Tag Archive | "Ρήτας"

Tags: , ,

Δημήτρης Ρήτας: Ο Μεγαλέξανδρος

Posted on 05 Ιουνίου 2018 by admin

  Με την ευκαιρία  του σημερινού συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία στη Λάρισα, ένα μου ποίημα για τον μεγάλο Έλληνα στρατηλάτη Μεγαλέξανδρο. Η αρχιτεκτονική του στίχου είναι κατάλληλη για μελοποίηση.

 Έλληνας Μεγαλέξανδρος, καμάρι της Ελλάδας,

ήτανε γιος του Φίλιππου και της Ολυμπιάδας,

δεν ξέρουν τι τους γίνεται, όσοι τ’ αμφισβητούνε,

άθλιοι κι ανιστόρητοι μέσα σε μύθους ζούνε.

 

Ρεφρέν

 

Πάρε Αλέξανδρε το δόρυ, την ασπίδα τη χρυσή,

με τη σάρισσα προχώρει για τη νίκη και τιμή,

ίππευσε τον Βουκεφάλα, σήκωσε και το σπαθί,

να το βάλλουν στην τρεχάλα δήθεν φίλοι κι οι εχθροί.

 

Έλληνας Μεγαλέξανδρος απ’ τη Μακεδονία,

με γλώσσα, ήθη κι έθιμα κι ελληνική παιδεία,

δεν ξέρουν τι τους γίνεται, όσοι τ’ αμφισβητούνε,

έχουν βαθιά μεσάνυχτα, με παραμύθια ζούνε.

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Δ. Ρήτας: Ο Πρίγκιπας Κάρολος και τα Μάρμαρα του Παρθενώνα

Posted on 10 Μαΐου 2018 by admin

Ένας ξένος επισκέπτης που επισκέπτεται την Αθήνα και δεν επισκέπτεται την Ακρόπολη, πρέπει να έχει πολύ σοβαρό λόγο. Ο Πρίγκιπας Κάρολος της Αγγλίας επισκέπτεται επίσημα αυτές τις μέρες την πατρίδα μας. Δεν θα επισκεφθεί όμως την Ακρόπολη. Τα βρετανικά μέσα λένε λόγω της ιστορίας των μαρμάρων του Παρθενώνα.  Με τι μούτρα να πάει; Θα ξεσηκωθούν και οι πέτρες εναντίον του.

Με την ευκαιρία, ας θυμηθούμε την ιστορία αυτή που τόσο πονάει όλους μας.

Ο Τόμας Μπρους είναι ο γνωστός Ελγίνος, ο εξολοθρευτής των μαρμάρων του Παρθενώνα. Ήταν κόμης της κομητείας Έλγιν της Σκοτίας από γαιοκτήμονα πατέρα. Μετά τις σπουδές του, έγινε πρεσβευτής της Βρετανίας στις Βρυξέλλες, Βερολίνο και Κωνσταντινούπολη. Η γυναίκα του, πλούσια Εγγλέζα, ήταν ελληνολάτρισσα, άνθρωπος της μόδας που τότε επέβαλε την αρχαιοελληνική λατρεία. Για να την ευχαριστήσει, της υποσχέθηκε ότι για χάρη της θα κτίσει οίκημα με αρχαιοελληνική μορφή και με αυθεντικά υλικά από την Ακρόπολη.

Όταν ήταν πρεσβευτής της Βρετανίας στην Κωνσταντινούπολη κατόρθωσε να αποσπάσει φιρμάνι από τον τούρκο Μεγάλο Βεζίρη που του έδινε το δικαίωμα να πάρει από την Ακρόπολη μερικά κομμάτια πέτρας με επιγραφές και σχήματα και μία Καρυάτιδα. Το πρωτότυπο φιρμάνι χάθηκε ή το εξαφάνισε ο Ελγίνος.  Υπήρχε και ένα αντίγραφο στην ιταλική γλώσσα. Η επίμαχη φράση του φιρμανιού έλεγε ότι ο Ελγίνος μπορούσε να πάρει ΜΕΡΙΚΑ κομμάτια, αλλά ο Ναπολιτάνος  μεταφραστής  Τζιοβάνι Ρουσιέρι, ζωγράφος στην υπηρεσία του, μετέφραζε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ.

Έτσι ο Ελγίνος, από το 1801, άρχισε το καταστροφικό του έργο. Πλήρωνε τον τούρκο φρούραρχο της Ακρόπολης 5 λίρες κάθε μέρα, προσέλαβε 350 εργάτες και επί ένα χρόνο και στη συνέχεια όποτε ήθελε, λεηλατούσε την Ακρόπολη. Διακόσια κιβώτια αρχαιολογικών θησαυρών συσκευάστηκαν για να μεταφερθούν στο Λονδίνο.

Το 1801, υπό την επίβλεψή του, από το λιμάνι του Πειραιά, απέπλευσε το ιδιόκτητο πλοίο του «Μέντορας» φορτωμένο με τα 65 πρώτα κιβώτια των θησαυρών. Ο ίδιος ο έφυγε με άλλο μέσο για την Κωνσταντινούπολη. Όμως, το πλοίο του βυθίστηκε στο ακρωτήρι Μαλέα, οι ναύτες σώθηκαν και το πολύτιμο φορτίο στο βυθό ανάμεσα στα Κύθηρα και την Πελοπόννησο. Ο Ελγίνος ανέσυρε τα κιβώτια από τον βυθό, πληρώνοντας 6.000 λίρες. Στη συνέχεια, λόγω του ότι ξέσπασε ο Γαλλοαγγλικός πόλεμος, ανακλήθηκε από την Κωνσταντινούπολη στο Λονδίνο, 1804. Φρόντισε να φορτωθούν τα 65 κιβώτια σε πολεμικό πλοίο της Αγγλίας για το Λονδίνο και τα έκρυψε σε αποθήκη που είχε νοικιάσει. Ο ίδιος προτίμησε να επιστρέψει οδικώς ως την Μάγχη και από εκεί να περάσει στο Λονδίνο.  Στον δρόμο τον συνέλαβαν  στρατιώτες του Ναπολέοντα και τον φυλάκισαν. Κατόρθωσε, μετά από δύο χρόνια, το 1806, να αποφυλακιστεί και επέστρεψε στο Λονδίνο. Έχασε όμως την έδρα του στη Βουλή των λόρδων, γιατί δόθηκε σε άλλον. Η γυναίκα του τον εγκατέλειψε για κάποιον άλλον άνδρα.

Όμως, συνέχισε το κακουργηματικό του έργο, βανδαλίζοντας και λεηλατώντας τον Παρθενώνα και την Ακρόπολη, συλλέγοντας ακόμη και αγγεία, 253 τεμάχια.  Τα μετέφερε στο Λονδίνο και τα επεδείκνυε στους φίλους. Ένας από αυτούς ο ζωγράφος Χένρι Φουζέλι, όταν είδε τα εκθέματα, άρχισε να φωνάζει από θαυμασμό και να λέει: «ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΤΑΝ ΘΕΟΙ». Ο ζωγράφος Λουσιέρι, ο άνθρωπος του Ελγίνου, το 1812, έστειλε στο Λονδίνο τα τελευταία κιβώτια ολοκληρώνοντας την καταστροφή.

