Tag Archive | "Λάππας"

Tags: , ,

Τοποθέτηση του βουλευτή Σπύρου Λάππα για το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος

Posted on 19 Αυγούστου 2019 by admin

Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ από το 2015 έως το 2019 έκανε 17 νομοθετικές παρεμβάσεις για τη δημόσια διοίκηση, για τον εξορθολογισμό της, για την επαναφορά της δημόσιας διοίκησης, για τις συνθήκες αξιοκρατίας,τη συμμετοχή, τη διαβούλευση, τη διαφάνεια και την αποκέντρωση.Είναι εντυπωσιακό, ότι και στις 17 νομικές παρεμβάσεις το κόμμα της Ν.Δ. διαφώνησε επί της αρχής, δηλαδή για τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου.  Διαφώνησε διότι διαχρονικά, όχι μόνο επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αλλά από το ’80 και μετά, σε όλα τα νομοσχέδια που αφορούν τη δημόσια διοίκηση, είχε μία αρνητική στάση και μία αρνητική τοποθέτηση, γιατί τρόμαζε και μόνο στην ιδέα ότι θα πληγεί το πελατειακό και ρουσφετολογικό κράτος.

Εκτός από το νομοσχέδιο του Επιτελικού Κράτους,  την επομένη των εκλογών, στις 8 Ιουλίου εκδόθηκαν δύο Προεδρικά Διατάγματα με τα οποία έχουμε την κατάργηση των διοικητικών γενικών γραμματέων των Υπουργείων και την υπαγωγή τους στον οικείο Υπουργό, κατάργηση ΣΕΠΕ, ΣΔΟΕ, Ειδική Γραμματεία Ρομά κ.λπ..καθώς και την υπαγωγή της σωφρονιστικής και μεταναστευτικής πολιτικής στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και τη μεταφορά της Γενικής Γραμματείας Ισότητας Φύλων στο Υπουργείο Εργασίας, λες και το θέμα της ισότητας των φύλων αφορά μόνο το Υπουργείο Εργασίας και όχι την καθημερινότητα σε όλο της το εύρος, σε όλα τα αντικείμενα όλων των Υπουργείων.

Πρέπει να εγκαταλείψουμε το πρότυπο της δημόσιας διοίκησης του 18ου και του 19ου αιώνα, όπου χαρακτηρίζονταν από μία δημόσια διοίκηση πολύ εσωστρεφή και με υπερσυγκέντρωση στον εαυτό της. Πλέον, οι δημοκρατίες μας έχουν ανάγκη από μια εξωστρεφή δημόσια διοίκηση γιατί έτσι είναι πλέον και η έννοια της δημοκρατίας. Οι ιδεολογικές, οι φιλοσοφικές  και οι θεσμικές προδιαγραφές του σύγχρονου κράτους και της σύγχρονης δημόσιας διοίκησης, είναι ευθέως ανάλογες με τις αντίστοιχες φιλοσοφικές και θεσμικές προδιαγραφές της έννοιας της δημοκρατίας. Οι απαιτήσεις της δημοκρατίας πλέον, ιδίως στα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη, πολλαπλασιάζονται πολλές φορές, διότι εγκολπώνουν στην έννοιά τους. Αυτό που περιγράφει λοιπόν το νομοσχέδιο δεν είναι επιτελικό κράτος διότι δεν υπάρχουν οι βασικές τέσσερις αρχές, συμμετοχή, διαβούλευση, διαφάνεια, αποκέντρωση. Εδώ έχουμευπερσυγκέντρωση εξουσιών και αρμοδιοτήτων, που δεν είχαμε μέχρι τώρα στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού. Είναι απλώς ο Πρωθυπουργός, είναι primusinterpares, ή primussolusμόνο, δηλαδή ο πρώτος μεταξύ των ίσων Υπουργών και εκεί έχουμε τη συλλογική ευθύνη του Υπουργικού Συμβουλίου; Ή έχουμε πλέον, το legibussolutus, δηλαδή αναγνώριση υπερπρωτεύουσας θέσης του Πρωθυπουργού, στο πρόσωπο του οποίου συγκεντρώνονται απίστευτες αρμοδιότητες πλέον; Έχουμε πολιτικές και εκτελεστικές αρμοδιότητες σε κρίσιμους τομείς. Εθνική ασφάλεια, ενημέρωση, αρμοδιότητες επιλογής προσώπων από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό σε καίριες θέσεις της δημόσιας διοίκησης. Καταρχήν από τον Διοικητή της Αρχής Διαφάνειας. Λέμε, ότι είναι Αρχή Διαφάνειας και μάλιστα προσθέτει τον όρο της ανεξαρτησίας της Αρχής της. Μπορεί να είναι Ανεξάρτητη μια Αρχή όπου ο προϊστάμενός της επιλέγεται από τον Πρωθυπουργό, χωρίς καμία εγγύηση αμεροληψίας, αξιοπιστίας, αξιοκρατίας;

Οι βασικές Αρχές  πρέπει να πρωτεύουν στην έννοια της δημόσιας διοίκησης ακόμα και της αστικής δημοκρατίας. Ο Διοικητής της Αρχής της Διαφάνειας θα έπρεπε να επιλέγεται με έναν τρόπο που να είναι όσο γίνεται πιο απομακρυσμένα από το πρωθυπουργικό κέντρο. Όσο πιο μακριά, τόσο καλύτερα για την Αρχή της Διαφάνειας. Τι Διαφάνεια είναι αυτήστο σ/ν της ΝΔ; ‘Έρχονται και καταργούν βασικούς τομείς ελεγκτικών μηχανισμών όπως είναι ο ΣΕΥΠ, ο Ελεγκτικός Οργανισμός στον χώρο της υγείας.Τι διαφορετικό θα κάνουν εδώ πέρα τα στελέχη της Αρχής της Διαφάνειας από ότι έκανε ο επιθεωρητής δημόσιας διοίκησης; Απλώς, καταργούν και τον ΣΕΥΠ, ιδίως τον προϊστάμενό του, καταργούν  και την επιθεωρήτρια δημόσιας διοίκησης και αυτό γιατί υπάρχουν πάρα πολλές ανοιχτές δικογραφίες, τις οποίες χειρίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και αφορούν σοβαρά σκάνδαλα του πολιτικού βίου και τα θέλουν τώρα να είναι ενσωματωμένα σε μία Αρχή, για να τα ελέγχουν από τον διορισμένο από τον Πρωθυπουργό. Αυτό θέλουν και αυτός είναι ο στόχος τους. Θέλουν έναν υπηρεσιακό γραμματέα ο οποίος να έχει 20% ποσοστό για τα αντικειμενικά, επιστημονικά του κριτήρια, τα επιστημονικά του αριστεία να είναι 20% και η συνέντευξη, η υποκειμενική κρίση δηλαδή των προσώπων ενώπιων των οποίων δίνεται η συνέντευξη να έχει 50%; Μας καταγγέλλουν επί 4 χρόνια, ότι δίναμε 25% βαθμολογία στη συνέντευξη στους δικούς μας νόμους. Έρχονται τώρα και δίνουν 50%, υποβαθμίζοντας τα επιστημονικά και ουσιαστικά κριτήρια στο 20%. Σαν να λένε στον οποιοδήποτε επιστήμονα πρώτης γραμμής «μου είναι αδιάφορο ποια είναι τα επιστημονικά σου βραβεία και αριστεία και τα όπλα σου. Με ενδιαφέρει η κρίση των μελών της επιτροπής». Αυτό λένε στη κοινωνία. Και να το ακούσει η κοινωνία.

Επίσης υπάρχουν δύο κρίσιμα θέματα τα οποία είναι στα όρια της συνταγματικότητας. Το πρώτο έχει να κάνει, με το γεγονός ότι απαγορεύουν τη στελέχωση σε δομές δημόσιας διοίκησης, όσων υπηρέτησαν, την τελευταία πενταετία σε αντίστοιχες θέσεις και αναφέρονται προφανώς στην πενταετία του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι μία διάκριση, την οποία απαγορεύει το Σύνταγμα και προσβάλλει το άρθρο 2, την αξία του ανθρώπου, το άρθρο 4, περί ισότητας των πολιτών ενώπιων του νόμου, το άρθρο 5 όπου ο καθένας είναι ελεύθερος να συμμετέχει στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας και το άρθρο 25, περί της Αρχής της αναλογικότητας. Αποκλείουν ανθρώπους που ανεξαρτήτως των προσόντων τους και των ιδιοτήτων και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, με μόνο το λόγο ότι υπηρέτησαν την πολιτεία μέσω του ΣΥΡΙΖΑ την τελευταία πενταετία. Επειδή δεν ήταν κυβέρνηση εκείνοι; Αυτή είναι η αξιοκρατία; Αυτή είναι η αξιολόγηση η έντιμη;

Εκείνο που θα μπορούσε κανείς να συμπεράνειστην πρώτη ανάγνωση του ν/σ, είναι ότι αυτό που δημιουργεί η ΝΔ, ως επιτελικό κράτος, στην Προεδρεία της Κυβέρνησης, είναι ένα υπέρ Υπουργείο παρά τω Πρωθυπουργώ, έξω και πέρα από τις συνταγματικές διατάξεις που ισχύουν και θα ισχύουν στο μέλλον. Υποβαθμίζεται και ο ρόλος και το έργο των Υπουργείων και των Υπουργών. Αυτή η μετάθεση συνεχώς νέων εξουσιών προς το υπέρ Υπουργείο, το επιτελικό κράτος, στον Πρωθυπουργό ουσιαστικά, αφού όλες οι καταργημένες δομές και διευθύνσεις πάνε πλέον στον Πρωθυπουργό, είναι υποβάθμιση και των ίδιων των Υπουργών. Μήπως έτσι η μετάθεση μεγάλης εξουσίας στο υπέρ-υπουργείο, απομειώνονται και οι δυνατότητες ελέγχου, κυρίως του πολιτικού ελέγχου;

Οι Λατίνοι, έλεγαν ότι τον Πρωθυπουργό, ως ο ηγέτης ως ο αρχηγός είναι «primussolus» και όχι «legibussolutus», δηλαδή πάνω και πέρα από οποιαδήποτε συλλογική κυβέρνηση. Εάν αναδεικνύουμε τον Πρωθυπουργό πέρα και πάνω από οποιαδήποτε συλλογική ευθύνη και διακυβέρνηση, υφίσταται μία τρόπο τινά αλλοίωση του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Οι υπέρ-εξουσίες, δεν βοήθησαν ποτέ τη δημοκρατία, ούτε και τη δημόσια διοίκηση. Άλλωστε, γι’ αυτό το λόγο η Βουλή έχει μόνη αρμοδιότητα να κάνει οτιδήποτε εναντίον ενός Υπουργού, δηλαδή, να ασκεί ακριβώς απέναντι στον Υπουργό αυτό τον έλεγχο.

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ο βουλευτής Σπύρος Λάππας για τον νέο Ποινικό Κώδικα

