Tag Archive | "Αχελώος"

Tags: , ,

Κώστας Γκούμας: Ανασχηματισμός προσώπων χωρίς αλλαγή πολιτικής δεν είναι αρκετός

Posted on 12 Ιανουαρίου 2021 by admin

Αρχές του χρόνου μας ήλθε και ο αναμενόμενος ανασχηματισμός στο κυβερνητικό σχήμα. Αμέσως υπήρξαν σχόλια για τα πρόσωπα, ιδιαίτερα σε Υπουργεία που συνδέονται άμεσα με τα μεγάλα ζητήματα της Θεσσαλίας, του γεωργικού τομέα, των αρδεύσεων, των υδάτων κλπ.

Κάποιο πιστεύουν ότι οι αλλαγές μας «ευνοούν», κάποιοι άλλοι ότι μας «δυσκολεύουν».

Η άποψη μας είναι ότι η βασική εικόνα παραμένει η ίδια και ότι οι όποιες προσδοκίες για την ενεργοποίηση της κυβερνητικής μηχανής στην κατεύθυνση επίλυσης των μεγάλων προβλημάτων της Θεσσαλίας, ελάχιστα σχετίζονται με τα πρόσωπα των Υπουργών.

Η πορεία αυτή δεν καθορίζεται ούτε από τις έκτακτες συνθήκες λόγω πανδημίας ούτε από τον ανασχηματισμό, αλλά αποκλειστικά από την αμείλικτη πραγματικότητα και τις πιεστικές ανάγκες, τα οποία τελικά «επιβάλλουν» την πολιτική ατζέντα για την Θεσσαλία.

Και η ατζέντα αυτή έχει ουσιαστικά διαμορφωθεί εδώ και χρόνια. Στοιχεία της συναντά κανείς διάσπαρτα σε θεσμοθετημένους σχεδιασμούς παλαιότερων κυβερνήσεων, σε προγενέστερες αποφάσεις της Βουλής, σε αρκετά τεχνικά έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη κ.ο.κ.  Όλα αυτά «περιμένουν» από την Κυβέρνηση να κινηθεί συνθετικά και να προχωρήσει σε ένα ολοκληρωμένο πολιτικό σχέδιο εφαρμογής αυτής της ατζέντας, με τον συντονισμό όλων των υπουργείων που εμπλέκονται (Υποδομών, Ενέργειας – Περιβάλλοντος, Αγροτικής Ανάπτυξης κλπ.) και βεβαίως υπό την αιγίδα του πολυδιαφημισμένου πρωθυπουργικού επιτελείου.

Το έχουμε ξαναπεί, η Θεσσαλία βρίσκεται μπροστά σε σοβαρούς κινδύνους, σε αβεβαιότητες αλλά και παράλληλα σε προκλήσεις βιώσιμης ανάπτυξης.

  • Παραμένουν οι κίνδυνοι από επαναλαμβανόμενες πλημμύρες στην λεκάνη απορροής Πηνειού. Πέρα από επιμέρους επεμβάσεις με συντήρηση παλαιών και δημιουργία νέων αντιπλημμυρικών έργων τοπικού χαρακτήρα, μέγιστη και κρίσιμης σημασίας αναμένεται να είναι η συμβολή ταμιευτήρων νερού περιμετρικά της Θεσσαλίας (Σκοπιά Φαρσάλων, Ελασσόνα, Νεοχώρι, Πύλη Τρικάλων, Μουζάκι κλπ.) που θα συγκρατούν τα νερά κατά την διάρκεια των πλημμυρών, περιορίζοντας αποφασιστικά την καταστροφική τους δράση.
  • Παραμένει το πρόβλημα υδατικής ασφάλειας της Θεσσαλίας από τα φαινόμενα ξηρασίας και λειψυδρίας. Η ολοκλήρωση του ταμιευτήρα – φράγματος Συκιάς επί του Άνω Αχελώου θα προσφέρει την δυνατότητα για δημιουργία ενός «αποθέματος» υδάτων, αποφασιστικής σημασίας για τις κρίσιμες αυτές περιόδους.
  • Το ίδιο έργο (Συκιά) προσφέρει παράλληλακαι ευκαιρίες, αφενός για παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας, αφετέρου για ενίσχυση των αναγκών άρδευσης, με την περιορισμένη μεταφορά σε προβληματικές περιοχές της Θεσσαλίας, όπου τα υδατικά ελλείμματα αυξάνονται με ταχείς ρυθμούς (υπεραντλήσεις, σχεδόν «εξαφάνιση» επιφανειακώνυδάτωνκ.α.).
  • Το μέγιστο όμως πρόβλημα συνίσταται στην «αφανή» οικολογική καταστροφή που συντελείται κατά τις τελευταίες δεκαετίες και που, δυστυχώς, δεν ευαισθητοποίησε όσο θα έπρεπε ούτε τους φορείς της περιοχής ούτε τις κυβερνήσεις.

Η καταγραφή – από τα Σχέδια Διαχείρισης  Υδάτων (ΣΔΥ) – ενός γιγαντιαίου συσσωρευμένου ελλείμματος στα μη ανανεώσιμα αποθέματα των υπόγειων υδροφορέων του κάμπου, το οποίο ξεπερνά τα τρία (3) δισεκατομμύρια κυβ. μέτρα νερού, δεν μπορεί να αγνοηθεί. Το θέμα αυτό μπορεί να αντιμετωπισθεί μεσοπρόθεσμα σε δύο κατευθύνσεις. Αφενός με την επίμονη εφαρμογή ενός προγράμματος εξοικονόμησης νερού, με στόχο την μείωση των καταναλώσεων τουλάχιστον κατά 25%, αφετέρου με την σταδιακή επανατροφοδότηση (εμπλουτισμό) νερού στους εξαντλημένους υδροφορείς, αξιοποιώντας συνδυαστικά όλες τις προσφερόμενες δυνατότητες ταμίευσης, είτε αυτές που προαναφέραμε στην λεκάνη Πηνειού, είτε (κυρίως) αυτήν της Συκιάς στην όμορη λεκάνη Αχελώου.

  • Οι σύνθετες δράσεις που, εντελώς συνοπτικά, περιγράψαμε, απαιτούν πολιτικό και διοικητικό συντονισμό στην κατεύθυνση μιας υγιούς και ορθολογικής διαχείρισης των υδάτων. [ Και τούτη τη φορά, μπροστά στις αδήριτες και πιεστικές ανάγκες, η σημερινή Κυβέρνηση δεν θα πρέπει να αγνοήσει και αυτή (όπως πολλές προηγούμενες) τις προτάσεις για θεσμικό εκσυγχρονισμό και βελτίωση της λειτουργίας του τομέα διαχείρισηςυδάτων καθώς και την δημιουργία φορέα διαχείρισης με συμμετοχή των χρηστών, όπως συμβαίνει σε πλήθος άλλων χωρών στην ΕΕ και τον κόσμο ολόκληρο].

Ο ανασχηματισμός αποτέλεσε την αφορμή για την διατύπωση των παραπάνω προτάσεωναλλά και των ανησυχιών μας από την απογοητευτική απραξία, σε όλους τους άξονες που περιγράψαμε, της κυβέρνησηςΚυρ. Μητσοτάκη, παρότι οι υποσχέσεις πριν και μετά τις εκλογές του 2019 υπήρξαν άφθονες και ενθουσιώδεις.

Η έλλειψη συντονισμού και η απουσία πολιτικού – κυρίως – σχεδίου για το υδατικό της Θεσσαλίας υπήρξε προφανής.

Στον τομέα των υδάτων η Θεσσαλία ουσιαστικά συνεχίζει να «κινείται» (τρόπος του λέγειν), χωρίς σχέδιο, χωρίς στόχους.

Και ναι μεν, η προηγούμενη Κυβέρνηση επέδειξε ανάλογη απραξία, η πολιτική της όμως είχε διαφορετικό προσανατολισμό. Εκείνοι επικέντρωσαν ουσιαστικά όλη τους την προσπάθεια για να «κτίσουν» ένα δήθεν οικολογικό προφίλ, και παράλληλα να αποκρούσουν και να υπονομεύσουν, με ότι μέσα μπορούσαν, την ολοκλήρωση των έργων Άνω Αχελώου (άλλαξαν τα ΣΔΥ και το χωροταξικό, εγκατέλειψαν τα ημιτελή έργα στο έλεος των στοιχείων της φύσης κ.α.), μιας και ο βασικός τους ιδεολογικοπολιτικός στόχος είναι να κατεδαφιστούν αυτά τα  (εμβληματικά για τις εμμονές τους) έργα.

Και τώρα παρατηρούμε ότι και η ΝΔ, αντικειμενικά, συνεχίζει το έργο τους (!) με σαφή τάση εξάντλησης της τετραετίας της χωρίς καμμιά πρόοδο στα έργα Αχελώου αλλά και γενικότερα στον ακανθώδη τομέα των υδάτων, όπως προαναφέρθηκε.

Το γεγονός ότι ο μανδύας που φορούν φέρει την επιγραφή «είμαστε υπέρ της εκτροπής Αχελώου», καθόλου δεν μπορεί να κρύψει την αναποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής.

Η «σιγή» κατά την πρόσφατη συζήτηση εντός της Κυβέρνησης για αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης και η απουσία οποιουδήποτε σημαντικού θεσσαλικού έργου από τις σχετικές λίστες, έρχεται εις επίρρωσηαυτής της εκτίμησης.

Και το δυσάρεστο είναι ότι και ένας σημαντικός αριθμός βασικών φορέων της περιοχής, είτε από τον χώρο της αυτοδιοίκησης, είτε των επιστημονικών οργανώσεων, είτε των συνδικαλιστικών και άλλων συλλογικοτήτων, που άλλοτε έδειχναν μεγάλο ενδιαφέρον και είχαν δραστηριοποιηθεί για το υδατικό – οικολογικό πρόβλημα της Θεσσαλίας (με συνέδρια, ημερίδες, υπομνήματα προς την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και επισκέψεις – πιέσεις στους Υπουργούς), σήμερα σιωπούν απέναντι στην «φιλική» (για τους περισσότερους) Κυβέρνηση Μητσοτάκη και απέχουν, αποδεχόμενοι χωρίς αντιδράσεις την προφανή αγνόηση των υποσχέσεών της.

Το είπαμε και το ξαναλέμε. Η κατάσταση στον τομέα των υδάτων είναι τόσο εκρηκτική, που υποχρεωτικά θα οδηγήσει σε υπέρβαση της αδιαφορίας των κυβερνήσεων και των οποίωνπολιτικών μας εκπροσώπων. Είναι απαίτηση των καιρών, της ίδιας της ζωής μας και της ευημερίας των επόμενων γενεών εδώ στη Θεσσαλία.

Γράφει ο Κώστας Γκούμας, γεωπόνος, πρώην Δ/ντής Εγγείων Βελτιώσεων, πρώην πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ

 

 

 

 

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Η ιστορία της υπονόμευσης της Μεσοχώρας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ

Posted on 08 Ιανουαρίου 2021 by admin

Επανερχόμαστε  με την σημερινή μας παρέμβαση μας στην υπόθεση της Υπουργικής Απόφασης περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) του υδροηλεκτρικού έργου (ΥΗΕ) Μεσοχώρας Τρικάλων (η οποία, ως γνωστόν, ακυρώθηκε πρόσφατα από το ΣτΕ) και στις ευθύνες όσων διαχειρίστηκαν το θέμα και το οδήγησαν σε νέες περιπέτειες.

Αυτή τη φορά θα επικεντρωθούμε στα  εμπόδια και τις «παγίδες» στην υλοποίηση των όρων λειτουργίας του νέου ΥΗ έργου, στις οποίες αναφερθήκαμε σε σχετικό άρθρο μας (12 Δεκεμβρίου 2020, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και διάφορα ΜΜΕ). Δεν πρόκειται προφανώς να διαφωνήσουμε σε αυτονοήτους όρους και χρήσιμες για τη Μεσοχώρα προβλέψεις της ΑΕΠΟ, τις οποίες και παραθέτει ως άλλοθι στην  «απάντηση» του το  τμήμα Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ Λάρισας(ισχυριζόμενο μάλιστα, ότι δήθεν «η ΑΕΠΟ συντάχθηκε χωρίς …καμμιά διαφωνία»!).

Αντίθετα, θα αναφερθούμε μόνο στα βασικά (υπάρχουν και αρκετά ήσσονος σημασίας) εμπόδια, τα οποία δεν έγιναν ευρέως γνωστά στην κοινή γνώμη (πιθανόν τα τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αξιοποίησαν μόνο όσα τους εστάλησαν από τα κεντρικά ως βοήθημα).

Επειδή όμως πρόκειται για καταστάσεις που ζήσαμε από κοντά (φορείς της Θεσσαλίας και αρκετοί από εμάς), μαζί με έντιμα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στην ΔΕΗ (πρόεδρος κ. Παναγιωτάκης κλπ.), καθώς και με  αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες της επιχείρησης (που συναντούσαμε συχνά), γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τις αντιρρήσεις τους στην τελική διαμόρφωση της ΑΕΠΟ Μεσοχώρας, τις εξωθεσμικές υπονομευτικές παρεμβάσεις, τις «παγίδες», τις πιέσεις στον πρόεδρο και τους επιτελείς της ΔΕΗ κλπ.

Επί ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν υπήρξε ρητή πολιτική παρέμβαση να αλλάξει η πολιτική της ΔΕΗ στη Μεσοχώρα σχετικά με ένα τμήμα του χωριού (τομέα Δ) αποτελούμενο από 65 σπίτια, το οποίο, για λόγους γεωλογικής αστάθειας και κινδύνων ολίσθησης, είχε επιλεγεί να απαλλοτριωθεί και να μην κατοικηθεί, έστω και εάν (υψομετρικά) δεν θα κατακλυσθεί από τα νερά της τεχνητής λίμνης. Το θέμα αυτό είχε «κλείσει» από χρόνια. Να όμως που το ΥΠΕΝ επι ΣΥΡΙΖΑ το επανέφερε «από την πίσω πόρτα» (άραγε ποιος το πρότεινε ;) και το επέβαλε παρά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της ΔΕΗ, τελικά όμως αναγκάστηκε να υποχωρήσει στις πιέσεις που δέχθηκε.

Υποχρεώθηκε μάλιστα, παρότι διέθετε ειδικό τμήμα γεωτεχνικών και  επαρκείς μελέτες για τη Μεσοχώρα, να αναθέσει μια νέα «μελέτη διερεύνησης των επικρατουσών συνθηκών ευστάθειας της περιοχής Μεσοχώρας …», σε φίλα προς την πολιτική ηγεσία προσκείμενο γεωτεχνικό καθηγητή (Σκουρλέτης 29/2/2016), ο οποίος θα μελετούσε το σύστημα αντιστήριξης του επικίνδυνου τμήματος του οικισμού. Έτσι και έγινε, χωρίς όμως να επιλυθεί το ζήτημα ποιος θα αναλάβει την ευθύνη σε περίπτωση αστοχίας, δεδομένου ότι η ΔΕΗ είχε ειδική γνωμοδότηση από ξένους συμβούλους (1995) και καθηγητές (Μαρίνος 2011), που θεωρούσαν ότι η ευστάθεια του συγκεκριμένου τμήματος του οικισμού βρίσκεται σε «οριακή κατάσταση».

