Tag Archive | "Άρθρο"

Tags: , ,

Γιώργος Τσιτσιμπής: Τηλεκπαίδευση και εικονική πραγματικότητα

Posted on 31 Μαρτίου 2020 by admin

Το ότι οι υπολογιστές έχουν μπει στη ζωή μας, είναι δεδομένο. Το ότι ως εργαλείο έχουν θετικά και αρνητικά, επίσης είναι δεδομένο. Αυτό που είναι ζητούμενο, και αυτές τις μέρες φαίνεται να ξεφεύγει του μέτρου, είναι η ψευδαίσθηση ότι μπορούν να κάνουν σχεδόν τα πάντα, ακόμα και να αντικαταστήσουν την πραγματικότητα.

Βάλθηκαν να μας τρελάνουν!!! Πρωτίστως τις οικογένειες των εκπαιδευτικών και βέβαια όχι μόνο αυτές. Γενικά, τις οικογένειες που έχουν παιδιά σχολικής ηλικίας από Νηπιαγωγείο έως Λύκειο που κάθονται με τις ώρες μπροστά στον Η/Υ για να βγάλουν κωδικούς, να δούνε φύλλα εργασίας, να παρακολουθήσουν τηλεδιασκέψεις και πάει λέγοντας. «Το σύστημα δεν άντεχε να εκτυπώσουμε τα απολυτήρια της Γ΄ Λυκείου», λένε οι καθηγητές, όχι τώρα που έπεσε τόσος όγκος πάνω του! Πάντως, πράγματι οι εκπαιδευτικοί, αυτόν τον καιρό,  δουλεύουν περισσότερο από πριν.

Έχει όμως νόημα; Αυτό είναι το ζητούμενο σε έκτακτες συνθήκες; Να είναι ο καθένας κλεισμένος στο δωμάτιό του με τις ώρες μπροστά από έναν υπολογιστή; Και δεν είναι μόνο το σώμα του υπολογιστή αλλά τόσα άλλα, εξοπλισμός, σύνδεση, ταχύτητα, γνώση… Σκεφτείτε μια οικογένεια με δύο παιδιά, χρειάζονται σίγουρα δύο υπολογιστές. Αν είναι και οι γονείς εκπαιδευτικοί ή αν πρέπει να διεκπεραιώσουν και δικές τους δουλειές, χρειάζονται τέσσερις. Αν είναι πολύτεκνοι; Άστο καλύτερα. Μια τρέλα! Δυστυχώς, η πρόσβαση δεν είναι ισότιμη και δεν διασφαλίζεται η καθολικότητα, κάτι που οφείλει να εξασφαλίζει η εκπαίδευση. Αφήστε που κάναμε τόση προσπάθεια μέσα από τα σχολεία για απεξάρτηση των παιδιών από τις οθόνες και τώρα αυτοακυρώνουμε τις  προσπάθειές μας. Μήπως θα έπρεπε ένας παιδοψυχίατρος να μας ενημερώσει επ’ αυτού; Εικονική πραγματικότητα, κυριολεκτικά και μεταφορικά!

Υπάρχει και ο ειδικός πληθυσμός των σχολείων μας, με ανησυχητικά αυξητικές τάσεις. Αυτός θα υποστηριχτεί με πλατφόρμες και αποθετήρια; Ειδικά αυτός θέλει ιδιαίτερη προσέγγιση, φαντασία, ποικιλία ιδεών και στήριξη σε όλο το οικογενειακό πλαίσιο.

Η αξιοποίηση της τηλεόρασης είναι κάτι που (λόγω της καθολικότητάς της για μαθητές αστικών, ημιαστικών και απομακρυσμένων περιοχών εν αντιθέσει με τους υπολογιστές)  θα έπρεπε να είχαμε εκμεταλλευτεί από την αρχή. Μέχρι τώρα είχε κατακλειστεί από πτώματα και καταμέτρηση κρουσμάτων.

Η φιλαναγνωσία είναι ένας άλλος τρόπος να μας κρατήσει σε εγρήγορση. Λίγη άσκηση πνευματική και σωματική επίσης. Αυτό που προέχει είναι να αισθανθούμε ότι κάποιος μας νοιάζεται.

Μην καμωνόμαστε πως όλα βαίνουν καλώς. Δεν είμαστε σε κανονικότητα. Εκτός της σχολικής ετοιμότητας των παιδιών υπάρχουν και άλλα πράγματα για τον καθένα μας  (φροντίδα ηλικιωμένων γονιών, πιθανών ασθενειών πέρα του κορωνοϊού κ.ά.), τι να προλάβει κάποιος; Να που η προσωπική ευθύνη δεν αφορά μόνο την υγιεινή αλλά πολλά περισσότερα. Καλή η τηλεκπαίδευση αλλά ως εργαλείο και όχι ως πανάκια. Η εκπαιδευτική διαδικασία και διδασκαλία είναι κάτι πιο σύνθετο από το σου δίνω μια άσκηση να κάνεις (δεν είναι της παρούσης η ανάλυσή της). Ας είμαστε ειλικρινείς, χρειαζόμαστε ορθολογική αντιμετώπιση του ζητήματος, στα πλαίσια της πραγματικότητας και της εκτατικότητας που ζούμε. Γίνεται ένας βίαιος πειραματισμός και θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί για το πού θα καταλήξει. Ένας εργασιομανής δάσκαλος πρέπει να έχει αμφίδρομη σχέση με έναν εργασιομανή γονιό. Πομπός και δέκτης να φτιάχνουν ένα ισχυρό δίπολο. Αλλιώς δύσκολο το αποτέλεσμα. Όσο βέβαια μαγαλώνουν τα παιδιά τόσο γίνονται πιο αυτόνομα. Δυστυχώς όμως, οι πλέον άτυχοι είναι πράγματι της Γ Λυκείου. Τηλεκπαίδευση με τα φροντιστήρια, τηλεκπαίδευση με το σχολείο, τηλεδιάσκεψη με φίλους και πάει λέγοντας. Πόσο θα αντέξουν.

Τα πράγματα, δεν μπορεί, θα εξομαλυνθούν. Όταν με το καλό περάσει το κακό και ξαναβρεθούμε στις τάξεις μας, θα τα πάρουμε όλα από την αρχή. Μέχρι τότε, ο καθένας μας, χρειάζεται πολύπλευρη στήριξη και όχι επικοινωνιακά τρικ. Είναι σίγουρο πως οι εκπαιδευτικοί, με διάφορους τρόπους (τηλέφωνο, skype, viber, messenger, email, κλπ), θα βρεθούν κοντά στους μαθητές τους και στις οικογένειές τους.

Είθε να επιστρέψουμε σύντομα στη φυσιολογική ζωή με τον μεγάλο φόβο για το τι θα μείνει από αυτή την εικονική πραγματικότητα, κάτι για το οποίο θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Χαρά Κούτρα: Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού

Posted on 27 Μαρτίου 2020 by admin

Μέρες τώρα Κυβέρνηση, αντιπολίτευση, αστικά κόμματα και το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ μας πιπιλίζουν το μυαλό για την ατομική ευθύνη, τη συναίνεση και την υπομονή, που πρέπει να δείξουμε απέναντι στην πανδημία. Πίσω από τους ψευτοσυναισθηματισμούς αναδεικνύεται ένα πράγμα, οι κυβερνητικές ευθύνες. Αυτές είναι που αφήνουν ανυπεράσπιστο το λαό, πέρα από τα μέτρα ανεπαρκούς στήριξης των εργαζομένων, που νομοθετούνται με πανηγυρισμούς από την κυβέρνηση, υπάρχουν και τα πιο ψιλά γράμματα, που δεν έχουν το θάρρος να τα ανακοινώνουν στις τηλεοπτικές τους εμφανίσεις και στις συνεντεύξεις τύπου.

Και μπορεί όπως ψευδώς μας λένε «να είμαστε ίσοι απέναντι στον ιό» δεν είμαστε ίσοι, μεγαλοεπιχειρηματίες και εργαζόμενοι, ούτε στην αντιμετώπισή του αλλά ούτε και στα μέτρα, που παίρνονται όχι για τώρα αλλά για ένα βάθος χρόνου. Πρόκειται για μέτρα, που βάζουν  μόνιμη θηλιά στους εργαζόμενους με «νέες σαρωτικές ανατροπές στους μισθούς και στις εργασιακές σχέσεις».

Δίπλα στο άγριο κύμα απολύσεων, που δεν έχει σταματήσει, η κυβέρνηση δίνει στην εργοδοσία τη δυνατότητα να επιβάλει ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς,  μειώσεις στους μισθούς κατά 50% για τουλάχιστον 6 μήνες. Πέρα από τις αναστολές των συμβάσεων, δυναμώνει την ευελιξία και δίνει τη δυνατότητα σε κάθε επιχείρηση να επιβάλει μισθούς, που θα αντιστοιχούν σε 10 μέρες δουλειά το μήνα. Οι εργαζόμενοι μέσω της «κρατικής προστασίας» καλούνται να ζήσουν με μισθούς των 300€ – 400€, με δραματική μείωση, που μπορεί να επιβάλει μονομερώς η εργοδοσία.

Η «ατομική ευθύνη» δεν τρώγεται ούτε καλύπτει τις ανάγκες μιας οικογένειας ούτε απαλλάσσει τους εργαζόμενους από τα χρέη τους σε Δημόσιο και ΔΕΚΟ.

Η κυβέρνηση από τις αρχές του Μάρτη ήταν ξεκάθαρη στις προτεραιότητες της!  Πρώτα έπαιρνε μέτρα για τις επιχειρήσεις και άφηνε το πεδίο ελεύθερο, για να κάνουν ό,τι θέλουν και μετά έφερνε συνοδευτικά μέτρα ανεπαρκούς στήριξης για τους εργαζόμενους. Με βάση αυτή τη γραμμή η εργοδοσία πρόλαβε να απολύσει χιλιάδες εργαζόμενους (πολύ πάνω από 40000) σε 10 μέρες, επέβαλε μονομερή αλλαγή σε εργασιακές σχέσεις, τσάκισε εργασιακά δικαιώματα, ωράρια, την κανονική άδεια των εργαζομένων.

Σήμερα με την πλήρη απουσία των ελεγκτικών μηχανισμών και της επιθεώρησης εργασίας γίνεται η «σφαγή του Δράμαλη» στους κλάδους και τους χώρους δουλειάς, γιατί «ο λύκος στην αντάρα του κορονοϊού χαίρεται».

Λογαριάζουν όμως χωρίς το ταξικό εργατικό κίνημα, χωρίς τα Σωματεία και τους ίδιους τους εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι εν μέσω πανδημίας δε θα μείνουν με σταυρωμένα τα χέρια να παρακολουθούν τη σφαγή τους απευθυνόμενοι στο Σωματείο τους θα πατήσουν πόδι διεκδικώντας τα δικαιώματά τους.

Όλοι για έναν και ένας για όλους.

 

Γράφει η Χαρά Κούτρα, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εμποροϋπαλλήλων και Υπαλλήλων με σχέση ιδιωτικού δικαίου νομού Καρδίτσας

Comments (0)

Tags: , ,

Κάποιοι θα μπορούσαν να διδαχθούν από το πάθος του Νίκου Κατσαρού για την Θεσσαλία

Posted on 24 Μαρτίου 2020 by admin

Μια νέα παρέμβαση έκανε ο Λαρισαίος πρώην Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Ν. Κατσαρός σχετικά με την μακρά ιστορία των ημιτελών έργων Άνω Αχελώου.

Αναδημοσιεύει το κείμενο της επερώτησης που υπέβαλε ο ίδιος και το κόμμα του στις αρχές της δεκαετίας 2000 προς την κυβέρνηση Σημίτη.

