου, πολιτικός μηχανικός με ειδίκευση στη Διαχείριση Υδάτων, μέλος του Δ.Σ. και της επιστημονικής επιτροπής της Ε.ΘΕ.Μ.

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Συνάντηση Ε.ΘΕ.Μ. με τον Ειδικό Γραμματέα Υδάτων

Posted on 04 Αυγούστου 2017 by admin

Συνάντηση με αντικείμενο τα υπό αναθεώρηση Σχέδια Διαχείρισης Υδάτων (Σ.Δ.Υ.) του Υδατικού Διαμερίσματος Θεσσαλίας πραγματοποίησε το Δ.Σ. της ΕΘΕΜ με τον Ειδικό Γραμματέα Υδάτων και στελέχη της Ειδικής Γραμματείας (Ε.Γ.Υ.), στις 26 Ιουλίου 2017, στο Υπουργείο Περιβάλλοντος.

Στη συνάντηση, η οποία έγινε σε πολύ θετικό κλίμα και με πρωτοβουλία της ΕΘΕΜ, συμμετείχαν από την Ε.Γ.Υ. ο Ειδικός Γραμματέας Υδάτων κ. Ι. Γκανούλης, η σύμβουλος της Ε.Γ.Υ. κ. Μπίλλη, η τμηματάρχης κ. Νίκα, η νομικός συνεργάτης κ. Β. Τζατζάκη.

Την ΕΘΕΜ εκπροσώπησαν ο πρόεδρος κ. Γιάννης Καλλές, το μέλος του Δ.Σ. και της επιστημονικής επιτροπής κ. Ανθή Αναγνωστοπούλου, το μέλος του Δ.Σ. κ. Τάσος Μπαρμπούτης.

Στην συνάντηση παρουσιάστηκαν από την Ε.Γ.Υ. οι κατευθύνσεις για τα νέα Σ.Δ.Υ., έγινε συζήτηση για το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης των μελετών και για το χρόνο διαβούλευσης που θα ακολουθήσει.

Από την πλευρά της, η αντιπροσωπεία της ΕΘΕΜ κατέθεσε τον προβληματισμό της για τις φήμες που διέρρευσαν ότι υπάρχει γραπτή εντολή από την Ε.Γ.Υ. προς τους μελετητές να μην συμπεριληφθεί στην κάλυψη του υδατικού ελλείμματος η μεταφορά μέρους των υδάτων του ταμιευτήρα Συκιάς επί του Άνω Αχελώου.

Ο κ. Γκανούλης παραδέχθηκε την ύπαρξη της σχετικής επιστολής, υποβάθμισε όμως το γεγονός λέγοντας ότι πρόκειται για απλή κατεύθυνση προτεραιοτήτων που όμως δεν θα αποκλείει το σενάριο της μεταφοράς υδάτων από τη Συκιά.

Παρόλα αυτά, σε συνδυασμό με τη απροθυμία του κ. Ειδικού Γραμματέα να γνωστοποιήσει το ακριβές περιεχόμενο της επιστολής, η εικόνα που αποκόμισε η αντιπροσωπεία της ΕΘΕΜ για το θέμα αυτό, δυστυχώς, δεν είναι ενθαρρυντική.

Σε ότι αφορά την διαβούλευση για τα νέα Σ.Δ.Υ. οι παράγοντες της Ε.Γ.Υ. προσδιόρισαν ότι αυτή θα γίνει αφενός ηλεκτρονικά αφετέρου με επαφή με τους φορείς από τα τέλη Αυγούστου και μετά, αλλά θα έχει σχετικά μικρή διάρκεια λόγω πιεστικών χρονοδιαγραμμάτων.

Η ΕΘΕΜ ζήτησε να διασφαλιστούν οι προϋποθέσεις ώστε η διαβούλευση να είναι ουσιαστική και σε βάθος και ζήτησε την προσωπική παρουσία του κ. Γκανούλη στη Θεσσαλία.  Επίσης η ΕΘΕΜ ανέλαβε την υποχρέωση να καταθέσει υπόμνημα με τις προτάσεις της και επέμενε στην ανάγκη ενός ολοκληρωμένου πλάνου (master plan) για το υδατικό διαμέρισμα Θεσσαλίας με καταγραφή, κοστολόγηση, ιεράρχηση και χρονοδιάγραμμα για όλα τα έργα και τις δράσεις που απαιτούνται για την αντιμετώπιση του υδατικού προβλήματος σε βάθος χρόνου.

Ο κ. Γκανούλης αποδέχθηκε την πρόταση αφήνοντας περιθώρια περαιτέρω συζήτησης και συνεργασίας και για το θέμα αυτό αλλά και γενικότερα.

