Tag Archive | "Άρθρο"

Tags: , ,

Λία Ρογγανάκη: Έχεις δύναμη-Πάρε την απόφαση

Posted on 25 Νοεμβρίου 2020 by admin

Ένα σκούντημα που μετατρέπεται σε ένα χαστούκι, κι αυτό τελικά  σε ένα σοβαρό ξυλοδαρμό που μπορεί να σε οδηγήσει στο νοσοκομείο ή ακόμα και σε απώλεια της ζωής σου. Έμαθες να σιωπάς, να σκύβεις το κεφάλι και να το ανέχεσαι. Ήξερες  πως μπορούσε να σε δείρει όποτε ήθελε, δεν χρειαζόταν καν να του δώσεις αφορμή, ούτε να του αντιμιλήσεις. Δεν τολμούσες να μιλήσεις σε κανένα, ούτε καν στις φίλες σου, απλά φοβόσουν.

Συναισθηματική, σωματική ,σεξουαλική κακοποίηση ή συνδυασμό των τριών μορφών, από τους  ίδιους τους συντρόφους  ή από κάποιον άγνωστο. Βίαιοι, επικριτικοί, προσβλητικοί με την ίδια τους την γυναίκα ,ευγενικοί και σεμνοπρεπείς έξω από το σπίτι. Άνδρες που πιστεύουν πως η γυναίκα είναι κατώτερη και της συμπεριφέρονται βίαια με σκοπό να αυξήσουν την ήδη χαμηλή αυτοεκτίμηση τους. Γυναίκες που νιώθουν ντροπή για τους εξευτελισμούς ,ντροπή για τα χτυπήματα ,ντροπή να βγουν από το σπίτι γιατί πιστεύουν  πως όλοι  γνωρίζουν τα όσα ζουν. Συγγενείς που τις παροτρύνουν να  μην διαλύσουν την οικογένεια τους, χωρίς κανένας να υπολογίζει πόσο διαλυμένες  νιώθουν αυτές.
Υπάρχουν γυναίκες που ζούνε μια κόλαση ξανά και ξανά κλεισμένες στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού τους, μέχρι τελικά να χάσουν τον εαυτό τους.

Η βία κατά των γυναικών επιβάλλεται να σταματήσει να είναι ιδιωτική υπόθεση και να γίνει κοινωνική. Αποτελεί το πιο διαδεδομένο έγκλημα στον κόσμο, που καταλήγει σε αναπηρίες και θανάτους όσο και ο καρκίνος. Μας αφορά όλες και όλους. Άφησε τον εαυτό σου να θυμώσει! Η βία δεν είναι ποτέ αποδεκτή ούτε δικαιολογείται. Καιρός να το πάρουμε προσωπικά.

Καμία γυναίκα δεν μπορεί να αλλάξει τη συμπεριφορά του συντρόφου της και φυσικά δεν ευθύνεται για αυτή. Οι ανάγκες για υποστήριξη των κακοποιημένων γυναικών είναι μεγάλες. Μια κακοποιημένη γυναίκα χρειάζεται την βοήθεια μας, να μην  κατηγορεί τον εαυτό της για όσα συμβαίνουν και την ενθάρρυνσή μας ώστε να μην απομονώνεται από τους ανθρώπους ,επειδή ντρέπεται γι’ αυτό που συμβαίνει . Την τελική απόφαση για το τι θα πράξει θα την πάρει μόνη της, όταν θα νιώσει έτοιμη να απεμπλακεί από την κακοποιητική σχέση.

Φτάσαμε σε ένα σημείο όπου  αποδεχόμαστε τον βίαιο χαρακτήρα συνανθρώπων μας, καθώς γινόμαστε μάρτυρες της βίας τους και από πάνω σιωπάμε, θεωρώντας ότι ‘έτσι είναι… έτσι πρέπει… ’. Ας μην το επιτρέψουμε πια. Την περίοδο αυτή της κοινωνικής απομόνωσης  και του εγκλεισμού στο σπίτι, κάποιες γυναίκες βρίσκονται στον ίδιο χώρο με τον άνθρωπο που τις κακοποιεί, χωρίς να μπορούν εύκολα να ζητήσουν βοήθεια και υποστήριξη. Στην περίπτωση αυτή εγώ, εσύ, ο γείτονας, πρέπει να γίνει η φωνή τους και να καταγγείλει επώνυμα ή ανώνυμα το περιστατικό βίας.

Είναι απάνθρωπο να αγνοήσει κάποιος τον κίνδυνο και τον πόνο που βιώνουν οι γυναίκες που κακοποιούνται. Είναι αναισθησία να κλείσουμε τα αυτιά στις φωνές που θα ακούσουμε από το διπλανό διαμέρισμα. Αυτή την δύσκολη περίοδο πρέπει να σκεφτούμε αυτές τις γυναίκες και να βρούμε έναν τρόπο να τις βοηθήσουμε. Δεν πρέπει να τις αφήσουμε μόνες τους.

Στο χέρι μας είναι η εξάλειψη των  μύθων που στοιχειώνουν την κακοποίηση των γυναικών. Η κακοποιημένη γυναίκα δεν είναι ένα αδύναμο άτομο. Δεν είναι τρελή και μαζοχίστρια που της αξίζει η κακοποίηση. Δεν ανήκει απαραίτητα σε κάποια μειονοτική ομάδα. Δεν έχει συνηθίσει να ζει μέσα στη βία. Ο φόβος είναι αυτός που  μειώνει τις αντιστάσεις της και γκρεμίζει κάθε θέληση αντίδρασης.Mια γυναίκα δεν ευθύνεται ποτέ για τη βία που της ασκείται .Πίστεψε στον εαυτό σου. Έχεις δύναμη. Πάρε την απόφαση. Άλλαξε την ζωή σου. Εμείς θα είμαστε στο πλάι σου.

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Πρόεδρος Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας των Φύλων της Περιφέρειας Θεσσαλίας

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Γιώργος Καραβίδας: Ας μιλήσουμε λίγο και για ΑΠΕ!!

Posted on 23 Νοεμβρίου 2020 by admin

Τα τελευταία χρόνια και στο όνομα της αποκαλούμενης «πράσινης» ανάπτυξης, βιώνουμε μια, χωρίς τη δέουσα κοινωνική συναίνεση, εισβολή αιολικών, μικρών υδροηλεκτρικών αλλά και άλλων εγκαταστάσεων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ), σε βουνά, δάση, νησιά, ποτάμια, ρέματα, πεδιάδες της πατρίδας μας.

Τέτοια εισβολή διαπιστώνουμε και στον τόπο μας, όπου τον τελευταίο καιρό και εν μέσω πανδημίας και εγκλεισμών, με τα πλείστα όσα προβλήματα και αδιέξοδα προκαλούνται στην ήδη πληγείσα από τις καταστροφικές πλημύρες του «Ιανού» τοπική κοινωνία, υλοποιούνται σε μεγάλα υψόμετρα εργασίες για εγκατάσταση έργων ΑΠΕ. Και τούτο παρά τις προσφυγές που εκκρεμούν στα αρμόδια δικαστήρια από φορείς και πολίτες και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι φυσικές καταστροφές στην ήδη βαριά τραυματισμένη από τις ίδιες πλημύρες περιοχή αλλά και ο κίνδυνος επιδείνωσής τους εξαιτίας αυτών των εργασιών.

 

Ευνόητο φυσικά ότι, προκειμένου να πειστεί η κοινή γνώμη και να έχει τα προσδοκώμενα για τους υποκινητές της οφέλη (οικονομικά και όχι μόνο), η συγκεκριμένη «εισβολή» συνοδεύεται εξ αρχής και από την αντίστοιχη εκστρατεία ωραιοποίησης των ΑΠΕ, στην οποία εκθειάζονται τα υποτιθέμενα πλεονεκτήματα αυτών χωρίς καμία, απολύτως, αναφορά στο πλήθος των μειονεκτημάτων που στην πράξη, πλέον, έχουν εντοπιστεί και επισημανθεί από ειδικούς επιστήμονες αλλά και αρμόδιες αρχές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της εκστρατείας και τα διάφορα «ενημερωτικά φυλλάδια» που δημοσιοποιούνται, τα διαφημιστικά spots ή και εκπομπές, που τον τελευταίο καιρό κατακλύζουν τους τηλεοπτικούς μας δέκτες αλλά και τα λοιπά μέσα ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης, κ.λ.π..

 

Όλα τούτα αποτέλεσαν και την αφορμή για τη σκέψη να παρουσιαστούν εδώ (σ’ ένα κάπως μακροσκελές, αναγκαστικά, κείμενο) συγκεκριμένα δεδομένα, που σ’ όλη τη μέχρι σήμερα πορεία για την διάδοση των ΑΠΕ έχουν αναδειχθεί τόσο στη χώρα μας όσο και παγκοσμίως και στα οποία, αν και όχι ειδικός, η μακρά και ενδελεχής ενασχόλησή μου με το ζήτημα εκτιμώ πως μου επιτρέπει να αναφερθώ (με τα αντίστοιχα αποδεικτικά στοιχεία, παραπομπές, κ.λ.π., στη διάθεση του καθενός) :

 

Τι μας είπαν και μας λένε για τις ΑΠΕ :

 

  • Ότι με τις παραπάνω εγκαταστάσεις έργων ΑΠΕ θα εξοικονομούσαμε επικίνδυνα για το περιβάλλον ορυκτά καύσιμα.

 

  • Ότι τα αιολικά και άλλες ΑΠΕ παράγουν καθαρή ενέργεια, θα μείωναν ρύπους και όλα αυτά θα ωφελούσαν το περιβάλλον και την χώρα μας.

 

  • Ότι τα αιολικά αλλά και άλλες μορφές ΑΠΕ είναι έργα ανάπτυξης, που θα καλυτερέψουν τη ζωή μας και θα προσφέρουν θέσεις εργασίας.
  • Ότι με τα αιολικά και τις άλλες ΑΠΕ θα έχουμε ενεργειακή αυτονομία και αυτάρκεια, αφού ο αέρας και ο ήλιος είναι σε αφθονία και αποτελούν ανεξάντλητες πηγές ενέργειας.

 

  • Ότι με τα αιολικά και τις άλλες ΑΠΕ θα απαλλαγούμε από «μαύρες» και «καρκινογόνες Πτολεμαΐδες».

 

  • Ότι με τα αιολικά και τις άλλες ΑΠΕ θα έχουμε φτηνό ρεύμα, αφού ο αέρας και ο ήλιος είναι τζάμπα.

 

  • Ότι τα αιολικά και άλλες ΑΠΕ παρέχουν «αντισταθμιστικά» και «ανταποδοτικά», από τα οποία οι Δήμοι θα έχουν έσοδα και οι τοπικές κοινωνίες και οι καταναλωτές θα γεμίσουν άφθονο χρήμα!!

 

Τι ΔΕΝ μας είπαν, ΔΕΝ μας λένε ή τι ισχύει στην πράξη για τις ΑΠΕ :

 

  • Ότι στη χώρα μας τα αιολικά δεν εγκαθίστανται σε «σκουπιδότοπους», όπως εντέχνως στα διαφημιστικά spots προβάλλεται, αλλά στις βουνοκορφές μας και σε αρκετά μεγάλο, μάλιστα, υψόμετρο, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για το φυσικό περιβάλλον αλλά και για την όποια «απόδοση» των ίδιων.

 

  • Δε μας λένε ότι τα αιολικά αλλά και άλλες ΑΠΕ δεσμεύουν και απαξιώνουν γη, με διανοίξεις δρόμων και άλλες μη αναστρέψιμες παρεμβάσεις, συχνά σε αδιατάρακτες περιοχές, όπου και θα εγκαταλειφθούν όταν σταματήσουν οι επιδοτήσεις ή η λειτουργία τους. Ότι η γη όπου εγκαθίστανται αιολικά πάρκα «παραχωρείται», στην ουσία, στους ιδιοκτήτες τους, οι οποίοι δεν παύουν και να τη διεκδικούν, άμεσα ή έμμεσα, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για τις δυνατότητες αξιοποίησή της και την προώθηση πραγματικών μορφών ανάπτυξης σ’ έναν τόπο, όπως η κτηνοτροφία, η μελισσοκομία, ο εναλλακτικός τουρισμός, τα χειμερινά και καλοκαιρινά σπορ, οι νέες καλλιέργειες, κ.λ.π., οι οποίες απαιτούν παρεμβάσεις, επεμβάσεις και χρήσεις γης μη δυνατές άνευ της συναίνεσης των ιδιοκτητών των έργων ΑΠΕ. Επιπλέον, η εγκατάσταση ΑΠΕ στις βουνοκορφές μας και σε προστατευόμενες περιοχές natura, κάτι που επιμελέστατα αποφεύγουν οι άλλες χώρες στην Ευρώπη αλλά και ανά τον κόσμο, μεταβάλει οριστικά και ανεπανόρθωτα τη φυσιογνωμία μιας περιοχής, δεδομένο που επιδρά αποτρεπτικά στην προσέλκυση επισκεπτών αλλά και στην προώθηση τοπικών προϊόντων, που εν πολλοίς βασίζονται σ’ αυτή την ίδια τη φυσιογνωμία και τα χαρακτηριστικά της κάθε περιοχής (brand names, κ.λ.π.).

 

  • Ότι, σε κάθε περίπτωση, η προερχόμενη από «μεταβλητές» πηγές (όπως τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά) ενέργεια δε μπορεί να σταθεί και να στηρίξει αυτόνομα το εθνικό δίκτυο, γιατί δεν φυσάει και ούτε έχει πάντοτε ηλιοφάνεια και γιατί, με τη σημερινή τεχνογνωσία, δεν υπάρχει αποτελεσματικός τρόπος αποθήκευσης της παραγόμενης από τις πηγές αυτές ενέργειας για το συγκεκριμένο σκοπό.

 

  • Δε μας είπαν και δε μας λένε ότι τα αιολικά και οι λοιπές «μεταβλητές» ΑΠΕ, εξαιτίας της τυχαίας και στοχαστικής ενέργειας που παράγουν και η οποία εξαρτάται από το αν, πότε και πόσο θα φυσά ή θα έχει ήλιο, κ.λ.π., αδυνατούν να συμβάλουν έστω και στο ελάχιστο στην κάλυψη των ενεργειακών μας αναγκών χωρίς να υποστηρίζονται πάντα και από κάποια πιο αξιόπιστη μορφή παραγωγής ενέργειας, που για την ελληνική πραγματικότητα είναι, κυρίως, η καύση φυσικού αερίου ή λιγνίτη και οι υδατοπτώσεις στο βαθμό που αυτές μπορεί να υπάρξουν. Συνεπώς, ακόμα κι αν πετύχαμε σήμερα την οποιαδήποτε μείωση ρύπων αυτό δεν οφείλεται στα αιολικά και στις άλλες στοχαστικές ΑΠΕ αλλά στην πηγή ενέργειας  που τις υποστηρίζει και που σήμερα για τη χώρα μας, είναι, κυρίως, το φυσικό αέριο και οι εισαγωγές ενέργειας.

 

  • Δε μας είπαν και ούτε μας λένε ότι, για τους παραπάνω λόγους, τα αιολικά και οι άλλες λεγόμενες «μεταβλητές» ΑΠΕ έχουν αποδειχθεί μια αμφιλεγόμενη ως προς τη χρησιμότητα και ωφελιμότητά τους δραστηριότητα, με αυτοσκοπό τις επιδοτήσεις. Ότι δε μπορούν να παρέχουν ενεργειακή αυτάρκεια, αυτονομία και ασφάλεια ηλεκτροδότησης, δεδομένο που για τη χώρα μας επιβεβαιώνεται τόσο από τις κατά καιρούς Μελέτες Επάρκειας του ΑΔΜΗΕ, όσο κι απ’ αυτό τον ίδιο τον Εθνικό Σχεδιασμό για την Ενέργεια και το Κλίμα (γνωστό ως ΕΣΕΚ).  Μελέτες και Σχέδια που, παρότι προωθούν όλο και περισσότερο τις ΑΠΕ και την απολιγνιτοποίηση της χώρας, βασίζονται στο φυσικό αέριο αλλά και στις εισαγωγές λιγνιτικής και πυρηνικής ενέργειας από γειτονικές χώρες, προκειμένου να καλυφθούν οι εθνικές μας ανάγκες και να εξασφαλιστεί η ενεργειακή μας επάρκεια.