Φυσικά η ΔΕΗ διατήρησε τις επιφυλάξεις της, κατά μείζονα λόγο που και ο μελετητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας αναγνωρίζει και ο ίδιος ότι η κατασκευή υπόγειων αντιστηρίξεων που προτείνονται «δεν είναι σε θέση να αποτρέψει τελείως …εκδήλωση ολισθήσεων τοπικού χαρακτήρα» (!). Έτσι η ΔΕΗ, με εσωτερικό σημείωμα, πρότεινε «οι κάτοικοι να έχουν ενημερωθεί από τις αρμόδιες αρχές» για πιθανή «κατάσταση κινδύνου, που επιβάλλει την εγκατάλειψη των κτισμάτων».

Μάλιστα, σε κάποια φάση του σήριαλ, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ  φέρεται να είπε στον κ. Παναγιωτάκη «εάν δεν δεχθείτε τον τομέα Δ, ξεχάστε την Μεσοχώρα» !.Έτσι απλά.

Θεωρούμε περιττό να επισημάνουμε ότι ούτε στον Δήμο Πύλης,  τον νόμιμο και ουσιαστικό εκπρόσωπο της τοπικής κοινωνίας, τέθηκε το θέμα του τομέα Δ, παρότι ο Δήμος Πύλης επανειλημμένα ζητούσε μια «τριμερή» διάσκεψη ΥΠΕΝ/ΔΕΗ/Δήμου Πύλης.

Άλλο μεγάλο θέμα υπήρξε το θέμα των αποζημιώσεων και της μετεγκατάστασης. Κατά την δεκαετία 2000, μετά από (εξωδικαστική) πολιτική απόφαση μέσω της Βουλής, ορίστηκαν συγκεκριμένες τιμές αποζημιώσεων και η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων τις αποδέχθηκε ενώ παράλληλα υπογράφηκαν εκατοντάδες προσύμφωνα, με  συγκεκριμένους όρους (τιμές, χώρος μετεγκατάστασης κ.α.), με βάση τους οποίους οι ιδιοκτήτες, όταν θα έρχονταν η ώρα, θα παρέδιδαν τις ιδιοκτησίες τους στην ΔΕΗ. Για πρώτη φορά είχε επέλθει μια ισορροπία ανάμεσα στα δύο «αντίπαλα» μέρη. Η απόφαση αυτή δεν κατέστη δυνατόν να εφαρμοστεί (λόγω μιας ακόμη μετέπειτα ακυρωτικής απόφασης του ΣτΕ), είχε όμως διαμορφώσει προϋποθέσεις σύγκλισης και ομαλής διευθέτησης.

Δυστυχώς, η κατάσταση ισορροπίας που είχε διαμορφωθεί δεν αξιοποιήθηκε. Ο Δήμαρχος Πύλης, με την συμβουλευτική παρουσία της ΕΘΕΜ, επισκέφθηκε τον Δ/ντή του τότε Υπουργού κ. Σταθάκη, υποβάλλοντας σχετικό γραπτό αίτημα για εξωδικαστική διαδικασία στη Βουλή και ζήτησε να τον ενημερώσει ο κ. Υπουργός για το θέμα. Ουδέποτε υπήρξε απάντηση, γραπτή ή προφορική. Την ίδια τύχη είχε αυτό το αίτημα όταν υποστηρίχθηκε από τους φορείς ΠΕΔ/Θ, ΤΕΕ/ΚΔΘ, ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ, ΕΘΕΜ κλπ.

Σε ένα άλλο,επίσης πολύ σοβαρό ζήτημα (και μοιραίο όπως αποδείχθηκε) αναφέρθηκε ο κ. Φάμελλος, σε συνέντευξη του στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Λάρισας (στον Γ.Νούλη, 10/6/2017),στην οποία υποσχέθηκε ότι το έργο της Μεσοχώρας θα είναι και «θεσμικά ασφαλές».

Δυστυχώς για όλους μας διαψεύσθηκε. Όλη η πορεία του στο θέμα των έργων του Αχελώου χαρακτηρίστηκε από ένα επίμονο και ανηλεές κυνήγι μαγισσών, για  προφανείς  εσωκομματικές σκοπιμότητες, ώστε  να «βγάλει» τον όρο «εκτροπή Αχελώου» από όλες τις θεσμικές αποφάσεις (Σχέδια Διαχείρισης Υδάτων, Χωροταξικό κλπ.) και να το αποκλείσει θεσμικά. Η προσπάθεια του αυτή στέφθηκε από επιτυχία μεν, αλλά τελικά μετατράπηκε σε μπούμερανγκ για την Μεσοχώρα, αφού το ΣτΕ, στην προ μηνός  απόφασή του, θεώρησε ότι αυτές οι αλλαγές οδηγούν στην απώλεια της νομιμοποίησης της ΑΕΠΟ του 2017 !

Θεωρούμε ότι ο κ. Φάμελλος όφειλε να αγνοήσει τις εσωκομματικές πιέσεις και ως υπουργός όλων των Ελλήνων (και όχι μόνο των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ),να επιδείξει την μέγιστη δυνατή υπευθυνότητα και να αξιολογήσει προσεκτικά τους κινδύνους και τις πιθανές συνέπειες των απαράδεκτων και αντιδεοντολογικών χειρισμών του,για τις οποίες τώρα παριστάνει τον ανήξερο!

Συνεπώς η πολιτική ευθύνη για την «αρνητική εξέλιξη» στην υπόθεση της Μεσοχώρας βαρύνει στο ακέραιο τον ίδιο και την Κυβέρνησή του.

Από εδώ και στο εξής όλα εξαρτώνται από το κατά πόσο είναι διατεθειμένη η σημερινή Κυβέρνηση να κινηθεί αποφασιστικά και προς κάθε κατεύθυνση για την υπέρβαση των εμποδίων που έντεχνα τέθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και τα βρίσκουμε μπροστά μας.

Σε κάθε περίπτωση είναι σκόπιμο η κοινωνία και οι φορείς της Θεσσαλίας να απομονώσουν τους ελάχιστους αδιάλλακτους εχθρούς του συγκεκριμένου έργου και γενικά τους εχθρούς της πράσινης υδροηλεκτρικής ενέργειας και να απαιτήσουν επιτακτικά από τους κυβερνώντες (που δυστυχώς,για την ώρα,κινούνται με χαμηλές ταχύτητες),την λειτουργία του έργου το ταχύτερο δυνατόν.

Γράφουν οι: Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας), Γιαννακός Κώστας (πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ) και Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ)

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Αρχοντής-Γιαννακός-Γέμτος-Γκούμας-Μπαρμπούτης: Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Μεσοχώρα

Posted on 30 Δεκεμβρίου 2020 by admin

Τον περασμένο μήνα ανακοινώθηκε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), που άλλη μία φορά ακύρωσε την Υπουργική Απόφαση των περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) του 2017 για το υδροηλεκτρικό έργο (ΥΗΕ)  Μεσοχώρας Τρικάλων. Μετά από αυτό ακολούθησαν σχετικές παρεμβάσεις της τοπικής οργάνωσης Λάρισας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης (δες ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 1η και 19ηΔεκεμβρίου), με επιλεκτικές  παραλείψεις γεγονότων, σε μια προφανή προσπάθεια να καλλιεργήσουν στην κοινή γνώμη μια στρεβλή εικόνα και  να «αποτινάξουν» τις σοβαρές  ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ για την νέα οπισθοδρόμηση της Μεσοχώρας.

Επειδή και εμείς αλλά και οι φορείς της Θεσσαλίας (ΠΕΔ,ΤΕΕ,ΓΕΩΤΕΕ, ΕΘΕΜκλπ.) παρακολουθήσαμε το θέμα αυτό από πολύ κοντά, θα προσπαθήσουμε να δώσουμε, όσο ο χώρος επιτρέπει, τις οφειλόμενες απαντήσεις σε ανακριβείς και αστήρικτες αιτιάσεις.

Και αυτό το πράττουμε όχι μόνο για λόγους στοιχειώδους σεβασμού προς την αλήθεια αλλά και επειδή η υπόθεση αυτή θα έχει συνέχεια (έως ότου τεθεί το έργο σε λειτουργία), οπότε η γνώση και η συνειδητοποίηση όσων συνέβησαν αποτελεί αναγκαίο στοιχείο για την από εδώ και στο εξής δραστηριοποίηση των θεσσαλικών οργανώσεων αλλά και των οργάνων της Πολιτείας συνολικά.

Δυστυχώς, το έργο αυτό, που άρχισε το 1986 και ουσιαστικά περατώθηκε τον Απρίλιο του 2001, έμελλε να αποτελέσει ένα στοιχείο διεθνούς διαπόμπευσης μας, δεδομένου ότι μετά από τόσα χρόνια που έχει ολοκληρωθεί, δεν έχει ακόμη έως σήμερα λειτουργήσει !

Το θέμα ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη, στο Ευρωκοινοβούλιο και σε όλα τα όργανα της ΕΕ, σε διεθνή συνέδρια, σε Πανεπιστήμια, σε Δικαστήρια, σε διεθνή ΜΜΕ κλπ., πάντοτε ως ένα θλιβερό παράδειγμα αναλγησίας λίγων εμμονικών, που για ιδεολογικο-πολιτικές σκοπιμότητες και με την επίκληση «προστασίας» του περιβάλλοντος, πέτυχαν να καλλιεργήσουν μίσος κατά του έργου και να παρεμβάλλουν πλείστα όσα εμπόδια, αξιοποιώντας με επιτυχία διοικητικές αδυναμίες ή παραλείψεις, ευνοϊκές συγκυρίες σε όργανα και θεσμούς της πολιτείας, τις διάφορες αλλαγές πορείας στην ενεργειακή πολιτική της χώρας με σταδιακή υποτίμηση της σημασίας της ΥΗ ενέργειας και  απαξίωση της ΔΕΗ.

Σε όλες τις ενέργειες κατά της Μεσοχώρας ο στόχος ήταν ένας και μόνο : Η κατεδαφιση του φραγματος και η ακυρωση του συνολου των επι μερους εργων και εγκαταστασεων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στον πόλεμο αυτό έπαιξε κυρίαρχο ρόλο. Και είναι εξοργιστικό που τώρα εμφανίζεται σαν ένας από αυτούς που ζητούσαν δήθεν να γίνει το έργο, διαβεβαιώνοντας την κοινή γνώμη, και μάλιστα «με κατηγορηματικό τρόπο»,ότι η απόφαση του ΣτΕ αποτελεί «αρνητική εξέλιξη σε σχέση με τον σχεδιασμό και την στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ»!

Τέτοιες δηλώσεις βεβαίως μόνο θυμηδία προκαλούν. Ουδέποτε έκαναν δημόσια την αυτοκριτική τους για τις αντιδημοκρατικές (εφόσον η συντριπτική πλειοψηφία λαού και κομμάτων επιθυμούσε και στήριζε το έργο) και τις «βάρβαρες»  δημόσιες προτάσεις τους για κατεδάφιση του φράγματος και την μη αδειοδότησή του (Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ/16 Σεπτ. 2012, Συντονιστής τμήματος οικολογίας/17 Μαρτίου 2014 και άλλες «ων ουκ έστιν αριθμός»).

Ως βασικό όπλο του πολέμου κατά της Μεσοχώρας χρησιμοποιήθηκε η επιλογή των κυβερνήσεων της δεκαετίας 1980 να συνυπολογίζονται τα ύδατα της λίμνης Μεσοχώρας στην μεταφορά (εκτροπή) προς τον θεσσαλικό κάμπο, παρότι για όλους, μετά το 1994, το ΥΗΕ Μεσοχώρας αποτελεί αυτόνομο έργο. Όμως στις διάφορες προσφυγές που υποβλήθηκαν στην συνέχεια, το ΣτΕ επέμενε στην συσχέτιση Μεσοχώρας και «εκτροπής», παρατείνοντας επί πολλά χρόνια την αβεβαιότητα. Ο χώρος δεν επιτρέπει να παραθέσουμε τις άπειρες στομφώδεις και πανηγυρικές δηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και των στελεχών του, καθώς και τα αντίστοιχα δημοσιεύματα των φιλικών προς αυτούς μέσων ενημέρωσης, όπου, παρότι γνώριζαν ότι η Μεσοχώρα είναι αυτόνομο έργο, ουδέποτε ζήτησαν την αποδέσμευσή του.

Τον Ιανουάριο του 2014, ακριβώς ένα χρόνο πριν την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το ΣτΕ εξέδωσε την υπ. αριθμ. 26 απόφασή του, αναγνωρίζοντας επί τέλους,μετά από τόσα χρόνια καθυστέρησης, ότι η Μεσοχώρα ΔΕΝ συνδέεται με την μεταφορά (εκτροπή) Αχελώου. Οι φορείς της Θεσσαλίας άμεσα επικρότησαν την νέα απόφαση και κάλεσαν την Κυβέρνηση, ειδικά για τη Μεσοχώρα, να προχωρήσει στις διαδικασίες αδειοδότησης της. Αντίθετα από το ΣΥΡΙΖΑ εκδηλώθηκαν νέες αντιδράσεις, με άφθονο «δηλητήριο» κατά των έργων Αχελώου (ενδεικτική η ανακοίνωσητης περιφερειακής τους παράταξης,12/1/14, ότι όσοι επικροτούνε την απόφαση «κοροϊδεύουν τους Θεσσαλούς»),συμπεριλαμβανόμενης και της Μεσοχώρας (!).Δηλώσεις και ανεύθυνες τοποθετήσεις που τώρα έντεχνα τις «ξεχνάνε», λες και ο κόσμος τρώει κουτόχορτο !

Τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους (2014) η Κυβέρνηση Σαμαρά ανακοίνωσε την έγκριση των Σχεδίων Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας (ΣΔΥΘ) και Δυτικής Στερεάς, που αποτελούσαν την τελευταία (τότε) καταγεγραμμένη απαίτηση του ΣτΕ για να προχωρήσει η Μεσοχώρα. Και πάλι αντιδράσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ (δες ανακοίνωση «Δρόμου Ανατροπής», ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 23/9/2014) που θεώρησαν τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού «εκ του πονηρού» και ότι η απόφαση έχει «οσμή εκλογών», χωρίς φυσικά ούτε η ηγεσία του κόμματος ούτε οι τοπικές οργανώσεις να υποσχεθούν ότι θα αξιοποιήσουν τις θετικές εξελίξεις και να δεσμευτούν ότι θα προχωρήσουν στην αδειοδότηση της, «απελευθερωμένης» πλέον, Μεσοχώρας !

Το 2015 οι ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ανέλαβαν την διακυβέρνηση της χώρας. Πλέον δεν αρκούσαν τα γενικόλογα πολιτικά συνθήματα ότι «είμαστε κατά της εκτροπής Αχελώου», αλλά έπρεπε να τοποθετηθούν με καθαρό τρόπο υπέρ ή κατά της κατεδάφισης του «Φαραωνικού», όπως έλεγαν, έργου Μεσοχώρας.

Προφανώς δεν είχαν την τόλμη να συνεχίσουν επισήμως την γραμμή της κατεδάφισης που θα προκαλούσε την καθολική αντίδραση των πολιτών. Έτσι έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία, οπότε  η «φαραωνική» Μεσοχώρα «αθωώθηκε»  από τις κατηγορίες για «καταστροφή βιοποικιλότητας και τοπίων», «αφανισμό χωριών» και άλλα πολλά, έχοντας πια μετατραπεί σε  ένα «χρήσιμο» ενεργειακό έργο !

Όσο για την ηθική υποχρέωση κάποιοι  να ζητήσουν μια συγνώμη για τα παλιά, ούτε λόγος !