Ο Ελγίνος το 1816, αποφάσισε να πουλήσει τους αρχαιοελληνικούς θησαυρούς στη Βρετανία και ζήτησε 74.240 λίρες. Η κυβέρνηση της Βρετανίας έλυσε το ηθικό ζήτημα με το αστείο αιτιολογικό ότι τα μάρμαρα σαπίζουν στην Ακρόπολη και ότι οι Άγγλοι θα τα συντηρούσαν. Ως προς το ποσό, σύμφωνα με την απόφαση, επιδόθηκε στον Ελγίνο: «μείον η μεταφορά με αγγλικό πολεμικό πλοίο, μείον το γεγονός ότι η απόκτησή τους οφείλεται στο ότι ο κόμης ενεργούσε ως κυβερνητικός υπάλληλος, μείον ότι θα κτιστεί ειδική αίθουσα στο Βρετανικό μουσείο, κάνει να παίρνει 35.000 λίρες», επιβραβεύοντας χωρίς ντροπή τον μεγαλύτερο αρχαιοκάπηλο του κόσμου.

Ο Ελγίνος, πέθανε το 1841, 70 ετών, στερημένος από αξιώματα και καταφρονεμένος ακόμα και στην ίδια του πατρίδα. Ο μεγάλος αρχαιολόγος της εποχής εκείνης Νάιτ τον κατηγορούσε «για άθλιο βάνδαλο και καταστροφέα του Παρθενώνα και αρχαιοκάπηλο». Ο Τζορτζ Γκόρντον Νόελ, λόρδος του Μπάιρον, ο για μας τους Έλληνες λόρδος Βύρων είχε σκαλίσει σε μαρμάρινη πέτρα τα  εξής: «Ό,τι δεν κατάφεραν οι Γότθοι, το έκαναν οι Σκότοι (Σκοτσέζοι)»

Η Βρετανία πρέπει να επιστρέψει τους αμύθητης αξίας αρχαιοελληνικούς θησαυρούς στον φυσικό τους χώρο, να ζητήσει συγνώμη για την καταστροφή που προξένησε ένας ανώτερος κρατικός υπάλληλός της και για την παράνομη αγορά των κλοπιμαίων και να μας αποζημιώσει οικονομικά, γιατί εδώ και 200 και πλέον χρόνια κερδίζει, κάθε χρόνο, αμύθητα ποσά από τα εισιτήρια των επισκεπτών που τρέχουν να θαυμάσουν  τα απαράμιλλης αξίας  αριστουργήματα του ελληνικού πνεύματος.

Η αείμνηστη Υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη ξεκίνησε έναν αγώνα για την επιστροφή τους στην Ελλάδα, μια προσπάθεια που επιβάλλεται να συνεχιστεί.

Πρίγκηπα Κάρολε, θα είσαι για μας πραγματικός ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ, αν βοηθήσεις στην επιστροφή των κλοπιμαίων στον στην πανέμορφή μας Ακρόπολη.

Comments (0)

Tags: , ,

Δημήτρης Απ. Ρήτας: Απορίες

Posted on 07 Μαΐου 2018 by admin

  1. Πριν από λίγα χρόνια, είχαμε τις τράπεζες. Τώρα έχουμε τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας. Κάθε μέρα, οποιαδήποτε ώρα, αλλά κυρίως τις μεσημεριανές ώρες κοινής ησυχίας τηλεφωνούν για πελάτες. Οι προϊστάμενοι των παιδιών αυτών που μας τηλεφωνούν, δεν αντιλαμβάνονται ότι εξοργίζουν το κοινό και ότι παρανομούν;
  2. Κάθε χρόνο, αυτό τον καιρό, τα άνθη από τις λεύκες γεμίζουν την πόλη μας.

Για όλους τους πολίτες αλλά κυρίως για τους αλεργικούς είναι μία μεγάλη δοκιμασία. Μήπως αυτά τα δέντρα μπορούν να αντικατασταθούν με άλλα, κύριε Δήμαρχε;

3. Στην αυλή του Εσπερινού Γυμνασίου της πόλης συνάντησα ένα γνωστό μου.

Είχε ένα μεγάλο σκύλο. Ο σκύλος του αφόδευσε στην πρασιά, εκεί που πέφτουν οι μπάλες των παιδιών, όταν παίζουν κι εκεί που παίζουν τα μικρά παιδιά. Δεν είχε καμιά σακούλα να μαζέψει τα απορρίμματα του σκύλου. Είναι τόσο δύσκολο, κύριε Δήμαρχε, ο χώρος της αυλής του Σχολείου να διατηρείται καθαρός, για να παίζουν τα παιδιά των συμπολιτών μας;

Comments (0)

Tags: , ,

Δ. Ρήτας: Πολίτευμα, πολιτική και πολιτικοί στην αρχαία Αθήνα

Posted on 30 Απριλίου 2018 by admin

Κατά τον 5ο π. Χ. αιώνα, κυρίως τα χρόνια του Περικλή, η Αθήνα μεγαλούργησε και ανέπτυξε αξιοθαύμαστο πολιτισμό που είναι η βάση του σύγχρονου πολιτισμού.   Η κυριότερη αιτία της πνευματικής ανάπτυξης της αρχαίας Αθήνας, εκτός των άλλων, υπήρξε το δημοκρατικό της πολίτευμα με την αξιοκρατία και ισοπολιτεία της.

Δυστυχώς, στη σύγχρονη Ελλάδα, το ρουσφέτι ζει και βασιλεύει σε βάρος όλων μας.

Ωφέλιμο θα ήταν, νομίζω, οι Βουλευτές, πριν αναλάβουν καθήκοντα, να περνούν από σεμινάρια, στα οποία να διδάσκεται η Αθηναίων Πολιτεία του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα, κλπ, καθώς και έργα Δημοσθένη  και άλλων αρχαίων συγγραφέων.

Με την ευκαιρία, παραθέτω μερικά αξιοπρόσεκτα αποσπάσματα έργων τους.

  1. «Χρώμεθα γαρ πολιτεία ου ζηλούση τους των πέλας νόμους, παράδειγμα δε

μάλλον αυτοί όντες τισίν ή μιμούμενοι ετέρους. Και όνομα μεν της πολιτείας δια το μη ες ολίγους αλλ’ ες πλείονας οικείν δημοκρατία κέκληται»(πολιτεία,ζηλούση=δοτ.)

= Έχουμε πολίτευμα που δε ζηλεύει τους νόμους των άλλων, αλλά περισσότερο οι ίδιοι είμαστε υπόδειγμα σε μερικούς παρά μιμητές άλλων. Το όνομα μεν του πολιτεύματος καλείται δημοκρατία, γιατί κυβερνούν οι πολλοί και όχι οι λίγοι

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ Ιστορίαι, βιβλίο Β΄ παρ. 37

2…«Άρχειν έξεστι βουλεύσαι δις»=Βουλευτής μπορεί κανείς να γίνει δύο φορές.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ Αθηναίων Πολιτεία LXII, 3

  1. «Πολιτική και αληθεί τέχνη ου το ίδιον, αλλά το κοινόν ανάγκη μέλλειν, το

μεν γαρ κοινόν ξυνδεί, το δε ίδιον διασπά τας πόλεις. Και ξυμφέρει τω κοινώ τε και ιδίω τοιν αμφοίν, ην το κοινόν τιθήται καλώς μάλλον ή το ίδιον»

(ου=άρνηση, πολιτική και τέχνη=δοτικές, ην=υποθετικός σύνδεσμος, αμφοίν=δυικός)

=Στην πολιτική που είναι και αληθινή τέχνη, είναι ανάγκη να φροντίζει κανείς όχι για το ατομικό συμφέρον, αλλά για το κοινό. Γιατί το μεν κοινό συμφέρον συσφίγγει, το δε ατομικό διασπά τα κράτη. Και στην κοινή και ιδιωτική ζωή μαζί συμφέρει, αν προτιμάται καλύτερα το κοινό, παρά το ατομικό συμφέρον.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ «Νόμοι», βιβλίο Θ, (p.874 d).