 

  • Δε μας λένε ότι ο και ίδιος ο ΑΔΜΗΕ έχει αποδεχθεί δημόσια ότι η συμβολή των αιολικών στην κάλυψη των ενεργειακών μας αναγκών ισούται το πολύ με το 10% της συνολικής εγκατεστημένης ισχύος αυτών» (σελίδα 30 της Μελέτης του 2014) και ότι «…παρά τη μεγάλη αναμενόμενη διείσδυση των ΑΠΕ στο εθνικό σύστημα ενέργειας, λόγω του στοχαστικού χαρακτήρα της παραγωγής τους, η συμβολή τους στην επάρκεια του συστήματος δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη» (σελίδα 40 Μελέτης του 2014).

 

  • Δε μας είπαν και δε μας λένε ότι όσο αυξάνονται οι εγκαταστάσεις στοχαστικών ΑΠΕ, όπως τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά, η ενσωμάτωσή τους στο δίκτυο αποδεικνύεται προβληματική και με υψηλό κόστος, αφού χρειαζόμαστε όλο και περισσότερες πιο αξιόπιστες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής για να τα υποστηρίζουν, με το κόστος όλων αυτών να μετακυλύετε στους καταναλωτές.

 

  • Δε μας λένε ότι αυτό που εδώ μας παρουσιάζουν ως ανάγκη και «μόδα» σε άλλες χώρες τις Ευρώπης ή και ανά τον κόσμο θεωρείται ξεπερασμένο και ότι χώρες όπως η Αμερική, η Αυστραλία, η Γερμανία, η Γαλλία, κ.λ.π., εγκαταλείπουν τα αιολικά και τις στοχαστικές ΑΠΕ και στρέφονται σε άλλες μορφές ενέργειας, όπως η εκσυγχρονισμένη χρήση του λιγνίτη, το φυσικό αέριο, τα πυρηνικά και η σύντηξη του ατόμου, κ.α..

 

  • Δε μας είπαν, ακόμα, και ούτε μας λένε για τις ΦΑΝΕΡΕΣ  ή και τις ΛΑΝΘΑΝΟΥΣΕΣ ΒΛΑΠΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ στο ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΕΣ και όχι μόνο περιβάλλον από το θόρυβο που εκπέμπεται από τη λειτουργία των ανεμογεννητριών αλλά ούτε και για τις μεταβολές που επέρχονται στα υδρολογικά δεδομένα της κάθε περιοχής, εξαιτίας των μεγάλων εκσκαφών και του σκυροδέματος για τον εγκιβωτισμό των βάσεων των ανεμογεννητριών.

 

  • Δε μας έχουν πει και ούτε μας λένε και για τις «άδειες χρήσης νερού», που χορηγούνται σε ιδιώτες για την κατασκευή μικρών υδροηλεκτρικών, και οι οποίοι έρχονται στα χωριά μας και μας λένε πως «Όποιος θέλει νερό για τον κήπο του, τώρα πρέπει να έρθει σε μένα, ….εγώ έχω τώρα τα δικαιώματα», απειλώντας έτσι κατοίκους ορεινών περιοχών πως θα εξαρτώνται απόλυτα από τους ίδιους τόσο για την κάλυψη τωρινών όσο και μελλοντικών αναγκών τους. Δε μας είπαν και δε μας λένε για τους περιορισμούς στη χρήση του νερού, που συνεπάγονται οι ανωτέρω άδειες, τόσο για το παρόν όσο και, ιδίως, για το μέλλον. Ότι οι συγκεκριμένες «άδειες χρήσης νερού» μεταβιβάζονται και, άρα, μπορεί να καταλήξουν στα χέρια λίγων (ή και ενός!!!), δημιουργώντας, σταδιακά κινδύνους ιδιωτικοποίησης ή αντίστοιχου ελέγχου του νερού. Δε μας λένε για τους αγωγούς χιλιομέτρων με τους οποίους εκτρέπονται τα νερά από τις κοίτες των ποταμών για την κατασκευή των μικρών υδροηλεκτρικών και τα ξεραμένα ρέματα και ποτάμια που δημιουργούνται ή για τον κίνδυνο εξαφάνισης ειδών (και προστατευόμενων) αλλά και την παραπέρα ερημοποίηση της υπαίθρου, εξαιτίας έλλειψης διαθέσιμων υδάτινων πόρων, απαραίτητων για κάθε μορφή παραγωγικής δραστηριότητας (βλ. καλλιέργειες, κτηνοτροφία), κ.λ.π..

 

Και, τέλος, μετά απ’ όλα τα παραπάνω, μας αποκρύπτουν  και την πραγματική αλήθεια για τα περιβόητα «ανταποδοτικά» και «αντισταθμιστικά», στα οποία και πολλοί από εμάς καλοπροαίρετα δώσαμε και δίνουμε βάση και τα οποία αφενός αποδεικνύονται μηδαμινά αφετέρου και σε κάθε περίπτωση ουδόλως δύναται να συγκριθούν με την απώλεια του φυσικού και υδάτινου πλούτου που παραχωρείται αλλά και με τις συνέπειες αυτής.

 

Γιατί τα είπαμε όλα τα παραπάνω

Τα είπαμε για να δούμε πως άλλο είναι το τι θέλουμε ή τι θα θέλαμε από τις ΑΠΕ και άλλο τι μπορούν αυτές να μας δώσουν. Τα είπαμε για να δούμε ότι επαληθεύεται αυτό που και πολλοί επιστήμονες ισχυρίζονται για τις ΑΠΕ : «Πολύ μικρό το όφελος, μεγάλη η καταστροφή….». Τα είπαμε σε μια προσπάθεια να καταδείξουμε ότι αντί για καθαρή ενέργεια από αιολικά και άλλες ΑΠΕ, που θα ωφελούσε και θα «έσωζε» το περιβάλλον, αντί για ανάπτυξη και θέσεις εργασίας ή για το φτηνό και καθαρό ρεύμα και για τα οφέλη δήμων και καταναλωτών από αντισταθμιστικά και ανταποδοτικά, όπως κάποιοι υπόσχονταν και υπόσχονται, βρισκόμαστε αντιμέτωποι  με :

 

  • εικόνες κατακρεουργημένων βουνών από διάφορες περιοχές της πατρίδας μας χάριν της εγκατάστασης ανεμογεννητριών, που μόνο σωτηρία του περιβάλλοντος δε θυμίζουν, ενώ αλλάζουν παντελώς και τη φυσιογνωμία των περιοχών επέμβασης,

 

  • με ποτάμια στερεμένα και με περιορισμούς – στην καλύτερη των περιπτώσεων – στη χρήση του νερού και των πηγών μας, χάριν της λειτουργίας μικρών υδροηλεκτρικών,

 

  • με ρεύμα πανάκριβο που το κόστος του – παρότι έχουμε άφθονο τζάμπα ήλιο και αέρα – συνεχώς αυξάνεται,

 

  • με απώλεια της ενεργειακής μας αυτάρκειας και με πλήρη ενεργειακή εξάρτηση από εισαγωγές είτε εναλλακτικών πηγών ενέργειας (βλ. το επίσης ορυκτό φυσικό αέριο) είτε λιγνιτικού, πυρηνικού, κ.λ.π. ρεύματος από γειτονικές χώρες,

 

  • με αντιδράσεις και αγωγές δήμων προς διεκδίκηση είτε μη ικανοποιημένων νόμιμων δικαιωμάτων τους από την εγκατάσταση έργων ΑΠΕ στα όριά τους είτε πρόσθετα συμφωνηθέντων ανταλλαγμάτων που δεν καταβάλλονται,

 

  • με αγωγές εταιριών προς δήμους, που επιδιώκουν την ακύρωση μεταξύ τους συμφωνηθέντων,

 

  • με παραχώρηση δημόσιας γης και λοιπού φυσικού και υδάτινου πλούτου, που, αντί για ανάπτυξη και θέσεις εργασίας, οδηγεί σε κίνδυνο οικονομικής ασφυξίας της υπαίθρου και παραπέρα εγκατάλειψής της, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται και για την ίδια την εθνική μας οικονομία ή την εξάρτηση από αναγκαία για την ίδια την επιβίωσή μας αγαθά.

 

Τα είπαμε, τέλος, όλα τα παραπάνω, για να καταδειχθεί ότι οι ΑΠΕ που κυρίως σήμερα προωθούνται στη χώρα μας (αιολικά, φωτοβολταϊκά, μικρά υδροηλεκτρικά) δε μπορούν, για ξεχωριστούς για την κάθε μορφή τους λόγους (μεταβλητότητα, μη δυνατότητα αποθήκευσης ενέργειας, μη επάρκεια υδάτινων πόρων, κ.λ.π.) – να μας δώσουν αυτό που θέλουμε.  Επομένως, είναι καιρός να πάψει η (δήθεν) απ’ αυτές παραγωγή ενέργειας ν’ αποτελεί είτε αιτία ανεπανόρθωτης και μη αναστρέψιμης καταστροφής του περιβάλλοντος – που επιχειρείται, μάλιστα, στ’ όνομα, της «προστασίας» του και για χάρη αδρών επιδοτήσεων – είτε το όχημα για την παραχώρηση και τον έλεγχο του φυσικού και υδάτινου πλούτου της χώρας μας (παραγωγική γη, βουνά, ορεινές πηγές, ρέματα και ποτάμια, κ.λ.π.), με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την τοπική και εθνική οικονομία ή ακόμα και γι’ αυτή την ίδια τη μελλοντική επιβίωσή μας.

 

Γιώργος Δ. Καραβίδας, νομικός, υποστράτηγος (ε.α.) Νομικού Σώματος Ε.Δ., δημοτικός σύμβουλος Δήμου Μουζακίου, ιδρυτικό μέλος Δικτύου Φορέων & Πολιτών για την προστασία των Αγράφων, ιδρυτικό μέλος και μέλος του ΔΣ Περιβαλλοντικής Κίνησης «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς», πρώην πρόεδρος και νυν μέλος ΔΣ Λ.Α.Π. Συλλόγου Οξυάς

Comments (0)

Tags: , ,

Λία Ρογγανάκη: Το ευγενέστερο όραμα – 20 Νοεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Posted on 20 Νοεμβρίου 2020 by admin

Δυστυχώς ακόμα υπάρχουν εικόνες που μας κάνουν να αναρωτιόμαστε σε τι κόσμο βρισκόμαστε. Εικόνες ντροπής, που συνεχίζουν να περνούν  μπροστά από τα μάτια μας ,μιας κοινωνίας που δεν μπορεί να φροντίσει τα παιδιά της.
Παιδιά που αντί να περιμένουν να χτυπήσει το κουδούνι, περιμένουν τα αυτοκίνητα στο φανάρι μήπως καθαρίσουν κανένα τζάμι .Παιδιά που πουλάνε χαρτομάντιλα ,που πουλάνε  λουλούδια ή μαζεύουν σίδερα από κάδους ανακύκλωσης. Όλοι  λυπούμαστε για την κατάστασή τους αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να την αλλάξει.
Τα παιδιά είναι η πιο σημαντική επένδυση κάθε χώρας. Το  κράτος που θα επενδύσει στην υγεία, την εκπαίδευση και τις ικανότητες των παιδιών του, επενδύει μελλοντικά στην ευημερία του. Οι κοινωνίες που δεσμεύονται να δώσουν σε όλα τα παιδιά ίσες ευκαιρίες κι είναι διατεθειμένες να επενδύσουν σε αυτά είναι οι κοινωνίες που ακμάζουν.
Το σύνταγμα προστάζει : «Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη ζωή, την επιβίωση και την ανάπτυξη», «Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ανάπαυση, στο παιχνίδι και την ψυχαγωγία.»,« Τα παιδιά έχουν δικαίωμα προστασίας από κάθε μορφής κακομεταχείριση: βία, παραμέληση, κακοποίηση», «Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση. Το κράτος πρέπει να παίρνει μέτρα ώστε τα παιδιά να γράφονται και να μη διακόπτουν το σχολείο.», «Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε μορφής οικονομική εκμετάλλευση (επαιτεία, δουλεμπόριο)» ,«Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες έχουν δικαίωμα στη δωρεάν ειδική φροντίδα, εκπαίδευση και επιμόρφωση, ώστε να απολαμβάνουν ισότιμη και αξιοπρεπή ζωή.»
Η πραγματικότητα από την άλλη πλευρά χλευάζει, παιδιά που αναγκάζονται να δουλέψουν ή να επαιτήσουν, παιδιά που τα εκμεταλλεύονται  κυκλώματα ή τα εξωθούν οι  ίδιοι τους οι γονείς. Παιδιά εξαθλιωμένα που εμείς οι ενήλικες επιτρέπουμε να βιώνουν τη φρίκη του πολέμου. Παιδιά χωρίς πρόσβαση σε πόσιμο νερό και τροφή που πεθαίνουν από ασιτία. Παιδιά που οι ειδικές ανάγκες τους αδυνατούν να καλυφτούν από το υπάρχον σχολικό πλαίσιο, που πασχίζουν να κυκλοφορήσουν σε κατεστραμμένες ή ανύπαρκτες διαβάσεις, σε πεζοδρόμια αποκλεισμένα από αυτοκίνητα.


Το να ευχηθούμε να τηρείται το σύνταγμα και να προστατεύονται τα δικαιώματα των παιδιών είναι πολύ εύκολο. Το να αγωνιστούμε και να πιέσουμε ,ο καθένας με τον τρόπο του ,να σταματήσει η καταστρατήγηση της Διεθνής Σύμβασης για τα δικαιώματα του Παιδιού ,χρειάζεται περίσσευμα ψυχής.
«Η μόνη μορφή αθανασίας για την οποία μπορούμε να είμαστε βέβαιοι είναι τα παιδιά». Είναι δική μας υποχρέωση να διεκδικούμε και να προασπίζουμε τα δικαιώματα τους. Μόνο όταν όλα τα παιδιά έχουν ότι δικαιούνται θα ζούμε σε έναν καλύτερο κόσμο. Η παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα των Παιδιών ας μας υπενθυμίζει πως αν θέλουμε να δούμε το ευγενέστερο όραμα , την βελτίωση της ζωής των παιδιών, να γίνεται πράξη, πρέπει να βρούμε την δύναμη να προβούμε σε δράση.

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Γενικός–Οικογενειακός Ιατρός, Περιφερειακή Σύμβουλος, Πρόεδρος Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας   των Φύλων της Περιφέρειας Θεσσαλίας

 

Comments (0)

Tags: , ,

Λία Ρογγανάκη: Ας χτίσουμε τον τοίχο

Posted on 19 Νοεμβρίου 2020 by admin

Νούμερα ανησυχητικά. Ποσοστά που αυξάνονται και προκαλούν πόνο. Μια κοινωνία που συνειδητοποιεί  μουδιασμένη πως είναι αδύναμη να προστατέψει τα παιδιά της.
Σχεδόν καθημερινά  ακούμε για περιπτώσεις παιδιών που πέφτουν θύματα ξυλοδαρμού, βιασμού ή κακομεταχείρισης. Ένας μεγάλος σκοτεινός αριθμός ,που στοιχειώνει όλους όσους ασχολούνται με την παιδική κακοποίηση, είναι ο αριθμός των περιπτώσεων που δεν καταγγέλλονται. Εκείνες οι υποθέσεις που παραμένουν «προστατευμένες» πίσω από κλειστές πόρτες και κλειστά στόματα. Παιδιά που χωρίς να φωνάζουν, ουρλιάζουν βοήθεια.
Κακοποίηση μπορεί να υποστεί κάθε παιδί ,σε οποιαδήποτε ηλικία, στο σχολείο, στο σπίτι, στις εξωσχολικές δραστηριότητες. Χρειάζεται ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει στο παιδί , τον φίλο ή τον μικρό μας γείτονα.
Αν «ο άνθρωπος είναι το προϊόν των τραυμάτων της παιδικής του ηλικίας», τότε η παιδική κακοποίηση απειλεί το μέλλον μας. Η βία αναπαράγει τη βία, χτίζει  δυστυχισμένους ενήλικες που κουβαλούν από την παιδική τους ηλικία  συναισθήματα ενοχής και θυμού και εκδηλώνουν επικίνδυνες συμπεριφορές. Το τραγικό είναι ότι  πολλά από τα παιδιά που κακοποιούνται, όταν γίνουν ενήλικες , κακοποιούν με τη σειρά τους.

