Tag Archive | "Άρθρο"

Tags: , ,

Χριστούγεννα: Ο φωτισμός και το αποτυχημένο Μαγεμένο δάσος – Του Φ. Αλεξάκου

Posted on 15 Ιανουαρίου 2020 by admin

Πέρασαν οι γιορτές, έσβησαν τα φώτα και μπορεί πλέον να γίνει κριτική χωρίς αυτή να επηρεάζει την επισκεψιμότητα της πόλης.

Κατ’ αρχήν πρέπει να προσδιορίσουμε τον στόχο μας. Θέλουμε να αυξήσουμε την επισκεψιμότητα ή να εντυπωσιάσουμε τους ψηφοφόρους;

Η αύξηση της επισκεψιμότητας μιας περιοχής, κατά τη Χριστουγεννιάτικη περίοδο, περνά μέσα από την δημιουργία θεματικού πάρκου όπως της «Παυσιλυπούπολης» που είχαμε δημιουργήσει και η οποία μετονομάστηκε φέτος σε «Μαγεμένο Δάσος». Κι αυτό γιατί «brand name» δημιουργείται μέσω του πάρκου κι όχι μέσω του φωτισμού. Οι περιπτώσεις της «Ονειρούπολης» και του «Μύλου των Ξωτικών», το αποδεικνύουν. Ο φωτισμός του κέντρου της πόλης είναι φυσικά χρήσιμος και επιθυμητός, όμως λειτουργεί επικουρικά και επιβοηθητικά στην κύρια προσπάθεια και απευθύνεται κυρίως στους ντόπιους, μιας και το 90% των επισκεπτών δεν διανυχτερεύει.

Η βελτίωση και η λειτουργία του θεματικού πάρκου είναι δύσκολο εγχείρημα, που απαιτεί πολύ δουλειά για το στήσιμο και κυρίως για την οργάνωση της λειτουργίας του στις 35 μέρες που είναι ανοιχτό. Αντίθετα ο φωτισμός είναι πολύ εύκολος και έχει να κάνει με το πόσα λεφτά θέλεις να ξοδέψεις.

Η παρούσα Δημοτική αρχή, έχει επιλέξει. Έμφαση στον εύκολο εντυπωσιασμό και αποφυγή όσων απαιτούν δουλειά και οργάνωση.

Αποτέλεσμα αυτής της αντίληψης ήταν, ένα πισωγύρισμα στο «Μαγεμένο Δάσος», που παρά την εκτεταμένη χρήση των έτοιμων κατασκευών της «Παυσιλυπούπολης», την επιστράτευση των εργαζομένων στο Δήμο, που έκαναν συγκινητική προσπάθεια, στοχεύοντας να καλύψουν την έλλειψη οργάνωσης των αιρετών, μόλις και μετά βίας, θύμιζε την πρώτη χρονιά δημιουργίας του θεματικού πάρκου. Ανεξάρτητα με το τι προβάλλει η Δημοτική αρχή υπήρξαν πολλές γκρίνιες και για το αισθητικό αποτέλεσμα και για την λειτουργία του πάρκου. Επίσης δεν έγινε επαρκής προβολή εκτός του Δήμου με αποτέλεσμα στο ιντερνέτ και στις μηχανές αναζήτησης των θεματικών πάρκων να φαινόμαστε, είτε ως «Παυσιλυπούπολη» είτε καθόλου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την μειωμένη επισκεψιμότητα στην πόλη μας και την αύξηση των εκροών από τους ντόπιους προς τα Τρίκαλα. Έχει, πράγματι, δίκιο ο Εμπορικός Σύλλογος, που με προσεχτική διατύπωση, επισημαίνει ότι φέτος είχαμε μείωση του τζίρου. Επί τη ευκαιρία αναφέρω ότι τα Τρίκαλα, φρονίμως ποιώντας, βελτίωσαν εντυπωσιακά τον «Μύλο των Ξωτικών», χωρίς να δώσουν ιδιαίτερη έμφαση στο στολισμό της πόλης.

Αντίθετα στην πόλη μας, αφήσαμε το θεματικό πάρκο στην τύχη του και τριπλασιάσαμε τις δαπάνες για φωτισμό, ο οποίος, φυσικά, ήταν πιο εντυπωσιακός  – ανεξάρτητα με τις επιμέρους ενστάσεις – σε σχέση με την περυσινή περίοδο. Οι δαπάνες του φωτισμού, οι οποίες ξεπέρασαν τις 80.000 € έγιναν «εν κρυπτώ και παραβύστω». Καμία εγγραφή στον προϋπολογισμό του Δήμου, καμία ανάρτηση στο «Διαύγεια», καμία σύμβαση. Τώρα πως θα πληρωθούν, ο υπεύθυνος του σχεδιασμού, ο ιδιώτης που τα τοποθέτησε και οι άνθρωποι που πούλησαν τα λαμπάκια, «Κύριος οίδε». Φυσικά δεν μπορούν να τα πληρώσουν εκ των υστέρων, ενώ αν προσπαθήσουν να τα βαφτίσουν αλλιώς, πέραν της ευθύνης που διατρέχουν οι υπάλληλοι, θα πληρώσουν δύο φορές ΦΠΑ. Για μια ακόμη φορά η προχειρότητα και ο εύκολος εντυπωσιασμός είναι κυρίαρχα. Ελπίζω, τουλάχιστον, να μην μας πουν ότι τάχατες οι δαπάνες καλύφθηκαν εξ ολοκλήρου από χορηγούς και να εκθέσουν τους αντίστοιχους επιχειρηματίες όταν θα τους ζητηθούν στοιχεία.

Καταληκτικά η Δημοτική αρχή οφείλει, να αφήσει, την προσήλωση στην επικοινωνία, τον εύκολο εντυπωσιασμό, τις βόλτες και τα χαμόγελα και να στρωθεί στη δουλειά, να σχεδιάσει και στη συνέχεια να υλοποιήσει. Αν κάνει αυτή τη στροφή, όσοι δίνουμε έμφαση στην ουσία κι όχι στις εντυπώσεις, θα είμαστε δίπλα να βοηθήσουμε για το καλό του Δήμου όπως τους διαβεβαιώσαμε από την πρώτη μέρα.

 

Γράφει ο Φώτης Αλεξάκος, πρώην Νομάρχης και Δήμαρχος Καρδίτσας

Comments (0)

Tags: , ,

Σ. Βασιλάκος: Το μεταφραστικό της google και η περιπέτεια των λέξεων

Posted on 15 Ιανουαρίου 2020 by admin

Η επιστήμη και η τεχνολογία μας οδήγησαν από τις σπηλιές στην κατάκτηση του διαστήματος και είναι οι μόνες που κάνουν πραγματικά θαύματα χρήσιμα σε όλους μας, (σε αντίθεση με την σκοταδιστική αγυρτεία με τα χρυσοφόρα ψευδοθαύματα για τους αφελείς), με την προϋπόθεση ότι χρησιμοποιούνται σωστά και για τον άνθρωπο και όχι για το κέρδος των εξουσιαστών, όπως συνήθως γίνεται ακόμα.

Έτσι η τεχνολογία και η επιστήμη έφτασε μέχρι την αυτόματη μετάφραση γραπτού και προφορικού λόγου, αλλά  ας έχουμε υπόψη ότι η μετάφραση που κάνει το google στις γλώσσες όλων των χωρών του κόσμου, δεν είναι ακριβείς και αξιόπιστες, δίνουν στο περίπου νόημα. Με την παρατήρηση αυτή δεν θέλω να μειώσω την προσπάθεια της google αλλά απλά να επισημάνω  κάτι που ενδεχομένως να οδηγήσει σε λάθος δρόμο και επιλογές σε κάποιο που θεωρήσει σωστές τις μεταφράσεις. Είναι πολύ σημαντικό αυτό που πέτυχε η τεχνολογία και μας το προσφέρει η google, (το οποίο βέβαια βελτιώνεται συνεχώς και κάποια στιγμή θα γίνει ακόμα περισσότερο αξιόπιστο), απλά επισημαίνω ότι δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε σε ό,τι μας μεταφράζει.

Αφορμή για το σχόλιο αυτό αποτέλεσε η αναζήτηση μέσω google να μου μεταφράσει τη φράση:Classlessdemocracy που σύμφωνα με το συγγραφέα Κώστα Λάμπο που την χρησιμοποιεί στο e-mail του σημαίνει άμεση ή αταξική δημοκρατία*. Δείτε τι μου έβγαλε: Την πρώτη φορά: Ακραια δημοκρατια και τη δεύτερη φορά αδιακριτη δημοκρατια,

Κάποιοi άλλοι παλιότερα ζήτησαν από την google μέσω υπολογιστή τους, να τους μεταφράσει τη φράση:

Το μεν πνευμα προθυμο η δε σαρξ ασθενης

και τους έβγαλε:

Φυσάει ο αέρας αλλά το κρέας είναι χαλασμένο!!!

Προσοχή λοιπόν

* Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για την έννοια και το περιεχόμενο της αταξικής δημοκρατίας ας γκουγκλάρει: Κώστας Λάμπος, Αταξική Δημοκρατία και Οικουμενικός Ουμανισμός στον 21ο αιώνα.

 

Γράφει ο Σωκράτης Βασιλάκος

 

Comments (0)

Tags: , ,

Παναγιώτα Βράντζα: Το τέλος των αγροτικών συνεταιρισμών

Posted on 09 Ιανουαρίου 2020 by admin

Η έννοια του συνεταιρίζεσθαι είναι μια από τις πιο ενοχοποιημένες έννοιες στη χώρα μας. Το βασικό εργαλείο, μέσω του οποίου οι μικροί αγρότες μπορούν, σε πολλές χώρες, να ξεπερνούν τις δυσκολίες του άκρως ανταγωνιστικού  μετακαπιταλιστικού περιβάλλοντος, ο συνεργατισμός, στην Ελλάδα είναι  απολύτως απαξιωμένος εδώ και δεκαετίες.

Το κακό προηγούμενο με τους χρεοκοπημένους συνεταιρισμούς και τις κομματικοποιημένες διοικήσεις που πλούτισαν σε βάρος των αγροτών, λειτουργεί  ανασταλτικά στην ιδέα της συνεργασίας. Αποτέλεσμα αυτού, ο Έλληνας αγρότης να είναι εξαιρετικά ευάλωτος και να στερείται της όποιας διαπραγματευτικής δυνατότητας, με σοβαρές συνέπειες  στο εισόδημά και εν τέλει  στην επιβίωσή του.

Σε αυτό το δύσκολο για το συνεργατισμό περιβάλλον, ο νόμος σκάνδαλο το κ. Σκανδαλίδη (4015/2011),επιδείνωσε περαιτέρω  την κατάσταση, μετατρέποντας ουσιαστικά τους συνεταιρισμούς σε ανώνυμες εταιρίες.