Εν τω μεταξύ, για να υπάρξει διαχείριση των αντιδράσεων και της αναταραχής που δημιούργησε στο εσωτερικό του η «νέα» πολιτική του κόμματος, εντάθηκαν οι δηλώσεις ότι «παραμένουμε κατά των (λοιπών) έργων εκτροπής Αχελώου», ως «αντιπαροχή» (κατά ένα τρόπο) προς τους αντιδρώντες.

Μέσα σε αυτό το κλίμα οδηγηθήκαμε στις διαδικασίες έγκρισης της νέας περιβαλλοντικής μελέτης του έργου, η   οποία έφθασε προς διαβούλευση στο Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας. Εκεί, η περιφερειακή παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισε τους περιβαλλοντικούς όρους,επιμένοντας ουσιαστικά στην κατεδάφιση του φράγματος, με διάφορα προσχήματα και υπεκφυγές, συνεχίζοντας να μην αποδέχονται ότι η Μεσοχώρα είχε αποσυνδεθεί από την εκτροπή (δες ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, 3/10/2015).

Εννοείται ότι κανένας από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, κανείς βουλευτής, δεν αποδοκίμασε, ούτε σχολίασε δημοσίως την απαράδεκτη αυτή στάση των στελεχών του κόμματος και την περιφρόνηση του κοινού αισθήματος όλων των Θεσσαλών.

Σήμερα, την θλιβερή αυτή παρουσία του αυτοδιοικητικού ΣΥΡΙΖΑ, οι αρθρογράφοι των πρόσφατων δημοσιευμάτων την παρασιωπούν και «κρύβονται», καθαροί και αμόλυντοι, πίσω από την υπογραφή της απόφασης (ΑΕΠΟ) του 2017 από τον κ. Φάμελλο.

Επειδή ο χώρος δεν επιτρέπει να αναφερθούμε στις ενέργειες και τα εμπόδια υπονόμευσης της ΑΕΠΟ Μεσοχώρας, που είχαν σαν αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στην νέα ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ, θα επανέλθουμε σύντομα με νεότερη παρέμβαση μας.

Γράφουν οι: Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας), Γιαννακός Κώστας (πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ) και Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ)

 

Comments (0)

Tags: , ,

Αρχοντής-Γέμτος-Γιαννακός-Γκούμας-Μπαρμπούτης: Οι εξαγγελίες ξεθωριάζουν, οι ανησυχίες πληθαίνουν

Posted on 11 Δεκεμβρίου 2020 by admin

Την Τρίτη 8 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε η προαναγγελθείσα τηλεδιάσκεψη που προκάλεσε ο Περιφερειάρχης κ. Κ. Αγοραστός για το ΥΗΕ Μεσοχώρας με αρμόδιους Υπουργούς.

Θεωρούμε θετικό το γεγονός της τηλεδιάσκεψης και ορθώς υπήρξε η σχετική πρωτοβουλία. Παρόλα αυτά, επειδή ανησυχούμε έντονα για το θέμα αυτό, θα επιδιώξουμε να δώσουμε στην κοινή γνώμη την εικόνα που, τουλάχιστον εμείς, έχουμε σχηματίσει και να παραθέσουμε (όπως επανειλημμέναέχουμεκάνει) τα πιο βασικά από όσα ακόμη πρέπει να γίνουν, ώστε να οδηγηθούμε κάποια στιγμή στην λειτουργία του υδροηλεκτρικού έργου Μεσοχώρας και συνολικά στην ολοκλήρωση των έργων Άνω Αχελώου.

  1. Σε ότι αφορά στην γενική στάση της Κυβέρνησης για τα έργα Αχελώου παραμένουμε ιδιαίτερα επιφυλακτικοί. Υπήρξε μία απόφαση του ΣτΕ, κυριολεκτικά «τραβηγμένη από τα μαλλιά», που ακύρωσε την αδειοδότηση της Μεσοχώρας. Εκτός από κάποιες καθησυχαστικές δηλώσεις, κανείς κυβερνητικόςπαράγωνέωςτώραδεν ανακοίνωσε συγκεκριμένεςπρωτοβουλίες για τα επόμενα βήματα.

Παραμένουν λοιπόν τα ερωτήματα :

  • Θα εκπονηθεί νέα περιβαλλοντική μελέτη και πότε ;
  • Θα γίνουν αλλαγές στην Υπουργική απόφαση Φάμελλου;
  • Θα αφαιρεθούν οι απίστευτης έμπνευσης «παγίδες» και τα εμπόδια που αυτή παρεμβάλλει στην υλοποίηση της λειτουργίας του έργου και  αφορούν άμεσα τους κατοίκους της Μεσοχώρας αλλά και τον χρόνο υλοποίησης; (πχ. πως θα γίνει η μετεγκατάσταση όσων κατακλύζονται, παραμονή ή όχι του κεντρικού τμήματος του οικισμού  κ.ο.κ).

Το πιο σημαντικό όμως από όλα είναι το ύψος των αποζημιώσεων, που ο ΣΥΡΙΖΑ – για ευνόητους λόγους – απέφυγε να φέρει στη Βουλή,ώστε να προσδιοριστούν εκεί τα μέτρααποκατάστασης και οι αποζημιώσεις, άμεσα και όχι μέσω χρονοβόρων δικαστικών διαδικασιών αποζημίωσης, που εκτός των άλλωνενέχουνσοβαρές  αβεβαιότητες ως προς το τελικό αποτέλεσμα. Την δεκαετία του 2000 η  ΝΔ έπραξε το σωστό, συζήτησε το θέμα στη Βουλή και λήφθηκεαπόφαση   απόλυτα θετική για τους κατοίκους.

Άραγε η σημερινή Κυβέρνηση προτίθεται να πράξει το ίδιο ;

Τι έχουν να πούνε επ’ αυτού   οι κ.κ. Γεραπετρίτης και Χατζηδάκης ;

  1. Έτσι όπως ήλθαν τα πράγματα, μετά την πρόσφατη ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ, η οποία, όλως περιέργως συνδέει και πάλι το έργο Μεσοχώρας με την «εκτροπή Αχελώου», η Κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να τροποποιήσει τα Σχέδια Διαχείρισης Υδάτων (ΣΔΥ) στα υδατικά διαμερίσματα Δυτικής Στερεάς και Θεσσαλίας και, όπως υποσχέθηκε, να επαναφέρει και θεσμικά την μεταφορά των υδάτων του Αχελώου προς την ελλειμματική λεκάνη Πηνειού, ως μεγίστης σημασίας επιλογή ασφαλείας (από οικολογική καταστροφή ή από ξηρασία) αλλά και ανάπτυξης (ύδρευση, ενέργεια, αρδεύσεις, κλπ.). Σημειωτέον, την επιλογή αυτή είχε καταργήσει με αντιδεοντολογικό τρόπο ο κ. Φάμελλος.

Πριν ένα χρόνο επισκεφθήκαμε (με την μεσολάβηση του βουλευτή κ. Κέλλα) τον τότε Υφυπουργό Ενέργειας, παρουσία και του Γραμματέα Υδάτων και των στελεχών της υπηρεσίας που χειρίζονται το θέμα των ΣΔΥ. Μας ενημέρωσαν ότι προχωρούν στην προκήρυξη του σχετικού διαγωνισμού για την τροποποίησή τους. Σήμερα ένα χρόνο μετά – το τονίζουμε – η προκήρυξη της μελέτης ΔΕΝ έχει γίνει.

Και τίθεται το ερώτημα : με αυτούς τους ρυθμούς , που στην πράξηυπονομεύουν τις πρόσφατεςεξαγγελίες του Πρωθυπουργού για λειτουργία της Μεσοχωρας, θα κινηθούν στο ΥΠΕΝ του κ. Χατζηδάκη και στην Γραμματεία Υδάτων, ώστε να υπερβούν τα εμπόδια που «έσπειρε» ο ΣΥΡΙΖΑ κατά των έργων Αχελώου ;

Ανάλογα ερωτήματα τίθενται και για τηνεκκρεμούσα αλλαγή του χωροταξικού σχεδιασμού.

Περιμένουμε από την Κυβέρνηση, επιτάχυνση, καλύτερο συντονισμό και κυρίως ξεκαθάρισμα των βασικών πολιτικών θέσεων που προαναφέραμε, διαφορετικά οι θετικές  δηλώσεις θα παραμείνουνκενόγράμμα.

  1. Στην τηλεδιάσκεψη, όπως ανακοινώθηκε, συμμετείχε και ο Υπουργός Υποδομών κ. Κ. Καραμανλής, ο οποίος δεν είναι μεν αρμόδιος για την Μεσοχώρα, είναι όμως ο πολιτικός επικεφαλής για τα έργα μεταφοράς («εκτροπής») των υδάτων.

Και σε αυτό το Υπουργείο το τοπίο είναι θολό.

Εδώ και ενάμισηχρόνο δεν ακούσαμε  απολύτωςτίποτα από τον κ. Υπουργό,που συστηματικάτηρεί «σιγήασυρμάτου»,τι θα γίνει με την Συκιά.

Θα διατηρηθεί ο αρχικός σχεδιασμός (ύψος φράγματος, όγκος ταμίευσης κλπ ) ;

Θα υπάρξει στη Συκιά παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας ; Σε ποια φάση βρίσκεται ο σχεδιασμός του ΥΗ σταθμού και ποιος θα είναι ο φορέας υλοποίησης του; (ΔΕΗ ; άλλος ;). Ποιες είναι οι τελικές αποφάσεις  ως προς το μοναστήρι Αγ. Γεωργίουστο Μυρόφυλλο, που πρακτικά θα καθορίσει την οριστική στάθμη του νερού ;

Υπάρχουν πληροφορίες ανησυχητικές (το θέτουμε ευθέως), ότι  στο Υπουργείο Υποδομών εξετάζονται σενάρια αλλοίωσης του σχεδιασμού των έργων Άνω Αχελώου και ενδεχομένως μετατροπής της Συκιάς σε ένα περιορισμένου όγκου ταμιευτήρα, με χαμηλής ισχύος υδροηλεκτρική παραγωγή ενέργειας, ίσως μάλιστα χωρίς μεταφορά υδάτων.

Είναι επίσης προφανές ότι οι θετικές καθησυχαστικές δηλώσεις  δεν συμβαδίζουν  με τους ρυθμούς με τους οποίους  κινείται το συγκεκριμένοΥπουργείο. Ενδεικτικό  είναι ότι για την αξιοποίηση ενός μικρού ποσού συντήρησης των έργων (1,8 εκατομμυρίων ευρώ, δες Ελευθερία 11/5/2020), εγκεκριμένου από τον  τότε Υπουργό  κ. Σπίρτζη,  δεν έχει γίνει έωςσήμερα ούτε καν ο διαγωνισμός της εργολαβίας!

Άραγε ο κ. Υπουργός αντιλαμβάνεται τους κινδύνους καταστροφών στα έργα ;

Πολλά και κρίσιμα τα ανοικτά θέματα που συνθέτουν την πραγματική εικόνα των έργων Άνω Αχελώου συνολικά.

Αυτός είναι και ο λόγος που θεωρούμε αναγκαία την συζήτηση στη Βουλή με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού.

Κατά τα λοιπά, μακάρι οι επιφυλάξεις μας να είναι υπερβολικές και να μας διαψεύσουν οι κ.κ. Υπουργοί με το αποτέλεσμα των ενεργειών τους.

 

 

Γράφουν οι: Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας), Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Γιαννακός Κώστας (Πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ), Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ)

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Τοποθέτηση του Προέδρου της ΠΕΔ Θεσσαλίας Α. Νασιακόπουλου για τις εξελίξεις στο ΥΗΕ Μεσοχώρας

Posted on 07 Δεκεμβρίου 2020 by admin

Η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ, που ακύρωσε την Υπουργική απόφαση έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων (ΑΕΠΟ) του 2017 για το υδροηλεκτρικό έργο της Μεσοχώρας, υπήρξε αναμφισβήτητα μια πολύ κακή εξέλιξη στην πορεία λειτουργίας του συγκεκριμένου έργου και συνολικά στις αναπτυξιακές προοπτικές της Θεσσαλίας.

Εδώ και πολλά χρόνια η ΠΕΔΘ, μαζί με άλλους φορείς της περιοχής, στήριξε την προσπάθεια να λειτουργήσει επιτέλους το σημαντικό αυτό έργο παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμη πηγή και μάλιστα σε μια περίοδο που η χώρα μας εγκαταλείπει με ταχείς ρυθμούς την χρήση του λιγνίτη.

Ιδιαίτερα μετά το 2014, που με την θεσμοθέτηση των Σχεδίων Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας (ΣΔΥΘ), είχαν δημιουργηθεί οι κατάλληλες προϋποθέσεις, η ΠΕΔΘ έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον συντονισμό των προσπαθειών για να πειστεί το Υπουργείο Περιβάλλοντος πως η Μεσοχώρα αποτελεί ένα αμιγώς υδροηλεκτρικό έργο και δεν συνδέεται ιδιοκτησιακά, λειτουργικά ή διοικητικά με τον ταμιευτήρα της Συκιάς, ο οποίος (αποκλειστικά αυτός) θα χρησιμοποιηθεί για την μεταφορά (εκτροπή) μιας μικρής ποσότητας υδάτων προς τον θεσσαλικό κάμπο.

Έτσι φθάσαμε στο 2017 όπου η τότε Κυβέρνηση προχώρησε στην έκδοση της ΑΕΠΟ για την Μεσοχώρα, κλείνοντας, όπως όλοι ελπίζαμε, μια μακρά περίοδο άγονων αντιπαραθέσεων για το έργο.Η παραφωνία κάποιων συλλογικοτήτων που συνέχισαν να διαφωνούν ζητώντας την «κατεδάφιση» της Μεσοχώρας βρέθηκε κυριολεκτικά στο περιθώριο.

Δυστυχώς όμως η πρόσφατη, ακατανόητη για τους πολλούς, νέα ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω, δημιουργώντας πλέον νέες υποχρεώσεις σε όλους μας.

Ως ΠΕΔΘ, μπροστά στη νέα κατάσταση που έχει δημιουργηθεί :

  1. Ζητούμε από τους αρμόδιους Υπουργούς, άμεσα και αποφασιστικά, να φέρουν σε πέρας όλες τις πολιτικές και διοικητικές εκκρεμότητες που, συνειδητά ή όχι, παρεμβλήθηκαν τα τελευταία χρόνια και παρεμποδίζουν την αδειοδότηση του ΥΗ έργου Μεσοχώρας (αλλαγή ΣΔΥΘ, Χωροταξικό κ.α), ώστε να οδηγηθούμε το ταχύτερο σε μια νέα,τελική αυτή τη φορά, έγκρισή του.

Η τηλεδιάσκεψη της Τρίτης (8/12) με πρωτοβουλία του Περιφερειάρχη κ.  Κώστα Αγοραστού θεωρούμε ότι είναι μια εξαιρετική νέα αρχή σε αυτήν την προσπάθεια.

  1. Δηλώνουμε ότι παραμένουμε ανυποχώρητοι στον πολιτικό μας στόχο να ολοκληρωθούν και να λειτουργήσουν ΟΛΑ τα έργα επί του Άνω Αχελώου (φράγμα και υδροηλεκτρικός σταθμός Συκιάς, σήραγγα μεταφοράς προς Μουζάκι), στο πλαίσιο και των υποσχέσεων του Πρωθυπουργού κ. Κυρ. Μητσοτάκη για «μερική εκτροπή» υδάτων.