  1. Για να γίνει κάποιος Βουλευτής έπρεπε πρώτα να ελεγχθεί οικονομικά κλπ και

ύστερα ορκίζονταν πάνω στον όρκιο λίθο στην αγορά και μετά στην Ακρόπολη.

«Πάντες οι πολίτες και οι κληρωτοί και οι χειροτονητοί δοκιμασθέντες άρχουσι.

Δοκιμασθέντες βαδίζουσι προς τον λίθον, εφ’ ου τα τόμια εστίν. Αναβάντες δε επί τούτον ομνύουσι δικαίως άρξειν και κατά τους νόμους, και δώρα μη λήψεσθαι της αρχής ένεκα, και αν τι λάβωσι ανδριάντα αναθήσειν χρυσούν. Εντεύθεν δε ομόσαντες εις Ακρόπολιν βαδίζουσι και πάλιν εκεί τα αυτά ομνύουσι και μετά ταύτα εις την αρχήν εισέρχονται». (ου=αναφορικό)

=Όλοι οι πολίτες, όσοι ορίζονται με κλήρο ή εκλέγονται με ψηφοφορία, αφού υποβληθούν σε έλεγχο, αναλαμβάνουν το αξίωμά τους. Αφού ελεγχθούν, κατευθύνονται προς την πέτρα, στην οποία έχουν τοποθετηθεί τα σφάγια. Ανεβαίνουν στην πέτρα (όρκιο λίθο στην αγορά) και δηλώνουν ενόρκως ότι θα εκτελούν το αξίωμά τους δίκαια και σύμφωνα με τους νόμους και ότι δεν θα δωροδοκηθούν εξαιτίας του αξιώματός τους ή, αν κάνουν κάτι τέτοιο (δωροδοκηθούν), ορκίζονται ότι θα αφιερώσουν έναν χρυσό ανδριάντα (που ισοδυναμεί στο δεκαπλάσιο του ποσού με το οποίο δωροδοκήθηκαν) και μετά από αυτά αναλαμβάνουν τα αξιώματά τους.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ Αθηναίων Πολιτεία, 55

Για τους παραβάτες γενικά των νόμων ίσχυαν και τα εισοδηματικά κριτήρια .

Αυτό ξεκινούσε πρώτα από τους Βουλευτές, οι οποίοι τιμωρούνταν ανάλογα με την περιουσία τους, όταν απουσίαζαν από τις συνεδριάσεις της Βουλής.

  1. «Ει δε τις των βουλευτών, όταν έδρα βουλής ή εκκλησίας η, εκλείποι την

σύνοδον, απέτιναν ο μεν πεντακοσιομέδιμνος τρεις δραχμάς, ο δε ιππεύς δύο, ζευγίτης δε μίαν. Η δε βουλή η εξ Αρείου πάγου φύλαξ ην των νόμων και διετήρει τας αρχάς, όπως κατά τους νόμους άρχωσιν. Εξήν δε τω αδικουμένω προς την βουλήν των Αρεοπαγιτών εισαγγέλλειν αποφαίνοντι παρ’ ον αδικείται νόμον»

(η=υποτακτική του ειμί, ην=ρήμα, παρατατικός του ειμί)

= Αν κάποιος βουλευτής, όταν συνεδρίαζε η βουλή ή η εκκλησία του δήμου, απουσίαζε από τη σύνοδο, ο πεντακοσιομέδιμνος θα πλήρωνε πρόστιμο τριών δραχμών, ο ιππέας δύο δραχμών, ο ζευγίτης μίας δραχμής. Η Βουλή του Αρείου Πάγου ήταν φύλακας των νόμων και έλεγχε τους άρχοντες, ώστε να κυβερνούν σύμφωνα με τους νόμους. Ο αδικούμενος είχε δικαίωμα να το καταγγείλει στον Άρειο Πάγο, δηλώνοντας τον νόμο κατά παράβαση του οποίου είχε αδικηθεί.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ Αθηναίων Πολιτεία, 3 και 4.

1 τάλαντο=60 μναι, 1 μνα=100 δραχμές, 1 δραχμή=6 οβολοί.

   Πεντακοσιομέδιμνοι: Ήταν οι πλούσιοι πολίτες που είχαν ετήσιο εισόδημα τουλάχιστον 500 μεδίμνων (30.000 περίπου λίτρα σιτηρών, ξηρών καρπών, κλπ).

Ιππείς: Οι πολίτες μεσαίας τάξης με ετήσιο εισόδημα από 300 έως 500 μεδίμνους.

Ζευγίτες: Οι φτωχοί πολίτες με ετήσιο εισόδημα έως 300 μεδίμνους.

Οι ανωτέρω τρεις είχαν δικαίωμα συμμετοχής στην εκκλησία του δήμου με μία ψήφο

Οι Αθηναίοι τιμωρούσαν όλους τους παράνομους και κυρίως τους πολιτικούς,

επειδή τους θεωρούσαν υπαίτιους για την ευτυχία και τη δυστυχία της πολιτείας.

  1. «Άνδρες Αθηναίοι, δει δ’ υμάς άπαντας μεν απείργειν και κωλύειν τους

παρανομούντας, πολύ δε μάλιστα τους εν ταις αρχαίς όντας και τους πολιτευομένους. Δια γαρ τούτους τα κοινά και βλάπτεσθαι πέφυκεν, εάν ώσι φαύλοι, και τα μέγιστα πάλιν ωφελείσθαι, εάν ώσιν επιεικείς και θέλωσιν εμμένειν τοις νόμοις. Ως εάν άπαξ δώτε τοις υπέρ των κοινών εγχειρούσι τι πράττειν το παρανομείν και καταφρονείν των ωρισμένων δικαίων, αναγκαίον εστίν άπαντας απολαύειν τους μετέχοντας της πόλεως της τούτων κακίας. Ώσπερ γαρ των εν ταις ναυσίν αμαρτημάτων ά συμβαίνει περί τους πλους, όταν μεν των ναυτών τις αμάρτη, βραχείαν την βλάβην ήνεγκεν, όταν δ’ ο κυβερνήτης αποσφαλή, κοινήν την ατυχίαν άπασι τοις εμπλέουσι παρεσκεύασεν, ωσαύτως τα μεν των ιδιωτών αμαρτήματα ουκ εις το πλήθος, εις δ’ αυτούς ήνεγκε τας βλάβας, τα δε των αρχόντων και πολιτευομένων εις άπαντας αφικνείται». (ά=αναφορική αντωνυμία, αμάρτη=υποτακτική)

(ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ κατ’ Αριστογείτονος,  Β΄, 1-4).

= Άνδρες Αθηναίοι, πρέπει όλοι εσείς να αποκλείετε και να εμποδίζετε όλους αυτούς που παρανομούν, προ πάντων αυτούς που βρίσκονται στις εξουσίες και τους πολιτικούς. Γιατί εξ αιτίας αυτών είναι φυσικό να βλάπτονται τα κοινά, αν είναι κακοί, και να ωφελούνται πάρα πολύ, αν είναι καλοί και θέλουν να μένουν σταθεροί στους νόμους. Διότι, αν μία φορά επιτρέψετε την παρανομία και την καταφρόνηση των καθορισμένων δικαίων σ’ αυτούς, που επιχειρούν να κάνουν κάτι για τα κοινά, είναι αναγκαίο όλοι οι πολίτες να απολαύσουν την κακία τους. Διότι, όπως ακριβώς από τα σφάλματα στα πλοία που συμβαίνουν στα ταξίδια, όταν κάποιος ναύτης κάνει σφάλμα, συνήθως επιφέρει μικρή βλάβη, όταν όμως ο  κυβερνήτης του πλοίου διαπράξει σφάλμα, συνήθως παρασκευάζει κοινή δυστυχία σε όλους τους ταξιδιώτες. Καθ’ όμοιο τρόπο τα μεν σφάλματα των απλών πολιτών βλάπτουν συνήθως τους ίδιους, τα σφάλματα όμως των αρχόντων και των πολιτικών καταλήγουν σε όλους τους πολίτες γενικά.