Posted on 31 Ιουλίου 2019 by admin

Τελευταία παρατηρείται στον δημόσιο λόγο και στα κυρίαρχα ΜΜΕ συχνή αναφορά στους ποινικούς κώδικες που ψηφίστηκαν από την κυβέρνηση του Σύριζα και ισχύουν από την 1η Ιουλίου 2019.
Η ενασχόληση με τους ποινικούς κώδικες και υπό γενικότερη έννοια την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης στη χώρα μας γίνεται κατ’ αρχήν από τους «ειδικούς» επιστήμονες (εκπροσώπους του δικηγορικού σώματος, εκπροσώπους των δικαστικών ενώσεων, καθηγητές των νομικών σχολών), ενώ σοβαρά ενδιαφέρει και την κοινωνία των πολιτών, γιατί ο τρόπος απονομής της δικαιοσύνης πάντοτε σηματοδοτεί την ποιότητα του δικαιϊκού κράτους ως κράτους δικαίου και την ποιότητα της δημοκρατίας.
Ορυμαγδός δημοσιευμάτων και σχολίων στο διαδίκτυο κατατείνουν στην παραδοχή ότι οι δικαστικές αποφάσεις και κρίσεις των τελευταίων ημερών (υποθέσεις  Φλώρου και  Επ. Κορκονέα), που δεν συνάδουν με το περί δικαίου λαϊκό αίσθημα, στηρίζονται και οφείλονται στο περιεχόμενο των διατάξεων του νέου ποινικού κώδικα. Ουδέν ψευδέστερον. Οι δύο αυτές υποθέσεις, αφορούσαν δύο θεσμούς, πρώτον τον θεσμό της υφ’ όρον απόλυσης (υπόθεση Φλώρου) και δεύτερον τον θεσμό των ελαφρυντικών (υπόθεση Επ. Κορκονέα).
Ο θεσμός της υφ’ όρον απόλυσης υπάρχει στο ελληνικό ποινικό σύστημα ήδη εδώ και περισσότερο από εκατό χρόνια (ν. 811/1917) και δεν εισάγεται το πρώτον από τον  νέο ποινικό κώδικα, σε κάθε δε περίπτωση και εφόσον καταφάσκεται η ύπαρξη κριτηρίων και προϋποθέσεων (καλή διαγωγή, ορισμένος χρόνος έκτισης της ποινής) το αρμόδιο δικαστικό όργανο (δικαστήριο ή δικαστικό συμβούλιο) αποφαίνεται κυριαρχικά. Αυτό ισχύει εδώ και 100 χρόνια, αυτό συμβαίνει και σήμερα υπό την ισχύ του νέου ποινικού κώδικα.
Επίσης ο θεσμός των ελαφρυντικών (όπως του πρότερου έντιμου βίου που δέχθηκε το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο στην περίπτωση Επ. Κορκονέα) προβλέπεται στο ελληνικό ποινικό σύστημα ήδη εδώ και περισσότερο από 70 χρόνια και είναι γνωστό στους νομικούς κυρίως ότι δεν αποτελούσε ούτε αποτελεί υπό την ισχύ του νέου ποινικού κώδικα μια κλειστή λίστα αλλά αντιθέτως ο δικαστής μπορεί να θεωρήσει οτιδήποτε ως ελαφρυντική περίπτωση και να επιβάλει ελαφρύτερη ποινή. Ακριβώς το ίδιο σύστημα εμπλουτισμένο με την εμπειρία και τη νομολογία διατηρείται ακέραια και στο νέο ποινικό κώδικα.
Παρ’ όλα αυτά, γνωστά στο νομικό κόσμο, επιχειρείται μια επικοινωνιακή αθλιότητα να χρεωθεί στο νέο ποινικό κώδικα κάθε δικαστική απόφαση που δε συνάδει με το περί δικαίου λαϊκό αίσθημα, όμως στις περιπτώσεις αυτές το καλύτερο είναι πρώτα να μιλούν, να κρίνουν και να ερμηνεύουν οι επιστήμονες νομικοί, ώστε οι αποφάσεις υπό το πρίσμα των πραγματικών περιστατικών και του αληθινού περιεχομένου των ποινικών διατάξεων, να γίνονται κατανοητές από την κοινωνία και τους πολίτες. Ασφαλώς η δικαιοσύνη και οι αποφάσεις της κρίνονται και πρέπει να κρίνονται, γιατί ο πολίτης, ιδίως ο αδύναμος πολίτης, την θεωρεί ως τελευταίο καταφύγιο (ultimumrefegium) και αξιώνει ευθυκρισία, ευαισθησία και ορθολογισμό.
Επομένως η επικοινωνιακή αθλιότητα που αποδίδει κάθε δικαστική απόφαση των τελευταίων  ημερών στο νέο ποινικό κώδικα έχει πολιτικά χαρακτηριστικά, αντιεπιστημονική βάση και συνιστά στην καλύτερη περίπτωση «αντιπολίτευση» στη νομική επιστήμη, στους εκπροσώπους της και στις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές και στη χειρότερη περίπτωση πολιτική αθλιότητα, και η τελευταία δυστυχώς κυριαρχεί

Comments (0)

Tags: , ,

Δήλωση του επανεκλεγέντα βουλευτή Καρδίτσας Σπύρου Λάππα

Posted on 09 Ιουλίου 2019 by admin

Αποδεχόμαστε πλήρως και σεβόμαστε την ετυμηγορία του ελληνικού λαού που έδωσε τη νίκη στο κόμμα της ΝΔ. Όμως ταυτόχρονα έδωσε ένα υψηλό ποσοστό και στον Σύριζα(31,5%), και μία έδρα στο Νομό Καρδίτσας που καταλαμβάνει ο γράφων. Οι ευθύνες μας είναι μεγάλες, αφού από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα ασκήσουμε πολιτικό και προγραμματικό ρόλο και λόγο, ενώ θα βρεθούμε δίπλα σε όλους τους συμπολίτες μας  που θα αντιμετωπίζουν δυσμενείς συνέπειες από την ασκούμενη πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ .

Καταλαμβάνω τη θέση του εκλεγμένου βουλευτή του Σύριζα στον Νομό Καρδίτσας, και αυτό είναι ύψιστη τιμή, αλλά και ταυτόχρονα και μεγάλη ευθύνη για την άσκηση του αντιπολιτευτικού μας έργου και στο χώρο του Ν. Καρδίτσας.  Εκφράζω σε κάθε περίπτωση θερμές ευχαριστίες προς τους συμπολίτες μου για την εκλογή μου, την οποία θεωρώ ως επιλογή  στο κόμμα μας, σε ολόκληρη την ομάδα των συνυποψηφίων μου και προς όλα τα  στελέχη και τα μέλη του κόμματός μας, και τους ευχαριστώ θερμά όλους, αφού εμείς στον Σύριζα δεν έχουμε μοναχικές πορείες, αλλά σε όλες τις κινήσεις και ενέργειές μας κυριαρχεί απόλυτα η συλλογικότητα, η ομαδικότητα, η αλληλεγγύη και ο κοινός στόχος. ΄Ετσι άλλωστε θα κινηθούμε και στο πολιτικό μέλλον. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΡΜΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΜΟΥ.

Comments (0)

Tags: , ,

Όταν ο ψηφοφόρος γίνεται πολίτης… κάποιοι ανησυχούν – Του Σπύρου Λάππα

Posted on 05 Ιουλίου 2019 by admin

Βασικό σύνθημα του Αλέξη Τσίπρα, του ΣΥΡΙΖΑ και της Προοδευτικής Συμμαχίας είναι το: «Κανένας μόνος του στην κοινωνία, κανένας μόνος του στη κάλπη της Κυριακής, όλοι μαζί με δικαιοσύνη, όλοι μαζί με κοινωνική προστασία, όλοι μαζί με ασφάλεια». Αυτό το «όλοι μαζί» είναι η έννοια της κοινωνικής συνοχής, της αλληλεγγύης, της κοινότητας, του κοινωνικού συνόλου. ΄Όποιος ενεργεί για τους «όλους μαζί» υπηρετεί την κοινωνική πλειοψηφία, το κοινωνικό συμφέρον, το δημόσιο συμφέρον, το οποίο πάντοτε αξιολογούνταν ως υπέρτατος νόμος. Και για να υπηρετηθεί αυτό το δημόσιο συμφέρον, απαιτείται η κοινωνική πλειοψηφία να στέκεται δίπλα σ’ αυτούς που προσπαθούν να το υπηρετήσουν. Και σήμερα είναι ξεκάθαρο τι πρεσβεύει, ποιος είναι ο πολιτικός και προγραμματικός λόγος των κομμάτων που διεκδικούν τη νίκη στις εκλογές της Κυριακής. Η ΝΔ με βακτηρίες τα δις  των βαρώνων του χρήματος και της πολιτικής (μιντιάρχες, εφοπλιστές, επιχειρηματικοί κολοσσοί κλπ.) ελέγχουν όλα τα ΜΜΕ, και καλλιεργούν τον φόβο και την ανασφάλεια στους πολίτες, κυρίως όμως τους κρύβουν την αλήθεια, δεν αποκαλύπτουν το πρόγραμμά της, και μόνο από την έρευνα δημοσιογράφων και εντύπων αποκαλύπτονται πλευρές του, που εάν εφαρμοστούν (και δεν το κρύβουν ότι θα εφαρμοστούν), τότε θα έχουμε μία καινούργια επανάληψη της περιόδου 2010-2014(13 συνεχόμενες περικοπές συντάξεων κλπ.), μία επανάληψη από τα ίδια, δηλαδή συντριβή των συντάξεων και των μισθών, άγρια φορολόγηση των αγροτών και των επαγγελματιών, κατάργηση όλων των θετικών μέτρων που νομοθέτησε ο Σύριζα, καθιέρωση 7μερης εργασίας (μόνο αλυσίδες και βούρδουλας θα λείπει…), 12ωρη ημερήσια απασχόληση (όλοι μουζίκοι στην υπηρεσία των πλουσίων και των εχόντων), ασφαλιστικό εφιάλτης και άλλα …ωραία και όμορφα νεοφιλελεύθερα, όπως περίπου σήμερα επαναλαμβάνονται στην Αργεντινή, όπου για τρίτη φορά ήρθε το ΔΝΤ, ενώ ο κόσμος εκεί φτωχοποιείται  για τρίτη συνεχόμενη φορά, μόνο και μόνο γιατί κυβέρνησαν οι ομοιδεάτες του κ. Μητσοτάκη.  Και δεν το κρύβουν, κανένας δημόσια και υπεύθυνα δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να διαβεβαιώσει τους συνταξιούχους  ότι δεν θα γίνουν περικοπές στις συντάξεις τους, και τους αγρότες ότι δεν θα φορολογηθούν από το πρώτο ευρώ με 9% όπως δήλωσε ο κ. Μητσοτάκης.

Αλήθεια όλα αυτά τα ακούει ο ελληνικός λαός; Τα λαμβάνει υπόψη του για να διαμορφώσει την τελική του απόφαση λίγο πριν την κάλπη της Κυριακής; ΄Ένα είναι βέβαιο: ότι τώρα τα πληροφορείται και  τα γνωρίζει, όχι βέβαια από τα κανάλια της καταστροφής που έχουν σημάνει γενικό σιωπητήριο για το (κρυφό και φανερό) πρόγραμμα του κ. Μητσοτάκη, και μετά την Κυριακή κανένας δεν δικαιούνται να δηλώσει ότι δεν πληροφορήθηκε, ότι δεν γνώριζε, ότι έκανε λάθος, γιατί μετά την απομάκρυνση από την κάλπη κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται.

Εμείς σε 24ωρη βάση πληροφορούμαι τον ελληνικό λαό, τι ακριβώς διακηρύσσει το πρόγραμμα  της ΝΔ και τι το πρόγραμμα του Σύριζα-Προοδευτικής Συμμαχίας, έτσι ώστε ο πολίτης να είναι πλήρως ενημερωμένος, να γνωρίζει και τα δύο προγράμματα, να τα συγκρίνει και να αποφασίζει σύμφωνα με τα συμφέροντα και τις ανάγκες του. Κάνουμε αυτό που ακριβώς παραλείπει να κάνουν τα ΜΜΕ, που υπηρετώντας τους σκοπούς της ΝΔ και του κ. Μητσοτάκη, αλλά  και των βαρώνων του πλούτου, κάνουν τα πάντα για να μην γνωρίζει κανένας τι ακριβώς αναφέρεται στο (αληθινό) πρόγραμμά της, γιατί εάν το γνωρίσει πολύ δύσκολα θα πάει στην κάλπη της ΝΔ, γιατί εάν πάει θα είναι σαν να καθίσταται αυτόχειρας.

Ασφαλώς και υπάρχουν πολίτες που θα πάνε γιατί έτσι εξυπηρετούνται καλύτερα τα συμφέροντά τους, όμως πως είναι δυνατόν να ταυτίζονται τα συμφέροντα και οι ανάγκες της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού με τα δικά τους συμφέροντα;  Τι κοινό έχουν ή μπορεί να έχουν οι συμπολίτες μας με τους βαρώνους του χρήματος και της πολιτικής(που στο παρελθόν ανέβαζαν και κατέβαζαν κυβερνήσεις ανάλογα με τα γούστα τους, μάλλον με τα συμφέροντά τους); Λησμονούμε ότι στους φορολογικούς παραδείσους αυτοί οι βαρώνοι του χρήματος και της πολιτικής έχουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια κρυμμένα; Μπορεί να ξεχάσει κανένας ότι την εποχή που έρρεαν χείμαρροι και ποτάμια τα δισεκατομμύρια στη χώρα οι τότε κυβερνήτες μας δεν φρόντισαν να εξοπλίσουν την κοινωνία και τη χώρα, που ήταν «μαγαζί γωνία στον παράδεισο» κατάλληλα, αλλά με εγκληματική περιφρόνηση  λεηλάτησαν την κοινωνία και χρεοκόπησαν τη χώρα;  Yπάρχει έστω και ένας συμπολίτης μας που να πιστεύει ότι όσοι κυβέρνησαν εκείνα τα χρόνια την πατρίδα μας είχαν την πολιτική ηθική και το δημόσιο συμφέρον ως υπέρτατο νόμο και απαραβίαστο καθήκον;

Αντίθετα εμείς του Σύριζα διαχειριστήκαμε μία χρεοκοπημένη χώρα και με τους δανειστές στον σβέρκο καταφέραμε πολλά, ίσως όχι τόσα όσα είχε ανάγκη η κοινωνία, όμως τα καταφέραμε με μνημόνιο. Να σκεφθεί κανένας τι μπορούμε να κάνουμε τώρα που η χώρα και η οικονομία σταθεροποιείται, τώρα που αφήσαμε πίσω μας τα μνημόνια, τώρα που έχουμε απόθεμα 41 δις, τώρα που η διεθνής θέση της χώρας είναι εξαιρετική με αποφασιστική  συμβολή του Αλέξη Τσίπρα, που κατέστησε τη χώρα στα Βαλκάνια και την Νοτιοανατολική Μεσόγειο βασικό «παίκτη», τώρα που ολόκληρη η Ευρώπη σέβεται και τιμά και τη χώρα και τον ίδιο.