 

Πληροφορίες:

Ιωάννης Καλλές (Πρόεδρος Δ.Σ. Ε.ΘΕ.Μ.). Τηλ.: 2103615649. E-mail: ioannis@kalleslaw.gr

Θεοδώρα Τσιτσιπά (Μέλος Δ.Σ.-Γραφείο Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων Ε.ΘΕ.Μ.). Τηλ.: 6972 261408. E-mail: ethem.press@gmail.com, tsitsipa@gmail.com

 

Comments (0)

Tags: , ,

Οι θέσεις της ΕΘΕΜ για τα σχέδια διαχείρισης υδάτων στη Θεσσαλία

Posted on 24 Μαρτίου 2017 by admin

 Όλα δείχνουν ότι το 2017 θα είναι μια χρονιά που θα ενταθούν οι συζητήσεις και αντιπαραθέσεις σχετικά με υδατικά-περιβαλλοντικά θέματα της Θεσσαλίας.  Βασική αιτία είναι η διαδικασία αναθεώρησης των Σχεδίων Διαχείρισης (Σ.Δ.) που δρομολογήθηκε από το αρμόδιο Υπουργείο Περιβάλλοντος και την Ειδική Γραμματεία Υδάτων.

Ως γνωστόν το 2010 η χώρα μας, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, προχώρησε σε ένα σημαντικό βήμα εκσυγχρονισμού ενσωματώνοντας στην Ελληνική Νομοθεσία την οδηγία 60/2000 της Ε.Ε. που αφορά στην Διαχείριση των Υδάτων και στην παρακολούθηση και αναβάθμιση όλων υδατικών συστημάτων (ποταμοί, λίμνες, υπόγεια κλπ).

Στη Θεσσαλία η διαδικασία αυτή αφορούσε στις δύο όμορες λεκάνες του Αχελώου και του Πηνειού.  Όπως ήταν φυσικό για την λ.Πηνειού οι μελέτες κατέγραψαν το τεράστιο έλλειμμα εκατοντάδων εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού και αναπτύχθηκαν διάφορα σενάρια για την κάλυψή του. Τελικά η τότε κυβέρνηση, με βάση τις μελέτες και τα στοιχεία της διαβούλευσης που ακολούθησε, κατέληξε να κάνει δεκτές δύο βασικές παραδοχές ώστε να «κλείσει» το έντονα ελλειμματικό υδατικό ισοζύγιο της λ.Πηνειού.

  • Θεωρήθηκε ότι κατά τα επόμενα χρόνια, με βάση τα μέτρα που προτείνονται στο Σχέδιο η κατανάλωση υδατικών πόρων από όλους τους χρήστες θα μειωθεί συνολικά κατά 25%.
  • Επειδή, παρά τη μείωση του ελλείμματος με την προηγούμενη παραδοχή και πάλι το έλλειμμα παρέμενε σε υψηλά επίπεδα, θεωρήθηκε ότι αυτό θα καλυφθεί μελλοντικά με την μεταφορά 250 εκατ.κ.μ. από τον Ταμιευτήρα Συκιάς επί του Άνω Αχελώου. Με την απόφαση αυτή αποφεύχθηκε η επιλογή άλλων επώδυνων για τον αγροτικό πληθυσμό σεναρίων όπως π.χ. η δραστική μείωση αρδευόμενων αγροτικών εκτάσεων και η μετατροπή τους σε ξηρικές.

Τον Σεπτέμβριο εντέλει του 2014 η τότε κυβέρνηση ενέκρινε τα Σ.Δ. για τις λ.Πηνειού και Αχελώου.Εφέτος, το 2017, συμπληρώ-νονται πλέον έξι χρόνια από την εκπόνηση των πρώτων μελετών για τα υδατικά διαμερίσματα, οπότε η κυβέρνηση, με βάση τους κανόνες της οδηγίας, προχωρά στην πρώτη αναθεώρηση των εγκεκριμένων Σχεδίων.