Δηλώνουμε επίσης ότι θα αντισταθούμε στις σκοπιμότητες, στα συμφέροντα, στις τοπικιστικές αντιπαλότητες και στα ακραία «ιδεολογήματα», που το τελευταίο διάστημα ενθαρρύνονται και ανεύθυνα ζητούν την «κατεδάφιση» όλων των έργων Αχελώου, συμπεριλαμβανόμενης και της Μεσοχώρας !

  1. Επειδή γύρω από τα θέματα αυτά έχει δημιουργηθεί ένα θολό τοπίο συγχύσεων και αβεβαιότητας, ζητούμε από τον Πρωθυπουργό της χώρας να αναλάβει πολιτική πρωτοβουλία για συνολική συζήτηση τους στη Βουλή, μέσα από την οποία θα προκύψει μια νέα ανανεωμένη, επικαιροποιημένη και σαφής πολιτική απόφαση για το σύνολο των έργων Αχελώου, έτσι ώστε, συντονισμένα και αποφασιστικά, η Κυβέρνηση να οδηγηθεί στην υλοποίηση των υποσχέσεών της.

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι και η πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ (έστω και λανθασμένα κατά την άποψή μας), επιμένει να συνδέει τα έργα μεταφοράς νερού από τον Αχελώο με την λειτουργία του ΥΗΕ Μεσοχώρας.

  1. Ειδικά για την Μεσοχώρα, όπως επανειλημμένα έχουμε προτείνει, ζητούμε την «επαναφορά» μιας απόφασης της Βουλής, ανάλογης με εκείνη του 2002 (Ν. 3066) και του 2009 (Ν. 3734), με τις οποίες είχαν ρυθμισθεί θέματα αποζημιώσεων και κοινωνικής αποκατάστασης των θιγομένων, αποφάσεις που αγκαλιάστηκαν θερμά σχεδόν από όλους τους κατοίκους της περιοχής και περιθωριοποίησαν κακόβουλες πρακτικές και εμμονές περί «κατεδάφισης» (φορείς των οποίωνήτανκάποιοι λίγοι αμετανόητοι), ενώ παράλληλα έδωσανώθησηστις τότε κυβερνητικές προσπάθειες (έστω και εάν αυτές τελικάδεν ευοδώθηκαν λόγω, και πάλι, ακυρωτικής απόφασης από το ΣτΕ).

Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπει ένα τέλος στην ιδιότυπη «ομηρία» και θα κλείσει τον δρόμο  στους επιτήδειους  που  συστηματικάεπιχειρούν την  χειραγώγησητων Μεσοχωριτών.

Στην προσπάθειά μας για όλα τα παραπάνω καλούμε τους φορείς και τον λαό της Θεσσαλίας, όπως κάναμε και στο παρελθόν, να συσπειρωθούμε στην κοινή αυτή προσπάθεια για να ξεφύγουμε επιτέλους από αυτή την θλιβερή περίοδο της στασιμότητας των έργων Αχελώου και ειδικά της Μεσοχώρας, την οποία βιώνουμε εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Η Εταιρεία Θεσσαλικών Μελετών ζητά να συζητηθεί στη Βουλή το θέμα του Αχελώου

Posted on 04 Δεκεμβρίου 2020 by admin

Ανακοινώθηκε στα ΜΜΕ ότι την επομένη Τρίτη (8/12) θα πραγματοποιηθεί τηλεδιάσκεψη ανάμεσα στους Υπουργούς Επικρατείας κ. Γ. Γεραπετρίτη, Ενέργειας και Περιβάλλοντος κ. Κ. Χατζηδάκη, Υποδομών κ. Κ. Καραμανλή, του Περιφερειάρχη κ. Κ. Αγοραστού και του κ. Στάσση, προέδρου της ΔΕΗ, στην οποία ανήκει το «πονεμένο» έργο της Μεσοχώρας και το οποίο εδώ και 20 χρόνια, ολοκληρωμένο και πλήρως εξοπλισμένο, αναμένει υπομονετικά το «πράσινο φως» για την λειτουργία του !!

Οι δύο πρόσφατες αποφάσεις του ΣτΕ, η μία ακυρωτική για την Μεσοχώρα και η άλλη απαλλακτική για το Σχέδιο Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (Υπουργός κ. Φάμελλος) προκαλούν τώρα προβληματισμό στην Κυβέρνηση για τον χειρισμότου ζητήματος.

Κατά την άποψή μας, οποιαδήποτε αδιαφανής σύσκεψη, σε συνδυασμό με τις καθησυχαστικές προς τον θεσσαλικό λαό δηλώσεις που προηγήθηκαν (Γεραπετρίτης, κλπ.), παραπέμπουν περισσότερο σε επικοινωνιακή διαχείριση και σε χειραγώγηση, για πολλοστή φορά, της κοινής γνώμης, από μια Κυβέρνηση που ενάμιση χρόνο τώρα πορεύεται χωρίς σχέδιο και προγραμματισμό στην υπόθεση των έργων Αχελώου, έχοντας, πριν και μετά τις εκλογές, μοιράσει πολλές υποσχέσεις, αλλά στην πράξη εφάρμοζε την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή «πάγωμα» και εγκατάλειψη των έργων.

Οποιαδήποτε καθυστερημένη ενεργοποίηση των αρμοδίων, είτε με ειλικρινείς είτε με επικοινωνιακού χαρακτήρα προθέσεις, δεν αναμένεται να έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα, ιδίως όταν η πραγματική θέληση του Ελληνικού λαού και των εκπροσώπων του συστηματικά αγνοείται και παραμερίζεται, τουλάχιστον από το 2006 και μετά.

Εάν πραγματικά ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης αισθάνεται την ανάγκη να γίνουν πράξη οι υποσχέσεις του και χρειάζεται, για τον σκοπό αυτό, την δύναμη της λαϊκής βούλησης στο πλευρό του, δεν έχει παρά να προκαλέσει μια δημόσια συζήτηση στη Βουλή, όπου όλες οι πλευρές θα τοποθετηθούν και θα ληφθούν οριστικές αποφάσεις για την επικαιροποίηση της σκοπιμότητας του κάθε έργου Αχελώου χωριστά (λειτουργία ΥΗΣ Μεσοχώρας, πολιτική απόφαση για μεταφορά νερού υδάτων λεκάνης Αχελώου προς το υδατικό διαμέρισμα Θεσσαλίας, ολοκλήρωση φράγματος και ταμιευτήρα Συκιάς με παράλληλη παραγωγή ενέργειας, ολοκλήρωση σήραγγας μεταφοράς Πευκοφύτου).

Αυτό ακριβώς φοβούνται και τόσα χρόνια αποφεύγουν να πράξουν οι διάφοροι, λαλίστατοι κατά τα άλλα, αντίπαλοι των έργων Αχελώου.

Αυτή ακριβώς η έλλειψη καθαρής πολιτικής βούλησης επιτείνει την δημιουργία συγχύσεων και διαμορφώνει τις προϋποθέσεις  για τις «ανεξήγητες», στους απλούς ανθρώπους, αποφάσεις του ΣτΕ.

Εάν λοιπόν η Κυβέρνηση είναι ειλικρινής, ας τεθεί μέσω της Βουλής ένα τέλος στην νοσηρή αυτή κατάσταση.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Για 7η φορά το ΣτΕ ακύρωσε την εκτροπή του Αχελώου

Posted on 03 Δεκεμβρίου 2020 by admin

Με μια ακόμη απόφασή του, την έβδομη κατά σειρά, το Συμβούλιο της Επικρατείας ήταν αρνητικό στα έργα εκτροπής του Αχελώου ποταμού στο Θεσσαλικό κάμπο, ενώ παράλληλα έκανε δεκτή αίτηση κατοίκων του οικισμού της Μεσοχώρας.
Η εκτροπή του Αχελώου ποταμού απασχολεί εδώ και τουλάχιστον 22 χρόνια τόσο το Συμβούλιο της Επικρατείας, που μέχρι στιγμής έχει εκδώσει 7 ακυρωτικές αποφάσεις (και από την Ολομέλειά του μάλιστα ορισμένες), όσο και το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει εκδώσει μια απόφαση.
Τώρα, η επταμελής σύνθεσης του Ε΄ Τμήματος του ΣτΕ (με πρόεδρο τον αντιπρόεδρο Αθανάσιο Ράντο -έχει συνταξιοδοτηθεί και έχει γίνει Ευρωπαίος Εισαγγελέας- και εισηγητή το σύμβουλο -έχει προαχθεί σε αντιπρόεδρο- Παναγιώτη Ευστρατίου) με την υπ΄ αριθμ. 2228/2020 απόφασή της απέρριψε την αίτηση της περιφέρειας Θεσσαλίας, της περιφερειακής Ένωσης Δήμων Θεσσαλίας (εκπροσωπήθηκαν από τον δικηγόρο Γεώργιο Γεραπετρίτη, πριν αναλάβει υπουργικά καθήκοντα), τοπικών φορέων της Αιτωλοακαρνανίας, κ.λπ., που ζητούσαν να ακυρωθούν οι υπ΄ αριθμ.: 1) 897/21.12.2017 και 2) 901/21.12.2017 κοινές υπουργικές αποφάσεις που αφορούν τα έργα εκτροπής του Αχελώου.
Αντίθετα, το ίδιο Τμήμα του ΣτΕ, με την υπ΄ αριθμ. 2230/2020 απόφασή του, έκανε δεκτή την αίτηση του Συνδέσμου Ιδιοκτητών Κατακλυζομένου Οικισμού Μεσοχώρας «Ο Αχελώος», που ζητούσε την ακύρωση της υπ΄ αριθμ. Οικ.34701/4.8.2017 απόφαση του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος (επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ) με την οποία εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι του έργου «Υδροηλεκτρικό έργο Μεσοχώρας» στον ποταμό Αχελώο περιφερειακής ενότητας Τρικάλων». Μεταξύ των σκοπών του εν λόγω Συνδέσμου είναι η προστασία του οικισμού της Μεσοχώρας.

Όπως αναφέρεται στην δικαστική απόφαση του ΣτΕ η θέση του φράγματος της Μεσοχώρας βρίσκεται σε απόσταση 2 χ.λ.μ. από τον οικισμό και η θέση του σταθμού παραγωγής υδροηλεκτρικού ρεύματος είναι σε απόσταση 1 χ.λ.μ. από τον οικισμό Γλίστρα.
Υπέρ του έργου (που τελικά ακυρώθηκε από το ΣτΕ) είχαν παρέμβει η περιφέρεια Θεσσαλίας, η περιφερειακή Ένωσης Δήμων Θεσσαλίας, ο Δήμος Πύλης Τρικάλων και η ΔΕΗ, ισχυριζόμενοι ότι το επίμαχο έργο «έχει ευεργετικές επιπτώσεις στο υδατικό διαμέρισμα της Θεσσαλίας».

Οι σύμβουλοι Επικρατείας επισημαίνουν ότι η προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση και η σχετική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων έλαβε υπόψη της υπουργική απόφαση του 2003 με την οποία εγκρίθηκε το περιφερειακό πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης της περιφέρειας Θεσσαλίας και την απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων με την οποία εγκρίθηκε το σχέδιο διαχείρισης των λεκανών απορροής ποταμών Στερεάς Ελλάδας. Με τις εγκρίσεις αυτές προβλεπόταν η μεταφορά ποσοτήτων νερού από τον Αχελώο στον ποταμό Πηνειό.
Όμως, με την προσβαλλόμενη απόφαση, συνεχίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, δεν προβλεπόταν πλέον μεταφορά ποσοτήτων νερού από τον Αχελώο στον Πηνειό ποταμό, αλλά ούτε γίνεται καμία μνεία για μεταφορά νερού, όπως προβλεπόταν αρχικά.

Έτσι, το ΣτΕ έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση απώλεσε, επιγενομένως, το νόμιμο έρεισμά της», έκανε δεκτή την αίτηση του εν λόγω Συνδέσμου και ακύρωσε την υπουργική απόφαση.

Υπενθυμίζεται ότι ενώ εκκρεμούσαν στο ΣτΕ οι αιτήσεις ακύρωσης, κατά των κυβερνητικών τότε σχεδίων συνέχισης στη ουσία των έργων εκτροπής του Αχελώου, εκδόθηκαν από τον τότε αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος νέες πολυσέλιδες υπουργικές αποφάσεις που υπέκρυπταν την συνέχιση των έργων εκτροπής του Αχελώου (η κάθε απόφαση είναι άνω των 280 σελίδων).

 

ΠΗΓΗ: protothema.gr

Comments (0)

Tags: ,

Η Λαϊκή Συσπείρωση Θεσσαλίας για το υδροηλεκτρικό έργο της Μεσοχώρας

Posted on 03 Δεκεμβρίου 2020 by admin

Για το ΚΚΕ και την Λαική Συσπείρωση, το πρόβλημα της μη ολοκλήρωσης της εκτροπής του Άνω ρου του Αχελώου εδώ και τέσσερις δεκαετίες περίπου, είναι βαθιά πολιτικό και η ευθύνη βαραίνει όλες τις αστικές κυβερνήσεις (Ν.Δ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) και φυσικά την Ε.Ε, όσο κι αν γίνεται προσπάθεια να κρυφτεί πίσω από δικαστικές αποφάσεις και προσκόμματα.

Σχετίζεται με τον αντιλαϊκό δρόμο ανάπτυξης που ακολουθιέται δεκαετίες τώρα στη χώρα μας, με ευθύνη όλων των αστικών κυβερνήσεων και της Ε.Ε, γιατί αυτός εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Θυμίζουμε ότι άλλα έργα, όπως τα μεγάλα οδικά δίκτυα, που είναι αναγκαία για τις μεταφορές των μονοπωλιακών ομίλων και έχουν κέρδη από τα διόδια οι εταιρίες που έχουν την εκμετάλλευσή τους, προχώρησαν ξεπερνώντας κάθε νομικό και άλλο εμπόδιο.

Το ΚΚΕ, εδώ και δεκαετίες είναι το μόνο κόμμα που αγωνίζεται για την πραγματοποίηση της εκτροπής του άνω ρου του Αχελώου και όλων των συνοδευτικών έργων που απαιτούνται, στη βάση της πολιτικής του πρότασης για έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της χώρας προς όφελος του λαού, με εργατική εξουσία, κοινωνικοποιημένα τα μέσα παραγωγής και κατανομής των προϊόντων, με αξιοποίηση όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας και του εργατικού δυναμικού, έξω από την Ε.Ε και άλλες λυκοσυμμαχίες του κεφαλαίου.

Εμείς δεν διαχωρίζουμε το έργο της εκτροπής του Άνω ρου του Αχελώου, σε ενεργειακό, αρδευτικό, υδρευτικό, περιβαλλοντικό, αλλά το βλέπουμε σαν ενιαίο έργο που θα συμβάλει σε όλους αυτούς τους τομείς στο πλαίσιο του άλλου δρόμου ανάπτυξης υπέρ του λαού που παλεύουμε.

Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται η διεκδίκηση ολοκλήρωσης και λειτουργίας του υδροηλεκτρικού έργου της Μεσοχώρας (που στο πλαίσιο της απελευθέρωσης και της ιδιωτικοποίησης της ενέργειας πιθανό να το ορέγονται επιχειρηματικοί όμιλοι), ως άλλοθι για την εγκατάλειψη της ολοκλήρωσης του συνολικού έργου της εκτροπής του Άνω ρου του Αχελώου και των συνοδών έργων του, όπως επιχειρείται συγκαλυμμένα από την κυβέρνηση της Ν.Δ, την περιφέρεια Θεσσαλίας και ανοιχτά από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η χρόνια αντιπαράθεση μεταξύ αστικών πολιτικών δυνάμεων, «φαραωνικά μεγάλα έργα σαν την εκτροπή του Άνω ρου του Αχελώου ή μικρά φράγματα» είναι κούφια, αφού ούτε η εκτροπή του Αχελώου γίνεται, ούτε τα μικρότερα φράγματα, εδώ και δεκαετίες και από κυβερνήσεις Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι κοροϊδία προς του κατοίκους της Θεσσαλίας, να λέγεται ότι το τεράστιο υδατικό έλλειμμα της Θεσσαλίας, θα καλυφθεί από μικροέργα τα οποία είναι αναγκαία μεν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν τη λύση, για την άρδευση, την ύδρευση, την προστασία του περιβάλλοντος, για την αποτροπή ερημοποίησης της Θεσσαλίας.

Το ΚΚΕ, υποστηρίζει, αυτό που και επιστημονικά έχει απαντηθεί και αναλυθεί εδώ και δεκαετίες, ότι για την αντιμετώπιση του υδατικού ελλείμματος της Θεσσαλίας, απαιτούνται και η εκτροπή του άνω ρου του Αχελώου, με τα συνοδά έργα του και μια σειρά άλλα μικρότερα φράγματα, λιμνοδεξαμενές, κλπ.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ανισομερή κατανομή των βροχοπτώσεων και απορροών που υπάρχει μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Ελλάδας και το σημαντικό πλεόνασμα που παρουσιάζει το επιφανειακό υδατικό δυναμικό της Αιτωλοακαρνανίας, ακόμα και μετά την εκτροπή 600 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού προς τη Θεσσαλία, χωρίς να υπολογίσουμε τα υπόγεια ύδατα της περιοχής.

Με σαφήνεια έχουν προσδιορισθεί τα πολλαπλά οφέλη από την ολοκλήρωση και συνδυασμένη ενεργοποίηση ενός συνόλου τεχνικών έργων υλοποίησης και αξιοποίησης της μερικής εκτροπής νερού του Αχελώου προς τη Θεσσαλία.

Αναφερόμαστε ενδεικτικά στα φράγματα και στους υδροηλεκτρικούς σταθμούς της Μεσοχώρας και της Συκιάς, στη σήραγγα εκτροπής και στα συνωδά αναρρυθμιστικά έργα τα οποία σε συνδυασμό με τα περιβαλλοντικά έργα ανασύστασης και διατήρησης της λίμνης Κάρλας και Σμοκόβου μπορούν να συμβάλλουν αποφασιστικά ώστε:

  • Να αντιμετωπιστεί το οξύ πρόβλημα της υποβάθμισης της ποσότητας και ποιότητας των υπόγειων υδροφορέων της Θεσσαλίας
  • Να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της υποβάθμισης των εδαφών σε ορισμένες περιοχές της.
  • Να αναβαθμισθεί η ποιότητα και να εξασφαλισθεί η αναγκαία ποσότητα νερών στον ποταμό Πηνειό ώστε να προστατευθούν οι οικολογικές λειτουργίες του και η αξιόλογη φυσική περιοχή των εκβολών του (Δέλτα Πηνειού).
  • Να εξασφαλισθεί η ύδρευση των πόλεων και χωριών της Θεσσαλίας.
  • Να εξασφαλισθεί και να αυξηθεί η άρδευση των ανεπαρκώς σήμερα αρδευομένων εκτάσεων της Θεσσαλίας.
  • Να μειωθεί η ενεργειακή εξάρτηση της χώρας με την αξιοποίηση του ανεκμετάλλευτου υδροδυναμικού καθώς και την πολλαπλή κοινωνική ωφέλεια των μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων που διαφυλάσσουν πολύτιμους υδατικούς πόρους στα φράγματά τους, στην χειμερινή περίοδο, για να τους διαθέσουν κατά τη θερινή.

Πρόκειται για έργα που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην αξιοποίηση των εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας, στην κάλυψη σύγχρονων διατροφικών αναγκών, στην προστασία του περιβάλλοντος, στη μείωση του εμπορικού ελλείμματος της χώρας σε αγροτικά προϊόντα.

Θα μπορούσαν, να συμβάλλουν σε συνδυασμό με τη βελτίωση του υπάρχοντος αρδευτικού δικτύου και την αξιοποίηση τεχνικών εξοικονόμησης νερού στην εξάλειψη του προβλήματος της πλημμελούς άρδευσης των αροτριαίων καλλιεργειών οι οποίες τροφοδοτούν εγχώριες βιομηχανίες (π.χ. εκκοκκιστήρια, εργοστάσια τροφίμων, μονάδες επεξεργασίας ζάχαρης, σιτηρών, κλπ).

Ποιο είναι το πραγματικό εμπόδιο για την ολοκλήρωση των έργων εκτροπής του Άνω ρου του Αχελώου και συνολικά στην κάλυψη των οξυμένων λαϊκών αναγκών σχετικά με το νερό στη Θεσσαλία και γενικότερα;

Είναι οι στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης και της ΕΕ, που υπηρετούν όλες οι αστικές κυβερνήσεις, όπως και η σημερινή. Πρόκειται για τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, όπου το νερό, η ενέργεια, τα τρόφιμα, η γη, αποτελούν εμπορεύματα.

Στο επίκεντρο της αστικής πολιτικής βρίσκονται οι οδηγίες και κατευθύνσεις της Ε.Ε για το νερό, την «απελευθέρωση» της ηλεκτρικής ενέργειας, για την ΚΑΠ.

Η κοινοτική οδηγία-πλαίσιο για τα νερά του 2000, με την οποία εναρμονίστηκε η ελληνική νομοθεσία απ’ το 2003, θέτει σε προτεραιότητα την εξοικονόμηση της ζήτησης νερού σε αντιπαράθεση με τη αύξηση της προσφοράς σε κάθε υδατικό διαμέρισμα.

Έτσι δεν εστιάζει ούτε στα τεχνικά έργα και τις πολιτικές εμπλουτισμού των υπόγειων και επίγειων υδροφορέων ούτε στην αναγκαιότητα προστασίας των δασών που συμβάλλουν καθοριστικά στον εμπλουτισμό των υδροφορέων. Αντιπαραθέτει τεχνητά την προτεραιότητα της χρήσης του νερού για ύδρευση, με τις χρήσεις του νερού σε κλάδους της παραγωγής, όπως των τροφίμων και της ενέργειας, δηλαδή κλάδους εξίσου απαραίτητους για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών. Σ’ αυτό το πλαίσιο εισάγει τη λεγόμενη αειφόρο διαχείριση των υδατικών πόρων, την ανάκτηση του κόστους για τις υπηρεσίες νερού, την προστασία των υδάτινων οικοσυστημάτων και των εξαρτώμενων χερσαίων.

Με τον μανδύα της προστασίας του περιβάλλοντος και της καλής κατάστασης των υδατικών σωμάτων, επιβλήθηκε και η αύξηση της τιμής του νερού, ιδίως στον αγροτικό τομέα.

Η επίκληση της προστασίας του περιβάλλοντος είναι υποκριτική, αφού υπάρχουν τεχνολογίες και τεχνικές λύσεις που επιτρέπουν την εξοικονόμηση της κατανάλωσης νερού χωρίς αλλαγή της τιμολογιακής πολιτικής και επιβάρυνσης των λαικών οικογενειών.

Ενδεικτικά αναφέρουμε την τεχνική δυνατότητα ανακύκλωσης του χρησιμοποιημένου νερού με διαχωρισμό των χρήσεών του, τα συστήματα ελαχιστοποίησης της κατανάλωσης νερού για οικιακή χρήση, τα συστήματα περισυλλογής βρόχινου νερού, την αλλαγή μεθόδων άρδευσης, την επιδιόρθωση και συντήρηση του δικτύου διανομής, τα δασονομικά και τα φυτοτεχνικά έργα, τις δασώσεις και τις αναδασώσεις.

Όμως η αύξηση της τιμής του νερού συμβαδίζει με τα σχέδια των μονοπωλίων σ’ ολόκληρη την Ε.Ε για ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης (ΔΕΥΑ). Ιδιωτικοποίηση που θα οδηγήσει σε νέες αυξήσεις των τιμολογίων λαϊκής κατανάλωσης, επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων στον κλάδο και αξιοποίηση του νερού για την κερδοφορία των μονοπωλίων.

Αυτές οι ιδιωτικοποιήσεις βρίσκονται στις προτεραιότητες και της σημερινής κυβέρνησης της Ν.Δ, όπως και προηγούμενα των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και εξειδικεύονται στο πλαίσιο των μνημονίων.

Η εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 2000/60 για το νερό που οδηγεί στην ελαχιστοποίηση της μεταφοράς νερού προς τη Θεσσαλία, αποτελεί επίσης το όχημα για την εφαρμογή της ΚΑΠ, η οποία στοχεύει στη συγκέντρωση κεφαλαίου και γης στον αγροτικό τομέα.

Ορατές είναι οι αρνητικές συνέπειες για το λαό και απ’ την προώθηση της ευρωενωσιακής πολιτικής «απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας». Εκτός απ’ τις αυξήσεις των τιμών για τη λαϊκή οικογένεια και την κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων στον κλάδο, πρέπει να συνυπολογίσουμε την επιβράδυνση στην ανάπτυξη μεγάλων υδροηλεκτρικών σταθμών.  Οι επιχειρηματικοί όμιλοι προτιμούν και στην Θεσσαλία και γενικότερα, τα μεγάλα αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα και τους μικρούς υδροηλεκτρικούς σταθμούς που έχουν μεγαλύτερο κέρδος, κατεύθυνση που στηρίζουν πολύμορφα τόσο οι κυβερνήσεις (σήμερα της Ν.Δ, χθες του ΣΥΡΙΖΑ), όσο και η περιφερειακή αρχή Θεσσαλίας και δημοτικές αρχές της περιοχής μας. Ενώ στην ατζέντα επιχειρηματικών συμφερόντων βρίσκεται η ιδιωτικοποίηση σημαντικών δημόσιων υποδομών, όπως της Λίμνης Πλαστήρα και του φράγματος Σμοκόβου για τη λειτουργία υδροηλεκτρικού σταθμού.

Το ΚΚΕ και η Λαϊκή Συσπείρωση, αγωνίζονται για να γίνουν όλα τα έργα εκτροπής του Άνω ρου του Αχελώου, όλα τα μικρότερα φράγματα και έργα για άρδευση, ύδρευση, προστασίας από πλημμύρες και γενικότερα του περιβάλλοντος. Ωστόσο μέσα στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και των δεσμεύσεων της Ε.Ε, από μόνη η κατασκευή τους, δεν μπορεί να διασφαλίσει μια φιλολαϊκή διαχείριση του νερού, ούτε την ουσιαστική ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Η διαχείριση του νερού προς όφελος του λαού προϋποθέτει ένα ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με κοινωνικοποιημένα τα μέσα παραγωγής, κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας και εργατικό έλεγχο. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο ένας Ενιαίος Κρατικός Φορέας Διαχείρισης του νερού, θα μπορεί να κατοχυρώνει το νερό ως κοινωνικό αγαθό.  Θα μπορεί να διασφαλίζει  τη συνδυασμένη ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, αφού θα έχει ξεριζωθεί ο ανταγωνισμός των χρήσεων και της αξιοποίησης του νερού με γνώμονα το καπιταλιστικό κέρδος και θα αξιοποιηθεί το τεράστιο πλεονέκτημα του κεντρικού σχεδιασμού της κοινωνικοποιημένης παραγωγής.

Comments (0)

Tags: , ,

Η παρέμβαση του επικεφαλής της παράταξης Θεσσαλία Πράσινη Περιφέρεια μετά την απόφαση ακύρωσης του ΣτΕ για τον Αχελώο

Posted on 02 Δεκεμβρίου 2020 by admin

Η απόφαση του Ε΄ τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας να ακυρώσει την αδειοδότηση του υδροηλεκτρικού έργου (ΥΗΕ) Μεσοχώρας, έπειτα από σχετική προσφυγή του Συνδέσμου κατακλυζομένων Μεσοχώρας κυριάρχησε στην πρόσφατη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Θεσσαλίας.
Στη νέα συνεδρίαση που αν και πραγματοποιήθηκε μέσω τηλεδιάσκεψης, λόγω της πανδημίας, είχε πολλές στιγμές έντασης. Πάντως, ο επικεφαλής της παράταξης «Θεσσαλία Πράσινη Περιφέρεια» και περιφερειακός σύμβουλος, κ. Αθανάσιος Ακρίβος, για μία ακόμα φορά ήταν εύστοχος, ενωτικός και μεστός στην παρέμβασή του, καταθέτοντας με σαφήνεια τη θέση της παράταξης.
Χαρακτηριστικά, ο κ. Αθανάσιος Ακρίβος ανέφερε στην παρέμβασή του: «Δυστυχώς εκεί που λέγαμε ότι θα ολοκληρωθεί το έργο, τώρα πάμε κι άλλο πίσω και θα δούμε και αν ολοκληρωθεί. Είναι έργο ζωής και πνοής και οι Θεσσαλοί το περιμένουν 35 χρόνια πλέον.»
Ο αρχηγός της Θεσσαλίας Πράσινης Περιφέρειας υπογράμμισε ότι πρόκειται για ένα μεγάλο αναπτυξιακό, περιβαλλοντικό, αρδευτικό, υδρευτικό και ενεργειακό που αφορά  όλη τη Θεσσαλία και για το οποίο δαπανήθηκαν πάρα πολλά χρήματα των πολιτών.
Στη συνέχεια, ο κ. Ακρίβος στάθηκε και στους περιβαλλοντικούς κινδύνους που ελλοχεύουν επισημαίνοντας ότι ο Θεσσαλικός κάμπος κινδυνεύει από ερημοποίηση. «Θα πούμε το νερό, νεράκι», είπε χαρακτηριστικά ο Περιφερειακός Σύμβουλος κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου.
Επίσης, ο επικεφαλής της «πράσινης» παράταξης συμπλήρωσε ότι το έργο θα συμβάλει στην παραγωγή πράσινης ενέργειας και στην απολιγνιτοποίηση και δήλωσε ότι πρέπει τα έργα να γίνουν και μάλιστα γρήγορα γιατί θα απομακρυνθεί και ο κίνδυνος πλημμυρικών φαινομένων. «Μην ξεχνάμε τι έγινε πριν λίγο καιρό στην Καρδίτσα και τις γύρω περιοχές», θύμισε ο κ. Ακρίβος.
Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του ο αρχηγός της παράταξης Θεσσαλία Πράσινη Περιφέρεια» κάλεσε το Σώμα να είναι ενωμένο σε αυτό το κρίσιμο θέμα και είπε χαρακτηριστικά: «Όλοι μαζί ενωμένοι μπορεί να τα καταφέρουμε. Είμαστε υπέρ της άμεσης ολοκλήρωσης του έργου, με την αναθεώρηση των σχεδίων διαχείρισης υδάτων.»
Αξίζει να θυμίσουμε πρόκειται για την έβδομη ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ.
Στην τελευταία απόφασή του το ΣτΕ, δεν αμφισβητεί την περιβαλλοντική, κοινωνική και οικονομική σκοπιμότητα του έργου, θεωρεί ότι η Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) απώλεσε το νόμιμο έρεισμά της, καθώς δεν επανεξετάστηκε ώστε να είναι συμβατή με τις αναθεωρήσεις των Σχεδίων Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Ποταμών τον Δεκέμβριο του 2017 και του Περιφερειακού Χωροταξικού Σχεδίου Θεσσαλίας τον Οκτώβριο του 2019.