Πολλά συμπεράσματα μπορεί να εξαχθούν από την ανάγνωση αυτού του κειμένου. Ένα από αυτά είναι σίγουρα το γεγονός ότι οι ευθύνες για την κατάσταση εγκατάλειψης στην οποία οδηγήθηκαν τα έργα αυτά ειναι διάσπαρτες σε πολλούς και σε πολλά. Είναι προφανές ότι υπήρξε μια αμφιθυμία στην εκτέλεση του έργου από πολλές κυβερνήσεις της χώρας. Το παράδειγμα του  ΥΠΕΧΩΔΕ (Δεκ. 1990) που η μια διεύθυνση  προωθούσε το έργο και η άλλη ενέτασσε την Κοιλάδα Αχελώου στη περιοχή  Natura  για να μη γίνει το έργο, είναι μια γλαφυρή περιγραφή του πως λειτουργεί η διοίκηση της χώρας και γιατί δεν μπορούμε να αναπτυχθούμε.

Οι εκλεγμένες κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (Γ. Ράλλης, Ανδρ. Παπανδρέου και Κων. Μητσοτάκης) αποφασίζουν την εκτέλεση ενός παραγωγικού έργου που θα ενισχύσει την ανάπτυξη της Θεσσαλίας και της χώρας και κάποιοι δημόσιοι λειτουργοί μπορούν και  το υπονομεύουν με διάφορους τρόπους και χωρίς καμία ευθύνη.

Θα πρέπει εδώ να τονιστεί η θετική δράση της Κυβέρνησης Κ. Καραμανλή (2004-09) με το συντοπίτη μας Υπουργό Δημοσίων Έργων κ. Γ. Σουφλιά, που με θάρρος και προσήλωση προχώρησε τα έργα στο σημείο που είναι σήμερα. Το λάθος ήταν η αμέλεια εκπόνησης των σχεδίων διαχείρισης υδάτων όπως  προέβλεπε η Οδηγία 60/2000, γεγονός που έδωσε βάση για την απόφαση του ΣτΕ που  απαγόρευσε  τη συνέχιση των έργων.

Μακάρι ο πολύπειρος κ. Κατσαρός να μας έδινε περισσότερες πληροφορίες και για τα ισχυρά πολιτικά και, κυρίως, για τα οικονομικά συμφέροντα (φυσικό αέριο, αντίδραση στα Υδροηλεκτρικά έργα, ανταγωνιστές παραγωγοί αγροτικών προϊόντων εντός και εκτός ΕΕ)  που από την αρχή αυτής της υπόθεσης (δεκαετία 1970) παρεμβάλλαν συνεχώς εμπόδια, χρησιμοποιώντας ως μοχλό υπονόμευσης των έργων άλλοτε τα θεσμικά όργανα της Πολιτείας (πχ ΣτΕ), άλλοτε αξιοποιώντας τις υπαρκτές αδυναμίες της δημοσίας διοίκησης, τις τοπικιστικές αντιθέσεις, την κακή οικονομική κατάσταση της χωράς κλπ. και άλλοτε, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, χρησιμοποιώντας με προσχηματικό τρόπο ατεκμηρίωτες ψευτοοικολογικές αιτιάσεις, σκορπώντας αμφιβολίες και συγχύσεις γύρω από ένα, ομολογουμένως, σύνθετο θέμα.

Ευχόμαστε την σκυτάλη για τους αγώνες ολοκλήρωσης των έργων Αχελώου και, σταδιακά, την οριστική υπέρβαση των καταστροφικών υδατικών ελλειμμάτων της Θεσσαλίας, να την παραλάβουν οι νεότερες γενιές πολίτικων, μαζί
φυσικά με τους φορείς και πολίτες της περιοχής μας.

Κοινός στόχος τους να προχωρήσουν τα  έργα που θα αυξήσουν τη παραγωγή της χώρας, θα αναπτύξουν την οικονομία για να αυξηθούν τα εισοδήματα και η ποιότητα ζωής των ανθρώπων και ταυτόχρονα να προστατέψουν το περιβάλλον.

Πάντως η έως σήμερα ενεργοποίηση της Κυβέρνησης, φιλικής εξάλλου προς τον κ. Ν. Κατσαρό, καθόλου δεν συμπλέει με το δικό του πάθος και τις γνώσεις του επί του πρακτέου. Ατολμία, έλλειψη προετοιμασίας και σχεδίου δράσης (παρόλο που αρμόδιοι σημερινοί Υπουργοί είχαν ενημερωθεί ως  τομεάρχες  για τα θέματα), περιορισμένη και αποσπασματική γνώση των θεμάτων, απουσία των αναγκαίων πρωτοβουλιών, αμηχανία απέναντι στις, ούτως η άλλως, αναμενόμενες τοπικιστικές και (δήθεν) οικολογικές πιέσεις, συνθέτουν την έως σήμερα πορεία της
κυβέρνησης επί ενός τόσο σπουδαίου περιβαλλοντικού και παράλληλα αναπτυξιακού (δες ενέργεια, γεωργία κλπ.) εγχειρήματος.

Ας ελπίσουμε σύντομα το τοπίο να αλλάξει. Οι παράγοντες και οι φορείς της Θεσσαλίας ας μην ξεχνούν τον δικό τους ειδικό ρόλο που είναι η ανάπτυξη της  γεωργίας και της οικονομίας γενικότερα με σεβασμό στις ανάγκες των ανθρώπων και την προστασία του περιβάλλοντος στη περιοχή μας.

 

Γράφουν οι Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ) και Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ)

Comments (0)

Tags: , ,

Νίκος Καραγιάννης: Ατομική ευθύνη

Posted on 23 Μαρτίου 2020 by admin

Αγαπητοί συμπολίτες

Είναι πράγματι απαράδεκτο  αυτό που συμβαίνει  με πολλούς  συμπολίτες μας που επιμένουν να αγνοούν όλες τις συστάσεις της επίσημης πολιτείας και των καταξιωμένων επιστημόνων.

Και είναι άδικο για τους υπόλοιπους που τηρούν τα μέτρα και παραμένουν σπίτι περιορίζοντας στο ελάχιστο τις μετακινήσεις τους.

Αυτή η συμπεριφορά είναι δυστυχώς χαρακτηριστικό παράδειγμα  μιας μερίδας της κοινωνίας που έχει γαλουχηθεί στον « ωχαδερφισμό», την ψευτομαγκιά , που κρίνει από τον καναπέ όλους τους άλλους (πολιτικούς, τοπικούς άρχοντες κλπ) πλην του εαυτού μας.

Είμαστε οι  ίδιοι που οδηγούμε  με τσιγάρο στο χέρι και κινητό στο αυτί, που δε σεβόμαστε  διαβάσεις πεζών , που οδηγούμε στη ΛΕΑ και γενικά δεν τηρούμε τίποτα ,επειδή έτσι μας «γουστάρει» ή έτσι μας βολεύει και τη δύσκολη ώρα φεύγουμε από τα διόδια ! (χρησιμοποιώ α’ πληθυντικό πρόσωπο ,γιατί πρώτα απ’ όλα θέλω να κρίνω τον εαυτό μου και μετά τους άλλους).

Και κάπως έτσι φτάσαμε- και πολύ σωστά- στην απαγόρευση κυκλοφορίας.

Διάβασα σε ένα πρόσφατο άρθρο του Β. Κανέλλη, στο Βήμα ,την απορία του  σχετικά με το αν μας αξίζουν άνθρωποι σαν τον κ. Σωτήρη Τσιόδρα ( και σας καλώ να το διαβάσετε).

Ο κ. Σωτήρης Τσιόδρας ! Ένας καταξιωμένος επιστήμονας, σοβαρός, αξιοπρεπής,  που ξέρει τι να πει και πως να το πει, συνεσταλμένος, μειλίχιος  και απόλυτα σταθερός στο τρόπο που μας ηρεμεί ή ανάλογα μας κινητοποιεί ,με γνώση του αντικειμένου. Και πρώτα απ’ όλα  Άνθρωπος και οικογενειάρχης.

Σε διαφορετική περίπτωση δε θα μας έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση ένας τέτοιος άνθρωπος, που ξέρει τι να κάνει και πως να το κάνει.

Αλλά σε μια χώρα που έχει μάθει πολλές φορές δυστυχώς να είναι «χύμα», όπου πολλοί θεωρούν ότι η ημιμάθεια είναι προσόν, που συνηθίζει ως πρότυπο κάθε μορφής «καλλιτέχνη» των τηλεπαραθύρων ,κοιτάει βασικά την εικόνα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και  η έννοια « ατομική ευθύνη» ηχεί παράξενα , άνθρωποι σαν τον κ. Τσιόδρα ξαφνιάζουν και πολλές φορές « χαλάνε και τη σούπα» !

Έχουμε συνηθίσει φαίνεται  στην αντίληψη ότι για να “ανεβείς” πρέπει να “ γλείψεις” σαν το σαλιγκάρι, και έχουμε εθιστεί  στο « οι έσχατοι να έσονται πρώτοι».

Όμως Ναι. Μας αξίζουν άνθρωποι σαν τον κ. Τσιόδρα  ( και την υπόλοιπη επιστημονική ομάδα, για να μην ξεχνούμε και  τους άλλους καταξιωμένους επιστήμονες )  και σαν τους χιλιάδες «Τσιόδρες» που υπάρχουν.

Μας αξίζουν άνθρωποι σαν τη μεγάλη πλειοψηφία γιατρών , νοσηλευτών και όλου του προσωπικού των νοσοκομείων που δίνουν καθημερινά μάχη σε αντίξοες συνθήκες (και όχι μόνο αυτή την περίοδο).

Μας αξίζουν άνθρωποι σαν αυτούς που μέρες τώρα φυλάνε τα σύνορά μας στον Έβρο και στα νησιά  και δεν πρέπει να τους ξεχνάμε.

Και γενικά μας αξίζουν άνθρωποι που με σοβαρότητα , υπευθυνότητα και  με γνώμονα το κοινό καλό  κάνουν τη δουλειά τους, ο καθένας στον τομέα του . Δηλαδή αυτό που θα έπρεπε να είναι το αυτονόητο.

Συμπολίτες μου ,  ο ερχομός  της Εθνικής Επετείου της 25 Μαρτίου είναι μια ευκαιρία  όχι μόνο για να γιορτάσουμε την Επέτειο, έστω και χωρίς εκκλησιασμό και παρέλαση , αλλά και να τιμήσουμε όλους τους παραπάνω, αυτούς που κάνουν το χρέος τους  και ευτυχώς είναι η συντριπτική πλειοψηφία.

Θα ήθελα να κλείσω με τα λόγια που με δάκρυα στα μάτια είπε ο κ. Τσιόδρας: «Είναι ένας εχθρός που δεν σέβεται ηλικίες, μανάδες, πατεράδες, παππούδες και γιαγιάδες. Το θαύμα της ιατρικής επιστήμης εν έτει 2020 είναι ο αγώνας για την παράταση της ζωής ,τη διάσωση και επιβίωση των μανάδων, των πατεράδων, των γιαγιάδων και των παππούδων μαςΧωρίς αυτούς δεν μπορούμε να υπάρχουμε ούτε να έχουμε ταυτότητα. Την τελευταία λέξη δε θα την έχει ο θάνατος»

  # menoume_spiti

Γράφει ο Νίκος  Γ. Καραγιάννης, Καθηγητής, Θεματικός Αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλίας, Κοινωνικής Πρόνοιας και Εξυπηρέτησης του Πολίτη

Comments (0)

Tags: , ,

Γιώργος Ηλ. Τσιτσιμπής: Τουρκοϊός και κορωνοϊός, η χώρα σε συναγερμό

Posted on 19 Μαρτίου 2020 by admin

Είναι δύο θέματα που μονοπωλούν την επικαιρότητα, ως οξύτατα και πολυσύνθετα, που δεν μπορούν να μας αφήνουν αδιάφορους. Κάποιοι προσπάθησαν να τα εκμεταλλευτούν. Φτωχοί και προλετάριοι που χρήζουν απόλυτης συμπαράστασης για το μεν, απερίσκεπτοι και ανεύθυνοι χριστιανοί που θέλουν να μεταλαμβάνουν κι όλας, για το δε. Απλοϊκές και απλουστευτικές προσεγγίσεις που άπτονται του γελοίου. Την ίδια στιγμή τα δεδομένα αλλάζουν άρδην και η ειδησιογραφία μας ξεπερνά.