Το πρόβλημα πρέπει να εκλείψει και αυτό εξαρτάται από εμάς .Το σημαντικότερο όλων  είναι να αναπτυχθούν ενέργειες που να προλαμβάνουν την παιδική κακοποίηση προτού εκδηλωθεί.

Αρχικά να ενημερώσουμε τα παιδιά μας πως να προστατευτούν . Πρέπει να δώσουμε έμφαση στην εκπαίδευση των παιδιών από μικρή ηλικία για τη σεξουαλικότητα και το σώμα τους ,χωρίς να νιώθουμε ντροπή. Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν πως το σώμα τους, τους ανήκει και δεν επιτρέπεται σε κανέναν να τα αγγίξει χωρίς την άδεια τους. Είναι απαραίτητο να γνωρίζουν πως μπορούν να μιλήσουν στους γονείς τους για ότι τα απασχολεί και αυτοί θα τα ακούσουν.  Ένα σωστά  ενημερωμενο  παιδί, μελλοντικά, αν προκύψει ανάγκη, θα γίνει σωτήρας του εαυτού του.

Επιπλέον να  ενημερωθούμε εμείς οι ίδιοι ,για να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τα σημάδια καθώς και το που µπορούμε  να απευθυνθούμε σε περίπτωση παιδικής κακοποίησης . Εάν ένα παιδί δίπλα μας κακοποιείται  και χρειάζεται τη βοήθειά μας, οφείλουμε να είμαστε σε θέση να το αναγνωρίσουμε. Η καταγγελία μας µπορεί  να προστατεύσει ένα  παιδί και να βοηθήσει μια οικογένεια.

Συμπληρωματικά, είναι απαραίτητες  δράσεις ενημέρωσης, σε Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων ,σε πολιτιστικούς και σε αθλητικούς συλλόγους που δραστηριοποιούνται  παιδιά. Καθοριστική είναι  η  δια βίου εκπαίδευση γιατρών, νοσηλευτών και εκπαιδευτικών, ώστε να είναι σε θέση να αντιλαμβάνονται τα σημάδια κακοποίησης, αλλά και να γνωρίζουν πως να χειριστούν ένα τέτοιο  περιστατικό.

Εξάλλου σημαντικά θα ήταν και προγράµµατα κοινωνικής ευαισθητοποίησης για την διαμόρφωση στάσεων και αντιλήψεων, που θα καταστέλλουν την παιδική κακοποίηση και θα βοηθούν την αναγνώριση των περιστατικών.

Επιπρόσθετα  ένα νομοθετικό πλαίσιο ώστε  να επιλύονται οι υποθέσεις παιδικής  κακοποίησης ταχύτατα από ένα αρµόδιο οικογενειακό δικαστήριο, θα ήταν ανακουφιστικό για τα θύματα.

Αν θέλουμε να τιμήσουμε την μέρα αυτή ας το κάνουμε με πράξεις και όχι με λόγια. Ας βάλουμε όλοι από ένα λιθαράκι και ας χτίσουμε έναν τεράστιο τοίχο που θα προστατέψει τα παιδιά μας από μια τέτοια τραγική εμπειρία. Όλα τα παιδιά  πρέπει να έχουν την ευκαιρία να μεγαλώσουν χαρούμενα ,υγιή και ασφαλή. Ο δράστης που κακοποιεί, τους στερεί την ευκαιρία αυτή. Βάλε το λιθαράκι σου να χτίσουμε τον τοίχο που θα τα προστατέψει.

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Γενικός–Οικογενειακός Ιατρός, Περιφερειακή Σύμβουλος, Πρόεδρος Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας   των Φύλων της Περιφέρειας Θεσσαλίας

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Λία Ρογγανάκη: Η μάχη που πρέπει όλοι μαζί να κερδίσουμε

Posted on 09 Νοεμβρίου 2020 by admin

Τις περισσότερες φορές  μιλάμε για υγεία αλλά ασχολούμαστε με την ασθένεια. Φοβόμαστε  και ανησυχούμε ότι μπορεί να αρρωστήσουμε στο μέλλον ,αλλά δύσκολα αλλάζουμε συνήθειες  ώστε  να προστατεύσουμε την υγεία μας. Φυσικά και πρέπει να διαχειριστούμε την ασθένεια όταν υπάρχει το σημαντικότερο όμως είναι να διασφαλίσουμε την υγεία  ώστε να μην παλεύουμε με την ασθένεια.

Έως τώρα νομίζαμε πως η υγεία αποτελεί υπόθεση καθαρά προσωπική, αφού κάθε άνθρωπος έχει την υποχρέωση να τη φροντίζει και να  την διαφυλάσσει. Ήρθε  όμως η πανδημία για να μας δείξει πως και η υγεία είναι αποτέλεσμα συνεργασίας, υπευθυνότητας  και αλληλοσεβασμού.

Η πρόληψη όσο απαραίτητη και αν είναι, δεν παύει να είναι επιλογή. Επιλέγω να προλάβω, επιλέγω να είμαι υγιής. Παίρνοντας όλοι τα μέτρα προστασίας για την αναχαίτιση της εξάπλωσης του κορωνοϊού  και ακολουθώντας τις οδηγίες, επιλέγουμε να προστατεύσουμε την οικογένειά  και τους συνανθρώπους μας. Η κυβέρνηση ,επέλεξε την απαγόρευση κυκλοφορίας για να περιορίσει την εξάπλωση ,να ανακουφίσει το σύστημα υγείας και να μείωση το δείκτη θνητότητας.
Προφανώς τον τελευταίο καιρό έχουν  επέλθει τεράστιες αλλαγές στην καθημερινότητα όλων μας. Κλειστά μαγαζιά, αποστάσεις ,μάσκες και ανησυχία  μονοπωλούν το ενδιαφέρον μας. Είμαστε στην πιο δύσκολη φάση ,ζούμε μια περίοδο προβληματισμού και ανασφάλειας σε όλο τον κόσμο. Οι συνθήκες αυτές προκαλούν ψυχική καταπόνηση είτε με την μορφή του «στίγματος», είτε
εντείνοντας το αίσθημα της μοναξιάς και της απομόνωσης .

Με την πανδημία να εκτυλίσσεται προκαλώντας αβεβαιότητα και ανασφάλεια, κάποιοι μπορεί να εκδηλώσουν σωματικά συμπτώματα όπως αυξημένοι παλμοί, απουσία ενδιαφέροντος για πράγματα που τους άρεσαν, θυμό, δυσκολία συγκέντρωσης, διαταραχές ύπνου. Για να αντιμετωπίσουμε τα συναισθήματα αυτά πρέπει να τα  παραδεχτούμε και να ζητήσουμε βοήθεια.

Υπήρξε κάποτε ένας καιρός που όλα τα θεωρούσαμε δεδομένα ,τώρα καλούμαστε να καταβάλλουμε τεράστιες προσπάθειες για να μείνουμε υγιείς και να τα αποκτήσουμε ξανά. Η πανδημία ήρθε να αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα. Η  διαφύλαξη της υγείας δεν είναι μόνο καθήκον αλλά και δικαίωμα κάθε πολίτη.

Είναι στο χέρι μας να βοηθήσουμε να περιοριστεί η εξάπλωση του κορωνοϊού. Ο κάθε ένας από εμάς είναι πρωταγωνιστής σε αυτή την μάχη και είναι δική του η επιλογή να συμπεριφερθεί υπεύθυνα και να δείξει πως σέβεται  την ίδια την ζωή.

Σ’ αυτές τις ώρες ευθύνης, ενώνουμε δυνάμεις και συνεργαζόμαστε προς όφελος της κοινωνίας. Δεν είναι μαγκιά να κατακρίνεις  τα μέτρα που πρότειναν τόσοι επιστήμονες για να μας προστατεύσουν.  Οι μαγκιές και οι γενναιότητες μπορεί να σκοτώσουν και είναι τραγικό να γίνεις  φορέας ιού-θανάτου για  άλλους ανθρώπους. Αν ο κορωνοϊός αφεθεί να εξαπλωθεί, το σύστημα υγείας θα καταρρεύσει.
Κανένας δεν ήθελε να ζήσει μία δεύτερη απαγόρευση κυκλοφορίας , τα μέτρα πάρθηκαν όχι για να μας τιμωρήσουν αλλά για να μας προφυλάξουν. Εμείς θα αντέξουμε και θα τα τηρήσουμε ,γιατί αγαπάμε τους γονείς ,τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας .

Χρειάστηκε τόσο μεγάλη εξάπλωση για να το καταλάβουμε! Ας φανούμε αντάξιοι των συνθηκών και ας μην υποτιμήσουμε την κατάσταση, έχουμε μάχη να δώσουμε  και όλοι μαζί θα την κερδίσουμε.

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Γενικός-Οικογενειακός Ιατρός, Περιφερειακή Σύμβουλος, Πρόεδρος Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας, των Φύλων  της Περιφέρειας Θεσσαλίας

Comments (0)

Tags: , ,

Δομήνικος Βερίλλης: Ίδρυση μουσείου και δημιουργία άλσους στο πρώην στρατόπεδο

Posted on 09 Νοεμβρίου 2020 by admin

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου το Υπουργείο Εσωτερικών, με την  αριθμ 2003/27-10-2020 πρόσκλησή του καλεί τους Δήμους και τις Περιφέρειες της χώρας, για την υποβολή προτάσεων, προκειμένου να ενταχθούν στο Πρόγραμμα «Αντώνης Τρίτσης», στον Άξονα Προτεραιότητας «Παιδεία, Πολιτισμός, Τουρισμός και Αθλητισμός» για δράσεις και έργα στο πλαίσιο της συμπλήρωσης 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Η νέα αυτή Πρόσκληση του Προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης» με τίτλο «Ελλάδα 1821 – Ελλάδα 2021», με συνολικό προϋπολογισμό 50 εκατομμύρια ευρώ,  έχει σκοπό την «ανάδειξη του ιστορικού έπους μέσω έργων και δράσεων, στο πλαίσιο της συμπλήρωσης 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση του 1821». Ενώ επιλέξιμη δράση στο πλαίσιο της πρόσκλησης, αποτελεί η << ίδρυση και δημιουργία νέων Μουσείων και μονίμων εκθέσεων….>>.

Τέλος αξιοσημείωτο είναι ότι το πρόγραμμα υλοποιείται έως την 31η Δεκεμβρίου 2023, με δυνατότητα παράτασης με Υ.Α. και επομένως οι τεχνικές υπηρεσίες έχουν τη δυνατότητα , εφόσον ενταχθεί, να το υλοποιήσουν.

Να μην αδρανήσει πάλι ο Δήμος

Στο πλαίσιο της παραπάνω πρόσκλησης θα πρέπει ο Δήμος Καρδίτσας να συμμετάσχει καταθέτοντας συγκεκριμένη πρόταση  για ιδρυση πολεμικου μουσειου βαλκανικων πολεμων της  Ελλαδας και των αγωνων της Καρδίτσας. Ως έναρξη υποβολής αιτημάτων ένταξης ορίστηκε η ημερομηνία δημοσίευσης της πρόσκλησης και ως ημερομηνία λήξης υποβολής αιτημάτων η 31η Μαρτίου 2021. Η ημερομηνία υποβολής δύναται να λήξει νωρίτερα, σε περίπτωση εξάντλησης του προς διάθεση προϋπολογισμού. Για αυτό  ο δήμος Καρδίτσας πρέπει να βιαστεί.

Να συμμετέχει και η Περιφέρεια

Η πρόσκληση αναφέρει επίσης  ότι απαραίτητος κρίνεται ο συντονισμός σε θέματα συναρμοδιότητας ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού (π.χ. συμβατότητα και συνέργεια δράσεων και μέτρων), ώστε να επέλθει το βέλτιστο επιχειρησιακό αποτέλεσμα με εξοικονόμηση χρηματικών πόρων του προγράμματος.

Για αυτό ο Περιφερειάρχης κ. Αγοραστός και γενικότερα  η Περιφέρεια Θεσσαλίας να υποστηρίξει την πρόταση και παράλληλα να στηρίξει την υποβολή της, με τις Τεχνικές και άλλες Υπηρεσίες  που διαθέτει  στη Λάρισα. Οι Υπηρεσίες αυτές δεν είναι μόνον για την εξυπηρέτηση του νομού Λάρισας αλλά όλης της Θεσσαλίας.

Πολεμικό Μουσείο Βαλκανικών Πολέμων της  Ελλάδας και των αγώνων της Καρδίτσας

Εδώ και χρόνια προτείνω την Ιδρυση Πολεμικού Μουσειου Ιστοριας  στο πρώην στρατόπεδο «Λουμακη» , το οποίο θα είναι τμήμα της λαμπρότερης ιστορίας του Ελληνικού στρατού. Ένα Μουσειο που θα προβάλει την Καρδίτσα, θα αναβαθμίζει το κύρος της και παράλληλα θα αναδεικνύει τους αγώνες των Ελλήνων για την Ανεξαρτησία και την Ελευθερία. Ένα Μουσείο για το οποίο είχαμε προχωρήσει τις διαδικασίες. Έχοντας,  παράλληλα, υπόψη ότι το  θέλει ο ελληνικός στρατός και το στήριζε η ηγεσία του. Αλλά η τελική απόφαση σταματούσε, κυρίως, στην ιδιοκτησία των κτιρίων και την εξεύρεση του κατάλληλου χρηματοδοτικού προγράμματος

Όμως, όπως είναι γνωστό, στη διάρκεια της θητείας μου στο δήμο Καρδίτσας είχε υπογραφεί η απόδοση του στρατοπέδου στο δήμο Καρδίτσας και κατόπιν αναθέσαμε και συντάχθηκε μία πολύ καλή, αξιόλογη μελέτη από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο για την αξιοποίηση του χώρου ως ένα νέο άλσος της Καρδίτσας. ¨Έτσι σήμερα υπάρχουν τα κτίσματα και ο ιστορικός χώρος που
αιτιολογεί την ίδρυση του Μουσείου. Ενώ παράλληλα υφίσταται το κατάλληλο χρηματοδοτικό πρόγραμμα.

Επίσης εκεί ήταν η έδρα του <<Ευζωνικού της Καρδίτσας>> που διαδραμάτισε τον κυρίαρχο ρόλο  και συνετέλεσε στην απελευθέρωση της Ηπείρου και της Μακεδονίας στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους το 1912 και το 1913. Ενώ πρωταγωνίστησε και στην Μικρασιατική Εκστρατεία το 1919-1922.

Αυτός είναι ο λόγος που  προτείνω εκεί , αρχικά στο κτίριο στην είσοδο του στρατοπέδου τη δημιουργία  Ιστορικού  Μουσείου. Εκεί  όπου λειτουργούσε η 60 Μονάδα Επιστράτευσης και παλαιότερα ήταν το διοικητήριο του στρατοπέδου.
Υπάρχουν λοιπόν τα αρχικά κτίρια τα οποία ανήκουν πλέον στο Δήμο Καρδίτσας τα οποία μπορεί, με τα από τις σχετικές βελτιώσεις και  παρεμβάσεις, να αποτελέσουν την πρώτη φάση, τα πρώτα σημαντικά βήματα του Μουσείου. Αρκεί να μην υπάρξει αδράνεια ή αδιαφορία , όπως έγινε σε άλλες περιπτώσεις.

Άποψή μου είναι ότι όπως το Ναυτικό τίμησε και έκανε μουσείο το αποτελεσματικότερο Πολεμικό του πλοίο στους Βαλκανικούς πολέμους το Θωρηκτο Αβερωφ, κάτι  ανάλογο  θα πρέπει να γίνει και στο στρατό ξηράς. Εδώ ήταν η έδρα του θρυλικού 1ου (ή  1/38 ) Συνταγματος ευζωνων  και του 9ου  Ταγματος ευζωνων.