Με το νόμο 4384/2016 του ΣΥΡΙΖΑ  επιχειρήθηκε  η βελτίωση αυτού του αναποτελεσματικού, έως αρνητικού νομικού πλαισίου, χωρίς ομολογουμένως θεαματικά αποτελέσματα. Βεβαίως, παρά τις αδυναμίες του ο συγκεκριμένος νόμος έδωσε τη δυνατότητα για τη δημιουργία ισχυρών συνεταιριστικών σχημάτων, από τους αγρότες, για τους αγρότες.

Σήμερα, η ΝΔ αδιαφορώντας πλήρως ακόμη και για τα προσχήματα, εμφανίζει ένα σχέδιο νόμου το οποίο  αποτελεί την «ταφόπλακα» του συνεργατισμού.

Με το υπό διαβούλευση σχέδιο, καταργείται το υπάρχον  νομικό πλαίσιο χωρίς να βελτιώνονται σημεία που θα διευκόλυναν τις προϋποθέσεις συνεργασίας. Η «καινοτομία» του δε, στηρίζεται στην παράγραφο 3 του άρθρου 6, η οποία μετατρέπει τους συνεταιρισμούς σε όργανα ελέγχου των καρτέλ, τα οποία λυμαίνονται διαχρονικά τον αγροτικό χώρο.

Δίνεται η δυνατότητα συμμετοχής στα αγροτικά σχήματα «μελών-επενδυτών», μη χρηστών, με πλήρες δικαίωμα ψήφου και συμμετοχής στα όργανα διοίκησης του συνεταιρισμού.

Η ΝΔ απολύτως συνεπής  στις προεκλογικές της εξαγγελίες, ενισχύει τα μονοπώλια και μετατρέπει τον αγρότη σε εργάτη γης, χωρίς καμία δυνατότητα αντίδρασης, ούτε καν μέσω του συνεργατισμού.

Πρόκειται για μια εξέλιξη επικίνδυνη για τον πολύπαθο πρωτογενή τομέα, απέναντι στην οποία θα πρέπει να δημιουργηθεί ισχυρό μέτωπο αντίδρασης, εάν πραγματικά θέλουμε να υπάρχει αγροτική παραγωγή στη χώρα μας.

Γράφει η Βράντζα Παναγιώτα, Κτηνίατρος, Πρ. Βουλευτής Ν. Καρδίτσας ΣΥΡΙΖΑ

Comments (0)

Tags: , ,

Νίκος Τέγος: Πανηγυρική χρεοκοπία της κοινής αμερικανατοικής πολιτικής ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ

Posted on 09 Ιανουαρίου 2020 by admin

Χρεοκόπησε πλήρως και επισήμως, κατά τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Αμερικανό Πρόεδρο την Τρίτη, το παραμύθι ότι η πολιτική της εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, που αποτελεί το «ιερό και όσιο» της κυβέρνησης και όλων των άλλων αστικών πολιτικών δυνάμεων για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, αποτελεί τάχα την εγγύηση για τα κυριαρχικά δικαιώματα, την ασφάλεια, την ειρήνη και την ευημερία του λαού μας και των λαών της περιοχής.

Η εικόνα άλλωστε με τον πρωθυπουργό να στέκεται ανάμεσα στις πολεμικές σημαίες των ΗΠΑ, ως μέρος του «ντεκόρ» για τις νέες πολεμικές απειλές του Προέδρου των ΗΠΑ κατά του Ιράν, μιλάει από μόνη της. Όλα αυτά δημόσια, κι ενώ μεγάλο ερώτημα παραμένει το ποιες επιπλέον δεσμεύσεις και συγκεκριμένες «διευκολύνσεις», πέρα απ’ όσες ήδη «τρέχουν», ανέλαβε η κυβέρνηση πίσω από τις κλειστές πόρτες, σε ό,τι αφορά τα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ στην περιοχή, που κλιμακώνονται με τις τελευταίες εξελίξεις στη Μ. Ανατολή.

Εκείνο πάλι που δεν σηκώνει ερώτημα – πολύ περισσότερο μετά τη δημόσια εκκωφαντική σιωπή ενός ακόμα Αμερικανού Προέδρου για το θέμα – είναι το ποιος «δίνει αέρα στα πανιά» της τουρκικής επιθετικότητας, της αμφισβήτησης συνόρων και κυριαρχικών δικαιωμάτων στην περιοχή, όπως και το ποιος δρομολογεί τις σχετικές ευρωατλαντικές «διευθετήσεις», τα επικίνδυνα σχέδια συνδιαχείρισης σε Ανατολική Μεσόγειο και Αιγαίο.

Αντίθετα, τα συγχαρητήρια των ΗΠΑ στις ελληνικές κυβερνήσεις για τους «ανοιχτούς διαύλους» με τη γείτονα και για την «κοινή αντίληψη» για την παραμονή της Τουρκίας στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο (προφανώς με τα ανάλογα ανταλλάγματα) αποκαλύπτουν και πάλι τους μύθους της κυβέρνησης και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, πως τάχα τα σχέδια ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ θα αποτελέσουν «ασπίδα» απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα.

Και βέβαια ο καθένας καταλαβαίνει το πώς η ταχύτητα αυτών των επικίνδυνων διευθετήσεων ανεβαίνει, στο φόντο της όξυνσης σε Μ. Ανατολή, Ανατ. Μεσόγειο και Β. Αφρική, με τα αντιτιθέμενα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα να «μετράνε» «φίλους» και «εχθρούς».

Συνολικά η επίσκεψη του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ δείχνει τι έχει να περιμένει ο λαός μας από το παραπέρα βάθεμα της εμπλοκής: Από την «ανανεωμένη» – διευρυμένη Συμφωνία για τις βάσεις, που μετατρέπει τη χώρα σε απέραντο ορμητήριο των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ και στόχο των ανταγωνιστών τους. Από τις ενεργειακές συμφωνίες, που κανένα όφελος δεν έχουν για το λαό, τα σχέδια για τους αγωγούς χωρίς την ανακήρυξη ΑΟΖ, που γίνονται «αγωγοί» νέων μεγάλων κινδύνων και μοχλός για τις προαναφερόμενες επικίνδυνες διευθετήσεις. Από την «αναβαθμισμένη», στρατιωτική και άλλη συνεργασία με το Ισραήλ.

Από όλα όσα δηλαδή αποτελούν την «κοινή συνισταμένη» της κυβέρνησης της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, που έστρωσε διάπλατα το δρόμο τα προηγούμενα χρόνια, των υπόλοιπων αστικών δυνάμεων που βάζουν πλάτη, με «πυξίδα» τα συμφέροντα της αστικής τάξης, στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό.

Κοινή συνισταμένη που εκδηλώνεται και με την «πρωτόγνωρη», όπως λένε τα αστικά επιτελεία, «συναίνεση» όλων στην πολιτική της εμπλοκής, όσο και με την κριτική που ασκούν από χτες στην κυβέρνηση ότι τάχα δεν εξασφάλισε επαρκή ανταλλάγματα, προφανώς προς όφελος της ελληνικής αστικής τάξης και όχι του λαού της χώρας.

Στην πραγματικότητα, όπως επιβεβαιώνουν και οι ίδιες οι εξελίξεις, το μόνο που έχει να περιμένει ο λαός από την πολιτική αυτή είναι οι πολύ μεγάλοι κίνδυνοι, για τους οποίους έγκαιρα έχει προειδοποιήσει το ΚΚΕ, μπαίνοντας μπροστά για να οργανωθεί η πάλη.

Για να δυναμώσει δηλαδή ο αγώνας ενάντια στην πολιτική της εμπλοκής, να ακυρωθεί η Συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ και να ξεκουμπιστούν όλες οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις από τη χώρα, για να μη γίνει η χώρα ορμητήριο πολεμικών επεμβάσεων, για να αποδεσμευτεί η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, για να δυναμώσει η αλληλεγγύη με τους άλλους λαούς.

Αυτός ο αγώνας που τώρα πρέπει να δυναμώσει αποφασιστικά.

 

Γράφει ο Νίκος Τέγος, Γραμματέας Τομεακής Επιτροπής Καρδίτσας του ΚΚΕ

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Λία Ρογγανάκη: Τα όνειρα όσων δεν κοιμούνται

Posted on 31 Δεκεμβρίου 2019 by admin

Η μαγεία των Χριστουγέννων που καβαλάμε μέσα μας ,η απόδειξη της αγάπης του Θεού προς τους ανθρώπους. Η νύχτα  που ο Θεός γίνεται άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος θεός κατά χάριν. Ευχές και αγκαλιές δίπλα στο δέντρο πασπαλισμένα με την άχνη από τους κουραμπιέδες. Τα Χριστούγεννα σε κερνάνε τα πιο ωραία γλυκά ,στην πιο ζεστή ατμόσφαιρα. Είναι ο ύμνος σε μια αγάπη χωρίς διακρίσεις. Άλλωστε η έκφραση αγάπης και η αλληλεγγύη είναι το πραγματικό νόημα των εορτών.

Ήχοι γιορτινοί που ευφραίνουν την ψυχή μας, γιορτινά  τραγούδια, τα τρίγωνα των παιδιών που συνοδεύουν τα κάλαντα  και οι εκκλησιαστικοί ύμνοι . Καθώς Τον υμνούμε Μας υπενθυμίζει να ανταποδίδουμε την αγάπη .Για αυτό δώστε  χωρίς να σκεφτείτε, η καλύτερη ανταμοιβή  είναι όταν αυτός που του δίνεις σου χαρίζει το πιο φωτεινό χαμόγελό του! Γίνε εθελοντής ,βοήθα, πρόσφερε ότι έχεις και μπορείς, γίνε αιμοδότης, δότης μυελού των οστών. Ας γίνει η ευχή πραγματικότητα και το κλίμα αγάπης και προσφοράς για τον συνάνθρωπο μας, που αναπαράγεται αυτήν την εποχή, ας  το κουβαλάμε μέσα μας όλο τον χρόνο.

Πρωτοχρονιά , μια μέρα με συμβολικό χαρακτήρα, με αισθήματα ενθουσιασμού και ελπίδας για την προοπτική του νέους έτους. Η αίσθηση της οικογένειας, γέλια ,φιλιά και η μυρωδιά από την γεμιστή γαλοπούλα που δεν αφήνει κανένα αδιάφορο.Ο Άγιος Βασίλης, τα δώρα και η Βασιλόπιτα που γύρω της συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια, ανταλλάσοντας ευχές και «κυνηγώντας»  την τύχη του φλουριού.Η  μέρα του χρόνου που έχει ως έθιμο να δοκιμάζουμε την καλή μας τύχη, με ένα λαχειο, με μια τράπουλα ή ακόμα και με το ποιος θα κάνει ποδαρικό στο σπίτι μας με το δεξί, ώστε ο καινούργιος χρόνος να τα φέρει όλα δεξιά, καλότυχα.