«Τουρκοϊός»

Τα όσα ζούμε τον τελευταίο καιρό στα νησιά και κυρίως στον Έβρο, ως απόρροια του μεταναστευτικού, δεν είναι παρά το διαχρονικό πρόβλημα κακής γειτονίας με την Τουρκία. Είναι το ίδιο κράτος, που έχοντας επιθετικές βλέψεις, όχι μόνο προς εμάς, έχει αναδειχθεί επίσημα και πανηγυρικά σε θεσμικό δουλέμπορο και κρατικό διακινητή ανθρώπων. Μετέτρεψε το ανθρώπινο στοιχείο (μετανάστη) σε όπλο, σε εργαλείο για τις οικονομικές και ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις του. Και μεις ανέτοιμοι, τόσα χρόνια τώρα, παρ’ όλο που η φωνή του Μιχάλη Χαραλαμπίδη βοά από το 1996, πως το πρόβλημα είναι ΕΝΑ: «το τουρκικό πρόβλημα» όπως το λέει συμπυκνωμένα και περιλαμβάνει όλες τις εκφάνσεις της τουρκικής πολιτικής στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Σ’ αυτό το πλαίσιο, η χώρα μας υποχρεούται και δικαιούται να αντιδράσει.

Δυστυχώς η αριστερά (μικρή και μεγάλη, κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική), εκτός κάποιων εξαιρέσεων, υποστήριξε, με αμηχανία είναι αλήθεια, το «ανοιχτά σύνορα». Η α-εθνική γαλούχηση των τελευταίων δεκαετιών ως κύρια έκφραση της αριστεράς και η δεξιά αποεθνικοποίηση της ελληνικής άρχουσας τάξης, έφτασαν στα όριά τους. Ανοιχτά σύνορα, μονομερώς, είναι τρέλα και αυτοεγκλωβισμός. Πώς μπορεί να ποινικοποιείται η αγάπη για την πατρίδα (κόντρα στην εαμική παράδοση της αριστεράς) απαλλάσσοντας ταυτόχρονα τον εθνικισμό των γειτόνων; Άλλο το να προστατεύεις την πατρίδα σου και άλλο το να θέλεις να πάρεις πατρίδα άλλου (βλέπε Κύπρο, Συρία, κλπ). «Είμαι διεθνιστής επειδή είμαι πατριώτης» είχε πει κάποτε ο Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο).

Σ’ ένα ενδιαφέρον άρθρο, στο slpress. gr, ο Βασίλης Ασημακόπουλος «Η μετάλλαξη της Αριστεράς και η απειλή στα σύνορα», γράφει χαρακτηριστικά: «Η κρίση του μεταναστευτικού, με τη μορφή των τελευταίων ημερών, συμπυκνώνει τη συγκρουσιακή σχέση εθνικής-λαϊκής κυριαρχίας και τουρκικού επεκτατισμού, σε συνθήκες διαχείρισης ενός διεθνούς ζητήματος με κυρίαρχες ανθρωπιστικές διαστάσεις. Το μεταναστευτικό αφενός θέτει την ελληνική πολιτική τάξη προ των ευθυνών της, αφετέρου παρέχει δυνατότητες για ριζική ανατροπή πολιτικών μιας 25ετίας». Είναι φανερό πως όταν αναμειγνύεται ο ανθρωπισμός με την γεωπολιτική και τα πάσης φύσεως συμφέροντα με την κρατική ασφάλεια, χρειάζεται καθαρό μυαλό και ψυχραιμία για να μην επαναληφθούν λάθη του παρελθόντος. Οι πόλεμοι και η οικονομική εκμετάλλευση είναι που προκαλούν το προσφυγικό – μεταναστευτικό. Το σύνθημα «υπέρ του μετανάστη αλλά κατά της μετανάστευσης» τα λέει όλα.

Συνεπώς, η «δεδομένη» και υποτελής πολιτική καμία εξασφάλιση δεν παρέχει στη χώρα μας. Αποτελεί μονόδρομο η διεθνοποίηση του ζητήματος και η καταγγελία του τουρκικού ιμπεριαλισμού. Γι’ αυτό και το βέτο στο ΝΑΤΟ, στο σχέδιο κοινού ανακοινωθέντος υπέρ της Τουρκίας, κρίνεται προς τη σωστή κατεύθυνση. Άλλωστε τον ανθρωπισμό της τον έχει αποδείξει η ελληνική κοινωνία. Δεν χρειάζονται ενοχικά σύνδρομα. Οι ίδιες γιαγιάδες που είχαν προταθεί για νόμπελ είναι αυτές που δεν αντέχουν άλλο. Ας δώσουμε στους ευρωπαίους να καταλάβουν ότι οι ήδη εγκλωβισμένοι στα νησιά πρέπει να διαμοιραστούν ισότιμα στα ευρωπαϊκά κράτη και στην ενδοχώρα, με ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης και αξιοπρεπή ζωή.

Από τη στιγμή που η ρίζα των προβλημάτων μας είναι η πολιτική των ισχυρών, επιβεβλημένη είναι η πολιτική πυγμής απέναντί τους. Κι ας αξιολογήσουμε, συγχρόνως, το πόσο μας ωφέλησε η παραμονή μας στην ΕΕ, όταν έχουμε μόνο λεκτική συμπαράσταση, χωρίς καμία εφαρμογή ουσιαστικών κυρώσεων για τη συμμόρφωση της Τουρκίας προς το διεθνές δίκαιο. Οι συλλογικότητες, μικρές ή μεγάλες, χρήζουν προστασίας. Όπως προστατεύει κανείς την οικογένειά του, έτσι οφείλει προστασία και στην πατρίδα του. Δύσκολα πράγματα που καθημερινά γίνονται δυσκολότερα. Κάτι που δυστυχώς δεν αντιλαμβάνονται οι φίλοι εθνομηδενιστές, εκατέρωθεν.

Κορωνοϊός

Και ας έρθουμε τώρα στα πρωτόγνωρα. Ένας ιός που έχει κάνει άνω κάτω την οικουμένη. Αν τα πράγματα δεν ήταν τόσο σοβαρά θα λέγαμε πως το μοντέλο που μας παρουσιάζανε ως μόνο και απαραίτητο, αυτοπεριορίζεται, αν δεν αυτοκαταστρέφεται. Πληρώνουμε το τίμημα της υπεροψίας και της περιφρόνησης στο πρόσωπο του συν-Ανθρώπου. Όπως λέει χαρακτηριστικά ο Ιταλός φιλόσοφος Ντιέγκο Φούσαρο, στο άρθρο του Μ. Ψύλου στο hellasjournal.com «Μας είπαν ότι τα σύνορα πρέπει να ανοίξουν. Ότι το ιδιωτικό ήταν καλύτερο από το δημόσιο. Ότι το κράτος ήταν κακό. Ότι τα δημόσια νοσοκομεία έπρεπε να κλείσουν για οικονομικούς λόγους (…) το μόνο που χρειάστηκε ήταν ένας ιός για να δείξει όλη την ψευδαίσθηση του νεοφιλελευθερισμού». Ακόμα πιο οξύμωρο. Το κάθε κράτος δίνει τον αγώνα μόνο του, με όσα μέσα διαθέτει. Ενώ θα περίμενε κάποιος να υπήρχε διεθνής συντονισμός, για μια πανδημία στον καιρό της παγκοσμιοποίησης, τα πράγματα εξελίσσονται αντίστροφα. Τα κράτη κλείνονται στον εαυτό τους. Τόση ευρωπαϊκή ολοκλήρωση κι όμως αναποτελεσματική!!! Τόση προσπάθεια για να κατεδαφίσουν την δημόσια υγεία, να διαλύσουν τα ασφαλιστικά ταμεία, να μεταφέρουν όλο το βάρος στους εργαζόμενους, να στηρίξουν τις φαρμακοβιομηχανίες και τώρα να «γλείφουν εκεί που έφτυναν»; Τα πράγματα δεν θα είναι ίδια την επόμενη μέρα. Όμως τώρα χρειάζεται να σταθεί όρθια μια τσακισμένη κοινωνία. Δυο πράγματα είναι απαραίτητα: προσωπική ευθύνη (όχι ατομική, περιχαράκωμα στην ατομικότητα) και συλλογικό φρόνημα. Το προσωπικό να υπηρετήσει το συλλογικό.

Κάποιοι όμως και σ’ αυτό πρόλαβαν να εκτεθούν. Ενώ ο κόσμος κακώς, κάκιστα, συναθροίζονταν σε θέατρα, μπαράκια, καφενεία, γήπεδα και βάλε, αυτοί εντόπισαν το πρόβλημα επιλεκτικά στις εκκλησίες και με έμφαση στη Θεία Κοινωνία. Να παραδεχτεί δηλαδή η Εκκλησία ότι το κορυφαίο μυστήριό της, η ουσία της, σκοτώνει. Να αυτοκαταργηθεί. Τυχαίο; Άραγε τους ενδιαφέρει ο ιός; Μάλλον για άλλη μια ευκαιρία στρατευμένης στοχοποίησης μοιάζει. Επί της ουσίας τα πράγματα είναι απλά αλλά πολύ σοβαρά. Το λόγο τον έχουν οι ειδικοί. Σ’ αυτούς οφείλουμε ευλαβική υπακοή. Η συνάθροιση, ακόμα και σε ανοιχτούς χώρους, κατακριτέα, όχι μόνο στις εκκλησίες. Το θέμα φαίνεται πως εξομαλύνεται, έστω και λίγο αργά. Ευτυχώς, υπήρξαν νηφάλιες φωνές από εκκλησιαστικούς άνδρες (Μεσογαίας, Αλεξανδρουπόλεως και λίγοι ακόμα) που από την αρχή έδειξαν το πώς θα έπρεπε να κινηθεί η Εκκλησία μας. Η Θεία Κοινωνία όμως είναι λεπτό και δογματικό ζήτημα. Ήδη στο διαδίκτυο κατατίθενται απόψεις για αλλαγή του τρόπου αλλά όχι της ουσίας (Παπαθανασίου, Ξυδιάς, Ζουμπουλάκης κ.ά.). Στο τυπικό της εκκλησίας μας βέβαια, για παράδειγμα στην ακολουθία του Αγ. Ιακώβου, υπάρχει εναλλακτικός τρόπος. Σε άλλες ιστορικές περιόδους εφαρμόζονταν κι άλλες ιδέες. Όμως η ουσία παραμένει διαχρονικά ίδια, η Κοινωνία με το Θεό  που δεν μπορεί να πάψει ή να ανασταλεί. Είναι ένωση που ξεφεύγει από τα απλά και κοσμικά. Μαρτυρία και μαρτύριο. Θείος έρωτας κι ας μην κατανοείται απ’ όλους μας. Οι αρμόδιοι θα το μελετήσουν. Όχι όμως με επιβολή αλλά με περιχώρηση και αγάπη. «Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης…»

Κοντολογίς έχουμε μπροστά μας διττή δοκιμασία και θα πρέπει να μείνουμε όρθιοι και ως χώρα και ως κοινωνία.