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ο Δημήτρης Ρήτας με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ποίησης

Posted on 20 Μαρτίου 2018 by admin

Πέντε η ώρα το πρωί,

σα ρόδι ο ήλιος σπάει και γύρω του σκορπάει

το φως και τη ζωή,

πέντε η ώρα το πρωί

και το κλειδί γυρίζει, βαριά η πόρτα τρίζει

κι άντε για το ψωμί.

 

ΡΕΦΡΕΝ

Εμείς ψηλώνουμε θαρρείς της ανθρωπιάς το μπόι,

γιατί μας γέννησαν γονείς απ’ του Θεού το σόι.

 

Πέντε η ώρα το πρωί,

στ’ αντρίκιο τ’ ανηφόρι, εγώ για πανωφόρι

αγάπη σου ζητώ,

πέντε η ώρα το πρωί,

επάνω σ’ ένα τέλι, την πίκρα και το μέλι

για σένα τραγουδώ.

Τιμώντας την παγκόσμια ημέρα ποίησης που γιορτάζεται σήμερα, αφιερώνω στους φίλους της το ανωτέρω ποίημα που είχε την τύχη να γίνει ένα υπέροχο τραγούδι, σε μουσική Άκη Τριανταφύλλου, το τραγουδά ο γνωστός τραγουδιστής Γιάννης Πουλόπουλος και έγινε μεγάλη δισκογραφική επιτυχία (μπορείτε να το ακούσετε στο You Tube, αναζητώντας το  στο όνομα Δημήτρης Ρήτας).

Δημήτρης Ρήτας

Φιλόλογος-συγγραφέας-στιχουργός

Δ/ντής Περιφερειακού Θεάτρου Καρδίτσας

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Δημήτρης Ρήτας: Ο ερωτικός Σωκράτης

Posted on 20 Φεβρουαρίου 2018 by admin

Ο φιλόσοφος Σωκράτης (469 π. Χ. – 399 π. Χ.) ήταν γιος του λιθοξόου Σωφρονίσκου και της μαίας Φαιναρέτης, από τον Δήμο Αλωπεκής (σημερινή Δάφνη).  Στην αρχαία Αθήνα, τον 5ου π. Χ. αιώνα, υπήρχε ελευθερία σχετικά με τις ερωτικές προτιμήσεις του κάθε άνδρα πολίτη. Όμως οι παρά φύση σχέσεις δεν είχαν καμιά νομική υπόσταση, δεν αναγνωρίζονταν από την πόλη-κράτος.  Ο γάμος και η ανατροφή των παιδιών ήταν υπόθεση του άνδρα, της γυναίκας και της πολιτείας.  Ερωτικές σχέσεις μεταξύ ανδρών αναφέρονται από πολλούς αρχαίους συγγραφείς και μάλιστα αναφέρονται και τα ονόματα αυτών που συνδέονταν με τέτοιες σχέσεις, χωρίς να κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση σε κανέναν.

Δύο από τους καλύτερους μαθητές του Σωκράτη ήταν ο ιστορικός Ξενοφώντας και ο φιλόσοφος Πλάτωνας. Μέσα από τα έργα τους, μπορεί κανείς να διακρίνει τις ερωτικές προτιμήσεις του δασκάλου τους. Ο Σωκράτης βέβαια δεν έγραψε τίποτα.

Όταν μια μέρα ο Σωκράτης έμαθε από κάποιο φίλο του ότι στην Αθήνα ήλθε η Θεοδότη, μία πανέμορφη γυναίκα εταίρα, πρότεινε στους φίλους του να την επισκεφθούν. Τη βρήκαν να ποζάρει μπροστά σε ένα ζωγράφο. Στον διάλογο που ακολουθεί μεταξύ της Θεοδότης και του Σωκράτη, η εταίρα γοητεύεται από τον φιλόσοφο και τον προσκαλεί να πάει μαζί της. Ο Σωκράτης αντιπροτείνει να προσέρχεται εκείνη στον ίδιο. Θα έρχομαι, είπε η Θεοδότη, αρκεί να με υποδέχεσαι. Θα σε υποδέχομαι, απάντησε ο Σωκράτης, εάν δεν βρίσκεται στο σπίτι μου άλλη περισσότερο αγαπητή από σένα. (Ξενοφώντα Απομνημονεύματα, ΧΙ, παρ. 1-18).

Ο Σωκράτης, μπροστά στον Ξενοφώντα, επιπλήττει τον Κριτόβουλο, επειδή φίλησε τον γιο του Αλκιβιάδη, άνδρα ωραιότατο, χαρακτηρίζοντας την πράξη αυτή πολύ ριψοκίνδυνη και κακουργότατη (βιαιότατη), γιατί ο ερωτευμένος μπορεί να κάνει επικίνδυνα ακροβατικά ανάμεσα σε μαχαίρια και να πηδήξει στη φωτιά. Συμβουλεύει τον Κριτόβουλο να απομακρυνθεί από τον αγαπημένο του και επί ένα χρόνο να μην τον βλέπει καθόλου. Οι ωραίοι, του λέει, πληγώνουν και από μακριά και ο έρωτας είναι περισσότερο επικίνδυνος από τις δηλητηριώδεις αράχνες, γιατί οι αράχνες για να ρίξουν το δηλητήριό τους, πρέπει να σε πλησιάσουν και να σε δαγκώσουν, ενώ οι ωραίοι ρίχνουν το δηλητήριο από μακριά, γι’ αυτό οι έρωτες λέγονται και τοξότες. (Ξενοφώντος Απομνημονεύματα, ΙΙΙ, παρ. 9-15).

Ο Αλκιβιάδης ήταν ο ωραιότερος άνδρας της Αθήνας του 5ου π.Χ. αιώνα. Πολύ ικανός πολιτικός και στρατηγός αλλά με πολλά και μεγάλα πάθη. «Ανήρ όλων των γυναικών και γυνή όλων των ανδρών», έλεγαν οι κακές γλώσσες της εποχής του. Θέλησε να δοκιμάσει στα ερωτικά τον δάσκαλό του Σωκράτη, χρησιμοποιώντας την ανυπέρβλητη ομορφιά του. Αφού δεν μπόρεσε να πετύχει τίποτα στο γυμναστήριο και αλλού, τον κάλεσε σπίτι του. Έφαγαν, ήπιαν και συζήτησαν μέχρι πολύ αργά. Λόγω της προχωρημένης ώρας, του πρότεινε να κοιμηθούν μαζί, στο ίδιο κρεβάτι στο σπίτι του. Ο Σωκράτης δέχτηκε. Την άλλη μέρα οι φίλοι του τον ρώτησαν τι έγινε; Κι αυτός απάντησε: «Μάθετε λοιπόν, μα τους θεούς και μα τις θεές, πως αν και κοιμήθηκα με τον Σωκράτη, σηκώθηκα χωρίς να γίνει τίποτα. Κοιμηθήκαμε, όπως πατέρας και γιος ή αδελφός με αδελφό». (Πλάτωνος Συμπόσιο ή περί έρωτος, ΙV).