Σαν να κλείνεις με δύναμη μια πόρτα και να ανοίγεις μία άλλη. Ήρθε η ώρα να αφήσεις πίσω σου όλα όσα έκανες και όσα δεν έκανες. Συνοψίζεις εκείνα που θες να αλλάξεις, εκείνα που θες να κρατήσεις κι εκείνα που εύχεσαι να μπορούσες να ξεχάσεις.Έφτασε η στιγμή να αναθεώρησεις το χρόνο που έζησες, τα λάθη που έκανες , τα μαθήματα που πήρες . Κάθε χρόνο τέτοια μέρα πλησιάζουμε πιο κοντά στη συνειδητοποίηση ότι πρέπει να  επενδύσουμε  στην αυτοβελτίωση μας.

Μια βραδιά γεμάτη όνειρα και προσδοκίες. Η πρώτη, λευκή σελίδα για να σχεδιάσεις τις επόμενες 365 μέρες. Φέτος θα κάνεις αυτό, εκείνο, το άλλο ζωγραφίζοντας με τα δικά σου χρώματα ότι εσύ αποφασίσεις. Βάζεις στόχους ελπίζοντας πως αυτή την χρονιά θα τους πραγματοποιήσεις. Προσδοκάς το νέο έτος να σου φέρει περισσότερες χαρές και λιγότερες λύπες, ίσως είναι η δικιά σου χρονιά.

Ξεκινώντας ένα νέο κεφάλαιο στην ζωή μας φέτος ας θυμόμαστε πως οι μεγάλες προσδοκίες είναι πολύ πιθανό να μας απογοητεύσουν. Όλα θα πάνε καλύτερα αν αποφύγουμε τις μη ρεαλιστικές επιδιώξεις. Άλλωστε η επιτυχία βρίσκεται στο δικό μας έλεγχο και τις δικές μας δυνάμεις.

Μπορεί τα περισσότερα από τα πρωτοχρονιάτικα έθιμα να σχετίζονται με την τύχη, για να πραγματοποιήσεις όμως τους στόχους που έβαλες γι αυτό τον χρόνο  χρειάζεται σκληρή δουλεία και επιμονή. Πρέπει να προχωρήσουμε  πιο μακριά από μια απλή προσδοκία και πιο μακριά από μια ευχή αν θέλουμε να πετύχουμε. Η εξισορρόπηση των απαιτήσεων μας και των υποχρεώσεων μας συνεισφέρει στο να  μάθουμε να ζούμε ποιοτικά κάθε μέρα που έρχεται. Ξεχάστε τα ασήμαντα, χρειάζονται μόνο μερικά δευτερόλεπτα για να στείλουμε ευχές στα αγαπημένα μας πρόσωπα και να ευχηθούμε φέτος να αγωνιστούν να κάνουν την  ζωή τους τόσο όμορφη όσο τα όνειρά τους!!!

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Γενικός–Οικογενειακός Ιατρός, Επιμελήτρια Ά Κέντρο Υγείας  Μουζακίου Περιφερειακή Σύμβουλος

Comments (0)

Tags: , ,

Παναγιώτα Βράντζα: Τέλος εποχής

Posted on 24 Δεκεμβρίου 2019 by admin

Το τέλος του 2019 βρίσκει πολλούς από τους πολίτες της χώρας μας αμήχανους. Πέντε μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησηςαπό τη ΝΔ,η πραγματικότητα διαγράφεται εντελώς διαφορετική και ακόμη χειρότερη από τις προεκλογικέςυποσχέσεις του κ. Μητσοτάκη και των «αρίστων» που τον περιβάλουν.

Η «μεσαία» τάξη τελικά δεν χώρεσε στο κυβερνητικό πρόγραμμα, για αυτό ορίστηκε ξανά με ευφάνταστα έως και αστεία κριτήρια. Κατά μία εκδοχή αποτελείται από εκείνους με εισόδημα από 6 έως 20 χιλ. ευρώ, ενώ κατά μία άλλη από αυτούς που ενίοτε φορούν και γραβάτα!

Σε κάθε περίπτωση οι ασφαλιστικές τους εισφορές θα αυξηθούν, φορολογική ελάφρυνση δεν θα υπάρξει και ο ΕΝΦΙΑ ενώ μειώθηκε, ως διά μαγείας, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό που ψηφίστηκε, θα δώσει επιπλέον έσοδα το 2020.

Οι επενδύσεις, παρά τις, με κραυγές διαβεβαιώσεις του αρμόδιου υπουργού ότι τα πάντα είναι προς πώληση στη χώρα, ακόμη δεν φαίνονται στον ορίζοντα. Οι μπουλντόζες στο Ελληνικό δεν μπήκαν και σα να μην έφτανε αυτό, ένας εκ των υποψηφίων επενδυτών καταγγέλλει την κυβέρνηση και τη χώρα για «βρώμικα» παιγνίδια με «ημέτερους»!

Εκατοντάδες δρομολογημένα έργα για την ανάπτυξη της περιφέρειας, μέσω του προγράμματος «Φιλόδημος», σταμάτησαν.Το «επιτελικό», αλλά κυρίως το «πελατειακό» κράτος της ΝΔ,δεν επιτρέπει τίποτα, χωρίς την άδεια και τον έλεγχό του.

Το υπουργείο ιδιωτικής εκπαίδευσης και θρησκευμάτων καταργεί δεκάδες τμήματα πανεπιστημιακών σχολών και κυρίως καταργεί τη διετή μεταλυκειακή δημόσια τεχνική εκπαίδευση, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο για μπίζνες, στους «φίλους» ιδιοκτήτες των ΙΕΚ, ΚΕΚ, κολεγίων κλπ.

Ευτυχώς και προς όφελος της χώρας, η «προδοτική» συμφωνία των Πρεσπών θα τηρηθεί και θα τιμηθεί από τη κυβέρνηση, χωρίς ντροπή φυσικά για την υποκρισία και την πατριδοκαπηλία που επέδειξε ως αξιωματική αντιπολίτευση. Βεβαίως οι «ακροδεξιοί ψάλτες» της ΝΔ, δεν επιδεικνύουν τον ίδιο ζήλο για το Αιγαίο σήμερα!

Όπως είχαν πράγματι υποσχεθεί, ιδιωτικοποιούν σημαντικές υπηρεσίες του κράτους. Μεταξύ αυτών και τον οργανισμό γεωργικών ασφαλίσεων (ΕΛΓΑ), αλλά και τον ελεγκτικό μηχανισμό για τα τρόφιμα,με ότι αυτό συνεπάγεται για τον Έλληνα παραγωγό και τον καταναλωτή.

Το προσφυγικό, από «ιδεοληψία» του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πλέον γεωπολιτικό ζήτημα. Η Μόρια, η «ντροπή» της χώρας, όταν είχε5.000 ανθρώπους, πλέον δεν υπάρχει στα δελτία ειδήσεων.Ούτε η Μόρια, ούτε οι 20.000 στοιβαγμένοι σε αυτήν.

Καταλάβαμε όλοι τι σημαίνει «νόμος και τάξη». Μόνο που το «δόγμα» του «γενίτσαρου υπουργού», δεν έχει καμία σχέση με την «προστασίατου πολίτη».

Η πραγματική, καθημερινή εγκληματικότητα καλά κρατεί, όπως και τα «άβατα» της δυτικής Αττικής.

Τα Εξάρχεια όμως, σύμφωνα με τα κανάλια επαναπροσαρτήθηκαν στον εθνικό κορμό.Ξέρουμε πλέον τι ταινίες πρέπει να βλέπουμε, ξέρουμε ότι είναι καλό να αποφεύγουμε τις επικίνδυνες ταράτσες και βεβαίως ότι οφείλουμε να «συμμορφωνόμαστε με τας υποδείξεις».

Η «αριστεία» επαναπροσδιορίστηκε και θριάμβευσε. Ο «αρεστός» είναι αυτομάτως και άριστος. Αν τυχόν δεν είναι, το πρόβλημα διορθώνεται εύκολα, είτε με νόμο είτε με πλαστό βιογραφικό.

Η χώρα χάραξε νέα πορεία και κινείται ολοταχώς προς τα πίσω. Οι δοκιμασμένες «συνταγές» του παρελθόντος, εφαρμόζονται ξανά, στην οικονομία, στην κοινωνική πολιτική, στην ανάπτυξη και στοχεύουν  στην ελευθερία της σκέψης,στην αξιοκρατία,στην πρόοδο και εν τέλει στην ίδια τη δημοκρατία.

Δυστυχώς, οι ίδιες αυτές πρακτικές εφαρμόζονται και από σημαντικό αριθμόχωρών της ΕΕ.

Ευτυχώς οιδημοκρατικοί, προοδευτικοί πολίτεςαντιδρούν. Αντιδρούν στην υποκρισία, το ψέμα, την κοινωνική ανισότητα, την αδικία, την προπαγάνδα και τη χειραγώγηση που επιδιώκεται από ΜΜΕ.

Αυτή η αντίδραση θα έχει αποτέλεσμα.

 

Γράφει η Παναγιώτα Βράντζα, Πρ. Βουλευτής Ν. Καρδίτσας ΣΥΡΙΖΑ

Comments (0)

Tags: , ,

Λία Ρογγανάκη: Κάτι τρέχει με εμάς

Posted on 24 Δεκεμβρίου 2019 by admin

Αισθάνομαι σαν να ζω το θέατρο του παραλόγου, σε διάφορες πράξεις. Παράνομες καταλήψεις (τουλάχιστον σαράντα κτιρίων) , αυθαιρεσία σε βάρος ιδιωτικών και δημόσιων περιουσιών , ρευματοκλοπές ,δεκάδες δικαστικές αποφάσεις και εισαγγελικές παραγγελίες για να παραδοθούν τα κτίρια  στους ιδιοκτήτες τους (που εκκρεμούσαν  για χρόνια) και ένας πρώην υπουργός και νομικός που ισχυρίζεται πως όλα αυτά αποτελούν πολιτιστικό γεγονός.