Comments (0)

Tags: , ,

Τέλης Σπάνιας: Βασική μας προτεραιότητα, η ανθρώπινη ζωή

Posted on 18 Μαρτίου 2020 by admin

Είναι  ίσως η δυσκολότερη περίοδο που περνάμε. Η ανθρώπινη  ζωή βρίσκεται σε κίνδυνο. Όλα  είναι περίεργα, διαφορετικά, όλα αλλάζουν.

Οι αρχές του τόπου  δείχνοντας μια αξιοσημείωτη ωριμότητα  επέβαλαν μέτρα που πριν λίγες μέρες κανένας δε θα πίστευε ότι  μπορούν να εφαρμοστούν.

Βρισκόμαστε στα μέσα του κυκλώνα  covid-19 .

Ένας κίνδυνος που μόνο ταινίες επιστημονικής φαντασίας τον περιέγραφαν. Υπάρχουν συγκεκριμένες οδηγίες από ειδικούς που πρέπει να τηρηθούν.

Όλα τα μέτρα  εστιάζονται  στη μείωση της μεταδοτικότητας του κορωνοιού .

Το μεγάλο ζητούμενο. Η παραμονη στο σπιτι. Η μείωση της κάθε  είδους επαφής  που είναι το ασφαλέστερο μέτρο ενάντια στη διάδοση της πανδημίας.

Έκλεισαν σχολεία, μαγαζιά πολλές υπηρεσίες λειτουργούν οριακά, ότι είναι ανοιχτό  προς το κοινό παίρνει  ιδιαίτερες προφυλάξεις.

Προστατευτείτε. Μείνε τε στο σπίτι. Ας αλλάξουμε τις συνήθειες μας.

Ας υπακούσουμε στους κανόνες. Δεν πρόκειται να θυσιάσουμε και πολλά! Μας ζητείται να μείνουμε στο σπίτι για να προστατευτούμε !!!

Υπάρχουν  άνθρωποι  που τους επιβάλλεται να φλερτάρουν καθημερινά με τον κορωνοιό!!!

Είναι αυτοί που μένουν διπλά μας όταν κανείς άλλος δεν μπορεί, είναι αυτοί που μας προστατεύουν, είναι αυτοί που δε μένουν σπίτι! Μένουν στα νοσοκομεία ,στα κέντρα υγεία  στα ιδιωτικά  ιατρεία . Είναι αυτοί  που φυλάνε  Θερμοπύλες !

Είναι  η δική μας ασπίδα  απέναντι στην πανδημία .

Πρόκειται για το προσωπικό των δομών υγείας τους ιατρούς τους νοσηλευτές  το προσωπικό των ΤΕΠ  το προσωπικό του  ΕΚΑΒ ,όλους τους ανθρώπους  που δίνουν τη μάχη στην πρώτη γραμμή .

Είναι εκείνοι που πραγματικά σε δύσκολες συνθήκες δίνουν τη μάχη για τη ζωή.

Σε αυτους οφειλουμε ολοι.

Πρώτα από όλους τους οφείλει το κράτος ,οφείλει να τους παρέχει ότι είναι αναγκαίο για να προστατευτούν.

Τους οφείλουμε εμείς. Πρέπει να τους βοηθήσουμε. Η δική μας βοήθεια είναι συγκεκριμένη. Να μείνουμε στο σπίτι, να προφυλάξουμε τους εαυτούς μας να προφυλάξουμε τους συνανθρώπους μας να βοηθήσουμε τους Ιατρούς μας .

Θέλω να τους ευχαριστήσω από καρδιάς.

θέλω να ευχαριστήσω όλους αυτούς τους ανθρώπους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αλλά και όλους εκείνους που από οποιοδήποτε πόστο δηλώνουν  παρόν και βοηθούν στη μάχη .

Ιερή υποχρέωση όλων μας  είναι να τους συμπαρασταθούμε. Και ο τρόπος  είναι  ένας. Να μείνουμε σπίτι μας, να τηρούμε τις οδηγίες .

Μόνον έτσι θα αρχίσουμε να βλέπουμε φως στο τούνελ, έτσι θα δείξουμε σεβασμό  σε εμάς, σεβασμό σε εκείνους .Θα δείξουμε σεβασμό στην ίδια τη ζωή.

Είναι ώρα ευθύνης. Ας αναλάβει ο καθένας την ευθύνη που του αναλογεί.

Βασική μας προτεραιότητα, η  ανθρώπινη ζωή!

 

Γράφει ο Τέλης Σπάνιας, Ιατρός, Πρόεδρος  Ιατρικού Συλλόγου Καρδίτσας, Αντιδήμαρχος Διοικητικών Υπηρεσιών Δήμου Καρδίτσας

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Λία Ρογγανάκη: Έχω ευθύνη-Μένω σπίτι

Posted on 17 Μαρτίου 2020 by admin

Σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας ,που η ζωή με σκηνοθέτη τον κορωνοϊό, κατάφερε να την μετατρέψει σε πραγματικότητα. Ο δικός μας «Πόλεμος των άστρων» ενάντια σε έναν ιό , που ήρθε να μας δείξει πως το εμείς είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το εγώ. Τις επόμενες δύο βδομάδες πρέπει να καταφέρουμε να κερδίσουμε το Όσκαρ ,με τον περιορισμό της διάδοσης της νόσου, αλλιώς θα αναγκαστούμε να ζήσουμε σε μια χειρίστης ποιότητας φθηνή ταινία,γεμάτη κρούσματα, ράντζα,θανάτους.
Η κατάσταση είναι σοβαρή και πρόκειται να χειροτερέψει ραγδαία. Το μόνο ζήτημα είναι πόσο ραγδαία. Είναι στο χέρι μας να επιβραδύνουμε την εξάπλωση του κορωνοϊού.Ο κάθε ένας από εμάς είναι πρωταγωνιστής σε αυτή την ταινία και είναι δική του η επιλογή να συμπεριφερθεί υπεύθυνα και να δείξει πως σέβεται την ίδια την ζωή.
Η καθημερινότητα μας αλλάζει για να προστατεύσουμε τα δύο πιο σημαντικά αγαθά, την υγεία και την ζωή. Τα μέτρα πάρθηκαν όχι για να μας τιμωρήσουν, αλλά για να μας προφυλάξουν .Εμείς έχουμε την ευθύνη να τα τηρήσουμε, όχι γιατί φοβόμαστε την τιμωρία, αλλά γιατί σεβόμαστε την ζωή και αγαπάμε τους γονείς, τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας ,τους φίλους μας που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να το πάρει αψήφιστα και να θέσει τόσες ζωές σε κίνδυνο.
Ας φανούμε αντάξιοι των περιστάσεων και ας μην υποτιμήσουμε την κατάσταση. δεν ειναι διακοπες! Έχουμε ήδη τέσσερις θανάτους .Δεν είναι μαγκιά να κατακρίνεις τα μέτρα που πρότειναν τόσοι επιστήμονες για να μας προστατεύσουν. Να κορδώνεσαι γιατί «σιγά μη σε φοβίσει ένας ιός»! Και όμως ο COVID-19 είναι σοβαρότερος από τη γρίπη και δύο φορές μεταδοτικότερος
Οι επόμενες εβδομάδες είναι κρίσιμες, απαιτούν ψυχραιμία, ευσυνειδησία και λογική!Όλοι μπορεί να αρρωστήσουμε, το ζήτημα είναι η ταχύτητα με την οποία θα αρρωστήσουμε .Αν επιβραδύνουμε τον αριθμό νέων κρουσμάτων σε μία ημέρα, το δημόσιο σύστημα υγείας θα μπορέσει να αντεπεξέλθει. Ο περιορισμός του συγχρωτισμού και των μετακινήσεων είναι το πιο αποτελεσματικό μέτρο.
Όσα μέτρα και αν λάβει η κυβέρνηση εάν δεν τα τηρήσουμε με σοβαρότητα, είναι σίγουρο ότι θα αποτύχουνε.Είναι τραγικό, καταξιωμένοι επιστήμονες να προσπαθούν να πείσουν όλους εμάς για το αυτονόητο, να προστατεψουμε την υγεία μας .Ηθοποιοί, πολιτικοί κάνουν εκκλήσεις να μείνουμε σπίτι για να μην αυξηθούν οι θάνατοι.Τι δεν καταλάβαινεις;Μείνε στο σπίτι σου ,από αυτό εξαρτώνται πολλές ζωές, ίσως και η δική σου. Το κράτος και η αστυνομία δεν μπορεί να είναι πάνω από τον καθένα να μας ελέγχει .
Αγνοώντας τις οδηγίες να μείνεις σπίτι συμβάλλεις στην ανεξέλεγκτη εξάπλωση του ιού ,με κίνδυνο να καταρρεύσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας.Κολλάς λοιπόν τον ιό ,τον οποίο μεταδίδεις στην γυναίκα ,τα παιδιά ,τους γονείς ,την γιαγιά σου.Αν το σύστημα καταρρεύσει, και χρειαστεί ,θα έχει κρεβάτι για να σωθεί ένας από εσάς, με συγκεκριμένα κριτήρια (ηλικία, ιστορικό, συννοσηρότητα) όπως συμβαίνει στην Ιταλία.
Θυσιάζουμε κάποιες μέρες χωρίς καφέ, ποτό παρέες, ακυρώνουμε ταξίδια, εξόδους και δραστηριότητες, μένουμε σπίτι και κερδίζουμε ζωές. Σταματήστε να διαμαρτύρεστε δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερη συμφωνία από αυτή. Εσύ ;Οι «μαγκιές» και οι «γενναιότητες» προκαλούν τον θάνατο και είναι φρικαλέο να είσαι υπεύθυνος για τον θάνατο ενός ανθρώπου.
Οι άρρωστοι προφανώς θα μείνουν σπίτι γιατί δεν νιώθουν καλά. Ο στοχός είναι να μείνουν σπίτι οι υγιείς και οι ασυμπτωματικοί. Δεν επιδιώκω να σας τρομοκρατήσω, αλλά να μεταφέρω ρεαλιστικά την πραγματικότητα.Δεν υπάρχουν περιθώρια για ανευθυνοτητα,ωχαδερφισμό και ιδιοτέλεια.
Μείνετε σπίτι σας, για να προστατευτεί η υγεία όλων μας και όταν περάσει όλο αυτό να μην λείπει κανένας μας. Υπάρχουν άνθρωποι που προστατεύουν την ζωή μας στα σύνορα και από εμάς απλά ζητήθηκε να μείνουμε σπίτι μας. Είναι θέμα ατομικής ευθύνης και συνείδησης.

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Γενικός–Οικογενειακός Ιατρός, Επιμελήτρια Ά Κέντρο Υγείας Μουζακίου

Comments (0)

Tags: , ,

Ο Άρης Χατζηστεφάνου για τον κορονοϊό, την εκκλησία και τη μεταλαβιά

Posted on 11 Μαρτίου 2020 by admin

Η ελληνική ορθόδοξη εκκλησία καλώντας τους πιστούς να συνεχίζουν να συναθροίζονται με υπερήλικες σε κλειστούς χώρους και να χρησιμοποιούν ένα κοινό κουτάλι, έκανε ό,τι θα περίμενε κανείς από ένα βαθιά αντιδραστικό θεσμό της ελληνικής κοινωνίας.

Η αδιαφορία για τα πορίσματα της επιστήμης βρίσκεται στην καρδιά κάθε εκκλησίας (παρά το γεγονός ότι ο ισλαμικός κόσμος και η καθολική εκκλησία ακολούθησαν τις συστάσεις των γιατρών και κρατικών υπηρεσιών σε σχέση με τον κορονοϊό).