Τώρα λοιπόν είναι η ώρα που ο πολίτης, πλήρως ενημερωμένος, με απόφαση και ευθύνη θα πάει στην κάλπη του Σύριζα, για να μην (ξανά) πέσει στα δόντια και τα νύχια των…αετονύχιδων. Τώρα αποφασίζουμε για τη ζωή μας.

 

Του υποψήφιου βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Σπύρου Λάππα

Comments (0)

Tags: , ,

Καλά εσύ νίκησες…νωρίς – Του Σπύρου Ε. Λάππα, υποψήφιου Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Ν. Καρδίτσας

Posted on 02 Ιουλίου 2019 by admin

Για δεκαετίες το πολιτικό σύστημα στη χώρα μας διαπλέκεται σκανδαλωδώς με το τραπεζικό σύστημα και τα ΜΜΕ, με αποτέλεσμα να δημιουργούν το λεγόμενο «τρίγωνο της διαπλοκής», ισοσκελές ασφαλώς, ώστε καμία πλευρά να μην είναι ή να μην θεωρείται η ισχυρότερη από τις άλλες. Το τραπεζικό σύστημα χορηγούσε αφειδώς και χωρίς καμία εγγύηση και εξασφάλιση δάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων στα κόμματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ (και τα δύο μαζί οφείλουν σήμερα 530 εκατομμύρια και δεν έχουν  καταβάλει ούτε ένα ευρώ-αριθμητικό 1, ενώ την ίδια στιγμή η ΝΔ δαπανά δεκάδες εκατομμυρίων για την προεκλογική της καμπάνια), καθώς και στις επιχειρήσεις των ΜΜΕ, το πολιτικό σύστημα (που για δεκαετίες εκφράζονταν από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) «έσπρωχνε» δουλειές για τους βαρώνους του χρήματος που ήταν και ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, και αυτά (ΜΜΕ) με τρόπο «επιστημονικό» και «χειρουργικό» απηύθυναν και επαναλάμβαναν μία ρητορική και επιχειρηματολογία ότι «οι αποφάσεις των κυβερνήσεων των κομμάτων αυτών είναι αναγκαίες και επωφελείς για τους πολίτες, για την κοινωνία και τη χώρα, αδιάφορα αν οι αποφάσεις αυτές, πολιτικού και οικονομικού χαρακτήρα, προκαλούσαν πόνο, φτώχια, οργή, απαξίωση και στο βάθος χρεοκοπία σε ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΌ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ. Τη χώρα την κυβέρνησαν πολιτικοί που με την πολιτική ηθική είχαν πάρει διαζύγιο, και λησμονώντας ότι στην ιστορική και επιστημονική μνήμη έχει καταγραφεί αυτό που είχε πει ο Απολλώνιος ο Ρόδιος το 380 π.χ.: «Όποιος διαχωρίζει την Πολιτική από την Ηθική, δεν μπορεί να κατανοήσει ούτε τη μία ούτε την άλλη». Έτσι τα ΜΜΕ για χρόνια μας έλεγαν «πόσο καλά είναι τα μνημόνια, πόσο αναγκαίες είναι οι περικοπές στις συντάξεις και τους μισθούς (13 συνεχόμενες περικοπές την περίοδο 2010-2014), αδιαφορώντας για τη μοίρα εκατομμυρίων ελλήνων και εκατοντάδων χιλιάδων μεσαίων και μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Μάλιστα υπήρξε υπουργός της ΝΔ που δήλωνε ότι «δεν θα επιτρέψει στον Τόμσεν να του κλέψει τη δόξα των μνημονίων». Να γνωρίζει ό ελληνικός λαός ότι η ΝΔ ακόμα και αν ολόκληρη η κρατική χρηματοδότηση πηγαίνει στην εξόφληση των δανείων της θα εξοφλήσει σε 400 περίπου χρόνια, ενώ το ΠΑΣΟΚ σε 800 χρόνια!!! Και αυτό περιλαμβάνεται στα επίσημα πορίσματα των Εξεταστικών Επιτροπών που διερεύνησαν τα δάνειά τους (ο γράφων ήταν Εισηγητής του Πορίσματος). Σήμερα ακούμε τον κ. Μητσοτάκη (από κοντά και η κ. Γεννηματά, που προσβάλλει και διασύρει τα δημοκρατικά φρονήματα των μελών του κόμματός της) να ζητά αυτοδυναμία, μάλιστα ασκεί και εκβιασμό ότι εάν δεν του την εξασφαλίσει ο ελληνικός λαός θα πάει τη χώρα σε επαναληπτικές εκλογές τον 15Αύγουστο (που είναι ημέρα Πέμπτη, ούτε έναν εκβιασμό της προκοπής δεν μπορεί να κάνει ο άνθρωπος). Αλήθεια γιατί την θέλει την αυτοδυναμία ο κ. Μητσοτάκης; Μήπως για την οικονομία; Ασφαλώς όχι, γιατί η χώρα βγήκε από τα μνημόνια, έχει σταθεροποιηθεί η οικονομία, υπάρχει «σακούλι» 40 δις για την επόμενη κυβέρνηση και για την αντιμετώπιση κάθε κακοτοπιάς ή κρίσης σε ευρωπαϊκό ή παγκόσμιο επίπεδο (το κόμμα του το 2015 δεν άφησε ούτε ευρώ στα δημόσια ταμεία). Μήπως την θέλει γιατί δήθεν είναι προβληματική η διεθνής θέση της χώρας; Κάθε άλλο, σήμερα έχουμε συμμάχους τους μεγαλύτερους «παίκτες» της διεθνούς πολιτικής σκηνής, είμαστε βασικός παράγων σταθερότητας στα Βαλκάνια και την Νοτιοανατολική Μεσόγειο, έχουμε συνάψει πολύ επιτυχημένες τριμερείς συμβάσεις ειρήνης και συνεργασίας με όλες τις χώρες (πλην Τουρκίας) στα Βαλκάνια και Μεσόγειο. ΄Άρα, γιατί την θέλει την αυτοδυναμία; Πιστεύουμε για έναν και μόνο λόγο: είναι οι υποθέσεις διαφθοράς στην οποία εμπλέκονται κορυφαία στελέχη της με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, και μόνο με αυτοδυναμία θα πετύχει να πιέζει τη δικαιοσύνη, ώστε είτε να «σπρωχθούν» οι υποθέσεις αυτές για το αρχείο, είτε να υπάρξουν καθυστερήσεις ώστε να παραγραφούν (σήμερα τελειώνει η υπόθεση της Siemens που ξεκίνησε πριν-συγρατηθείτε-19 χρόνια!!!!!!!), είτε υπάρχουν συνεχείς αναβολές όσες φθάσουν στο ακροατήριο μέχρι δευτέρας παρουσίας και να ξεχαστούν από την κοινωνία και τους πολίτες. Γι αυτό οι πολίτες στις 7 Ιουλίου, μεταξύ άλλων, θα αποφασίσουν και για την απόδοση δικαιοσύνης, γιατί η δικαιοσύνη σε ένα ευνομούμενο κράτος είναι το τελικό αγαθό (sumum bonum), και η διαφύλαξή του εναπόκειται, εκτός από τους φυσικούς δικαστές, και στους πολίτες. Και πρόκειται για ένα ιερό δικαίωμα, αλλά και χρέος. Να το εκπληρώσουμε όλοι μας. Όλοι στην κάλπη του ΣΥΡΙΖΑ με ισχυρή απόφαση και ευθύνη.

 

Comments (0)

Tags: , ,

Παλινόρθωση ή σταθερή δημοκρατική πορεία; – Του Σπύρου Ε. Λάππα

Posted on 28 Ιουνίου 2019 by admin

Ακούς τα κανάλια που καλλωπίζουν την εικόνα Μητσοτάκη και ΝΔ και  δεν υπάρχει πουθενά πρόγραμμα. Ακούς γενικά και αφηρημένα λόγια όπως «όλοι μαζί ενωμένοι»,  «να πάμε μπροστά», «δικαιούμαστε καλύτερα» (ποιος διαφωνεί γι αυτό;) και οι πολίτες αναρωτιούνται τι κρύβεται πίσω από τις ωραίες και αγαπησιάρικες αυτές λέξεις. Και ασφαλώς οι πολίτες λίγο πριν την εθνική κάλπη έχουν το δικαίωμα και την αξίωση να ενημερωθούν για τα προγράμματα των κομμάτων που διεκδικούν την ψήφο τους, απαιτούν να τεθούν στον δημόσιο διάλογο τι προτείνουν, τι πιστεύουν οι αρχηγοί τους, να συγκρίνουν και να επιλέξουν ό,τι εξυπηρετεί το δικό τους συμφέρον, δηλαδή το συμφέρον των πολλών που είναι και το αποκαλούμενο «δημόσιο συμφέρον». Ο ΣΥΡΙΖΑ καθημερινά δημοσιεύει, καταθέτει και δημοσιοποιεί όλα τα κεφάλαια και τις πλευρές του προγράμματός του, για τους συνταξιούχους, τους αγρότες, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους νέους, την ανάπτυξη και την ανασυγκρότηση της παραγωγικής μηχανής, τον εκδημοκρατισμό και εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης (που είναι πράγματι ο μεγάλος ασθενής του ελληνικού κράτους). Για τους τομείς αυτούς «τσιμουδιά» η ΝΔ και ο κ. Μητσοτάκης. Αυτός και τα υπερόπλα του, που είναι τα φιλικά του κανάλια (όλα δηλαδή) προκαλούν φόβο στους πολίτες, ώστε να πάνε στην κάλπη τρομοκρατημένοι και ασφαλώς κάθε άλλο παρά ενημερωμένοι (ο καλός πολίτης είναι ο πλήρως ενημερωμένος πολίτης), ενώ μόλις προχθές ο κ. Μητσοτάκης άσκησε και έναν εκβιασμό στους ψηφοφόρους, λέγοντας ότι «εάν δεν εξασφαλίσει αυτοδυναμία θα πάμε σε εκλογές τον 15Αύστουστο». Όμως ποίο θα είναι το αποτέλεσμα των εκλογών και ποιες θα είναι οι πολιτικές εξελίξεις αφορά αποκλειστικά τον ελληνικό λαό, αφού αυτός και μόνο αυτός θα αποφασίσει ποιο κόμμα, με ποια πρόσωπα και, κυρίως, με ποιο πρόγραμμα θα αναλάβει τις κυβερνητικές ευθύνες για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Όταν ο κ. Μητσοτάκης ασκεί εκβιασμό στον ελληνικό λαό, ουσιαστικά προσβάλλει το βασικό δημοκρατικό δικαίωμά του, σύμφωνα με το σύνταγμα, να καθορίζει αυτός τις πολιτικές εξελίξεις, και επιβραβεύει όποιο κόμμα ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τα συμφέροντά του. Τελεία και παύλα. Πέρασαν οι εποχές που εκβιαζόταν η επιλογή του ελληνικού λαού, πέρασαν οι εποχές που οι μιντιάρχες ανέβαζαν και κατέβαζαν κυβερνήσεις. Αυτό σταμάτησε το 2015, όταν ο ελληνικός λαός πήρε από το χέρι έναν πολιτικό έφηβο, τον ΣΥΡΙΖΑ, και  αποφάσισε ότι αυτός επιθυμεί να κυβερνήσει, πετώντας στον κάλαθο της ιστορίας τα τότε δύο μεγάλα κόμματα, που ήταν χωμένα μέχρι το λαιμό στη διαφθορά και τη διαπλοκή. Διαφθορά και διαπλοκή που ομολογημένα ήταν βασικές αιτίες χρεοκοπίας, κατάρρευσης, φτώχιας, απαξίωσης, περικοπών σε μισθούς και συντάξεις, περιστολής των εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Και τώρα, οι πολιτικές δυνάμεις που ευθύνονται για την χρεοκοπία και την πτώχευση της χώρας και των πολιτών επιδιώκουν επιστροφή και παλινόρθωση με το επιχείρημα να μας (ξανα)σώσουν και να μας απαλλάξουν από τα δεσμά με τα οποία οι ίδιοι  έδεσαν και τη χώρα και την κοινωνία και τους πολίτες. Η απόφαση είναι του ελληνικού λαού. Όμως και η ευθύνη είναι του ελληνικού λαού. Και πριν την απόφαση και την ανάληψη της ευθύνης για την πολιτική επιλογή των κυβερνητών του, απαιτείται περίσκεψη, στάθμευση και σύγκριση. Και αυτό πριν την κάλπη, γιατί μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, δηλαδή την κάλπη, κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται.

Του Σπύρου Ε. Λάππα, υποψήφιου Βουλευτή Σύριζα Ν. Καρδίτσας

Comments (0)

Tags: , ,

Ερώτηση του Σπ. Λάππα για τα μικρά υδροηλεκτρικά έργα

Posted on 30 Ιουνίου 2016 by admin

Ο βουλευτής Καρδίτσας κ. Σπ.  Λάππας κατέθεσε  ερώτηση προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας σχετικά με την πρόσφατη απόφαση του ΚΥ.Σ.ΟΙ.Π., όπου εγκρίθηκε η χρηματοδότηση στο νομό Καρδίτσας και από το «πρόγραμμα Γιούνκερ» τεσσάρων έργων, που αφορούν μικρά υδροηλεκτρικά έργα (ΜΥΗΕ), όλα επενδυτικού ενδιαφέροντος της εταιρίας ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΔΡΑΣΗ ΑΒΕΤΕ.