Τέλος, να σημειώσουμε ότι όλες οι παρατάξεις συμφώνησαν με την εισήγηση του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, Κ. Αγοραστού, η Περιφέρεια να διεκδικήσει από την κυβέρνηση την ολοκλήρωση των έργων που αφορούν τόσο στο υδροηλεκτρικό έργο της Μεσοχώρας όσο και στον Αχελώο και παράλληλα στην υλοποίηση των δεσμεύσεων για τη δημιουργία μικρότερων φραγμάτων σε Σκοπιά – Παλαιοδερλί, Πύλη, Μουζάκι και Νεοχωρίτη προκειμένου να αμβλυνθεί το υδατικό πρόβλημα.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Μ. Χαρακόπουλος: Ποιο το μέλλον του Αχελώου μετά την απόφαση του ΣτΕ;

Posted on 01 Δεκεμβρίου 2020 by admin

«Μετά την αρνητική εξέλιξη που συνιστά η απόφαση του ΣτΕ για το υδροηλεκτρικό έργο της Μεσοχώρας και δεδομένης της πρόθεσης της κυβέρνησης για την υλοποίηση του έργου της ήπιας εκτροπής του Αχελώου, σε ποιες συγκεκριμένες ενέργειες θα προβείτε προκειμένου οι εξαγγελίες να γίνουν πράξεις;». Το παραπάνω ερώτημα θέτει ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος στους υπουργούς Επικρατείας κ. Γιώργο Γεραπετρίτη, Υποδομών κ. Κώστα Αχ. Καραμανλή και Περιβάλλοντος κ. Κωστή Χατζηδάκη

Ο Θεσσαλός πολιτικός, ζητά να υπάρξει «καθαρός οδικός χάρτης» με βάση τα νέα δεδομένα για να διασκεδαστούν και οι εντυπώσεις που δημιουργούνται από ερωτηματικά για «πιέσεις επιχειρηματικών συμφερόντων» που αντιτίθενται στην παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας γιατί επενδύουν στην παραγωγή από αιολικά-φωτοβολταϊκά πάρκα.

Ο κυβερνητικός βουλευτής στην ερώτησή του σημειώνει ότι «το έργο του Αχελώου αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αναπτυξιακά δημόσια έργα των τελευταίων δεκαετιών. Είναι ένα έργο πνοής, με ξεκάθαρη φιλοπεριβαλλοντική στόχευση, με άμεσα υδρευτικά, αρδευτικά και ενεργειακά οφέλη. Ταυτόχρονα, όμως, τα συνοδά έργα που το πλαισιώνουν, μπορούν να συνεισφέρουν και στην αντιπλημμυρική θωράκιση από τα, όλο και συχνότερα λόγω κλιματικής αλλαγής, ακραία καιρικά φαινόμενα, που προκαλούν εκτεταμένες καταστροφές.

Δυστυχώς, παρότι έως σήμερα έχουν δαπανηθεί από την πολιτεία εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την κατασκευή του, παραμένει ημιτελές χωρίς να μπορεί να αποδώσει ουσιαστικά κανένα από τα οφέλη που προβλέπει η ολοκλήρωσή του, ενώ εδώ και χρόνια αποτελεί πεδίο πολιτικών αντιπαραθέσεων, τοπικιστικών αντεγκλήσεων και αιτία προσφυγής στα ανώτατα δικαστικά όργανα.

Η κυβέρνηση έχει εκφράσει την πολιτική της βούληση να προχωρήσει στην ολοκλήρωση του έργου. Ωστόσο, η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), που ουσιαστικά ακυρώνει την Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) του υδροηλεκτρικού έργου της Μεσοχώρας (ΥΗΕ Μεσοχώρας), δημιουργεί νέα δεδομένα, τα οποία πρέπει να ληφθούν υπόψη, προκειμένου οι προθέσεις για την υλοποίηση του έργου να μετατραπούν σε πράξεις.

Με δεδομένο ότι διατυπώνονται -πλέον και δημόσια- ερωτηματικά για “πιέσεις επιχειρηματικών συμφερόντων που ζητούν περισσότερο χώρο για επενδύσεις αιολικών – φωτοβολταϊκών που έρχονται σε αντίθεση με την παραγωγή υδροηλεκτρικής  ενέργειας” (άρθρο Κώστα Γκούμα, πρ. προέδρου ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ και Τάσου Μπαρμπούτη, μέλους ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ. γεν. γραμματέα ΤΕΕ/ΚΔΘ) θα πρέπει να υπάρξει ένας καθαρός οδικός χάρτης ενεργειών για την άρση του αδιεξόδου».

Comments (0)

Tags: , , ,

Κ. Γκούμας-Τ. Μπαρμπούτης: Αρκετά με τον Αχελώο!

Posted on 30 Νοεμβρίου 2020 by admin

Η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), η οποία ακυρώνει την Υπουργική απόφαση (ΑΕΠΟ Σ. Φάμελλου επί ΣΥΡΙΖΑ/ 2017) για την περιβαλλοντική αδειοδότηση του υδροηλεκτρικού έργου της ΔΕΗ στην Μεσοχώρα Τρικάλων, αν και δεν ήταν αναμενόμενη, αποτελεί ένα ακόμη επεισόδιο στο σήριαλ συνολικάτων έργων που έχουν κατασκευαστεί επί του Άνω Αχελώου, τα οποία αποτελούν για πολλούς ένα «αγκάθι», είτε αυτοίλειτουργούν στο πολιτικό πεδίο, είτε στον επιχειρηματικό χώρο, είτε διακατέχονται από τα   γνωστάιδεολογήματακατά των έργων.

Σίγουρα δεν είναι τυχαίο που για πολλοστή φορά το ΣτΕ παρεμβάλλει εμπόδια στην λειτουργία της Μεσοχώρας, παρότι το έργο είναι ολοκληρωμένο από το 2001 και απομένουν λίγα μόνο βήματα έως την λειτουργία του. Και αυτή η απόφαση,όπως και κάποιεςπαλαιότερα,ουσιαστικά υπερβαίνει τα όρια της λογικής.Θα σημειώσουμε μόνο ότι η κρινόμενηΑΕΠΟ του 2017 για την αδειοδότηση της Μεσοχώρας ήταν απολύτως συμβατή με τα όσα προβλέπονταν και ίσχυαν,έως εκείνη τηνστιγμή, στοΣχέδιοΔιαχείρισηςΥδάτωνκαθώςκαι στο   Χωροταξικό Σχέδιο, άσχετα εάν αυτά τροποποιήθηκαν με μεταγενέστερεςπολιτικέςαποφάσεις.

Τελικά, αυτή η αναδρομική «τιμωρία» της ΔΕΗ, που απλά έκανε σωστά την δουλειά της, επιτρέπει στους πολίτες να σκεφθούν ότι στο θέμα αυτό η κρίση του Ανώτατου Δικαστηρίου προσιδιάζει περισσότερο σε πολιτική άποψη των δικαστώνπαρά σε αξιολόγηση κάποιας διοικητικής αστοχίας που έπρεπεοπωσδήποτενα αποκατασταθεί!

Σε κάθε περίπτωση, όποια άποψη και εάν έχει κανείς για την συγκεκριμένηαπόφαση καθώς και κατά πόσον αποφάσεις σαν αυτήν τραυματίζουν το κύρος του ΣτΕ, το θέμα της Μεσοχώρας και γενικά των έργων Αχελώου είναι καθαρά ΠΟΛΙΤΙΚΟ και δεν μπορεί να θεωρηθεί μόνο τεχνικό, νομικό, διαδικαστικό ή τοπικιστικό πρόβλημα, όπως ορισμένοι προσπαθούν να το εμφανίσουν.

Η πρότασή μας, την οποία έχουμε επανειλημμένα διατυπώσει, είναι μία και μόνη : Να έρθει το θέμα όλωντων έργων Αχελώου για συζήτηση και οριστική απόφαση στην Ελληνική Βουλή.

Αντιλαμβανόμαστε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι ιδιαίτερα επιθυμητό από τις κύριες πολιτικές δυνάμεις. Το είχαμε προτείνει κατά την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αλλά ήταν για εμάς απόλυτα εξηγήσιμη η άρνηση τους,επί πέντε ολόκληραχρόνια,να φέρουν μια τέτοια συζήτηση στη Βουλή, αφούόλοιγνώριζαν  ότι η επιδίωξη τους  για διακοπή -εγκατάλειψη- ακύρωση-κατεδάφιση των έργων Αχελώου δεν θα ήταν ποτέδυνατόν να συγκεντρώσει την πλειοψηφία της Βουλής, ούτε καν ανάμεσα στους βουλευτές της τότε πλειοψηφίας.

(Σημείωση : όλες αυτές οι «θέσεις» τους έχουν διατυπωθεί δημοσίως από στελέχη ή ομάδες εντός του ΣΥΡΙΖΑ και κατατέθηκαν -φυσικά ως θλιβερή μειοψηφία-και στο Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας κατά την συζήτηση για την Μεσοχώρα, όπου καταψήφισαν την αδειοδότησή της !).

Σε ότι αφορά στην τότε αντιπολίτευση της ΝΔ, ούτε αυτή έδειξε προθέσεις όλα αυτά τα χρόνια για μια τέτοια συζήτηση και για το  ξεκαθάρισμα των πολιτικών επιλογών σχετικά με  τα έργα Αχελώου. Ουδέποτε απαίτησαν από τον τότε πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς μια καθαρή απάντηση εάν προτίθενται η όχι να κατεδαφίσουν τα  στη Συκιά και την (διανοιγμένη στο σύνολο των 18 χιλιομέτρων) σήραγγα μεταφοράς των υδάτων. Αλλά και ως Κυβέρνηση η ΝΔ δεν έδωσε διαφορετικά δείγματα γραφής που θα απέτρεπαν την παράταση των συγχύσεων και της  διχαστικής λογικής γύρω από   τα έργα Αχελώου.Δυστυχώς, η έως σήμερα πρακτική τους  μας επιτρέπει να σκεφθούμε ότι και η σημερινήΚυβέρνηση, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, προτιμά να «παίζει» με ανούσιεςδηλώσεις  υπέρ – κατά των έργων, με  αοριστίες και καθησυχαστικές υποσχέσεις, να «κλείνει το μάτι» σε οικολόγους και σε τοπικιστικές απαιτήσεις (πχ Αιτωλοακαρνανία), να ανταποκρίνεται (αντικειμενικά) σε πιέσεις επιχειρηματικών συμφερόντων που ζητούν περισσότερο «χώρο» για επενδύσεις αιολικών-φωτοβολταϊκών(που έρχονται σε αντίθεση με τηνπαραγωγήυδροηλεκτρικήςενέργειας).

Όλες αυτές οι βάσιμες επιφυλάξεις μας για την κυβερνητική πολιτική μπορούν να αρθούν μόνο με ένα τρόπο :

Η Κυβέρνηση να φέρει άμεσα, με δική της πρωτοβουλία, το θέμα στην Βουλή, να επικυρώσει θεσμικά και με αδιαμφισβήτητο τρόπο τις υποσχέσεις της και στην συνέχεια να κινηθεί αναλόγως για την ολοκλήρωση και λειτουργία των έργων.

Οτιδήποτε λιγότερο θα επιτείνει το χάος των συγχύσεων και την αμφισβήτηση, θα ενθαρρύνει και θα διευκολύνει τις δυνάμεις της καταστροφής (κατεδάφισηκλπ.) στις επιδιώξεις τους, θα τραυματίζει το έργο στην συνείδηση των πολιτών, θα επιτρέπει στο ΣτΕ να προβαίνει σε «πολιτικού» χαρακτήρα επεμβάσεις στο κυβερνητικό έργο και φυσικά θα διαιωνίζει την υπόθεση Αχελώου με όλες τις αρνητικέςσυνέπειες για την κοινωνία και την οικονομία.

Με όλα αυτά η ΝΔ θα καταγραφεί ως μία ακόμα Κυβέρνηση που δεν σέβεται τις υποσχέσεις της.

 

Γράφουν οι Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ) και Μπαρμπούτης Τάσος (μέλος ΔΣ ΕΘΕΜ, πρ γεν. γραμματέας ΤΕΕ/ΚΔΘ)

 

Comments (0)

Tags: , ,

Κ. Αγοραστός: Κάθε προσπάθεια ακύρωσης του Αχελώου, συντηρεί ένα έγκλημα

Posted on 30 Νοεμβρίου 2020 by admin

Βρισκόμαστε σε επαφή με την Κυβέρνηση για το σχεδιασμό της διαχείρισης του έργου του Αχελώου, μετά τα νέα δεδομένα που δημιουργεί η απόφαση του ΣτΕ. Το  πρόσφατο, χαοτικού χαρακτήρα  ακραίο καιρικό φαινόμενο του Ιανού και οι πρωτόγνωρες ποσότητες νερού που έπεσαν στη Θεσσαλία, απέδειξαν ότι νερό υπάρχει για όλους.

Ο Αχελώος μαζί με τα συνοδά του έργα -φράγματα Πύλης, Νεοχωρίτη και Μουζακίου- θα αντιμετώπιζε τα πλημμυρικά φαινόμενα, όπως είχαμε επισημάνει το 2016, στη σύσκεψη με τον τότε αρμόδιο Υπουργό Π. Σκουρλέτη.

Το έργο της Μεσοχώρας το θέλουν -κατά δήλωση- όλοι. Είναι  έτοιμο κατά  90%  και από τη μη  λειτουργία του Υδροηλεκτρικού Σταθμού, η ΔΕΗ χάνει ετησίως 30 εκατομμύρια ευρώ. Είναι ξεκάθαρες οι ευθύνες  της  προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ,  που  τον Δεκέμβριο του 2017 απένταξε από τα Σχέδια Διαχείρισης Λεκανών Απορροής της Θεσσαλίας, τα έργα του Αχελώου, αν και το Περιφερειακό Συμβούλιο Θεσσαλίας με απόφασή του εξέφρασε την αντίθεσή του στην απόφαση της τότε κυβέρνησης. Ο Αχελώος είναι πηγή ζωής, πηγή οικολογικής ανάπτυξης, πηγή φθηνής πράσινης ενέργειας, πηγή τουρισμού και νέων θέσεων εργασίας. Αντιμετωπίζει την ερημοποίηση του  κάμπου, τροφοδοτεί τη Θεσσαλία με νερό, στηρίζει την αγροτική παραγωγή. Κάθε προσπάθεια ακύρωσής του έργου, συντηρεί ένα βιολογικό,  περιβαλλοντικό και οικονομικό  έγκλημα.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Αχελώος: Το Γεφύρι της Άρτας – Του Δημήτρη Ρήτα

Posted on 22 Οκτωβρίου 2020 by admin

Μια φορά κι έναν καιρό η Θεσσαλία ήταν η πιο πλούσια και πυκνοκατοικημένη περιοχή της Ελλάδας. Το 480 π.Χ. έγινε η Ναυμαχία της Σαλαμίνας, όπου ηττήθηκε ο Ξέρξης. Όμως άφησε πίσω του τον στρατηγό του Μαρδόνιο με 300.000 στρατό να καταστρέψει την Ελλάδα. Ο στρατός αυτός ξεχειμώνιασε στη Θεσσαλία, γιατί στη Θεσσαλία υπήρχε άφθονη τροφή για τους στρατιώτες και το ιππικό του.