Comments (0)

Tags: , ,

Πλημμύρες στο θεσσαλικό κάμπο: Δυο μέτρα και δυο σταθμά – Του Δομήνικου Βερίλλη

Posted on 05 Νοεμβρίου 2020 by admin

Το ότι καθαρίζεται τώρα η κοίτη του συλλεκτήρα Γάβρα και των ποταμών Καράμπαλη, Καλέντζη και γίνεται κοπή των δέντρων από την Περιφέρεια Θεσσαλίας αποδεικνύεται ότι την αρμοδιότητα αυτή την είχε και την έχει η Περιφέρεια Θεσσαλίας και ότι αυτές ή παρόμοιες εργασίες έπρεπε να γίνουν πριν τις πλημμύρες. Επίσης δεν ευσταθεί το επιχείρημα ορισμένων ότι η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν έδινε χρήματα.

Γιατί η Περιφέρεια Θεσσαλίας είχε χρήματα και έκανε αντιπλημμυρικά έργα προϋπολογισμού 210 εκατομμυρίων ευρώ, συνολικά, στη Θεσσαλία. Το ζήτημα είναι εάν έγινε δίκαιη κατανομή και με κριτήρια την αποτελεσματικότητα και την ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των προβλημάτων.  Ενώ δεν αληθεύει, ο ισχυρισμός, ότι δεν έγιναν ολοκληρωμένες παρεμβάσεις στο νομό Καρδίτσας επειδή δήθεν εμφανίζονταν μόνον  η  περιοχή Παλαμά  ως  η μοναδική περιοχή του νομού  (Περιφερειακή Ενότητα) Καρδίτσας που κινδυνεύει από πλημμύρες. Γιατί οι χάρτες και οι μελέτες του ΥΠΕΧΩΔΕ είναι διαχρονικοί. Συντάχθηκαν με επιστημονικά κριτήρια  και αναφέρουν  ότι ο νομός μας διατρέχει κινδύνους από πλημμύρες σε μεγαλύτερη έκταση από κάθε άλλο νομό τώρα και μετά από 10 και μετά από 100 χρόνια…

Ευχαριστίες κατόπιν ενεργειών μου

Άποψή μου είναι ότι αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία εδώ στην Καρδίτσα, όποια Κυβέρνηση και αν έρχεται, τα πράγματα θα γίνονται  χειρότερα για την περιοχή μας, όχι μόνο στα αντιπλημμυρικά έργα, αλλά παντού. Ήδη η Καρδίτσα  είναι στις δύο πιο φτωχές περιοχές της Ελλάδας και σιγά-σιγά πέφτει στις τελευταίες θέσεις όλων των δεικτών κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης.

Πριν από 11 περίπου χρόνια με την εκκίνηση της εκλεγμένης Περιφέρειας η προσπάθεια ήταν για <<Ισόρροπη Ανάπτυξη>>. Από τη μία ήταν Λάρισα-Βόλος και από την άλλη Καρδίτσα –Τρίκαλα. Σήμερα 11 χρόνια μετά από τη μία είναι η Λάρισα που γιγαντώθηκε και ο Βόλος με τα Τρίκαλα σε μία φάση προόδου και από την άλλη η Καρδίτσα. Μάλιστα εδώ τους τελευταίους μήνες και τα τελευταία χρόνια επανήλθαμε στο, γνωστό <<παλαιοκομματικό>>,<< κατόπιν ενεργειών μου>>. Ευχαριστίες στα ΜΜΕ για το παραμικρό  και για αυτονόητες απλές ενέργειες της Περιφέρειας ή του δήμου. Ακόμη και για κοπή κάποιων φύλων, για κάποιο μηχάνημα ή τον παραμικρό καθαρισμό …
Την ίδια ώρα στη Λάρισα, το Βόλο και τα Τρίκαλα οι χρηματοδοτήσεις πέφτουν βροχή. Το  ένα έργο μετά το άλλο έκαναν τις πόλεις και τους νομούς εργοτάξια. Εκεί σοβαρά στελέχη και πολιτικά πρόσωπα ολοκλήρου του πολιτικού φάσματος προτείνουν, διεκδικούν και απαιτούν μεγάλες μακροχρόνιες παρεμβάσεις. Τα έργα αυτά δεν γίνονται ούτε με τη συνεχή προβολή ούτε με ευχαριστίες , κάθε φορά, για το παραμικρό.  Χωρίς μεγάλες χρηματοδοτήσεις δεν γίνονται μεγάλα έργα. Χρήματα υπήρχαν αλλά φαίνεται ότι τα τελευταία χρόνια, σε μεγάλο βαθμό,  στους άλλους νομούς (Περιφερειακές Ενότητες) ήταν και είναι στραμμένη η προσοχή.


Μετά την καταστροφική πλημμύρα  για να κινηθεί η οικονομία και να ορθοποδήσει ο τόπος μας πρέπει να εισρεύσουν στην περιοχή μας μεγάλες χρηματοδοτήσεις. Αλλά πριν λίγες μέρες δύο έργα προϋπολογισμού 2,4 εκατομμυρίων ευρώ, στην περιοχή του δήμου Μουζακίου – σύμφωνα με ανακοίνωση της επικεφαλής της μειοψηφίας στο δήμο Μουζακίου κας Ντούρβα  και του Συνδέσμου Εργοληπτών Δημοσίων Έργων νομού Καρδίτσας ανατέθηκαν, με Απευθείας Ανάθεση χωρίς Διαγωνισμό,  σε δύο εργοληπτικές επιχειρήσεις  των  Τρικάλων και της Λάρισας.

Σήμερα
Σήμερα, μετά την  καταστροφική πλημμύρα, επιβάλλεται όλα να τα αλλάξουμε. Εκτός από τις άμεσες, ολοκληρωμένες, αποζημιώσεις απαιτείται η χρηματοδότηση με διαφανεια και αμεσο σχεδιασμο μεγάλων Αναπτυξιακών Έργων και ολοκληρωμένο Αναπτυξιακό Σχέδιο στο νομό Καρδίτσας , το οποίο θα εφαρμοστεί. Δεν είμαστε σε προεκλογική περίοδο και υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος για την Κυβέρνηση, την Περιφέρεια Θεσσαλίας, τους Δήμους και τα δημόσια πρόσωπα του νομού μας.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Και μη χειρότερα, η πιο αισιόδοξη ευχή – Γράφει ο Γιώργος Ηλ. Τσιτσιμπής

Posted on 02 Νοεμβρίου 2020 by admin

Ίσως κανείς δεν περίμενε ότι τα πράγματα θα εξελίσσονταν μ’ αυτόν τον τρόπο. Χρόνια τώρα «κατηφορίζουμε» συνεχώς και δεν βλέπουμε ξέφωτο. Κατηφόρα εθνική, οικονομική, κοινωνική, εκπαιδευτική, χωρίς έναν τομέα αναστρέψιμο.

Για άλλη μια χρονιά γιορτάσαμε το «ΟΧΙ», με μεγαλοστομίες και υπερηφάνεια για τους προγόνους,  αγνοώντας το δικό μας «ΟΧΙ» για τα τωρινά εθνικά μας δίκαια. Για τον έναν, τα 12 ναυτικά μίλια είναι εθνικισμός. Για τον άλλον, είναι ένα αναφαίρετο δικαίωμα που θα το αξιοποιήσουμε όταν και αν. Για τον τρίτο, η τουρκική απειλή πολέμου είναι μάλλον ισχυρότερη από το δίκιο μας. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, το «Ορούτς Ρέις» αλωνίζει και χαρτογραφεί, σχεδόν όπου θέλει, στην περιοχή μας κι ας φωνάζει η πλειοψηφία των γεωστρατηγικών αναλυτών ότι αν είχαμε εφαρμόσει τα δικαιώματά μας, θα είχαμε λύσει πληθώρα προβλημάτων με τους γείτονές μας. Για την Κύπρο ας μην μιλήσουμε. Ανεξάρτητο κράτος είναι, ας τα βγάλει πέρα μόνο του… Όσο για γερμανικές αποζημιώσεις και κατοχικό δάνειο, δεν τολμήσαμε να ψελλίσουμε ούτε λέξη, ως συντεταγμένη πολιτεία.

Από τότε που ξεκίνησε η επάρατη κρίση (κλείσαμε ήδη μια ολόκληρη δεκαετία) συνεχώς ακούμε για επανεκκίνηση της οικονομίας, αλλά δεν την βλέπουμε. Οι συνέπειές της, άδικες, βαριές και ασήκωτες, για μεγάλο τμήμα της κοινωνίας μας. Αλήθεια, εκείνος ο λογιστικός έλεγχος, με την βούλα της Βουλής μάλιστα, τι έγινε; Το παράνομο, επαχθές και επονείδιστο χρέος, πού πήγε; Τα κατάπιαμε όλα ως «καλά παιδιά»; Η κρίση μας, έφτιαξε κροίσους τους δανειστές μας (τραπεζίτες, κεφαλαιούχους, Γερμανούς κλπ.), αλλά εμείς σταθεροί, από ανακυβίστηση σε ανακυβίστηση! Την κατάλληλη στιγμή μας βρήκε και η πανδημία. Και ο κατήφορος συνεχίζεται… Δεν γνωρίζουμε πόσο πραγματική είναι η ένταση και η έκταση του ιού, χωρίς να μπορούμε να την αγνοήσουμε, αλλά με τόσα αντιφατικά που ακούμε όλη αυτή την περίοδο της έξαρσης, εθιζόμαστε περισσότερο στον φόβο παρά στην πρόληψη. Σίγουρα οι υπεύθυνοι κάπως αλλιώς θα έπρεπε να τα αντιμετωπίσουν. Δεν θα ήταν αποτελεσματικότερο αν τα εκατομμύρια που δόθηκαν στα ΜΜΕ για διαφήμιση διατίθενται για την δημιουργία ΜΕΘ; Κατανοητή η προσωπική ευθύνη, αλλά υπάρχει και μια άλλη σημαντικότερη, η κρατική ευθύνη.

Για την γειτονιά μας, τον μικρό τόπο της Καρδιάς μας, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Ο περίφημος «Ιανός» σχεδόν ισοπέδωσε έναν ολόκληρο νομό. Όχι, ένα χωριουδάκι (που και αυτό έχει την αξία του) αλλά, κυρίως, το κέντρο πρωτεύουσας νομού. Δεν έχει ξαναγίνει!!! Όσο ισχυρός είναι ο μύθος του θεού Ιανού, τόσο ανίσχυρες αποδείχτηκαν οι «ρεαλιστικές» ανθρώπινες παρεμβάσεις των υπευθύνων (όλα αυτά τα χρόνια) για να αποτρέψουν τα τετελεσμένα. Σκεφτείτε τι έχει να γίνει όταν ο ορεινός όγκος αποψιλωθεί από τις «δημιουργικές» επιπτώσεις των ανεμογεννητριών. Όταν ο θεός Αίολος συναντήσει τον θεό Ιανό! Ακόμα και τώρα, ένα μήνα μετά, υπάρχουν νοικοκυριά που παλεύουν με τις λάσπες! Οι αποζημιώσεις και η αποκατάσταση των πληγέντων προχωράει με άλματα χελώνας! Πώς θα ορθοποδήσει τόσος κόσμος; Πώς θα επανακινήσουν τα καταστήματα; Δεν θα έπρεπε να ακυρωθούν, για φέτος τουλάχιστον, οι φορολογικές υποχρεώσεις των κατοίκων; Δεν θα έπρεπε να αποζημιωθούν οι αποθήκες; λειτουργικά πράγματα των νοικοκυριών δεν είχαν; Αλλά οι διοικούντες περιορίζονται σε αλληλοκατηγορούμενα δημοσιεύματα, χωρίς καμία κουβέντα για την ουσία. Βέβαια, έχουν ένα δίκιο. Όταν η διαμαρτυρία των πολιτών εξαντλείται σε μία όλη κι όλη συγκέντρωση στην πλατεία κι αυτή περιορισμένης συμμετοχής, ενώ έπρεπε να «βουλιάξει» όλο το κέντρο,και μάλιστα επαναλαμβανόμεναμέχρι τελικής δικαίωσης, τότε ίσως είμαστε άξιοι της τύχης μας. Αν κάτι καλό έμεινε απ’ αυτό το κακό που μας βρήκε,  είναι το κύμα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε και μάλιστα έξω από τις επίσημες θεσμικές δομές. Πρόσωπό με πρόσωπο.΄

Από πού να αντλήσεις αισιοδοξία συνεπώς; Ακόμα και τα της εκπαίδευσης, που φαίνεται πως είναι στο «απυρόβλητο» από τον ιό, πάνε από το κακό στο ηλεκτρονικότερο. Τηλ-εκπαίδευση, τηλε-ψηφοφορία, τηλε-σύλλογοι και έπεται συνέχεια.

Γνωρίζουμε πως τίποτα το ιδιαίτερο δεν προσθέσαμε σε αυτά που όλοι έχουμε κατά νου, τα απλά και αυτονόητα. Μόνο που είναι πολλά και εξακτινωμένα σε πολλούς τομείς.

Μακάρι να κατεβήκαμε την κατηφόρα και να αρχίσουμε να παίρνουμε ανάσες.

Και μη χειρότερα!

Comments (0)

Tags: , ,

Και όμως, πολλά θα μπορούσαν να έχουν γίνει…

Posted on 30 Οκτωβρίου 2020 by admin

Καλόπιστοι συμπολίτες που συνειδητοποιούν την αδιαφορία της Κυβέρνησης να ασχοληθεί  με το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας, προβληματίζονται εάν οι τοπικοί φορείς της Αυτοδιοίκησης (Α΄ και Β΄ βαθμού) θα μπορούσαν να έχουν έναν πιο ενεργό ρόλο στην αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων.

Κατά την άποψή μας, σε  τόσο μεγάλα θέματα, έστω και εάν οι αρμοδιότητες  ανήκουν στα Υπουργεία, είναι ιδιαίτερα κρίσιμος ο ρόλος των τοπικών αρχών, είτε στην  μεταφορά των πραγματικώναναγκών της περιοχής μας, είτε στην διαμόρφωση θέσεων, είτε  – κυρίως – στην άσκηση πίεσης για προώθηση των κατάλληλων ενεργειών από το κέντρο, ώστε να φθάσουμε κάποτε στο επιθυμητό αποτέλεσμα.Κατά μείζονα λόγο όταν απαιτείται συντονισμός ανάμεσα σε υπουργεία και, κυρίως, όταν μια Κυβέρνηση, όπως η σημερινή, δεν τοποθετεί το πρόβλημα στην προτεραιότητα που αυτό έχει για την τοπική κοινωνία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι πρόσφατες καταστροφές από  πλημμύρες,γεγονός  που έφερε στην περιοχή σχεδόν το σύνολο των πολιτικών ηγεσιών για «αυτοψία» (;) και για υποσχέσεις αποζημιώσεων στους πληγέντες,  όταν όμως τους ζητάμε έγκαιρο σχεδιασμό, προγραμματισμό και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης έργων, τότεμας αγνοούν.

Στην φάση που βρίσκονται σήμερα τα υδατικά προβλήματα της Θεσσαλίας και στην πολιτική συγκυρία (νέα Κυβέρνηση 16 μηνών μετά τις εκλογές του 2019), πιστεύουμε πως θα μπορούσαν να είχαν γίνει τα παρακάτω :

  • Συνεδρίασητων οργάνων της Αυτοδιοίκησης (Περιφερειακό συμβούλιο, Γενική Συνέλευση ΠΕΔ, Δημοτικά Συμβούλια μεγάλων Δήμων), τα οποία θα εγκρίνουν μια επικαιροποιημένη «πλατφόρμα» θέσεων (με βάση τις προτάσεις επιστημόνων και χρηστών νερού), καθώς και έναπλαίσιο ενεργειών για ενημέρωση των συμπολιτών μας και για άσκηση ουσιαστικής πίεσης στην Κυβέρνηση.
  • Υποβολήαιτήματος τοπικής ηγεσίας και φορέωννα συζητηθεί το υδατικόπρόβλημα της Θεσσαλίας στη Βουλή, είτε σε επίπεδο θεματικής Επιτροπής της Βουλής (πχ Περιβάλλοντος – ΥδατικώνΠόρων), είτε μετά από ερώτηση/επερώτηση με πρωτοβουλία κομμάτων ή βουλευτών, είτε τέλος (το καλύτερο από όλα) γενική συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής με πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, επιδιώκοντας την λήψη αποφάσεων, ειδικά σε θέματα που εγείρονται αξιώσεις για αλλαγή πορείας από δεσμεύσεις παλαιότερων Κυβερνήσεων, όπως συμβαίνει με τα ημιτελή έργα επί του Αχελώου (Συκιά και σήραγγα μεταφοράς υδάτων).