Ατεκμηρίωτες απόψεις και αυθαίρετοι χαρακτηρισμοί για τις ερωτικές προτιμήσεις του μεγάλου φιλοσόφου της αρχαιότητας Σωκράτη δεν έχουν θέση.

Υ.Γ. Οι προτομές: του Σωκράτη, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Περικλή, Θουκυδίδη, Σοφοκλή, Αλεξάνδρου, Κολοκοτρώνη, Καραϊσκάκη, Καποδίστρια και τόσων άλλων σπουδαίων Ελλήνων έπρεπε να κοσμούν τα Σχολεία και τους δημόσιους χώρους.

Δημήτρης Ρήτας

Φιλόλογος-συγγραφέας-στιχουργός

Δ/ντής του Περιφερειακού Θεάτρου Καρδίτσας

Comments (0)

Tags: , ,

Μια παράσταση σε χωριό, πολιτιστικό πρότυπο

Posted on 18 Δεκεμβρίου 2017 by admin

Μπορεί ένα χωριό να έχει πολιτιστική ζωή και τον χειμώνα; Μπορεί, όταν στο Κοινοτικό του Συμβούλιο έχει φωτισμένους ανθρώπους που αγαπούν τον πολιτισμό και έχουν ανεπτυγμένο το αίσθημα της πολιτιστικής, κοινωνικής και μορφωτικής προσφοράς.  Ένα τέτοιο χωριό είναι η Τερψιθέα Λάρισας, ένα όμορφο χωριό λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Λάρισα, με Πρόεδρο τον Νίκο Μπόνια.

Αυτές τις μέρες, σ’ αυτό το χωριό, πραγματοποιούνται διάφορες αξιόλογες πολιτιστικές εκδηλώσεις με ελεύθερη είσοδο για τους θεατές, κατοίκους του χωριού.

Είχαμε την τιμή, ως Περιφερειακό Θέατρο Καρδίτσας, να προσκληθούμε από την Κοινότητα και σε συνεργασία με τον Δήμο Λαρισαίων, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, να δώσουμε μία ακόμη θεατρική παράσταση. Τις δύο άλλες φορές παίξαμε καλοκαίρι στην πλατεία του χωριού. Η έκπληξή μας ήταν πολύ μεγάλη, όταν αντικρίσαμε την αίθουσα, όπου θα παίζαμε. Ήταν μία υπέροχη αίθουσα εκδηλώσεων που δεν συναντά κανείς εύκολα ούτε σε μεγάλες πόλεις. Ήρθε όλο το χωριό, μικροί και μεγάλοι. Η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη, περίπου 150 θεατές όλων των ηλικιών.

Στις 16-12-2017, Σάββατο, 7 μ. μ., παίξαμε την ηθογραφική κωμωδία του Δημήτρη Απ. Ρήτα «Τι είχαν να δουν τα μάτια μ’!», σε σκηνοθεσία του ίδιου, σκηνικά Πιπίνας Μπατζιάκα και μουσική και τραγούδια του γνωστού συνθέτη Χρήστου Νικολόπουλου, σε στίχους του συγγραφέα.

Ήταν μία εκπληκτική παράσταση γεμάτη γέλιο και χαρά που εντυπωσίασε τους θεατές μικρούς και μεγάλους, μία παράσταση που χειροκροτήθηκε πολύ και απέσπασε τα θερμά συγχαρητήρια. Ήταν μία πολύ όμορφη βραδιά για όλους.

«Πώς δεν γελάτε εσείς που παίζετε, ενώ εμείς δεν μπορούμε να συγκρατήσουμε τα γέλια μας που συνοδεύονται από δάκρυα χαράς;», αυτή ήταν η απορία δεκάδων θεατών μετά την παράσταση. Είναι θέμα ικανότητας των σπουδαίων ηθοποιών του Περιφερειακού Θεάτρου Καρδίτσας και πολλών προβών που γίνονται.

Κι αυτή η κωμωδία του Δημήτρη Ρήτα είναι πλέον κλασική με εκατοντάδες παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα και Γερμανία, συνεχώς ανανεωμένη σε κείμενα και πρόσωπα ηθοποιών-πρωταγωνιστών.

Στην παράσταση έπαιξαν: Σωτήρης Μπακαρός, Αποστόλης Χαλαβέτας, Αυγή Παπαδημητρίου, Απόστολος Ρήτας, Μαρία Τόλια, Βάιος Ρήτας και Δημήτρης Ρήτας.

Το Περιφερειακό Θέατρο Καρδίτσας παίζει και το χειμώνα σε πόλεις και χωριά, όπου το προσκαλούν Δήμαρχοι, Πολιτιστικοί Σύλλογοι κλπ. Οι ενδιαφερόμενοι για παραστάσεις μπορούν να επικοινωνήσουν με τον Δημήτρη Ρήτα στο τηλέφωνο 6976074465 και e-mail: ap.ritas@yahoo.gr.

Δημήτρης Ρήτας

Φιλόλογος-συγγραφέας-στιχουργός

Δ/ντής Περιφερειακού Θεάτρου Καρδίτσας

 

Comments (0)

Tags: , ,

Οι νόμοι και ο Δημοσθένης Δημοσθένους ο Παιανίευς – Του Δημήτρη Ρήτα

Posted on 13 Νοεμβρίου 2017 by admin

Νόμοι είναι κανόνες που ρυθμίζουν την αρμονική συμβίωση των ανθρώπων. Ο Δημοσθένης(384-322 π.Χ.), πολιτικός και μέγας ρήτορας της Αθήνας λέει σχετικά:

  1. «Άπας ο των ανθρώπων βίος φύσει και νόμοις διοικείται. Οι νόμοι μετά τους

θεούς ομολογούνται σώζειν την πόλιν, επεί λυθέντων των νόμων και δοθείσης εκάστω εξουσίας ό,τι βούλεται ποιείν, ού μόνον η πολιτεία οίχεται, αλλ’ ουδ’ ο βίος ημών του των θηρίων ουδέν αν διενέγκαι»: Όλη γενικά η ζωή των ανθρώπων διοικείται από τη φύση και τους νόμους. Οι νόμοι μετά τους θεούς ομολογούνται ότι σώζουν τους ανθρώπους, διότι, εάν καταργηθούν οι νόμοι και δοθεί στον καθένα η δυνατότητα να κάνει ό, τι θέλει, η ζωή μας δεν θα διέφερε από τη ζωή των θηρίων.

(Δημοσθένους κατά Αριστογείτονος Α΄, 15-21)

  1. « Οίμαι πάντας αν υμάς ομολογήσαι δειν τον ορθώς έχοντα νόμον και συνοίσειν μέλλοντα τω πλήθει, πρώτον μεν απλώς και πάσι γνωρίμως γεγράφθαι, και μη τω μεν είναι ταυτί περί αυτού νομίζειν, τω δε ταυτί. Έπειτα είναι δυνατάς τας πράξεις ας δει γίγνεσθαι δια του νόμου. Προς δε τούτοις μηδενί των αδικούντων φαίνεσθαι μηδεμίαν διδόντα ραστώνην. Ει γαρ δημοτικόν τις υπείληφε το πράους είναι τους νόμους, τίσιν τούτοις προσεξεταζέτω, , και αν περ ορθώς βούληται σκοπείν, ευρήσει τοις κρίνεσθαι μέλλουσι, ου τοις εξεληλεγμένοις. Εν μεν γαρ τοις άδηλον (εστίν) ει τις αδίκως διαβεβλημένος εστίν τοις δε ουδέ λόγος λείπεται το μη ου πονηροίς είναι»:

Νομίζω ότι όλοι εσείς θα ομολογούσατε ότι ο ορθός νόμος που πρόκειται να συμφέρει στον λαό, πρώτον μεν πρέπει να έχει προταθεί εγγράφως κατά τρόπο απλό και κατανοητό σε όλους και να μην είναι δυνατό άλλος μεν να νομίζει γι’ αυτόν αυτά εδώ και άλλος αυτά εδώ (να μην υπάρχουν δηλαδή ασάφειες και διαφορετικές γνώμες). Έπειτα να είναι δυνατές οι πράξεις που πρέπει να γίνονται με τον νόμο. Επί πλέον πρέπει να φαίνεται ότι δεν παρέχει καμία ευκολία υπεκφυγής σε κανένα (να μην υπάρχουν δηλ. παραθυράκια). Εάν κάποιος έχει νομίσει ότι είναι δημοκρατικό το να είναι οι νόμοι ήπιοι, ας εξετάζει για ποιους πρέπει να είναι ήπιοι και αν θέλει να εξετάζει σωστά, θα βρει ότι είναι δημοκρατικό να είναι οι νόμοι ήπιοι για εκείνους που πρόκειται να δικάζονται και όχι για κείνους που κατόπιν ελέγχου έχουν αποδειχθεί ένοχοι. Γιατί μεταξύ αυτών που πρόκειται να δικάζονται, δεν είναι φανερό αν κάποιος έχει συκοφαντηθεί άδικα, ενώ για τους ενόχους δεν υπάρχει δικαιολογία.

  1. «Βούλομαι υμίν, άνδρες δικασταί, εν Λοκροίς ως νομοθετούσι διηγήσασθαι. Εκεί ούτως οίονται δειν μη προς τας βουλήσεις μηδέ προς τας διαδύσεις των αδικημάτων νομοθετείσθαι. Αν τις βούληται νόμον καινόν τιθέναι, εν βρόχω τον τράχηλον έχων νομοθετεί, και εάν μεν δόξη καλός και χρήσιμος είναιο νόμος, ζη ο τιθείς και απέρχεται, ει δε μη, τέθνηκεν επισπασθέντος του βρόχου»:

Θέλω να σας διηγηθώ, άνδρες δικαστές, πώς νομοθετούν στους Λοκρούς. Εκεί νομίζουν ότι δεν πρέπει να νομοθετούν σύμφωνα με τις θελήσεις και τις υπεκφυγές των αδικημάτων. Αν κάποιος θέλει να προτείνει νόμο, νομοθετεί, έχοντας τον τράχηλο στη θηλιά, και αν αποδειχθεί καλός και χρήσιμος ο νόμος του, ζει ο νομοθέτης και απέρχεται, αλλιώς πεθαίνει, αφού συρθεί προς τα κάτω η θηλιά.

Αυτό θα πάθαινε ο Λοκρός νομοθέτης, αν πρότεινε ένα νόμο για οφσόρ εταιρείες.

  1. «Νόμος αισχρός, όταν κύριος η, της πόλεως όνειδος εστί της θεμένης, και βλάπτει πάντας, όσοι περ αν αυτώ χρώνται»: Ο κακός νόμος, όταν έχει ισχύ, είναι ντροπή για την πόλη που τον θέσπισε και βλάπτει όλους, όσοι τον χρησιμοποιούν.

(Δημοσθένους κατά Τιμοκράτους, 68-69, 139-140 και 205)

Δημήτρης Ρήτας,

φιλόλογος-συγγραφέας-στιχουργός, Δ/ντής Περιφερειακού Θεάτρου Καρδίτσας

Comments (0)

Tags: , ,

Ο Δημήτρης Ρήτας για το Εσπερινό Γυμνάσιο Καρδίτσας

Posted on 01 Νοεμβρίου 2017 by admin

Δεν μπορώ να σιωπήσω, βλέποντας και ακούγοντας όσα λέγονται και γίνονται σχετικά με το Εσπερινό Γυμνάσιο Καρδίτσας. Το κτήριο αυτό λειτουργούσε ως Γυμνάσιο Αρρένων, από όπου αποφοίτησα και στη συνέχεια ως Α΄ Λύκειο Θηλέων, στο οποίο υπηρέτησα επί πολλά χρόνια καθηγητής φιλόλογος.

Το Εσπερινό Γυμνάσιο, εδώ και μέρες, είναι κλειστό. Οι μαθητές κάνουν κατάληψη, επειδή η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου αποφάσισε  τη μετεγκατάστασή του, ως τα Χριστούγεννα, και τη συστέγασή του με το 1ο ΕΠΑΛ, το Εργαστηριακό Κέντρο, το Εσπερινό ΕΠΑΛ και το Δημόσιο ΙΕΚ.

Αναρωτιέμαι. Αυτοί που υπέγραψαν αυτή την απόφαση, ξέχασαν οι ίδιοι τα μαθητικά τους χρόνια; έχουν παιδιά στο Σχολείο; Είναι δυνατόν, κύριοι, εν μέσω σχολικής χρονιάς να γίνει αυτό; Είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς ότι είναι πολύ αντιπαιδαγωγικό; Νομίζω ότι η ΕΛΜΕ Καρδίτσας και ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης θα συμφωνούν μαζί μου και όχι με την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Γιατί αυτή η βιασύνη εν μέσω σχολικής χρονιάς;

Εδώ, κύριοι, έχουμε να κάνουμε με παιδιά που εργάζονται και συγχρόνως σπουδάζουν και μπράβο τους. Τα μαθήματά τους τελειώνουν στις 10 και 15΄ μ. μ. Πώς θα μετακινούνται με ασφάλεια αυτοί οι μαθητές και κυρίως οι μαθήτριες τις χειμωνιάτικες νύχτες, περνώντας με τα πόδια ή με τα ποδήλατα  από σκυλοκρατούμενες και πολύ επικίνδυνες γειτονιές;

Το κτήριο αυτό,  είναι, κατά τη γνώμη μου, το καταλληλότερο για το Εσπερινό Σχολείο. Αν το στείλετε έξω από την πόλη, είμαι βέβαιος ότι θα φυλλοροϊσει και θα κλείσει και θα είστε υπεύθυνοι απέναντι στα παιδιά και στις οικογένειές τους.

 

Δημήτρης Απ. Ρήτας

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Ο πόλεμος – Του Δημήτρη Ρήτα

Posted on 27 Οκτωβρίου 2017 by admin

Ο ιστορικός Ξενοφώντας γράφει για τις συνέπειες του πολέμου στο έργο του «Απομνημονεύματα» τα εξής: «Νόμος αϊδιος εστιν, εάν τις πόλις αλώ, των ελόντων είναι τα χρήματα των εν τη πόλει και τα κτήματα», θα πει: Είναι νόμος αιώνιος, εάν κάποια πόλη κυριευθεί, οι ζωές και οι περιουσίες των νικημένων να ανήκουν στους νικητές. Πέρασαν 2.500 χρόνια από τότε και δυστυχώς ο άνθρωπος είναι ο ίδιος.

Ένα ποίημά μου στη μνήμη των 60.000.000 νεκρών του Β΄ παγκοσμίου πολέμου και των πολλών άλλων εκατομμυρίων θυμάτων όλων των πολέμων.

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ

Ο σταθμός σε κάποιαν άκρη, επλημμύρισε από δάκρυ

κάποιας μάνας για τον γιο της,

για τον πόλεμο τον στέλνει, η πατρίδα τής τον παίρνει,

έγινε πια στρατιώτης.

 

Μακριά σε άλλη χώρα κι άλλη μάνα ζει την μπόρα,

είναι η μάνα του εχθρού του,

ξεκινάει το παιδί της κι είναι ίδια η ευχή της,

η ευχή του γυρισμού του.