Μέχρι προχθές για μένα πολιτιστικό γεγονός αποτελούσε μια έκθεση ζωγραφικής , μια θεατρική παράσταση ,ένα φεστιβάλ παραδοσιακών χορών. Οι τέχνες εικαστικές και εφαρμοσμένες, ο κινηματογράφος, η φωτογραφία, και η λογοτεχνία,ο αθλητισμός και η γαστρονομία δημιουργούν πολιτιστικά γεγονότα που ενισχύουν την πολιτιστική και εμπορική κίνηση μιας πόλης, της προσδίδουν γόητρο και συμβάλλουν στην οικονοµική της ανάπτυξη. Οι καταλήψεις ιδιωτικών και δημόσιων κτιρίων κάθε άλλο παρά πληρούν αυτά τα χαρακτηριστικά. Ο βανδαλισμός μιας περιουσίας επ’ ουδενί δεν προάγει τον πολιτισμό για να χαρακτηριστεί πολιτιστικό γεγονός.

Όπως και να τις βαφτίσουν (πολιτιστικά γεγονότα, μέσο πάλης ,) οι καταλήψεις είναι παράνομες και καταχρηστικές. Κόντρα στην κοινή λογική ,υπάρχουν αυτοί που προσπαθούν να τις προωθήσουν ως κανονικότητα. Το σύνταγμα μας όμως προστατεύει την ιδιοκτησία, είτε ανήκει σε ιδιώτες είτε στο κράτος.

Άραγε ,πως θα αντιδρούσαμε αν κάποιοι ερχόταν να καταλάβουν το σπίτι μας,κλέβανε ρεύμα και νερό εξυπηρετώντας δικές τους σκοπιμότητες; Με βάση τα τηλεδικαστήρια, θα τους κερνούσαμε έναν κουραμπιέ ,(μέρες που είναι )και θα ζητούσαμε ευγενικά να αποχωρήσουν από την ιδιοκτησία μας. Όταν θα βλέπαμε πως δεν μπορούσαμε να τους αλλάξουμε την γνώμη, θα αποχωρούσαμε εμείς και με περίσσεια υπομονή θα περιμέναμε την μέρα εκείνη που θα ένιωθαν οι καταληψίες πως χρειάζονται μια αλλαγή στην ζωή τους και θα αποχωρούσαν οικειοθελώς .Έως τότε το ΕΝΦΙΑ και τα υπόλοιπα έξοδα θα τα αναλαμβάναμε αγόγγυστα.

Ας σοβαρευτούμε επιτέλους, η καταπάτηση ιδιοκτησίας συνιστά παράνομη πράξη  και ο ρόλος της αστυνομίας είναι η τήρηση της δημόσιας τάξης και η πρόληψη του εγκλήματος. Είναι λοιπόν το καθήκον της να επέμβει για να επαναφέρει την νομιμότητα. Κάπως έτσι δικαιώνει και την ιστορία της, που ξεκινά από τον 5ο π.χ. αιώνα , στην Αθήνα, για την επίβλεψη των δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων.

Η κουλτούρα κατά του κράτους που αναπτύσσεται από διάφορες ομάδες, η εξαπάτηση ότι όλοι οι αγώνες είναι δίκαιοι ακόμα κι αν τα αιτήματα τους δεν είναι ισχυρά, η ατιμωρησία και η ευκολία με την οποία δημιουργούνται και διαδίδονται τα fake news, οδηγούν στην υπονόμευση της δημοκρατίας,στη  νομιμοποίηση των καταλήψεων και στο νταηλίκι των ολίγων εις βάρος των πολλών.

Σε μια ευνομούμενη πολιτεία, η Αστυνομία είναι υποχρεωμένη να παρέμβει όταν τα δικαιώματα που διεκδικούν κάποιοι λίγοι, έρχονται σε απόλυτη αντίθεση με τα δικαιώματα των πολλών. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια συμβιβασμού με αντικοινωνικές συμπεριφορές και φιλοσοφίες για επαναστάσεις χωρίς αιτία που εκδικούνται  ολόκληρη την κοινωνία ,πλασάροντας ως κανονικότητα τις καταλήψεις και οδηγώντας στην μιζέρια τον πολιτισμό μιας χώρας.

Τόσες μέρες ,τόσες συζητήσεις, τόση φασαρία για το αν έπρεπε η αστυνομία να επέμβει σε μια καταπάτηση ιδιοκτησίας που λίγο έλειψε να καλύψει την φωνή της απλής λογικής. Τόσες παραλλαγές των γεγονότων που προσπαθούν να κλονίσουν την αντίληψη μας περί νομιμότητας. Τόσοι ειδήμονες που παραδίδουν μαθήματα δημοκρατίας στα τηλεοπτικά πάνελ. Τόσοι αστυνομικοί που με αυτοθυσία προσπαθούν να κάνουν αυτό που ο νόμος ορίζει γι’ αυτές τις περιπτώσεις.

Τι τρέχει με μας; Ας αφήσουμε επιτέλους την αστυνομία να πράξει το καθήκον της.Αν οι καταλήψεις ήταν αθώες και νόμιμες δεν θα χρειαζόταν οδηγίες αντίστασης κατά των αστυνομικών. Ποια κοινωνία ανέχεται την ανομία;Αν οι καταληψίες θέλουν να παραμείνουν στο ακίνητο ,ας το μισθώσουν και ας πληρώσουν και τους λογαριασμούς. Καιρός να σταματήσουν οι διάφορες ομάδες  στο όνομα της επανάστασης να τρομοκρατούν ,τους νομοταγείς πολίτες, χωρίς συνέπειες.

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Γενικός-Οικογενειακός Ιατρός, Επιμελήτρια Ά Κέντρο Υγείας  Μουζακίου, Περιφερειακή Σύμβουλος

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Λία Ρογγανάκη: Αποτύπωμα ψυχής

Posted on 20 Δεκεμβρίου 2019 by admin

20 Δεκεμβρίου  Διεθνής Ημέρα Ανθρώπινης Αλληλεγγύης (International Human Solidarity Day). Συνάνθρωποι  μας που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης ,που δεν έχουν πρόσβαση στην δημόσια υγεία ,σε φάρμακα, σε δημόσια παιδεία και συχνά ούτε καν σε φαγητό και καθαρό νερό. Χώρες  που  πλήγονται  όλο και πιο συχνά από καταστροφικά φαινόμενα λόγω της κλιματικής αλλαγής. Σεισμοί, πυρκαγιές, ξηρασία, καταιγίδες και πλημμύρες που προκαλούν καταστροφή περιουσιακών στοιχείων και αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών. Άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια.

Οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε πως τα προβλήματα των συνανθρώπων μας δεν μας αφορούν άμεσα και συνεχίζουμε ανενόχλητοι να ζούμε την καθημερινότητα μας απορροφημένοι από τις δικές μας δυσκολίες .Άλλωστε υπάρχουν οι «άλλοι»  να ασχοληθούν με  το γενικό  καλό ,αυτοί που κατέχουν θέσεις ,αξιώματα και δύναμη. Ας γυρίσουμε στην ρουτίνα μας ανακουφισμένοι  και ας αφήσουμε αυτούς  να βρουν την λύση . Ας βολευτούμε στον μικρόκοσμο μας κόντρα στην ίδια  μας την φύση μέχρι αυτή  να μας εκδικηθεί.

Ο Ανθρωπισμός είναι αρετή, είναι η ουσία της ύπαρξης μας, προϋποθέτει τον σεβασμό προς τον συνάνθρωπο, την ίδια την ανθρώπινη ζωή και τον ίδιο τον εαυτό μας. Το να μην μένουμε αμέτοχοι όταν βλέπουμε ανθρώπους να υποφέρουν και  να κάνουμε ότι μπορούμε να βοηθήσουμε είναι απλά η φύση μας. Αν την αρνηθούμε το  μέλλον της κοινωνίας μας προβλέπεται δυσοίωνο. Δεν είναι απλά επιλογή αλλά υποχρέωση όλων μας να κινητοποιούμαστε και να αναλαμβάνουμε δράση ώστε να βοηθούμε ανθρώπους  που  μας έχουν ανάγκη.

Όταν ο ανθρωπισμός μετουσιώνεται σε πράξη τότε ονομάζεται αλληλεγγύη. Η αλληλεγγύη αποτελεί απόδειξη συνεισφοράς, συμπαράστασης μεταξύ των ανθρώπων και αλληλοβοήθειας χωρίς ιδιοτέλεια και ανταλλάγματα .Θα μπορούσε να αποτελέσει την μονάδα μέτρησης της ποιότητας μιας κοινωνίας καθώς προάγει τις κοινωνικές σχέσεις και τους κοινωνικούς δεσμούς  πέρα από οιεσδήποτε  φυλετικές, πολιτικές, οικονομικές ή θρησκευτικές διαφορές.

Η αλληλεγγύη μέσα της κρύβει τον εθελοντισμό και η κινητήριος δύναμη της είναι η θέληση. Αρκεί η θέληση να γίνει πράξη για να επανορθωθούν αδικίες ,να αποκατασταθούν καταστροφές ,να στηριχτούν θύματα. Είναι πράξη προσφοράς η οποία δεν προϋποθέτει οικονομική άνεση, αρκεί ακόμα και η ψυχολογική υποστήριξη για να κάνει την διαφορά στην ζωή ενός συνανθρώπου και κατ’ επέκταση στην ίδια την κοινωνία.

Σε μια εποχή που αυξάνεται ο ατομικισμός, ένα χαμόγελο, μια κουβέντα, ένα χέρι βοηθείας σε όποιον το χρειάζεται, θα κάνει τον κόσμο μας πιο ανθρώπινο. Αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, η  αλληλεγγύη μεταφράζεται έμπρακτα σε δράσεις που υποστηρίζουν τα πιο ευάλωτα κράτη μέσω του παγκόσμιου Ταμείου Αλληλεγγύης. Η συμπαράσταση ,η βοήθεια και η προσφορά δεν κοστίζουν και δεν χρεώνονται ,παρόλα αυτά μας κάνουν πλούσιους ψυχικά. Η αλληλεγγύη αποτελεί  μία από τις θεμελιώδεις και παγκόσμιες αξίες, που θα έπρεπε να διέπει τις σχέσεις  των ανθρώπων με σκοπό την βελτίωση των κοινωνικών συνθηκών. Όλοι μας μπορούμε να βοηθήσουμε αρκεί να θέλουμε. Ο καθένας από εμάς μπορεί να εκτιμήσει τις δυνατότητές του και τη βούληση του για προσφορά και να ξεκινήσει άμεσα να βελτιώνει τον κόσμο γύρω του. Άλλωστε «Μετά το ρήμα «αγαπώ», το «βοηθώ» είναι το πιο ωραίο ρήμα στον κόσμο».