Στην ερώτηση μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι στα συγκεκριμένα έργα συγκαταλέγονται το ΜΥΗΕ στο «ρέμα Άσπρος» του Δ.Δ. Καροπλεσίου της ΔΕ Καρδίτσας του Δήμου Καρδίτσας της ΠΕ Καρδίτσας, που συναντά την αντίδραση των κατοίκων αλλά και φορέων της περιοχής και δεν έτυχε θετικής Γνωμοδότησης από το ΔΣ του Δήμου Καρδίτσας αλλά και αυτό στη θέση «Μελίσσι» της ΤΚ Οξυάς του Δήμου Μουζακίου της ΠΕ Καρδίτσας, που συναντά την καθολική αντίδραση των κατοίκων του χωριού και για το οποίο αρχικά ενδιαφερόμενη ήταν η εταιρία «ΑΡΓΩ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΕΠΕ», που συμπεριλαμβάνεται, επίσης, στην απόφαση χρηματοδότησης.

 

Ειδικότερα, στο ποτάμι του χωριού της Οξυάς, μήκους έξι, περίπου, χιλιομέτρων, σχεδιάζεται η εγκατάσταση και λειτουργία διαδοχικά δύο «μικρών» υδροηλεκτρικών εργοστασίων (ΜΥΗΕ) παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, 1,075 ΜW και 2,45 MW αντίστοιχα, με συνολικό μήκος αγωγών εκτροπής του νερού από την κοίτη 4,5 χιλιομέτρων, τουλάχιστονΠαράλληλα, σε ρέμα του ίδιου χωριού που συμβάλει στο ίδιο ποτάμι έχει εκδοθεί άδεια παραγωγής ενέργειας και για ένα ακόμα ΜΥΗΕ, χωρίς ωστόσο, να έχει προχωρήσει περαιτέρω η αδειοδοτική διαδικασία μέχρι σήμερα.

 

Μετά από μελέτη των φακέλων των προαναφερόμενων στο χωριό της Οξυάς Καρδίτσας έργων, στα οποία αντικατοπτρίζονται τόσο και τα υπόλοιπα έργα ΜΥΗΕ του νομού μας όσο και πολλά ακόμα ίδια έργα ανά την Ελλάδα, θα θέλαμε να εστιάσουμε στα εξής :

 

α. Παρατηρείται πλήρης έλλειψη διαβούλευσης με την τοπική κοινωνία και απροκάλυπτη προσπάθεια των εμπλεκόμενων αρχών (Δήμος, Τοπική Κοινότητα) αλλά και των ενδιαφερόμενων επενδυτών να αποσιωπήσουν απ’ αυτή για χρόνια τα συγκεκριμένα έργα, με αποτέλεσμα αυτά να αδειοδοτηθούν εν πλήρη αγνοία και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών, όπως η ισχύουσα νομοθεσία προβλέπει.

 

β. Τα μόνα κριτήρια που φαίνεται να έχουν ληφθεί υπόψη μέχρι σήμερα για τη χωροθέτηση τέτοιων έργων είναι το διαθέσιμο (γενικά) υδροδυναμικό και το αντίστοιχο επενδυτικό ενδιαφέρον, χωρίς καμία πρόβλεψη για την προστασία και τη μη υποβάθμιση των υδάτων, όπως η Ευρωπαϊκή νομοθεσία και ειδικότερα η Οδηγία Πλαίσιο για τα Ύδατα (ΟΠΥ, 2000/60) επιβάλλει. Κανείς δεν έχει εκτιμήσει, ούτε έχει λάβει υπόψη του τις σωρευτικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις των ίδιων έργων, που τοποθετούνται διαδοχικά στην κοίτη του ποταμού, αφήνοντας ελεύθερο μόνο ένα μικρό τμήμα αυτής, ενώ δεν έχει καν αξιολογηθεί και αυτή η ίδια η καταλληλότητα και η φέρουσα ικανότητα των υδάτινων σωμάτων, επί των οποίων τα έργα αυτά σχεδιάζονται.

 

γ. Κατά την αδειοδοτική διαδικασία των προαναφερόμενων έργων ΜΥΗΕ έχουν χρησιμοποιηθεί  στις αντίστοιχες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων μη επικαιροποιημένα υδρολογικά στοιχεία καθώς και υδρολογικά στοιχεία από άλλες περιοχές, που καμία σχέση δεν έχουν με την περιοχή της προβλεπόμενης εγκατάστασης των συγκεκριμένων έργων (διαπιστώθηκε ακόμα και εφαρμογή της διαδικασίας copy paste). Με βάση τα ίδια στοιχεία έχει υπολογιστεί και η αναγκαία οικολογική παροχή, η οποία, ως εκ τούτου, δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες και συνθήκες.

 

δ. Οι Σταθμοί Παραγωγής ενέργειας των ίδιων έργων πρόκειται να εγκατασταθούν και να λειτουργήσουν εντός κατοικημένων περιοχών, παρά τα περί αντιθέτου αναφερόμενα στις αντίστοιχες περιβαλλοντικές μελέτες, ενώ και η ισχύουσα περί θορύβου νομοθεσία παραβιάζεται.

 

ε. Δεν έχει ακολουθηθεί καμία διαδικασία για τον καθορισμό των οριογραμμών της κοίτης (οριοθέτηση) των υδατορεμάτων, στα οποία σχεδιάζονται τα προαναφερόμενα έργα, όπως ο νόμος 4258/14 (ΦΕΚ 94, Α’) προβλέπει, για κάθε περίπτωση πριν την εκτέλεση τεχνικών έργων πλησίον της κοίτης υδατορέματος, γεγονός που συνεπάγεται αυθαιρεσίες στη χωροθέτηση τμημάτων των έργων, όπως είναι οι σταθμοί παραγωγής αλλά και αγωγοί εκτροπής, που σχεδιάζονται πλησίον της κοίτης και που σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως καταστεί αναπόφευκτη η τοποθέτησή τους ακόμα και εντός αυτής.

 

στ. Έχουν λήξει, σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου 3 του ν. 3468/2006 (ΦΕΚ 129,Α) οι άδειες παραγωγής ενέργειας, που έχουν εκδοθεί από τη ΡΑΕ για τα ίδια έργα. Συγκεκριμένα, έχει παρέλθει, και μάλιστα ήδη πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης των προαναφερόμενων έργων,  το χρονικό διάστημα των τριάντα (30) μηνών από την έκδοση των αδειών αυτών, εντός του οποίου οι ενδιαφερόμενοι επενδυτές προκειμένου να διατηρηθεί σε ισχύ η άδειά τους, όφειλαν σε κάθε περίπτωση να έχουν λάβει και την προβλεπόμενη άδεια εγκατάστασης. Τέτοια όμως άδεια δεν έχει εκδοθεί μέχρι σήμερα. Παρά ταύτα, ουδέποτε ξεκίνησε από τη ΡΑΕ η προβλεπόμενη από τον ανωτέρω αναφερόμενο νόμο διαδικασία ανάκλησης των συγκεκριμένων αδειών, με αποτέλεσμα και όλη η υπόλοιπη αδειοδοτική διαδικασία των έργων να συνεχισθεί και να εξακολουθεί να συνεχίζεται κανονικά, κατά παράβαση και καταστρατήγηση των διατάξεων του νόμου.

 

ζ. Παραβιάζεται και καταστρατηγείται η αρχή της προστασίας και της πρόληψης της υποβάθμισης των υδάτων, που εισήγαγε η ΟΠΥ 2000, αφού τα προαναφερόμενα έργα ΜΥΗΕ αδειοδοτήθηκαν μετά την 22-12-2009 και χωρίς την ύπαρξη Σχεδίων Διαχείρισης υδάτων.

 

Εδώ δεν πρέπει να μας διαφεύγει και το γεγονός ότι, ακόμα και μετά την έγκριση των Σχεδίων Διαχείρισης υδάτων για τη Θεσσαλία (ΦΕΚ 2561/25-9-2014) τα οποία, εναρμονιζόμενα με την ΟΠΥ 2000, θέτουν πρόσθετους περιορισμούς για την αδειοδότηση των ΜΥΗΕ, με σημαντικότερο αυτόν της αύξησης της οικολογικής παροχής στο 50%, προκειμένου για προγραμματισμένα έργα ΜΥΗΕ η εφαρμογή των πρόσθετων αυτών περιορισμών παραπέμπεται για το μέλλον και συγκεκριμένα κατά το στάδιο ανανέωσης της περιβαλλοντικής αδειοδότησης των ίδιων έργων. Τούτο ωστόσο, επιτρέπει τόσο την ολοκλήρωση της αδειοδότησης των έργων αυτών όσο και τη λειτουργία τους για μεγάλο χρονικό διάστημα με βάση την προϊσχύουσα οικολογική παροχή του 30%, σε ευθεία αντίθεση με τα καθοριζόμενα από τα Σχέδια Διαχείρισης αλλά και από την ΟΠΥ 2000 και παρότι στα ίδια Σχέδια ορίζεται ρητά πως έργα που δεν πληρούν τις επιπλέον αυτές απαιτήσεις «…θεωρείται ότι δεν συνάδουν με την Οδηγία 2000/60 και απορρίπτονται» (βλ. παρ. 5.2 «Παραδοτέου 12»).

 

Έχοντας υπόψη ότι και με βάση τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, (Υπόθεση C‑43/10 – Αχελώου), αποτελεί για τη χώρα μας  υποχρέωση η  εφαρμογή των Σχεδίων Διαχείρισης, ακόμη και για εγκεκριμένα έργα. Πιο συγκεκριμένα ορίζεται ότι: «46. …….οι ελληνικές αρχές υποχρεούνται, από το τέλος του 2009, να εφαρμόζουν το άρθρο 4 της οδηγίας – πλαισίου για τα ύδατα, δηλαδή πρέπει να εξετάζουν αν ήδη εγκεκριμένα μέτρα, ………………μπορούν, υπό το πρίσμα των περιβαλλοντικών σκοπών, να εκτελεσθούν περαιτέρω ή πρέπει να τροποποιηθούν και ενδεχομένως ακόμη και να εγκαταλειφθούν

 

Κατόπιν των ανωτέρω ερωτάται ο κος Υπουργός :

 

  1. Θα επανεξετάσει η ελληνική πολιτεία το καθεστώς των «αδειών χρήσης νερού», που χορηγεί σε ιδιώτες επενδυτές ΜΥΗΕ, και οι οποίες οδηγούν σε ιδιωτικοποίηση του φυσικού και δημόσιου αγαθού του νερού, γεγονός που αναμφίβολα θα επιφέρει και εμπόδια στην ανάπτυξη της υπαίθρου και στην παραγωγική ανασυγκρότηση της Χώρας, που αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της σημερινής κυβέρνησης;

 

  1. Θα επανεξετάσει η πολιτεία τις μέχρι σήμερα περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις για τα προωθούμενα στον νομό Καρδίτσας (αλλά και αλλού) έργα ΜΥΗΕ, που εκδόθηκαν μετά την 22-12-2009 και χωρίς τη θέσπιση σχεδίων διαχείρισης υδάτων, κατά παράβαση της ΟΠΥ 2000 και του εφαρμοστικού αυτής νόμου και σε αντίθεση με την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, προκειμένου τα έργα αυτά να συμμορφωθούν με το εγκεκριμένο σχέδιο διαχείρισης υδάτων;

 

  1. Θα επιτραπεί η συνέχεια της αδειοδότησης και η υλοποίηση των προωθούμενων στο νομό Καρδίτσας έργων ΜΥΗΕ, χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστική διαβούλευση με τους κατοίκους;

 

  1. Θα συνεχιστεί η αδειοδότηση και η υλοποίηση των σχεδιαζόμενων στο νομό Καρδίτσας (αλλά και αλλού) έργων ΜΥΗΕ, χωρίς να επανεξεταστεί αρμοδίως και κατά το νόμο η ισχύς των αδειών παραγωγής ενέργειας, που έχουν εκδοθεί από τη ΡΑΕ και που–με βάση το ν. 3468/06, όπως σήμερα ισχύει-έχουν λήξει και έπρεπε από καιρό να έχει ξεκινήσει διαδικασία ανάκλησής τους;

 

  1. Θα συνεχιστεί η αδειοδότηση και η υλοποίηση των σχεδιαζόμενων στο νομό Καρδίτσας έργων ΜΥΗΕ, χωρίς να ελεγχθεί και να επικαιροποιηθεί το περιεχόμενο των αντίστοιχων περιβαλλοντικών μελετών, λαμβάνοντας υπόψη ότι έχουν χρησιμοποιηθεί στις μελέτες αυτές μη έγκυρα και μη επικαιροποιημένα υδρολογικά στοιχεία, καθώς και υδρολογικά στοιχεία από άλλες περιοχές;