Την άλλη χρονιά, 479 π.Χ. στις Πλαταιές οι Έλληνες συνέτριψαν τους Πέρσες και σώθηκε η Ελλάδα και όλη η Ευρώπη από την υποδούλωση.

Σήμερα η Θεσσαλία είναι από τις φτωχότερες περιοχές της Ελλάδας, είναι ουραγός αντί πρωτοπόρος στην ανάπτυξη. Γιατί; Κάθε αποτέλεσμα είναι συνισταμένη πολλών παραγόντων. Κι εδώ, κατά τη γνώμη μου, από τους σημαντικότερους αν όχι ο σημαντικότερος παράγοντας είναι η έλλειψη νερού.

Γεφύρι της Άρτας έχει καταντήσει αυτή η μερική εκτροπή του Αχελώου. Εδώ και 60 χρόνια από χρήματα του Ελληνικού λαού δαπανήθηκαν τεράστια χρηματικά ποσά σε έργα που έγιναν γι’ αυτό τον σκοπό, αλλά δεν ολοκληρώθηκαν ακόμα. Προεκλογικά, πέρασαν από τη Θεσσαλία υποψήφιοι Πρωθυπουργοί, Υπουργοί, Βουλευτές κλπ, χορτάσαμε υποσχέσεις, αλλά ο Αχελώος μένει στα χαρτιά. Οι γεωργοί έκλεισαν δρόμους και μονοπάτια, συλλαλητήρια, εκκλήσεις, διαμαρτυρίες και χίλιες δυο φωνές ακούστηκαν, αλλά ως τώρα δεν υπήρχε η ισχυρή πολιτική βούληση, που θα υλοποιούσε ένα έργο ζωής για τη Θεσσαλία μας. Επίσης οι διάφοροι κολοκυθολόγοι για περιβαλλοντολογικούς, όπως λένε, λόγους, εμποδίζουν με χίλιους δυο τρόπους την ολοκλήρωση του έργου. Ο άνθρωπος όμως επεμβαίνει στη φύση, κάνοντας έργα που διευκολύνουν τη ζωή του, όπως δρόμους, τούνελ, φράγματα και άλλα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η ολοκληρωτική εκτροπή του Μόρνου που έγινε για να υδροδοτηθεί η Αθήνα, η Λίμνη Πλαστήρα και άλλα.

Με το Περιφερειακό Θέατρο Καρδίτσας δίνω κάθε χρόνο δεκάδες παραστάσεις σε χωριά του κάμπου της Θεσσαλίας. Κανένα χωριό δεν πίνει νερό από τις πηγές του γιατί το νερό τους είναι ακατάλληλο προς πόση. Ένα καλοκαίρι, Αύγουστο μήνα, παίζαμε στο Μάστρο του Δήμου Οινιαδών της Αιτωλοακαρνανίας. Κοντά στο χωριό είναι οι εκβολές του Αχελώου. Ζήτησα από τον Πρόεδρο του χωριού να πάμε να δω αν είχε νερό. Τι να δω; Θάλασσα νερό που χύνονταν στη θάλασσα ανεκμετάλλευτο.

Προεκλογικά, όταν οι υποψήφιοι Βουλευτές έρχονται στο χωριό μου, τους λέω αυτά και παίρνω υποσχέσεις που μένουν υποσχέσεις.

Συχνά έρχεται στο μυαλό μου μία συζήτηση που έκανα, πριν από χρόνια, με αξιωματούχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, στη Λάρισα.

  • Η Θεσσαλία θα καταστραφεί, μου λέει.
  • Γιατί; τον ρωτώ απορημένος.
  • Οι μεγάλοι «φίλοι» μας δεν θέλουν την αξιοποίησή της, γιατί αν αξιοποιηθεί θα κατακλείσει τις Ευρωπαϊκέ αγορές με αγροτικά προϊόντα αρίστης ποιότητας, γεγονός που δεν συμφέρει τις άλλες μεσογειακές χώρες που παράγουν γεωργικά προϊόντα.
  • Και πώς θα γίνει αυτό; του λέω.
  • Δεν θα έλθουν τα νερά του Αχελώου στη Θεσσαλία, θα επιβληθεί η

μονοκαλλιέργεια με το βαμβάκι που είναι υδροβόρα καλλιέργεια, θα δίνονται προκλητικές επιδοτήσεις, θα γίνονται τα στραβά μάτια σε πολλές παρανομίες που θα διαπράττονται,  τα χωράφια θα δηλητηριαστούν από τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα, θα εξαντληθεί ο υδροφόρος ορίζοντας και στο τέλος θα ερημοποιηθεί.

Υπάρχουν Θεσσαλοί Υπουργοί και Βουλευτές που μπορούν να δώσουν λύσεις. Ας ενδιαφερθούν. «Οι καιροί ου μενετοί», κατά τον Θουκυδίδη.

 

Γράφει ο Δημήτρης Απ. Ρήτας, Φιλόλογος-συγγραφέας-στιχουργός, Δ/ντής Περιφερειακού Θεάτρου Καρδίτσας

Comments (0)

Tags: , ,

Καραμανλής: Μόνη λύση για τον κάμπο η άρδευση από τον Αχελώο!

Posted on 24 Σεπτεμβρίου 2020 by admin

«Οι καταστροφές από τις πρόσφατες πλημμύρες στον θεσσαλικό κάμπο αναδεικνύουν το τεράστιο ζήτημα της διαχείρισης των υδάτων και της αντιμετώπισης του υδατικού ελλείμματος στη Θεσσαλία. Τα έργα του Αχελώου που θα αποτρέψουν την ερημοποίηση της θεσσαλικής πεδιάδας δεν θα έχουν μόνο περιβαλλοντικό αντίκτυπο, αλλά θα λειτουργήσουν και ως ασπίδα αντιπλημμυρικής προστασίας. Θέλω να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την ξεκάθαρη βούληση του υπουργού Υποδομών για την ολοκλήρωση των ημιτελών έργων του Αχελώου. Οι ανάγκες της εποχής επιτάσσουν γρήγορο βηματισμό και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ενεργειών. Βεβαίως, εμπόδια υπάρχουν και παρατίθενται στην απάντηση του υπουργείου, όμως, δεν είναι ανυπέρβλητα, όταν τα διαχειρίζεται μια κυβέρνηση με ειλικρινή πρόθεση. Η διαφαινόμενη πρόθεση για αλλαγές στα τεχνικά χαρακτηριστικά του ταμιευτήρα Συκιάς θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαβούλευσης. Δυστυχώς, η επιτυχημένη σύσκεψη, προ μηνών στην Αθήνα, υπό τον υπουργό Επικρατείας κ. Γεραπετρίτη, δεν περιέλαβε στην συζήτηση τέτοια θέματα. Θέλω να πιστεύω ότι στη συνεδρίαση που έχω ζητήσει να συγκληθεί στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής θα υπάρξει ανταλλαγή απόψεων ανάμεσα στην ηγεσία των αρμόδιων υπουργείων με εκπροσώπους φορέων που γνωρίζουν σε βάθος το θέμα, με την ελπίδα να διαμορφωθεί σύντομα ένα οριστικό χρονοδιάγραμμα δράσεων για την αντιμετώπιση του υδατικού προβλήματος της Θεσσαλίας».

Τα παραπάνω τόνισε ο βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος με αφορμή την 7σέλιδη απάντηση του Υπουργού Υποδομών κ. Κώστα Αχ. Καραμανλή στην Αναφορά του, σχετικά με την «Ανακοίνωση προσωπικοτήτων της Θεσσαλίας με τίτλο ”Μετέωρες οι κυβερνητικές υποσχέσεις για τα υδατικά της Θεσσαλίας”» που εστιάζει ιδιαίτερα στην εκτροπή του Αχελώου, σε σχέση και με την ανάγκη ανασύνταξης της πρωτογενούς παραγωγής.

Στην αναλυτική απάντηση του αρμόδιου υπουργού, παρατίθεται το ιστορικό της πορείας των έργων μεταφοράς νερού από τον Αχελώο με αναφορά στις δικαστικές αποφάσεις, τα μέχρι σήμερα κατασκευασθέντα έργα και τα περιβαλλοντικά δεδομένα με την επικαιροποίηση των αντίστοιχων μελετών.

 

Εναλλακτικό σενάριο για Συκιά

Σχετικά με το φράγμα της Συκιάς, ο αρμόδιος υπουργός απαντά ότι «εξετάζεται, η δυνατότητα τροποποίησης του υφιστάμενου σχεδιασμού του φράγματος Συκιάς. Στην κατεύθυνση αυτή θα εκπονηθεί μία μελέτη για τη διερεύνηση του ζητήματος και την υποβολή προτάσεων. Στο πλαίσιο της μελέτης αυτής θα πρέπει να εξετασθεί η δυνατότητα ταπείνωσης της ανώτατης στάθμης του ταμιευτήρα Συκιάς με κατάλληλη προσαρμογή του Υπερχειλιστή, του έργου εισόδου/εξόδου της σήραγγας εκτροπής προς Θεσσαλία και του προγραμματιζόμενου ΥΗΣ Συκιάς που προφανώς θα έχει μειωμένη παραγωγή ενέργειας. Συνεπώς, μειώνεται η έκταση των απαιτούμενων απαλλοτριώσεων στη λεκάνη κατάκλυσης και κυρίως επιτυγχάνεται η αποφυγή της κατασκευής του περιφράγματος προστασίας της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Μυροφύλλου που προβλέπεται στο Παράρτημα Γ’ του Ν.3481/2006. Με τον τροποποιημένο σχεδιασμό δεν θα επηρεάζεται η Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Μυροφύλλου, που χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερα σημαντικό μνημείο, σύμφωνα με τα κριτήρια της σύμβασης της Γρανάδας, καθώς δεν θα γίνουν παρεμβάσεις και δεν θα αλλοιωθεί η θέα με το τεχνητό ανάχωμα (όπως επιτάσσει στην σκέψη 27η η 26/2014 απόφαση του ΣτΕ) ενώ παράλληλα θα εξοικονομηθούν περίπου 40.000.000 ευρώ. Σημειώνεται ότι τελικά ο τροποποιημένος σχεδιασμός θα μελετηθεί σε επίπεδο κατάλληλο για τη σύνταξη νέας μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και την έκδοση νέων Περιβαλλοντικών όρων εκτέλεσης των έργων».

 

Αναθεώρηση Σχεδίου Διαχείρισης Λεκανών Αχελώου

Η πολυσέλιδη απάντηση καταλήγει στα εξής: «στη διαμορφωμένη σήμερα κατάσταση το πρώτο βήμα για τη συνέχιση και ολοκλήρωση των έργων του Αχελώου είναι η αναθεώρηση, με νέα μελέτη, του εγκεκριμένου το 2017 σχεδίου Διαχείρισης των Λεκανών απορροής του άνω ρου του Αχελώου και να επιτραπεί η ήπια εκτροπή μέχρι 250 εκ. κ.μ. ετησίως στο υδατικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Παράλληλα επιβάλλεται η σύνταξη νέας ΜΠΕ των έργων, πληρώντας όλες τις προϋποθέσεις της βιώσιμης ανάπτυξης για ένα έργο που αποτελεί πρωτίστως περιβαλλοντικό, αφού θα αντικαταστήσει δεκάδες χιλιάδες παράνομες και νόμιμες γεωτρήσεις στη Θεσσαλία.

Ο βασικός στόχος του έργου της εκτροπής του ποταμού Αχελώου είναι η μικρή μεταφορά υδάτων από ένα πλεονασματικό υδατικό διαμέρισμα της χώρας προς ένα άλλο ελλειμματικό. Μια ανάγκη που υφίσταται ακόμη και σήμερα αλλά πιο έντονη, εξυπηρετεί και δεν αντιστρατεύεται της αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης. Πράγματι τα 4.000.000 στρέμματα του Θεσσαλικού κάμπου αποτελούν τη μεγαλύτερη ενιαία πεδινή έκταση της χώρας και για αυτό το λόγο η άμεση άρδευση του συνόλου του κάμπου με την απόληψη νερού από την υδρολογική λεκάνη του Αχελώου αποτελεί τη μόνη λύση ανάπτυξης. Το υδατικό διαμέρισμα της Θεσσαλίας είναι ελλειμματικό και τονίζεται η άποψη ότι, πέραν της ήπιας εκτροπής, για να αντιμετωπιστεί το σοβαρό πρόβλημα λειψυδρίας, θα συνεχιστεί η προσπάθεια αύξησης της ταμίευσης των υδάτων της Θεσσαλίας, ώστε να διασφαλίζεται η μεταφορά υδάτων μέχρι 250 εκ. κ.μ. ετησίως, και όχι κάθε χρόνο. Τα τελευταία χρόνια ο Θεσσαλικός κάμπος μετατρέπεται σε “Σαχάρα” με τον Πηνειό ποταμό να έχει εξαφανιστεί πλέον σε ορισμένα σημεία της διαδρομής του, ενώ παράνομα φράγματα που στήνουν οι αγρότες με ξύλα, πέτρες, φερτά υλικά κ.λπ. κατά μήκος του εντείνουν το πρόβλημα της λειψυδρίας στο Θεσσαλικό κάμπο.

Με βάση τις νέες περιβαλλοντικές μελέτες είναι επιβεβλημένο να ανασχεδιαστούν όλες οι υπάρχουσες τεχνικές μελέτες, να γίνουν οι οριστικές μελέτες λαμβάνοντας υπόψη όλες τις παραμέτρους του νέου σχεδιασμού, που βεβαίως θα επηρεάσουν το κόστος μειωτικά. Αναφορικά με τα πλεονεκτήματα της ήπιας εκτροπής σε υδρευτικό/αρδευτικό επίπεδο, υποστηρίζεται ότι θα προσφέρει νερό ύδρευσης στις αστικές πόλεις και άρδευση στα αγροκτήματα της Θεσσαλίας, όπου σήμερα η ύδρευση γίνεται κυρίως από γεωτρήσεις (οι οποίες ενέχουν κινδύνους για την υγεία των ανθρώπων), ενώ θα προσφέρει λύση στο πρόβλημα της υφαλμύρινσης των υπόγειων υδροφορέων που είναι επιτακτικό.

Συνεπώς, η ήπια εκτροπή των 250 εκατ. κ.μ. νερού ετησίως από τον Αχελώο σε σύνολο των 2 δις κ.μ. νερού, αποτελεί ένα μικρό μόνο ποσοστό, το οποίο δεν πρόκειται να υποθηκεύσει το αναπτυξιακό και περιβαλλοντικό μέλλον της Αιτωλοακαρνανίας. Αντίθετα, οι εναπομένουσες, μετά την εκτροπή, ποσότητες νερού στον ήδη ρυθμισμένο υδραυλικά Αχελώο, ακόμα και στο δυσμενέστερο υδρολογικά σενάριο, θα υπερεπαρκούν, έτσι ώστε να μην επηρεαστούν τα οικοσυστήματα, να αρδεύονται όλες οι αρδεύσιμες εκτάσεις, να εξασφαλίζεται πλήρως η ύδρευση των οικισμών της Αιτωλοακαρνανίας και να προστατεύονται από πλημμύρες λόγω υπερχειλίσεων του ποταμού.