 

 

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Γενικός–Οικογενειακός Ιατρός, Επιμελήτρια Ά Κέντρο Υγείας  Μουζακίου,  Περιφερειακή Σύμβουλος

Comments (0)

Tags: , ,

Γιώργος Τσιτσιμπής: Καλά Χριστούγεννα, μια ευχή αντίστασης

Posted on 19 Δεκεμβρίου 2019 by admin

Πάνε χρόνια πλέον που έχουμε μια συνεχή εκφυλιστική πορεία σε αρκετά θέματα της πνευματικής, πολιτιστικής αλλά και της καθημερινής πρακτικής μας. Ούτε τα μνημόνια, ούτε οι δυσκολίες λένε να μας ταρακουνήσουν και να μας επαναφέρουν σε μια άλλη οπτική. Το μεταμοντέρνο και κυρίως η μετανεωτερική άποψη, δήθεν ως εκσυγχρονισμός, φαίνεται να κυριαρχούν. Αυτή η διολίσθηση ψηλαφιέται έντονα στις μέρες μας, κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την προετοιμασία της μεγάλης γιορτής της Γέννας του Χριστού.

Είτε από θρησκευτική ευλάβεια, είτε από παράδοση, η περίοδος που διανύουμε, χαρακτηριζόταν και χαρακτηρίζεται από προετοιμασίες στολισμού και από ευχές για το Άγιο Δωδεκαήμερο και νοηματοδοτείται κυρίως από την πρώτη γιορτή, αυτή των Χριστουγέννων.

Ελάτε όμως που, ως δυτικόφρονες και ευρωπαΐζοντες, αποδεχτήκαμε αυτοβούλως έναν εκσυγχρονιστικό αποχριστιανισμό; Ο εκσυγχρονισμός, είτε ως σημιτική εκδοχή, είτε τώρα ως μητσοτακική της πεφωτισμένης δεξιάς, εκφράζεται με τον ίδιο παρονομαστή. «Πρόοδος ίσον αποκοπή απ’ τις ρίζες μας». Άκριτα, ό,τι μας δόθηκε από τους προγόνους μας το απορρίπτουμε.

Κάθε χρόνο όλο και πιο πολύ, ίσως φέτος περισσότερο(αναφερόμαστε κυρίως στην Αθήνα αλλά με μια τάση γενίκευσης και σε άλλες πόλεις), ο στολισμός σηματοδοτεί, και ας μην το καταλαβαίνουν οι πιθηκίζοντες, το ουδετερόθρησκο, ίσως το πολυπολιτισμικό, το κάπως ανεκτικό και ουδέτερο, για να μην θυμίζει, να μην προκαλεί βρε αδερφέ, με τις δικές μας «ιδιαιτερότητες». Τι θα πει ότι είμαστε χριστιανοί, όταν δίπλα μας υπάρχουν πλέον τόσοι μουσουλμάνοι, αρκετοί άθεοι, αγνωστικιστές και ένα σωρό άλλοι; Δεν μπορεί και δεν πρέπει να προκαλούμε… Καταφέρανε, ως φαίνεται, να κάνουν κυρίαρχο στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας ότι οφείλουμε να πραγματοποιήσουμε τα δικά μας βήματα «προόδου». Έτσι, ο στολισμός τείνει να είναι όλο και πιο «άχρωμος» μέσα στην πολυχρωμία του. Αντί για τα γνωστά σύμβολα των Χριστουγέννων περνάμε σιγά – σιγά σε μεταμοντέρνους φωτισμούς περίεργων σχεδίων, πάντως όχι χριστουγεννιάτικους, που ταιριάζουν απλά σε κάθε γιορτή.Για παράδειγμα, το ίδρυμα «Ωνάση» που ανέλαβε στην Αθήνα την υλοποίηση του εκσυγχρονιστικού εγχειρήματος διατυπώνει και άποψη επ’ αυτού. Η διευθύντρια πολιτισμού του ιδρύματος, δήλωσε πως έχουμε μια «καλλιτεχνική εγκατάσταση» (αν έχει νόημα αυτή η φράση) και μάλιστα μας κατηγόρησε για «μανία με το παλιό», λοιδορώντας την ελληνική οικογένεια που μαζεύεται γύρω απ’ τη βασιλόπιττα. Ξεσηκώθηκε θύελλα επικριτικών αντιδράσεων στο διαδίκτυο, αλλά ο δήμαρχος Μπακογιάννης το στηρίζει ανεπιφύλακτα το εγχείρημα.Κατά τη γνώμη μας, δεν είναι τόσοη αισθητική που ενοχλεί, αλλά κυρίως ο συμβολισμός που χάνεται και ο νέος «άοσμος» και «άγευστος» που αναδύεται.

Παρόλο που πριν μερικά χρόνια υπήρξε μια αξιόλογη προσπάθεια αναβίωσης των παραδοσιακών καλάντων από την αείμνηστη Δόμνα Σαμίου, τον Χρήστο Τσιαμούλη, και άλλους εργάτες της παράδοσης, συνεπικουρούμενοι από πολιτιστικούς συλλόγους, μάλλον διαπιστώνουμε πως ο μιμητισμός κι ο ψευτοπροοδευτισμός έχουν επιφέρει ανήκεστο βλάβη. Το προανάκρουσμα της κάθε γιορτής, με τα δικά του κάλαντα (κάλαντα Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς, Φώτων) μάλλον δεν υφίσταται. Πλέον, περιοριζόμαστε στα κάλαντα των Χριστουγέννων και αυτά σε λίγο θα ακούγονται μόνο από χορωδίες. Ακόμα χειρότερα, τα περισσότερα παιδιά εννοούν ως κάλαντα το γνωστό τραγουδάκι «τρίγωνα κάλαντα». «Ο δικός μας Αϊ Βασίλης», όπως μας τον περιγράφει έξοχα ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος στο ομώνυμο παιδικό ανάγνωσμα εκδ. Πατάκη, νικήθηκε κατά κράτος, εδώ και χρόνια, από τον γνωστό κοκκινομάγουλο και κοκκινοφορεμένο SantaKlausτης cocacola.Σ’ αυτό το κλίμα του ουδέτερου και ανεξίθρησκου σήμερα, εδραιώνεται άλλη μια διολίσθηση. Τέρμα η ευχή «καλά Χριστούγεννα». Είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα την αντικαθιστούν, όλο και περισσότεροι, με ευχές που αναφέρονται κυρίως στο νέο έτος και με το γενικό και αόριστο «καλές γιορτές».

Όχι, φίλοι μου. Πρέπει κάποτε να πάρουμε θέση και εμείς οι ίδιοι, ακόμα και για τα μικρά καθημερινά. Χριστούγεννα έχουμε. Η Γέννηση του Ιησού μας, που χώρισε την ιστορία στο πριν και μετά την Γέννησή Του, είναι σημείο αναφοράς για όλους. Ίσως να αποτελεί πλέον και μια στάση αντίστασης στα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Γι’ αυτό από δω και πέρα, ας βάλουμε στα χείλη μας αυτή την ευχή, περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά

Συνεπώς, Καλα Χριστουγεννα.

 

Γράφει ο Γιώργος Ηλ. Τσιτσιμπής

Comments (0)

Tags: , ,

Δημήτρης Ρήτας: Λέξεις που άλλαξε η αρχική τους σημασία

Posted on 16 Δεκεμβρίου 2019 by admin

 1. ΑΓΑΘΟΣ: Κατά τους αρχαίους τρεις ήταν οι κατηγορίες των πολιτών: ο κακός πολίτης, που ενδιαφέρεται μόνο για το προσωπικό του συμφέρον, ο αγαθός πολίτης, που είναι εντάξει απέναντι στους άλλους ανθρώπους και στο κράτος και ο άριστος πολίτης, αυτός που είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του και που καταγγέλλει τον πολίτη που κάνει πράξεις σε βάρος των συμπολιτών του και του κράτους.

Η λέξη αγαθός είναι σύνθετη και αποτελείται από το επίρρημα άγαν=πολύ και το ουσιαστικό ήθος=χαρακτήρας. Επομένως αγαθός είναι εκείνος ο άνθρωπος που έχει καλόν χαρακτήρα. Οι μη έχοντες όμως καλόν χαρακτήρα φρόντισαν να διαβάλλουν τον αγαθό πολίτη και λίγο πολύ να τον χαρακτηρίζουν μειωτικά χαζούλη. Ο υπερθετικός βαθμός του αγαθός=άριστος.

«Οι άριστοι άνδρες παρακελεύονται τοις πολίταις ομονοείν» = οι κατ’ εξοχήν καλοί άνδρες προτρέπουν τους πολίτες να έχουν ομόνοια μεταξύ τους.

Ξενοφώντος «Απομνημονεύματα», 4, 4, 15-17

  1. ΣΥΜΜΟΡΙΑ: Η λέξη συμμορία στην αρχαιότητα είχε καλή έννοια. Σήμαινε

τον Σύλλογο  εκείνον, στον οποίο τα μέλη συνεισφέρουν ανάλογα με τις δυνατότητές τους (συν+μόρος=μέρος) για κοινωνικό σκοπό. Οι συμμορίες όμως έγιναν παντοδύναμες και ξέφυγαν από τον κοινωνικό σκοπό τους, γιατί μπήκαν μέσα άνθρωποι που ενδιαφέρονταν μόνο για το προσωπικό τους συμφέρον. Γι’ αυτό ο ρήτορας Δημοσθένης καταφέρεται εναντίον τους στον λόγο του «Περί συμμοριών».

  1. ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ: Συκοφάντης=σύκα+φαίνω=αυτός που φανερώνει που

καταγγέλλει αυτούς που εξάγουν σύκα έξω από την Αττική. Αυτό ήταν απαγορευμένο στην αρχαία Αθήνα, γιατί τα σύκα, πλούσια τροφή, τα ήθελαν για τους στρατιώτες, για να αντέχουν περισσότερο στις κακουχίες και δυσκολίες του πολέμου. Επίσης, κατ’ επέκταση, συκοφάντης ήταν αυτός που κατάγγειλε τους φοροκλέφτες και κάθε παράβαση. Οι καταγγελλόμενοι όμως ήταν ισχυροί και φρόντιζαν να δυσφημούν τους συκοφάντες κι έτσι με την πάροδο του χρόνου συκοφάντης=αυτός που διαδίδει ψευδείς κατηγορίες. Εκτός από αυτό, και κάποιος που μισούσε έναν, τον κατήγγειλε ότι πουλάει σύκα έξω από την Αθήνα για να τον εκδικηθεί. Έτσι άλλαξε η έννοια της λέξης και από καλή έγινε κακή.

  1. ΔΕΡΜΑΤΟΣΤΙΞΙΑ Ή ΤΑΤΟΥΑΖ: Η δερματοστιξία (τατουάζ) σήμερα

στους νέους είναι μόδα (=τρόπος, ζωής, ενδυμασίας κλπ). Όμως στην αρχαία Ελλάδα, στην ιστορική Κίνα, στην Ιαπωνία κλπ είχε πολύ αρνητική έννοια και  ήταν ένας τρόπος εξευτελισμού. Ο νικητής στον πόλεμο στιγμάτιζε τον νικημένο, για να τον εξευτελίσει, το κράτος στιγμάτιζε τον εγκληματία.