 

  1. Θα επιτρέψει η πολιτεία, παρόλα τα παραπάνω, τη χρηματοδότηση από το πακέτο Γιούνκερ των σχεδιαζόμενων στο νομό Καρδίτσας έργων ΜΥΗΕ, χωρίς έστω να τεθούν συγκεκριμένοι όροι/κανόνες, για προηγούμενη πλήρη συμμόρφωσή τους με όσα η σχετική νομοθεσία, ελληνική και ευρωπαϊκή, ορίζει, ιδιαίτερα μάλιστα, αν λάβουμε υπόψη μας ότι η επιδιωκόμενη για τη Χώρα μας αναλογία εγκατεστημένης ισχύος από τεχνολογία ΜΥΗΕ ανέρχεται στα 350MW έως το 2020 ενώ ήδη τον Ιούνιο του 2014 είχαν άδεια παραγωγής 964 MW ΜΥΗΕ και ήταν σε λειτουργία 220 ΜW, γεγονός που επιτρέπει, πιστεύουμε, στη χώρα μας να επιδιώξει το επιδιωκόμενο όριο με εκσυγχρονισμό των ήδη λειτουργούντων παλαιότερων ΜΥΗΕ, πρακτική που και στις χώρες της ΕΕ ακολουθείται, αποφεύγοντας την αλόγιστη αδειοδότηση νέων και τη στοχοποίηση κάθε ορεινού ποταμού και ρέματος;

 

                                                          

 

 

                                                              Ο ερωτών Βουλευτής

                                                                Σπυρίδων Λάππας

 

Comments (0)

Tags: , ,

Σπύρος Λάππας : BREXIT – Εφιάλτης ή Ελπίδα;

Posted on 27 Ιουνίου 2016 by admin

«Πολιτική είναι η σκιά των μεγάλων επιχειρήσεων και εταιριών πάνω στην Κοινωνία» (Τζων Ντιούϊ). Διακήρυττε ο Γκάντι ότι οι επτά(7)κοινωνικές αμαρτίες είναι: «Πολιτική χωρίς αρχές-Περιουσία χωρίς εργασία-Ευχαρίστηση χωρίς συνείδηση-Γνώση χωρίς χαρακτήρα-Εμπόριο χωρίς ηθική-Επιστήμη χωρίς ανθρωπισμό-και-Πίστη χωρίς θυσία». Δηλαδή περίπου όλες οι αμαρτίες του νεοφιλελευθερισμού, που αποθεώνει τον ατομικισμό και μισεί τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη, περίπου ό,τι αποτέλεσε ευρωπαϊκή πολιτική την τελευταία 20ετία. Και αυτό το μοντέλο πολιτικής σκέψης και πρακτικής, που ταυτίστηκε με την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία των Βρυξελλών, περιγράφηκε πριν ένα χρόνο περίπου από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα σε συνέντευξή του στη Monde: «Κάποιοι θέλουν να αποδεχτούμε να διορίζονται οι υπουργοί και οι πρωθυπουργοί από τους θεσμούς και οι πολίτες να αποστερούνται από το δικαίωμα του εκλέγειν…Κάτι τέτοιο σημαίνει την ολοκληρωτική κατάργηση της δημοκρατίας στην Ευρώπη…Σημαίνει εντέλει, την αρχή για τη δημιουργία ενός τεχνοκρατικού τερατουργήματος, που θα οδηγήσει σε μία Ευρώπη εντελώς ξένη προς τις ιδρυτικές της αξίες».

             Ο γράφων σε άρθρο του την ίδια εποχή σημείωνε: «Τι είναι η Ευρώπη σήμερα, υπέρ ποίων κοινωνικών στρωμάτων υπάρχει και πολιτεύεται, τι ρόλο παίζουν οι αγορές και οι χρηματοπιστωτικές ελίτ, πώς αντιμετωπίζουν τη χώρα μας σήμερα οι οικονομικά ισχυρές χώρες του Βορρά; Τι είναι σήμερα οι «θεσμοί», όπως ΕΚΤ, η Κομισιόν, που φαίνεται ότι επιβάλλουν στα κράτη επιλογές, που εξυπηρετούν απόλυτα τις πανίσχυρες οικονομικές ελίτ, τις τράπεζες, – στη χώρα μας πήραν 200 δίς και ακόμα είναι σε αδυναμία ρευστότητας- και τους γιγάντιους πολυεθνικούς επιχειρηματικούς ομίλους;.. Αυτή η Ευρώπη που έχει μετεξελιχθεί σε μηχανή τιμωρίας των αδύναμων, που σώζει τις τράπεζες με τα λεφτά των φορολογουμένων και αποψιλώνει τα δίκτυα πρόνοιας, που υποκλίνεται στις αγορές και κανακεύει τους πλούσιους, προσφέροντάς τους φορολογικούς παραδείσους, φτωχοποιεί βίαια τη μεσαία τάξη και υποβιβάζει τους εργαζόμενους κάτω από τα όρια της φτώχειας, μπορεί να έχει μέλλον;».

Και πράγματι, η πολιτική της Ε.Ε. είναι αυτή που τροφοδοτεί και τρέφει τον ευρωσκεπτικισμό, την ακροδεξιά, το μίσος και τον ρατσισμό, είναι αυτή που αντί να αποδέχεται τη συμφιλίωση των λαών, επιτρέπει τα τείχη – που η ιστορία γκρέμισε -και τα συρματοπλέγματα μεταξύ ανθρώπων και λαών, είναι αυτή που επέβαλε στους λαούς τη διάλυση του κράτους πρόνοιας, τις ανισότητες Βορρά και Νότου, είναι αυτή που υιοθέτησε την κυριαρχία των τεχνοκρατών και της οικονομίας επί της Πολιτικής, είναι αυτή που με νεοφιλελεύθερη πίστη ξέχασε τις ιδρυτικές της αρχές, έχασε τον προσανατολισμό της και τελικά έχασε την ψυχή της. Και ξύπνησε σε ένα εφιάλτη.

Οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και οι εμμονικοί του Βερολίνου το πήραν το μήνυμα; Έχουμε αμφιβολίες, αφού στην ατζέντα τους(αύριο ή μεθαύριο) υπάρχει η διαπραγμάτευση για περισσότερους εξοπλισμούς, περισσότερη εσωτερική ασφάλεια, περισσότερη προστασία των εθνικών συνόρων, εμμονή στη λιτότητα. Δεν κατάλαβαν τίποτα, γιατί είναι τόσο μακριά από τα λαϊκά προβλήματα και ανάγκες, που το αποτέλεσμα του Brexit  τους δημιούργησε, λένε, τρομερή έκπληξη. Αυτό από μόνο του επιβεβαιώνει πόσο ξεκομμένοι είναι από τις ανάγκες των λαών και των ανθρώπων. Έπαψαν να σέβονται τις αξίες και προσκολλήθηκαν στις «αξίες» και τις «τιμές», και έτσι «κατάφεραν» να γίνουν οι πιο μισητοί άνθρωποι για τους λαούς της Ευρώπης.

Όμως τι μπορεί να γίνει πλέον; Το δίλημμα είναι: ή με την ακροδεξιά και τον ευρωσκεπτικισμό ή με την Αριστερά και τις προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης, που εξακολουθούν να πιστεύουν και να υπηρετούν τις αρχές της αλληλεγγύης, του κοινωνικού κράτους, της προστασίας της εργασίας, των ατομικών και των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Ο σπόρος που έριξε ο ΣΥΡΙΖΑ αρχίζει και δίνει καρπούς. Πρώτα η αλλαγή στην Ελλάδα, ακολούθησε η Πορτογαλία, και συνεχίζουν οι λαοί της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Γαλλίας. Οι λαοί αποφασίζουν να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους. Διαφορετικά Ευρώπη ΤΕΛΟΣ! (θα συνεχίσουμε σε επόμενη δημοσίευση για τη σημασία και τις επιπτώσεις του Brexit).

 

Του Σπύρου Ε. Λάππα, Βουλευτή Σύριζα Καρδίτσας

Comments (0)

Tags: , ,

Σπ. Λάππας : ΜΜΕ και αλήθεια – Μια αμαρτωλή ιστορία

Posted on 06 Ιουνίου 2016 by admin

«Ο δρόμος της αλήθειας  περνάει πάνω από ένα σκοινί που δεν είναι τεντωμένο σε μεγάλο ύψος, αλλά ακριβώς λίγο πάνω από τη γη. Φαίνεται περισσότερο να προορίζεται να σκοντάφουν οι άνθρωποι, παρά να βαδίζουν πάνω σ’ αυτό»(Φράνς Κάφκα).

Είναι γνωστό ότι στη συνταγματική(πολιτική) τάξη η κυβέρνηση αποφασίζει και δρα, ο τύπος και τα ΜΜΕ ασκούν κριτική, παρέχουν ενημέρωση, εξασφαλίζουν πληροφόρηση, εγγυώνται την αναλογική και ίση εκπροσώπηση της παρουσίασης των θέσεων και απόψεων των πολιτικών κομμάτων, αλλά και των πολιτών. Και όλα αυτά στο συνταγματικό πλαίσιο του άρθρου 15 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο τα ΜΜΕ και ο τύπος είναι υποχρεωμένος να πειθαρχεί στον συνταγματικό νομοθέτη, δηλαδή να φροντίζει να εξασφαλίζεται η παροχή αξιόπιστων και έγκυρων πληροφοριών στο κοινωνικό σύνολο, η ενημέρωση των πολιτών σε όλα ανεξαιρέτως τα σημεία της ελληνικής επικράτειας με τρόπο αντικειμενικό, πολυφωνικό, και με βάση τις αρχές της ισοπολιτείας και του σεβασμού, αλλά και διακίνησης όλων των ιδεών και απόψεων που αναπτύσσονται σε μια πλουραλιστική δημοκρατική πολιτεία. Ακόμα να στέργει  στη δημιουργία ενημερωμένων, συνειδητών και ωρίμων πολιτών, που διαθέτουν πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση, κριτική σκέψη και ελεύθερο δημοκρατικό φρόνημα, που αποτελούν την απαραίτητη προϋπόθεση για την απρόσκοπτη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Να αποσκοπεί στην ανύψωση του πολιτιστικού επιπέδου των πολιτών, με την εκπομπή προγραμμάτων υψηλής ποιοτικής στάθμης, προγραμματικής ποικιλότητας και τούτο όχι μόνο για την ψυχαγώγησή τους,  αλλά και διότι το  υψηλό πολιτιστικό επίπεδο συντελεί και αυτό στην δημιουργία ώριμων και ελεύθερων δημοκρατικών πολιτών. Αντίθετα, ο εντυπωσιασμός, η πολιτιστική ένδεια και η αύξηση με κάθε δυνατό τρόπο της ακροαματικότητας, σε βάρος της ποιότητας και της αντικειμενικότητας, αλλά και της νηφαλιότητας της παρεχόμενης πληροφόρησης, προσβάλλει βάναυσα την παραπάνω συνταγματική επιταγή.

Στα πλαίσιο αυτό ασφαλώς επιβάλλεται και η ισόρροπη προβολή των έργων της κυβέρνησης, παράλληλα με την άσκηση κριτικής των πεπραγμένων τους. Όμως γίνεται αυτό απέναντι στην κυβέρνηση; Ασφαλώς, σε καμία περίπτωση. Αντίθετα, αποκρύπτεται κάθε κυβερνητικό μέτρο ή απόφαση που αντικειμενικά είναι υπέρ των ασθενέστερων, υπέρ του κοινωνικού συνόλου ή υπέρ του κοινωνικού συμφέροντος, της εθνικής οικονομίας και προς όφελος των πολλών. ΄Ετσι κυριολεκτικά αποκρύπτονται ειδήσεις που «βοηθούν» την κυβέρνηση και αναδεικνύεται καθετί που την πλήττει, σε βαθμό μάλιστα βίαιης προσβολής της αλήθειας, της αντικειμενικότητας και αμεροληψίας. Αυτό λαμβάνει χαρακτήρα ολετήρα μάλιστα τον τελευταίο καιρό, που λαμβάνονται μέτρα για την αποκατάσταση της νομιμότητας στον τηλεοπτικό χώρο, με την προκήρυξη της διαγωνιστικής διαδικασίας για τις τηλεοπτικές άδειες.