 

655 εκ. ευρώ στον αέρα;

Μέχρι σήμερα έχουν δαπανηθεί από το Υπουργείο μας, για τα “έργα μερικής εκτροπής του άνω ρου του ποταμού Αχελώου προς Θεσσαλία”, περίπου 355.000.000 ευρώ. Επίσης, για την κατασκευή του φράγματος Μεσοχώρας με τον ΥΗΣ αυτού, έχουν δαπανηθεί από τη ΔΕΗ ΑΕ περίπου 300.000.000 ευρώ.

Πρέπει να επισημανθεί ότι η 26/2014 απόφαση του ΣτΕ δεν αναφέρεται καθόλου στην τύχη των υπαρχόντων έργων στο ενδιάμεσο διάστημα εκπόνησης νέων περιβαλλοντικών μελετών και όρων με τα νέα δεδομένα.

Για υπέρτατους λόγους προστασίας της ανθρώπινης ζωής, του δημοσίου συμφέροντος και της προστασίας από την απώλεια του επενδυμένου κεφαλαίου (που μέχρι σήμερα ανέρχεται στα 470.000.000,00 ευρώ περίπου, εξετάζεται η λήψη προσωρινών μέτρων προστασίας των έργων σήραγγας εκτροπής και Φράγματος Συκιάς, διότι ότι, εάν συμβεί αστοχία-κατάρρευση τους, τότε θα υπάρξει εκτεταμένη οικολογική καταστροφή και πάσης φύσεως υλικές ζημιές.

Στην κατεύθυνση αυτή, προωθούμε τις διαδικασίες και εγκρίσεις για την δημοπράτηση του έργου “Επείγουσες εργασίες άρσης φερτών υλών από τους ποταμούς Αχελώο και Κουμπουργιανίτικο για την αποφυγή κινδύνων από πλημμυρικά φαινόμενα και λοιπές κατασκευές ασφάλειας υφιστάμενων ημιτελών κατασκευών στα έργα εκτροπής Αχελώου.  Εφαρμογή Σχεδίου Παρακολούθησης της Ασφάλειας των ημιτελών έργων Φράγματος Συκιάς και Σχεδίου Εντοπισμού και Ενημέρωσης Κινδύνου από πιθανή καταστροφή των προφραγμάτων Συκιάς”, ποσού 1.880.460,00 ευρώ».

Comments (0)

Tags: , ,

Το άλυτο πρόβλημα των υδάτων υπονομεύει το αναπτυξιακό μέλλον της Θεσσαλίας

Posted on 17 Σεπτεμβρίου 2020 by admin

Την περίοδο που διανύουμε η Εθνική Οικονομία κινείται στον αστερισμό ενός «σχεδίου ανάκαμψης», στη βάση της αναμενόμενης ενίσχυσης από το αντίστοιχο Ταμείο της ΕΕ, για το οποίο η Κυβέρνηση φαίνεται ότι έχει οριστικοποιήσει τις βασικές κατευθύνσεις, ενώ παράλληλα εκπονεί το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΕΠΑ,2021 – 2025) της χώρας.

Επικεντρώνουμε την τοποθέτησή μας στην Θεσσαλία, στις επιλογές και τις πρακτικές των αρμόδιων οργάνων της Κυβέρνησης και των τοπικών αυτοδιοικητικών φορέων, για τα σημερινά  και μελλοντικά προβλήματα.  Όλα τα σχέδια υποτίθεται ότι στοχεύουν στην αειφορική και διατηρήσιμη ανάπτυξη, στη πράσινη οικονομία και στη προσαρμογή στη κλιματική αλλαγή.

Βασικοί πυλώνες για την βιώσιμη ανάπτυξη στη θεσσαλική περιφέρεια είναι η γεωργία/κτηνοτροφία, η μεταποίηση και η παραγωγή ενέργειας (χωρίς να υποτιμούμε την σημασία των μεταφορών, του τουρισμού, των υπηρεσιών και άλλων τομέων).

Θα πρέπει για τον σχεδιασμό να ληφθούν υπόψη η εδώ και δεκαετίες, παγιωμένη πλέον, «κακή» κατάσταση των υδάτινων οικοσυστημάτων της (επιφανειακών και υπόγειων), η απειλή από φαινόμενα ξηρασίας και λειψυδρίας,αλλά και πλημμυρών, απέναντι στα οποία η Θεσσαλία είναι ευάλωτη και ανοχύρωτη,καθώς και το μεγάλο θέμα της επάρκειας και της διαχείρισης των υδατικών πόρων της περιοχής.

Συνεπώς, για ένα σοβαρό και αξιόπιστο αναπτυξιακό σχέδιο στις σημερινές συνθήκες, θα πρέπει πρώτα και πέρα από οτιδήποτε άλλο να αξιολογηθεί η Θεσσαλία ως «υδατικό διαμέρισμα» και μόνο μετά από αυτό να αντιμετωπισθεί ως περιφερειακή ενότητα. Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν βλέπουμε να ακολουθείται.

Σήμερα στην περιοχή μας παρατηρούμε ότι συγκρούονται δύο διαφορετικές αντιλήψεις για την ανάπτυξη.

Η πρώτη είναι η «συμβατική» αντίληψη, δηλαδή να παράγουμε συνεχώς όλο και περισσότερα «έργα» σε διάφορους τομείς, αξιοποιώντας με μια «μηχανιστική» λογική τις ποικίλες χρηματοδοτικές πηγές από Ευρωπαϊκά προγράμματα και εθνικούς πόρους, ενώ στην συνέχεια ακολουθεί μια συστηματική  επικοινωνιακή τακτική, δημιουργώντας μία επίπλαστη εικόνα προόδου και ευημερίας, βελτίωση της θέσης των εργαζομένων και της κοινωνίας συνολικά, επιφέροντας μόνο πρόσκαιρα αναπτυξιακά και κυρίως πολιτικά οφέλη, παρότι παραμένει χαμηλή η παραγωγικότητα του πρωτογενούς τομέα και η Θεσσαλία καθηλωμένη στην ούτως ή άλλωςπεριορισμένη ενεργειακή συνεισφορά της στην ηλεκτροπαραγωγή (με έργα από την δεκαετία 1960 !).

Η άλλη αντίληψη για την ανάπτυξη, θα έπρεπε να έχει προσανατολισμό την σε βάθος ανάλυση των δεδομένων, την επικέντρωση στα προβλήματα αλλά και στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής μας, την ανάδειξη των αναγκαίων στόχων για έργα και δράσεις.

Θα έπρεπε επίσης να έχει δοθεί πολύ μεγαλύτερο βάρος στο ζήτημα της ασφάλειας από κινδύνους ξηρασίας και λειψυδρίας που δυστυχώς ελλοχεύουν λόγω κλιματικής αλλαγής και, το κυριότερο, θα έπρεπε να  ενταχθούν στον σχεδιασμό και τον προγραμματισμό τα κατάλληλα έργα που θα επιφέρουν αποκατάσταση της διαταραγμένης οικολογικής ισορροπίας στο Υδατικό Διαμέρισμα Θεσσαλίας (ΥΔΘ).

Όπως όλα δείχνουν, η προοπτική να χαράξουμε μια τέτοια μέσο μακροπρόθεσμη στρατηγική βασισμένη στα παραπάνω κριτήρια, παρά τις υποσχέσεις, έχει μάλλον εγκαταλειφθεί και από την Κυβέρνηση και από τους αρμόδιους τοπικούς παράγοντες.

Αυτό άλλωστε υποδηλώνουν και οι άτολμες, σχεδόν απολογητικές, δηλώσεις του κ. Κυρ. Μητσοτάκη για την Θεσσαλία πρόσφατα στην ΔΕΘ, καθώς και η σιωπή της τοπικής ηγεσίας, όπου οι  αρμόδιοι δεν βρίσκουν το θάρρος να επιβάλλουν το σχέδιο που πραγματικά χρειαζόμαστε.

Ας ξεκαθαρίσουμε το εξής : Η πρόθεσή μας δεν είναι να κουνάμε το δάχτυλο και να μοιράζουμε γενικώς ευθύνες προς κάθε κατεύθυνση. Δεν μπορούμε όμως και να αγνοήσουμε το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε κατάσταση συναγερμού και ότι οι κρίσιμες επιλογές αυτής της περιόδου (οι οποίες στο κάτω – κάτω θα έπρεπε να συμβαδίζουν με όσα οι πολιτικοί επί χρόνια υπόσχονται στον θεσσαλικό λαό), θα καθορίσουν το μέλλον της Θεσσαλίας για πολλές επόμενες δεκαετίες.

Με αυτές τις σκέψεις και τις ανησυχίες παρουσιάζουμε συνοπτικά τις προτάσεις μας,που πρέπει να περιληφθούν στα σχέδια που εκπονούνται :

  1. Άμεση εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου εφαρμοστικού σχεδίου (masterplan) με τα αναγκαία έργα και δράσεις για την σταδιακή μείωση των υδατικών ελλειμάτων στο ΥΔΘ, εφαρμογή μιας πολιτικής με κίνητρα και μέτρα για μείωση των καταναλώσεων (κυρίως στη Γεωργία), ένταξη στο «πακέτο» ανάκαμψης νέων ταμιευτήρων νερού περιμετρικά της λεκάνης Πηνειού (Σκοπιά Φαρσάλων, Ελασσόνα, Πύλη, Νεοχώρικ.α) και των σχετικών έργων μεταφοράς και διανομής νερού.
  2. Άμεση επανέναρξη των διαδικασιών ολοκλήρωσης του ημιτελούς ταμιευτήρα Συκιάς επί του Άνω Αχελώου, καθώς και της, πλήρως διανοιγμένης, σήραγγας μεταφοράς (μήκους 18 χλμ.) από Συκιά προς Δρακότρυπα (Μουζάκι), για την οποία απομένει μόνο η εσωτερική επένδυση ενός τμήματος.

Ο ταμιευτήρας Συκιάς αναμένεται να παράσχει την αναγκαία (και επιβαλλόμενη από Ευρωπαϊκή Οδηγία) ασφάλεια της Θεσσαλίας έναντι της αναμενόμενης λειψυδρίας. Επιπλέον προβλέπεται η υδροηλεκτρική αξιοποίηση των υδάτων αυτών (ενέργεια υψηλής αξίας από εγχώρια και ανανεώσιμη πηγή) καθώς και αποθήκευση μέρους της παραγόμενης (από ΑΠΕ) ενέργειας με το σύστημα της άντλησης – ταμίευσης.

  1. Μέρος των σημαντικών αποθεμάτων του ταμιευτήρα Συκιάς, θα μεταφέρονται στον κάμπο για τεχνητό εμπλουτισμό των απειλούμενων υπόγειων υδροφορέων, έτσι ώστε, σε μια πορεία ετών, να καλυφθούν τα τεράστια ελλείμματα νερού που επί σχεδόν τριάντα χρόνια συσσωρεύθηκαν ανεξέλεγκτα και που ο όγκος τους υπερβαίνει τα τρία (3) δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού !

Παράλληλα, κάποιες ποσότητες νερού, θα ανακουφίσουν προσω-ρινά και τους επιφανειακούς υδροφορείς (ποτάμια, λίμνες) έως την ολοκλήρωση των περιφερειακών ταμιευτήρων που προαναφέραμε.

  1. Τέλος, τα ύδατα που αθροιστικά θα διατίθενται πλέον από τους ταμιευτήρες των λεκανών Πηνειού και Αχελώου, υπό προϋποθέσεις, θα προσφέρουν την δυνατότητα για ανάπτυξη της Γεωργίας, σε μια κατεύθυνση αειφορίας, περιβαλλοντικής ασφάλειας, εκσυγχρονισμού, υψηλότερων αποδόσεων, μειωμένου κόστους παραγωγής, αύξησης των γεωργικών εισοδημάτων κ.ο.κ.

Όλα αυτά θα συμβάλλουν επίσης στον διακηρυγμένο και υψηλής προτεραιότητας στόχο της ΕΕ και της χώρας για την «διατροφική ασφάλεια»,με επενδύσεις στην μεταποίηση αγροτικών προϊόντων, την αύξηση των εξαγωγών, με άμεσο θετικό αντίκτυπο στην κοινωνική συνοχή, στην απασχόληση και ειδικά την παραμονή των νέων στον τόπο τους.

Να γιατί ισχυριζόμαστε ότι οι παρεμβάσεις που προτείνουμε είναι «εκ των ουκ άνευ».

Να γιατί επιβάλλεται συνεπώς η απομάκρυνση των εμποδίων για υλοποίηση έργων στον κομβικό τομέα των υδάτων, τα οποία δημιουργούνταιείτε από άγνοια, είτε από κοντόφθαλμες αντιλήψεις για το περιβάλλον, είτε από τις παρωπίδες κάποιων που προτιμούν να δούνε στάσιμη την Θεσσαλία παρά να αποδεχθούν την αυταπόδεικτη ανάγκη ενίσχυσης του υδατικού δυναμικού της μέσω της λεκάνης του Αχελώου. Βεβαίως, όλοι αυτοί, είτε ως Κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση, απέτυχαν να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη και να «διαγράψουν», όπως επιχείρησαν, το όραμα για την εξάλειψη των τεράστιων υδατικών ελλειμμάτων στους υδροφορείς της Θεσσαλίας με την ολοκλήρωση των αναγκαίων έργων. Το ίδιο θα συμβεί και αυτή τη φορά, η ζημίαόμως από τις όποιες καθυστερήσεις,θα είναι τεράστια για την περιοχή και τη χώρα.

Ας είμαστε όμως δίκαιοι. Σήμερα, όπως διαμορφώνεται η κατάσταση, η Κυβέρνηση του κ. Κυρ. Μητσοτάκη, ακολουθεί αντικειμενικά τις ίδιες πρακτικές με τους προκατόχους της, επιβάλλοντας «πάγωμα» σε όλα τα αξιόλογου μεγέθους έργα ταμίευσης (λ. Πηνειού) και, κατά μείζονα λόγο, στον ταμιευτήρα Συκιάς και την σήραγγα μεταφοράς επί του Αχελώου.

Η παρατηρούμενη απραξία από τον Πρωθυπουργό, τους αρμόδιους  Υπουργούς (Κ. Καραμανλή, Κ. Χατζηδάκη κ.α, χωρίς να αγνοούμε κάποιες κατ’ εξαίρεση θετικές κινήσεις), και η αμήχανη αποδοχή αυτής της αδράνειας από όλους εκείνους που υπηρετούν ή στηρίζουν άκριτα την Κυβέρνηση, δημιουργεί απογοήτευση και αποτελεί διάψευση των ελπίδων στο λαό.

Κάποιες ανούσιες ψευτοδιακηρύξεις από ορισμένους ότι είναι δήθεν «υπέρ της εκτροπής Αχελώου», μάλλον πικρά χαμόγελα προκαλούν και,  φυσικά δεν αλλοιώνουν την πραγματικότητα.

 

 

Γράφουν οι Αρχοντής Δημήτρης (πρ. Δήμαρχος Καρδίτσας), Γέμτος Φάνης (ομότιμος καθηγητής Παν/μίου Θεσσαλίας), Γιαννακός Κώστας (πρόεδρος Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας), Γκούμας Κώστας (πρ. πρόεδρος ΓΕΩΤΕΕ/ΚΕ), Καλλές Γιάννης (πρόεδρος Εταιρείας Θεσσαλικών Μελετών), Μπαρμπούτης Τάσος (πρ. γραμματέας ΤΕΕ/Κ-ΔΘ)

 

 

 

 

 

 

Comments (0)

Ιανουάριος 2021
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031