Κατά τον Σαμιακό πόλεμο, 440-439 π.X. μεταξύ Αθηναίων και Σαμίων, οι Σάμιοι σε κάποια μάχη που νίκησαν, «ανθυβρίζοντες έστιζον τους αιχμαλώτους των Αθηναίων εις το μέτωπον γλαύκας. Και γαρ εκείνους οι Αθηναίοι σάμαιναν»

= Οι Σάμιοι για να εξευτελίσουν τους Αθηναίους αιχμαλώτους, απεικόνιζαν με στιγματισμό (τατουάζ) στο πρόσωπο κουκουβάγιες, γιατί πριν οι Αθηναίοι, μετά από νίκη εναντίον των Σαμίων στιγμάτισαν τους αιχμαλώτους Σαμίους στο πρόσωπο σάμαινα, κεφάλι γουρουνιού (σάμαινα=πλοίο Σαμιακό με πλώρη όμοια με κεφάλι γουρουνιού και φαρδιά κοιλιά). Πλουτάρχου «Περικλής» XXVI

Τους Θηβαίους που μήδισαν 480 π.Χ. πρόδωσαν δηλ. τους Έλληνες και πήγαν με τους Πέρσες, οι Πέρσες τους στιγμάτισαν για να τους εξευτελίσουν ως προδότες.

Δημήτρης Απ. Ρήτας

Φιλόλογος-συγγραφέας-στιχουργός, Δ/ντής Περιφερειακού Θεάτρου Καρδίτσας

 

Comments (0)

Tags: , ,

Λία Ρογγανάκη: Ελαστικές συνειδήσεις

Posted on 10 Δεκεμβρίου 2019 by admin

Όλοι έχουμε γίνει αυτήκοοι μάρτυρες περιπτώσεων καθημερινής διαφθοράς. Ιστορίες με διεφθαρμένους υπαλλήλους ,διεφθαρμένους πολιτικούς, διεφθαρμένες υπηρεσίες.  H κατάχρηση της εξουσίας που έχει ανατεθεί σε κάποιον, είναι ένα πολυδιάστατο φαινόμενο το οποίο δεν αφορά μόνο την «κορυφή», αλλά  απαντάται σε όλα τα επίπεδα της εξουσίας  και των αρμοδιοτήτων αρκεί  να υπάρχει ισχύ και επιρροή.

Νοσοκομεία, πολεοδομία, εφορία, υπουργεία. Συνδιαλλαγές με μικροποσά στον τραυματιοφορέα για να μεταφέρει τον ασθενή ,στον υπάλληλο της ΔΕΗ για να συνδέσει το ρεύμα, στον δάσκαλο οδήγησης για το δίπλωμα και με μεγαλύτερα στον χειρουργό για να γίνει η εγχείρηση, στον εφοριακό για τον έλεγχο ή στον υψηλόβαθμο υπάλληλο ενός υπουργείου.

Ωστόσο αν και φαντάζει αδιανόητο , όσο περισσότερο διαβάζουμε και ακούμε ιστορίες διαφθοράς, τόσο περισσότερο φαίνεται να  εξοικειωνόμαστε με την ίδια την είδηση και τόσο το γεγονός παύει να μας εκπλήσσει. Δεχόμαστε στωικά ότι είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε  σε μια κοινωνία αποτελούμενη από διεφθαρμένους πολίτες ,πολιτικούς, υπαλλήλους .Εξαγνίζουμε κάθε πράξη διαφθοράς και ταυτόχρονα δίνουμε άφεση αμαρτιών στους εαυτούς μας με την καθαρτήρια φράση « και οι άλλοι το ίδιο κάνουν». Οπότε συνωμοτούμε για να κλέψουμε το δημόσιο βαφτίζοντας το έγκλημα ,αγώνα για τον άρτο τον επιούσιο . Στην περίπτωση των ασκούντων δημόσια εξουσία κάποιοι από μας  κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου ενώ άλλοι έχουν βάλει το δάχτυλο στο μέλι της διαφθοράς και δεν μπορούν ή δεν θέλουν να αντιληφτούν ποιοι κλέβουν.

Η ανοχή της διαφθοράς αναπαράγει διαφθορά και έτσι είμαστε εγκλωβισμένοι σε ένα φαύλο κύκλο που μας φαίνεται αδύνατο να σπάσει. Ανάλογα με το επίπεδο ηθικής του κάθε ανθρώπου,η διαφθορά μετατρέπεται, από έγκλημα, σε φιλική συμφωνία μεταξύ «κατεργαρέων», με σημαία άλλοτε την ανάγκη και άλλοτε την πλεονεξία. Πολλοί θεωρούν την κλεψιά μαγκιά, αρκεί να μην τους πιάσουν. Άλλοι με τύψεις συνειδήσεως  προσπαθούν να συγκαλύψουν την πράξη τους ,βαφτίζοντας το κρέας ψάρι, παίρνοντας άλλα ανταλλάγματα και όχι χρήματα. Κάποιοι που δεν τους ενδιαφέρει το χρηματικό κέρδος καταχρούνται την εξουσία τους ,κάνοντας εξυπηρετήσεις, για να κερδίσουν την εύνοια υψηλόβαθμων προσώπων προς ίδιον όφελος.

Κάποτε μιλούσαμε και εκτιμούσαμε την ηθική ,είχαμε την ικανότητα να διακρίνουμε το σωστό από το λάθος και την αυτοεπίγνωση να αξιολογήσουμε τις προθέσεις και τις πράξεις μας. Κάποτε ψάχναμε  ιδανικά, αξίες, αρχές, τώρα  ψάχνουμε ποια μορφή διαφθοράς είναι πιο αποδεκτή από την κοινωνία και τι μπορούμε να κάνουμε χωρίς να τιμωρηθούμε. Κάποτε νοιαζόμασταν για την δεοντολογία και σήμερα γυρεύουμε ανθρώπους με ποιότητα χαρακτήρα που να μην νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους.

Οι συνειδήσεις μας έχουν αποκτήσει τέτοια ελαστικότητα  που όλα τα θεωρούμε επιτρεπτά. Η αιτιολόγηση της πράξης στον εαυτό μας είναι εύκολη «αφού γίνεται και δεν τιμωρείται ,άρα δεν είναι κακό». Η ατιμωρησία μεγεθύνει το πρόβλημα αφού δημιουργεί μια ιδιόρρυθμη άποψη για την ηθική και την ανήθικη συμπεριφορά .Από την άλλη το κράτος δεν είναι δυνατό να γνωρίζει τι γίνεται πίσω από κάθε κλειστή πόρτα ,οπότε η δική μας παθητική ανοχή συγκαλύπτει τα φαινόμενα διαφθοράς .Η έλλειψη κοινωνικής  εκπαίδευσης και ενημέρωσης διαμορφώνει μια στρεβλή δημόσια αντίληψη και αποδοχή για τις  ανήθικες συμπεριφορές.

Σαφώς και είναι απαραίτητοι αυστηρότατοι μηχανισμοί ελέγχου, αποτελεσματικές δικαστικές διαδικασίες ,νομοθέτηση και επιβολή αποτρεπτικών ποινών, ενίσχυση της αξιοκρατίας αλλά χωρίς να δώσουμε σημασία στην ηθική του καθενός μας ,το πρόβλημα δεν θα λυθεί. Άνθρωποι με πραγματικά αυστηρή συνείδηση, που έχουν ισχυρές ηθικές αρχές και αξίες δεν μετέχουν σε πράξεις διαφθοράς.
Η διαφθορά στην Ελλάδα δεν είναι περιστασιακή, ήρθε και έμεινε  δημιουργώντας  μία πολυετή και πολύπαθη κατάσταση, αφήνοντας το αποτύπωμα της στο ελληνικό κράτος. Ήρθε η ώρα, να καταλάβουμε όλοι, από τον πρώτο έως το τελευταίο πολίτη αυτής της χώρας, ότι εάν δεν συμβάλουμε ο καθένας στην καταστολή της διαφθοράς, τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και σε δημόσιο, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να εξαρθρωθεί ,ούτε καν να μειωθεί.

Οι περισσότεροι από εσάς καθώς διαβάζετε αναπαυτικά στον καναπέ σας, σκεφτήκατε τουλάχιστον δέκα φορές την φράση «σιγά, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει» .Έχετε απόλυτο δίκιο γιατί τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει εάν δεν αλλάξουμε εμείς.

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Γενικός–Οικογενειακός Ιατρός, Επιμελήτρια Ά Κέντρο Υγείας  Μουζακίου, Περιφερειακή Σύμβουλος

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ο χειμώνας ήρθε… η Αιθαλομίχλη….θα φύγει;

Posted on 09 Δεκεμβρίου 2019 by admin

Αγαπητοί Πολίτες

Έχουμε χρέος και καθήκον απέναντι στα παιδιά μας, στις ευπαθείς ομάδες πληθυσμού και σε όλους τους συμπολίτες μας να επισημάνουμε ότι,σε ορισμένες γειτονιές του Μουζακίου, στα πέριξ και όχι μόνον, κατά τις απογευματινές και πρώτες βραδινές ώρες κάθε ημέρας ,ιδιαίτερα όταν επικρατούν  συνθήκες άπνοιας και υψηλής υγρασίας (όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι), η κατάσταση είναι  αποπνικτική, επικίνδυνη και ανησυχητική, λόγω της έντονα άσχημης μυρωδιάς του καμένου ξύλου και των συστατικών του καπνού.«Δεν μπορούμε να ανοίξουμε μπαλκονόπορτες και παράθυρα , δεν μπορούμε να κυκλοφορήσουμε, δεν μπορούμε να ανασάνουμε, ζούμε σε ένα σύννεφο καπνού μας λένε ανώνυμα οι κάτοικοι του Μουζακίου».

Προφανώς κατά την άποψή μας και χωρίς να είμαστε ειδικοί, αυτό συμβαίνει γιατί σε ορισμένα τζάκια και σόμπες στο Μουζάκιετούτη την εποχή χρησιμοποιείται για τη βασική θέρμανση των οικιακών, επαγγελματικών κ.α. χώρων ως καύσιμο,«απλή ξυλεία χαμηλής ποιότητας ή και συνθετική με έκλυση  ουσιών επικίνδυνων» για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον.

Αντιλαμβανόμαστε ότι οι οικονομικές συνθήκες είναι δύσκολες και υπάρχουν πολίτες που βρίσκονται στο όριο της φτώχειας και για να ζεσταθούν προφανώς χρησιμοποιούν ότι βρουν, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι,όλοι οι κάτοικοιτου Μουζακίου δεν πρέπει να ενημερωθούν για τους κινδύνους της αιθαλομίχλης και να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας.