΄Ετσι τα ιδιωτικά  ΜΜΕ δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτα για «το καρτέλ των εργολάβων και τα συρρέονται εγκλήματά τους, δεν ένιωσαν την ανάγκη να αναδείξουν τις νομοθετικές ρυθμίσεις για τις off shore  εταιρίες, όπως δεν είχαν δει και ακούσει τίποτα για την ένταξη 2,5 εκατομμυρίων ανασφάλιστων συνανθρώπων μας στην ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψή τους «δωρεάν», για την κατάργηση του 5ευρω παλαιότερα για εξέταση στα νοσοκομεία, δεν είδαν κάτι θετικό στη μείωση στην κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος κατά 15%(σε συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας που συνεχίζεται), δεν άκουσαν για δωρεάν ρεύμα και νερό σε ευάλωτα νοικοκυριά, για επιδότηση ενοικίου, για κάρτα αλληλεγγύης, την μάχη που δίνουμε κατά της διαφθοράς και διαπλοκής (αλήθεια, πόσοι γνωρίζουν ότι έχει συσταθεί Εξεταστική Επιτροπή για τη διερεύνηση των δανειοδοτήσεων κομμάτων και ΜΜΕ-με εκατοντάδες εκατομμυρίων-την ώρα που και ο τελευταίος επιχειρηματίας ή έμπορος δεν μπορούσε να λάβει δανειοδότηση ούτε ενός ευρώ!!!), του νόμου για το πόθεν έσχες, για την Ιθαγένεια, την προσαγωγή εκατοντάδων φοροφυγάδων στη δικαιοσύνη από τον έλεγχο των λι(η)στών Λαγκάρντ, Μπόργιανς και Παναμά, την κάθαρση στο ποδόσφαιρο, την δημιουργία επιτελικών στελεχών στη δημόσια διοίκηση από τα σπλάχνα της αποκλειστικά, και πολλά άλλα.

Και εξηγούμαι: αυτά δεν αναφέρονται για να ισχυριστώ ότι «τα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά πράγματα στη χώρα μας πάνε καλά», όμως υπάρχουν και όρια στην υποκρισία και την απόκρυψη της αλήθειας, όρια που τίθενται από τον νόμο για την υποχρέωση των ΜΜΕ για αλήθεια, αντικειμενικότητα και πλουραλισμό. Η  καταστροφολογία, ο ισοπεδωτικός, κατεδαφιστικός και διχαστικός «απολιτικός» λόγος, οι ύβρεις, η απαξίωση «πάση θυσία» του πολιτικού κόσμου ποιους αλήθεια βοηθούν; Μήπως βοηθούν την κοινωνία, τους πολίτες, τη χώρα και την προοπτική της; Όχι, αντίθετα βοηθούν το «μαύρο» σε όλα τα επίπεδα, συμβάλλουν στην περαιτέρω απαξίωση του πολιτικού συστήματος και δημιουργούν χαραμάδες για να περάσουν αυτοί που το επιβουλεύονται.          Πίσω τους οι μιντιάρχες και ολιγάρχες της χώρας που ασφυκτιούν με την κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ  και κάνουν τα πάντα για την ανατροπή της. Και αυτή παραμένει όρθια στη θέση της, απέναντι σε οικονομικούς κολοσσούς, σε αρνητικό και εχθρικό συσχετισμό δυνάμεων στην Ευρώπη και τον κόσμο, με μία δημόσια διοίκηση, αν όχι εχθρική, ασφαλώς όχι διατεθειμένη να συνεισφέρει και να συνδράμει στην καταπολέμηση της διαφθοράς(που κοστίζει 22-28 δις), της διαπλοκής και της γραφειοκρατίας(που στοιχίζει 9δίς) και ένα βαθύ κράτος που αναμένει «επιστροφή» των παλαιών κομμάτων και πολιτικών για να (ξανα)σώσουν τη χώρα, και μαζί με αυτήν ΟΛΟΥΣ όσους σήμερα καλούνται στη δικαιοσύνη για να δώσουν λόγο των πράξεών τους.

Αυτό θα το επιτρέψει η κοινωνία και ο ελληνικός λαός; Ο λαός  είναι ο κυρίαρχος και αυτός θα αποφασίσει, όταν θα κληθεί. Για να τον πείσουμε απαιτούνται μόνο πράξεις, καθόλου λόγια και υποσχέσεις, από αυτά έχει χορτάσει.

 

Σπύρος Ε. Λάππας,

Βουλευτής Σύριζα Ν. Καρδίτσας

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ομιλητής σε εκδήλωση για τη διαφθορά – διαπλοκή ο βουλευτής Σπ. Λάππας

Posted on 25 Απριλίου 2016 by admin

Την Παρασκευή 22/4/2016 πραγματοποιήθηκε εκδήλωση, που οργάνωσε η νεολαία του Σύριζα  των Νοτίων Προαστίων της Αθήνας, στο Πολιτιστικό Κέντρο Καλαμακίου, και παρουσίασε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού το ζήτημα της Διαπλοκής, ΜΜΕ και Κομμάτων είναι στη κορυφή της πυραμίδας του κοινωνικού και πολιτικού ενδιαφέροντος. Μετά τις εισηγήσεις των δύο ομιλητών επακολούθησε διάλογος και τοποθετήσεις από το ακροατήριο, κυρίως από τους νέους και τις νέες, κάτι που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον όλων.

Ο Σπύρος Λάππας, που είναι και μέλος και Εισηγητής της πρόσφατα συσταθείσας από την Βουλή Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση των δανειοδοτήσεων Κομμάτων και ΜΜΕ, και η Αγγέλα Νταρζάνου,  ανέλυσαν το πλέγμα των «αμαρτωλών» σχέσεων μεταξύ Τραπεζών-Κομμάτων-ΜΜΕ, σχέσεων που  συγκροτούν το τρίγωνο της διαπλοκής. Τρίγωνο που σε κάθε γωνία του βρίσκονται Τράπεζες, Κόμματα και ΜΜΕ, είναι μάλιστα ισοσκελές, ώστε να υπάρχει η ισορροπία της εξάρτησης του καθένα από τον άλλο, και αυτό το τρίγωνο είναι γνωστό στην κοινωνία σαν «Διαπλοκή». Δηλαδή μία κατάσταση αμοιβαίων «εξυπηρετήσεων», εκβιασμών χτυπημάτων κάτω από τη μέση και οικονομικής εξάρτησης με κεντρικό ρόλο των τραπεζών ανάμεσα στις επιχειρήσεις των ΜΜΕ και στις κυβερνήσεις και τα κόμματα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα τα χρέη των οκτώ γνωστών ΜΜΕ που λειτουργούν τηλεόραση ενημερωτικού χαρακτήρα σε 24ωρη βάση έχουν χρέη από δάνεια συνολικού ποσού τουλάχιστον 808.000.000 ευρώ, ενώ ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης υπολογίζει τα δάνειά τους σε ποσό μεγαλύτερο του 1 δις.  ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αδιάντροπα και εν ψυχρώ υπερασπίστηκαν και υπερασπίζονται  αυτούς που για δεκαετίες απομυζούν το δημόσιο κορβανά, στήνουν «ενημέρωση» και «πληροφόρηση», σχεδόν  «ανέβαζαν» και «κατέβαζαν» κυβερνήσεις. Το ίδιο επιχειρούν και τώρα, μόνο που μαζί με τις απειλές και συνομωσίες τους εκδηλώνουν και φόβο, γιατί για πρώτη φορά ψηφίζονται διατάξεις νόμων που τους αφαιρούν προνόμια, τους στερούν δυνατότητα να «αλωνίζουν» σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο. Με λίγα λόγια δίνουν τα ρέστα τους, αλλά  θα μείνουν «ρέστοι», αφού κυβέρνηση και λαός στο ζήτημα αυτό είναι σύμμαχοι και αξιώνουν ένα πράγμα: επιτέλους να διασφαλιστεί η νομιμότητα και γι αυτούς, που για 27 χρόνια βρίσκονταν σε ένα ιδιότυπο καθεστώς παρανομίας και  ασυλίας, που ήταν ταυτόχρονα και αφεντικά της ενημέρωσης και εθνικοί εργολάβοι.

Σήμερα οι μεγαλύτεροι όμιλοι της ενημέρωσης, αλλά και οι συνδεόμενες με αυτούς επιχειρήσεις, εμφανίζονται καταχρεωμένοι στις τράπεζες, βασικός μέτοχος των οποίων είναι πλέον το κράτος μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, με αποτέλεσμα να γεννιούνται τεράστια ερωτήματα για τη βιωσιμότητά τους, αλλά, κυρίως, για την ίδια την ενημέρωση των πολιτών, θεωρούμενη ως ένα θεμελιώδες δημόσιο αγαθό.

Στα πλαίσια του διαλόγου που επακολούθησε μετά τις εισηγήσεις, ο κ. Σπ. Λάππας, τόνισε ακόμη, ότι τα κανάλια των ΜΜΕ έπρεπε (και αυτό είναι συνταγματική τους υποχρέωση) να παρέχουν στο κοινωνικό σύνολο αξιόπιστες και έγκυρες πληροφορίες, ενημέρωση των πολιτών σε όλα ανεξαιρέτως τα σημεία της Ελληνικής Επικράτειας με τρόπο αντικειμενικό, πολυφωνικό και με βάση τις αρχές της ισοπολιτείας και του σεβασμού, αλλά και διακίνησης όλων των ιδεών και απόψεων, που αναπτύσσονται σε μία πλουραλιστική δημοκρατική πολιτεία. Και η συνταγματική αυτή επιταγή αποσκοπεί στη δημιουργία ενημερωμένων, συνειδητών και ώριμων πολιτών, ώστε να διαθέτουν πολύπλευρη και σφαιρική ενημέρωση, κριτική σκέψη και ελεύθερο δημοκρατικό φρόνημα, που αποτελούν άλλωστε  και την απαραίτητη προϋπόθεση για την απρόσκοπτη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Όμως υπηρετούν αυτές τις βασικές συνταγματικές αρχές των σημερινά ΜΜΕ; ΄Όχι ασφαλώς, όπως είναι κοινή παραδοχή και πεποίθηση της ελληνικής κοινωνίας.

΄Έτσι στη σημερινή Κυβέρνηση εναπόκειται να θέσει, για πρώτη φορά, τον δάκτυλον εις τον τύπον των ήλων, ελέγχοντας τη νομιμότητα της χρηματοδότησης και τον τελικό προορισμό των δανείων. ΄Άλλωστε αυτό αποτελεί βασική προεκλογική δέσμευσή της και απαίτηση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, που της έδωσε τη σχετική εντολή. Είναι καιρός να γίνουν θαρραλέα βήματα, που θα συμβάλουν και στο να αποκατασταθεί κάπως η συρρικνωμένη αξιοπιστία αυτών των μέσων ενημέρωσης, και για το σκοπό αυτό αποφασίστηκε από τη Βουλή η σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για διερεύνηση των δανειοδοτήσεων κομμάτων (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που οφείλουν 115 και 220 εκατομμύρια αντίστοιχα από δάνεια!!!!), ενώ «τρέχει» και η διαδικασία του Διεθνούς πλειοδοτικού Διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές συχνότητες, ώστε να μπει επιτέλους τάξη και να αποκατασταθεί η νομιμότητα στο χώρο των τηλεοπτικών συχνοτήτων, που, όπως είναι γνωστό, αποτελούν δημόσιο αγαθό.

Να το πάρουν απόφαση  ότι οι κανόνες και οι αρχές ενός κράτους δικαίου θα ισχύσουν και θα εφαρμοστούν πλήρως και απολύτως. Η θα συμφιλιωθούν ΟΛΟΙ με τη νομιμότητα ή θα απόσχουν από το «παιχνίδι» της Δημοκρατίας. Άλλη λύση δεν υπάρχει στα πλαίσιά της.

Comments (0)

Tags: , ,

Σπύρος Λάππας : Προσφυγικό ζήτημα – Ποτάμι που δεν γυρίζει πίσω

Posted on 29 Φεβρουαρίου 2016 by admin

Η περιοχή της Καρδίτσας γίνεται πηγή ανθρωπιάς, αλληλεγγύης και συμπαράστασης στους πονεμένους και εξαθλιωμένους πρόσφυγες που βρέθηκαν στα μέρη μας. Οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης των Καρδιτσιωτών είναι συγκινητικές, και αποδεικνύουν ότι δεν ξεχνούν ότι περασμένες δεκαετίες βρέθηκαν είτε οι ίδιοι είτε συγγενείς τους στην ίδια  περίπου θέση, που ξενιτεύονταν για μία θέση στον ήλιο,  για την επιβίωση των ίδιων και των οικογενειών τους. Αλήθεια πόση δύναμη μπορεί να έχει ο άνθρωπος όταν σε ηλικία μόλις 11 και 12 ετών ξεριζώνεται από τις πατρικές τους εστίες,  διασχίζει χώρες και θάλασσες και φορτωμένος «μπαγάζια» με βάρος πολλαπλάσιο το δικού του εμφανίζεται σε εθνικούς οδούς, σε αγρούς και αύλακες της περιοχής μας; Πόση αντοχή μπορεί να έχουν άνθρωποι από τα ίδια μέρη, στα οποία πριν λίγο καιρό διαβίωναν υπό κοινωνικές, οικονομικές και οικογενειακές συνθήκες ικανές και κατάλληλες για τη διαβίωση των ίδιων και των παιδιών τους, και σήμερα που τα σπίτια τους έχουν εξαφανισθεί από προσώπου γης, οι περιουσίες τους έχουν εξανεμιστεί, οι συγγενείς τους έχουν χαθεί, το παρόν και το μέλλον τους το έχουν κατασπαράξει τα συμφέρονται των ισχυρών της γης, και το μέλλον τους εξαρτάται αποκλειστικά από τον ανθρωπισμό μας;

Πρέπει να έχουν τη δύναμη που θα την αντλούν από τα δικά μας ανθρωπιστικά αισθήματα απέναντί τους, από την αντίστασή μας στις κραυγές μίσους, ξενοφοβίας και μισαλλοδοξίας.