Στην φάση αυτή, σε ότι αφορά στοεπίμαχο θέμα της προσθήκης νέων ποσοτήτων υδάτων στο ισοζύγιο, στην κυβέρνηση υπήρξε βαθύ ρήγμα ως προς την πολιτική που θα ακολουθήσουν. Ο Υπουργός Υποδομών κ. Σπίρτζηςανακοίνωσε στη Βουλή (δες σχετικά link) *αλλά και πρόσφατα στα ΜΜΕ * ότι θα ολοκληρωθεί ο ταμιευτήρας Συκιάς και η σήραγγα μεταφοράς (Πευκοφύτου). Αντίθετα άλλα στελέχη της κυβέρνησης (π.χ. κ. Σκουρλέτης, δες σχετικά link) * *ή/και του κόμματος δηλώνουν μεν αντίθετοι στην μεταφορά (εκτροπή όπως το ονομάζουν) υδάτων προς λ.Πηνειού χωρίς όμως να εμφανίζουν ή έστω να επεξεργάζονται ένα σχέδιο για την τύχη των έργων αυτών και κάποιοι μάλιστα μιλάνε για κατεδάφιση, καθαίρεση, «ανάπλαση» κ.α. Στο κλίμα αυτό ο κ. Σκουρλέτης ανοικτά δήλωσε ότι η αναθεώρηση των Σ.Δ. θα χρησιμοποιηθεί για να φύγει η «εκτροπή Αχελώου» από το νέο Σχέδιο που θα προκύψει,  ασκώντας αντικειμενικά με τον τρόπο αυτό πίεση και κάνοντας παρέμβαση στους ανεξάρτητους μελετητές της αναθεώρησης να βρούνε κάποια «μαγική» λύση ώστε να κλείσει το ελλειμματικό υδατικό ισοζύγιο. Κατά την άποψή μας κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί μόνο με «μαγείρεμα» των πραγματικών στοιχείων εκτός εάν η κυβέρνηση επέλεγε κάποιο από τα επώδυνα σενάρια για τους αγρότες και το περιβάλλον (όπως π.χ. η ανεπανόρθωτη καταστροφή του υπόγειου υδροφορέα).  Και όλα αυτά αγνοώντας πλήρως το γράμμα και το πνεύμα της ελληνικής νομοθεσίας και της οδηγίας 60/2000 και παραβιάζοντας τους κανόνες της επιστημονικής και όχι μόνο δεοντολογίας.

Από την πλευρά της ΕΘΕΜ, με όση δύναμη έχει η δική μας φωνή, καλούμε τους αρμόδιους στην κυβέρνηση.

  • Να αποφύγουν να εμπλέξουν την διαδικασία των νέων Σχεδίων

στις εσωτερικές τους διαφωνίες.  Να εγκαταλείψουν τις εκ των προτέρων παρεμβάσεις στα συμπεράσματα των μελετών που εκπονούνται. Ας επιτρέψει να ολοκληρωθεί το επιστημονικό έργο, να παρουσιαστούν οι εναλλακτικές λύσεις για την κάλυψη του αδιαμφισβήτητου υδατικού ελλείμματος, να ολοκληρωθεί η προβλεπόμενη από τη νομοθεσία διαβούλευση και τότε η κυβέρνηση, ελπίζουμε υπεύθυνα, να επιλέξει πως θα πορευ-τούμε για την επόμενη 6ετία.

  • Να εργαστούν, όπως επανειλημμένα τους έχουμε προτείνει, στον σχεδιασμό και προγραμματισμό έργων ταμίευσης ΕΝΤΟΣ της λ.Πηνειού. Η επί διετία αδράνεια αποδεικνύει  ότι τα όσα, έστω αόριστα,  αναφέρουν στο πολιτικό τους πρόγραμμα για τα έργα αυτά περιμετρικά του θεσσαλικού κάμπου, δεν τα εννοούν και τα χρησιμοποιούν μόνο ως αντι-επιχείρημα στην πολιτική όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων για τα έργα Αχελώου.  Αλλά και εάν ακόμα πρόκειται για ειλικρινή πολιτική τους θέση, φαίνεται ότι είναι  τελείως ανέτοιμοι να ασχοληθούν με το θέμα.  Και οι δύο εκδοχές τους χαρακτηρίζουν αρνητικά.
  • Η άποψή μας είναι ότι τα έργα του Άνω Αχελώου πρέπει να ολοκληρωθούν και να λειτουργήσουν κατ’ ελάχιστο ως ενεργειακά ώστε να αποσβεσθούν. Όσο για την μεταφορά στη ΛΑΠ Πηνειού για κάλυψη των όποιων ελλειμμάτων που κάθε φορά θα προκύπτουν από τα Σχέδια Διαχείρισης, αυτό θα αποτελεί αντικείμενο διαβούλευσης κάθε 6 χρόνια ανάμεσα στους ενδιαφερόμενους χρήστες, τους φορείς τους, την Αυτοδιοίκηση και τελικά την κυβέρνηση που θα βρίσκεται στην εξουσία.  Συνεπώς τα ΝΑΙ/ΟΧΙ στην μεταφορά (εκτροπή εάν επιθυμείτε) πλέον δεν έχουν κανένα νόημα και όλο και περισσότερο οι πολίτες αντιλαμβάνονται πως πρόκειται για τεχνητές αντιπαραθέσεις εντυπώσεων και τίποτα περισσότερο.
  • Να μεριμνήσουν για την καλύτερη οργάνωση του τομέα ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ της πολιτικής υδάτων που τα Σχέδια προτείνουν. Η αδυναμία είναι προφανής και η πρόταση των θεσσαλώνΑυτοδιοικητικών και των επιστημονικών οργανώσεων είναι η θεσμική παρέμβαση με δημιουργία ειδικού φορέα διαχείρισης υδάτων.