Να σημειωθεί βέβαια ότι η απάνθρωπη στάση των εκκλησιών δεν έχει αναγκαστικά σχέση με τα διδάγματα αρκετών θρησκειών, οι οποίες στα ιερά κείμενά τους περιλαμβάνουν ακόμη και πρακτικές συμβουλές για την προστασία των πιστών: πχ το Λευιτικό αναφέρεται στην επιβολή καραντίνας και το Κοράνι έχει οδηγίες για την προστασία από ευπαθή κρέατα όπως… το χοιρινό.

Ας επανέλθουμε όμως στους «εκπροσώπους» του θεού. Ακόμη και αν εξετάσει κανείς τον ρόλο της ελληνικής εκκλησίας σαν μια επιχείρηση, που λειτουργεί στο πλαίσιο του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, η στάση της ήταν υποδειγματική και αναμενόμενη. Ένα κρατικοδίαιτο σώμα επαγγελματιών φρόντισε να προφυλάξει το βασικό προϊόν του, δηλαδή την πίστη, προσβλέποντας τόσο στο άμεσο κέρδος (των πιστών που προσέρχονται κάθε Κυριακή στην εκκλησία) όσο και σε μελλοντικά έσοδα από την προώθηση του brandname του.

Με όρους επιχειρηματικότητας (entrepreneurship) θα λέγαμε ότι έκανε disrupt στην παγκόσμια αγορά της πίστης, προωθώντας ένα προϊόν που αμφισβητούνταν.

Ακόμη όμως και σε πολιτικό επίπεδο η επίδειξη ισχύος απέναντι σε κρατικούς φορείς και την πολιτεία έδωσε το μήνυμα για το ποιος πραγματικά κυβερνά αυτή τη χώρα. Μήνυμα το οποίο μπορεί να ρευστοποιηθεί οικονομικά με την πρώτη ευκαιρία σε περίπτωση που τεθούν στο τραπέζι ζητήματα όπως η κρατική μισθοδοσία των κληρικών, η πλήρης φοροασυλία κτλ.

Σε τελική ανάλυση η ελληνική εκκλησία λειτούργησε όπως οι μεγαλύτερες πολυεθνικές του πλανήτη – αδιαφορούν για το κοινωνικό σύνολο, το οποίο απομυζούν με κάθε ευκαιρία μέσω του κρατικού μηχανισμού.

Τι γίνεται όμως με τους Έλληνες επιστήμονες αλλά και τους πολιτικούς που αθέτησαν τους όρκους τους για την προστασία της κοινωνίας; Δηλώσεις όπως αυτές τις λοιμωξιολόγου Ελένης Γιαμαρέλλου (και πολλών άλλων), θα έπρεπε να έχουν οδηγήσει σε άμεση αφαίρεση της άδειας ασκήσεως επαγγέλματος. Για όσο διάστημα τέτοιοι άνθρωποι μπορούν να φορούν ιατρική στολή, ο πρόεδρος του ιατρικού συλλόγου είναι υπόλογος για κάθε θύμα τους.

Γιατί, δεν παραβίασαν απλώς τον όρκο τους στον Ιπποκράτη, αλλά προχώρησαν σε διασπορά ψευδών ειδήσεων, που τιμωρείται με φυλάκιση ενός έως τριών ετών.

Υπόλογα απέναντι στη δικαιοσύνη και τον ιατρικό σύλλογο έπρεπε να βρίσκονται και ΟΛΑ τα μέλη της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας Δημόσιας Υγείας, που ακόμη και σήμερα δεν έχουν τοποθετηθεί επίσημα για το θέμα της θείας κοινωνίας, αλλά αρκούνται σε διαρροές προς δημοσιογράφους. Η τιμωρία τους πρέπει να είναι παραδειγματική, με πρώτους φυσικά τους πολιτικούς προϊσταμένους τους.

Ένα μεγάλο τμήμα δημόσιων λειτουργών κι επιστημόνων φέρει ακέραια την ευθύνη για κάθε κρούσμα που ενδέχεται να υπάρξει μεταξύ των πιστών. Για αυτό άλλωστε σε όλες τις χώρες του κόσμου – πλην της Ελλάδας – η επίσημη πολιτεία επέβαλε τη θέλησή της στις εκκλησίες.

Συνεχίστε τώρα να ανησυχείτε για τον μπολιτισμό σας που απειλείται από την «εισβολή» των προσφύγων.

 

Για την αντιγραφή Σωκράτης Βαλικάκος

Comments (0)

Tags: , ,

Δ. Βερίλλης: Η αλήθεια για τις κερκίδες του Δημοτικού Σταδίου Καρδίτσας

Posted on 11 Μαρτίου 2020 by admin

Με την ευκαιρία της επίσκεψης του Υφυπουργού Αθλητισμού κ. Αυγενάκη στην Καρδίτσα θα ήθελα να αναφερθώ στην Ανατολική Εξέδρα του  Δημοτικού Σταδίου που παραμένει ακόμη επικίνδυνη και κλειστή και παράλληλα  να εκφράσω την άποψή  πως πρέπει άμεσα η Περιφέρεια Θεσσαλίας  και η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού να χρηματοδοτήσουν  την κατασκευή των νέων Κερκίδων στην ανατολική πλευρά του Σταδίου.Γιατί το  έργο είναι αφενός αναγκαίο και αφετέρου γιατί από το 2010  στο δήμο Καρδίτσας όχι μόνον είχαμε ετοιμάσει όλα τα απαραίτητα, χωρίς καμία εκκρεμότητα για να ξεκινήσει το έργο, αλλά ουσιαστικά είχαμε ξεκινήσει και την υλοποίησή του. Αυτό έγινε με  την παράδοση των γεωλογικών μελετών και την επίσημη ένταξη της κατασκευής του στους  Μεσογειακούς Αγώνες με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση. Ενώ  επί πλέον – εναλλακτικά- είχαμε και άλλα 600.000 ευρώ, χρήματα του δήμου,  στο ταμείο του Αθλητικού Οργανισμού του Δήμου. Μπορεί αργότερα να μην έγιναν οι Μεσογειακοί Αγώνες αλλά τα 600.000 ευρώ παρέμειναν στο ταμείο ενώ παράλληλα το ΕΣΠΑ χρηματοδότησε και χρηματοδοτεί δεκάδες αθλητικά έργα. Δέκα ολόκληρα χρόνια πέρασαν και δεν μπόρεσαν να βρεθούν ακόμη τα χρήματα;

Το ιστορικο

Αναλαμβάνοντας τη διοίκηση του δήμου Καρδίτσας τον Ιανουάριο του 2007 βρήκα την Ανατολική Κερκίδα κλειστή, από την περίοδο της προηγούμενής Δημοτικής Αρχής. Έκλεισε  γιατί, μετά από γνωμάτευση των αρμοδίων μηχανικών αποδείχτηκε ότι ήταν επικίνδυνη για την ασφάλεια των φιλάθλων. Με την ανάληψη των καθηκόντων μου εκφράστηκαν λανθασμένες απόψεις  για να << ανοίξει αμέσως η Ανατολική Κερκίδα>>. Κάτι τέτοιο όμως ήταν αφενός επικίνδυνο και αφετέρου αδύνατον. Επικίνδυνο γιατί όλοι οι αρμόδιοι μηχανικοί που κάλεσα για αυτοψία την έκριναν ακατάλληλη και επικίνδυνη να δεχτεί φιλάθλους και αδύνατο γιατί κανένας μηχανικός από το Δήμο, τη Νομαρχία, την Περιφέρεια και τη Γενική Γραμματεία  Αθλητισμού δεν υπέγραφε για τη λειτουργία της . Το παράδοξο είναι ότι παρόλα αυτά ορισμένοι επέμεναν να ανοίξει η κερκίδα και εξαπέλυαν δριμύτατες επιθέσεις κατά της τότε δημοτικής Αρχής κάτι που δεν έκαναν ούτε στην προηγούμενη δημοτική Αρχή που τις έκλεισε , ούτε στις επόμενες τρεις δημοτικές αρχές μέχρι σήμερα.

Τι καναμε την περιοδο 2007-2010

Το χειρότερο  ήταν τότε ότι κάτω από την Ανατολική Κερκίδα ήταν τα αποδυτήρια των ομάδων, το ιατρείο, η αίθουσες τύπου, τα γραφεία, η αίθουσα ενδυνάμωσης και επομένως ήταν αδύνατον να γκρεμιστούν άμεσα οι κερκίδες και να γίνουν στη θέση τους άλλες ακόμη και αν βρίσκαμε άμεσα τη χρηματοδότηση σε μία περίοδο που δεν υπήρχαν ούτε χρήματα , ούτε σχετικά προγράμματα. Για αυτό αρχίσαμε και σε αυτή την περίπτωση μία συστηματική δουλειά.

 

Αρχικά αφού βεβαιωθήκαμε από όλες τις Τεχνικές Υπηρεσίες ότι η παραμονή των φιλάθλων ήταν επικίνδυνη , πετύχαμε να είναι μεν κλειστή η εξέδρα αλλά  να μην κλείσουν τα αποδυτήρια και όλα τα υπόλοιπα γραφεία που είναι κάτω από τις κερκίδες. Έτσι διασφαλίστηκε η απρόσκοπτη λειτουργία του Σταδίου και η διεξαγωγή των αγώνων.

Ξεκινήσαμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή, με την κατάλληλη σειρά, αρχίζοντας από τη βάση έτσι ώστε αφενός και οι κερκίδες να γίνουν και οι αγώνες να μη διακοπούν και αφετέρου να γίνουν νέες εγκαταστάσεις για να μπορούν να διεξάγονται αγώνες Β Εθνικής. Συγκεκριμένα έγινε:

– Νομιμοποίηση όλων των Αθλητικών Εγκαταστάσεων του Δήμου Καρδίτσας που ήταν όλες αυθαίρετες. Αυτό αποτελούσε προϋπόθεση για οποιοδήποτε έργο.

-Σύνταξη όλων των μελετών και διεκδίκηση χρηματοδοτήσεων από παντού.

-Κατασκευή των Κερκίδων στο πέταλο του ΕΑΚ. Έτσι για πρώτη φορά μπορούσαν, νόμιμα, να παρευρεθούν στους ποδοσφαιρικούς αγώνες φίλαθλοι των φιλοξενούμενων ομάδων. Και όλα αυτά από χρηματοδοτήσεις από διαφορετικούς φορείς.

-Κατασκευή του Προπονητηρίου και της κλειστής Αίθουσας Ενδυνάμωσης κάτω  από τις δυτικές κερκίδες

– Ολοκλήρωση των εργασιών και λειτουργία του ηλεκτροφωτισμού του Σταδίου. Έτσι για πρώτη φορά έγιναν  στο γήπεδο νυχτερινοί αγώνες.

– Άδεια για χρήση των εγκαταστάσεων που βρίσκονται κάτω από τις  Ανατολικές  Κερκίδες

– Κατασκευή Αποδυτηρίων και Αίθουσας Τύπου του ΕΑΚ

– Μικρότερες βελτιώσεις στο γήπεδο όπως οι πάγκοι των ομάδων, η λεγόμενη φυσσόυνα, τα διαχωριστικά των κερκίδων , το χορτάρι στο βοηθητικό γήπεδο του Ρούσου κ.λπ.

Έτσι, παρόλες τις δυσκολίες έγιναν όλα τα απαραίτητα έργα για να γίνονται αγώνες Β Εθνικής και στην Καρδίτσα και νυχτερινοί και με φιλάθλους άλλων ομάδων και συγχρόνως έγιναν οι απαραίτητες προεργασίες για την κατασκευή  και των κερκίδων.