 

Σ’ ένα θρόνο καβαλάρης, μες στα μαύρα του ο Άρης

χαίρεται για τον καημό τους,

είχε χρόνια να μεθύσει και τη δίψα του να σβήσει

απ’ το δάκρυ των ματιών τους.

 

Χρόνια πέρασαν και μέρες και χιλιάδες τόσες σφαίρες

με λεβέντες μετρηθήκαν,

στους σταθμούς μετρούν τα τρένα κάτι μάτια βουρκωμένα

που ζητούν όσους δεν ήρθαν.

 

Δημήτρης Απ. Ρήτας

Φιλόλογος-συγγραφέας-στιχουργός

Δ/ντής του Περιφερειακού Θεάτρου Καρδίτσας

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Παράσταση του Περιφερειακού Θεάτρου Καρδίτσας στην Αττική

Posted on 18 Σεπτεμβρίου 2017 by admin

«Θερμές ευχαριστίες στο Περιφερειακό Θέατρο Καρδίτσας, στον συγγραφέα Δημήτρη Ρήτα και στους συντελεστές της διασκεδαστικής παράστασης «Του χωριού το Κοινοβούλιο» που παρακολουθήσαμε απόψε στη Μεταμόρφωση!!! Ήταν όλοι τους υπέροχοι!!!», αυτό ήταν το μήνυμα (με facebook) του Φώτη Παπαδόπουλου, Αντιδημάρχου Πολιτισμού του Δήμου Μεταμόρφωσης προς τον Δημήτρη Ρήτα, ένα μήνυμα που εκφράζει την τεράστια απήχηση που είχε η παράσταση του Π.Θ.Κ. στο Σκεπαστό του Δήμου Μεταμόρφωσης Αττικής, στις 16/9 Σάββατο. Την παράσταση παρακολούθησαν οι υπεύθυνοι του Δήμου και εκατοντάδες θεατές μεταξύ των οποίων ήταν και πάρα πολλοί Καρδιτσιώτες. Όλοι γέλασαν με την ψυχή τους, χειροκρότησαν θερμά τους συντελεστές και τους συγχάρηκαν στο τέλος με πολύ επαινετικά λόγια. Δεν περίμεναν ότι ένα επαρχιακό θέατρο θα παρουσίαζε μία τόσο ωραία παράσταση. Για μία ακόμη φορά το Περιφερειακό Θέατρο Καρδίτσας τιμά και προβάλλει την Καρδίτσα κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Οι συντελεστές: Σωτήρης Μπακαρός, Αυγή Παραδημητρίου, Αποστόλης Χαλαβέτας, Βάιος Ρήτας, Απόστολος Ρήτας, Ειρήνη Γεωργαντζά, Δημήτρης Ρήτας, σκηνικά: Πιπίνας Μπατζιάκα, μουσική-τραγούδια: Χρήστος Νικολόπουλος, χορηγός αφισών-προγραμμάτων: Σχολή οδηγών-ασφάλειες Απόστολος Δημ. Ρήτας.
Η προσεχής παράσταση του Π.Θ.Κ. με την ανωτέρω κωμωδία είναι στα Σέρβια Κοζάνης 23/9, Σάββατο, 8 και 30΄ μ.μ.

Ο Διευθυντής του Θεάτρου
Δημήτρης Απ. Ρήτας
Φιλόλογος-συγγραφέας-στιχουργός

Comments (0)

Tags: , ,

Το Περιφερειακό Θέατρο Καρδίτσας στην Αθήνα

Posted on 13 Σεπτεμβρίου 2017 by admin

Στις 16 Σεπτεμβρίου, 2017, Σάββατο, στις 8 και 30 μ.μ., στη Μεταμόρφωση Αττικής, στην πλατεία Μνημείου Ηρώων, στο Σκεπαστό της Αττικής οδού, Γ. Παπανδρέου και Δροσίνη, πλησίον της στάσης «Μεταμόρφωση» του Προαστιακού, το Περιφερειακό Θέατρο Καρδίτσας θα παρουσιάσει την κωμωδία του Δημήτρη Απ. Ρήτα «Του χωριού το Κοινοβούλιο», σε σκηνοθεσία του συγγραφέα, σκηνικά της Πιπίνας Μπατζιάκα και μουσική και τραγούδια του γνωστού συνθέτη Χρήστου Νικολόπουλου. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Το Π. Θ. Καρδίτσας παρακαλεί τους Θεσσαλούς, που έχουν συγγενείς στην Αθήνα, να τους ενημερώσουν σχετικά για να παρακολουθήσουν μία υπέροχη παράσταση που σκορπά άφθονο και αβίαστο γέλιο στους θεατές σε όλη την Ελλάδα.

 

Ο Διευθυντής του Θεάτρου

Δημήτρης Απ. Ρήτας

Comments (0)

Tags: , ,

Δημήτρης Ρήτας: Η δερματοστιξία (τατουάζ) στην αρχαία Ελλάδα

Posted on 12 Σεπτεμβρίου 2017 by admin

Η δερματοστιξία (ή τατουάζ, γαλλική tatouaz<αγγλική tattoo<πολυνησιακή tatau) είναι η χάραξη της επιδερμίδας του σώματος με ειδικά εργαλεία που με μικρά τσιμπήματα εκχύνουν χρωστικές ουσίες, ώστε να δημιουργούνται ανεξίτηλα σχέδια.

Οι αρχαίοι δεν έκαναν πάνω στο σώμα τους δερματοστιξία (τατουάζ). Όμως έκαναν σε κάποιον, όταν ήθελαν να τον εξευτελίσουν ή να έχουν αποδεικτικό στοιχείο ότι τους ανήκει, όπως γίνεται σήμερα με το σημάδεμα (μαρκάρισμα) των ζώων.

Ο ιστορικός Ηρόδοτος, αναφέρει ότι το 480 π.Χ., λίγο πριν από τη μάχη των Θερμοπυλών, μερικοί Έλληνες εμήδισαν, πήγαν με τους Μήδους-Πέρσες. Σύμφωνα με απόφαση του Συνεδρίου των Ελληνικών πόλεων, όσοι από τους Έλληνες μήδιζαν από ανάγκη, δεν θα τιμωρούνταν, όσοι όμως πήγαιναν από δειλία ή με τη θέλησή τους στο στρατόπεδο του Ξέρξη, αυτοί θα τιμωρούνταν σκληρά και παραδειγματικά.

Οι Θηβαίοι, με αρχηγό τον Λεοντιάδη, μόλις είδαν ότι υπερίσχυαν οι Πέρσες, αποχωρίστηκαν από τους Έλληνες και με τα χέρια προτεταμένα προχώρησαν προς τους βαρβάρους, λέγοντας ότι αυτοί μηδίζουν και ότι ήσαν από τους πρώτους που έδωσαν γην και ύδωρ (σημεία υποταγής)  στον Πέρση βασιλιά. Το αποτέλεσμα ήταν να σωθούν, αλλά δεν τους βγήκε πέρα για πέρα σε καλό. Μόλις παρουσιάστηκαν και τους έβαλαν στο χέρι οι βάρβαροι, άλλους τους σκότωσαν (αφού πρόδωσαν την πατρίδα τους, δεν θα πρόδιναν και τους Πέρσες, κάποια άλλη στιγμή;), τους περισσότερους όμως διέταξε ο βασιλιάς Ξέρξης να τους στιγματίσουν με τα βασιλικά στίγματα, αρχίζοντας από τον αρχηγό τους Λεοντιάδη. Έτσι μετά την ήττα των Περσών και τη φυγή τους, ήταν δύσκολο πλέον να επιστρέψουν στη Θήβα ως προδότες και δύσκολο να μείνουν στους Πέρσες, γιατί ήταν άχρηστοι.