Γι αυτό άμεσα θα πρέπει η αρμόδια αρχή Περιβάλλοντος να ξεκινήσει τη διερεύνηση και τον θεσμικό έλεγχο, φροντίζοντας για σαφή και αξιόπιστη μέτρηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης με την προμήθεια και τοποθέτηση σταθμού μέτρησης και καπνόμετρωνστις επικίνδυνες και όχι μόνον γειτονιές (αφού τις εντοπίσουν), για την προστασίατης Δημόσιας Υγείας, του Περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής των κατοίκων του Μουζακίου.

Στην περίπτωση επιβεβαίωσης των καταγγελιών και λήψης τυχόν περιοριστικών μέτρων, προτείνουμε  να υλοποιηθεί άμεσα πρόγραμμα ενίσχυσηςνοικοκυριών, καλύπτοντας το κόστος της δαπάνης για θέρμανση με καθαρό καύσιμο ή ηλεκτρική ενέργεια.-

«Η αιθαλομίχλη στο Μουζάκι δεν πρέπει να πάρει…τα ύψη»

 

Για την  Περιβαλλοντική  και  Οικολογική Παρέμβαση Βασιλάκος Α. ΓιώτηςΛ.

Comments (0)

Tags: , ,

Σωτηρία Μπακαλάκου: Εκπαίδευση στην Επιχειρηματικότητα

Posted on 28 Νοεμβρίου 2019 by admin

Η επιχειρηματικότητα έχει πλέον αναγνωριστεί ως ένας σημαντικός παράγοντας οικονομικής ανάπτυξης, καθώς αποτελεί πηγή καινοτομίας και δημιουργίας θέσεων εργασίας και είναι το σύνολο εκείνων των δραστηριοτήτων που αφορούν στη δημιουργία νέων επιχειρήσεων, στην ανανέωση των ήδη υφιστάμενων και στην εισαγωγή νέων προϊόντων και τεχνολογιών. Ορίζεται, επίσης, ως η αναζήτηση επιχειρηματικών ευκαιριών και η προσπάθεια μετατροπής της πρωτοβουλίας σε αποτέλεσμα και της ιδέας σε πράξη, με σκοπό τη δημιουργία οικονομικού κέρδους.

Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί ένα φαινόμενο σε όλη την Ευρώπη που στη βιβλιογραφία αναφέρεται ως «Ευρωπαϊκό παράδοξο»και είναι η αδυναμία του παραγωγικού συστήματος να εκμεταλλευθεί τα αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας. Δηλαδή, ενώ η παραγόμενη γνώση, οι καινοτομίες και η τεχνολογία αιχμής αυξάνονται με ταχύτατους ρυθμούς, μένουν σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητα από την παραγωγική διαδικασία. Πολλοί επιστήμονες εκτιμούν ότι αυτό το κενό μεταξύ της ακαδημαϊκά παραγόμενης γνώσης και της παραγωγικής διαδικασίαςγεφυρώνει η επιχειρηματικότητα, που αναδεικνύεται έτσι σε ένα παράγοντα κλειδί για την ανάπτυξη, καθώς μεταξύ των άλλων είναι ο μηχανισμός με τον οποίο μετασχηματίζονται οι ιδέες και η παραγόμενη γνώση σε προϊόντα και υπηρεσίες.

Πρόσφατα, στον όρο της επιχειρηματικότητας έχει συμπεριληφθεί η έννοια της επιχειρηματικής νοοτροπίας. Η προτίμηση της αυτοαπασχόλησης ως επαγγελματικής επιλογής, η προθυμία ανάληψης κινδύνων, η αντίληψη των  επιχειρηματικών ευκαιριών και η ερμηνεία τους, με βάση τη δημιουργικότητα και τη φαντασία, αποτελούν ορισμένα χαρακτηριστικά της επιχειρηματικής νοοτροπίας. Και η νοοτροπία, όπως και οι δεξιότητες και οι αντιλήψειςκαλλιεργούνται μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα. Ή αυτό θα έπρεπε τουλάχιστον να συμβαίνει.

Η εκπαίδευση με στόχο την προώθηση του επιχειρηματικού πνεύματος των νέων αποτελεί έναν τομέα, ο οποίος έχει επεκταθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, αρχικά στις ΗΠΑ και στη συνέχεια στην Ευρώπη και σε άλλες χώρες καιαφορά στην καλλιέργεια των δεξιοτήτων και του τρόπου σκέψης των εκπαιδευομένων ώστε να είναι σε θέση να μετατρέπουν δημιουργικές ιδέες σε επιχειρηματική δράση. Πρόκειται για μια βασική ικανότητα για όλους τους εκπαιδευόμενους η οποία προάγει την προσωπική ανέλιξη, την ενεργό συμμετοχή των πολιτών, την κοινωνική ένταξη και την απασχολησιμότητα.

Οι φορείς χάραξης πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναγνωρίζοντας ολοένα και περισσότερο το ρόλο της επιχειρηματικότητας στη μείωση της ανεργίας και στην επίτευξη υψηλότερων επιπέδων οικονομικής ανάπτυξης και καινοτομίας, τονίζουν ιδιαίτερα τη σημασία της εκπαίδευσης για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και δίνουν έμφαση στην αναγκαιότητάτης.Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίνει τις κατευθυντήριες οδηγίες, όμως εξαρτάται από την κάθε χώρα σε τι βαθμό θα τις ενσωματώσει στο θεσμικό της πλαίσιο ανάλογα με τις προτεραιότητές της, με συνέπεια να υπάρχουν μεγάλες διαφοροποιήσεις μεταξύ των κρατών- μελών.

Στην περιοχή μας εξελίσσονται τα τελευταία χρόνια σημαντικές πρωτοβουλίες στον τομέα της επιχειρηματικότητας γενικά αλλά και της επιχειρηματικής εκπαίδευσης ειδικότερα, όπως είναι το οικοσύστημα συνεργατισμού και επιχειρηματικότητας, τα ευρωπαϊκά προγράμματα που υλοποιούνται από πολλούς φορείς καθώς και μεμονωμένες πρωτοβουλίες φορέων. Και ενώ σαν παραδείγματα είναι αξιόλογα, δεν μπορούν να προκαλέσουν την επιθυμητή κοινωνική αλλαγή γιατί γίνονται σε μικρή κλίμακα, με αποτέλεσμα να μην έχουν τον προσδοκώμενο αντίκτυπο στην κοινωνία.

Για παράδειγμα,  πριν 2 χρόνια είχαμε υλοποιήσει ως Δήμος Καρδίτσας το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα YIEL (YouthInclusiveEntrepreneurialLab) που αφορούσε την εφαρμογήκαι στον τόπο μας μιας καλής πρακτικής ενός Δήμου στην Πορτογαλία (Estarreja), στην εκπαίδευση νέων σε καινοτόμες πρακτικές που ενισχύουν την δημιουργική σκέψη και συμβάλλουν στη μετατροπή μιας απλής ιδέας σε επιχειρηματική πρόταση. Στο πλαίσιο του προγράμματος, εκπαιδεύτηκαν στην περιοχή μας 25 νέοι και 5 εξ αυτών ταξίδεψαν σε ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο για την επιχειρηματικότητα στην Πορτογαλία.

Ποια είναι η διαφορά μας με τις χώρες όπου τέτοιες πρωτοβουλίες γίνονται πολιτικές, είτε της Κεντρικής Κυβέρνησης είτε της Αυτοδιοίκησης όπου υπάρχει αυτή η αρμοδιότητα, όπως είναι  η Πορτογαλία; Ότι εκεί μια καλή πρακτική γίνεται σε μεγάλη κλίμακακαι έχει μεγάλο αντίκτυποενώ στη χώρα μαςμια τέτοια πρωτοβουλία παραμένει μια καλή πρακτική, αφορά λίγους και έχει μικρό αντίκτυπο. Στην Πορτογαλία το θεσμικό πλαίσιο επιτρέπει τους Δήμους να προτείνουν μαθήματα και να παρεμβαίνουν στη διαμόρφωση των σχολικών προγραμμάτων. Οι αρμοδιότητες είναι αποκεντρωμένες και η αυτοδιοίκηση έχει  αποφασιστικές και όχι μόνο διεκπεραιωτικές αρμοδιότητες.

Η παραπάνω διαφορά αποτυπώνεται και στη μελέτη που πραγματοποιήθηκε για την επιχειρηματική εκπαίδευση, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού ΠρογράμματοςNES (NetworkofEntrepreneurialSchool – Δίκτυο Επιχειρηματικών Σχολείων) της Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καρδίτσας.  Στο Δήμο Cascaisστην Πορτογαλία η Επιχειρηματική Εκπαίδευση αφορά 5000 παιδιάενώ σε αντίστοιχους Δήμουςστην Ελλάδα ελάχιστα παιδιά καθώς επαφίεται στην καλή θέληση και τις πρωτοβουλίες εκπαιδευτικών ή εκπροσώπων φορέων που θα οργανώσουν μια εκπαίδευση σε κάποια τάξη. Στη συγκεκριμένη περιοχή της Πορτογαλίας,  η επιχειρηματικότητα είναι ένα από τα μαθήματα που ο Δήμος προτείνει να διδάσκεται στα σχολεία της αρμοδιότητάς του και χρηματοδοτεί πολλές σχετικές δράσεις που οργανώνονται στο πλαίσιο του μαθήματος (εκπαιδευτικά σεμινάρια από ειδικούς επιστήμονες, επισκέψεις σε επιχειρήσεις, διοργάνωση μαθητικών διαγωνισμών κλπ).

Καταληκτικά, αναδεικνύεται και σ αυτό το πεδίο η ανάγκη αναθεώρησης του θεσμικού πλαισίου στην Ελλάδα γιατί αποτελείμια κορυφαίας σημασίας προϋπόθεση για να μπούμε σε τροχιά ανάπτυξης καθώς τόσο το θεσμικό πλαίσιοόσο και η πολιτική κατάσταση μιας χώραςείναι μεταξύ των χαρακτηριστικών εκείνων  που φαίνεται νααποτελούν και ορισμένα από τα θεμελιώδη αίτια και κίνητρατης οικονομικής ανάπτυξης. Και φυσικά ένα από τα σημεία που πρέπει να επικεντρωθεί η αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου είναι η ενίσχυση της αποκέντρωσης με μεταφορά περισσότερων αρμοδιοτήτων και των ανάλογων πόρων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού, ώστε να αποκτήσουν οι φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης πρωταγωνιστικό ρόλο στην αναπτυξιακή φυσιογνωμία και την ευημερία της περιοχής τους.