Εάν η Περιφέρεια και οι Δήμαρχοι απαιτήσουν συντονισμένα συζήτηση στη Βουλή,  είναι βέβαιο ότι θα βρεθούνενώπιον των ευθυνών τους εκείνοι που επιθυμούν την διατήρηση μιας «θολούρας», και με δημοκρατικότρόπο και αποφασιστικότηταθα αντιμετωπίσουμεόσους συντηρούν μια καταστροφική για την Θεσσαλία στασιμότητα, ή  εκείνους που απεργάζονταιτην οριστική εγκατάλειψη και κατεδάφιση των έργων Αχελώου.

  • Δημόσιες αναλυτικέςεπικαιροποιημένες τοποθετήσεις στα ΜΜΕ (κεντρικά και τοπικά) των τοπικώναρχών για τους πραγματικούς στόχους της Θεσσαλίας στην παρούσα συγκυρία. Οι γενικότητες και τα ξεπερασμένα «είμαστε υπέρ του Αχελώου» (!) όχι απλώς δεν αρκούν, αλλά λειτουργούν και απωθητικά στην κουρασμένη από ανεκπλήρωτες υποσχέσεις κοινή γνώμη, η οποίατο μόνο που βλέπει είναι μια χωρίς όριο προβολή σε αλλάζητήματα, καθώς και πανηγυρικού τύπου δηλώσεις και φωτογραφίες για ενέργειες και έργα πολύ μικρότερης πολιτικής σημασίας, που επιπλέοναποτυπώνει την υποτίμηση των αρμοδίων για τα θέματαυδάτων και αποκαλύπτει τις  πολιτικές τους προτεραιότητες.
  • Επισκέψεις τοπικής ηγεσίας από κοινού με τους φορείς στους αρμόδιους Υπουργούς, ώστε να υπάρξει μία σαφής εκτίμηση για τις προθέσεις τους, με συγκεκριμένες δεσμεύσεις, όπου θα προβάλλουμε αναλυτικά τους βασικούς άξονες των απαιτήσεών μας που αφορούνστα θέματα της υδατικής ασφάλειας (ξηρασία, πλημμύρες), της αποκατάστασης οικολο-γικής ισορροπίας (υπόγεια νερά, ποτάμια), της σταδιακής εξισορρόπησης του έντονα ελλειμματικού υδατικού ισοζυγίου, της διαμόρφωσης αγροτικής πολιτικής, της παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας (ΑΠΕ) κ.λπ.
  • Σε συνεργασία με ειδικούς επιστήμονες, οφείλει η Θεσσαλία (δια των φορέων της) να διαμορφώσει πρόταση για βελτίωση του θεσμικού πλαισίου διαχείρισης υδάτων, με επίκεντρο την δημιουργία φορέα διαχείρισης υδάτων (κατά υδατικό διαμέρισμα) με συμμετοχή των χρηστών, που θα συντονίζει την διαχείριση υδάτων στην περιοχή μας. Ως γνωστόν η Θεσσαλία αποτελεί το πλέον επιβαρυμένο υδατικό διαμέρισμα της χώρας και από τα πιο επιβαρυμένα σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Συνεπώς η ανάληψη σχετικής πρωτοβουλίας είναι «εκ των ουκ άνευ» και συνάδειαπολύτως με  το όραμα του Περιφερειάρχη  Κώστα Αγοραστού να λειτουργούν οι Περιφέρειες ως τοπικές Κυβερνήσεις.
  • Εκπόνηση ολοκληρωμένου εφαρμοστικού σχεδίου (masterplan) για το σύνολο των υδατικών έργων και δράσεων στη Θεσσαλία,με βάση τις κατευθύνσεις που προαναφέραμε. Μόνο με ένα τέτοιο εργαλείο στα χέρια τους θα μπορούσαν οι αρμόδιοινα προσφέρουν υπεύθυνα υπηρεσίες στον τόπο μας και στις επόμενες γενιές και να αξιοποιήσουν κατάλληλα χρηματοδοτικά εργαλεία και ευκαιρίες που θα παρουσιάζονται (πχ σχέδιο ανάκαμψης).

Συνοπτικά, η στασιμότητα που εδώ και καιρόκαταγράφεταιβρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία  με τα μεγάλα λόγια που κατά καιρούς ακούγονται,ενώ στο βαθμό που  δεν παρατηρείται πρόοδος, οι αυτοδιοικητικοί ηγέτες μας τείνουν να γίνουν συνένοχοι με την κεντρική εξουσία στο διαρκές έγκλημα της οικολογικής καταστροφής, της αναπτυξιακής υστέρησης και της αδυναμίας απόκρουσης των κινδύνων που απειλούν την Θεσσαλία.

 

Γράφουν οι Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ), Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ)

Comments (0)

Tags: , , ,

Η κρισιμότητα του τομέα των υδάτων στην περιοχή μας δεν αφήνει περιθώρια για τοπικιστικές αντιπαραθέσεις

Posted on 27 Οκτωβρίου 2020 by admin

Πριν λίγες ημέρες δόθηκε στην δημοσιότητα ανακοίνωση  της Συντονιστικής Επιτροπής Φορέων Ν. Αιτωλοακαρνανίας κατά της εκτροπής Αχελώου, της οποίας πρόεδρος είναι ο Δήμαρχος Αγρινίου κ. Γ. Παπαναστασίου.

Η επιτροπή συνεδρίασε και αποφάσισε να ζητήσει συνάντηση με τους Υπουργούς κ. Κ. Καραμανλή και Κ. Χατζηδάκη με αίτημα «να μην επανεκκινήσουν τα έργα του Άνω Αχελώου»!

Η ανακοίνωση της επιτροπής διανθίζεται με «πολεμικού» χαρακτήρα εκφράσεις («έγκλημα», «καταστροφικά έργα», «φαραωνική σύλληψη»), αλλά και με μια επιθετικότητα σε ότι αφορά στις πολιτικές διεργασίες («παρασκήνιο», «μεθο-δεύσεις»).

Ακόμη και ο…Μακιαβέλλι (!) εμπλέκεται στην ανακοίνωσηπροσδίδοντας μια εικόνα   συνωμοσίας γύρω από το θέμα, χωρίς όμως να δίνονται περισσότερες εξηγήσεις.

Προφανώς δεν θα σταθούμε στο ύφος και στα παραπολιτικάτης ανακοίνωσης, ούτε θα αντιπαραθέσουμε τα χιλιοειπωμένα επιχειρήματα υπέρ ή κατά των έργων αυτών. Εξάλλου οι πολίτικεςαποφάσειςυλοποίησηςτουςανάγονται στην δεκαετία του 1980 και ΟΛΕΣ οι κυβερνήσεις έως το 2010 (που διακοπήκαν οι εργασίες κατασκευής) συνέχιζαν να εκτελούντα έργα αυτά. Τέλος η Βουλή έχει επικυρώσει επανειλημμένα, με διακομματική στήριξη, τις αντίστοιχες αποφάσεις των κυβερνήσεων.

Ανεξάρτητα όμως από αυτά, η πρωτοβουλία των φίλων Αιτωλοακαρνάνων προσφέρεται για εξαγωγή συμπερασμάτων χρήσιμων στα «καθ’ ημάς», ενώ παράλληλα θίγει κάποια θέματα ουσίας για τα οποία θα επιχειρήσουμε να διαφωτίσουμε τους πολίτεςκαι των δύο όμορων υδατικών διαμερισμάτων.

Κατ’ αρχήν χαιρόμαστε που στην Αιτωλοακαρνανία λειτουργεί σταθερά μια επιτροπή φορέων και συγχαίρουμε τον αξιότιμο Δήμαρχο Αγρινίου που ηγείται μιας προσπάθειας να συντονίσει τους συμπολίτες του στην όποια διεκδίκηση έχουν, χωρίς να λαμβάνουνυπόψη ποιο κόμμαβρίσκεται στην κυβέρνηση.

Δυστυχώς, εδώ στη Θεσσαλία, τουςτελευταίους 15 μήνεςδιακυβέρνησης από την ΝΔ, κανένας Δήμαρχος και καμία  συλλογικότηταΑυτοδιοικητικών φορέων (Περιφέρεια,ΠΕΔ) δεν συζήτησαν το θέμα στα αντίστοιχασυμβούλια,δεν ανακοίνωσαν  ένα επικαιροποιημένο ολοκληρωμένο πακέτο θέσεων για τα υδατικά της Θεσσαλίας, δεν κατέθεσαν γραπτά και δημόσια προς την νέακυβέρνηση το πλαίσιο των διεκδικήσεων τους  και φυσικά ουδέποτε επέδειξαν ενδια-φέρον να  συμμετάσχουν σε κάποια  ανάλογη πρωτοβουλία (σαν αυτή των Αιτωλοακαρνάνων) από κοινού με τους μαζικούς φορείς (επιστήμονες, επιμελητήρια, αγρότες, ΕΒΕ κ.λ.π.), οι οποίοι τελικά, εξ ανάγκης και χωρίς επίσημη ενημέρωση από τους τοπικούς ηγέτες, αναλαμβάνουν μόνοι τους και συγκυριακά κάποιες σχετικές πρωτοβουλίες.

Από την πλευρά μας επικροτούμε την συνάντηση της επιτροπής των Αιτωλοακαρνάνων με τους αρμόδιους (για τα έργα Αχελώου) Υπουργούς.

Και εμείς ζητάμε ανάλογες συναντήσεις με παρουσία των φορέων μας, αλλά έως σήμερα δεν υπήρξεουσιαστικόαποτέλεσμα (σημείωση: η πριν σχεδόν ένα έτοςσυνάντησηυπό τον κ. Γεραπετρίτη εξελίχθηκε σε μια στείρα αντιπαράθεση βουλευτών μεταξύ τους με τα συνήθη υπέρ–κατά Αχελώου,με τους φορείς στο περιθώριο, ενώ οι παρευρεθέντες υπουργοί απέφυγαν να παρουσιάσουν το σχέδιοτους, τονπρογραμματισμό τους και να δεσμευτούν με χρονοδιάγραμμα, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει η παραμικρήπρόοδος).

Ευχόμαστε λοιπόν οι συναντήσεις των Αιτωλοακαρνάνων  να προκαλέσουν επιτέλους μια υπεύθυνη τελική απάντησηαπό την Κυβέρνηση,για το εάν θα επανεκκινήσουν ή όχι οι διαδικασίες ολοκλήρωσης των έργων Συκιάς και σήραγγας (σημείωση: υποθέτουμε ότι οι γείτονες μας συναινούν στην ολοκλήρωση και λειτουργία της Μεσοχώρας –γι’ αυτό δεν την αναφέρουμε – καιθεωρούμε ότι δεν επιθυμούν και αυτοί την κατεδάφισή της, όπως έως το 2016 επεδίωκε ο ΣΥΡΙΖΑ και κάποιοι ψευτοοικολόγοι που συνεχίζουν ακόμη και σήμερα).

Θεωρούμελοιπόν απαραίτητη μια οριστική απάντηση της Κυβέρνησης εάν πράγματι οι διαβεβαιώσεις (πριν και μετά τις εκλογές του 2019) του κ. Κυρ. Μητσοτάκη περί ολοκλήρωσης των έργων είναι ακόμηισχυρές ή μήπως και οι δικές του υποσχέσειςτελικά έχουν την ίδια αξία με εκείνες του ΣΥΡΙΖΑ.

Προτείνουμε μάλιστα, είτε με πρωτοβουλία της Κυβέρνησηςείτεκάποιουκόμματος της αντιπολίτευσης, να συζητηθεί άμεσα το θέμα στην ολομέλεια της Βουλής, όπου, λαμβάνοντας υπόψη τα επικαιροποιημένα στοιχεία με τις τρέχουσες συνθήκες και ανάγκες, τους πόρους που έχουνδιατεθείέωςσήμερα και την κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα ημιτελή έργα, να ληφθεί μια πολιτική  απόφαση την οποία όλοι θα πρεπει να σεβαστούν.

Μόνο με αυτόν τον τρόπουπάρχειελπίδα να σταματήσουν επιτέλους κάποιοι επιτήδειοι πολιτικοί και αυτοδιοικητικοί να κτίζουν καριέρες με τα «υπέρ» και τα «κατά» των έργων, παίζοντας ταυτόχρονα το χαρτί των τοπικιστικών αντιπαραθέσεων.

Μπορεί εμείς όλοι που υπογράφουμε να μην έχουμε πολιτική  ισχύ, όμως έχουμε αποκωδικοποιήσει το πώς σκέπτονται, πως ενεργούν και τι επιδιώκουν.

Εάν συλλέξουμε όλες τις κατά καιρούς δηλώσεις  και  τις αμέτρητες φωτογραφίες τους που δημοσιεύτηκαν στα ΜΜΕ, χωρίςαμφιβολία θα γέμιζε το κτίριο μιας βιβλιοθήκης. Τα έργα Αχελώουόμως παραμένουν εκεί, σε μια θλιβερή στασιμότητα, ενώ οι κίνδυνοι καταρρεύσεων καθημερινά αυξάνονται.

Και με την ευκαιρίααυτή, κρίνουμε ότι  οι εκπρόσωποι των φίλων Αιτωλοακαρνάνων,  οφείλουν με σοβαρότητα και ευθύνη να εξηγήσουνδημόσια τι εννοούνζητώντας την «μη επανεκκίνηση» των έργωνΣυκιάς και σήραγγαςμεταφοράς των υδάτων.

Προτείνουν άραγε κάποια εναλλακτική αξιοποίηση τους ή μήπως επιδιώκουν την οριστική καθαίρεση τους ;

Θα κλείσουμε με μερικές παρατηρήσεις ουσίας επί της ανακοίνωσης των Αιτωλοακαρνάνων, με πρόθεση τον ειλικρινή διάλογο και όχι την αντιπαράθεση.

  1. Σε ότι αφορά στο ισχύον Σχέδιο Διαχείρισης Υδάτων του υδατικού διαμερίσματος Θεσσαλίας (ΣΔΥ/Θ), είναι ορθός ο ισχυρισμός τους ότι οι ταμιευτήρες που προτείνονται (Σκοπιά, Μουζάκι, Πύλη, κ.α) επαρκούν για την- μερικήέστω -αντιμετώπιση πλημμυρικών φαινομένων. Όμως το ζήτημα της υδατικής ασφαλειας στη Θεσσαλία συνίσταται κυρίως στην αντιμετώπιση της ξηρασίας/λειψυδρίας (κάτι που κατά πολύ λιγότερο αφορά την δική τους περιοχή) και σε αυτό είναι καθοριστικός ο ρόλος της ταμίευσης υδάτων στην Συκιά επί του Αχελώου και η μεταφορά κάποιων ποσοτήτων προς τον κάμπο για τις δύσκολες στιγμές. Κατά το παρελθόν και πάλι η λεκάνη Αχελώου μας κάλυψε (σε μικρό βαθμό) από ανάλογους κινδύνους (μέσω του ταμιευτήρα Ν. Πλαστήρα), αλλά η ένταση και η αυξανόμενη συχνότητα παρόμοιων καταστάσεων καθιστούν την μεταφορά νερού από την Συκιά απολύτως αναγκαία.
  2. Επειδή και εμείς συμφωνούμε ότι πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά τα στοιχεία που παρατίθενται στα «νομίμως ισχύοντα» ΣΔΥ/Θ, αλλά και σε εκείνα της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας (ΣΔΥ/ΔΣΕ), υπενθυμίζουμε ότι τα συσσωρευμένα ελλείματα μη ανανεώσιμων αποθεμάτων (που καταγρά-φονται στους υπόγειους υδροφορείς της Θεσσαλίας) εκτιμώνται σε τρία δις εκατ. κυβικά μέτρα νερού καιτα ΣΔΥ/Θ προβλέπουντην σταδιακή αποκατάσταση τους με επανατροφοδοσία.