Μάρτιος 2017

Ο πρόεδρος της ΕΘΕΜ

Γιάννης Καλλές

 

 

*

Comments (0)

Tags: , ,

Ε.ΘΕ.Μ : Φράγματα και μικρά υδροηλεκτρικά έργα

Posted on 30 Ιουνίου 2016 by admin

Όπως εύκολα θα διαπιστώσει κανείς, ξεφυλλίζοντας απλά και μόνο τα πρακτικά της συνεδρίασης της επιτροπής, η συζήτηση για το θέμα του τίτλου υπήρξε σχετικά περιορισμένη.  Αντίθετα η συζήτηση γενικά για τα ενεργειακά θέματα, τη Διαχείριση των υδάτων, τις ΑΠΕ, τα έργα του Αχελώου, το υδατικό πρόβλημα του θεσσαλικού κάμπου κ.α. απασχόλησαν τα μέλη της επιτροπής μάλλον περισσότερο από τα μικρά ΥΗΕ.  Χαρακτηριστικά μάλιστα ο βουλευτής κος Δημαράς παραδέχθηκε ότι «….τον Αχελώο που έχουμε όλοι στο πίσω μέρος του μυαλού μας».

Είναι πραγματικά δυσεξήγητο πως σε μια τέτοια συζήτηση δεν εκλήθησαν οι «καθ’ ύλην» γνώστες, αρμόδιοι και διαχειριστές των ενεργειακών και υδατικών ζητημάτων και έργων όπως π.χ. οι εκπρόσωποι της ΔΕΗ, οι εκπρόσωποι των γεωλόγων, οι εκπρόσωποι των μηχανικών (ΤΕΕ), η Αυτοδιοίκηση (τουλάχιστον Περιφέρεια και ΠΕΔ Θεσσαλίας, μιας και τα θέματα τους αφορούσαν άμεσα), οι επιστήμονες της επιτροπής ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών, με το τόσο πρωτοποριακό τους έργο, εκπρόσωπος του Υπουργείου Υποδομών (για τα έργα Αχελώου), κ.α.

Αντίθετα καταγράφεται στα αξιοπερίεργα η «ισοδύναμη» ως προς τους προαναφερθέντες παρουσία π.χ. ενός δικηγόρου «ειδικού στα θέματα περιβάλλοντος» ο οποίος, όπως διαπιστώνεται από τα πρακτικά, ουδέν συνεισέφερε στη συζήτηση για τα μικρά ΥΗΕ, αναφέρθηκε όμως αναλυτικά στην εκτροπή Αχελώου (με πολύ πάθος), στον ΕΝΦΙΑ, τα τέλη ακινήτων (!) κ.α.

Ανάλογα ισχύουν και για τον εκπρόσωπο μιας κίνησης πολιτών («Αχελώου ρους»), κ. Γιώργο Χονδρό, για τον οποίο όμως οι απορίες περί της προσκλήσεως του εξηγήθηκαν αμέσως μόλις διαβάσαμε την προσφώνησή του στον Υπουργό Ενέργειας («φίλος και σύντροφος»). Αντίθετα δεν εκλήθησαν από την περιοχή Μεσοχώρας, για την οποία έγινε μεγάλη συζήτηση, ούτε οι τεχνικοί υπεύθυνοι του ομώνυμου ΥΗΕ της ΔΕΗ, ούτε ο οικείος Δήμος, ούτε οι εκπρόσωποι των κατοίκων που αγωνιούν για την λειτουργία του έργου.

Σχετικά με το αντικείμενο της συζήτησης, η σημασία και η αξία της ΥΗ ενέργειας είναι για μας δεδομένη.  Η δυνατότητα που προσφέρει μεταξύ άλλων για αποθήκευση ενέργειας (μοναδικός τρόπος η αντλιοταμίευση), αποτελεί βασικό στοιχείο στο ενεργειακό μείγμα, ειδικά λόγω της αναγκαίας διείσδυσης των ΑΠΕ. «Όποιος ονειρεύεται μια χώρα, η οποία θα έχει μόνο ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, είναι υποχρεωμένος να έχει υδροηλεκτρική ενέργεια με ταμιευτήρα» επεσήμανε κατά την συζήτηση ο καθηγητής του Ε.Μ. Πολυτεχνείου κος Μαμάσης. «Χωρίς ΥΗ έργα δεν μπορεί να υπάρξει σοβαρή αξιοποίηση ΑΠΕ» κατέληξε.