Η Καρδίτσα δίπλα στη Μυτιλήνη, τη Σάμο την Ελλάδα ολόκληρη ενισχύσει την ανθρωπιστική ματιά στην αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος, ενός ζητήματος με πανευρωπαϊκές και παγκόσμιες διαστάσεις και συνέπειες.  Και πρέπει να γνωρίζουμε ότι  όσο στη Συρία ο εμφύλιος μαίνεται, όσο οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται, όσο το ISIS τρομοκρατεί, όσο η πείνα και ο θάνατος θερίζουν, κανείς δεν έχει το δικαίωμα στην αυταπάτη πως κάποιοι άνθρωποι θα σταματήσουν να εγκαταλείπουν έστω και αυτά τα ελάχιστα που τους έχουν απομείνει αναζητώντας καταφύγιο στη Δύση. Σ’ αυτούς ας προστεθούν οι ανέστιοι του Αφγανιστάν και του Ιράκ, οι τρομοκρατημένοι Βορειοαφρικανοί και οι χιλιάδες οικονομικά εξαθλιωμένοι του Πακιστάν, είναι τέτοιος ο ανθρώπινος όγκος αυτού του ποταμιού, ώστε κανένα συρμάτινο ή τσιμεντένιο τείχος δεν θα μπορέσει ποτέ να το σταματήσει.

Γιατί το «ποτάμι της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης» δεν σταματά από φθαρτά υλικά μίσους και απανθρωπιάς, γιατί απανθρωπιά, πέραν των άλλων, είναι σ’ αυτό το τρομακτικό φαινόμενο το να κοιτά ο καθένας την αυλή του, πιστεύοντας ότι έτσι θα την καταστήσει απρόσιτη και αλώβητη, μόνο ανιστόρητος και ανόητος μπορεί να χαρακτηριστεί. ΄Ολοι οι ειδικοί καθημερινά αναγγέλλουν ότι  αυτό το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Αυτό το ποτάμι δεν ανακόπτεται, δεν αναχαιτίζεται, όπως επίσης δεν μπορεί να περάσει από το στόμιο ενός μπουκαλιού, μιας και σε αυτή την περίπτωση αυτό που στο τέλος θα σπάσει είναι το ίδιο το ήδη εύθραυστο μπουκάλι, όπως χαρακτηριστικά γράφηκε σε ένα δημοσίευμα.  

         Εμείς οι Έλληνες  Καρδιτσιώτες  επιβάλλεται σταθερά να επιδεικνύουμε αλληλεγγύη και ανθρωπισμό στα θύματα του πολέμου, να συνεχίσουμε να ενισχύουμε  τη μη ξενοφοβική στάση μας απέναντι στους πρόσφυγες, γιατί μόνο έτσι θα στερήσουμε από τους κήρυκες του μίσους να επιβάλλουν στην κοινωνία τα αισθήματα φόβου και ανασφάλειας. Μία κοινωνία που λειτουργεί χωρίς φόβο και ανασφάλεια έχει περισσότερες δυνατότητες να σκεφθεί με  ψυχραιμία, και να αντιμετωπίσει με τη λογική και όχι με πανικό το κρίσιμο πρόβλημα του προσφυγικού. Και η ΛΟΓΙΚΗ λέει ότι μία Ευρώπη των 500.000.000 κατοίκων μπορεί να φιλοξενήσει και να ενσωματώσει στις κοινωνίες τους το 0,2 %  του πληθυσμού τους σε πρόσφυγες.

Τέλος-τέλος αν δεν το θέλουν, ας τερματίσουν άμεσα, ΤΩΡΑ τον εμφύλιο και τους βομβαρδισμούς στη Συρία και την ειρήνευση της περιοχής, ώστε να μπορούν να επιστρέψουν ΟΛΟΙ στις εστίες τους. Ας τερματιστεί επιτέλους η υποκρισία του δυτικού κόσμου που θέλει και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των χωρών της  περιοχής, και να μην φθάνουν στις αυλές τους οι διωγμένοι από τον πόλεμο. Μία Ινδική παροιμία: «Μοιρασμένη χαρά γίνεται διπλή, μοιρασμένη λύπη γίνεται μισή», και αφού ξεκίνησα με Απόστολο Παύλο ας τελειώσω πάλι με γραπτό του: «Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε».

Σπύρος Ε. Λάππας

Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ν. Καρδίτσας

 

Comments (0)

Tags: , ,

Σπύρος Λάππας : Μια αντιδικία (Τσακυράκη – Θάνου) που πληγώνει

Posted on 26 Φεβρουαρίου 2016 by admin

Πρόεδρος του Αρείου Πάγου η κ. Θάνου, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου ο κ. Τσακυράκης, δηλαδή δύο άνθρωποι που από τη θέση τους διακονούν τη νομική επιστήμη που σημαίνει ότι διακονούν (και) τη Δικαιοσύνη. Ο πυρήνας της αντιδικίας τους αναφέρεται στην προσβολή της τιμής και της υπόληψης της κ. Θάνου από σχόλιο σε βάρος της που ανάρτησε στο διαδίκτυο ο κ. Τσακυράκης και αφορούσε επιστολή της πρώτης προς τους συναδέλφους της δικαστές των χωρών της Ε.Ε. τον Ιούλιο του 2015 προκειμένου να εκφρασθούν θετικά υπέρ της χώρας μας στο ζήτημα του χρέους και γενικότερα της οικονομικής, και όχι μόνο, θέσης και πορείας της, ενόψει των κρίσιμων διαπραγματεύσεων της χώρας με τους δανειστές.

Κατ’ αρχήν στο ερώτημα αν είχε το δικαίωμα αυτό η κ. Θάνου αναμφίβολα η απάντηση είναι θετική, μάλιστα η ίδια δηλώνει ότι και δικαίωμα και επιτακτικό καθήκον είχε να απευθυνθεί στους ομολόγους της των ευρωπαϊκών χωρών, θεωρώντας ότι «η δικαιοσύνη δεν είναι μοναχική και ότι σε εποχές κρίσεων πρέπει να είναι σε εγρήγορση ιδίως όταν οι πολίτες βιώνουν απαξίωση και αμφισβήτηση αποτελεσματικότητας των θεσμών». Ο κ. Τσακυράκης εξέλαβε την πρωτοβουλία αυτή της κ. Θάνου ως «αφελή» και ότι «μιλά ως πολιτικάντης», ενώ καλούσε τους δικαστές να ζητήσουν την παραίτησή τους διότι με την επιστολή της «καταβαραθρώνει τη δικαιοσύνη και τους θεσμούς, εκθέτει τη χώρα μας και μας ευτελίζει πολιτισμικά».

Θεωρώ ότι η κ. Θάνου ενήργησε στα πλαίσια των δικαιωμάτων της, αφού σε συνθήκες ακραίας λιτότητας και κατάστασης ανάγκης (όπως την όρισαν οι ΄Ερνεστ Μπλόχ και Τζόρτζιο Αγκάμπεν), που περιορίζουν αφόρητα τα ατομικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των πολιτών, ο Δικαστής, που βρίσκεται στην κορυφή της διοικητικής πυραμίδας της Δικαιοσύνης, έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει είτε για την άρση είτε για τον περιορισμό της προσβολής των δικαιωμάτων αυτών των πολιτών, που πράγματι προσβάλλονται, όπως ρητά αποδέχεται στις σχετικές της Εκθέσεις της η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (που μόλις χθες παρουσιάστηκαν στη Βουλή των Ελλήνων).

Ο κ. Τσακυράκης εξέλαβε την πρωτοβουλία αυτή της κ. Θάνου σαν ενέργεια που εκφεύγει από τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντά της, μάλιστα θα προκαλούσε και αρνητικά σχόλια και για την ίδια, ίσως και για τη χώρα, από τους ομολόγους της των ευρωπαϊκών χωρών, και της άσκησε σφοδρή κριτική για τη σχετική επιστολή της.

Το ερώτημα, πρωτίστως νομικού χαρακτήρα, που γεννάται είναι αν οι κρίσεις και χαρακτηρισμοί που χρησιμοποίησε ο κ. Τσακυράκης προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη της κ. Θάνου και αν στοιχειοθετούν τα αδικήματα της εξύβρισης και δυσφήμισης, αν δηλαδή έγιναν με σκοπό την καταφρόνηση του προσώπου της, στα πλαίσια της νομολογίας των ελληνικών και ευρωπαϊκών δικαστηρίων.

Εκ προοιμίου να τονισθεί το γεγονός ότι η αντιδικία αυτή γεννά έκπληξη σε όλους όσους διακονούν από διάφορες θέσεις τη δικαιοσύνη, γιατί στο χώρο της πρέπει να κυριαρχεί το αίσθημα καταλλαγής, συστολής, σεβασμού του ΑΛΛΟΥ και της διαφορετικής άποψης, και όλοι να κινούνται σ’ αυτό που στη Ρωμαϊκή κοινωνία είχε ονομαστεί communis opinio (=κοινό αίσθημα). Ταυτόχρονα όμως στη νομική επιστήμη κυριαρχεί και πρέπει να γίνεται ανεκτό αυτό που έλεγε o Ηράκλειτος: «Γίγνεσθαι τε πάντας κατ’ εναντιότητα…το αντίξοον συμφέρον και εκ των διαφερόντων καλλίστην αρμονίην» (=δηλαδή τα πάντα γίνονται από την αντιπαράθεση και η καλύτερη αρμονία από τη διαφορετικότητα και τα αντίθετα συμφέροντα), αφού στα ακροατήρια των δικαστηρίων καθημερινά υπάρχει μία ανηλεής σύγκρουση συμφερόντων, απόψεων και θέσεων. Αυτή άλλωστε είναι η πεμπτουσία της δικαιοσύνης, η ανοχή της αντιπαράθεσης, όσο σφοδρής και αν είναι, δεδομένου ότι υπάρχουν στα αντίδικα μέρη εκ διαμέτρου αντίθετα (δικαιολογημένα) συμφέροντα, αρκεί να αποφεύγονται οι ακραίες συμπεριφορές και προσβλητικές θέσεις και ισχυρισμοί.

Και αυτό διότι «…ότι εν πάσιν η μεσότης επαινετόν, τα δε άκρα ούτ’ επαινετά, ούτε ορθά, αλλά ψεκτά…»(Αριστοτέλης). Η κ. Θάνου εκλαμβάνει τη σφοδρή κριτική του κ. Τσακυράκη σαν εξύβριση και «θέλει να την σβήσει» με τη μήνυσή της («Πιο πολύ και από την πυρκαγιά πρέπει κανείς να σβήνει την ύβρη», Ηράκλειτος), ενώ ο κ. Τσακυράκης τα όσα είπε τα θεωρεί σαν κριτική και αξιολογικές κρίσεις, που δε μπορούν να θεωρηθούν ότι στοιχειοθετούν τα ποινικά αδικήματα της εξύβρισης και της δυσφήμισης. Ποιος έχει δίκιο;

Να δεχθούμε σαν αρχή ότι ο καθένας που ασκεί εξουσία, στα πλαίσια της διάκρισης των εξουσιών βεβαίως, έχει το στυλ του, την προσωπικότητά του, τον «τύπο» του που τον χαρακτηρίζει σε όλες τις εκφάνσεις της προσωπικότητάς του, ακόμα και στα γραπτά του, στις επιστολές του, στο λόγο του. Δε μπορεί να γίνει αποδεκτό το επιχείρημα της σιωπής (=argumentum e silentio) για κανένα από τους δύο αντιδίκους, έχουν και οι δύο το δικαίωμα να μη σιωπούν, ακόμα και όταν χρησιμοποιούν το στοιχείο της υπερβολής σαν μέσο πειθούς (αυτό άλλωστε ήταν ο κύριο χαρακτηριστικό των Σοφιστών και καθόλου αξιοκατάκριτο για τον γράφοντα),η κ. Θάνου έχει το δικαίωμα να δημοσιοποιεί τις απόψεις της, και ο κ. Τσακυράκης, έστω και με υπερβολή που φθάνει στα όρια του ανεκτού, να ασκεί κριτική στις απόψεις αυτές, χωρίς να είμαστε βέβαιοι ότι ακόμα και σκληροί όροι και χαρακτηρισμοί μπορούν να εκληφθούν ότι προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη της κ. Θάνου.