Το θέμα αυτό είναι τεράστιο και η αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας μπορεί – κατά την άποψή μας – να επιτευχθεί ΜΟΝΟ με την μεταφορά νερού από τον Αχελώο.

Όσον αφορά και πάλι το οικολογικό θέμα, σημειώνουμε ότι και στα δύο ΣΔΥ αποτυπώνεται η οικολογική κατάστασηκαι τα στοιχείαδείχνουν ότι στη Δυτική Στερεά Ελλάδα το 96% των υδατικών οικοσυστημάτων είναι σε «καλή» κατάσταση(σύμφωνα με τα κριτήρια της Οδηγίας 60/2000), ενώ στην  Θεσσαλία πάνω από 50% των υδατικών οικοσυστημάτων βρίσκεται σε «κακή» κατάσταση ενώ το υδατικό της ισοζύγιο είναι έντοναελλειμματικό.

  1. Ο ισχυρισμός της επιτροπής των Αιτωλοακαρνάνων ότι στο ΣΔΘ/Θ του 2017 «δεν προβλέπεται ούτε ως εναλλακτική λύση» η ενίσχυση του υδατικού δυναμικού της Θεσσαλίας από τον Αχελώο, είναι και πάλι, τυπικώς ορθή.

Υπενθυμίζουμε όμως ότι το «σενάριο» αυτό είναι καταγεγραμμένο και αναλυμένο, από τους ίδιους μελετητές, στο ΣΔΥ/Θ του 2014, παραλείφθηκε όμως  στο αντίστοιχο του 2017, όχι γιατί, με επιστημονικά κριτήρια, το απέρριψαν οι μελετητές, αλλά διότι υπήρξε αήθης πολιτική παρέμβαση (απαγόρευση) από έναν ανεύθυνο Υπουργό, ο οποίος, λες και το Υπουργείο ήταν τσιφλίκι του, χρησιμοποίησε τα ΣΔΥ για  να «καλμάρει» κάποιες αντιδράσεις εντός του κόμματός του και όχι για  να πράξει το καθήκον του ως επιστήμονας και κυρίως ως πολίτικος προϊστάμενος ενός κρίσιμου τομέα ευθύνης.

Υπενθυμίζουμε επίσης ότι σενάρια χωρίς μεταφορά υδάτων από Αχελώο εξετάστηκαν (χωρίς πολίτικες παρεμβάσεις) και στο ΣΔΥ/Θ του 2014, προέβλεπαν όμως ότι χωρίς αυτήν την ενίσχυση του ελλειμματικού υδατικού ισοζυγίου, θα έπρεπε να βγούνε εκτός αρδεύσεων περίπου 500.000 έως 1.000.000 στρέμματα καλλιεργειών στη Θεσσαλία, αφήνοντας ουσιαστικά έξω από τα χωράφια χιλιάδες οικογένειεςαγροτών. Άραγε θα συναινούσαν σε κάτι τέτοιο οι φίλοι μας, και κυρίως οι αγροτικές οργανώσεις, που συμμετέχουν στην συντονιστικήεπιτροπή της Αιτωλοακαρνανίας ;

Θα θέλαμε να πιστεύουμε πως δεν θα το προτείναν, κατά μείζονα λόγο που οι μικρές ποσότητες νερού που υπόσχονται οι κυβερνώντες ότι θα μεταφερθούν, δεν υπερβαίνουν τα 250 εκατ. κυβικά μέτρα νερού και προφανέστατα ελάχισταεπηρεάζουν το υδατικό ισοζύγιο στην Δυτική Στερεά Ελλάδα (ύψους 4 δις εκατ. κ.μ. νερού), ενώ ουδόλωςεμποδίζουν την κάλυψη  κάθε είδους αναγκώννερούστον τόπο τους.

  1. Όπως και η επιτροπή των Αιτωλοακαρνάνων, έτσι και εμείς σεβόμαστε την νομιμότητα και τις δικαστικές αποφάσεις. Συνεπώς θα πρεπει να συμφωνήσουμε ότι τις αιτιάσεις που επικαλούνται στις προσφυγές τους(στο ΣτΕ) κατά των έργων Αχελώου οι φορείς της γειτονικής περιφέρειας, τις έχει απορρίψει επανειλημμένα το Ανώτατο Δικαστήριο.

Συγκεκριμένα, η απόφαση του ΣτΕ αριθμ. 3478/2000 απαντά ενδελεχώς σε αυτές και δεν αποδέχεταιτα περί περιβαλλοντικών κινδύνων στο Δέλτα Αχελώου, τις επιπτώσεις στην ορεινή Πίνδο, την παραβίαση της σύμβασης του Ρίο ντε Τζανέϊρο και  της συμφωνίας του Ραμσάρ, την άποψη πως  εξαφανίζονται  ή υποβαθμίζονται ευαίσθητα υγροτοπικά και δασικά οικοσυστήματα, ότι η μεταφοράυδάτωνέρχεται σε αντίθεση με την αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης κ.ο.κ.

Ως μοναδικός λόγος διακοπής των έργων σε εκείνη την απόφαση (εισηγητής ο μετέπειταπρόεδρος του Δικαστηρίου κ. Μενουδάκος) στάθηκε, αποκλειστικά και μόνο, η αμέλεια της Διοίκησης να υποδείξει τρόπους αποφυγής της κατάκλυσης και προστασίας της Μονής Αγ. Γεωργίου Μυροφύλλου στον Νομό Τρικάλων!

Επίσης είναι προφανές, από μια απλήανάγνωση, ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο το οποίο επικαλούνται, ξεκαθάρισε ότι η μεταφορά υδάτων ΔΕΝ αντίκειται στην ευρωπαϊκή νομοθεσία και απλά υπέδειξε, σε περίπτωση συνέχισης των έργων, την τήρηση των θεσμικών κανόνων που ισχύουν στην ΕΕ και την χώρα μας.

Τέλος, μετά από όλα αυτά, η τελική απόφαση 26/2014 του ΣτΕ αποφάνθηκε ότι τα έργα δεν μπορούν να συνεχιστούν με τον παλιό σχεδιασμό (χρησιμοποίηση δύο ταμιευτήρων – Μεσοχώρας και Συκιάς – για μεταφορά προς Θεσσαλία), επισημαίνονταςπαράλληλα την μη ύπαρξη Σχεδίων Διαχείρισης, αιτίεςδηλαδή που πλέον σήμερα δεν ισχύουν.

Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που τελικά, μετά από αρκετές απορριπτικές αποφάσεις, αδειοδοτήθηκε περιβαλλοντικά το ΥΗΕ Μεσοχώρας (2017) και μάλιστα από τον ΣΥΡΙΖΑ (που έωςτότεζητούσεχωρίςαιδώ την καθαίρεση του!).

Συμπερασματικά, οι αποφάσεις του ΣτΕ θα πρεπει να μελετώνται σε βάθος και να οδηγούν την ΔημόσιαΔιοίκηση σε αποκατάσταση των παραλείψεων της και όχι να χρησιμοποιούνται σαν πολεμικόλάβαρο για την ακύρωση, μετά από δεκαετίες, δημοκρατικά ειλημμένων πολιτικών αποφάσεων και εκ των υστέρων επικράτησης  «από το παράθυρο» μειοψηφικών απόψεων, που συχνά οδηγούν σε παραλογισμούς (κατεδαφίσεις έργων, απώλεια επενδύσεων μεγάλης αξίας κοκ)

Εάνλοιπόν, μετά από όλα τα παραπάνω, οι φίλοι Αιτωλοακαρνάνες επιθυμούν κάποια συζήτηση γύρω από αυτά τα μεγάλα θέματα ασφάλειας και οικολογικής ισορροπίας που αναπτύξαμε, καθώς και όλα τα υπόλοιπα θέματα που συνδέονται με τα έργα Αχελώου, για μια ακόμη φορά τους καλούμε δημόσια σε μια άτυπη συνάντηση για διαβούλευση ενώπιον κοινού, χωρίς φυσικά αντιπαλότητες, κάτι που άλλωστε θα εξυπηρετούσε μόνο εκείνους που επιδιώκουν την χειραγώγηση της κοινής γνώμης και του λαού των δύο περιοχών.

 

 

Γράφουν οι: Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας), Γιαννακός Κώστας (πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ), Καλλές Γιάννης (πρόεδρος ΕΘΕΜ), Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ), Παπαδόπουλος Φώτης (πρόεδρος Ένωσης Αγροτών Λάρισας)

Comments (0)

Tags: , ,

Κώστας Γραμμένος: Ένας μήνας μετά το πέρασμα του Ιανού στην Καρδίτσα

Posted on 19 Οκτωβρίου 2020 by admin

Ύστερα από την πρωτόγνωρη, κατά γενική ομολογία και για τα συνηθισμένα στα χρόνια μας, πλημμύρα  της 18ης προς 19η Σεπτεμβρίου και τις καταστροφικές της συνέπειες, επανέρχεται σιγά σιγά το ουράνιο τόξο, αν και για κάποιες περιπτώσεις ίσως δύσκολο να ξαναφανεί. Πολύ δε περισσότερο τώρα, που τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν σταδιακά, αλίμονο, αν όλα αυτά που εξαγγέλθηκαν τις κρίσιμες στιγμές της θεομηνίας,  παραμείνουν μόνο υποσχέσεις, λόγια και παραπεμφθούν στις καλένδες.

Η καταστροφή για την Π.Ε. Καρδίτσας είναι τεράστια και ίσως πολύ μεγαλύτερη από ότι αρχικά είχε υπολογιστεί. Οι συνέπειες ίσως αποδειχθούν καθοριστικές και ανεπανόρθωτες πολύ δε περισσότερο αν, δεν γίνει  κατανοητό ότι ζούμε σε εποχή Κλιματικής αλλαγής και όπως σημειώσαμε, αν οι υποσχέσεις παραμείνουν υποσχέσεις και δεν γίνει μάθημα η έλλειψη σωστού προγραμματισμού και αποτελεσματικών λύσεων.

Η Ιστορία βέβαια, όπως πάντα, αμείλικτα καταγράφει την πραγματικότητα και θα την αποδώσει χωρίς «εκπτώσεις» στην κοινωνία, η οποία οφείλει στο μέλλον να αποφασίζει ανάλογα…

Δεν είναι εδώ στόχος μου να καταγράψω λεπτομέρειες από το γεγονός, ούτε να σχολιάσω το τι και πως. Αυτά είναι αρμοδιότητα άλλων. Θα ήθελα όμως μέσα από το  καταστροφικό πέρασμα του Ιανού να σημειώσω κάποιες αισιόδοξες νότες, αν μπορώ να πω, που εντυπωσίασαν.

Πρώτα πρώτα να  ευχαριστήσουμε τους χειριστές των μηχανημάτων του δήμου μας, της Π.Ε. Καρδίτσας, τους εθελοντές, τους ιδιώτες, αλλά και όλους όσους με οποιοδήποτε τρόπο και από οποιαδήποτε θέση, όλες αυτές τις μέρες έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και επιχείρησαν κι ακόμη επιχειρούν για να αποκαταστήσουν όσο γίνεται τα πράγματα.

Εντυπωσιακή επίσης έως συγκινητική η ανταπόκριση απλών ανθρώπων, φορέων , συλλόγων για αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας σε όλη τη δοκιμαζόμενη περιοχή. Αξίζει να μην περάσει απαρατήρητη, αλλά να τονιστεί ιδιαίτερα, η στάση αυτή των συμπατριωτών μας από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.! Το λιγότερο είναι, πέρα από το δημόσιο ευχαριστώ, που θα απευθυνθεί αρμοδίως, σε όλους αυτούς, και ένα γνήσιο μεγάλο ατομικό ευχαριστώ.

Θα ήθελα εδώ να κάνω και μια ιδιαίτερη αναφορά στο Δήμο Ιάσμου Ροδόπης και το Δήμαρχο Ιάσμου ο όποιος από τις πρώτες στιγμές της καταστροφής ανταποκρίθηκε αυτοβούλως και συνέδραμε στην προσπάθεια βοήθειας στο Δήμο Αργιθέας. Απέστειλε  έμπειρο συνεργάτη για να συμβάλλει στην όλη προσπάθεια. Πραγματικά ο άνθρωπος αυτός έδωσε κατά γενική παραδοχή τον καλύτερο εαυτό του. Εργάστηκε με συνέπεια για πάνω από δέκα ήμερες προσφέροντας βοήθεια από το πρωί νωρίς έως αργά το βράδυ, όπου χρειαζόταν. Με  γνώση, θέληση, επαγγελματισμό, σεμνότητα, υπομονή και κατανόηση των ιδιαίτερων συνθηκών  από την πρώτη στιγμή έπεσε στη δουλειά και έγινε ένα με τους ντόπιους οι οποίοι έχουν να λένε για τη δουλειά, το χαρακτήρα του. την απλότητα και την καλοσύνη του.!

Πραγματικά μια τέτοια στάση και συμπεριφορά αποτελεί διαφήμιση για τον  δήμο Ιάσμου. Εμείς που από κοντά τον γνωρίσαμε γίναμε μελλοντικοί επισκέπτες στην περιοχή. Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά… Θα πούμε μόνο ότι όλοι οι κάτοικοι της Αργιθέας που σε γνώρισαν τους «κέρδισες» και  σε ευχαριστούν και υπόσχονται να τα ξαναπούμε στον Ίασμο και την Αργιθέα….

Δίδαγμα πάντως είναι ότι υπάρχουν και σήμερα άνθρωποι όπως και ότι με κοινή προσπάθεια, προγραμματισμό και σκληρή δουλειά όλα θα ξαναβρούν το δρόμο τους.

Ελπίζουμε και συνεχίζουμε…

 

Comments (0)

Tags: , ,

Δ. Βερίλλης: Δεν έγιναν τα μεγάλα αντιπλημμυρικά έργα που θα θωράκιζαν το Νομό

Posted on 13 Οκτωβρίου 2020 by admin

Σημαντικό ρόλο για την αντιπλημμυρική προστασία έχουν  τα Μεγάλα Αντιπλημμυρικά έργα. Αρμόδια, από το νόμο, για αυτά είναι η Περιφέρεια Θεσσαλίας. Τα έργα αυτά δεν γίνονται ούτε με τη συνεχή προβολή ούτε με ευχαριστίες, κάθε φορά, για το παραμικρό.  Χωρίς μεγάλες χρηματοδοτήσεις δεν γίνονται μεγάλα έργα. Χρήματα υπήρχαν αλλά φαίνεται ότι τα τελευταία χρόνια, σε μεγάλο βαθμό,  στους άλλους νομούς (Περιφερειακές Ενότητες) ήταν στραμμένη η προσοχή.