 

Φευγοντας  καθυστερουν αδικαιολογητα

Φεύγοντας από το δήμο Καρδίτσα όχι μόνον αφήσαμε αυτές χρήσιμες τις Υποδομές αλλά και το έργο ήταν έτοιμο να ξεκινήσει. Γιατί  αφενός τα αποδυτήρια κ τα γραφεία πήγαν σε άλλο χώρο  και αφετέρου το εντάξαμε επίσημα την κατασκευή της νέας κερκίδας στα έργα των Μεσογειακών Αγώνων. Και εναλλακτικά, αφήσαμε και στο Ταμείο του Αθλητικού Οργανισμού του Δήμου Καρδίτσας άλλες περίπου 600.000 ευρώ. Πέρασαν από τότε 10 χρόνια και δεν προχώρησε κάτι από αυτά που αφήσαμε το 2010. Παρόλο που τώρα υπάρχει το ΕΣΠΑ ( ενώ τότε δεν υπήρχε) και δεκάδες έργα αθλητικά χρηματοδοτούνται από την  Περιφέρεια Θεσσαλίας τη Γ.Γ Αθλητισμού  και τα Υπουργεία.Το παράδοξο είναι πως μόνον στη δική μας δημοτική αρχή και ιδιαίτερα σε μένα προσωπικά ασκήθηκε τόσο έντονη και άδικη κριτική παρόλο ότι  εκείνη την περίοδο έγινε ένα τόσο σημαντικό έργο.

ΥΣ.Οι Μεσογειακοί Αγώνες  είχε προγραμματισθείνα γίνουν, το 2013, στη Λάρισα και το Βόλο. Μετά όμως από πολύ τρέξιμο, τη σύνταξη μελετών και τη συστηματική δουλειά μας κατορθώσαμε να βάλουμε, εκ των υστέρων ( κυριολεκτικά από το παράθυρο), και την Καρδίτσα στις πόλεις που θα διοργάνωναν και τους Μεσογειακούς Αγώνες. Κάτι τέτοιο δεν είχε ξαναγίνει. Ενώ κατόπιν εντάξαμε στους Μεσογειακούς το Κλειστό Γυμναστήριο και το Γήπεδο. Με τον τρόπο  αυτό θα κατασκευάζονταν  όλα τα έργα στην ώρα τους και χωρίς να επιβαρυνθεί ο δήμος ούτε με ένα ευρώ. Το 2011 η ελληνική Κυβέρνηση ακύρωσε την πραγματοποίηση τους στην Ελλάδα και έγιναν στη Μυρσίνη της Τουρκίας.

Του Δομήνικου Βερίλλη

Comments (0)

Tags: , ,

Φ. Αλεξάκος: Αναπτυξιακή καθίζηση της ελληνικής οικονομίας στο 4ο τρίμηνο του 2019

Posted on 09 Μαρτίου 2020 by admin

Τα στοιχεία σχετικά με την ανάπτυξη, που ανακοίνωσε η Στατιστική Υπηρεσία για το 4ο τρίμηνο του 2019 είναι απογοητευτικά.

Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν κατά το 4ο τρίμηνο 2019, παρουσίασε μείωση κατά 0,7%, σε σχέση με το 3ο τρίμηνο 2019. Η ανάπτυξη της οικονομίας το 2019 διαμορφώθηκε τελικά στο 1,9%, παρά τις μεγαλύτερες κυβερνητικές προσδοκίες.
Οι αιτίες της αναπτυξιακής αστοχίας της κυβέρνησης είναι:

  1. Η περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων κατά 1,1 δισ. ευρώ, το 2019.
  2. Η μείωση της διανομής κοινωνικού μερίσματος, το οποίο πέρυσι ήταν  900 εκατ. €, ενώ φέτος δόθηκαν λίγο περισσότερα από 200 εκατ. €. Τα συγκεκριμένα χρήματα λόγω της διάχυσης και των κοινωνικών ομάδων που απευθύνονταν,  επέστρεφαν άμεσα στην αγορά.
  3. Η μείωση των εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών κατά 3,5% στο τελευταίο τρίμηνο του 2019.

Κι όλα αυτά παρά την επικοινωνιακή καταιγίδα μέσω των ελεγχόμενων μέσων μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ) ότι πλέον η οικονομία ανακάμπτει και είναι θέμα χρόνου να το δούμε και αυτό στην τσέπη μας. Αυτή η  «πλύση εγκεφάλου» είχε έστω και προσωρινά ένα θετικό αντίκτυπο στην οικονομία αφού βελτιώθηκε ο Δείκτης Καταναλωτικής Εμπιστοσύνης, δηλαδή οι Έλληνες πιστεύουν ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα και ξοδεύουν περισσότερα. Παρά την αύξηση της κατανάλωσης όμως τα αποτελέσματα στην ανάπτυξη είναι απογοητευτικά.

Συμπέρασμα. Τα μεγάλα λόγια πρέπει να συνοδεύονται από πράξεις, αλλιώς φέρνουν το αντίθετα αποτελέσματα.

Εάν τα πράγματα εξελίχθηκαν το 2019 χαμηλότερα των προσδοκιών, το 2020  που θα προστεθούν οι επιπτώσεις του πανικού που επικρατεί λόγω του κορονοϊού, η πιθανότητα επιστροφής στην ύφεση είναι πλέον υπαρκτές.

Ο τουριστικός τομέας συνεισφέρει το 20%  του ΑΕΠ της χώρας. Μπορούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί, στον τουριστικό κλάδο, αν εξακολουθεί να υπάρχει και τον Μάιο αυτός ο πανικός.

Η κυβέρνηση δείχνει να μην αντιλαμβάνεται τι έρχεται και εξακολουθεί να λειτουργεί επικοινωνιακά μέσω της αποκλειστικότητας που διαθέτει στα συστημικά ΜΜΕ.

Οφείλουμε όλοι να κρούσουμε τον κώδωνα του κινδύνου στην κυβέρνηση. Να απαγκιστρωθεί το ταχύτερο από τον ναρκισσισμό και να στρωθεί στη δουλειά με συγκεκριμένες δράσεις που θα φέρουν μετρήσιμα αποτελέσματα.

 

Γράφει ο Φώτης Αλεξάκος, πρώην Νομάρχης και Δήμαρχος Καρδίτσας

Comments (0)

Tags: , ,

Λία Ρογγανάκη: Μέσα σου κρύβεται η δύναμη

Posted on 09 Μαρτίου 2020 by admin

Γυναίκες ! Είναι όλες μοναδικές με τον τρόπο τους. Κόρες, αδελφές, φίλες, εργαζόμενες, σύντροφοι, σύζυγοι, μητέρες. Ανάμεσα στα πολλά χαρακτηριστικά τους δεν μπορείς να ξεχωρίσεις ποιό είναι εκείνο που τις κάνει αξιοθαύμαστες.

Είναι οι καθημερινές «πρωταθλήτριες» της ζωής, κόντρα στην έλλειψη χρόνου ,στην ένταση της καθημερινότητας, και στις αμέτρητες υποχρεώσεις. Χωρίς να περάσει στιγμή από το μυαλό τους να τα παρατήσουν γιατί δεν αντέχουν άλλο. Βλέπεις κρύβουν μια ανεξάντλητη δύναμη μέσα τους να συνεχίσουν, να προσπαθούν και να παλεύουν για τους στόχους τους.

Δύο πλευρές ενός νομίσματος. Γυναίκες δυναμικές, τολμηρές, έξυπνες  που υπερασπίστηκαν τα όνειρα τους και δε δίστασαν να συγκρουστούν με τα κοινωνικά πρότυπα της εποχής τους, κόντρα σε διάφορες εγκατεστημένες αντιλήψεις. Από την άλλη πλευρά το κοινωνικό σύνολο που απαιτεί να συμμορφωθούν με τον κοινωνικό τους ρόλο, για να είναι αποδεκτές. Όποιες και αν είναι οι δραστηριότητες τους ,δεν πρέπει να διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία του νοικοκυριού που αποτελεί υποχρέωση τους. Τα κοινωνικά στερεότυπα, διαμορφωμένα σε βάθος χρόνου, αμβλύνουν την διάκριση ανάμεσα στα φύλα και κατ’ επέκταση την κοινωνική ανισότητα.

Οι κυρίαρχες αντιλήψεις για την κοινωνική θέση των δύο φύλων, τους ρόλους και τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας ,θέλουν τη γυναίκα να είναι σύζυγος, μητέρα,  καλή νοικοκυρά, ερωτική σύντροφος. Ο άνδρας πρέπει  να είναι δυναμικός, “κουβαλητής” ενώ η γυναίκα πρέπει να είναι όμορφη, νοικοκυρά, χαμηλών τόνων και να ακολουθεί τους κανόνες της κοινωνίας.

Τα ίδια τα ΜΜΕ  παρουσιάζουν τη γυναίκα είτε ως αντικείμενο του πόθου, είτε ως υπερκαταναλώτρια προϊόντων που αφορούν το νοικοκυριό, τη διακόσμηση,την ομορφιά, το παιδί, προσδίδοντάς της χαρακτηριστικά αδυναμίας, προσκόλλησης, αφέλειας . Από την άλλη εκπομπές με θέματα ισότητας στην εργασία, στην εκπαίδευση, στους νόμους δεν ανεβάζουν την θεαματικότητα. Τόσες συνιστώσες που  συμβάλλουν ανασταλτικά στην επίτευξη ουσιαστικής ισότητας ανάμεσα στους άντρες και στις γυναίκες με αποτέλεσμα το γυναικείο φύλο να ασφυκτιά.

Γεννιέσαι γυναίκα και μαθαίνεις να ζεις με τις δυσκολίες και τα απρόοπτα, Να αντιμετωπίζεις κάθε εμπόδιο με σεβασμό στην κοινωνία στην οικογένεια, αλλά με σεβασμό και στις επιθυμίες σου, οι οποίες είναι επίσης σημαντικές. Μάχεσαι ενάντια στα στερεότυπα που προσπαθούν να σε εγκλωβίσουν σε ένα λάθος μοντέλο ζωής. Διεκδικείς  τα στοιχειώδη και αυτονόητα που γίνανε ζητούμενα.

Καθώς προσπαθείς  να διαφοροποιηθείς  αντιμετωπίζεσαι  με σεξισμό, «αθώα» σχόλια, χειρονομίες, και «αστεϊσμοί» .Ένδειξη συγκαταβατικότητας, χαλιναγώγησης  και οριοθέτησης σε συγκεκριμένο ρόλο που προϋποθέτει μια γυναίκα χειραγωγήσιμη, που δεν  πρέπει να προκαλεί με τα λόγια και τις πράξεις της. Καθημερινά άλλωστε γινόμαστε μάρτυρες περιστατικών έμφυλης βίας, κακοποίησης, εκμετάλλευσης, γυναικών εξαιτίας μιας άθλιας νοοτροπίας και στερεοτύπων που θέλουν τη γυναίκα υποδεέστερη

Τα προβλήματα μπορεί να μην είναι πάντα  τα ίδια  αλλά είναι κοινά. Για να μπει ένα τέλος στις διακρίσεις και στην ανισότητα πρέπει να είναι κοινές και  οι διεκδικήσεις . Κάποιοι βλέπουν μια ζωή γεμάτη εμπόδια και άλλοι μια ζωή γεμάτη επιλογές. Σήμερα, έχουμε λόγο να αναστοχαζόμαστε  τι καταφέρανε  τόσες γενιές γυναικών και πόσα  πολλά  πρέπει ακόμη να διεκδικήσουν οι δικές μας. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση να σπάσουμε τον κύκλο της ανισότητας, να πιστέψουμε στον εαυτό μας να γίνουμε αυτό που ονειρευτήκαμε και να πραγματώσουμε ότι επιθυμήσαμε. Άλλωστε στο τέλος είμαστε και γινόμαστε αυτό που επιλέγουμε.