 

Γράφει η Σωτηρία Μπακαλάκου, Οικονομολόγος, MSc, Υποψήφια Διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και Δημοτική Σύμβουλος στο Δήμο Καρδίτσας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Για να μην πούμε το νερό….νεράκι

Posted on 25 Νοεμβρίου 2019 by admin

Παρά τις προσπάθειες των εργαζόμενων στη Δ.Ε.Υ.Α Μουζακίου για τον περιορισμό του ατιμολόγητου νερού στις προαναφερόμενες κοινότητες και  παρά τον αγώνα που κάνουμε εμείς ως Περιβαλλοντική Οργάνωσηγια να ευαισθητοποιήσουμε τους Πολίτες στην ορθή διαχείριση των υδάτινων πόρων, εν τούτοις το Πόσιμο Νερό συνεχίζεικαι το έτος 2019 να χάνεται σε ποσοστό άνω του 65%, περίπου δημιουργώντας τεράστιο οικονομικό ζήτημα(ζημία άνω των 170.000,00€περίπουστην εξαετία)και Περιβαλλοντική  Καταστροφή  λόγω απώλειας τριών (3) εκατομμυρίων εξακοσίων χιλιάδων m3(3.600.000m3)περίπουδιαθέσιμων πόρων νερού.

Δυστυχώς  και μέχρι σήμερα δεν έχει γνωστοποιηθεί η αιτιολογία  του  τεράστιου αυτού  αρνητικού υδατικού  ισοζυγίου. Που οφείλεται δηλαδή;σε κακό δίκτυο; σε αόρατες διαρροές και θραύσεις ; σε υδροκλοπές από παράνομες παροχές ; σε υπομετρήσεις; ήείναι συνδυασμός όλων αυτών;

Προφανώς οι έλεγχοι για εντοπισμό λαθραίων υδροληψιώνδεν απέδωσαν,καθ ότι και το έτος 2019 καταγράφηκεμεγάλη ζημία απόαναιτιολόγητη απώλεια νερού,τηνοποία καλούνται να πληρώσουν όλοι οι Δημότες κι αυτό είναι άδικο.

Ελπίζουμε ότι, το νέο Δ.Σ της Δ.Ε.Υ.Α Μουζακίου «στελεχωμένο όπως λένε με άξιους επιστήμονες και περιβαλλοντική ευθύνη» θα αναλάβει τις υποχρεώσεις τουκαι ως,«Ο των κρηνών Επιμελητής»με βάση την αρχή της ισονομίαςκαι ανταποδοτικότηταςθα μεριμνήσει για Τηλεμέτρηση-Τηλεχειρισμό-Τηλεέλεγχο για τις φαινόμενες απώλειες και τημη εξουσιοδοτημένη κατανάλωση, καταλογίζοντας στους υπεύθυνους την προαναφερόμενη οικονομική, ηθική και περιβαλλοντική ζημία. Το νερό είναι δημόσιο αγαθό σε ανεπάρκεια και χάνεται κάθε μέρα! Γι αυτόδεν μπορούμε να περιμένουμε τη λύση που θα έλθει από τυχόν καινούργια δίκτυα του «Φιλόδημος». Τώρα, Χθες  θα πρέπει να αναληφθούν πρωτοβουλίες, δράσεις, μέτρα.- «Αρχή πάντων Ύδωρ»

 

Για την  Περιβαλλοντική  και  Οικολογική Παρέμβαση Αστέριος Βασιλάκος, Λάμπρος Γιώτης

Comments (0)

Tags: , ,

Σε συνθήκες κινδύνου – Γράφει η Λία Ρογγανάκη

Posted on 25 Νοεμβρίου 2019 by admin

Η Μαρία 45 χρονών, παντρεμένη, μητέρα, απόφοιτη Λυκείου και άνεργη κακοποιείται συχνά, από τον άνδρα της, χωρίς να χρειαστεί να νοσηλευτεί. Εκείνο το βράδυ όμως, ήταν αλλιώτικο. Όταν  επέστρεψε στο σπίτι από το σούπερ μάρκετ, με μια ασήμαντη αφορμή για τα ψώνια, δέχτηκε την επίθεση του συντρόφου της. Η Μαρία είχε μάθει πια πως δεν μπορεί να ελέγξει τον άνδρα της όταν γίνεται βίαιος. Μόνο ο ίδιος θα αποφασίσει πότε θα σταματήσει να την χτυπάει. Μέσα στη νύχτα, οι γείτονες επιτέλους  ειδοποίησαν τις αρχές και όταν οι αστυνομικοί έφτασαν στην πολυκατοικία, την βρήκαν αναίσθητη .Η περίοδος της μετάνοιας κράτησε αρκετά με τον άνδρα της να υπόσχεται πως θα την αγαπά και θα τη φροντίζει και πως δεν θα τη ξαναχτυπήσει ποτέ. Η Μαρία ελπίζει πως αυτή την φορά ο γάμος της θα βελτιωθεί, βλέποντας τον άντρα της ήρεμο και μετανοιωμένο ελπίζει ότι μπορεί να αλλάξει. Έτσι η βία συνεχίζεται σ’ έναν επαναλαμβανόμενο κύκλο, με σοβαρό ψυχικό κόστος αλλά και  απειλώντας ,την ίδια της, την ζωή.

Καθημερινές ιστορίες γυναικών που παραμένουν σε μια βίαιη οικογενειακή ή διαπροσωπική σχέση, άλλοτε από ανάγκη, άλλοτε από φόβο και αδυναμία. Αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι στα ανατριχιαστικά  κιτάπια της σύγχρονης βαρβαρότητας. Μόλις σε ένα χρόνο 16,7 εκατομμύρια γυναίκες υπέστησαν σωματική βία ή σεξουαλική κακοποίηση σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης .Τα περιστατικά  της κακοποίησης των γυναικών λαμβάνουν τεράστιες διαστάσεις παγκοσμίως με μία στις τρεις γυναίκες να έχουν υποστεί σωματική βία κατά τη διάρκεια της ζωής τους από τον ερωτικό τους σύντροφο.

Ψυχολογική ,σωματική, σεξουαλική κακοποίηση ή συνδυασμό των τριών μορφών, από τον ίδιο τους τον σύντροφό ή από κάποιον άγνωστο.  Σύζυγοι, σύντροφοι, μητέρες που τις επιβάλλουν να βιώσουν σκληρές καταστάσεις, να νιώσουν πόνο, φόβο, απόγνωση και θλίψη. Γυναίκες που εργάζονται, κάνοντας επιτυχημένες καριέρες (γιατροί, δικηγόροι, υπάλληλοι) ή γυναίκες χωρίς επαγγελματική κατάρτιση που εξαρτώνται οικονομικά από τον άντρα. Γυναίκες που έχουν ολοκληρώσει δευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια εκπαίδευση ή που δεν τελείωσαν το σχολείο. Όλες μπορούν να πέσουν θύμα ενός άνδρα με χαμηλή αυτοεκτίμηση που προσπαθεί μέσα από τη βίαιη συμπεριφορά του να αποδείξει πως αξίζει σαν άνδρας και σύζυγος. Τρέφοντας την πεποίθηση για την υπεροχή των ανδρών και για τον ρόλο τους μέσα στην οικογένεια, έχει κτητική συμπεριφορά, επιδιώκει να ελέγχει κάθε κίνηση, δημιουργεί σκηνές παθολογικής ζήλειας ενώ στερείται αυτοελέγχου και επίγνωσης των πράξεών του.

Η Κακοποιητική συμπεριφορά κατά των γυναικών επιβάλλεται να σταματήσει να είναι ιδιωτική υπόθεση και να γίνει κοινωνική. Αποτελεί το πιο διαδεδομένο έγκλημα στον κόσμο, που καταλήγει σε αναπηρίες και θανάτους όσο και ο καρκίνος. Μας αφορά όλες και όλους. Άφησε τον εαυτό σου να θυμώσει! Η βία δεν είναι ποτέ αποδεκτή ούτε δικαιολογείται. Καμία γυναίκα δεν μπορεί να αλλάξει τη συμπεριφορά του συντρόφου της και φυσικά δεν ευθύνεται για αυτή. Οι ανάγκες για υποστήριξη των κακοποιημένων γυναικών είναι μεγάλες. Μια κακοποιημένη γυναίκα χρειάζεται την βοήθεια μας να μην  κατηγορεί τον εαυτό της για όσα συμβαίνουν και την ενθάρρυνσή μας ώστε να μην απομονώνεται από τους ανθρώπους επειδή ντρέπεται γι’ αυτό που συμβαίνει . Την τελική απόφαση θα την πάρει όταν θα νιώσει έτοιμη να απεμπλακεί από την κακοποιητική σχέση.

Οι γυναίκες έχουν μεγάλα αποθέματα δύναμης, μερικές φορές όμως μπορεί να χρειάζονται βοήθεια για να το αναγνωρίσουν.Γι αυτό είναι σημαντική, η δημιουργία και η λειτουργία δομών στήριξης.

Καιρός να καταρρίψουμε τους μύθους που περιζώνουν την κακοποίηση των γυναικών. Η κακοποιημένη γυναίκα δεν είναι ένα αδύναμο άτομο. Δεν είναι τρελή και μαζοχίστρια που της αξίζει η κακοποίηση. Δεν ανήκει απαραίτητα σε κάποια μειονοτική ομάδα. Δεν έχει συνηθίσει να ζει μέσα στη βία. Mια γυναίκα δεν ευθύνεται ποτέ για τη βία που της ασκείται .Όλοι μαζί οφείλουμε να τους δώσουμε καθαρά το μήνυμα, δεν εισαι μονη σου και δεν φταις εσυ!

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Γενικός–Οικογενειακός Ιατρός, Επιμελήτρια Ά Κέντρου Υγείας  Μουζακίου, Περιφερειακή Σύμβουλος

Comments (0)

Γλυκερία - Ακολούθησα ένα αστέρι
Παυλίνα Βουλγαράκη - Λαβύρινθοι
Κώστας Μακεδόνας - Είναι πια αργά
Βιολέτα Ίκαρη - Μαύρα
Χάρις Αλεξίου - Πόρτες ανοιχτές
Πυξ Λαξ - Χωρίς ντροπή
Γιάννης Πάριος - Θα σ΄ αγαπώ
Ραλλία Χρηστίδου - Μονάχη ταξιδεύω
Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Έλα
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Έλα ψυχούλα μου

 


The Fray - You found me
Billy Ocean - Loverboy
Cock Robin - The promise you made
Whitney Houston - How will I know
Demi Lovato - I will survive
Beloved - Sweet harmony
Sheryl Crow - My favorite mistake
Asia - Heat of the moment
Zucchero - Wonerful life
Tina Turner - In your wildest dreams

 


Ιανουάριος 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031EC