 

Και επειδή έγινε λόγος στην επιτροπή ποια ενέργεια θεωρείται «πράσινη» παραθέτουμε αυτούσια την άποψη του καθηγητή κου Μαμάση: «Ποιά ενέργεια είναι «πράσινη» ; Πείτε μου μια μορφή ενέργειας που να είναι «πράσινη». Είναι οι ανεμογεννήτριες, οι οποίες όπου πηγαίνεις να στήσεις ανεμογεννήτρια φωνάζει όλος ο κόσμος; Είναι τα φωτοβολταϊκά, που σε δέκα με δεκαπέντε χρόνια αυτά θα τα πετάξουμε και θα δούμε που θα μπορέσουμε να τα πετάξουμε; Είναι η γεωθερμία, η βιομάζα ή η θαλάσσια ενέργεια;  Σας ανέφερα και τις έξι ΑΠΕ.  Στη γεωθερμία το γεωθερμικό της Μήλου εγκαταλείφθηκε γιατί έκλυε αέρια, όπως υδρόθειο κλπ. Άρα και αυτό είναι ένα θέμα.  Κανένα έργο του ανθρώπου δεν έχει μηδενική περιβαλλοντική επίπτωση». Θέση στην οποία συμπίπτουμε απολύτως.

 

Σε ότι αφορά στα μικρά υδροηλεκτρικά (μ.ΥΗΕ), δυστυχώς στην επιτροπή επικράτησε σύγχυση για τον ορισμό των έργων αυτών.  Άλλοι είχαν στο νου τους μια κατηγοριοποίηση με βάση την εγκατεστημένη ισχύ τους, άλλοι τα συνέδεαν με το ύψος του φράγματος συγκράτησης των υδάτων κ.ο.κ.  Εκτιμούμε πως ο Πρόεδρος του Ελληνικού Συνδέσμου μ.ΥΗΕ έθεσε το θέμα στη σωστή του διάσταση λέγοντας ότι: «Φράγματα και μικρά υδροηλεκτρικά δεν είναι κάποιες έννοιες που συνάδουν μεταξύ τους.  Τα μικρά υδροηλεκτρικά, από τη φύση τους, είναι έργα σε ορεινά υδατορέματα, ……..και τα οποία έχουν μικρούς αναβαθμούς και δεν έχουν φράγματα με ταμιευτήρες».  Αυτή ακριβώς είναι η ουσία και καταδεικνύει πόσο αβάσιμη είναι η θέση ότι τα μ.ΥΗΕ μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτική λύση απέναντι στα ΥΗΕ με φράγματα.  Από μόνα τους τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά και η συνολική ισχύς όσων μ.ΥΗΕ μπορούν να κατασκευασθούν απαντούν στο ερώτημα αυτό.  Οι αριθμοί δεν αφήνουν περιθώρια για ψευδαισθήσεις.

Αλλά και ως προς την περιβαλλοντική διάσταση καταδείχθηκε ότι η επιλογή μικρών  ΥΗΕ αντί των «μεγάλων» δεν αποτελεί πανάκεια, ούτε η κατασκευή τους αποτρέπει επιπτώσεις στο ορεινό περιβάλλον, την ορνιθοπανίδα κλπ.

Αρκετή συζήτηση έγινε για το ενεργειακό μείγμα της χώρας. Τα τελευταία 15 χρόνια το ενεργειακό μείγμα στη χώρα έχε υποστεί μεγάλης κλίμακας αλλαγές.  Από την εποχή της παντοκρατορίας του λιγνίτη περάσαμε στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από (εισαγόμενο) φυσικό αέριο, που και αυτό είναι ορυκτό καύσιμο.  Το Φ.Α. ξεπερνά πλέον το 25% στην συνολική παραγόμενη ηλεκτρική ενέργεια στη χώρα μας μέσα από μεγάλες ιδιωτικές (κυρίως) επενδύσεις που έγιναν.  Είναι προφανές ότι ακόμη και η καθυστέρηση λειτουργίας των εν εξελίξει ΥΗ έργων του Αχελώου, κατά μείζονα λόγο η ακύρωσή τους, αντικειμενικά θα εξυπηρετούσε ευθέως τους παραγωγούς από Φ.Α. στην επιδίωξη της απόσβεσης και της μεγιστοποίησης των κερδών τους από τις επενδύσεις αυτές.

Τα ΥΗΕ προσφέρουν, ως γνωστόν, οικονομικότερη ενέργεια, πέραν του ότι αποτελούν εγχώριο πόρο.  Να λοιπόν πως η αύξηση παραγωγής ΥΗ ενέργειας σε βάρος εισαγόμενων πηγών θα συμβάλλει θετικά στην αντιμετώπιση της «ενεργειακής φτώχειας». θέμα που έθεσε η Πρόεδρος της επιτροπής κα Ιγγλέζη. Και στο σημείο αυτό να παραθέσουμε την προγραμματική θέση του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ (15/9/2015), πρόγραμμα με το οποίο και εξελέγη, όπου επιλέξει αναφέρεται: «η ενίσχυση του μεριδίου φυσικού αερίου στο ενεργειακό μείγμα αντί να διοχετευθεί στην άμεση καύση, στη βιομηχανία και στα νοικοκυριά, χρησιμοποιήθηκε στην παραγωγή ηλεκτρισμού στις μονάδες Φ.Α. των ιδιωτών παραγωγών επιβαρύνοντας το ενεργειακό κόστος με τις αντίστοιχες κοινωνικές συνέπειες».