Είναι απίστευτο το πού μπορούμε να φτάσουμε. Έχουμε πολύ περισσότερη δύναμη απ’ ότι νομίζουμε και σίγουρα μπορούμε να καταφέρουμε πολλά περισσότερα. Άλλωστε οι γυναίκες είμαστε φτιαγμένες να ξεπερνούμε τα όρια μας. Σκεφτείτε τι συμβαίνει στο γυναικείο  σώμα κατά την εγκυμοσύνη. Μπορούμε να καταφέρουμε το αδύνατο. Είναι στη φύση μας να γεννάμε ζωή κι αυτό τα λέει όλα. Ποτέ κανείς δεν θα πιστέψει σε εμάς, περισσότερο από εμάς. Μέσα σου κρύβεται η δύναμη άφησε τη να βγει στην επιφάνεια.

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Πρόεδρος Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας, των Φύλων  της Περιφέρειας Θεσσαλίας, Γενικός–Οικογενειακός Ιατρός, Επιμελήτρια Ά Κέντρο Υγείας  Μουζακίου

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Έχεις κάτι να μου πεις; 6 Μαρτίου-Παγκόσμια Ημέρα κατά της Σχολικής Βία

Posted on 06 Μαρτίου 2020 by admin

Στο σχολείο πέρασα δύσκολα, τα άλλα παιδιά με κορόιδευαν γιατί είχα περιττά κιλά, γιατί ήμουν μελαψός. Με κατηγορούσαν χωρίς λόγο για πράγματα που είχε κάνει κάποιος άλλος. Ένιωθα πως εγώ έφταιγα γι’ αυτό που γίνεται. Πως γίνεται άραγε ένα παιδί να αρχίσει να σκορπάει το φόβο στο σχολείο; Ο σχολικός εκφοβισμός δεν είναι απλά ένα σχολικό συμβάν, αλλά ένα κοινωνικό φαινόμενο.

Τα παιδιά πάντα πείραζαν το ένα το άλλο. Πειράγματα που συμβαίνουν  μεταξύ φίλων χωρίς να  περιλαμβάνουν  την πρόκληση σωματικού πόνου. Όταν οι πράξεις δεν γίνονται στα όρια του παιχνιδιού και εμπλέκουν άτομα που δεν έχουν φιλικές σχέσεις, τα πειράγματα γίνονται εκφοβισμός.

Πίσω από την συμπεριφορά ενός παιδιού κρύβεται η σχέση του με τους γονείς ,τα πρότυπα της οικογένειας, η ανατροφή του. Στην σημερινή εποχή τα παιδιά εκτίθενται σε σκηνές βίας και επιθετικότητας μέσα από ταινίες, ηλεκτρονικά παιχνίδια, μέσα ενημέρωσης  και κοινωνικής δικτύωσης.Η εξοικείωση αυτή με τη βία οδηγεί τα παιδιά να θεωρούν ότι έτσι είναι η ζωή , έτσι λύνονται οι διαφορές,  ενώ οι αντιδράσεις των γονιών με απόψεις όπως “άμα σε χτυπήσει, θα τον χτυπήσεις” , “καλά έκανες και τον χτύπησες”, θεριεύουν το φαινόμενο.

Η ελλιπής διαπαιδαγώγηση ,ο περιορισμένος χρόνος που απομένει στους γονείς  για να επικοινωνήσουν με τα παιδιά τους, η αύξηση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, διαμορφώνουν χαρακτήρες και συμπεριφορές. Παιδιά ανασφαλή, αγχώδη με χαμηλή αυτοεκτίμηση που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους ή παιδιά ευέξαπτα, χωρίς ευαισθησίες, με έντονη ανάγκη να κυριαρχήσουν  πάνω στους άλλους. Άλλα μετατρέπονται σε θύτες και άλλα σε  θύματα.

Η βία και ο εκφοβισμός υπήρχαν πάντοτε. Ο εκφοβισμός εμφανίζεται όταν δεν προσπαθούμε να κατανοήσουμε και να αποδεχθούμε ότι είμαστε διαφορετικοί. Η διαφορετικότητα ξεκινά από την εξωτερική μας εμφάνιση. Είμαστε διαφορετικοί, γιατί μπορεί να είμαστε χοντροί ή λεπτοί, ψηλοί ή κοντοί μπορεί  να  ντυνόμαστε διαφορετικά  ή να έχουμε διαφορετικό χρώμα δέρματος.

Όσο μεγαλώνουν τα παιδιά αρχίζουν να δημιουργούνται οι διακρίσεις εξαιτίας των  αντιλήψεων των ενηλίκων που τα επηρεάζουν. Οι γονείς αποτελούν τον καθρέφτη των παιδιών, αν αυτοί στοχοποιούν την διαφορετικότητα τότε αναμφίβολα και το παιδί τους θα τη στοχοποιήσει .

Η πιο συχνή μορφή εκφοβισμού είναι ο λεκτικός εκφοβισμός (56.5%) που περιλαμβάνει αρνητικά σχόλια ή πειράγματα για την εμφάνιση, τις πράξεις του ατόμου, κουτσομπολιά ή διάδοση φημών. H αμέσως επόμενη μορφή είναι ο σωματικός εκφοβισμός ( 30.5%) που περιλαμβάνει βανδαλισμό, κλέψιμο, σωματικές πράξεις που ταπεινώνουν και τέλος, ο κοινωνικός εκφοβισμός, η απομόνωση και η κοροϊδία των μαθητών από όλη την τάξη (27.8%). Ενώ ένας στους τρεις μαθητές έχει υποστεί εκφοβισμό, το 16,5% δεν τόλμησε ποτέ  να το καταγγείλει.

Τα περισσότερα περιστατικά εκφοβισμού πιστεύουν πως αν καταγγείλουν το πρόβλημα, θα χειροτερέψουν τα πράγματα. Το 50 % δεν αναφέρει πουθενά το γεγονός, ενώ οι υπόλοιποι το αναφέρουν σε φίλους  και σπάνια στους γονείς ή τους εκπαιδευτικούς. Έτσι λοιπόν υπάρχουν μαθητές που περνούν τα σχολικά τους χρόνια σε συνθήκες φόβου, ανασφάλειας ,ενοχής και ταπείνωσης, εωσότου  συμβεί κάποιο περιστατικό απειλητικό για την ζωή τους και αποκαλυφθεί το δράμα τους από τις ειδήσεις.

Υπάρχουν λύσεις, αρκεί να μιλήσεις. Τα παιδιά πρέπει να σπάσουν τη σιωπή τους ,οι εκπαιδευτικοί ,οι γονείς και όλοι εμείς έχουμε υποχρέωση να θέσουμε το πρόβλημα υπό έλεγχο και να το εξαλείφουμε. Αναμφισβήτητα, ο εκφοβισμός ασκεί επιρροή στην κοινωνία και η αντιμετώπισή του δεν μπορεί να γίνει μόνο απο το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά από ολόκληρη την κοινωνία.Το σχολείο μπορεί να βοηθήσει  να σεβόμαστε το διαφορετικό,να χτίζονται υγιείς κοινωνικές σχέσεις ,να μην αποδεχόμαστε βίαιες συμπεριφορές αλλά δυστυχώς δυσκολεύεται να αναγνωρίσει  πότε υπάρχει εκφοβισμός.

Η αντιμετώπισή θα πρέπει να βασιστεί στην αλλαγή της συμπεριφοράς των μαθητών, των γονέων και της κοινωνίας  τονίζοντας τον σεβασμό στη διαφορετικότητα. Η σημερινή κοινωνία επιβάλει την ένταξη μας στη διαφορετικότητα και εμείς καλούμαστε να ζήσουμε αποτελεσματικά και ουσιαστικά μέσα σε αυτή. Ο βαθμός ετοιμότητας του καθενός μας στη διαβίωση σε μια τέτοια κοινωνία δεν είναι ο ίδιος. Όλοι έχουμε το δικαίωμα να αντιμετωπιζόμαστε με σεβασμό και ευγένεια. Αποδεχθείτε με όπως είμαι, αλλιώς θα μιλήσω . Εμείς θα είμαστε εδώ να σε ακούσουμε. Έχεις κάτι να μας πεις;

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Γενικός–Οικογενειακός Ιατρός, Επιμελήτρια Ά Κέντρο Υγείας  Μουζακίου, Περιφερειακή Σύμβουλος

Comments (0)

Tags: , ,

Λία Ρογγανάκη: Η aspida της Ευρώπης

Posted on 04 Μαρτίου 2020 by admin

Θυμάμαι στο καφενείο του χωριού του παππού μου , στον Άβαντα της Αλεξανδρούπολης, ποτέ δεν πλήρωσε φαντάρος .Όλοι σεβόντουσαν τις ένοπλες δυνάμεις ,φαντάρους, στρατιωτικούς, αστυνομκούς, λιμενικούς. Οι εικόνες των κατοίκων να τους χαιρετούν ,να τους μιλάνε ,να τους κερνάνε,να τους επευφημούν ήταν πολύ οικείες. Αυτοί οι άνθρωποι άλλωστε, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του πυρός, με ένα βαρύ χρέος και πράγματι  μας κάνουν υπερήφανους.
Η ιστορία μας, έχει αποδείξει πως στις κρίσιμες στιγμές είμαστε μόνοι . Τα όπλα μας είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις μας  και το εθνικό μας φρόνημα που το κρατάμε υψηλό ,τόσο στον Έβρο, όσο και σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις στον Έβρο, με αβέβαιη εξέλιξη. Πλέον δεν πρόκειται για ένα μεταναστευτικό πρόβλημα, αλλά όπως τόνισε ο πρωθυπουργός , για «επιβουλή των ελληνικών εδαφών και γι’ αυτό είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστούμε την ακεραιότητα της πατρίδας μας».

Για πρώτη φορά, μετά από χρόνια η πλειοψηφία των πολιτών ανακτά  την αξία της εθνικής ασφάλειας, του εθνικού εδάφους, των συνόρων.

Δεν είναι φασίστας όποιος δεν θέλει να γίνει αποθήκη ψυχών η χώρα του. Δεν είναι εθνικιστής όποιος δεν διαπραγματεύεται τα σύνορα της χώρας του και την ακεραιότητα της .Είναι όμως λαϊκιστής, όποιος προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις ,χρησιμοποιώντας  την δυστυχία των  μεταναστών  και των προσφύγων .Ας μάθουν ,πως όταν ενδίδεις στον εκβιασμό του άλλου, είναι σίγουρο ότι ο άλλος θα συνεχίσει να σε εκβιάζει. Ας θυμηθούν, πως «η Ελλάδα έχει αποδείξει την ευαισθησία της. Αλλά η αλληλεγγύη πρέπει να αποδεικνύεται και προς τους Έλληνες πολίτες.»

Το μήνυμα που κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα σε όλη την ακριτική περιοχή είναι πως «ο Έβρος δεν πέφτει με τίποτα»

Το μήνυμα του πρωθυπουργού είναι πως « Ο Έβρος είναι πάντα όρθιος και η Θράκη πάντα όρθια»

Δηλώνω εδώ από τα μετόπισθεν , υπερήφανη για όλους εσάς(αστυνομικούς  όπως Διμοιρία Καρδίτσας,Τρικάλων, στρατιωτικούς, στρατιώτες, λιμενικούς) που αφήσατε τις οικογένειες σας και αγωνίζεστε για όλους εμάς.