   Σύμφωνα με τον Πλούταρχο (Βίοι παράλληλοι, Περικλής), όταν οι Αθηναίοι νίκησαν σε ναυμαχία τους Σαμίους, για να τους εξευτελίσουν, στιγμάτισαν τους αιχμαλώτους με «σάμαινα», που ήταν κεφάλι γουρουνιού κι έμοιαζε με πλοίο Σαμιώτικο, γνώρισμα του ναυτικού της Σάμου. Στη συνέχεια όμως οι Σάμιοι, με αρχηγό τον Μέλισσο, νίκησαν τους Αθηναίους σε ναυμαχία και για να εξευτελίσουν τους Αθηναίους αιχμαλώτους απεικόνισαν με στιγματισμό στο μέτωπό τους κουκουβάγιες. Η κουκουβάγια  στην Αθήνα ήταν σύμβολο της σοφίας, πουλί της θεάς Αθηνάς. Αργότερα ο Περικλής νίκησε τον Μέλισσο και κατέστρεψε τη Σάμο.

Επίσης, αν κάποιος δούλος δραπέτευε και συλλαμβάνονταν, του έκαναν δερματοστιξία (τατουάζ) με τα σύμβολα του αφέντη και ήταν δραπέτης εστιγμένος. Έτσι, ήταν εύκολος ο εντοπισμός και η σύλληψή του. Αναφέρεται ότι ο δούλος του Διογένη, μη μπορώντας να υποφέρει τον αφέντη του, δραπέτευσε. Φίλοι του Διογένη τον συμβούλευσαν να τον συλλάβουν, να του κάνουν δερματοστιξία (τατουάζ) και να τον τιμωρήσουν. Ο Διογένης όμως αρνήθηκε και τους είπε: « Ένας δούλος μπορεί να ζήσει χωρίς τον Διογένη, ο Διογένης δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τον δούλο του»;

Για τους αρχαίους Έλληνες πρότυπο ανδρικής ομορφιάς ήταν ο Ερμής του Αθηναίου γλύπτη Πραξιτέλη, έργο του 340 π.Χ., που ανακαλύφθηκε, 8-5-1877, στο ναό της Ήρας στην Ολυμπία από Γερμανούς αρχαιολόγους και εκτίθεται σήμερα στο μουσείο της Ολυμπίας. Πρότυπο της γυναικείας ομορφιάς και θηλυκότητας ήταν η Αφροδίτη της  Μήλου, 150-50 π.Χ. έργο, όπως λέγεται, του γλύπτη Αγήσανδρου που βρέθηκε την Άνοιξη 1820 στη Μήλο και δυστυχώς σήμερα κοσμεί το μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι και πιστό του αντίγραφο στο μουσείο της Δήλου. Ο Ερμής και η Αφροδίτη παραμένουν και θα παραμείνουν αιώνια πρότυπα της ελληνικής ομορφιάς.

 

Δημήτρης Ρήτας, Φιλόλογος-συγγραφέας-στιχουργός, Δ/ντής Περιφερειακού Θεάτρου Καρδίτσας

 

Comments (0)

Tags: , ,

Κυκλοφόρησαν τρία νέα τραγούδια του Δ. Ρήτα

Posted on 26 Ιουλίου 2017 by admin

Πριν από λίγες μέρες, κυκλοφόρησαν τρία νέα τραγούδια σε στίχους του συμπολίτη  μας καλλιτέχνη Δημήτρη Απ. Ρήτα, φιλολόγου-συγγραφέα-στιχουργού και Δ/ντή του Περιφερειακού Θεάτρου Καρδίτσας. Πρόκειται για τα τραγούδια με τίτλο: «Μείνε», «Λιάζεται η Μεσόγειος» και «Της πίκρας τα πουκάμισα». Τη μουσική των τραγουδιών έγραψε ο γνωστός συνθέτης Δημήτρης Χιονάς και τα τραγουδά ο πολύ καλός τραγουδιστής Μανόλης Παναγιώτου.

 

 

 

Comments (0)

Tags: , ,

Δύο κωμωδίες από το Περιφερειακό Θέατρο Καρδίτσας

Posted on 15 Ιουνίου 2017 by admin

Το Περιφερειακό Θέατρο Καρδίτσας, φέτος το καλοκαίρι, θα παρουσιάσει σε διάφορες πόλεις και χωριά της Ελλάδας δύο κωμωδίες του Δημήτρη Απ. Ρήτα, φιλολόγου, βραβευμένου θεατρικού συγγραφέα, τιμημένου με διάκριση από το Υπουργείο Παιδείας και στιχουργού, σε σκηνοθεσία του ίδιου, σκηνικά Πιπίνας Μπατζιάκα και μουσική-τραγούδια του γνωστού συνθέτη Χρήστου Νικολόπουλου.  

«Κύριε Υπουργέ, τι έγινε με το θέμα μ’;». Έχει ως θέμα τα ρουσφέτια που ζητούν οι ψηφοφόροι από τον φίλο τους Υπουργό, όταν ο Υπουργός επισκέπτεται το χωριό τους και όταν οι ίδιοι τον επισκέπτονται στο γραφείο του στην Αθήνα.

   «Του χωριού το Κοινοβούλιο». Το καφενείο του χωριού είναι το μικρό «Κοινοβούλιο», ο χώρος όπου ο καθένας μπορεί να εκφράσει ελεύθερα τη γνώμη του για την τρέχουσα πολιτική, κοινωνική, οικονομική κλπ κατάσταση της χώρας μας.

Πρόκειται για δύο υπέροχες κωμωδίες που περιέχουν στοιχεία επίκαιρης πολιτικής σάτιρας, χωρίς ακρότητες και ηθογραφικά. Προκαλούν άφθονο και αβίαστο γέλιο, χωρίς ύβρεις και χυδαιολογίες. Το πρωτότυπο κείμενο, οι ταλαντούχοι ηθοποιοί, τα όμορφα και λιτά σκηνικά, η εξαίσια μουσική και η καλή μικροφωνική και φωτιστική κάλυψη συνθέτουν άρτιες και εντυπωσιακές παραστάσεις που γοητεύουν τους θεατές.

Οι Δήμαρχοι και οι Εκπολιτιστικοί Σύλλογοι που ενδιαφέρονται για συνεργασία, μπορούν να επικοινωνήσουν με τον Δημήτρη Ρήτα, 6976074465, 2441072720 και

e-mail:ap.ritas@yahoo.gr

 

Με τιμή

Ο Διευθυντής του Περιφερειακού Θεάτρου Καρδίτσας

Δημήτριος Απ. Ρήτας

 

 

Comments (0)

Γλυκερία - Ακολούθησα ένα αστέρι
Παυλίνα Βουλγαράκη - Λαβύρινθοι
Κώστας Μακεδόνας - Είναι πια αργά
Βιολέτα Ίκαρη - Μαύρα
Χάρις Αλεξίου - Πόρτες ανοιχτές
Πυξ Λαξ - Χωρίς ντροπή
Γιάννης Πάριος - Θα σ΄ αγαπώ
Ραλλία Χρηστίδου - Μονάχη ταξιδεύω
Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Έλα
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας - Έλα ψυχούλα μου

 


The Fray - You found me
Billy Ocean - Loverboy
Cock Robin - The promise you made
Whitney Houston - How will I know
Demi Lovato - I will survive
Beloved - Sweet harmony
Sheryl Crow - My favorite mistake
Asia - Heat of the moment
Zucchero - Wonerful life
Tina Turner - In your wildest dreams

 


Σεπτέμβριος 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30EC