Προσυπογράφουμε τη θέση αυτή και την θεωρούμε βασικό στοιχείο για το ενεργειακό μείγμα της χώρας.  Η ανάγκη λοιπόν ενίσχυσης της ΥΗ ενέργειας είναι προφανής και στον τομέα αυτό η Θεσσαλία έχει σημαντικές δυνατότητες συνεισφοράς με συγκεκριμένα έργα (Μεσοχώρα, Συκιά, Μουζάκι κ.λπ).  Άλλωστε η υδροηλεκτρική ενέργεια αποτέλεσε τη βάση για τον σχεδιασμό και την δρομολόγηση των έργων του Άνω Αχελώου, του οποίου τα νερά, μετά την παραγωγή ενέργειας, θα οδηγούνται προς περαιτέρω αξιοποίηση στη λίμνη Κρεμαστών (Αιτωλοακαρνανία).

Κλείνοντας το θέμα αυτό ας μας επιτραπεί μία αναφορά στον υδροενεργειακό μηχανικό Στέλιο Μαγειρία που δεν βρίσκεται πια στη ζωή. Στη επιτροπή της Βουλής έγινε μια αναφορά στο πρόσωπό του από την δικηγόρο κ. Β. Δωροβίνη, η οποία υπήρξε, δυστυχώς,  απαξιωτική και αμετροεπής.  Ο Σ.Μ. υπήρξε αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και ακολούθησε την γνωστή πορεία των ανθρώπων αυτών μετά τον εμφύλιο. Το γεγονός ότι επέστρεψε στην πατρίδα του «επί χούντας» δεν σημαίνει απολύτως τίποτα για την πολιτική του προσωπικότητα και (κατά μείζονα λόγο) για την επιστημονική του επάρκεια. Το τι συνέβη στην ΕΣΣΔ με τη λίμνη Αράλη, το πώς εργάστηκε ο Σ.Μ. στην χώρα που τον φιλοξένησε και τα περί «παρανοϊκών» απόψεών του, καταδεικνύουν φυσικά την έλλειψη πραγματικών επιχειρημάτων στο θέμα της μεταφοράς νερών από την λεκάνη Αχελώου, την οποία ο Σ.Μ. θεμελίωσε επιστημονικά και υπήρξε μαχητικός υποστηρικτής της.  Λυπούμαστε πραγματικά που δεν βρέθηκε κάποιος στην επιτροπή να υπενθυμίσει τα παραπάνω.

Επειδή υπήρξαν αρκετές αναφορές στις αποφάσεις του ΣτΕ είμαστε υποχρεωμένοι να σχολιάσουμε μια δήλωση της προέδρου της επιτροπής κας Ιγγλέζη, η οποία, απαντώντας στην πρόταση πολλών ομιλητών της επιτροπής να πραγματοποιηθεί μια ειδική συζήτηση για την εκτροπή Αχελώου, δήλωσε ότι «την συζήτηση την έχει κλείσει και το ΣτΕ με τις αποφάσεις που έχει βγάλει».

Άλλη μια επιβεβαίωση ότι η επίκληση αποφάσεων του ΣτΕ «βολεύει» όσους θέλουν να αποφύγουν την οργανωμένη πολιτική συζήτηση για τα έργα του Άνω Αχελώου και παράλληλα να καθυστερήσουν, όσο μπορούν, την ολοκλήρωσή τους και την λειτουργία τους, υπηρετώντας δυστυχώς προσωπικές και ιδεολογικές αντιλήψεις.  Θα υπενθυμίσουμε απλώς στην κα Πρόεδρο,  ότι η εκτροπή 250 εκ. μ3 νερού υπό τον Αχελώο ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΣΤΑ ΙΣΧΥΟΝΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ, τα οποία προέκυψαν μετά από πολλές διαβουλεύσεις εντός και εκτός Βουλής και τα οποία επί της ουσίας εφαρμόζουν την οδηγία 60/2000 της Ε.Ε., δηλαδή τη νομιμότητα. Θα της υπενθυμίσουμε επίσης την προ ολίγων μηνών απάντηση στη Βουλή (1η Δεκεμβρίου 2015) του υπουργείου υποδομών (σε σχετική ερώτηση του βουλευτή του κ. Τσιάρα) όπου με σαφήνεια το υπουργείο δηλώνει ότι εργάζεται στην κατεύθυνση υλοποίησης των «έργων εκτροπής» (δηλ. φράγμα Συκιάς και σήραγγα Πευκοφύτου).  Φαίνεται όμως ότι για την κα Πρόεδρο όλα αυτά δεν είναι αρκετά για να φέρει σε ειδική συζήτηση το θέμα του Αχελώου στην επιτροπή, παρότι επέτρεψε μία «άναρχη»  συζήτηση του θέματος αυτού από «καραμπόλα» σε άλλη ημερήσια διάταξη και με κάπως «βολική» σύνθεση.