Υπερήφανη για όλους τους Εβρίτες που έδειξαν μια ακόμη φορά το μεγαλείο της ψυχή τους και έτρεξαν να προσφέρουν ,από το Σωματείο εστίασης ,μέχρι τον πολιτιστικό σύλλογο και την κοινότητα του Άβαντα.

Υπερήφανη και για όλους εμάς που καταλάβαμε, ότι μόνο ενωμένοι μπορούμε να βοηθήσουμε την χώρα μας και εμάς τους ίδιους.

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Γενικός–Οικογενειακός Ιατρός, Επιμελήτρια Ά Κέντρο Υγείας  Μουζακίου, Περιφερειακή Σύμβουλος

Comments (0)

Tags: , ,

Παναγιώτα Βράντζα: Αμύνεσθαι περί ψήφων

Posted on 04 Μαρτίου 2020 by admin

Γεωστρατηγικά παιχνίδια ισχύος, μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, ανίκανες ηγεσίες και αδιάφορες απέναντι στα συμφέροντα των λαών τους, οδήγησαν εκατομμύρια απελπισμένους στην αναζήτηση ελπίδας.

Η Ελλάδαβρίσκεται στο δρόμοπολλών από αυτούς, προς τη «γη της επαγγελίας» της βόρειας Ευρώπης. Η κατάσταση στα σύνορα της χώρας μας έγινε εκρηκτική. Άνθρωποιαπελπισμένοι και εξαθλιωμένοι χρησιμοποιούνται ως εργαλείοστα χέρια των διαφόρων «Ερντογάν»αυτού του κόσμου. Σε έναν άχαρο και επικίνδυνο ρόλο, ως εργαλείοχρησιμοποιείται και ολόκληρη η χώρα, είτε ως «προβλέψιμος σύμμαχος», είτε ως ο «φτωχός συγγενής» της «Ευρωπαϊκής οικογένειας»!

Το μόνο μέλημα της επικίνδυνης Ελληνικής κυβέρνησης, η οποίαδείχνει να μην αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της κατάστασης, είναι η συγκράτηση του ακροδεξιού και εθνικιστικού ακροατηρίου, το οποίο κινδυνεύει να χάσει από τις παλινωδίες της στο προσφυγικό. Για κάποια λίγα εκλογικά οφέλη και με στόχο το εσωτερικό ακροατήριο, στήνει σκηνικό πολέμου στον Έβρο. Θέτει σε κίνδυνο τους ανθρώπουςτων σωμάτων ασφαλείας, τους κατοίκους της περιοχής, τους ευάλωτουςανθρώπους που ζητούνάσυλο και διέλευση για μια ασφαλή χώρα, και τέλος την αξιοπιστία της χώρας και των πολιτών της.

Ταυτόχρονα, τροφοδοτεί τη μισαλλοδοξία και ξυπνά με κάθε τρόπο τα φοβικάένστικτατων Ελλήνων,προσπαθώντας να ενοχοποιήσει για όλα τα δεινάτους, τους κατατρεγμένους αυτού του κόσμου.

Η κατάστασηαπαιτείψυχραιμία, εθνικήσυνεννόηση και διαχείριση του ζητήματος με πρωτοβουλίεςπου θα πάρει η χώρα. Το πρόβλημα δεν είναι Ελληνοτουρκικό, είναι Ευρωτουρκικό και ως τέτοιο θα πρέπει να αντιμετωπίζεται. Οι ευθύνες και η δυνατότητα παρέμβασης βρίσκονται στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ, εκεί θα πρέπει να αναζητήσουμε και να διεκδικήσουμε τις λύσεις.

Δυστυχώς,φαίνεται ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας  έχει άλλες «προτεραιότητες». Η κατάσταση δεν είναι εύκολη και δεν φαίνεται να εξομαλύνεται σύντομα. Σε κάθε  περίπτωση θα πρέπει να παραμείνουμε άνθρωποι.

Γράφει η Παναγιώτα Βράντζα, κτηνίατρος, πρώην βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Καρδίτσας

Comments (0)

Tags: , ,

Λία Ρογγανάκη: Περιόρισε τον ιό, όχι την ζωή σου

Posted on 03 Μαρτίου 2020 by admin

Όταν αισθάνεσαι πανικό ,νιώθεις κάτι πιο δυνατό από το φόβο. Ο φόβος, σου αφήνει περιθώριο να τρέξεις, ο πανικός όχι. Σε παραλύει, κυριαρχεί πάνω σου ολοκληρωτικά και δεν έχεις λειτουργική σκέψη. Απαιτείται λοιπόν ψυχραιμία για να διαχειριστούμε τον νέο ιό . Μέσα στον πανικό που επικρατεί και με τα δεδομένα που έχουμε ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά ώστε να μην τρομοκρατούμαστε άδικα.

Στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η χώρα ,το βασικό μέλημα είναι να περιοριστεί η διασπορά και να μην επεκταθεί η νόσος στον γενικό πληθυσμό. Ο  κορωνοϊός είναι πιο μεταδοτικός από την γρίπη. Κάθε άνθρωπος που έχει κορωνοϊό μπορεί να τον μεταδώσει σε περίπου 2,5 ανθρώπους. Για να αποτρέψουμε την εξάπλωση του ιού είναι σημαντικό να αποφεύγεται ο συγχρωτισμός πολλών ατόμων. Προληπτικά το Υπουργείο Υγείας ματαίωσε τις αποκριάτικες εκδηλώσεις όπου  συγκεντρώνεται μεγάλος αριθμός ατόμων. Η Ελλάδα συμπεριφέρεται πολύ πιο υπεύθυνα από την  Ιταλία στην οποία η λάθος αντιμετώπιση των πρώτων περιστατικών έφερε την νόσο στην Ευρώπη ,αλλά και από την Γερμανία όπου καταγράφηκαν 20 νέα κρούσματα που είχαν συμμετάσχει στο καρναβάλι .

Το τέλος του κόσμου δεν ήρθε ,έχουμε τις επιστημονικές γνώσεις για  να βγούμε νικητές. Πρέπει  όμως να βοηθήσει και ο κάθε ένας από εμάς  με υπεύθυνη συμπεριφορά και με ψυχραιμία .Όσοι  εκδηλώνουν συμπτώματα πρέπει να περιορίζονται σπίτι τους. Δεν πηγαίνουν στην δουλειά, στο καφενείο, στο νοσοκομείο (αν δεν πάσχουν βαριά) .Αποφεύγουν τις επαφές με άλλους, κυρίως με ευπαθείς ομάδες (ηλικιωμένους,βρέφη ,έγκυες) και φοράνε μάσκα για να μειώσουν την πιθανότητα μετάδοσης του ιού. Η μάσκα για γενική χρήση είναι ένας μύθος  και δεν προφυλάσσει από τον ιό. Το παιδί με πυρετό δεν το στέλνουμε στο σχολείο, ούτε όμως σε πάρτι. Ας μην το παίρνουμε ελαφρά ας το πάρουμε σοβαρά, δίπλα μας μπορεί να είναι ένας άνθρωπος ,στον οποίο η μετάδοση του ιού μπορεί να είναι θανατηφόρα και θα φταίει η δική μας αμέλεια. Τα μέτρα αυτά του αυτοπεριορισμού, θα πρέπει να λαμβάνονται  ακόμα και για την εποχική γρίπη.

Δεν πρέπει να υποβαθμίζουμε την σοβαρότητα του κορωναϊού λέγοντας πως είναι μια απλή γρίπη, αλλά να  κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και να  προστατευτούμε. Ακόμα  και αν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, μιλήσει για πανδημία οι περισσότεροι θα νοσήσουν ελαφρά και θα ιαθούν.Το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών ιάται πλήρως. Η πλειοψηφία των ανθρώπων που θα νοσήσουν έχουν  ήπια συμπτώματα βήχα, πυρετό,καταρροή, πόνους στους μυς. Πιο ευάλωτοι είναι οι ηλικιωμένοι με υποκείμενα νοσήματα ενώ υπάρχουν πολύ λίγα περιστατικά σε παιδιά. Ο χρόνος επώασης κυμαίνεται από 2-14 ημέρες και η διασπορά μπορεί να γίνει και από ασυμπτωματικούς ασθενείς. Σε περίπτωση ύποπτων περιστατικών με ταξιδιωτικό ιστορικό σε πληττόμενη περιοχή ,θα πρέπει να επικοινωνούν με τον Εθνικό Οργανισμό Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) και να παραμένουν σπίτι.
Ας τηρήσουμε τους κανόνες υγιεινής. Πλένουμε συχνά τα χέρια μας ,όταν βήχουμε καλύπτουμε το στόμα με τον αγκώνα ή ένα χαρτομάντηλο και το πετάμε σε κλειστό κάδο.
Φροντίζουμε την άμυνα του οργανισμού μας,  τρώγοντας φρούτα και λαχανικά, κοιμόμαστε και ξεκουραζόμαστε επαρκώς,αερίζουμε τα δωμάτια. Δεν υπάρχει φαρμακευτική αγωγή που να θεραπεύει, μπορεί όμως να ανακουφίσει (αντιπυρετικά,σιρόπια).Αν έχουμε συμπτώματα μένουμε σπίτι και με λίγη υπομονή θα περάσει κι αυτό.
Πρέπει, να κινηθούμε με γνώμονα τη προστασία των ανθρώπων και της δημόσιας υγείας. Ο ιός θα έρθει παντού,μην ξαφνιάζεστε, το περιμέναμε. Πρέπει να επικρατήσει η λογική.Μην ακούτε υπερβολές «ειδικών»,μην πανικοβάλλεσθε και κλείστε την τηλεόραση. Εφαρμόστε τα μέτρα πρόληψης και ηρεμήστε.Η επιβολή υποχρεωτικών μέτρων δημόσιας υγείας  βασίζονται σε επιστημονικά στοιχεία και χρειάζονται για να βελτιώσουν τους κινδύνους.

Είναι σημαντικό να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και να μην στιγματίσουμε εκείνους που θα αναγνωριστούν θετικοί στον ιό. Κυκλοφορούν ετερόκλητες πληροφορίες, εικασίες, συμβουλές, θεραπείες και ένας πανικός που κατάφερε να βυθίσει και τις χρηματαγορές. Ο πανικός και ο φόβος δεν προσφέρει τίποτα εάν δεν ακολουθήσουμε τα μέτρα. Πρόληψη, ενημέρωση και λογική . Δεν θα ζήσουμε κλειδωμένοι μέσα στο σπίτι. Ο στόχος μας πρέπει να είναι ο περιορισμός του ιού και όχι των ανθρώπων.

 

Γράφει η Λία Ρογγανάκη, Γενικός–Οικογενειακός Ιατρός, Επιμελήτρια Ά Κέντρο Υγείας  Μουζακίου, Περιφερειακή Σύμβουλος

Comments (0)

Γλυκερία - Ακολούθησα ένα αστέρι
Παυλίνα Βουλγαράκη - Λαβύρινθοι
Κώστας Μακεδόνας - Είναι πια αργά
Βιολέτα Ίκαρη - Μαύρα
Χάρις Αλεξίου - Πόρτες ανοιχτές
Πυξ Λαξ - Χωρίς ντροπή
Γιάννης Πάριος - Θα σ΄ αγαπώ
Ραλλία Χρηστίδου - Μονάχη ταξιδεύω
Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Έλα
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Έλα ψυχούλα μου

 


The Fray - You found me
Billy Ocean - Loverboy
Cock Robin - The promise you made
Whitney Houston - How will I know
Demi Lovato - I will survive
Beloved - Sweet harmony
Sheryl Crow - My favorite mistake
Asia - Heat of the moment
Zucchero - Wonerful life
Tina Turner - In your wildest dreams

 


Απρίλιος 2020
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930EC