Συγκεκριμένα όπως ανακοίνωσε ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Αγοραστός στο Περιφερειακό Συμβούλιο : <<  Μέχρι σήμερα, η Περιφέρεια Θεσσαλίας έχει κατασκευάσει  118 αντιπλημμυρικά έργα προϋπολογισμού 210 εκατομμυρίων ευρώ>>.
Επίσης ο Αντιπεριφερειάρχης Τρικάλων κ. Χ. Μιχαλάκης είπε  ότι στα Τρίκαλα έγιναν αντιπλημμυρικά έργα 50 εκατομμυρίων ευρώ τα οποία προστάτευσαν το νομό Τρικάλων.
Μπορεί άραγε κάποιος Αντιπεριφερειάρχης ή κάποιος Περιφερειακός Σύμβουλος της Καρδίτσας να πει πόσα έργα έγιναν από τα 210 εκατομμύρια της Θεσσαλίας στο νομό Καρδίτσας; Και γιατί δεν έγιναν αφού η Καρδίτσα σύμφωνα με όλα τα στοιχεία κινδυνεύει περισσότερο και σχεδόν όλα τα ποτάμια της Θεσσαλίας πηγάζουν από τη δυτική Θεσσαλία;

Νομός χωρίς χρηματοδοτήσεις γι αντιπλημμυρικά

Το μεγαλύτερο λάθος κατά την άποψή μου είναι ότι στο το χώρο της Θεσσαλίας παρόλο που ο νομός Καρδίτσας  κινδυνεύει περισσότερο στους άλλους νομούς, δόθηκε το σύνολο των χρηματοδοτήσεων. Δεν πήγαν χρηματοδοτήσεις στην Καρδίτσα ούτε αναλογικά με την έκταση , ούτε με βάση τις ανάγκες και τους κινδύνους. Καλό βέβαια είναι να πραγματοποιούνται  μεγάλα  αντιπλημμυρικά έργα σε Τρίκαλα, Λάρισα και Μαγνησία αλλά δεν θα έπρεπε και στην Καρδίτσα; Όχι μόνον λόγω της πλημμύρας  του 1994 αλλά και με βάση όλα τα επιστημονικά στοιχεία των Υπουργείων και τις προβλέψεις για πλημμύρες και καταστροφές. Δεν χρειάζεται να έχει κάποιος ειδικές γνώσεις για να αντιληφθεί αυτή την πραγματικότητα. Από όλους τους χάρτες  του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας φαίνεται με την πρώτη ματιά ότι πλέον ευάλωτος νομός στις πλημμύρες είναι ο Νομός Καρδίτσας.

Αντιπλημμυρικά που ξεκίνησαν αλλά σταμάτησαν

Το χειρότερο  είναι ότι στο νομό Καρδίτσας σταμάτησαν μεγάλα  έργα που είχε ξεκινήσει η υλοποίησή τους. Συγκεκριμένα είναι:

  1. Το Φράγμα και Ταμε. Ένα έργο που είχε ξεκινήσει, με την ολοκληρωμένη κατασκευή της σήραγγας εκτροπής και κακώς ορισμένοι  το αναφέρουν σαν έργο που πρέπει να γίνει στο μέλλον, μαζί με άλλα έργα  μικρότερης αναγκαιότητας άλλων νομών. Είναι έργο συνεχιζόμενο. Είναι έργο Αντιπλημμυρικό, Αρδευτικό, Υδρευτικό και Περιβαλλοντικό και αν υπήρχε δεν θα πλημμύριζαν οι περιοχές Μουζακίου και Σελλάνων, ίσως και πιο κάτω. Επίσης είναι έργο για το οποίο δεν υπάρχει  κανένα πρόβλημα στην κατασκευή του (τεχνικό ή νομικό) και παράλληλα στο μέλλον, αν ποτέ γίνει η εκτροπή  του Αχελώου, θα μπορεί να αποταμιεύει μαζί με τα νερά του Πάμισου και τα νερά της εκτροπής του Αχελώου.
  2.  Τα αντιπλημμυρικά έργα στους ποταμούς Ενιπέα, Καλέντζη και στο
    <<Τρίγωνο>> πριν την είσοδο της πόλης

Στα έργα αυτά υπήρχαν τα χρήματα. Ήταν έργα, περίπου 8 εκατομμυρίων ευρώ με εξασφαλισμένες χρηματοδοτήσεις από το λεγόμενο <<πακέτο Λαλιώτη>> που ξεκίνησε από τη μεγάλη πλημμύρα στη Μεταμόρφωση. Έγιναν δημοπρατήσεις και υπήρχαν εργολάβοι.
Για τα δύο πρώτα  έγιναν  οι  δημοπρασία  αλλά ο εργολάβος μετά δεν μπόρεσε να συνεχίσει. Όλα ήταν νόμιμα, μελέτες, περιβαλλοντικά και τα χρήματα. Ήταν στην περίοδο της  κρατικής Περιφέρειας και μετά όλα έμειναν  στα παρασκήνια. Κάποιος πρέπει να εξηγήσει γιατί δεν επαναδημοπρατήθηκαν αυτά τα ώριμα έργα και γιατί κατόπιν η αιρετή Περιφέρεια δεν  διεκδίκησε τη συνέχισή τους; Και να μας ενημερώσει τι έγιναν, που πήγαν, οι υπάρχουσες τότε χρηματοδοτήσεις.
Το ίδιο έγινε και με τα αντιπλημμυρικά στο λεγόμενο <<τρίγωνο>> πριν την είσοδο της πόλης. Εκεί η αιτία ήταν, αν θυμάμαι καλά, οι πολύ υψηλές αμοιβές για απαλλοτριώσεις.
Ας μην ισχυρίζονται ορισμένοι ότι έφταιγαν μόνον οι μελέτες,  η έλλειψη χρηματοδοτήσεων και άλλες δικαιολογίες. Αν έφταιγε κάτι περισσότερο, που δεν έγιναν τα μεγαλύτερα Αντιπλημμυρικά στην περιοχή μας, είναι η αδιαφορία και η άγνοια για τα μεγάλα και οι ευχαριστίες για τα μικρά στην Καρδίτσα. Επίσης η Περιφέρεια Θεσσαλίας οφείλει να αντιμετωπίζει ισότιμα την Καρδίτσα σε όλους τους τομείς αναφορικά με τις Υποδομές και την γενικότερη Ανάπτυξη.

Comments (0)

Tags: , ,

Η Αρμοδιότητα για τα ποτάμια Γάβρα, Καλέντζη και Καράμπαλη ανήκε πάντα στην Περιφέρεια Θεσσαλίας

Posted on 13 Οκτωβρίου 2020 by admin

Κατά τη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου (24/09) που ακολούθησε τα γεγονότα της πλημμύρας, αλλά και με διαρροές προς τον τύπο, ο κ. Αγοραστός ισχυρίστηκε πολλές φορές ότι η αρμοδιότητα των ποταμών ανήκε μέχρι το 2018 στους Δήμους. Εάν πρόκειται για ένα συνειδητό ψέμα στο πλαίσιο διάχυσης της ευθύνης, μικρό το κακό. Εάν όμως η σημερινή διοίκηση της Περιφέρειας Θεσσαλίας εννοεί ότι δε γνώριζε ότι είχε την αρμοδιότητα των ποταμών από την πρώτη στιγμή ανάληψης των καθηκόντων της, τότε πρόκειται για ουσιώδη αμέλεια καθώς αποδέχεται το γεγονός ότι ουδέποτε ασχολήθηκε με τον καθαρισμό των ποταμών και την τραγική έλλειψη προστασίας της Καρδίτσας μέσω της αντιπλημμυρικής θωράκισης του Γάβρα. Οι συνέπειες έγιναν δυστυχώς γνωστές.

Επί της ουσίας, οι αρμοδιότητες των εμπλεκομένων φορέων στη συντήρηση των αντιπλημμυρικών έργων και την αστυνόμευση ρεμάτων καθορίσθηκαν με την 33/3147/12-10-1998 εγκύκλιο της Δ/νσης Εγγειοβελτιωτικών Έργων (Δ7) της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε, η οποία αναφέρει ότι η αστυνόμευση όλων των ρεμάτων, σύμφωνα με το Π.Δ. 910/77, άρθρο 79, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με το Νόμο για την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και την Περιφέρεια είναι αρμοδιότητα της Δ/νσης Τεχνικών Υπηρεσιών της Νομαρχίας και συγκεκριμένα του Τμήματος Εκτελέσεως Έργων. Κατόπιν, με την εφαρμογή του Ν. 3852/2010 «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης» και ειδικότερα με το άρθρο 186 περί αρμοδιοτήτων Περιφερειών, ο σχεδιασμός, η μελέτη, η κατασκευή και συντήρηση αντιπλημμυρικών έργων, όπως και ο καθαρισμός και αστυνόμευση ρεμάτων και απαλλοτριωμένων χώρων παρά τα ρέματα, που ανήκαν στους Δήμους, στις καταργηθείσες Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις και στις Περιφέρειες, περιήλθαν πλέον στις νέες αιρετές Περιφέρειες, και ασκούνται από τις αρμόδιες υπηρεσίες των Περιφερειών.

Ο νόμος 4555/2018 (ΦΕΚ/τ. Α΄/ 133 19-07-2018), τον οποίο επικαλείται ο Περιφερειάρχης, καμία σχέση δεν έχει με τις πρόσφατες πλημμύρες στην Καρδίτσα. Αφορά μεταφορά αρμοδιοτήτων από νησιωτικούς και ορεινούς Δήμους. Δεν αφορά την Καρδίτσα! Καλέντζης, Καράμπαλης και Γάβρας αποτελούν διαχρονικά αρμοδιότητα της Νομαρχίας και στη συνέχεια της αιρετής Περιφέρειας.

Η διοίκηση της Περιφέρειας Θεσσαλίας φέρεται να διεκδικεί συνεχώς αρμοδιότητες. Φαίνεται όμως ότι δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη. Εάν παρατηρήσει κανείς τα κείμενα της διοίκησης θα διαπιστώσει μια προσπάθεια διάχυσης της ευθύνης, η οποία εκτείνεται από την αρχή της μεταπολίτευσης και τελειώνει απότομα το 2010, με την ανάληψη των καθηκόντων της.

Για τους κ. Αγοραστό, τον σημερινό αντιπεριφερειάρχη Καρδίτσας και τον δήμαρχο και επί εννιά χρόνια αντιπεριφερειάρχη κ. Τσιάκο, που δεν έκαναν τίποτε για τον καθαρισμό των ποταμών και για την ανύψωση των χαμηλών σημείων του αναχώματος του Γάβρα την ώρα της πλημμύρας, ευθύνονται όλοι οι άλλοι, εκτός από τους ίδιους που είχαν την αρμοδιότητα. Σημειώνεται ότι η ενίσχυση των αδύναμων σημείων του Γάβρα την ώρα του φαινομένου, έγινε δυο φορές τη δεκαετία του ’90 με επιτυχία. Πώς γίνεται μια αρμοδιότητα να μη συνοδεύεται από καμία ευθύνη;

Ερμηνεύοντας τη συνολική τους στάση, παραιτήσεις δεν περιμένουμε. Μια συγγνώμη όμως για την παντελή έλλειψη μέριμνας, θα αποτελούσε μια αρχή ώστε να εμπεδωθεί ένα αίσθημα ευθύνης και να πιστέψουμε ότι από αυτή την κατάσταση ως κοινωνία έχουμε αντλήσει τα απαραίτητα συμπεράσματα για το μέλλον.

 

Γράφουν οι  Γιάννης Γεννάδιος, Κώστας Καντερές (Περιφερειακοί Σύμβουλοι της μείζονος μειοψηφίας) και Γιάννης Σβάρνας (Δημοτικός Σύμβουλος επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας)

Comments (0)

Tags: , ,

Χωρίς σχέδιο και οργάνωση στις πλημμύρες – Να περιμένουμε τα ίδια και στην ξηρασία ;

Posted on 12 Οκτωβρίου 2020 by admin

Έχοντας απομακρυνθεί κάπως από τις δύσκολες μέρες που πέρασε η Θεσσαλία (Καρδίτσα, Μουζάκι, Φάρσαλα κ.α), μας προσφέρεται η δυνατότητα για μια πιο ψύχραιμη αξιολόγηση των φαινομένων που έπληξαν την περιοχή και για χρήσιμα συμπεράσματα για το μέλλον.

Οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι όλο αυτό το διάστημα επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στην επικοινωνία, άλλοτε για «άμυνα» μπροστά στις ευθύνες τους, άλλοτε για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης στις εύλογες απορίεςγιατί συνέβησαν όλες αυτές οι καταστροφές και πως θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί, όμως σε κάθε περίπτωση, απέφυγαν συγκεκριμένες δεσμεύσεις για το τι θα πράξουν στο μέλλον.  Ουσιαστικά δεν κάνουν καμία επιστημονική αξιολόγηση του τι έγινε και πως  θα μπορούσε να αποφευχθεί η καταστροφή αλλά  με τη διάχυση των ευθυνών και το θόλωμα του τοπίου αποφεύγουν να εξηγήσουν τις αδυναμίες του συστήματος προστασίας και να φανεί πως μπορούν να διορθωθούν βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Από την πλευρά μας, επιστήμονες και φορείς, οφείλουμε να αναλύσουμε τα στοιχεία και τις καταστάσεις και να προσφέρουμε στην κοινή γνώμη τεκμηριωμένα συμπεράσματα και όχι γενικότητες και αοριστολογίες.

  1. Αρχίζουμε από τα κλιματικά φαινόμενα. Σύμφωνα με στοιχεία του Αστεροσκοπείου Αθηνών (δες Καθημερινή, 27/9/2020), το ημερήσιο ύψος βροχής στις 18/9 στο Μουζάκι ήταν 254 χιλιοστά, ενώ στην Καρδίτσα αντίστοιχα 191. Για να κρίνει κανείς το μέγεθος του φαινομένου και της πιθανότητες επανεμφάνισης του, κατά τα έτη 2011 – 2019 παρουσιάστηκαν σε 13 τουλάχιστον περιπτώσεις, σε διάφορες περιοχές της χώρας, βροχοπτώσεις μεγαλύτερου ύψους (257 – 417 χιλιοστά/ημέρα), τρεις από τις οποίες το 2019 ! Ας σημειωθεί επίσης ότι στο διάστημα 2016 -2020 έκαναν την εμφάνισή τους στη χώρα μας 4 μεσογειακοί κυκλώνες (σαν τον Ιανό).

Συνεπώς οι υπερβολές που ακούσαμε όλο αυτό το διάστημα για «θεομηνία χιλιετίας», «εξαιρετικά σπάνιο», «πρωτόγνωρο» κ.λ.π. αποπροσανατολίζουν τους πολίτες και δεν βοηθούν την κοινωνία να οργανωθεί αναλόγως για το μέλλον.

Πρώτο συμπέρασμα  είναι ότι η Θεσσαλία είναι ευάλωτη και ανοχύρωτη απέναντι σε έντονα κλιματικά φαινόμενα που, ειδικά στις μεσογειακές χώρες, αναμένεται να είναι τακτικά επαναλαμβανόμενα και πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτά.

  1. Όπως προέκυψε από τις δημόσιες τοποθετήσεις των τοπικών παραγόντων που έχουν την ευθύνη για την διαχείριση των καταστάσεων, όπως αυτή του κυκλώνα, υπήρξε σοβαρό πρόβλημα συντονισμού, έλλειψης σχεδίου, αναποφασιστικότη- τας σε αναγκαίες άμεσες δράσεις και άλλα πολλά. Όταν δημόσια οι αρμόδιοι προσπαθούν να μεταφέρουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλον (π.χ. ποιος είναι αρμόδιος για τον καθαρισμό των ποταμών, ποιος αποφασίζει για καθαίρεση αναχωμάτων σε έκτακτες συνθήκες, γιατί δεν καθαιρέθηκαν έγκαιρα τα πρόχειρα φράγματα της αρδευτικής περιόδου κ.α), αυτό σημαίνει ότι πολλές ενέργειες που έπρεπε να έχουν προηγηθεί δεν έγιναν.Ουσιαστικά ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας ήταν ανέτοιμος και κατώτερος των περιστάσεων. Και επειδή παρατηρούμε ότι άρχισαν ήδη σε κάποιες περιπτώσεις κλήσεις για προανάκριση, θεωρούμε ότι η ποινικοποίηση, όπως συμβαίνει συνήθως, επί της ουσίας δεν θα οδηγήσει πουθενά.

Δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι οι τοπικοί πολιτικοί μας εκπρόσωποι οφείλουν να εκπονήσουν, να ανακοινώσουν και να έχουν έτοιμο για την επόμενη φορά ένα ολοκληρωμένο και εγκεκριμένο σχέδιο προστασίας, να συντηρούν συστηματικά τις υποδομές και να μην ψάχνουν αιφνιδιασμένοι, κατά την κρίσιμη ώρα, ποιος και τι πρέπει να κάνει.

  1. Η ασφάλεια της Θεσσαλίας από τα νερά δεν περιορίζεται μόνο όταν έχουμε βροχοπτώσεις, κυκλώνες και πλημμυρικά φαινόμενα. Εξ ίσου σημαντικό, ίσως, ειδικά για την οικονομία, είναι και οι αναμενόμενες παρατεταμένες ανομβρίες και οι ξηρασίες που απειλούν τον μεσογειακό νότο.