 

Σε ότι αφορά στο υδατικό πρόβλημα του Θεσσαλικού κάμπου, για το οποίο επίσης έγινε αρκετή συζήτηση στην επιτροπή, κατά την άποψή μας απόλυτη προτεραιότητα αποτελεί η αποκατάσταση (ποσοτικά και ποιοτικά) των υπόγειων υδάτων της. Η τοπική Γεωργία – στο μεγαλύτερο μέρος της- εκμεταλλεύθηκε ληστρικά και εξάντλησε τους υπόγειους υδροφορείς, καθώς χρησιμοποιείται (με την ανοχή των αρμοδίων), σαν ένας υπόγειος «ταμιευτήρας», έστω και εάν τα περισσότερα αντλούμενα νερά προέρχονται πλέον από τα μη ανανεώσιμα αποθέματά του.  Η προτεραιότητα αυτή, που είναι απόλυτα συνδεδεμένη με την οικολογική ισορροπία δυστυχώς δεν έχει αναδειχθεί (ούτε γενικά, ούτε ειδικά στην Επιτροπή) στο βαθμό που θα έπρεπε.  Και το παράδοξο είναι ότι  παρά την πρόοδο των έργων στον Άνω Αχελώο (Συκιά/σήραγγα αλλά και το ΥΗΕ Μεσοχώρας), εκείνοι που επί πολλά χρόνια αρνούνται τη λειτουργία τους και ειδικότερα τη συνεργασία των δύο λεκανών με την μεταφορά των υδάτων, επικαλούνται πρωτίστως ως λόγο άρνησης την «καταστροφή» του περιβάλλοντος.  Περιέργως όμως συνεχίζουν να αποδέχονται την στήριξη της γεωργίας στον κάμπο της Θεσσαλίας μέσα από την εγκληματική και καταστροφική εκμετάλλευση των υδάτινων συστημάτων του κάμπου, χωρίς να καταθέτουν αξιόπιστες, τεκμηριωμένες και ρεαλιστικές εναλλακτικές προτάσεις.

 

Αυτό λοιπόν που προτείνουμε στην κυβέρνηση, στην επιτροπή περιβάλλοντος και γενικά στο πολιτικό σύστημα είναι πως έφτασε η ώρα για συναίνεση και διαβούλευση.  Κόντρες, ακτιβισμοί, διχασμοί δεν προσφέρονται ως λύσεις.  Και όσοι πράγματι επικαλούνται και πονάνε το περιβάλλον δεν έχουν παρά με ειλικρίνεια να συζητήσουν με την Αυτοδιοίκηση και τους φορείς, να ξαναστήσουν το θέμα στη σωστή του βάση αρχίζοντας όπως προείπαμε από το δίδυμο «Γεωργία» – «υπόγεια νερά και Πηνειός». Ζητούμενο είναι η αποκατάσταση αυτής της ισορροπίας.

Εάν αυτό συνειδητοποιηθεί από τους αρμόδιους φορείς της πολιτείας, τότε, στον προγραμματισμό έργων και δράσεων που θα επιλεγούν, θα έχει πολύ μικρή σημασία εάν οι απαραίτητες επιφανειακές ταμιεύσεις (που θα ενισχύσουν τα διαθέσιμα νερά της ελλειμματικής λεκάνης Πηνειού) θα προέρχονται π.χ. από τη Βορεινή, την Ανατολική και τη Δυτική πλευρά των ορεινών όγκων  της Θεσσαλίας.  Έτσι κι αλλιώς η μεταφορά των νερών αυτών, όπου και εάν ταμιευτούν, είναι επιβεβλημένη. Έργα κάποιας σημαντικής κλίμακας (αγωγοί μεταφοράς κλπ, όπως π.χ. ήδη γίνεται από τον ταμιευτήρα Ν. Πλαστήρα) θα κατασκευασθούν.  Με την έννοια αυτή καμιά λύση δεν πρέπει να αποκλειστεί, καμιά ταμίευση νερού δεν περισσεύει.

Και  ας έχουμε πάντοτε στο νου μας ότι η οριστική λύση για κατάργηση του μεγαλύτερου μέρους από τις 35.000 γεωτρήσεις, που από τη μια στηρίζουν τη θεσσαλική Γεωργία, από την άλλη όμως πληγώνουν  θανάσιμα το περιβάλλον της, μπορεί να γίνει πράξη μόνο όταν η προσφερόμενη σήμερα από τις γεωτρήσεις παροχή νερού υποκατασταθεί από άλλες πηγές.