Και είναι πράγματι σκληροί, σκληρότατοι οι χαρακτηρισμοί της κ. Θάνου, Προέδρου ενός ανωτάτου δικαστηρίου της χώρας, από τον κ. Τσακυράκη, όμως τα δημόσια πρόσωπα, όσο υψηλό αξίωμα και αν κατέχουν, μάλιστα υπάρχει παραδοχή στη νομική επιστήμη ότι ακριβώς επειδή κατέχουν υψηλό αξίωμα, πρέπει να ανέχονται σφοδρή κριτική, αρκεί να μην υπάρχει σκοπός καταφρόνησης της προσωπικότητας του κρινόμενου, δηλαδή να μην υπάρχει σκοπός προσβολής της τιμής και της υπόληψής του. Και αυτό διότι δε μπορεί να γίνει ανεκτό το επιχείρημα της μίας άποψης, της μίας -έστω κυρίαρχης-θέσης, της μίας γνώμης, γιατί αυτό αποκρούεται στη νομική επιστήμη γιατί αντιστρατεύεται την ίδια την ουσία της, που είναι η διαπάλη των ιδεών, η αντιδικία και η αντιπαράθεση, όπως παραπάνω εκτέθηκε (Timeo hominem enius libri=να φοβάσαι τον άνθρωπο του ενός βιβλίου-άποψης).

Στην αντιδικία αυτή που ενέσκηψε σε ώρες κρίσιμες για τη χώρα μας θεωρώ ότι το communis opinio (=κοινό αίσθημα ) είναι μάλλον με την πλευρά της κ. Θάνου (αφού είναι αδύνατο να να δεχθεί ότι η πρόεδρος ανωτάτου δικαστηρίου που επέλεξε αρμοδίως η Πολιτεία μπορεί να είναι «αφελής και πολιτικάντης, που καταθαραρθρώνει τη δικαιοσύνη…»), ενώ η νομολογία των ελληνικών και ευρωπαϊκών δικαστηρίων με την πλευρά του κ. Τσακυράκη. Τα οποία δέχονται ότι, «είναι επιτρεπτά δημοσιεύματα για την πληροφόρηση, ενημέρωση και κατατόπιση του κοινού, συνοδευόμενα και από οξεία ακόμη κριτική, δυσμενείς ή σκωπτικούς χαρακτηρισμούς των προσώπων, στα οποία αφορούν».

Όμως σαν πολίτης και πολιτικός μόνο άβολα αισθάνομαι από την αντιδικία αυτή, γιατί στις μέρες μας, που βιώνουμε συνθήκες και συνέπειες ανθρωπιστικής κρίσης και κατάρρευσης δομών, υπηρεσιών και ανθρωπιστικών ιδεωδών, θα ανέμενα από τους πνευματικούς και επιστημονικούς ταγούς ιδιαίτερη περισυλλογή, αποφυγή υπερβολών και, κυρίως, αποφυγή εμμονής στο «απόλυτο», αυτό δεν το ανέχεται ούτε η νομική επιστήμη ούτε η κοινή γνώμη, το είπε άλλωστε ο μέγιστος Ανδρέ Ζίντ: «Πιστεύω εκείνους που ψάχνουν την αλήθεια, αμφισβητώ εκείνους που δηλώνουν ότι τη βρήκαν».

 

(αναδημοσίευση από το  Huffington Post)

Λάππας Σπ., Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Καρδίτσας

 

Comments (0)

Tags: , ,

Στη συνάντηση των Κοινοβουλευτικών Ομάδων Φιλίας Κουβέιτ – Ελλάδας ο Σπ. Λάππας

Posted on 18 Φεβρουαρίου 2016 by admin

Την Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016 στη Βουλή  των Ελλήνων, πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ των Κοινοβουλευτικών Ομάδων Φιλίας Κουβέιτ – Ελλάδας, υπό τον Πρόεδρό της Ελληνικής Κ.Ο.Φ. κ. Σπυρίδωνα Λάππα, τον Αντιπρόεδρο κ. Βασίλειο Γιόγιακα και τον Γραμματέα κ. Γεώργιο Βαρεμενο.  Στη συνάντηση συμμετείχε  και ο Πρέσβης του Κουβέιτ στην Ελλάδα κ.  S.  ALDAWEESH,

Ο κ. Λάππας αφού εξέφρασε τα θερμότερα αισθήματα της ελληνικής πλευράς  προς τη χώρα του Κουβέιτ, υπογράμμισε τη σπουδαιότητα της ανάπτυξης διμερούς συνεργασίας σε πολιτικό, οικονομικό, πολιτιστικό και ενεργειακό επίπεδο. Ο κ. Πρόεδρος, χαρακτηρίζοντας το Κουβέιτ ως μία όαση ειρήνης στην ταραγμένη ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής, αναφέρθηκε με θερμά λόγια και στην ανακήρυξη του Εμίρη του Κουβέιτ το 2014 από τον ΟΗΕ ως «Παγκόσμιου Ανθρωπιστή Ηγέτη».

Ο κ. Al Adwani,  Βουλευτής και Πρόεδρος της Κ.Ο.Φ Κουβείτ  με τη σειρά του, όρισε ως κοινό σκοπό των δύο χωρών την ενίσχυση και βελτίωση των διμερών σχέσεων μέσω της ανάπτυξης της συνεργασίας και του διπλωματικού διαλόγου. Στη συνέχεια, έδωσε έμφαση στην ισχυρή βάση των σχέσεων φιλίας παρατηρώντας όμως ότι παρότι οι δύο χώρες διατηρούν άριστες πολιτικές σχέσεις, οι κοινοβουλευτικές σχέσεις επιδέχονται περαιτέρω ανάπτυξης και βελτίωσης.

Ο Αντιπρόεδρος της Κ.ΟΦ. Κουβέιτ κ. Al Tamimi, σημείωσε ότι ήταν συνειδητή επιλογή της αντιπροσωπείας να ξεκινήσει τις επισκέψεις της από την Ελλάδα, λόγω των φιλικών σχέσεων των δύο χωρών. Επισήμανε, επίσης, τον ενεργό ρόλο των δύο Πρέσβεων (Έλληνα και Κουβετιανού) στην ανάπτυξη των διμερών σχέσεων.

Το βράδυ της ίδιας ημέρας, ο Πρέσβης του Κουβέιτ στην Αθήνα κ.  S.  ALDAWEESH, παρέθεσε δείπνο προς τιμήν του προέδρου Κ.Ο.Φ. κ. Σ. Λάππα και  των λοιπών  Ελλήνων Βουλευτών που συμμετείχαν στη συνάντηση.

 

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

 

Comments (0)

Tags: , , , ,

Σπύρος Λάππας : Μ.Μ.Ε. (εθνικής εμβέλειας) και διαπλοκή

Posted on 15 Φεβρουαρίου 2016 by admin

Τη δεκαετία του 70 ο ηγέτης της τότε Ιταλικής Αριστεράς  Ενρίκο Μπερλιγκουέρ είχε πει ότι «΄Οποια συμφέρονται στο μέλλον θα κατέχουν και ελέγχουν την ενημέρωση και την πληροφορία θα κατέχουν  απολύτως την οικονομική, πολιτική και πολιτιστική εξουσία»,  ενώ ο Harold Lasswell πριν λίγα χρόνια είπε  ότι «΄Οποιος ελέγχει την πληροφορία είναι βέβαιο ότι θα ελέγχει πλήρως τη δημόσια τάξη», ενώ Allen Ginsberg ότι: «Οποιος ελέγχει τα Μέσα Ενημέρωσης και την εικόνα, θα ελέγχει πλήρως τον πολιτισμό».  Δηλαδή θα ελέγχει τα ΠΑΝΤΑ. Ιστορικές τοποθετήσεις που ήταν προφητικές, παρά το γεγονός ότι στην πολιτική φιλοσοφία και πρακτική τίποτα δεν αποτελεί προϊόν μαντείας και προφητείας, απλά πρόβλεψη βάσει συγκεκριμένων πολιτικών και κοινωνικών δεδομένων που αναλύονται επιστημονικά και διαλεκτικά. Στη χώρα μας έχουμε «πόλεμο» μεταξύ των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων και των ολιγαρχών που κατέχουν τα συστημικά ΜΜΕ, που  ήλεγχαν για δεκαετίες το οικονομικό και πολιτικό σύστημα στη χώρα μας. Για 27 ολόκληρα χρόνια λειτουργούσαν σε καθεστώς ιδιότυπης παρανομίας, παρά το γεγονός ότι το Συμβούλιο Επικρατείας με πλήθος αποφάσεων έκρινε ότι το καθεστώς αυτό δεν είναι συνταγματικά ανεκτό. Τις αποφάσεις όμως του ΣτΕ οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ τις έγραφαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, και ταυτόχρονα ανέβαλαν για 27 ολόκληρα χρόνια τον Διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές συχνότητες. Μιντιάρχες και όλα τα «καλά» παιδιά της ενημέρωσης στη χώρα μας δημιούργησαν, μέσα από αυτό το απαράδεκτο παράνομο καθεστώς λειτουργίας τους, έναν εφιάλτη του «φαίνεσθαι», της «αλήθειας», της «αντικειμενικότητας», με την οποία είχαν τόση σχέση όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο, όπως λέει ο λαός μας. Από τον Οκτώβριο 2015 που ψηφίστηκε ο ν. 4339 μέχρι και πριν λίγες μέρες που εξετάστηκε η παροχή δυνατότητας του υπουργού να διενεργήσει τη Διαγωνιστική διαδικασία για τέσσερες (4) άδειες (τόσες, το ανώτερο, αντέχει η διαφημιστική πίττα, όπως συμφώνησε ο Πολύδωρας, ώστε να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητά τους, αν και υπάρχουν και φωνές που ομιλούν για …2,5 άδειες(Σπηλιωτόπουλος), το ΠΑΣΟΚ(η κ. Φώφη ομίλησε «για τη νέα διαπλοκή» που στήνει ο ΣΥΡΙΖΑ, πάλι καλά που …παραδέχεται ότι υπήρχε και …παλαιά διαπλοκή…) και η ΝΔ αδιάντροπα και εν ψυχρώ υπερασπίστηκαν αυτούς που για δεκαετίες απομυζούν το δημόσιο κορβανά, στήνουν «ενημέρωση» και «πληροφόρηση», σχεδόν  «ανέβαζαν» και «κατέβαζαν» κυβερνήσεις. Το ίδιο επιχειρούν και τώρα, μόνο που μαζί με τις απειλές και συνομωσίες τους εκδηλώνουν και φόβο, γιατί για πρώτη φορά ψηφίζονται διατάξεις νόμου που τους αφαιρούν προνόμια, τους στερούν δυνατότητα να «αλωνίζουν» σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο. Με λίγα λόγια δίνουν τα ρέστα τους, και θα μείνουν ρέστοι, αφού κυβέρνηση και λαός στο ζήτημα αυτό είναι σύμμαχοι και αξιώνουν ένα πράγμα: επιτέλους να διασφαλιστεί η νομιμότητα και γι αυτούς, που για 27 χρόνια βρίσκονταν σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ασυλίας, που ήταν ταυτόχρονα και αφεντικά της ενημέρωσης και εθνικοί εργολάβοι. Πωλούσαν ενημέρωση και ελάμβαναν τις εθνικές εργολαβίες, τις οποίες χρηματοδοτούσαν ταυτόχρονα από τραπεζικά δάνεια που αφειδώς ελάμβαναν, την ώρα που δεν μπορούσαν να πάρουν  ούτε ευρώ οι επιχειρηματίες που πλήρωναν με σκληρό τρόπο λιτότητα και την «στέγνα» της αγοράς. Περί αυτού πρόκειται και έτσι εξηγείται η λύσσα με την οποία επιτίθενται στην κυβέρνηση. Η μάχη όμως μόλις τώρα αρχίζει, και η έκβασή της θα εξαρτηθεί από το εύρος και τη δυναμική του μετώπου δημοκρατίας, που θα στοιχηθεί για την αντιμετώπιση μίας ασύμμετρης επίθεσης του τέρατος, που βαριά πληγωμένο γίνεται πολύ επικίνδυνο. Να διαλέξουμε στάση και θέση, τώρα που όλα γίνονται όλο και πιο καθαρά, και ας θυμηθούμε τον Pablo Neruda: «Όλα τα μονοπάτια οδηγούν στον ίδιο στόχο: Να εκφράσουμε σε όλους αυτό που πραγματικά είμαστε», και είμαστε φανατικά προσηλωμένοι στη δημοκρατία και τα δικαιώματα των πολιτών. 

 

Σπύρος Ε. Λάππας,

Βουλευτής Σύριζα Ν. Καρδίτσας

 

 

Comments (0)

Γλυκερία - Ακολούθησα ένα αστέρι
Παυλίνα Βουλγαράκη - Λαβύρινθοι
Κώστας Μακεδόνας - Είναι πια αργά
Βιολέτα Ίκαρη - Μαύρα
Χάρις Αλεξίου - Πόρτες ανοιχτές
Πυξ Λαξ - Χωρίς ντροπή
Γιάννης Πάριος - Θα σ΄ αγαπώ
Ραλλία Χρηστίδου - Μονάχη ταξιδεύω
Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Έλα
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Έλα ψυχούλα μου

 


The Fray - You found me
Billy Ocean - Loverboy
Cock Robin - The promise you made
Whitney Houston - How will I know
Demi Lovato - I will survive
Beloved - Sweet harmony
Sheryl Crow - My favorite mistake
Asia - Heat of the moment
Zucchero - Wonerful life
Tina Turner - In your wildest dreams

 


Αύγουστος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031