Και όπως αναφέρουν οι ερευνητές (ενδεικτικά : Συμβούλιο ΣΕΒ για την βιώσιμη ανάπτυξη – Καθημερινή, 6/9/2020) «..Η διαθεσιμότητατου νερού αναμένεται να μειωθεί στις περιοχές Νότιας Ευρώπης» ενώ οι βροχοπτώσεις στον νότο «αναμένεται (να μειωθούν) μέχρι και 15%» και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι «απαραίτητα έργα υποδομής για την αναπλήρωση του χαμένου υδατικού δυναμικού».

Η Θεσσαλία αναμφισβήτητα αποτελεί τυπικό παράδειγμα για όλα τα παραπάνω. Συνεπώςτρίτο συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι χωρίς έργα συγκέντρωσης των χειμερινών απορροών, είτε στην λεκάνη Πηνειού (περιφερειακοί ταμιευτήρες), είτε στην λεκάνη Αχελώου (ταμιευτήρας Σκοπιάς και μεταφορά μέσω της ήδη διανοιγμένης σήραγγας), η περιοχή  μας, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη, στη χώρα μας, εκτίθεται σε τεράστιους κινδύνους. Οι πολιτικές ευθύνες όσων, εδώ και χρόνια, αμελούν για την ολοκλήρωση ημιτελών ή/και ένταξη νέων υδατικών έργων, είναι τεράστια. Και για να προλάβουμε, ας μην μας πούνε πάλι γενικά ότι «κάνουμε πολλά έργα», αλλά ας μας παρουσιάσουν επιτέλους ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με προοπτικές υλοποίησης για τα αναγκαία έργα, καθώς και ένα σχέδιο άμεσων δράσεων και μέτρων σε περίπτωση λειψυδρίας.

Και φυσικά να αποδείξουν έμπρακτα ότι διεκδικούν την υλοποίηση των έργων αυτών και όχι, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, τα έργα που όλοι αναγνωρίζουν ως κρίσιμης σημασίας, στην πράξη να μην προχωρούν, ούτε καν να περιλαμβάνεταιη χρηματοδότησή τους σε πρόγραμμα ένταξης.

Η αλήθεια είναι ότι όλες οι Κυβερνήσεις των τελευταίων ετών (συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής) κινήθηκαν στο ίδιο μοτίβο, αυτό της στασιμότητας και εγκατάλειψης της Θεσσαλίας στη τύχη της, σε όλους τους τομείς που προαναφέραμε.

Συνεπώς στα θέματα αυτά δεν υπάρχουν περιθώρια για πολιτικές ή κομματικές προτιμήσεις.

Οπότε το τέταρτο και τελευταίο συμπέρασμα είναι πως μόνο με πολιτική πίεση, από όλους τους φορείς και πολίτες της Θεσσαλίας, υπάρχει πιθανότητα να βρούνε ανταπόκριση οι προτάσεις μας, να εξασφαλίσουμε μελλοντικά την ασφάλεια από καταστροφικά φαινόμενα και να δούνε, τουλάχιστον οι επόμενες γενιές, προκοπή στην περιοχή μας.

 

Γράφουν οι Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας),  Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Μπαρμπούτης Τάσος (πρ. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ, μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ)

Comments (0)

Tags: ,

Στο ίδιο έργο θεατές

Posted on 30 Σεπτεμβρίου 2020 by admin

Τον περασμένο Μάϊο, αυτοί που υπογράφουμε και την παρούσα  επιστολή, ανησυχούσαμε για την πορεία των υδατικών θεμάτων στη Θεσσαλία και δημοσιοποιήσαμε τις αγωνίες μας στην Ελευθερία Λάρισας και σε άλλα ΜΜΕ, με τίτλο «Μετέωρες οι κυβερνητικές υποσχέσεις για τα υδατικά Θεσσαλίας».

Με βάση το δημοσίευμα αυτό, ο βουλευτής Λάρισας κ. Μάξ. Χαρακόπουλος, ακολουθώντας κοινοβουλευτική διαδικασία, υπέβαλε μία «αναφορά» προς τον αρμόδιο Υπουργό κ. Κ. Καραμανλή.

Πριν λίγες ημέρες δόθηκε στη δημοσιότητα η απάντηση του Υπουργού, και μάλιστα σε μια περίοδο που η Θεσσαλία ζούσε εφιαλτικές καταστάσεις από τις πλημμύρες, ενώ η φύση έδωσε ένα ακόμη μήνυμα για την σημασία της ασφάλειας της Θεσσαλίας από τα κλιματικά φαινόμενα (πλημμύρες, ξηρασία), τιμωρώντας την ανύπαρκτη πολιτική διαχείρισης των υδάτων στη χώρα μας.

Πριν σχολιάσουμε την πρόσφατη αποκαλυπτική απάντηση του Υπουργείου, ας μας επιτραπεί να πάμε πέντε χρόνια πίσω, στις αρχές της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, το 2015.

Στις 26 Νοεμβρίου 2015 ο τότε βουλευτής Καρδίτσας κ. Κώστας Τσιάρας υπέβαλε στον υπουργό Υποδομών κ. Σπίρτζη το ερώτημα εάν «…υποστηρίζει η Κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ) …το σχέδιο ….που περιλαμβάνει τη μεταφορά 250 εκατ. κ.μ. νερού από Αχελώο και (εάν) θα προχωρήσει στην ολοκλήρωση των έργων που αυτό προβλέπει…».

Η απάντηση του Υπουργείου, ήλθε την 1η Δεκεμβρίου 2015.

Αρχικά επικαλούνταν την απόφαση 26/2014 του ΣτΕ, η οποία είχε κρίνει ότι ο παλιός σχεδιασμός του 2006, «αντίκειται στην αρχή της βιώσιμης ανάπτυξης». Με βάση όμως αυτήν την απόφαση, ο κ. Σπίρτζης απάντησε ότι « πρέπει ….. να εξεταστεί και να διερευνηθεί η δυνατότητα τροποποίησης του υφισταμένου σχεδιασμού του φράγματος Συκιάς, …..να εξεταστεί η δυνατότητα ταπείνωσης της ανώτατης στάθμηςτου ταμιευτήρα…. που προφανώς θα έχει μειωμένη παραγωγή ενέργειας…». Ανέφερε επίσης ότι «…για υπέρτατους λόγους προστασίας της ανθρώπινης ζωής, του δημοσίου συμφέροντος και της προστασίας από την απώλεια του επενδεδυμένου κεφαλαίου, επιβάλλεται να ληφθούν μέτρα προστασίας των έργων σήραγγας εκτροπής και φράγματος Συκιάς(σ.σ. η υπογράμμιση ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ !), διότι εάν συμβεί αστοχία ….θα κινδυνέψουν ανθρώπινες ζωές….και θα υπάρξει εκτεταμένη οικολογική καταστροφή»και κατέληγε«..μετά την υπογραφή του Σχεδίου Διαχείρισης,θα κατασκευαστούν τα έργα της ήπιας πλέον εκτροπής του π. Αχελώου..»(σ.σ. η υπογράμμιση, αυτή τη φορά, δική μας).

Αυτά υποσχέθηκαν στη Βουλή, με αυτήν την απάντηση καθησύχασαν τον λαό της Θεσσαλίας ότι «θα κατασκευάσουν τα έργα», έστω και «κουτσουρεμένα».

Το τι ακολούθησε είναι γνωστό. Τέσσερα ολόκληρα χρόνια, όχι μόνο δεν «κατασκεύασαν έργα», όχι μόνο δεν «τροποποίησαν», όπως είπανε, τον σχεδιασμό, αλλά ούτε καν ασχολήθηκαν με την συντήρηση και προστασία των υφισταμένων έργων, που, όπως οι ίδιοι δήλωναν με έμφαση, ήταν επιβεβλημένα.

Εννοείται επίσης ότι, όλα αυτά τα χρόνια, δεν άγγιξαν καν το θέμα των υδάτων, δεν εργάστηκαν για την ωρίμανση και προώθηση (για υλοποίηση ούτε λόγος) σημαντικών ταμιευτήρων εντός της λεκάνης Πηνειού (Σκοπιά Φαρσάλων, Πύλη, Νεοχωρίτη, Μουζάκι, Ελασσόνα, κ.λ.π.) που θα μας προστάτευαν από πλημμύρες, θα ενίσχυαν την άμυνά μας απέναντι στη ξηρασία και θα έδιναν δυνατότητα άρδευσης καλλιεργειών, μείωση κόστους παραγωγής, υποκατάσταση των καταστροφικών αντλήσεων και μερική ανακούφιση των υπόγειων (κυρίως) αλλά και επιφανειακών υδροφορέων (π.χ. ποτάμια).

Καθ’ όλη την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, είναι γεγονός ότι η ΝΔ, ως προς το υδατικόπρόβλημα της Θεσσαλίας, δεν στάθηκε στο ύψος των απαιτήσεων, παρότι οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές.

Ας σημειωθεί ότι από τον Ιανουάριο του 2014 είχε πλέον εκδοθεί η πολυαναμενόμενη, μετά από πέντε χρόνια καθυστέρησης, τελική απόφαση του ΣτΕ (αριθμ. 26) για τα έργα  Αχελώου. Παράλληλα, από τον Σεπτέμβριο του 2014, η Θεσσαλία (όπως και όλα τα υδατικά διαμερίσματα της χώρας) διέθετε πλέον εγκεκριμένο ΣΔΥ, το οποίο προσδιόριζε τα  μεγέθη και την οικολογική κατάσταση των υδάτων στην κάθε περιοχή, προέβλεπε μέτρα και έργα, έθετε τις προτεραιότητες και σκιαγραφούσε ένα πλαίσιο δράσης.

Δυστυχώς η ΝΔ, μετά τον Δεκέμβριο του 2015 (ερώτηση Κ. Τσιάρα) ουδέποτε απαίτησε από την Κυβέρνηση να απαντήσει στα απλά και αυτονόητα ερωτήματα που προκύπταν :

α) Ποια έργα υδάτων θα προωθήσουν στη Θεσσαλία ;

β) Πότε θα κινηθούν για την ολοκλήρωση των έργων Αχελώου, έστω όπως τα είχε υποσχεθεί ο κ. Σπίρτζης ;

γ) Με τα ισχύοντα (νέα) δεδομένα, πως θα αντιμετώπιζαν τα προβλήματα ασφάλειας, οικολογικής αποκατάστασης, αρδεύσεων και παραγωγής ΥΗ ενέργειας στη Θεσσαλία ;

Και ενώ πάντα μας απασχολούσε, γιατί άραγε αυτή η «λάϊτ» αντιμετώπιση του υδατικού από την ΝΔ και η χαλαρή «όχληση» προς μια Κυβέρνηση, απέναντι στην οποία, σχεδόν σε όλα τα άλλα θέματα, η ΝΔ ήταν ιδιαίτερα σκληρή, ήλθε προ ημερών η απάντηση της σημερινής ηγεσίας του Υπ. Υποδομών προς τον κυβερνητικό βουλευτή κ. Χαρακόπουλο και η οποία, προς έκπληξη δική μας, υπήρξε ακριβης αντιγραφη της απαντησης του κ. Σπίρτζη το 2015 (!!). Ούτε καν τις φράσεις δεν άλλαξαν, ακόμη και η διατύπωση των υποσχέσεων έμεινε η ίδια (!). Σαν να μην πέρασε μια μέρα ……Αυτό δεν προσβάλλει τη νοημοσύνη των Θεσσαλών ;

Και ενώ εμείς παραμένουμε εύπιστοι στα περί «δημοκρατίας», «διαβούλευσης» με τις τοπικές κοινωνίες και φορείς και άλλα παρόμοια, όλα αυτά παρέμειναν όπως και με τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή λόγια για να ξεγελούν τους αφελείς, Όπως λοιπόν βιώσαμε τον αυταρχισμό του ΣΥΡΙΖΑ με το «αποφασίζουμε και διατάσσουμε» του κ. Φάμελλου που απαγόρευσε (!) στους μελετητές να εξετάσουν την ενίσχυση του ελλειμματικού υδατικού δυναμικού της Θεσσαλίας από τον Αχελώο, έτσι και η ΝΔ, απροειδοποίητα και αβασάνιστα, ανακοινώνει μέσω Βουλής ότι θα διατηρήσει τις επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ και ότι σκοπεύει               να καταστρέψει μέρος των έργων (και συγκεκριμένα τον ήδη ολοκληρωμένο εκχειλιστή οπλισμένου σκυροδέματος), που εδώ και χρόνια κατασκευάστηκαν στον ταμιευτήρα Συκιάς, για να κατεβάσουν (λέει) την στάθμη του νερού της λίμνης, ώστε να μην χάσει την θέα του ένα έρημο μοναστήρι (!!).

Και δεναισθάνονται την ανάγκη να δώσουνκάποιαεξήγηση, γιατί τέλος πάντων και από πού δέχονται πιέσεις, ώστε 15 μήνες τώρα να μην έχει γίνει ένα μικρό βήμα προόδου στα θέματα αυτά.

Με όσα συμβαίνουν, πλέον δεν υπάρχουν απορίες, τουλάχιστον σε εμάς. Η Κυβέρνηση της ΝΔ, προφανώς, παραπέμπει στις καλένδες την επίλυση του υδατικού μας προβλήματος. Όσο για τις δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη και των Υπουργών του (μερική εκτροπή, κ.λ.π) έχουν την ίδια αξιοπιστία με εκείνες των υπευθύνων της διακυβέρνησης 2015 – 2019, στους οποίους, σημειωτέον, η ΝΔ απέδιδε αρκετέςφορές τον χαρακτηρισμό «πολιτικοί απατεώνες» !

Μέσα σε όλα αυτά, παρατηρούμε και την διστακτικότητα ανάμεσα στους φιλοκυβερνητικούς παράγοντες της Θεσσαλίας (στους Βουλευτές, στην Περιφέρεια, στην Αυτοδιοίκηση και σε κάποιους φορείς), που αμήχανοι και χωρίς να αντιδρούν, παρακολουθούν την Κυβέρνηση να «σέρνει» χωρίς εξηγήσεις τα θέματα αυτά και να τα μεταθέτει  έξω από την τετραετία της, ίσως και για να τα θάψειοριστικά.

Λυπούμαστε κύριοι της Κυβέρνησης. Όποιες και εάν είναι οι πολιτικές μας απόψεις και παρά την πικρία που αισθανόμαστε, εμείς θα ακολουθήσουμε τον δρόμο που τόσα χρόνια περπατάμε.

Φοβούμαστε πως δεν έχουμε πολλά να περιμένουμε από εσάς, ούτε και από τον ΣΥΡΙΖΑ που  τώρα, φυσικά, δεν αντιδρά, ενώ η ηγεσία του απολαμβάνει την συνέχιση της στασιμότητας, την οποία και εκείνοι είχαν επί χρόνια επιλέξει.

Η πολιτική αυτή οδηγεί σε καταστροφές, όπως αυτές έζησε η Θεσσαλία τις τελευταίες μέρες, τις οποίες θα είχαμε αποφύγει (σε μεγάλο βαθμό) αν είχανγίνει έργα ταμίευσης νερού (Μουζάκι, Σκοπιά) και σε σοβαρούς κινδύνους τόσο για τα υπόγεια νερά (από την ληστρική άντληση νερών) όσο και για τα εδάφη (από κακής ποιότητας νερά άρδευσης). Η μεγαλύτερη και πιο παραγωγική πεδιάδα οδηγείται δηλαδή σε καταστροφή.

Και όσο για «τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα»,που τόσα χρόνια ακούμε και τώρα τα παίρνετε πίσω, δεν θα επιτρέψουμε στους εαυτούς μας  να μας ξεστρατίσουν.

Μαζί με τον κόσμο και όποιους φορείς είναι πρόθυμοι να αντιδράσουν, θα σταθούμε απέναντι σε αυτή την πολιτική σας επιλογή και στην υπαναχώρηση από τις υποσχέσεις σας.

 

Γράφουν οι Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γιαννακός Κώστας (Πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ), Καλλές Γιάννης (Πρόεδρος Εταιρείας Θεσσαλικών Μελετών)

 

Comments (0)