Συμπερασματικά: ας εγκαταλείψουμε – το λέμε για πολλοστή φορά – τις μεγάλες δηλώσεις για ΝΑΙ/ΟΧΙ στην εκτροπή Αχελώου.  Για την ώρα ας εργαστούμε σε μεσοπρόθεσμη προοπτική, συστηματικά και συναινετικά – κυβέρνηση και τοπικοί φορείς – στην υλοποίηση των έργων σε κάθε μία από τις δύο λεκάνες χωριστά:

  • Στην λεκάνη Αχελώου τους ταμιευτήρες και τα ΥΗΕ Μεσοχώρας και Συκιάς και των ΥΗΣταθμό (αντλησοταμίευση) στο άκρο της σήραγγας Πευκοφύτου.
  • Στην λεκάνη Πηνειού, τα περιφερειακά έργα (ενδεικτικά: Μουζάκι, Πύλη, Νεοχωρίτης Τρικάλων, Ελασσονίτης, Ενιππέας Φάρσαλα/Αλμυρός και άλλα μικρότερα), με ταυτόχρονη συστηματική δουλειά στην μείωση των καταναλώσεων (σύγχρονα αρδευτικά έργα και συστήματα, αλλαγή νοοτροπίας, διοικητικοί περιορισμοί κ.ο.κ.).

Όσο θα μειώνονται τα ελλείμματα με έργα και δράσεις, θα μειώνεται και το άνοιγμα της ψαλίδας στο «ισοζύγιο», οπότε θα φαίνεται πιο καθαρά ο δρόμος επίλυσης του προβλήματος. Μετά την ολοκλήρωση και λειτουργία των έργων και στις δύο λεκάνες, κάποια επόμενη από εμάς γενιά (μέσα και από τις θεσμοθετημένες κάθε έξι χρόνια διαβουλεύσεις που προβλέπει η νομοθεσία κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 60/2000 της Ε.Ε.), χωρίς πάθος, θα αξιολογήσει και θα επιλέξει την, απαραίτητη, όπως προβλέπουμε, συνεργασία των δύο όμορων λεκανών.  Εάν όμως πάλι βρεθεί μια άλλη «μαγική» λύση, που σήμερα δεν είναι σε εμάς ορατή και δεν προκύπτει από το γνωστό υδατικό ισοζύγιο των Σχεδίων Διαχείρισης, η οποία (λύση) θα επιφέρει το κλείσιμο της ψαλίδας χωρίς την συνδρομή του ενεργειακού ταμιευτήρα της Συκιάς (ο οποίος στην περίπτωση αυτή θα λειτουργεί αμιγώς ως ΥΗ έργο), θα την υποδεχθούμε μετά χαράς.  Θα περιοριστούμε απλώς να σημειώσουμε ότι τα στοιχεία που περιέχονται σε όλες τις μελέτες αλλά και στα Σχέδια Διαχείρισης, όπως με σαφήνεια παρουσιάστηκαν στην επιτροπή, είναι «μετρημένα κουκιά» και ο νοών νοείτω.

 

 

Πρόεδρος Δ.Σ. της Ε.ΘΕ.Μ., Ιωάννης Καλλές

 

 

Πληροφορίες:

Ιωάννης Καλλές (Πρόεδρος  Δ.Σ. Ε.ΘΕ.Μ.). Τηλ.: 210 3615649. E-mail: ioannis@kalleslaw.gr

Θεοδώρα Τσιτσιπά (Μέλος Δ.Σ.-Γραφείο Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων Ε.ΘΕ.Μ.). Τηλ.: 6972 261408. E-mail: ethem.press@gmail.com, tsitsipa@gmail.com

Comments (0)

Κωστής Μαραβέγιας - Δυο γυναίκες
Αντώνης Βαρδής - Θέλω να σε δω
Μελίνα Ασλανίδου - Αόρατη πληγή
Φίλιππος Πλιάτσικας - Πολύ χιόνι
Χάρις Αλεξίου - Εξαρτάται
Μάνος Ξυδούς - Γοργόνα
Γιάννης Πάριος - Μόνο αγάπη
Έλλη Πασπαλά - Αύγουστος
Μιλτιάδης Πασχαλίδης - Ανεπίδοτο
Γλυκερία - Δεν έχω πολλά

 


LP - Other people
Wham - Everythink she wants
Sweet - Love is like oxygen
Tina Turner - Steamy windows
Lisa Stansfield - All around the world
Maggie Rielly - Everythink we touchl
Sheryl Crow - My favorite mistake
Fairground Attractions - Perfect
Air Supply - Lost in love
Bad Boys Blue - A world